Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή των εγγράφων :

Κείμενα που κατατέθηκαν :

B6-0152/2007

Συζήτηση :

PV 25/04/2007 - 2
CRE 25/04/2007 - 2

Ψηφοφορία :

PV 25/04/2007 - 11.13
CRE 25/04/2007 - 11.13

Κείμενα που εγκρίθηκαν :


Συζητήσεις
Τετάρτη 25 Απριλίου 2007 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

2. Διατλαντικές σχέσεις (συζήτηση)
PV
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με τις διατλαντικές σχέσεις.

 
  
MPphoto
 
 

  Günter Gloser, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, όπως αναφέρει η ευρωπαϊκή στρατηγική ασφαλείας, «με την κοινή δράση, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής μπορούν να αποτελέσουν μία μεγάλη δύναμη για το καλό του κόσμου».

Η περαιτέρω ενίσχυση της κοινής διατλαντικής δράσης και η επέκταση των σχέσεών μας με τις ΗΠΑ αποτελούν κεντρικά στοιχεία της προεδρίας μας. Αυτό ισχύει τόσο για την πολιτική και την οικονομία, όσο και για την ενεργειακή ασφάλεια και την προστασία του κλίματος. Αυτό θα πρέπει να είναι και το μήνυμα της διάσκεψης κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ που θα πραγματοποιηθεί στις 30 Απριλίου στην Ουάσιγκτον.

Είναι καλό που σήμερα –λίγες ημέρες πριν από τη διάσκεψη κορυφής– ανταλλάσσουμε απόψεις, για να σταλεί αυτό το σημαντικό μήνυμα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διαδραματίζει ενεργό ρόλο στις διατλαντικές σχέσεις. Θα ήθελα να αναφέρω εδώ μόνο τον Διατλαντικό Νομοθετικό Διάλογο, που αποτελεί σημαντικό τμήμα του δικτύου διμερών δεσμών που υπάρχουν σε πολλά διαφορετικά επίπεδα μεταξύ των δύο πλευρών του Ατλαντικού. Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τόσο εσάς, κύριε Πρόεδρε, όσο και ολόκληρο το Σώμα για τον ζήλο σας.

Για την ΕΕ, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να είναι ο εταίρος με τον οποίο διατηρεί τις πιο στενές και πολύπλευρες σχέσεις. Η διατλαντική σχέση έχει στέρεες βάσεις, που τις αποτελούν κοινές ιστορικές εμπειρίες, συμφέροντα που μοιάζουν πολύ και, πρωτίστως, κοινές αξίες: η ελευθερία, η δημοκρατία, το κράτος δικαίου και η ανεκτικότητα. Η πείρα έχει δείξει πως οι βάσεις αυτές –που κατά καιρούς δοκιμάζονται σκληρά– έχουν αρκετή αντοχή. Είναι, επομένως, ακόμα πιο σημαντικό οι διατλαντικές σχέσεις να ανανεώνονται διαρκώς και να μπορούν να αντέξουν στο μέλλον. Κατά τη γνώμη μου, η συγκεκριμένη κοινή δράση είναι ο πιο βιώσιμος τρόπος για να θεμελιωθεί και τώρα και μελλοντικά η σημασία της διατλαντικής συνεργασίας.

Ασφαλώς η διατλαντική εταιρική σχέση δεν περιορίζεται σε διμερή θέματα, αλλά έχει και μία σημαντική παγκόσμια διάσταση. Δεν υπάρχει σχεδόν καμία κρίση –από το Αφγανιστάν και το Ιράν ως το Κοσσυφοπέδιο– που να μην προσπαθούν να λύσουν μαζί οι διατλαντικοί εταίροι. Συμφωνούμε βέβαια σε μεγάλο βαθμό ως προς την ανάλυση των κυρίων κινδύνων και προκλήσεων, καθώς και ως προς τους βασικούς στόχους της πολιτικής μας, ωστόσο υπήρχαν, υπάρχουν και θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν επανειλημμένα διαφορές απόψεων μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ ως προς τις προτεραιότητες, τα μέσα και τις μεθόδους και δεν θα ήταν ρεαλιστικό να περιμένουμε να έχουμε πάντα την ίδια θέση.

Δεν εξαιρούμε τα δύσκολα θέματα, αλλά διεξάγουμε εντατικό διάλογο με τις ΗΠΑ ειδικά για τα ζητήματα αυτά. Εδώ δεν πρόκειται να παρεκκλίνουμε από τη θέση μας ότι τα μέτρα που λαμβάνονται για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας πρέπει να είναι απόλυτα συμβατά με τις διεθνείς υποχρεώσεις μας, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των δικαιωμάτων των προσφύγων και του ανθρωπιστικού διεθνούς δικαίου, και να εφαρμόζονται σύμφωνα με τις κοινές μας αξίες. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει διασαφηνίσει επανειλημμένα τη θέση του για τα θέματα αυτά και θα συνεχίσει να το κάνει στις συνομιλίες με τους αμερικανούς εταίρους.

Αποφασιστικής σημασίας είναι να μην αφήσουμε να μας διχάσουν τα θέματα αυτά, γιατί μία στενή εταιρική σχέση ΕΕ-ΗΠΑ είναι απολύτως απαραίτητη και για τις δύο πλευρές. Αυτό θα πρέπει να είναι και το μήνυμα της επικείμενης διάσκεψης κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ που θα πραγματοποιηθεί στις 30 Απριλίου στην Ουάσιγκτον.

Στο επίκεντρο θα βρίσκονται, παράλληλα με θέματα πολιτικής και ασφαλείας, η ενίσχυση της διατλαντικής οικονομίας και η εντατικοποίηση της συνεργασίας για την προστασία του κλίματος και την ενεργειακή πολιτική.

Στο περιθώριο αυτής της διάσκεψης θα υπογράψουμε τη συμφωνία ΕΕ-ΗΠΑ για τις αερομεταφορές που αποτελεί ένα ακόμα σημαντικό βήμα για την ελευθέρωση των διατλαντικών αγορών, από το οποίο θα επωφεληθούν και οι πολίτες και οι επιχειρηματίες.

Σε συνάρτηση με αυτό θεωρώ σημαντικό παράγοντα και την κινητικότητα των πολιτών μας. Όπως γνωρίζετε, οι πολίτες 12 κρατών μελών της ΕΕ εξακολουθούν να χρειάζονται θεώρηση διαβατηρίου ακόμα και για σύντομη παραμονή στις ΗΠΑ. Η Προεδρία ασκεί πίεση στις ΗΠΑ προκειμένου να ισχύει μελλοντικά για όλους τους πολίτες της ΕΕ το πρόγραμμα κατάργησης των θεωρήσεων εισόδου των ΗΠΑ. Και αυτό θα αποτελέσει αντικείμενο της διάσκεψης κορυφής. Θα ήθελα να το υπογραμμίσω αυτό και πάλι εδώ, διότι πριν από λίγες ημέρες υπήρξε εκνευρισμός σε ορισμένα κράτη μέλη με την ιδέα ότι ίσως η Προεδρία να μην το ήθελε αυτό. Υπογραμμίζω κατηγορηματικά σε συμφωνία και με τις επόμενες προεδρίες ότι θέλουμε να συμπεριλάβουμε όλα τα κράτη μέλη στο πρόγραμμα κατάργησης των θεωρήσεων εισόδου των ΗΠΑ

Οι ΗΠΑ και η ΕΕ είναι ήδη σήμερα οι στενότερα συνδεδεμένοι οικονομικοί χώροι στον πλανήτη. Θεωρούμε –και ξέρω ότι οι περισσότεροι από εσάς έχουν την ίδια άποψη– ότι το δυναμικό οικονομικής συνεργασίας δεν έχει ακόμα εξαντληθεί. Οι διάφορες κανονιστικές προσεγγίσεις στην ΕΕ και στις ΗΠΑ προξενούν περιττά έξοδα συναλλαγών και είναι επειγόντως απαραίτητη η περαιτέρω κατάργηση εμπορικών εμποδίων μη δασμολογικού χαρακτήρα. Γι’ αυτό θέλουμε να δρομολογήσουμε στη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ μία πρωτοβουλία για την ενίσχυση της διατλαντικής οικονομίας. Πυρήνας της εν λόγω πρωτοβουλίας είναι μία αμοιβαία πολιτική δέσμευση για εντατικοποίηση της συνεργασίας με στόχο την κανονιστική σύγκλιση και ακόμα στενότερους οικονομικούς δεσμούς. Με την πρωτοβουλία αυτή θέλουμε να προσπαθήσουμε να δώσουμε νέα δυναμική στη συνεργασία σε μια ολόκληρη σειρά θεμάτων, όπως π.χ. οι όροι για τις επενδύσεις, η ρύθμιση των χρηματοοικονομικών αγορών, οι νέες βιομηχανικές τεχνολογίες και η πνευματική ιδιοκτησία.

Περιμένουμε ότι θα μπορέσουμε να συμφωνήσουμε σε μία φιλόδοξη δέσμη που θα δώσει νέα ώθηση στη διατλαντική οικονομική συνεργασία.

Θα ήθελα να υπογραμμίσω ακόμα το εξής: η πρωτοβουλία αυτή δεν αναλαμβάνεται σε καμία περίπτωση ως εναντίωση κατά των πολυμερών προσπαθειών για εμπορικές διευκολύνσεις, αλλά έχει ως στόχο να τις συμπληρώσει και να υποστηρίξει την επιτυχή ολοκλήρωση του γύρου της Ντόχα.

Ένα άλλο κεντρικό σημείο της διάσκεψης κορυφής θα είναι τα θέματα της ενεργειακής ασφάλειας και της προστασίας του κλίματος που, κατά την άποψη της Προεδρίας, αποτελούν πολύ ουσιαστικά διατλαντικά θέματα του μέλλοντος. Στην εαρινή σύνοδο κορυφής στις 8 και 9 Μαρτίου συμφωνήσαμε σε μεγάλης εμβέλειας στόχους για την προστασία του κλίματος και εγκρίναμε σχέδιο δράσης για την ενέργεια. Υπό το φως αυτών των αποφάσεων θέλουμε να εκμεταλλευθούμε τη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ για την εντατικοποίηση της συνεργασίας μας με τις ΗΠΑ στους εν λόγω τομείς.

Δεν είναι ανάγκη να προσπαθήσω να υπενθυμίσω στο Σώμα ότι τα τελευταία χρόνια και δεκαετίες υπήρξαν επανειλημμένα διαφωνίες μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ –και για θέματα αρχής– ειδικά σε θέματα προστασίας του κλίματος. Πιστεύω, ωστόσο, ότι είναι σωστή η εντύπωση πως στις ΗΠΑ αλλάζουν πολλά πράγματα και ειδικά σε θέματα συνεργασίας στους τομείς της έρευνας και της τεχνολογίας υπάρχει και από την αμερικανική πλευρά μεγάλο ενδιαφέρον για εντατικοποίηση της συνεργασίας με την ΕΕ. Στόχος μας πρέπει να είναι να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να συντομεύσουμε ριζικά τους κύκλους καινοτομίας για νέες διαδικασίες και τεχνολογίες, αν μη τι άλλο επειδή πρόκειται για μία σημαντική αγορά του μέλλοντος. Είναι απόλυτα προς το δικό μας συμφέρον να αναλάβουν εδώ ηγετικό ρόλο οι διατλαντικοί εταίροι μας. Αυτό το λέω και σε συνάρτηση με την ερευνητική κοινότητα στην Ευρώπη και με τη σημαντική επιρροή που ασκεί εδώ το Σώμα. Είμαι πεπεισμένος ότι η ενεργειακή ασφάλεια και η προστασία του κλίματος είναι ένα από τα διατλαντικά σχέδια του 21ου αιώνα.

Μία ειρηνική και σταθερή ανάπτυξη σε όλα τα μέρη του κόσμου αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ασφάλεια και την ευημερία στην Ευρώπη και την Αμερική. Ως εκ τούτου, θέλουμε να αξιοποιήσουμε τη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ και για να δώσουμε το μήνυμα ότι έχουμε τη μέγιστη δυνατή ενότητα σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας.

Στην κρίση της Μέσης Ανατολής ανοίξαμε τουλάχιστον πάλι λίγο –θέλω να είμαι πολύ προσεκτικός εδώ– την πόρτα σε μια λύση με την αναβίωση του κουαρτέτου. Καταφέραμε να διατηρήσουμε την ενότητα της διεθνούς κοινότητας απέναντι στο Ιράν και στο πυρηνικό του πρόγραμμα, πράγμα που κατά τη γνώμη μου συνιστά βασική προϋπόθεση για να επιτευχθεί τελικά μία συναινετική λύση με το Ιράν. Συνεργαζόμαστε στενά με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ για την πολιτική και στρατιωτική σταθεροποίηση του Αφγανιστάν και θέλουμε να εντατικοποιήσουμε περαιτέρω αυτή τη συνεργασία ιδίως στον τομέα της εκπαίδευσης της αστυνομίας. Το ίδιο ισχύει για την προγραμματισμένη αποστολή ΕΠΑΑ στο Κοσσυφοπέδιο.

Αυτό είναι μόνο ένα μικρό μέρος των διεθνών ζητημάτων που απαιτούν στενή διατλαντική συνεργασία.

Επιτρέψτε μου να επανέλθω, τελειώνοντας, στην ευρωπαϊκή στρατηγική ασφαλείας, που αναφέρει: «Καμία χώρα δεν είναι σε θέση να λύσει μόνη της τα πολύπλοκα προβλήματα της σημερινής εποχής». Αυτό ισχύει τόσο για την ΕΕ όσο και για τις ΗΠΑ. Μόνο αν καταφέρουμε να συνενώσουμε την επιρροή, την πείρα και τις δυνατότητες της Ευρώπης και της Αμερικής και να κινητοποιήσουμε τις καλύτερες δυνάμεις και ιδέες, θα βρούμε βιώσιμες απαντήσεις για το κοινό μας μέλλον και το μέλλον των επερχομένων γενεών.

 
  
MPphoto
 
 

  Vladimír Špidla, Μέλος της Επιτροπής. (DE) Θα ήθελα αρχικά να ζητήσω συγγνώμη για την απουσία της συναδέλφου μου κ. Ferrero-Waldner, που έπρεπε να πάει στην κηδεία του πρώην προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας Boris Yeltsin.

Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμα μέλη του Σώματος, η διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ στις 30 Απριλίου είναι μια νέα ευκαιρία ενίσχυσης των πολιτικών και οικονομικών δεσμών με τις ΗΠΑ. Επιτρέψτε μου λοιπόν να παρουσιάσω συνοπτικά τους στόχους αυτής της διάσκεψης κορυφής.

Πρώτον, εμείς θα καταβάλουμε προσπάθειες για μία διατλαντική οικονομική σύγκλιση. Οι οικονομικές σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ, που αποτελούν το 40% του συνολικού όγκου του παγκοσμίου εμπορίου, ανήκουν βέβαια στις σημαντικότερες στον κόσμο, παρ’ όλ’ αυτά όμως χρειάζονται νέα πολιτική ώθηση. Η κατάργηση εμπορικών και επενδυτικών εμποδίων θα ήταν μεγάλο κέρδος για τους καταναλωτές και τους επιχειρηματίες μας.

Για τον λόγο αυτόν, η Επιτροπή επικροτεί την πρωτοβουλία της καγκελαρίου Merkel, η οποία τάχθηκε υπέρ μιας νέας, φιλόδοξης οικονομικής εταιρικής σχέσης ΕΕ-ΗΠΑ. Σε αυτή πρέπει να συμμετάσχουν τα νομοθετικά όργανα και οι κανονιστικές αρχές, ενώ οι συμμετέχοντες στη διάσκεψη κορυφής πρέπει να αναλάβουν το σημαντικό καθήκον της επιτήρησης και της ηγεσίας.

Στη διάσκεψη κορυφής θα ορίσουμε συγκεκριμένους τομείς της πολιτικής όπου μπορούμε να επιτύχουμε βιώσιμες προόδους. Σε αυτούς συγκαταλέγεται μεταξύ άλλων ο τομέας της κανονιστικής συνεργασίας για τα βιομηχανικά προϊόντα, την ενέργεια, την καινοτομία, τις χρηματοοικονομικές αγορές και τις επενδύσεις.

Δεύτερον, στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής θα εξετάσουμε μια σειρά καίριων τομέων όπου έχουμε κοινά σημεία με τις ΗΠΑ. Στο Κοσσυφοπέδιο και στο Αφγανιστάν θα συνεχίσουμε να συνεργαζόμαστε στενά για την επίτευξη σταθερότητας, ευημερίας και την εδραίωση του κράτους δικαίου.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ καταβάλλουν ως μέλη του κουαρτέτου της Μέσης Ανατολής κοινές και εποικοδομητικές προσπάθειες για την αναβίωση μίας πολιτικής διαδικασίας μεταξύ των αρχηγών της ισραηλινής και της παλαιστινιακής κυβέρνησης. Η προθυμία μας να διεξαγάγουμε διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση εθνικής ενότητας για να την υποστηρίξουμε δεν θα εξαρτηθεί μόνο από την πολιτική της εν λόγω κυβέρνησης, αλλά και από το εάν θα ενεργήσει σε συμφωνία με τις αρχές του κουαρτέτου.

Η Επιτροπή θα διαδραματίσει ιδιαίτερο ρόλο στην ανάπτυξη ενός διεθνούς επικουρικού μηχανισμού για τον παλαιστινιακό λαό, που θα τον υποστηρίξει και θα βελτιώσει τη διακυβέρνηση της χώρας.

Ένα άλλο καίριο σημείο της διάσκεψης κορυφής αποτελεί η υπογραφή της ιστορικής συμφωνίας ανοικτού εναέριου χώρου που συνήφθη πρόσφατα μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ, η οποία θα φέρει και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού μεγάλα οικονομικά οφέλη που εκτιμώνται σε 12 δισ. ευρώ και θα δημιουργήσει περίπου 80 000 νέες θέσεις εργασίας. Ταυτόχρονα θα επαναλάβουμε τη δέσμευσή μας για τη δεύτερη φάση των διαπραγματεύσεων σχετικά με μία ευρεία συμφωνία για τις αεροπορικές υπηρεσίες, με την οποία θα αυξηθεί περαιτέρω το οικονομικό όφελος από την ελευθέρωση αυτού του σημαντικού τομέα.

Οι προετοιμασίες για τη διάσκεψη κορυφής δεν έχουν ακόμα ολοκληρωθεί και κεντρικό θέμα τους αποτελούν η αλλαγή του κλίματος και η ενέργεια. Στόχος μας είναι να δεσμευθούν οι ΗΠΑ για μία πολιτική που θα βασίζεται στους στόχους των μηχανισμών της αγοράς και των καθαρών τεχνολογιών, καθώς και σε μία σφαιρική προσέγγιση. Η σχετική προσπάθεια της ευρωπαϊκής πλευράς βασίζεται στην ευρωπαϊκή συμφωνία που επιτεύχθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 9 Μαρτίου 2007, σύμφωνα με την οποία πρέπει να ενεργήσουμε σε παγκόσμιο επίπεδο για να μειώσουμε τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου.

Στην επικείμενη διάσκεψη κορυφής πρέπει να προωθηθεί η συνεργασία Ευρώπης-Αμερικής στον τομέα αυτόν. Ελπίζω ότι η δήλωση της διατλαντικής διάσκεψης κορυφής θα προετοιμάσει το έδαφος για σαφείς θέσεις της G8 και της διάσκεψης του ΟΗΕ για το κλίμα που θα γίνει στο Μπαλί τον Δεκέμβριο του 2007. Θα μιλήσουμε επίσης για θέματα ενεργειακής ασφάλειας και ενεργειακής απόδοσης και θα αναζητήσουμε κοινούς στόχους για την ανάπτυξη καθαρών τεχνολογιών και για τη βραχυπρόθεσμη και μεσοπρόθεσμη εφαρμογή τους.

Ως προς την πολιτική θεώρησης διαβατηρίων, στη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ θα απευθύνουμε έκκληση προς τον πρόεδρο Μπους να ασκήσει πίεση για να μπορούν όλοι οι πολίτες της ΕΕ να μπαίνουν χωρίς θεώρηση στις ΗΠΑ, όπως και οι πολίτες των ΗΠΑ δεν έχουν πια υποχρέωση θεώρησης κατά την είσοδο στην ΕΕ. Θα επιδοκιμάζαμε πολύ την απόφαση των ΗΠΑ να συμπεριλάβει στην κατάργηση της υποχρεωτικής θεώρησης όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, έτσι ώστε να σταματήσει αυτή η εκ των πραγμάτων διακριτική μεταχείριση σε βάρος των πολιτών της ΕΕ.

Επίσης, θα ζητήσουμε από τις ΗΠΑ να εγκρίνουν μία λύση για τη διαβίβαση δεδομένων επιβατών αεροπορικών μεταφορών στις ΗΠΑ που θα ικανοποιεί τις αυστηρότερες απαιτήσεις ως προς την προστασία των δεδομένων. Αυτό το νέο πλαίσιο θα αντικαταστήσει τις σημερινές μεταβατικές διατάξεις.

Τέλος, θα επιβεβαιώσουμε, φυσικά, ότι υπάρχει ανάγκη στενότερης συνεργασίας για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και θα επισημάνουμε ότι αναλάβαμε τη δέσμευση να είναι αυτές οι προσπάθειες σύμφωνες με τις υποχρεώσεις μας που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο. Αυτό είναι καθοριστικό για την αξιοπιστία των κοινών μέτρων στον εν λόγω τομέα.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Joseph Daul, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE.(FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεδομένου ότι γεννήθηκα πριν από 60 χρόνια στην περιοχή της Αλσατίας, ανήκω σε μια γενιά που, έχοντας ζήσει εκείνη την εποχή, μπορεί να μιλήσει για τη μεγάλη οφειλή των Ευρωπαίων προς τους Αμερικανούς.

Οι πολύ ισχυροί διατλαντικοί δεσμοί, οι οποίοι ενώνουν τις δύο ηπείρους μας βασίζονται σε εκατομμύρια προσωπικές ιστορίες παρόμοιες με τη δική μου. Συνέβαλαν στη διαμόρφωση της ιστορίας μας και των κοινών αξιών μας.

Στη διάρκεια των πρόσφατων εορτασμών για την 50ή επέτειο των Συνθηκών της Ρώμης, η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών απέτισε φόρο τιμής στον καίριο ρόλο που διαδραμάτισαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στη θεμελίωση αυτού το οποίο οδήγησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς, χωρίς τη στήριξη του Σχεδίου Μάρσαλ και χωρίς τον αποφασιστικό ρόλο που διαδραμάτισαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Καναδάς στο πλαίσιο του NATO, αναμφίβολα, η ανοικοδόμηση της Ευρώπης δεν θα είχε καταστεί δυνατή. Ακόμη και σε χαλεπούς καιρούς, ανέκαθεν πιστεύαμε στη ζωτική σημασία της διατλαντικής εταιρικής σχέσης, μιας εταιρικής σχέσης ερειδόμενης στον διάλογο και τον σεβασμό.

Στους κόλπους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Ομάδα μας είναι ο πλέον αποφασιστικός υποστηρικτής των στενών διατλαντικών σχέσεων. Γι’ αυτόν τον λόγο ήθελα η πρώτη επίσκεψη εκτός της Ένωσης να είναι μια επίσκεψη στην Ουάσιγκτον. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να αναπτύξει ισχυρότερους δεσμούς με το Κογκρέσο των ΗΠΑ και την αμερικανική κυβέρνηση, ούτως ώστε να μπορέσει να συνεργαστεί ακόμη στενότερα σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Θέλω να προτείνω στο Σώμα ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου να καλέσει τον νέο Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων να μιλήσει ενώπιον της ολομέλειας του ΕΚ.

Χάρηκα που έμαθα ότι, όπως εμείς, το Κογκρέσο των ΗΠΑ προέβη στη σύσταση επιτροπής για την κλιματική αλλαγή. Ελπίζω ότι αυτές οι δύο επιτροπές μπορούν να συνεργαστούν στενά.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η δημιουργία μιας διατλαντικής κοινής αγοράς μέχρι το 2015 είναι μία από τις προτεραιότητές μας. Πρέπει να μειώσουμε το βάρος των ρυθμίσεων, να τονώσουμε τον ανταγωνισμό και να εναρμονίσουμε τις τεχνικές προδιαγραφές ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού. Ας εφοδιαστούμε με έναν υποχρεωτικό οδικό χάρτη, ο οποίος να συνοδεύεται από ακριβές χρονοδιάγραμμα, με το 2015 να είναι η καταληκτική ημερομηνία για την έναρξη μιας απρόσκοπτης διατλαντικής αγοράς.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να αναμειχθεί ενεργώς σε αυτή τη διαδικασία, έχουμε όμως, ως φίλοι, το δικαίωμα να μιλάμε ειλικρινά ο ένας στον άλλο, μάλιστα ακόμα και να ασκούμε κριτική.

Όπως παρατήρησε ο Πρόεδρος Κένεντυ το 1963, ας μην εθελοτυφλούμε στις διαφορές μας, ας στρέψουμε όμως την άμεση προσοχή μας στα μέσα χάρη στα οποία μπορούν να επιλυθούν οι διαφορές μας. Θέλω επίσης να υπογραμμίσω την ανησυχία μου αναφορικά με τους κινδύνους που θα προκύψουν αν οι αυστηρότεροι τελωνειακοί έλεγχοι των ΗΠΑ μετατραπούν σε συγκαλυμμένους εμπορικούς φραγμούς.

Πρέπει να εξακολουθήσουμε να είμαστε σε εγρήγορση χωρίς να υπονομεύουμε το θεμιτό εμπόριο. Κατά τον ίδιο τρόπο, η νομοθεσία των ΗΠΑ για την προστασία των προσωπικών δεδομένων επιτρέπει να συνεχίσουν να υφίστανται ορισμένες αμφιβολίες αναφορικά με το κατά πόσο διασφαλίζεται πλήρως η προστασία της ιδιωτικής ζωής και των ατομικών ελευθεριών.

Η Ευρώπη είναι αποφασισμένη να καταπολεμήσει την τρομοκρατία και το οργανωμένο έγκλημα, αυτός όμως ο αγώνας πρέπει να ερείδεται σε ενδεδειγμένες νομικές βάσεις. Ο σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων θα συμβάλει οπωσδήποτε στην ενίσχυση του έργου μας και της επιρροής μας στον κόσμο.

Ασπαζόμαστε επίσης αμφότεροι τη δέσμευση για τη δημιουργία των προϋποθέσεων σταθερότητας, ειρήνης και ευημερίας στη γειτονιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ήδη συνεργαστήκαμε με θετικά αποτελέσματα στη Λευκορωσία, στην Ουκρανία και στο Κοσσυφοπέδιο. Ωστόσο, πρέπει να δράσουμε επίσης στην Αφρική. Αποτελεί ηθικό και ιστορικό καθήκον μας να αποκαταστήσουμε την ελπίδα των πλέον φτωχών στρωμάτων του παγκόσμιου πληθυσμού.

Η γενοκτονία στο Νταρφούρ και η τυραννία στη Ζιμπάμπουε δείχνουν ότι δεν στεκόμαστε στο ύψος των περιστάσεων. Πρέπει επίσης να πείσουμε άλλα έθνη, όπως είναι η Κίνα, η Ινδία, η Βραζιλία και η Νότιος Αφρική να στηρίξουν τις προσπάθειές μας στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Επιπλέον, η Συμφωνία της Ντόχα για την Ανάπτυξη πρέπει να έχει αίσιο πέρας, διότι πρόκειται για έναν αναπτυξιακό γύρο διαπραγματεύσεων για τις φτωχότερες χώρες. Η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να καταλήξουν σε συνολική συμφωνία το συντομότερο δυνατόν.

Συνοψίζοντας, η Ομάδα μας πιστεύει στη δυνατότητα ενός ασφαλέστερου κόσμου. Η διάδοση των πυρηνικών όπλων κατέστησε τον κόσμο πιο επικίνδυνο. Στηρίζουμε μια διαπραγματευτική λύση σε σχέση με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί έχουν κοινές ρίζες, οι οποίες διαμόρφωσαν σε πολύ μεγάλο βαθμό τον κόσμο μας. Πρέπει να διαφυλάξουμε τη θέση μας σε αυτόν τον πολυπολικό κόσμο που διαμορφώθηκε. Όπως είπε ο Jean Monnet, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι από κοινού προασπίζονται έναν κοινό πολιτισμό.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Jan Marinus Wiersma, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, νομίζω είναι σαφές πως ένας διαφορετικός άνεμος φυσά στην Ουάσινγκτον, ο οποίος ανοίγει νέες ευκαιρίες, ειδικά για συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Καταρχάς υπάρχει, φυσικά, η νίκη της πλειοψηφίας των Δημοκρατικών και στα δύο Σώματα του Κογκρέσου, για την οποία θέλουμε να τους συγχαρούμε και πάλι, αλλά υπάρχουν επίσης αντιληπτές αλλαγές και στη κυβέρνηση Μπους. Ο τόνος άλλαξε και μπορούμε να πούμε ότι η εξουσία του Υπουργείου Εξωτερικών και της Κοντολίζα Ράις αυξήθηκε σε τεράστιο βαθμό. Επιδιώκουν περισσότερη συνεργασία και πρέπει να ανταποκριθούμε σ’ αυτό.

Την περασμένη εβδομάδα, βρέθηκα με την αντιπροσωπεία στην Ουάσινγκτον, όπου δρομολογείται μια απτή αλλαγή. Καταρχάς, υπάρχει αυξημένη υποστήριξη για κάτι που ήταν πάντα πολύ σημαντικό για εμάς, δηλαδή την αποτελεσματική πολυμερή προσέγγιση. Υπάρχει αυξανόμενη υποστήριξη τόσο γι’ αυτό το θέμα όσο και για την προσπάθεια συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση σε αυτόν τον τομέα. Συνειδητοποιούν ότι η προσέγγιση που ακολουθήθηκε στο Ιράκ απέτυχε και ότι πρέπει να βρεθούν άλλοι τρόποι συνεργασίας προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα θέματα ασφαλείας.

Το Αφγανιστάν αναφέρεται από πολλούς ως παράδειγμα. Κατά τη γνώμη μας, δεν υπάρχει λόγος, στο πλαίσιο του NATO, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι χώρες της ΕΕ να μην ενώσουν τις δυνάμεις τους με τους Αμερικανούς για σχέδια που αφορούν τόσο την ασφάλεια όσο και την ανασυγκρότηση. Μάλιστα, επί του παρόντος διεξάγεται μια συζήτηση στο επίπεδο της πυραυλικής άμυνας. Μολονότι μας εντυπωσιάζει το γεγονός ότι επιδιώκουν περισσότερο διάλογο με τους Ευρωπαίους και τους Ρώσους, τηρούμε κριτική στάση για το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας.

Ένα άλλο σημαντικό θέμα που θέσαμε είναι αυτό της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή. Θέλουμε να τονίσουμε ξανά –και ελπίζουμε ότι η Προεδρία θα το λάβει υπόψη– πως πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η νέα κυβέρνηση εθνικής ενότητας της Παλαιστίνης δεν θα μείνει στο περιθώριο και ότι θα αναζητήσουμε τρόπους να στηρίξουμε αυτή τη νέα εξέλιξη.

Κάτι άλλο που μας έκανε εντύπωση είναι ότι οι Δημοκρατικοί, συγκεκριμένα, αναζητούν μια νέα κοινωνική ατζέντα για τις Ηνωμένες Πολιτείες όπου η εστίαση επικεντρώνεται στο πρόβλημα της υγειονομικής περίθαλψης, αλλά και στη Ντόχα. Τι μπορούμε να κάνουμε μαζί για να διασφαλίσουμε ότι οι συνθήκες του περιβάλλοντος και της εργασίας θα βρίσκονται στο κέντρο των συνομιλιών για το εμπόριο;

Υπάρχουν, βεβαίως, και τομείς επικρίσεων τους οποίους αναφέραμε στο πλαίσιο των παραδόσεων και των μυστικών στρατοπέδων κράτησης, αλλά και στο πλαίσιο των συμφωνιών για την προστασία των δεδομένων. Υπάρχουν τομείς που πρέπει να παραμείνουν στην πρώτη γραμμή της σκέψης μας. Σε τελική ανάλυση, πάντως, υπάρχει μια σημαντική ατζέντα για συνεργασία, η οποία βασίζεται στις κοινές αξίες που έχουν ήδη αναφερθεί.

Θα ήθελα να ολοκληρώσω με μια μικρή παρατήρηση, δηλαδή ότι ελπίζουμε πως η Προεδρία θα μπορέσει να εντάξει και την υπόθεση Wolfowitz στην ατζέντα της διάσκεψης κορυφής, σε περίπτωση που αυτό κριθεί αναγκαίο, διότι κατά τη γνώμη μας, και δεδομένου του σημαντικού ρόλου που πρέπει να διαδραματίσει η Παγκόσμια Τράπεζα στην καταπολέμηση της διαφθοράς, η θέση του ως Διευθυντή της Παγκόσμιας Τράπεζας έχει καταστεί αβάσιμη.

(Χειροκροτήματα από την αριστερή πτέρυγα)

 
  
MPphoto
 
 

  Graham Watson, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE.(EN) Κύριε Πρόεδρε, μετά την 11η Σεπτεμβρίου η εφημερίδα Le Monde ανακοίνωσε: «Nous sommes tous Américains» [Είμαστε όλοι Αμερικανοί]. Οι καιροί άλλαξαν.

Σε οικονομικό, περιβαλλοντικό και ηθικό επίπεδο η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών κατακρεούργησε τις αξίες για τις οποίες οι Αμερικανοί απολάμβαναν τον σεβασμό μας. Η πρόκληση για τα κράτη μέλη της ΕΕ είναι να αντισταθούν στις κινήσεις των ΗΠΑ προς τη μονομέρεια, είτε αυτές αφορούν την εμπορική πολιτική, το Κυότο ή το διεθνές δίκαιο. Απαιτείται ειλικρινής, ευθύς, και ορισμένες φορές έντονος, διατλαντικός διάλογος για θέματα όπως το πρόγραμμα απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης, οι ρυθμίσεις έκδοσης και η πολιτική ανοικτών αιθέρων, στην οποία μέχρι στιγμής αντιστέκονται τα κράτη μέλη μας. Μάλιστα, η πολιτική του Προέδρου Μπους που βασίζεται στο «διαίρει και βασίλευε» της Ευρώπης είναι τουλάχιστον εξίσου επιτυχής με την αντίστοιχη πολιτική του Προέδρου Πούτιν.

Σε αυτή τη διάσκεψη κορυφής είναι καιρός να ειπωθούν σκληρές αλήθειες. Η άρση των ρυθμιστικών φραγμών και η εναρμόνιση των προτύπων μεταξύ των μεγαλύτερων εμπορικών εταίρων στον κόσμο πρέπει να είναι η πρώτη μας προτεραιότητα. Ωστόσο, δεν πρέπει να αποβαίνει εις βάρος της διασφάλισης ενός επιτυχούς γύρου της Ντόχα πριν από τη λήξη της θητείας του κ. Μπους την 1η Ιουλίου.

Πρέπει επίσης να χρησιμοποιήσουμε τη διάσκεψη κορυφής για να πιέσουμε για αναγνώριση της μεγαλύτερης απειλής για την ασφάλεια στη σύγχρονη εποχή –της αλλαγής του κλίματος– και να κάνουμε τους Αμερικανούς να συμφωνήσουν για τη σταθεροποίηση και τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ συζήτησε αυτό το θέμα για πρώτη φορά την περασμένη εβδομάδα, υπογραμμίζοντας τη σοβαρότητα της κατάστασης.

Πρέπει, όμως, να επιμείνουμε επίσης στη διασαφήνιση από την κυβέρνηση της θέσης της σχετικά με τους ισχυρισμούς για βασανιστήρια, μυστικές φυλακές και κατ’ εξαίρεση παραδόσεις στο πλαίσιο της διεξαγωγής του πολέμου κατά της τρομοκρατίας. Αυτό δεν είναι απλώς το σωστό, αλλά είναι το μόνο πράγμα που πρέπει να γίνει για να αποκατασταθεί η φήμη της Αμερικής.

Μακροπρόθεσμα, μόνο ο ευρύτερος δημοκρατικός έλεγχος με τη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Κογκρέσου και της Γερουσίας των ΗΠΑ, ίσως βάσει ενός διατλαντικού συστήματος τύπου Σένγκεν, μπορεί να ενισχύσει τη στρατηγική μας σχέση και να αποτρέψει το νομικό κενό που βιώνουμε με τα στοιχεία αναγνώρισης των ονομάτων των επιβατών ή με τις πληρωμές SWIFT.

Η επιτυχία στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας βασίζεται στην εξισορρόπηση της ελευθερίας και της ασφάλειας, όχι στη θυσία των πολιτικών ελευθεριών.

Η αναταραχή στο Ιράκ αποτελεί απόδειξη για το τι μπορεί να συμβεί όταν η ισορροπία διαταράσσεται. Οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να βοηθήσουν στην επανόρθωση της ζημιάς και να επιδείξουν αλληλεγγύη προς τους δύο εκατομμύρια πρόσφυγες του Ιράκ. Οι Αμερικανοί υποδέχτηκαν ακριβώς 466 ιρακινούς πρόσφυγες από το 2003. Ξέρουμε ότι δεν θέλουν να παραδεχτούν τη φυγή των προσφύγων, που αποτελεί ένδειξη της αποτυχίας τους, αλλά χρειαζόμαστε έναν σαφή και ολοκληρωμένο προϋπολογισμό βοήθειας και μια συμφωνία για την από κοινού ανάληψη του βάρους των αιτήσεων παροχής ασύλου.

Τέλος, οι διαπραγματευτές μας δεν πρέπει να φοβούνται να αναλάβουν πρωτοβουλίες. Ο Paul Wolfowitz υπονόμευσε το ηθικό κύρος της Παγκόσμιας Τράπεζας. Το μήνυμά μας πρέπει να είναι ότι είναι καιρός να αποχωρήσει.

Εν κατακλείδι, χρωστάμε στον αμερικανό ποιητή Ralph Waldo Emerson το απόφθεγμα «δεν υπάρχει ιστορία, μονάχα βιογραφία». Οι ηγέτες της Ευρώπης πρέπει να λάβουν υπόψη ότι θα κριθούν ως άτομα για το σθένος που θα επιστρατεύσουν απέναντι στην Ουάσινγκτον.

 
  
MPphoto
 
 

  Angelika Beer, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, αύριο θα εγκρίνουμε ομόφωνα κοινό ψήφισμα και θα καταδικάσουμε τη βίαιη συμπεριφορά των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων απέναντι στους διαδηλωτές. Περιμένουμε εξίσου ξεκάθαρα λόγια και στο πλαίσιο της διάσκεψης κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ. Ασφαλώς θέλουμε νέες οικονομικές σχέσεις και ενίσχυση των διατλαντικών σχέσεων σε νέα βάση, όμως οι σχέσεις αυτές πρέπει να εδράζονται σε σαφείς δημοκρατικές αξίες που η ΕΕ έχει δεσμευτεί να υπερασπίζεται.

Μετά από όσα συνέβησαν στο Γκουαντάναμο, τα βασανιστήρια και τις απαγωγές αθώων, χρειαζόμαστε μία γέφυρα, και η γέφυρα αυτή δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο από το να απευθύνουμε έκκληση προς την κυβέρνηση των ΗΠΑ να βασίζει μελλοντικά την πολιτική της στις δημοκρατικές αρχές. Όταν μιλάμε –όπως τις τελευταίες εβδομάδες, αλλά και μελλοντικά– για ένα μορατόριουμ για τη θανατική ποινή, δεν το κάνουμε μόνο για να σώσουμε από έναν τέτοιο θάνατο τα πιθανά θύματα στο Ιράν, αλλά περιμένουμε να εγκρίνουν και οι Αμερικανοί μορατόριουμ για τη θανατική ποινή.

Όταν μιλάμε για καταπολέμηση της τρομοκρατίας, περιμένουμε επίσης να οριστούν εκ νέου και από όλες τις πλευρές οι θεμελιώδεις αξίες και να διευρυνθεί ο κοινοβουλευτικός έλεγχος στα εθνικά κοινοβούλια, αλλά και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, γιατί δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι αυτά που είδαμε είναι πραγματική καταπολέμηση της τρομοκρατίας, αφού έτσι περιορίζουμε τις θεμελιώδεις ελευθερίες της Ευρώπης, των ανθρώπων και των κοινωνιών.

Απευθύνω έκκληση και στις δύο πλευρές αναφορικά με το Αφγανιστάν και το Κοσσυφοπέδιο: χρειαζόμαστε μία αλλαγή στρατηγικής στο Αφγανιστάν όχι μόνο στα λόγια, αλλά και στην πράξη. Η επιχείρηση “Enduring Freedom” δεν έχει πλέον νομική βάση και πρέπει να αλλάξει. Αλλά και εμείς οι Ευρωπαίοι πρέπει να δώσουμε περισσότερα χρήματα, αν θέλουμε να καταστήσουμε δυνατή μια ειρηνική ανάπτυξη στο Αφγανιστάν στους τομείς της καταπολέμησης των ναρκωτικών, της παιδείας και της υποστήριξης των δημοκρατικών πολιτών στη χώρα, ιδίως των γυναικών.

Αυτό ισχύει και για το Κοσσυφοπέδιο. Δεν μπορούμε να περιμένουμε μέχρι να λύσουν το πρόβλημα για λογαριασμό μας οι Αμερικανοί. Απευθύνω και πάλι έκκληση προς την ΕΕ και τους υπουργούς Εξωτερικών να δώσουν τώρα στο Κοσσυφοπέδιο την ανεξαρτησία του για να αποφύγουμε έναν νέο πόλεμο.

Αναφορικά με το Ιράν, είναι πια καιρός να εγκαταλείψουμε την αλλαγή του καθεστώτος που εξακολουθεί να επιδιώκει ο Μπους. Αυτή είναι η μοναδική δυνατότητα, παράλληλα με διαπραγματεύσεις, για να αποτραπεί ο επόμενος πόλεμος. Ελπίζω ότι η ΕΕ θα λάβει σαφή θέση επ’ αυτού.

 
  
MPphoto
 
 

  Francis Wurtz, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, τι ακριβώς μας επιφυλάσσει η διατλαντική οικονομική εταιρική σχέση;

Σύμφωνα με την κ. Μέρκελ, δεν θα σημάνει ελεύθερο εμπόριο ή μια κοινή αγορά, αλλά τη ρύθμιση αγορών, την προστασία ευρεσιτεχνιών, την εναρμόνιση κανόνων και τη συνεργασία με στόχο τη βελτίωση της οικονομικής διακυβέρνησης του κόσμου. Ο Υπουργός της, ο κ. Würmeling, ήταν ειλικρινέστερος δηλώνοντας ότι ο στόχος ήταν να ακολουθήσουμε μια πορεία που θα οδηγήσει σε μια απρόσκοπτη διατλαντική αγορά. Η ίδια η Καγκελάριος, παρεμπιπτόντως, υπονόησε ότι το πείραμα της ευρωπαϊκής κοινής αγοράς μπορεί να χρησιμεύσει ως μοντέλο σε αυτόν το νέο χώρο.

Χρειάζεται, μήπως, να σας υπενθυμίσω τον ορισμό της ενιαίας αγοράς κατά τον Επίτροπο που είναι αρμόδιος για την παρακολούθησή της, τον κ. McCreevy; Όπως επεσήμανε, η ενιαία αγορά είναι μακράν το μεγαλύτερο εγχείρημα απορρύθμισης στην πρόσφατη ιστορία της Ευρώπης. Αυτό, λοιπόν, το πείραμα πρέπει να επαναλάβουμε σε διατλαντικό επίπεδο;

Το ερώτημα καθίσταται μάλιστα ακόμη πιο επιτακτικό, αφού αυτό το εγχείρημα έχει ήδη μια ταραχώδη ιστορία. Τον Μάρτιο του 1998 ο τότε επικεφαλής της φιλελεύθερης Ευρώπης, ο Επίτροπος Leon Brittan, ξεκίνησε το εγχείρημα της Νέας Διατλαντικής Αγοράς, κατά το πρότυπο της Βορειοαμερικανικής Συμφωνίας Ελεύθερων Συναλλαγών, της NAFTA. Την ίδια στιγμή, πραγματοποιούνταν άκρως μυστικές διαπραγματεύσεις στον ΟΟΣΑ σχετικά με την Πολυμερή Συμφωνία για τις Επενδύσεις, την ΠΣΕ, η οποία είχε ήδη σχεδιαστεί με στόχο να εντοπίζει κάθε νομοθεσία, την οποία οι επενδυτές θα εκλάμβαναν ως πρόσκομμα στις ολοένα διευρυνόμενες χρηματοοικονομικές τους λειτουργίες.

Αυτά τα δύο εγχειρήματα προκάλεσαν τέτοια κατακραυγή μεταξύ των Ευρωπαίων, που τελικά υποχρεώθηκαν να τα εγκαταλείψουν. Έκτοτε, όμως, οργανωμένες ομάδες πίεσης, όπως ο Διατλαντικός Επιχειρηματικός Διάλογος, επαναφέρουν συνεχώς προς συζήτηση αυτό το στρατηγικό εγχείρημα, έστω και υπό νέα μορφή. Η θέσπιση, την περασμένη χρονιά, των λογιστικών προτύπων των ΗΠΑ, πρόσφατα δε, η εξαγορά των ευρωπαϊκών χρηματιστηρίων του Euronext από το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης είναι μέρος αυτής της ανησυχητικής τάσης.

Απέχοντας παρασάγγες από την εικόνα της εποικοδομητικής συνεργασίας που μας πουλάνε, μιλάμε πράγματι εν προκειμένω για ένα μείζον μέτωπο στον αγώνα για τον τρόπο με τον οποίο πρόκειται να εκλάβουν οι πολίτες το μέλλον της Ευρώπης. Εκείνα που διακυβεύονται είναι τόσο το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο όσο και η δημοκρατική ταυτότητα της Ευρώπης. Θέλω να επισημάνω ότι στην έκθεση, η οποία εγκρίθηκε σε σχέση με αυτό το θέμα τον περασμένο Ιούνιο από το Κοινοβούλιό μας, εκφραζόταν η λύπη που «η σχέση μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ επισκιάζεται σε σημαντικό βαθμό από την πολιτική σύγκρουση και πολύ συχνά χαρακτηρίζεται δημόσια από ρητορικές».

Χάριν των κοινών αξιών του Διατλαντικού Επιχειρηματικού Διαλόγου, θα χρειαστεί να σιωπήσουμε για τον πόλεμο στο Ιράκ ή για το Γκουαντάναμο; Για τη θανατική ποινή ή για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο; Για το Κυότο ή για τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς; Για τα προσωπικά δεδομένα, την υπόθεση της SWIFT, ή τις πτήσεις της CIA; Σε μια στιγμή που έχει δρομολογηθεί η διαδικασία η οποία αναμένεται να μας οδηγήσει σε μια νέα ευρωπαϊκή στρατηγική, η φύση των σχέσεων μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ηνωμένων Πολιτειών είναι καίριας σημασίας θέμα, το οποίο θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με μεγάλη ενάργεια.

 
  
MPphoto
 
 

  Godfrey Bloom , εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM.(EN) Κύριε Πρόεδρε, θέλω στον πολύ λίγο χρόνο που μου αναλογεί να διατυπώσω μία ή δύο παρατηρήσεις, εφιστώντας ίσως την προσοχή σε ορισμένες παραμέτρους. Τα τελευταία χρόνια διαπιστώνω ότι υπάρχει ένα είδος εθισμού στη συμβολική πολιτική εδώ, κάτι που πρέπει να αποφύγουμε με πολλή προσοχή στις σχέσεις μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Οι επιπτώσεις της νομοθεσίας, για παράδειγμα, είναι απολύτως παγκόσμιες. Ό,τι κάνουμε έχει παγκόσμια διάσταση. Η σοβαρή αύξηση του ΑΕγχΠ παρατηρείται στις χώρες του Ειρηνικού Ωκεανού, στην Ινδία και στην Κίνα, παρά σε άλλα μέρη του Ειρηνικού και της Ιαπωνίας, γι’ αυτό πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί ώστε να μην κόψουμε τις γέφυρες με τις συναλλαγές μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες έχουν επίσης ένα πολύ σοβαρό στοιχείο προστατευτισμού στην κοινωνία τους. Όπως γνωρίζουν οι Βρετανοί, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός και επενδυτικός εταίρος του Ηνωμένου Βασιλείου εδώ και αρκετά χρόνια. Είναι κρίμα που οι Βρετανοί υποχρεώθηκαν, παρά τη θέλησή τους, να εγκαταλείψουν το αυτοκρατορικό σύστημα μέτρησης, το οποίο φυσικά έχουμε κοινό με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, και αυτό μας έδινε ένα ιδιαίτερο πλεονέκτημα εκεί. Ωστόσο, αυτό το θέμα πρέπει να περιμένει για να συζητηθεί μια άλλη μέρα.

 
  
MPphoto
 
 

  Frank Vanhecke, εξ ονόματος της Ομάδας ITS. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, συμμερίζομαι την ελπίδα πολλών σε αυτό το Σώμα ότι η Διάσκεψη Κορυφής στις 30 Απριλίου και η νέα διατλαντική εταιρική σχέση θα είναι επιτυχείς, αν και πρέπει να προσθέσουμε, φυσικά, ότι αυτή η νέα εταιρική σχέση πρέπει να βασίζεται στην αμοιβαιότητα και στον σεβασμό των κύριων αμοιβαίων συμφερόντων. Συνεπώς, οι Αμερικανοί και οι διπλωμάτες τους θα πρέπει, για παράδειγμα, να μάθουν ότι η Τουρκία δεν είναι ευρωπαϊκή χώρα και δεν μπορεί να γίνει κράτος μέλος της ΕΕ, ανεξαρτήτως των αμερικανικών συμφερόντων σε αυτό το θέμα.

Οι εμπορικές σχέσεις μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες θα αποτελέσουν αντικείμενο συνομιλιών στην Ουάσινγκτον τον Απρίλιο, όπου θα συζητηθεί το θέμα της ενέργειας και της αλλαγής του κλίματος, αλλά θεωρώ επίσης ότι αυτό θα αποτελέσει μια ευκαιρία να σκεφτούμε περισσότερο την κοινή επίθεση που πρέπει να εξαπολύσουμε κατά της διεθνούς τρομοκρατίας και ειδικά του ισλαμικού φονταμενταλισμού που προβάλλει απειλητικά. Ας μην ξεχνάμε ότι αυτός ο αγώνας αφορά τις δυτικές αξίες που μοιραζόμαστε και ότι αυτές τις δυτικές αξίες έχουν ως στόχο ο ισλαμικός φονταμενταλισμός και η τρομοκρατία. Αυτό είναι κάτι που συχνά παραβλέπεται, ειδικά σε αυτό το Σώμα.

Η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ πολύ συχνά είναι άξια επικρίσεων, αλλά η μεροληψία με την οποία εκφράζονται αυτές οι επικρίσεις στο Κοινοβούλιο μόνο εποικοδομητική δεν είναι. Οι μεροληπτικές δραστηριότητες της προσωρινής επιτροπής για τις δραστηριότητες της CIA στην Ευρώπη και τα μεροληπτικά συμπεράσματα στα οποία κατέληξε, καθώς και το θέμα των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, έρχονται στο μυαλό ως παραδείγματα. Ό,τι και αν κάνουμε, ας μην σφάλουμε για το ποιος είναι ο εχθρός μας. Παρά τις πολλές παρεξηγήσεις και τις διαφορετικές απόψεις που μπορεί να έχουμε, είναι καλό να θυμόμαστε το γεγονός ότι οι ΗΠΑ δεν είναι εχθρός, αλλά σύμμαχος.

 
  
MPphoto
 
 

  Brian Crowley, thar ceann an Ghrúpa UEN. – A Uachtaráin, tá an gaol eacnamaíochta idir an tAontas Eorpach agus Meiriceá ar an ngaol eacnamaíochta is tábhachtaí ar domhan. Is dhá chóras pholaitiúla sinn, le haidhm láidir a chinntíonn caomhnú agus cur chun cinn an daonlathais ar fud an domhain. Bíonn ár naimhde ag iarraidh aird a tharraingt ar an difríocht pholaitiúil atá idir an dá réimeas. Ní mór dóibh cuimhneamh, áfach, go bhfuil i bhfad níos mó nithe comónta eadrainn ná mar atá difríochtaí.

(EN) Ειδικά αν αναλογιστούμε τους δεσμούς που υπάρχουν ανάμεσα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ όσον αφορά τη δράση που μπορούμε να αναλάβουμε στην παγκόσμια σκηνή, είναι ακόμα πιο σημαντικό τώρα να προχωρήσουμε, παρά τις δυσκολίες και τις διαφορές που είχαμε στο παρελθόν.

Ρίξτε απλώς μια ματιά στον κόσμο. Στο Αφγανιστάν, πρέπει να συνεργαστούμε με τις ΗΠΑ όχι μόνο για να διασφαλίσουμε τη σταθεροποίηση της κατάστασης εκεί, όχι μόνο για χάρη της ίδιας της χώρας, αλλά και διότι το 90% της ηρωίνης που χρησιμοποιείται στην Ευρώπη επί του παρόντος προέρχεται από το Αφγανιστάν. Ομοίως, στη Νότια Αμερική πρέπει να αναλάβουμε κοινή δράση για να διασφαλίσουμε την εξεύρεση εναλλακτικών καλλιεργειών για τους αγρότες της, διότι τεράστιες ποσότητες κοκαΐνης προέρχονται από εκεί.

Αν δούμε μάλιστα το Νταρφούρ, διαπιστώνουμε την αποτυχία της διεθνούς κοινότητας να δράσει και να αντιδράσει στη γενοκτονία που εκτυλίσσεται στην περιοχή. Εναπόκειται σε εμάς, στην Ευρώπη, να συμπαρασύρουμε τις ΗΠΑ στην προσπάθεια για ανάληψη περαιτέρω και εντονότερης δράσης. Ομοίως, καθώς σήμερα εορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ελονοσίας, οι δράσεις που μπορούμε να αναλάβουμε συλλογικά είναι πολύ μεγαλύτερες από εκείνες που μπορούμε να αναλάβουμε μεμονωμένα.

Σημαντικότερες από όλες είναι οι δράσεις του παγκόσμιου εμπορίου, ωστόσο, προκειμένου να διασφαλιστεί μια δίκαιη και περισσότερο ισότιμη κοινωνία για όλους. Ζητώ από την Επιτροπή και από άλλους εδώ να μην ακυρώνουν πλέον τις συμφωνίες μας με άλλες χώρες προκειμένου να προστατεύσουμε και να βοηθήσουμε τις φτωχότερες χώρες στον κόσμο. Μαζί μπορούμε να επιτύχουμε περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν και με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να ξεπεράσουμε τις πολιτικές μας διαφορές σε θέματα ήσσονος σημασίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Roger Helmer (NI).(EN) Κύριε Πρόεδρε, εδώ σε αυτό το Σώμα μας αρέσει να καυχιόμαστε για τα οικολογικά μας αισθήματα και να επικρίνουμε τις ΗΠΑ και τον Πρόεδρο Μπους για τον βανδαλισμό τους στο περιβάλλον. Εξάλλου, εμείς υπογράψαμε το Πρωτόκολλο του Κυότο ενώ εκείνοι όχι.

Ας δούμε όμως την πραγματικότητα για μια στιγμή. Στην πραγματικότητα, οι ΗΠΑ υπέγραψαν το Πρωτόκολλο του Κυότο αλλά δεν το επικύρωσαν. Εδώ στην Ευρώπη εμείς το επικυρώσαμε, αλλά δεν το εφαρμόζουμε. Παρά τις δαπάνες της Επιτροπής τα τελευταία 10 χρόνια στην προσπάθεια να ξεπεραστούν τα αρχικά μεγέθη, φαίνεται ότι ίσως μόνο δύο κράτη μέλη θα επιτύχουν τελικά τους στόχους τους για το Κυότο.

Λέμε ότι οι ΗΠΑ είναι η χώρα που ευθύνεται για την περισσότερη ρύπανση στον κόσμο, όμως αυτό συμβαίνει για τον απλό λόγο ότι είναι η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου. Από τη στιγμή που τέθηκε σε ισχύ το Πρωτόκολλο του Κυότο, η πορεία των ΗΠΑ όσον αφορά τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα είναι καλύτερη από τη δική μας! Επαναλαμβάνω, για τον κ. Graham Watson, ότι τα τελευταία χρόνια η πορεία των ΗΠΑ όσον αφορά τις εκπομπές ήταν καλύτερη από την πορεία της ΕΕ. Η ενεργειακή ένταση της οικονομίας των ΗΠΑ είναι όμοια με τη δική μας και, με βάση τις τρέχουσες τάσεις, η οικονομία των ΗΠΑ θα είναι πιο οικολογική από αυτή της Ευρώπης μέχρι το 2010. Οι ΗΠΑ εφαρμόζουν ένα τεράστιο πρόγραμμα βιοκαυσίμων. Επενδύουν σε πράσινη τεχνολογία και η εταιρική σχέση τους με τις χώρες της Ασίας-Ειρηνικού περιλαμβάνει την Κίνα και την Ινδία, χωρίς τις οποίες κανένα παγκόσμιο πρόγραμμα δεν μπορεί να επιτύχει. Ο Επίτροπος Špidla ζητά από τις ΗΠΑ να υιοθετήσουν μια παγκόσμια προσέγγιση, αλλά αυτό έχει ήδη συμβεί.

Είναι καιρός εμείς σε αυτό το Σώμα να σταματήσουμε τις ηθικολογίες και να αρχίσουμε να συμπεριφερόμαστε στους αμερικανούς συμμάχους μας με περισσότερη ευγένεια και σεβασμό.

 
  
MPphoto
 
 

  José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra (PPE-DE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι είναι σημαντικό να απαλλαγούμε από το ιδεολογικό βάρος σε αυτή τη συζήτηση σχετικά με τις διατλαντικές σχέσεις.

Δεν ξέρω αν, όπως δηλώνεται στο κοινό ψήφισμα, ο Πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας πρέπει να παραιτηθεί ή όχι, αλλά πιστεύω ότι αυτό που είναι σημαντικό είναι να αρχίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση να αναπτύσσει τις στρατηγικές της θέσεις και να γίνει ένας ώριμος πρωταγωνιστής στη διεθνή σκηνή. Γνωρίζω ότι η Επίτροπος Ferrero αφιερώνει όλες τις προσπάθειές της –οι οποίες δεν είναι ασήμαντες– σε αυτό το θέμα.

Πιστεύω ότι αυτό δεν πρέπει να μας κάνει να ξεχνάμε ότι ο διατλαντικός δεσμός δεν είναι γραμμένος στον γενετικό κώδικα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες –ίσως λόγω των ανικανοτητών μας– ήταν οι εγγυητές της ασφάλειας στην Ευρώπη και ότι, όσον αφορά την ασφάλεια, δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή καμία εναλλακτική λύση πέρα από τη διατλαντική σχέση.

Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι, αν θέλουμε να γίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση μια ευρωπαϊκή δύναμη, αυτό δεν μπορεί να συμβεί ενάντια στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά αντιθέτως μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ως δύο εταίροι που έχουν αμοιβαίο σεβασμό, που μοιράζονται μια σειρά αξιών και την ίδια άποψη για τον κόσμο.

Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι πρέπει να δώσουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες λευκή επιταγή, και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να επιβεβαιώσει τις αρχές της σε σχέση με το θέμα της θανατικής ποινής, το θέμα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, το θέμα του Πρωτοκόλλου του Κυότο και το θέμα των νόμων με υπερεδαφική ισχύ.

Αυτό σημαίνει επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να μάθουν να σέβονται την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία είναι σήμερα ένας παράγοντας σταθερότητας στον κόσμο και διαδραματίζει θεμελιώδη ρόλο ασκώντας την επιρροή της σε πολλές περιοχές.

Σε μια προηγούμενη περίσταση εδώ σε αυτό το Κοινοβούλιο, ο Επίτροπος Patten είπε ότι για να επιτύχει η Ευρωπαϊκή Ένωση τους στόχους της –εκ των οποίων ένας από τους πιο σημαντικούς είναι ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών σε όλες τις περιοχές του πλανήτη– είναι απαραίτητη η συνεργασία των Ηνωμένων Πολιτειών, και ομοίως οι στόχοι των Ηνωμένων Πολιτειών μπορούν να επιτευχθούν μόνο με τη συνεργασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αν η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες εργαστούν από κοινού, κύριε Πρόεδρε, η κατάσταση στον κόσμο από την άποψη της ευημερίας, της σταθερότητας και της ασφάλειας θα είναι καλύτερη, και πιστεύω ότι αυτοί είναι οι στόχοι στους οποίους πρέπει να συμβάλει αυτή η Διατλαντική Διάσκεψη Κορυφής και για τους οποίους πρέπει να συνεργαστεί.

 
  
MPphoto
 
 

  Poul Nyrup Rasmussen (PSE).(EN) Κυρία Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Επίτροπο και τον κ. Gloser για τις δηλώσεις τους σχετικά με τις σχέσεις ΗΠΑ-ΕΕ.

Πιστεύω ότι η διάθεση και η στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών αλλάζει βαθμιαία και διστακτικά από τη μονομέρεια στην πολυμέρεια. Μόλις πριν από έξι εβδομάδες εγώ, ο καλός μου συνάδελφος κ. Wiersma, ο αντιπρόεδρος της Ομάδας μας, και άλλοι συνάδελφοι επισκεφθήκαμε το Κογκρέσο και τη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών και είναι απολύτως σαφές ότι η διάθεση αλλάζει. Αυτό προσφέρει μια νέα ευκαιρία για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Έχω τρεις σκέψεις να μοιραστώ μαζί σας. Πρώτον, πιστεύω ότι η προϋπόθεση για την επίτευξη προόδου στις διαπραγματεύσεις του ΠΟΕ είναι να ενσωματώσουμε με κάποιον τρόπο την «ατζέντα αξιοπρεπούς εργασίας». Ας το δεχθούμε: δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί νέα και ουσιαστική πρόοδος χωρίς αυτή.

Δεύτερον, είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι οι χρηματοπιστωτικές αγορές και οι πρόσφατες εξελίξεις στα αμοιβαία κεφάλαια κινδύνου και τα πολύ μεγάλα και ισχυρά ιδιωτικά μετοχικά κεφάλαια δεν συνάδουν πλήρως με τους στόχους της Λισαβόνας, με τις μακροπρόθεσμες επενδύσεις μας και με τις χρηματοδοτικές μας ανάγκες. Αυτή η παρατήρηση δεν είναι απλώς ευρωπαϊκή αλλά γίνεται και από το Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο έχει την πλειοψηφία στο Κογκρέσο και στη Γερουσία των ΗΠΑ. Συνεπώς, ελπίζουμε ότι αυτό το μήνυμα θα είναι σαφές και ότι το θέμα θα συζητηθεί στην προσεχή σύνοδο του Ομίλου των 8 στο Heiligendamm.

Τρίτον, όσον αφορά τη Μέση Ανατολή, δεν πρέπει να είμαστε αφελείς και να περιμένουμε μεγάλες αλλαγές στην αμερικανική πολιτική τις δύο προσεχείς εβδομάδες. Ωστόσο, αξίζει τον κόπο να εντείνουμε τον διάλογο με τους αμερικανούς φίλους και συναδέλφους μας και να επιμείνουμε στην υποστήριξη της παλαιστινιακής κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Αν αυτή η κυβέρνηση αποτύχει, νικήτρια θα είναι η Χαμάς και κανείς δεν το θέλει αυτό.

(Χειροκροτήματα από την αριστερή πτέρυγα)

 
  
MPphoto
 
 

  Sarah Ludford (ALDE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, σε μια κοινοβουλευτική επίσκεψη στην Ουάσινγκτον την περασμένη εβδομάδα, μάθαμε περισσότερα για την ομάδα επαφής υψηλού επιπέδου από όσα μάθαμε στις Βρυξέλλες. Να’ ναι καλά η κουλτούρα της ελευθερίας της πληροφόρησης στις Ηνωμένες Πολιτείες! Μάθαμε επίσης για τις ανανεωμένες διατλαντικές συζητήσεις μεταξύ αξιωματούχων σχετικά με τη νομική βάση της παράδοσης. Οι γερουσιαστές και οι βουλευτές του ΕΚ δεν πρέπει απλώς να ενημερώνονται αλλά και να συμμετέχουν σε αυτή τη συζήτηση.

Οι τακτικές του παγκόσμιου πολέμου κατά της τρομοκρατίας απέτυχαν, σύμφωνα με τον επικεφαλής της Σκότλαντ Γιάρντ για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Δήλωσε εχθές ότι η Αλ Κάιντα όχι μόνο επέζησε από τη σφοδρότατη εξαετή επίθεση, αλλά και απέκτησε ορμή.

Πρέπει ασφαλώς να προσπαθήσουμε να οικοδομήσουμε έναν κοινό διατλαντικό χώρο δικαιοσύνης και μετακίνησης στον οποίο θα υπάρχει μέγιστη ανταλλαγή πληροφοριών. Ωστόσο, πρέπει επίσης να επιμείνουμε για τις μέγιστες διασφαλίσεις και τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Αν οι πληροφορίες που ανταλλάσσονται βασίζονται σε αμφίβολη συγκέντρωση χαρακτηριστικών ή ασκήσεις συλλογής δεδομένων, ή αν προέρχονται από χρήση βασανιστηρίων, τότε τι αξία έχουν; Όπως είπε ένας από τους αξιωματούχους στην Ουάσινγκτον με αυτόν τον αναζωογονητικά ευθύ αμερικανικό τρόπο, «σκουπίδια μπαίνουν, σκουπίδια βγαίνουν». Η δυνητική ζημιά στα ατομικά δικαιώματα είναι τεράστια.

Πρέπει να αναπτύξουμε μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ του Κογκρέσου των ΗΠΑ και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προκειμένου να υπάρχει δημοκρατική ευθύνη και να επιτευχθεί ο επιθυμητός στόχος μιας διατλαντικής ζώνης τύπου Σένγκεν.

 
  
MPphoto
 
 

  Konrad Szymański (UEN). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, από όλα τα σημαντικότατα πολιτικά και οικονομικά προβλήματα της Ευρώπης, ούτε ένα δεν θα μπορούσε να επιλυθεί χωρίς διάλογο και συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μόνο μια κοινή ευρω-ατλαντική αγορά μπορεί να μας φέρει σε θέση να ανταγωνιστούμε την Κίνα και την Ινδία. Μόνο η αμερικανο-ευρωπαϊκή συνεργασία θα βοηθήσει να επιτευχθεί ο περιορισμός της απειλής στην ασφάλειά μας από το Ιράν, το οποίο αποτελεί σήμερα τη μεγαλύτερη απειλή στην παγκόσμια ειρήνη, όντας πυρηνική δύναμη και ορκισμένος εχθρός του δυτικού πολιτισμού. Μόνο μαζί θα καταφέρουμε να σταματήσουμε την ανεξέλεγκτη επιθετικότητα της Κορέας. Και, κατ’ αναλογία, μόνο μαζί θα καταφέρουμε να περιορίσουμε την κατάχρηση από τη Ρωσία της στρατιωτικής και ενεργειακής επιρροής της στην Ευρώπη και στις γειτονικές χώρες. Σήμερα έχουμε την ευκαιρία να ενεργήσουμε με έναν πιο ρεαλιστικό τρόπο. Δεν είναι απλώς θέμα αλλαγής της κυβέρνησης στην Ουάσινγκτον, αλλά και στο Παρίσι και στο Βερολίνο. Ζω με την ελπίδα ότι θα πετύχουμε και ότι η ευρωπαϊκή ταυτότητα δεν θα υποβαθμιστεί ποτέ ξανά σε μια φθηνή, κίβδηλη και επιζήμια σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες ενόψει αυτών των σοβαρών απειλών για την ασφάλειά μας και τις αξίες μας.

 
  
MPphoto
 
 

  Johannes Voggenhuber (Verts/ALE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η εταιρική σχέση βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό, ο οποίος αρχίζει από τον αμοιβαίο σεβασμό του δικαίου και των κοινών αξιών των δύο πλευρών. Πολλές από τις επικλήσεις της διατλαντικής αρμονίας που ακούστηκαν στη σημερινή συζήτηση προφανώς θα προκαλούσαν σήμερα στην Αυστρία μεγάλη έκπληξη και απορία.

Δύο γεγονότα απασχολούν και ανησυχούν την κοινή γνώμη στην Αυστρία: μία μεγάλη τράπεζα που αγοράστηκε από αμερικανικό ταμείο, εξαναγκάστηκε μέσα σε μια νύχτα να διώξει τους Κουβανούς πελάτες της και μάλιστα απροειδοποίητα και χωρίς άλλη αιτία εκτός από την εθνικότητά τους, πράγμα που συνιστά παράβαση του διεθνούς δικαίου, του ευρωπαϊκού δικαίου και του αυστριακού ποινικού δικαίου. Και ένας μεγάλος πετρελαϊκός όμιλος πρόκειται να υποχρεωθεί να σταματήσει τις συναλλαγές του με το Ιράν, επίσης κατά παράβαση του αυστριακού δικαίου, του ευρωπαϊκού δικαίου και του διεθνούς δικαίου.

Είμαι κατάπληκτος διότι αυτό το σημαντικό θέμα δεν αναφέρεται στην παρούσα συζήτηση. Αν οι εταίροι μας αναγνωρίζουν την έννομη τάξη και τις αξίες μας, τότε είμαστε εταίροι, διαφορετικά πρόκειται για σχέση κυρίου με υπηρέτη. Η αντίδραση της Επιτροπής στα δύο αυτά γεγονότα στην Αυστρία, που προκάλεσαν μεγάλη εντύπωση και μεγάλη ανησυχία, δεν είναι η κατάλληλη για τη δημιουργία εμπιστοσύνης της κοινής γνώμης στην ικανότητα και τη βούλησή της να προστατεύσει και να επιβάλει το ευρωπαϊκό δίκαιο – όμως αυτό αποτελεί τη βάση της εταιρικής σχέσης.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Miguel Portas (GUE/NGL).(PT) Κύριε Πρόεδρε, σε μια περιοχή της Βαγδάτης, ο στρατός των ΗΠΑ κατασκευάζει επί του παρόντος ένα τείχος το οποίο, στο όνομα της ασφάλειας, θα χωρίσει τους Ιρακινούς από τους Ιρακινούς. Το κάνει αυτό παρά τις διαμαρτυρίες από τους κατοίκους της περιοχής και τις επικρίσεις από τον Πρωθυπουργό του Ιράκ. Η κυβέρνηση Μπους λατρεύει τα τείχη. Κατασκευάζει στο Ιράκ, στην Παλαιστίνη και στα σύνορά της με το Μεξικό. Η ευρωπαϊκή οπτική πρέπει να είναι διαφορετική. Το τείχος που έπεσε στο Βερολίνο έπρεπε να είναι το τελευταίο.

Οι ευρω-ατλαντικές σχέσεις πρέπει λοιπόν να βρίσκονται ψηλότερα στην πολιτική ατζέντα. Για την Ευρώπη του οικονομικού φιλελευθερισμού, πολιτική σημαίνει επιχειρήσεις, αν και η υποτίμηση του δολαρίου, το περιβαλλοντικό ντάμπινγκ που εφαρμόζεται από μια χώρα η οποία δεν έχει επικυρώσει το Πρωτόκολλο του Κυότο και η ανισορροπία στα κοινωνικά δικαιώματα επιδεικνύουν τον κίνδυνο της τυφλής κατάργησης των εμπορικών φραγμών σε έναν κόσμο τειχών.

 
  
MPphoto
 
 

  Bastiaan Belder (IND/DEM). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, σήμερα, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε αντίστοιχο επίπεδο όσον αφορά τα τεράστια ζητήματα της παγκόσμιας πολιτικής. Καταρχάς, υπάρχει ο κίνδυνος της ισλαμικής τρομοκρατίας που ελλοχεύει σε κάθε γωνία. Τι θα μπορούσε να είναι πιο προφανές από το να αντιμετωπίσουμε αυτές τις κοινές απειλές με ενότητα; Δεν είναι τόσο εύκολο, ωστόσο, και δεν ήταν εύκολο για αρκετά χρόνια στις διατλαντικές σχέσεις και θα ήταν πολύ εύκολο να κατηγορήσουμε ως Ευρωπαίοι την Αμερική γι’ αυτό. Ξανά και ξανά, τα στερεοτυπικά αντιαμερικανικά αντανακλαστικά γίνονται αισθητά στην Ευρωπαϊκή Ένωση και κινδυνεύουν να παραλύσουν τη διατλαντική συνεργασία. Ας έχουμε υπόψη ότι το εν λόγω θέμα δεν είναι τίποτα λιγότερο από μια καίρια στρατηγική επιβίωσης.

Γι’ αυτό θέλω να ευχηθώ στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή κάθε επιτυχία στη δημιουργία ενός ευνοϊκού διατλαντικού κλίματος εργασίας. Αυτή η προσπάθεια από την πλευρά μας θέτει υπό αμφισβήτηση την αμερικανική ιδέα ότι είμαστε απείθαρχοι εξωτικοί Ευρωπαίοι. Η ένωση των διατλαντικών δυνάμεων θα οδηγήσει, εν πάση περιπτώσει, σε μια εποικοδομητική σχέση συνεργασίας και αυτό είναι εξάλλου το διακύβευμα σε κάθε διατλαντική διάσκεψη κορυφής.

 
  
MPphoto
 
 

  Andreas Mölzer (ITS). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, πριν από την εισβολή στο Ιράκ, η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε την ευκαιρία να πάψει να ακολουθεί την αμφισβητήσιμη γραμμή των ΗΠΑ και να αναλάβει έναν ανεξάρτητο διαμεσολαβητικό ρόλο βασισμένο στη λογική. Το αργότερο όταν έγιναν γνωστές οι πτήσεις της CIA και οι μυστικές φυλακές βασανιστηρίων, έπρεπε να είχαμε αποστασιοποιηθεί κατηγορηματικά από τις ενέργειες της συμμορίας του Τζορτζ Μπους που δείχνουν περιφρόνηση του ανθρώπου και παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο, και να τις καταδικάσουμε αντί να προσπαθούμε να κάνουμε τους ευρωπαίους φορολογούμενους να πληρώνουν την πολεμική πολιτική των ΗΠΑ.

Αν επιβάλουμε τις σχεδιαζόμενες αυστηρότερες κυρώσεις κατά του Ιράν απλά θα ακολουθήσουμε και πάλι τυφλά τις εντολές της Ουάσιγκτον. Αυτό ασφαλώς θα είχε ως αποτέλεσμα να μας βλέπει ακόμα περισσότερο σαν εχθρούς ο ισλαμικός κόσμος, όπως καθιστούν σαφές οι μέχρι τώρα τρομοκρατικές επιθέσεις και οι πρόσφατες απειλές κατά της Γερμανίας και της Αυστρίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η θέση του διαμεσολαβητή που εργαστήκαμε τόσο σκληρά για να την επιδιώξουμε, εγκαταλείπεται αβασάνιστα με την ελπίδα να πάει καλά η διάσκεψη ΗΠΑ-ΕΕ. Αυτά είχα να πω για την ανεξάρτητη και θετική εξωτερική μας πολιτική.

Οι ΗΠΑ έχουν δείξει επανειλημμένα ότι δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για την ΕΕ ως εταίρο, αντίθετα, θέλουν να την δουν να αποδυναμώνεται από την υπερβολική επέκταση, από εσωτερικά προβλήματα και εστίες κρίσης στα σύνορα όπως αυτές που θα δημιουργούνταν για παράδειγμα με την ένταξη της Τουρκίας. Οι διενέξεις έχουν ως στόχο να κάνουν την ΕΕ ανίκανη για δράση και τα προγραμματισμένα συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας ταιριάζουν πολύ καλά σε αυτήν την εικόνα.

Οι πολιτικές δυνάμεις δεν έχουν φίλους, παρά μόνο συμφέροντα. Οι ΗΠΑ επιχειρούν να επιβάλουν ανελέητα τα συμφέροντά τους, και σε βάρος των υποτιθέμενων φίλων τους των Ευρωπαίων.

 
  
MPphoto
 
 

  Jana Bobošíková (NI).(CS) Κύριε Πρόεδρε, υποστηρίζω πλήρως τη συμφωνία για την οικονομική εταιρική σχέση μεταξύ της Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών.

Οι κοινοί κανόνες και τα πρότυπα για τη βιομηχανία και τα χρηματοοικονομικά όχι απλώς απλουστεύουν το εμπόριο αλλά και εξοικονομούν δισεκατομμύρια δολάρια και ευρώ. Εκτιμώ ότι η κατάργηση των θεωρήσεων για τους πολίτες της ΕΕ αποτελεί προφανές τμήμα αυτής της συμφωνίας.

Οι διατλαντικές σχέσεις, ωστόσο, δεν μπορούν να περιοριστούν μόνο στις θεωρήσεις και στο εμπόριο. Πρέπει να προτείνουμε διαφορετικές προσεγγίσεις στην επίλυση της κατάστασης του Ιράκ και να εργαστούμε μαζί για να αναπτύξουμε πηγές ενέργειας που δεν θα ρυπαίνουν τον πλανήτη και που θα παράσχουν σταθερή, αειφόρο ανάπτυξη.

Κυρίες και κύριοι, πιστεύω ακράδαντα ότι η εποχή της σοβαρής αντιπαλότητας μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ έχει παρέλθει. Το να φοράμε τα γάντια του μποξ σε ένα ρινγκ που στηρίζεται στα θεμέλια των κοινών αξιών μας της ελευθερίας, της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου δεν φέρνει προστιθέμενη αξία στους πολίτες της ΕΕ.

Κατά τη γνώμη μου, μια ακόμα πιο άμεση προτεραιότητα είναι η κοινή απάντηση στην πρόκληση που θέτουν η Ινδία και η Κίνα, οι οποίες αρχίζουν να μας ξεπερνούν ως προς την οικονομική και πολιτική ανάπτυξη. Αυτές οι δυνάμεις βασίζονται σε διαφορετικές περιβαλλοντικές και κοινωνικές αξίες από τις δικές μας. Η ΕΕ και οι ΗΠΑ έχουν κοινωνικά συστήματα που βασίζονται στην εμπειρία του παρελθόντος.

Αντιμετωπίζουμε το δύσκολο έργο να διασφαλίσουμε τη διατήρηση και όχι τη μείωση της ανταγωνιστικότητας του κοινού πολιτιστικού μας μοντέλου και του βιοτικού επιπέδου των πολιτών μας μακροπρόθεσμα. Συνεπώς, εκτιμώ ότι η μεγαλύτερη πρόκληση για τις διατλαντικές σχέσεις είναι να προστατευθεί η θέση της κυρίαρχης κουλτούρας στον πλανήτη. Σας ευχαριστώ.

 
  
MPphoto
 
 

  Charles Tannock (PPE-DE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, η προσεχής διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ θα αποδειχθεί ιστορική και υποστηρίζω πλήρως την πρωτοβουλία της γερμανικής Προεδρίας για μια εκτενή οικονομική εταιρική σχέση μεταξύ της ΕΕ και των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες τώρα εκπροσωπούν περίπου το 40% του παγκόσμιου εμπορίου, και ειδικά τον φιλόδοξο στόχο της Καγκελαρίου Μέρκελ για μια διατλαντική αγορά χωρίς φραγμούς μέχρι το 2015 μέσω της αμοιβαίας αναγνώρισης των ίδιων κανόνων για διάφορες βιομηχανίες και υπηρεσίες, ειδικά στον χρηματοπιστωτικό τομέα.

Ορισμένοι σε αυτή την αίθουσα θα χαρακτήριζαν ατυχώς αυτή τη σχέση διατλαντική «αντιζηλία» αντί για «εταιρική σχέση», διότι θεωρούν ότι η ΕΕ ανταγωνίζεται τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν ισχύει πράγματι αυτό, τότε η Αμερική κερδίζει με διαφορά. Οι υγιείς μακροπρόθεσμες προοπτικές της οικονομίας της ελεύθερης αγοράς έρχονται σε έντονη αντίθεση με τη βαθμιαία βύθιση της ΕΕ σε έναν ωκεανό υπερβολικών ρυθμίσεων, τις οποίες πρέπει να διορθώσουμε πριν να είναι πολύ αργά. Οι σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ, όπως και οι σχέσεις ΕΕ-Ινδίας –και χαιρετίζω ιδιαιτέρως την επίσκεψη στο Κοινοβούλιό μας αργότερα σήμερα του Προέδρου Καλάμ της Ινδίας– αποτελούν μια εταιρική σχέση βασισμένη στις κοινές αξίες μας της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ελευθερίας και της ασφάλειας.

Στην παγκόσμια σκηνή πρέπει να είμαστε ευγνώμονες στις ΗΠΑ που είναι πρόθυμες να επωμιστούν ένα δυσανάλογα μεγάλο βάρος για την καταπολέμηση της παγκόσμιας τρομοκρατίας, με την αδιάλλακτη στάση τους για την απόκτηση πυρηνικής βόμβας από το Ιράν, στην οποία τώρα απαιτείται παρόμοια ανταπόκριση από τις κυβερνήσεις της ΕΕ. Οι ΗΠΑ άνοιξαν τον δρόμο στην έκκληση για κυρώσεις στο Σουδάν σχετικά με τη γενοκτονία στο Νταρφούρ και αντιτάχθηκαν στις εξαγωγές όπλων προς την Κίνα. Η Αμερική βοηθά επίσης να καταστεί η Ευρώπη πιο ασφαλής μέσω της ανάπτυξης πυραύλων και πυραυλικών ασπίδων και τώρα εργάζεται με την ΕΕ για να υπερασπιστεί τις αρχές του Κουαρτέτου για μια σταθερή αραβοϊσραηλινή ειρήνη. Οι σχέσεις της με χώρες όπως η Γεωργία, η Μολδαβία, η Λευκορωσία και η Ουκρανία σε μια προσπάθεια να επιλυθούν οι παγωμένες συγκρούσεις είναι ιδιαίτερα θετικές.

Τέλος, πρέπει να πιέσουμε μαζί τη Ρωσία να αρχίσει να συμπεριφέρεται ως αξιόπιστος προμηθευτής ενέργειας και να τιμήσει τις δεσμεύσεις της για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. McMILLAN-SCOTT
Αντιπροέδρου

 
  
MPphoto
 
 

  Erika Mann (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αναφερθώ σε ορισμένες πτυχές που σχετίζονται με την ιδέα της διατλαντικής αγοράς. Ακούγοντας τους συναδέλφους αισθάνεται κανείς ξανά και ξανά ότι οι σχέσεις μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ περνούν από μια αξιοσημείωτη ένταση – οι προσδοκίες προξενούν από τη μια διαρκείς απογοητεύσεις και από την άλλη διαρκή ενθουσιασμό. Αυτό δεν αποτελεί υγιή βάση για μία σχέση. Χρειαζόμαστε έναν υγιή ρεαλισμό και γι’ αυτό θα ήθελα να συγχαρώ θερμά τη γερμανική Προεδρία του Συμβουλίου που επανήλθε στην ιδέα της διατλαντικής αγοράς που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε διατυπώσει σε πολλά ψηφίσματα και συνεργάστηκε εντατικά για πολλά χρόνια με την αμερικανική πλευρά–και φυσικά με πολλές προεδρίες του Συμβουλίου και με την Επιτροπή– για τον σκοπό αυτόν και γι’ αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσους συμμετείχαν σε αυτό το έργο.

Στο μέλλον θα χρειαστούμε αυτόν τον υγιή ρεαλισμό. Χρειαζόμαστε ένα πρότυπο, ένα κανονιστικό πεδίο, στο πλαίσιο του οποίου οι δύο πλευρές θα έχουν στενότερη οικονομική συνεργασία και θα προσβλέπουν μαζί στο μέλλον, το ζητούμενο όμως δεν είναι η συνοχή, αλλά η συνέχιση της ανάπτυξης των δύο οικονομικών χώρων και των δύο κοινωνιών με αυτάρκεια. Διαφωνίες θα υπάρξουν και στο μέλλον, αυτό είναι φυσικό. Δεν είμαστε ένας ενιαίος οικονομικός χώρος, αλλά έχουμε διαφορές σε πολλούς τομείς. Ωστόσο, χρειαζόμαστε αυτόν τον υγιή ρεαλισμό και ελπίζω ότι οι μελλοντικές προεδρίες του Συμβουλίου και η Επιτροπή θα συνεργαστούν καταβάλλοντας εντατικές προσπάθειες για να τον καλλιεργήσουν σε πολλούς τομείς.

Είναι επίσης σαφές ότι αυτό δεν αφορά μόνο την οικονομία. Σε πολλούς διαλόγους, με θέματα που φθάνουν από την προστασία των καταναλωτών μέχρι τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, υποστηρίχθηκε επανειλημμένα το πρότυπο αυτό, που έχει πλατιά κοινωνική βάση. Θεωρώ ότι πρέπει να συμπεριληφθούν και οι βουλευτές στη συνεργασία, γιατί διαφορετικά δεν μπορείτε, ασφαλώς, να αναπτύξετε ένα πρότυπο κατάλληλο για το μέλλον. Η ανησυχία που εξέφρασαν ορισμένοι συνάδελφοι ότι αυτό θα μπορούσε να βλάψει τις αναπτυσσόμενες χώρες είναι κατά τη γνώμη μου αβάσιμη. Αυτά είναι ανοησίες. Αντίθετα, με τη συνεργασία θα βοηθήσουμε τις αναπτυσσόμενες χώρες, δεν θα τις διχάσουμε.

 
  
MPphoto
 
 

  Sophia in 't Veld (ALDE). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, η ΕΕ ορθώς επικρίνει τη μέθοδο που εφάρμοσε η κυβέρνηση Μπους για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, αλλά αυτό δεν αποτελεί σημάδι αντιαμερικανισμού όπως υπονοούν ορισμένα κενά και φθηνά χτυπήματα που έγιναν σε αυτή την Αίθουσα, διότι οι επικρίσεις κατά της κυβέρνησης Μπους και του τρόπου με τον οποίο καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα, είναι πολύ μεγαλύτερες στις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες απ’ ό,τι εδώ στην Ευρώπη. Ωστόσο, δεν αρκεί να παραπονούμαστε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επιβάλλουν την πολιτική τους στην Ευρώπη ή να εκφράζουμε τη δυσαρέσκειά μας γι’ αυτό. Αντί να γκρινιάζει και να μεμψιμοιρεί, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει επιτέλους να μιλήσει με μία φωνή, διότι μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να στηρίξουμε τις αρχές μας. Πρέπει να είμαστε δυνατός και αξιόπιστος εταίρος στον διάλογο με τις Ηνωμένες Πολιτείες, διότι το να διαμαρτυρόμαστε με 27 φωνούλες δεν κάνει καμία απολύτως εντύπωση. Θέλω να επιστήσω την προσοχή σας στο γεγονός ότι οι ίδιες οι Ηνωμένες Πολιτείες, και όχι οι Ευρωπαίοι, ήταν εκείνες που καταδίκασαν τα σκάνδαλα παράδοσης της CIA, το σκάνδαλο με το σύστημα SWIFT, την παράνομη υποκλοπή τηλεφωνικών συνδιαλέξεων ή την κατάχρηση από το FBI των επιστολών εθνικής ασφάλειας.

Τέλος, είμαι υπέρ της συνεργασίας με τους Αμερικανούς, εφόσον αυτή δεν θα γίνεται σε μικρές, μυστηριώδεις, μη δημοκρατικές ομάδες, όπως για παράδειγμα η ομάδα επαφής υψηλού επιπέδου, αλλά απλώς ακολουθώντας δημοκρατικές διαδικασίες.

 
  
MPphoto
 
 

  Mario Borghezio (UEN). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η γερμανική Προεδρία δημιούργησε ένα καλύτερο κλίμα στις διατλαντικές σχέσεις και εισήγαγε μια πολύ ισχυρή δέσμευση για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Όλα αυτά έρχονται, για παράδειγμα, σε αντίθεση με την πολιτική ενός κράτους μέλους και συγκεκριμένα με την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Prodi-D'Alema, μια αμφιλεγόμενη, εξαιρετικά επικίνδυνη και ίσως αυτοκαταστροφική πολιτική. Πρόκειται για μια κυβέρνηση που διατηρεί φιλικές σχέσεις με την Χεζμοπλάχ και συζητά με την Χαμάς, για να μην θίξουμε την υποστήριξη προς τον Hugo Chávez και τον Evo Morales, καθώς και τις αμφιλεγόμενες διαπραγματεύσεις που διεξήγαγε με τους Ταλιμπάν για την απελευθέρωση ενός δημοσιογράφου. Όλα αυτά έρχονται σε αντίθεση με τη βελτίωση των διατλαντικών σχέσεων και πλήττουν την αξιοπιστία και της ευρωπαϊκής πολιτικής.

Πιστεύω πως η Ευρώπη των λαών που θέλουμε να αντιπροσωπεύουμε δεν επιθυμεί ασφαλώς την υποτέλεια στις Ηνωμένες Πολιτείες σε όλα τα πεδία, όπως για παράδειγμα στα ζητήματα των ΓΤΟ, της εμπορικής πολιτικής και της ένταξης της Τουρκίας, για τα οποία καλούμε τις Ηνωμένες Πολιτείες να επανεξετάσουν τις θέσεις τους. Πιστεύω αντιθέτως ότι οι σχέσεις της Ευρώπης με τις Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να ενταχθούν στο πλαίσιο μιας πολιτικής πλήρους αλληλεγγύης, αμοιβαίας εμπιστοσύνης και ειλικρίνειας, σύμφωνα με το όραμα του Edmund Burke, καθώς αυτά που μας συνδέουν είναι οι βαθιές αξίες της αληθινής Αμερικής που έχει τις ρίζες της βαθιά ριζωμένες στην παράδοση και στις ιστορικές, θρησκευτικές και πολιτιστικές αξίες της.

 
  
MPphoto
 
 

  Γεώργιος Καρατζαφέρης (IND/DEM). – Κύριε Πρόεδρε, δεν έχει περάσει πολύς καιρός που ο Μπους είπε ευθέως απευθυνόμενος στην Ευρώπη ιδιαίτερα: «Όποιος δεν είναι μαζί μου είναι εναντίον μου». Αυτή τη φράση δεν την είχε πει ούτε ο Χίτλερ!

Ξεχάσαμε λοιπόν αυτόν τον εκβιαστή και τρέχουμε παρακαλώντας εμείς για μια συνεργασία; Έκανε παρόμοιο ψήφισμα το Κογκρέσο για εμάς; Είναι δυνατόν να ξεχνάμε τη συμπεριφορά αυτού του φορέα, αυτού του έθνους, με τις μυστικές πτήσεις πάνω από την Ευρώπη; Ποια συνεργασία προτείνουμε στη βιομηχανία και στην οικονομία της Ευρώπης, όταν η Αμερική είναι ασύδοτη; Οι δικές μας βιομηχανίες υπακούουν στους κανόνες του Κυότο, ενώ οι αμερικάνικες όχι. Πώς θα υπάρξει συνεργασία; Πώς θα υπάρξει συνεργασία, όταν έχουμε ένα ακριβό νόμισμα και δεν μπορούμε να κάνουμε καμία εξαγωγή, ενώ μπορούν οι Αμερικάνοι;

Αν θέλουμε να πάμε σε μια συνεργασία, σε ένα διατλαντικό εμπόριο, πρέπει να προσαρμόσουμε τα δύο νομίσματα. Δεν μπορούμε να έχουμε αυτή την υπεροχή. Δεν πουλιέται τίποτα στον κόσμο παρά μόνο αμερικάνικα προϊόντα. Εάν θέλουμε πράγματι να δούμε τα όνειρα της Ευρώπης, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, των διεθνών σχέσεων να ροδίζουν, πρέπει να ζητάμε την παραίτηση του Γούλφοβιτς και την παραίτηση του Μπους.

 
  
MPphoto
 
 

  Jonathan Evans (PPE-DE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, ως Πρόεδρος του Διατλαντικού Διαλόγου των Νομοθετών (ΔΔΝ), την περασμένη Τρίτη είχα την τιμή να ηγηθώ της αντιπροσωπείας του Κοινοβουλίου για την ενημέρωση του Κογκρέσου στην Ουάσινγκτον σχετικά με τα ευρήματα της προσωρινής επιτροπής για την εικαζόμενη χρήση ευρωπαϊκών κρατών από τη CIA για τη μεταφορά και την παράνομη κράτηση ατόμων. Συναντήσαμε τη θερμή ανταπόκριση του προέδρου της υποεπιτροπής διεθνών οργανισμών, γερουσιαστή Delahunt της Μασαχουσέτης, ο οποίος όχι μόνο μας προσέφερε την υποστήριξή του αλλά και ευχαρίστησε το Κοινοβούλιο για το έργο του στο θέμα αυτό.

Ήταν η πρώτη φορά που διεξήχθη μια συνάντηση αυτού του είδους, σε αυτή την περίπτωση της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, υπό την κάλυψη του ΔΔΝ και στον χώρο του Κογκρέσου. Όπως είπε ο εισηγητής μας, κ. Fava, στους αμερικανούς συναδέλφους μας, το κύρος του Κογκρέσου ενισχύεται από το γεγονός ότι ήταν το πρώτο κοινοβουλευτικό σώμα που ζήτησε από την επιτροπή του Κοινοβουλίου να μοιραστεί και να συζητήσει τα ευρήματά της. Η κριτική μας στράφηκε και προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τα εθνικά κοινοβούλια, τα οποία μέχρι σήμερα δεν κατάφεραν να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Κογκρέσου.

Όπως είπα στο Κογκρέσο, είμαστε σύμμαχοι με κοινές αξίες την ελευθερία, τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου, αλλά, για την προώθηση αυτών των αξιών σε άλλες περιοχές του κόσμου, πρέπει πρώτα να διασφαλίσουμε ότι γίνονται σεβαστές στις χώρες μας. Ελπίζω ότι αυτή η πρωτοβουλία του Κογκρέσου, υπό την κάλυψη του ΔΔΝ, θα αναληφθεί και από άλλες επιτροπές του Κοινοβουλίου τις προσεχείς εβδομάδες και μήνες.

Αυτό το Σαββατοκύριακο θα ηγηθώ μικρής αντιπροσωπείας του Κοινοβουλίου, η οποία θα μεταβεί στην Ουάσινγκτον για συζητήσεις υψηλού επιπέδου στο πλαίσιο της διάσκεψης κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ τη Δευτέρα. Ξέρω ότι το Συμβούλιο και η Επιτροπή προσδίδουν υψηλή προτεραιότητα στη σημαντική βελτίωση του βάθους και της τακτικότητας της συζήτησης μεταξύ των διατλαντικών νομοθετών. Κατά την προετοιμασία αυτής της διάσκεψης υποστηρίχθηκαν διάφορες ιδέες. Πρέπει να περιμένουμε μέχρι τη Δευτέρα για να δούμε πόσες από αυτές θα είναι επιτυχείς. Έχει, όμως, καίρια σημασία η δήλωση της διάσκεψης να εκφράζει με σαφήνεια την ανάγκη για στενότερο διάλογο.

Ολοκληρώνω λέγοντας ότι αξίζει να επισημανθεί πως οι τρεις πρόεδροι, δηλαδή ο κ. Barroso, ο κ. Μπους και η κ. Μέρκελ, θα διεξαγάγουν επίσημη σύνοδο ενημέρωσης με τον Διατλαντικό Επιχειρηματικό Διάλογο και τους παγκόσμιους εταιρικούς διευθύνοντες συμβούλους, αλλά δεν έχουν προγραμματίσει ακόμα καμία σύσκεψη με τους νομοθέτες ούτε της ΕΕ ούτε των ΗΠΑ. Ελπίζω ότι θα διορθώσουν αυτή την παράλειψη στις μελλοντικές διασκέψεις κορυφής.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Καλή επιτυχία στην αντιπροσωπεία σας, κύριε Evans.

 
  
MPphoto
 
 

  Hannes Swoboda (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θυμάμαι ακόμα καλά μία από τις πρώτες ομιλίες του κ. Barroso, στην οποία είχε πει πως πρέπει να αντιμετωπίζουμε τις ΗΠΑ ως ίσος προς ίσον. Αυτό το θεωρώ απόλυτα σωστό. Χρειαζόμαστε μία οικονομική εταιρική σχέση. Είμαι οπωσδήποτε υπέρ της δημιουργίας μίας κοινής αγοράς που θα αναγνωρίζει τους γενικούς διεθνείς κανόνες, για παράδειγμα του ΠΟΕ.

Όπως όμως επισημάνθηκε ήδη, είναι απαράδεκτο να προσπαθεί η Αμερική –ή τουλάχιστον η κυβέρνηση Μπους– κατά καιρούς, και μάλιστα τον τελευταίο καιρό πιο συχνά, να ασκήσει πίεση σε οικονομικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη αγνοώντας τις αποφάσεις του ΟΗΕ και τους άλλους κανόνες, και να τους υπαγορεύσει πώς πρέπει να ενεργούν.

Υπάρχει μία συγκεκριμένη περίπτωση στην Αυστρία, που αναφέρθηκε ήδη. Οι νέοι ιδιοκτήτες μίας μεγάλης αυστριακής τράπεζας –της BAWAG– υποχρεώνονται να διακόψουν όλες τις επαγγελματικές τους συναλλαγές με Κουβανούς. Αυτό είναι σκάνδαλο. Η αμερικανική κυβέρνηση δεν μπορεί να αποφασίζει πώς θα κινούνται οι ευρωπαϊκές τράπεζες, όπως και εμείς δεν μπορούμε να αποφασίζουμε πώς πρέπει να κινούνται οι αμερικανικές τράπεζες. Περιμένω να λάβουν εδώ σαφή θέση η Επιτροπή ή το Συμβούλιο.

Για μία άλλη, σχετική υπόθεση έλαβα μία πολύ σαφή απάντηση από την Επιτροπή. Η απάντηση της γραμματείας του Συμβουλίου ήταν κάπως ασαφής. Εδώ θα πρέπει να ληφθεί ξεκάθαρη στάση, ακριβώς για να μην υποδαυλιστεί ο αντιαμερικανισμός αλλά να έχουμε μία θετική και σωστή σχέση Ευρώπης-Αμερικής.

Κατά τα άλλα, θεωρώ ότι ο κ. Wolfowitz πρέπει να παραιτηθεί. Όποιος ασχολείται με την καταπολέμηση της απάτης, πρέπει να έχει καθαρά χέρια. Κι αυτό θα πρέπει να ρυθμιστεί από κοινού από την Αμερική και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

(Χειροκροτήματα από την αριστερή πτέρυγα)

 
  
MPphoto
 
 

  Anneli Jäätteenmäki (ALDE). – (FI) Κύριε Πρόεδρε, είναι καλό το ότι αναγνωρίζεται και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού ότι πρέπει να ξαναχτιστούν γέφυρες συνεργασίας. Μέχρι τώρα ένα κοινό σύνολο αξιών και μια κοινή ιστορία αποτελούσαν τη βάση για τις διατλαντικές σχέσεις. Πρέπει να αναγνωρίσουμε, ωστόσο, ότι δεν μπορούμε να επιβιώσουμε με επαίνους και επιτεύγματα του παρελθόντος.

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και έπειτα μας ένωνε μια κοινή αντίληψη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σήμερα, νομίζω ότι πρέπει να αναρωτηθούμε τι συνέβη σε αυτή την κοινή αντίληψη. Αν θέλουμε να είναι επιτυχής η καταπολέμηση της τρομοκρατίας δεν πρέπει να θυσιάσουμε τα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες των πολιτών και ελπίζω ότι και αυτό το θέμα θα συζητηθεί στη διάσκεψη κορυφής.

Οι εκλογές για το Κογκρέσο που διεξήχθησαν το περασμένο φθινόπωρο προανήγγειλαν μια νέα διάθεση και η ιδέα που προτάθηκε εδώ να προσκληθεί η Nancy Pelosi να μιλήσει στο Κοινοβούλιο αξίζει, κατά τη γνώμη μου, την υποστήριξή μας. Αυτό θα ενίσχυε τις γέφυρες συνεργασίας μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Κογκρέσου.

 
  
MPphoto
 
 

  Miloslav Ransdorf (GUE/NGL).(CS) Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η σημερινή κατάσταση στο Ιράκ αποδεικνύει πόσο δίκιο είχε ο αμερικανός στοχαστής Santayana όταν είπε ότι εκείνοι που δεν μαθαίνουν από την Ιστορία είναι καταδικασμένοι να την επαναλάβουν.

Όταν έγινε η επίθεση στο Ιράκ, ορισμένες χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία και το Βέλγιο αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην επιχείρηση. Ο τότε Υπουργός Άμυνας Rumsfeld χώρισε την Ευρώπη σε νέα και παλιά και σχημάτισε κακή γνώμη για χώρες όπως η Γαλλία και η Γερμανία. Στην πραγματικότητα, οι χώρες που υποστήριξαν την επίθεση στο Ιράκ ήταν οι χώρες της παλιάς Ευρώπης. Ήταν στην πραγματικότητα οι χώρες που έμειναν πιστές στις παραδόσεις των αποικιακών πολέμων και στην αλαζονεία των ισχυρών.

Πιστεύω ότι η νέα Ευρώπη βασίζεται στις ιδέες της ανοχής, του διαλόγου και της αμοιβαίας κατανόησης των πολιτισμών, χωρίς να ξεχνά τα μεγάλα επιτεύγματα της ηπείρου μας. Πιστεύω ότι αν σήμερα η ΕΕ είναι η φωνή της λογικής και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στον κόσμο, μπορούμε να ελπίζουμε ότι και οι ΗΠΑ θα συμμαχήσουν με τη φωνή της λογικής και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας μετά τις προσεχείς προεδρικές εκλογές σε αυτή τη χώρα.

 
  
MPphoto
 
 

  Paul Marie Coûteaux (IND/DEM). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, αυτά τα οποία ακούμε από το πρωί για τις λεγόμενες διατλαντικές σχέσεις –μια απατηλή έκφραση δεδομένου ότι οι σχέσεις των πρωτευουσών μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες διαφέρουν τα μάλα– δεν μας καθησυχάζουν.

Στην πραγματικότητα, αυτή η έκφραση προσπαθεί ανεπιτυχώς να συγκαλύψει μια σχέση υποταγής – υποταγή που αισθάνομαι ότι ενισχύεται. Υποχωρούμε σε όλους τους τομείς. Είτε πρόκειται για τη μεταβίβαση προσωπικών δεδομένων για διαφόρους λόγους· είτε πρόκειται για αυτές τις εκπληκτικές –και επαίσχυντες για ολόκληρη την Ευρώπη– απεμπολήσεις κυριαρχίας που συνιστούν οι μυστικές φυλακές της CIA και άλλες συναφείς υποθέσεις, που τις λησμονούμε με περισσή ευκολία· είτε πρόκειται για τη βούλησή μας να αποδεχθούμε αυτόν τον ίδιο τον όρο «διεθνής κοινότητα», που δεν σημαίνει τίποτε περισσότερο από την αυτοκρατορική δύναμη και τους συνενόχους της· είτε πρόκειται γενικότερα για τη θέση –για την οποία, επιτρέψτε μου να προσθέσω, πολύ λίγα είναι γνωστά– που καταλαμβάνει η πρεσβεία των ΗΠΑ στα κεντρικά όργανα της Ένωσης, αυτές οι σχέσεις συγκαλύπτουν ανεπαρκώς διαφορετικά συμφέροντα, διαφορετικές αρχές και διϊστάμενες απόψεις για τον κόσμο.

Σε ό,τι αφορά την Ουάσιγκτον, καλώ τα κράτη μέλη να πράξουν ό,τι επιχειρεί η Γαλλία –ομολογουμένως, με ανάμεικτα αποτελέσματα– και να επιδείξουν λίγο περισσότερη αξιοπρέπεια και ανεξάρτητο πνεύμα για το καλό της Ευρώπης, συνολικά.

 
  
MPphoto
 
 

  Alexander Radwan (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, σήμερα μιλάω συγκεκριμένα εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων. Πρόκειται για τις χρηματοπιστωτικές αγορές, ως προς τις οποίες εμείς οι Ευρωπαίοι βρισκόμαστε ήδη εδώ και πάρα πολύ καιρό μέσα σε ένα διεθνές και διατλαντικό δίκτυο σχέσεων και γι’ αυτό μιλάω και ως κάποιος που έχει πρακτική πείρα σε αυτά τα θέματα για ένα σχέδιο συνεργασίας Ευρώπης-Αμερικής στον οικονομικό τομέα, το οποίο επιδοκιμάζουμε και υποστηρίζουμε.

Εδώ υπάρχουν ορισμένες επιφυλάξεις και εμπειρίες, ιδίως στον τομέα της νομοθεσίας. Αναφέρω ενδεικτικά τη Βασιλεία ΙΙ και την AFAS. Απευθύνομαι ιδίως προς το Συμβούλιο, κύριε Gloser: πρέπει να προσέξουμε ώστε τα προνόμια του Κοινοβουλίου και τα δικαιώματα της Ευρώπης να αντιμετωπίζονται ισότιμα με αυτά των Αμερικανών όταν πρόκειται να θεσπίσουμε κανόνες, διότι αυτό που συνέβη με τη Βασιλεία ΙΙ ήταν ότι οι Αμερικανοί αποφάσισαν στο τέλος να μην εφαρμόσουν αυτήν τη δέσμη.

Πρέπει επίσης να εξετάσουμε το θέμα των κανονιστικών διατάξεων. Πού εφαρμόζεται εδώ τι; Χρειάζεται να αναφέρω τον νόμο ‘Sarbanes-Oxley’; Ρωτήσαμε επανειλημμένα την Επιτροπή ποιες θα είναι οι ανάλογες συνέπειες της εισβολής των newest stock exchange στην Euronext. Η ρύθμιση θα είναι αμερικανική; Η Επιτροπή έλεγε μέχρι τώρα ότι αυτό θα το αποφασίσει η κεφαλαιαγορά.

Η BAWAG είναι ένα επίκαιρο παράδειγμα όπου οι αμερικανικοί κανόνες επεμβαίνουν άμεσα στην ευρωπαϊκή αγορά για να τη ρυθμίσουν ανεξάρτητα από τις επιταγές της Ευρώπης. Η Επιτροπή πρέπει να εκφράσει επιτέλους την αντίθεσή της σε αυτό και να ρωτήσει τους Αμερικανούς τι νομίζουν ότι κάνουν. Αυτό ισχύει φυσικά και για το Συμβούλιο, κύριε Gloser, και θα ήθελα να σας θυμίσω τη SWIFT. Και εδώ, οι αμερικανικοί κανόνες εκτόπισαν τις ευρωπαϊκές ρυθμίσεις.

Καλώ την Επιτροπή να κάνει επιτέλους κάτι στον τομέα των κεφαλαίων κινδύνου, όπου η αμερικανική εισβολή είναι σε εξέλιξη. Διεξάγονται συζητήσεις σε εθνικό επίπεδο. Είναι ένα παγκόσμιο ζήτημα, προωθείται και η Επιτροπή τηρεί σιγή γι’ αυτό και ο αρμόδιος Επίτροπος λέει τακτικά «αυτά έχει η αγορά».

Όταν γίνονται προσπάθειες διεθνούς συνεργασίας, το θέμα είναι ιδίως να μην παρακάμπτεται εδώ ο κοινοβουλευτικός έλεγχος. Αυτό το λέω κυρίως προς το Συμβούλιο. Ξεκινώντας από τις συζητήσεις για την επιτροπολογία και την αντιδημοκρατική συμπεριφορά των υπουργείων Εξωτερικών στην Ευρώπη, θα ήθελα να επιμείνω να γίνονται μελλοντικά διαβουλεύσεις με το Κοινοβούλιο έγκαιρα όταν πρόκειται για τέτοια σχέδια και να μην τίθεται προ τετελεσμένων γεγονότων.

 
  
MPphoto
 
 

  Martine Roure (PSE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, την περασμένη εβδομάδα, η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων απέστειλε μια αντιπροσωπεία –η οποία αποδείχτηκε άκρως χρήσιμη– για να συζητήσει τα θέματα της κατάργησης των θεωρήσεων και της προστασίας των δεδομένων, όπως επίσης όσον αφορά τη διαπραγμάτευση μιας συμφωνίας για τα δεδομένα καταστάσεων επιβατών (PNR) και, βεβαίως, όσον αφορά τα προβλήματα που προέκυψαν από την υπόθεση της SWIFT. Είναι λυπηρό που χρειάστηκε να πάμε στην Ουάσιγκτον για να λάβουμε απαντήσεις σε ερωτήματα τα οποία υποβάλαμε, εις μάτην, στα θεσμικά μας όργανα.

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είναι ζωτικής σημασίας να γίνει διάκριση μεταξύ των διαπραγματεύσεων για το πρόγραμμα κατάργησης των θεωρήσεων και εκείνων για τη συμφωνία PNR. Κράτη τα οποία έχουν αποκλειστεί από το πρόγραμμα κατάργησης των θεωρήσεων υφίστανται εκβιασμό. Δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές κανενός είδους διμερείς διαπραγματεύσεις για κανένα από αυτά τα θέματα. Μόνο συμφωνίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο μπορούν να εξεταστούν. Οι πολίτες των ΗΠΑ προστατεύονται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία για την προστασία των δεδομένων, η νομοθεσία όμως των ΗΠΑ αποκλείει τους Ευρωπαίους και δεν τους παρέχει κανένα μέσο προσφυγής.

Επομένως, η Ευρώπη πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να προτείνει τη διαπραγμάτευση μιας συνολικής συμφωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με την ανταλλαγή και προστασία προσωπικών δεδομένων. Αποτελεί καθήκον μας να προστατεύουμε τα δεδομένα των πολιτών μας.

 
  
MPphoto
 
 

  Jerzy Buzek (PPE-DE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, σήμερα τα κράτη μέλη της ΕΕ ταλαντεύονται μεταξύ δύο άκρων: επιφυλακτικότητα και απόσταση από τις ΗΠΑ ή ολόψυχη υποστήριξη που αγνοεί τα ευρωπαϊκά συμφέροντα. Κανένας από αυτούς τους τρόπους δεν είναι ο σωστός. Η απάντηση στο αιώνιο ερώτημα –περισσότερος ανταγωνισμός ή περισσότερη συνεργασία με τις ΗΠΑ– είναι σαφής. Στον σημερινό κόσμο, η ενημερωμένη και σοφή συνεργασία είναι η μόνη επιλογή τόσο για τις ΗΠΑ όσο και την ΕΕ.

Ας αρχίσουμε με την ολόψυχη και σαφή συνεργασία στις επιχειρήσεις και στην τεχνολογία. Δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνεται η έρευνα που έχει ήδη γίνει στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού – εμείς είμαστε πιο προηγμένοι στις ανανεώσιμες ενέργειες, για παράδειγμα, και οι ΗΠΑ στις τεχνολογίες καθαρού άνθρακα.

Ας ανοίξουμε πλήρως τις αγορές μεταξύ μας και ας ανταλλάξουμε τεχνολογίες. Ας συνεργαστούμε ευρύτερα στο έβδομο ευρωπαϊκό πρόγραμμα πλαίσιο και στο αμερικανικό Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών. Ας μην ανταγωνιζόμαστε τόσο πεισματικά για τις αγορές πετρελαίου και αερίου. Ας συμφωνήσουμε να δράσουμε μαζί. Η διαφοροποίηση είναι σημαντική και για τις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

 
  
MPphoto
 
 

  Andrzej Jan Szejna (PSE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, οι σχέσεις μεταξύ δύο σημαντικών παγκόσμιων δυνάμεων όπως οι ΗΠΑ και η ΕΕ πάντα προκαλούσαν έντονα αισθήματα όχι μόνο λόγω της επιρροής τους στη διεθνή τάξη, αλλά και λόγω της πολυπλοκότητας και του εύρους των θεμάτων που επηρεάζουν.

Όλα τα θέματα που αναφέρονται στο ψήφισμα πρέπει να θεωρηθούν σημαντικά και να συζητηθούν ευρέως στην προσεχή διάσκεψη κορυφής. Η συμμετοχή και των δύο εταίρων στην κοινή συνεργασία για την ενίσχυση της διατλαντικής αγοράς είναι μια πολύ θετική πτυχή. Συμφωνώ επίσης ότι αυτές οι σχέσεις χρειάζονται μια νέα ώθηση και ένας τρόπος με τον οποίο μπορεί να γίνει αυτό θα ήταν η επικαιροποίηση της νέας ατζέντας.

Ζούμε σε μια εποχή τεράστιας αύξησης του διεθνούς ανταγωνισμού από χώρες όπως η Κίνα, η Ινδία και η Ρωσία. Γι’ αυτόν τον λόγο η βελτίωση της εμπορικής και επιχειρηματικής συνεργασίας μας με την καθιέρωση κοινής μεθοδολογίας και με την αποφυγή των νομικών διαφορών είναι προς όφελος της οικονομικής εξέλιξης τόσο της ΕΕ όσο και των ΗΠΑ.

Θα ήθελα επίσης να επιστήσω προσοχή σε ένα επί του παρόντος σοβαρό σημείο αδιεξόδου στις σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ, το οποίο είναι η αντιπυραυλική ασπίδα. Πρέπει να διευθετήσουμε δημόσια αν το θέμα της αντιπυραυλικής ασπίδας δεν θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο μιας κοινής πολιτικής απόφασης μεταξύ του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στο πλαίσιο μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας. Αν και συμφωνώ ότι πρέπει να υποστηρίξουμε τις ΗΠΑ στον αγώνα τους για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και στην προστασία της παγκόσμιας ασφάλειας, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να επιτρέψουμε να εμφανιστούν νέες γραμμές διαίρεσης στην Ευρώπη. Και αυτές οι διαιρέσεις συνεχίζουν να υπάρχουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για παράδειγμα στο καθεστώς των θεωρήσεων. Οι πολίτες των νέων κρατών μελών και της Ελλάδας εξακολουθούν να υφίστανται διακρίσεις όταν πρέπει να ταξιδέψουν στις ΗΠΑ. Ζητώ να γίνουν σεβαστές οι αρχές της πιστής συνεργασίας και της μη διάκρισης.

 
  
MPphoto
 
 

  Bogdan Klich (PPE-DE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, εδώ και πολλά χρόνια απαιτούμε να άρουν οι Ηνωμένες Πολιτείες τους περιορισμούς στις θεωρήσεις για τους πολίτες ορισμένων κρατών μελών. Ωστόσο, η έλλειψη προόδου προκάλεσε εύλογη απογοήτευση στις ενδιαφερόμενες χώρες, μία εκ των οποίων είναι η Πολωνία. Η πολιτική θεωρήσεων των ΗΠΑ δεν πρέπει να δημιουργεί πολίτες πρώτης και δεύτερης κατηγορίας στην Ευρώπη επιτρέποντας στη μία ομάδα να ταξιδεύει στις ΗΠΑ χωρίς θεωρήσεις, ενώ οι υπόλοιποι είναι υποχρεωμένοι να περιμένουν υπομονετικά στη σειρά για θεωρήσεις.

Από τον περασμένο Δεκέμβριο, ωστόσο, οι ΗΠΑ επιδεικνύουν μια διάθεση για αλλαγές στο πρόγραμμα απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης. Το ακούσαμε αυτό τόσο από το Καπιτώλιο όσο και από το Υπουργείο Εξωτερικών και από το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας. Πρέπει να εκμεταλλευτούμε αυτή την ευκαιρία και να ωθήσουμε τις ΗΠΑ στην προσεχή διάσκεψη κορυφής να αναλάβουν πραγματική δράση για την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για όλους τους πολίτες της ΕΕ. Ζητώ από την προεδρία και την Επιτροπή να το κάνουν αυτό. Παράλληλα πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η ανταλλαγή δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα των ατόμων που ταξιδεύουν στις ΗΠΑ δεν παραβιάζει τους κανόνες προστασίας δεδομένων.

 
  
MPphoto
 
 

  Helmut Kuhne (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, αναφέρομαι και πάλι στην εξαγγελία σας ότι το αίτημα επέκτασης του προγράμματος κατάργησης των θεωρήσεων εισόδου σε όλους τους πολίτες της ΕΕ θα συζητηθεί στη διάσκεψη κορυφής. Η εξαγγελία αυτή είναι πολύ σημαντική γιατί αν γίνει αυτό, όλοι οι πολίτες της ΕΕ θα μπορέσουν να διαπιστώσουν τα πρακτικά αποτελέσματα της ευρωπαϊκής πολιτικής και θα καταστεί δυνατό να σταματήσει ο διχασμός που, όπως αναφέρατε, επικρατεί στο ζήτημα αυτό μεταξύ των πολιτών μας.

Όσον αφορά την πολιτική ασφαλείας, εμείς οι Ευρωπαίοι ασφαλώς μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι γιατί η πολιτική προσέγγιση που φέραμε στη συζήτηση –ο συνδυασμός διπλωματίας, πίεσης και προσφορών προς το Ιράν– έχει γίνει στο μεταξύ κοινή πολιτική της ΕΕ και των ΗΠΑ και γιατί αυτή η προσέγγιση ήταν που ένωσε τη διεθνή κοινότητα, ενώ άλλες θα την είχαν διχάσει.

Αν, ωστόσο, υπάρχει πολιτική επί της οποίας συμφωνούμε όλοι, προκύπτει φυσικά ένα ερώτημα σχετικά με το πρόγραμμα αντιπυραυλικής άμυνας που αναφέρθηκε πολλές φορές. Εφόσον είμαστε πεπεισμένοι ότι η κοινή αυτή προσέγγιση υπόσχεται επιτυχίες, τότε πριν από τη συζήτηση για την εγκατάσταση και για το ποιος θα συμμετάσχει, πρέπει να διευκρινιστεί το εξής: αφού είναι δυνατό να πείσουμε το Ιράν με ειρηνικά μέσα, μέσω διαπραγματεύσεων, να παραιτηθεί από πυρηνικό εξοπλισμό, τότε γιατί είναι αναγκαίο να ληφθεί από τώρα απόφαση για την εγκατάσταση; Μέχρι τώρα δεν άκουσα κάτι γι’ αυτό από κανέναν από όσους συμμετέχουν σε αυτή τη συζήτηση για την πολιτική ασφαλείας. Θα χαιρόμουν πολύ αν έμπαινε το θέμα αυτό στην ημερήσια διάταξη.

 
  
MPphoto
 
 

  Avril Doyle (PPE-DE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, όπως είπε η κ. Μέρκελ, χρειαζόμαστε μια νέα φιλόδοξη οικονομική εταιρική σχέση μεταξύ των ΗΠΑ και της ΕΕ, όμως αυτή πρέπει να συνοδεύεται από μια νέα φιλόδοξη περιβαλλοντική εταιρική σχέση.

Υπήρξε διατλαντική συμφωνία στην πρόσφατη συνεδρίαση των υπουργών Περιβάλλοντος του Ομίλου των 8, όταν συμφώνησαν με την αξιολογημένη από ομοτίμους επιστημονική έκθεση 2 500 επιστημόνων από όλο τον κόσμο σύμφωνα με την οποία η αλλαγή του κλίματος που οφείλεται σε ανθρώπινη παρέμβαση επιταχύνεται και η αλλαγή του κλίματος έχει συνέπειες όχι μόνο στο φυσικό περιβάλλον αλλά και στην οικονομική ανάπτυξη, στα παγκόσμια επίπεδα φτώχειας, στη διεθνή ασφάλεια και στον ενεργειακό εφοδιασμό. Συμφωνήθηκε ομόφωνα ότι η αλλαγή του κλίματος απαιτεί «άμεση δράση» και «ταχύτατες και αποφασιστικές αντιδράσεις πολιτικής». Υπήρχε, ωστόσο, χαμηλότερος βαθμός συμφωνίας, δυστυχώς αλλά όχι παραδόξως, σχετικά με το ποιες πρέπει να είναι αυτές οι αντιδράσεις πολιτικής. Στην παράγραφο 16 της πρότασης ψηφίσματος που καταθέσαμε επισημαίνεται η απογοήτευση για το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αρνήθηκαν να περάσουν σε θέματα όπως οι στόχοι των εκπομπών και η δημιουργία παγκόσμιων συστημάτων εμπορίας εκπομπών άνθρακα.

Ωστόσο, με την έκθεση Stern, τις πρόσφατες εκλογές στις ΗΠΑ, την έκθεση της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Αλλαγή του Κλίματος (IPCC) και τις αυξανόμενες απαιτήσεις από τους πολίτες και των δύο πλευρών, εκτιμώ ότι ο διατλαντικός διάλογος και η συνεργασία για την αλλαγή του κλίματος όντως ενισχύεται και θα οδηγήσει, και πρέπει να οδηγήσει, σε μια συμφωνία για τη μετά το Κυότο περίοδο του 2012 που θα περιλαμβάνει τις Ηνωμένες Πολιτείες.

 
  
MPphoto
 
 

  Adrian Severin (PSE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, προέρχομαι από ένα μέρος της Ευρώπης όπου η Αμερική θεωρούνταν και εξακολουθεί να θεωρείται ευρωπαϊκή δύναμη.

Δεν υπάρχει παγκόσμιο πρόβλημα, από τη Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια μέχρι την ενέργεια και την αλλαγή του κλίματος, που δεν θα μπορούσε να επιλυθεί αν η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες δρούσαν μαζί. Αυτή πρέπει να είναι η κύρια αρχή στην οποία βασίζεται η διατλαντική εταιρική σχέση.

Οι δημοκρατικές έννοιες και η ρητορεία των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης συχνά διαφέρουν, αλλά πρόκειται απλώς για δύο διαλέκτους της ίδιας γλώσσας και αυτή η γλώσσα έχει τις ρίζες της στις ίδιες βασικές αξίες. Πρέπει να στηριχθούμε σε αυτή τη βάση και κατά τη διάρκεια της διάσκεψης κορυφής πρέπει να επιμείνουμε να επιστρέψουν οι αμερικανοί φίλοι μας στην αρχή του «μαζί όταν γίνεται, μόνοι όταν πρέπει» και να εγκαταλείψουν την ανερχόμενη αρχή του «μόνοι όταν γίνεται, μαζί όταν πρέπει».

Ένα από τα προβλήματα του διατλαντικού διαλόγου είναι ότι δεν μιλάμε με μία φωνή. Ένα παράλληλο πρόβλημα είναι ότι δεν αναγνωρίζουμε αρκετά συχνά την ύπαρξη διαφορετικών σχολών σκέψης στην Αμερική. Πρέπει να ενθαρρύνουμε όσους θέλουν να επιστρέψουν στον ρεαλισμό και να αποθαρρύνουμε τη συνέχιση της νεοσυντηρητικής μονομέρειας.

Για να επιτύχουμε σε αυτή την προσπάθεια, πρέπει να δράσουμε έτσι ώστε να εξαλείψουμε τις ασυμμετρίες και τις διαφορές ως προς την έρευνα, την τεχνολογική βελτίωση και τις δαπάνες για την ασφάλεια.

Τέλος, πρέπει να συγχαρούμε τις φιλόδοξες ιδέες της γερμανικής Προεδρίας για μια διατλαντική εταιρική σχέση. Είναι καιρός να εργαστούμε για έναν διατλαντικό χώρο ελευθέρου εμπορίου που θα προετοιμάσει το έδαφος για μια θεσμική διατλαντική συνεργασία. Απαιτείται περισσότερη εταιρική σχέση και λιγότερος ανταγωνισμός.

 
  
MPphoto
 
 

  Γεώργιος Παπαστάμκος (PPE-DE). – Κύριε Πρόεδρε, ως γνωστόν, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ αποτελούν κορυφαίους δρώντες στην παγκόσμια εμπορική πολιτική. Ως μέλος της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου, θα ήθελα να πω ότι η συνεννόηση, καθώς και η εύρυθμη και λειτουργική σχέση μεταξύ των δύο εταίρων δεν παράγει μόνο διμερή θετικά αποτελέσματα. Διαχέεται στο εν γένει πολυμερές εμπορικό σύστημα, επηρεάζοντας την παγκόσμια εμπορική ισορροπία, όχι με όρους πολιτικής ισχύος, αλλά με όρους οικονομικής αλληλεξάρτησης.

Όσο περισσότερο ενισχυμένη θα είναι η εμπορικοπολιτική σύγκλιση, τόσο περισσότερο ορατή θα γίνεται και η επίδρασή της στη διεθνή οικονομική και πολιτική συνεργασία. Όσες φωνές αντιστρατεύονται το πολυμερές εμπορικό σύστημα υπό τον ΠΟΕ, αφήνουν χώρο για την πολυδιάσπαση του παγκοσμίου εμπορικού συστήματος και δεν αφήνουν άλλη επιλογή παρά την προσφυγή στον διμερισμό.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα άντεχαν οι πειθαρχίες του ΠΟΕ μια απελευθερωμένη ευρωατλαντική μεγάλη αγορά, η οποία σήμερα καταλαμβάνει το 40% του παγκοσμίου εμπορίου; Ποιες θα ήταν οι συνέπειες για τις υπόλοιπες χώρες, ιδίως για τις αναπτυσσόμενες;

 
  
MPphoto
 
 

  Richard Falbr (PSE).(CS) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, σε ολόκληρη την ιστορία τους, οι τσέχοι πυροσβέστες αντιτίθεντο σε δύο ιδέες της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, δηλαδή στην ιδέα του φάρου και στην ιδέα του σταυροφόρου. Το δόγμα Μονρό του 1823 και οι πράξεις του Ρούζβελτ το 1904, με άλλα λόγια το δικαίωμα επέμβασης και οι πραγματικές επεμβάσεις στην Καραϊβική –Αϊτή, Παναμά, Δομινικανή Δημοκρατία, Κούβα και Γουατεμάλα– είναι σημαντικά παραδείγματα ενός δόγματος ηλικίας ενός αιώνα που τώρα αναβίωσε. Από τη βαρυσήμαντη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Ουάσινγκτον ταυτόχρονα με τον βομβαρδισμό της Σερβίας, κατέστη σαφές ότι οι ΗΠΑ μπορούν να συνεχίσουν χωρίς το Συμβούλιο Ασφαλείας και το ΝΑΤΟ.

Παράλληλα με την οικονομική παγκοσμιοποίηση, εμφανίστηκε και η παγκοσμιοποίηση της στρατιωτικής επέμβασης. Η κυβέρνηση Μπους πήγε έτσι εκατό χρόνια πίσω. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Πρέπει αντ’ αυτού να υπενθυμίσουμε στις ΗΠΑ ότι «η διεθνής νομοθεσία δεν ανήκει στον κάλαθο των αχρήστων, τα βασανιστήρια είναι ένα μέσο που δεν φέρνει αξιόπιστα αποτελέσματα και η δημοκρατία δεν μπορεί και δεν πρέπει να εξάγεται με τη χρήση της ξιφολόγχης».

Λέω ναι στις διατλαντικές σχέσεις, αλλά σε ισότιμο πλαίσιο, χωρίς τη δουλοπρεπή συμπεριφορά που συνήθως επιδεικνύουν ορισμένα από τα νέα κράτη μέλη.

 
  
MPphoto
 
 

  Antonio Tajani (PPE-DE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, σήμερα στην Ιταλία εορτάζουμε την επέτειο της εθνικής απελευθέρωσης, του τέλους της δικτατορίας και του πολέμου. Ωστόσο, δεν θα μπορούσαμε να εορτάζουμε την 25η Απριλίου του 1945 εάν δεν είχαν θυσιαστεί χιλιάδες νέοι Αμερικανοί. Χωρίς τη συμβολή των Ηνωμένων Πολιτειών η Ευρώπη δεν θα είχε νικήσει πρώτα τον ναζισμό και στη συνέχεια τον κομουνισμό.

Συζητώντας για τις διατλαντικές σχέσεις δεν μπορούμε να λησμονούμε τη χώρα που έδωσε μάχη για την ελευθερία μας διότι πιστεύει στις ίδιες θεμελιώδεις αξίες με τη δυτική κοινωνία μας. Για αυτόν τον λόγο οι σχέσεις μας με τη σημαντικότερη δημοκρατία του κόσμου πρέπει να αποτελούν στοιχείο-κλειδί στις πολιτικές της Ευρώπης, από την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και την υπεράσπιση της ασφάλειας έως την καταπολέμηση του εμπορίου ναρκωτικών και από την αναζήτηση της ενεργειακής ασφάλειας έως το ζήτημα της αλλαγής του κλίματος.

Στο πλαίσιο αυτό η Ευρώπη πρέπει να υποστηρίξει την πρόταση Μέρκελ που αποβλέπει στη δημιουργία μιας διατλαντικής ζώνης ελεύθερων συναλλαγών. Είμαι επίσης πεπεισμένος ότι η μελλοντική δημιουργία ενός ευρωπαϊκού στρατού δεν πρέπει να έρχεται σε αντίθεση με το ΝΑΤΟ, που αποτελεί ένα μέσον χρήσιμο για τον ΟΗΕ και για την ασφάλεια όλων μας.

Ωστόσο, όπως η Ευρώπη έχει ανάγκη τις Ηνωμένες Πολιτείες, έτσι και οι Ηνωμένες Πολιτείες χρειάζονται μια ισχυρή Ευρώπη, ικανή να αποτελέσει έναν αφοσιωμένο, αξιόπιστο και φερέγγυο συνομιλητή και να αναλάβει τον αναγκαίο πρωταγωνιστικό ρόλο στην υπεράσπιση των κοινών αξιών στις οποίες βασίζονται οι δημοκρατίες μας και η δημοκρατία των Ηνωμένων Πολιτειών.

 
  
MPphoto
 
 

  Günter Gloser, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, καθώς η ώρα είναι προχωρημένη, θα είμαι πολύ σύντομος, θέλω όμως να σας ευχαριστήσω θερμά για τη ζωηρή και ανοιχτή συζήτηση.

Ένα ουσιαστικό σημείο που προέκυψε από αυτήν είναι πως είναι καλύτερα να συζητάμε μεταξύ μας από το να συζητάμε ο ένας για τον άλλον. Είναι φανερό από τον τρόπο με τον οποίο διατηρείται η επαφή μεταξύ μελών του Σώματος και μελών του αμερικανικού Κογκρέσου ότι ο μόνος τρόπος για να μάθει ο ένας από τον άλλον και για να καταλαβαίνει καλύτερα ο ένας τον άλλον είναι η συζήτηση.

Οι διατλαντικές σχέσεις ήταν σημαντικές στο παρελθόν και θα είναι και στο μέλλον, ιδίως ενόψει των προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε μαζί στην Ευρωπαϊκή Ένωση – τα ζητήματα της ενέργειας και της αλλαγής του κλίματος, αλλά και π.χ. της καταπολέμησης της διεθνούς τρομοκρατίας. Οι σχέσεις με άλλους μεγάλους οικονομικούς παράγοντες δείχνουν ότι όλα αυτά μπορούμε να τα κάνουμε μόνο μαζί κι όχι όταν αντιτιθέμεθα ο ένας στον άλλον. Η κ. Mann είπε προ ολίγου ότι εδώ δεν βοηθάει ούτε ο άκρατος ενθουσιασμός ούτε η απογοήτευση. Μιλήσατε για ρεαλισμό – αυτός είναι ο σωστός δρόμος. Ο ρεαλισμός είναι σημαντικός για ένα διαρκή διάλογο με τις ΗΠΑ.

Ασκήθηκε κριτική σε μερικά σημεία, όχι μόνο σχετικά με την ασφάλεια των ΗΠΑ, αλλά και θέματα που ενδιαφέρουν την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως για παράδειγμα οι προδιαγραφές για την προστασία των δεδομένων, το θέμα των δεδομένων των επιβατών και του SWIFT. Τα θέματα αυτά συζητούνται ανοιχτά και δεν θα υπάρξουν υπεκφυγές. Η Επιτροπή και η Προεδρία είχαν πει ήδη κατηγορηματικά ότι όλα αυτά πρέπει να συζητηθούν με τους Αμερικανούς. Θέλω επίσης να δώσω και πάλι έμφαση στο θέμα της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης. Δεν πρέπει να υπάρχει διαφορετική μεταχείριση στην ΕΕ σχετικά με το ποιος έχει τη δυνατότητα να πηγαίνει χωρίς θεώρηση στην Αμερική. Αυτή τη δυνατότητα πρέπει να την έχουν οι πολίτες όλων των κρατών μελών της ΕΕ, γιατί με την Ευρωπαϊκή Ένωση συναλλάσσεται η Αμερική.

Επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε μερικές ακόμα κριτικές παρατηρήσεις. Πιστεύω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση κατάφερε να εγκαταλείψει τη μονόπλευρη προσέγγιση σε ορισμένες διεθνείς κρίσεις και να περάσει σε μία πολυμερή προσέγγιση. Έτσι, η Ευρωπαϊκή Ένωση κατάφερε να συμπεριλάβει στις πρωτοβουλίες της για το Ιράν και την Αμερική και γι’ αυτό χρειάστηκαν και διαβουλεύσεις και εταιρική σχέση με τη Ρωσία και την Κίνα. Με τον ίδιο τρόπο έγιναν ουσιαστικά βήματα. Ξέρω ότι οι βουλευτές δεν μπορούν ποτέ να είναι ευχαριστημένοι με όσα έχουν επιτευχθεί ως τώρα σε σχέση με τη Μέση Ανατολή, όμως μετά από την κρίση μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου υπήρξαν ενθουσιώδεις προσπάθειες για να κινητοποιηθεί και πάλι το κουαρτέτο της Μέσης Ανατολής και η αντιμετώπιση αυτών των θεμάτων μαζί με την Αμερική αποτελεί σημαντική συμβολή. Ελπίζω ότι αυτή η κοινή διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ θα έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μίας βιώσιμης βάσης για το μέλλον έτσι ώστε να συζητηθούν μελλοντικά και κρίσιμα θέματα. Δεν πρέπει να θεωρεί κανείς πάντα δεδομένο ότι μία συμμαχία ή μία σχέση βλάπτεται όταν υπάρχουν διαφωνίες.

 
  
MPphoto
 
 

  Vladimír Špidla, Μέλος της Επιτροπής. (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, η συζήτηση ήταν εις βάθος, και γι’ αυτό, επιτρέψτε μου να μιλήσω λίγο παραπάνω από συνήθως. Υπήρξαν πολλές ενδιαφέρουσες επιχειρηματολογίες και είμαι της γνώμης πως θα ήταν καλό να δοθούν οι ανάλογες απαντήσεις.

Επιδοκιμάζω την άποψη του Κοινοβουλίου ότι θα πρέπει να προσπαθήσουμε μαζί με τις ΗΠΑ να βρούμε πολυμερείς λύσεις για κοινές προκλήσεις. Συμφωνώ απόλυτα με αυτό. Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι καταβάλλουμε εντατικές προσπάθειες για να εξασφαλίσουμε ότι στη δήλωση επ’ ευκαιρία της διάσκεψης κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ θα εκφράζεται ξεκάθαρα η κοινή μας απόφαση να ενισχύσουμε τον ΟΗΕ και να του δώσουμε τα μέσα που χρειάζεται για να επιτελέσει την αποστολή του.

Στη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ θα συνεχίσουμε να παροτρύνουμε τις ΗΠΑ να αναθέτουν την επίλυση κρίσεων όπως αυτές του Ιράν, του Σουδάν ή του Αφγανιστάν στον ΟΗΕ και να υιοθετήσουν οπωσδήποτε την προσέγγιση του κουαρτέτου για την ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι η αλλαγή του κλίματος, την οποία μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά μόνο σε πολυμερές επίπεδο. Στη διάσκεψη κορυφής θα προσπαθήσουμε να κερδίσουμε την υποστήριξη των ΗΠΑ προκειμένου να καταστεί δυνατό να δρομολογηθούν διαπραγματεύσεις για ένα παγκόσμιο πλαίσιο στις συνομιλίες που ζήτησε ο ΟΗΕ και θα αρχίσουν τον Δεκέμβριο στο Μπαλί της Ινδονησίας.

Η Επιτροπή υποστήριξε επανειλημμένα τις προσπάθειες των διαφόρων προεδριών του Συμβουλίου να καταστήσουν σαφές στις ΗΠΑ ότι πρέπει να ταχθούν ανεπιφύλακτα υπέρ της εφαρμογής του διεθνούς δικαίου στα ανθρωπιστικά ζητήματα και στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι η ΕΕ κατάφερε να κάνει στη διάσκεψη κορυφής του 2006 τον πρόεδρο Μπους να δηλώσει ότι θέλει να κλείσει το Γκουαντάναμο και ότι όσοι φυλακισμένοι απομένουν εκεί θα πρέπει είτε να περάσουν από δίκη είτε να απελευθερωθούν. Τα αιτήματα που διατυπώσατε, ήταν ένας από τους κύριους λόγους για την έναρξη του διαλόγου της τρόικα της ΕΕ με τον νομικό σύμβουλο του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ.

Επίσης, επιδοκιμάζω την ιδέα της ενίσχυσης του διαλόγου μεταξύ των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του αμερικανικού κογκρέσου. Ο διάλογος μεταξύ βουλευτών των δύο πλευρών είναι σημαντικός πυλώνας των σχέσεων μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ. Η Επιτροπή καταβάλλει διαρκώς προσπάθειες προκειμένου να συμμετέχουν περισσότερο τα νομοθετικά όργανα στις διατλαντικές σχέσεις και εκείνη ήταν που δρομολόγησε τον διατλαντικό διάλογο μεταξύ των νομοθετικών οργάνων. Τα μέλη των οργάνων αυτών θα μπορούσαν να ενισχύσουν περισσότερο τη θέση τους οργανώνοντας τις ετήσιες συναντήσεις τομέων ανωτάτου επιπέδου (TLD) αμέσως πριν από τις διασκέψεις κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ, όπως γίνεται και με τον διατλαντικό οικονομικό διάλογο.

Όπως πάντα, έτσι και φέτος, η Επιτροπή προσπάθησε να κάνει τους αμερικανούς οικοδεσπότες μας να συμπεριλάβουν τα νομοθετικά όργανα στις εκδηλώσεις στο περιθώριο της διάσκεψης κορυφής. Απ’ όσο γνωρίζω, οι ΗΠΑ σκοπεύουν βάσει των μέχρι τώρα σχεδίων τους να προσκαλέσουν τους εκπροσώπους του Διατλαντικού Νομοθετικού Διαλόγου σε ενημέρωση της ομάδας ανωτάτων υπαλλήλων από την ΕΕ και τις ΗΠΑ που θα γίνει το απόγευμα μετά από τη λήξη της διάσκεψης κορυφής.

Πρόθεσή μας είναι να ανατεθεί, στο πλαίσιο της νέας πολιτικής συμφωνίας για την προαγωγή των οικονομικών σχέσεων, σε μία πολιτική προσωπικότητα από την κάθε πλευρά να προωθήσει τη διαδικασία της διάσκεψης κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ. Προτείνουμε στις ΗΠΑ αυτά τα επονομαζόμενα πρόσωπα επαφής να δέχονται συμβουλές από μία μικρή άτυπη ομάδα, στην οποία θα ανήκουν επιλεγμένες προσωπικότητες που θα είναι μέλη νομοθετικών οργάνων, επιχειρηματικών ενώσεων και ενώσεων καταναλωτών.

Οι κοινοί μας στόχοι για την ανάπτυξη και τη χρησιμοποίηση ενέργειας φιλικής προς το περιβάλλον περιλαμβάνουν μεσοπρόθεσμα τους παρακάτω τομείς, στους οποίους και θα περιοριστούν: προώθηση της χρησιμοποίησης του άνθρακα που δεν προξενεί ιδιαίτερες εκπομπές, ανάπτυξη και χρησιμοποίηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ιδίως βιοκαυσίμων, και προαγωγή της ενεργειακής απόδοσης. Σε όλους αυτούς τους τομείς θα προσπαθήσουμε να ορίσουμε πιστοποιήσιμους στόχους τόσο για την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και για τις ΗΠΑ. Η ΕΕ θα εργαστεί με βάση τη σταθερή πολιτική πλατφόρμα που συμφωνήθηκε στη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 9 Μαΐου.

Για το θέμα της θεώρησης διαβατηρίων πρέπει να υπογραμμίσω ότι πρέπει να επικροτηθεί η υπόσχεση της κυβέρνησης των ΗΠΑ για μεταρρύθμιση του συστήματος. Ωστόσο, τώρα είναι ακόμα πολύ νωρίς για να τοποθετηθούμε ως προς τη μεταρρύθμιση του προγράμματος των ΗΠΑ για τη θεώρηση. Πρέπει να περιμένουμε το τελικό κείμενο, που θα μπορούσε να εγκριθεί από το αμερικανικό Κογκρέσο πριν ακόμα από το καλοκαίρι. Μόνο τότε θα είναι σε θέση η Επιτροπή να κρίνει αν το νέο πρόγραμμα αποτελεί πρόοδο σε σχέση με μια μεγαλύτερη αμοιβαιότητα μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ.

Η θέση μας ήταν εξαρχής σαφής: όλοι οι πολίτες της ΕΕ πρέπει να μπορούν να ταξιδεύουν στις ΗΠΑ χωρίς θεώρηση διαβατηρίου, ακριβώς όπως οι πολίτες των ΗΠΑ μπορούν ήδη να ταξιδεύουν χωρίς θεώρηση στην ΕΕ. Έχουμε εγείρει επανειλημμένα τα θέματα αυτά στις ΗΠΑ σε όλα τα επίπεδα και ζητήσαμε να επεκταθεί η απαλλαγή από τη θεώρηση σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ προκειμένου να διασφαλιστεί έτσι η ίση μεταχείριση όλων των πολιτών της ΕΕ.

Οι διαπραγματεύσεις για τα δεδομένα επιβατών των αεροπορικών μεταφορών ξεκίνησαν στην Ουάσιγκτον στις 26 Φεβρουαρίου και προβλέπεται να ολοκληρωθούν μέχρι τα τέλη Ιουλίου, δηλαδή μέχρι τη λήξη της ισχύουσας συμφωνίας για τα δεδομένα επιβατών αεροπλάνων. Την περασμένη εβδομάδα έγιναν περαιτέρω εποικοδομητικές συνομιλίες με τις ΗΠΑ. Γι’ αυτό θα μπορούσε να σας ενημερώσει διεξοδικά ο αντιπρόεδρος Frattini.

Σκοπεύουμε να φροντίσουμε για παρόμοια μέτρα ασφαλείας και για την περίπτωση του SWIFT, προκειμένου να εξασφαλιστεί η κατάλληλη προστασία δεδομένων για τους ευρωπαίους πολίτες στις ΗΠΑ. Συνεχίζουμε να συνεργαζόμαστε με τις ΗΠΑ προκειμένου να συμφωνήσουμε μακροπρόθεσμα σε μια σειρά γενικών αρχών για την προστασία των δεδομένων. Μέχρι τώρα, ο διάλογος σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων σημείωσε επιτυχία, αλλά δεν έχουμε προχωρήσει ακόμα τόσο ώστε να μπορούμε να προχωρήσουμε σε διαπραγματεύσεις για μία επίσημη συμφωνία.

Αναφέρθηκε και το θέμα της πυραυλικής ασπίδας. Συμφωνώ με όσα είπε για το ζήτημα αυτό στις 29 Μαρτίου ο κ. Σολάνα, συγκεκριμένα ότι η ΕΕ δεν είναι αμυντική συμμαχία και ότι σύμφωνα με τις συνθήκες, στον τομέα αυτόν την κυριαρχία έχουν τα κράτη μέλη. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι η ΕΕ δεν θίγεται καθόλου από το ζήτημα αυτό. Ενόψει του γεγονότος ότι η ΕΕ έχει μία κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας και μία πολιτική για την ασφάλεια και την άμυνα, και ότι υπάρχουν ενδεχόμενες επιδράσεις σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος όπως π.χ. οι σχέσεις ΕΕ-Ρωσίας, θεωρώ σημαντικό να βρεθεί μια ευκαιρία για τη διεξαγωγή σχετικής συζήτησης σε επίπεδο ΕΕ.

Το θέμα της BAWAG είναι ενδιαφέρον, όμως η Επιτροπή δεν διαθέτει μέχρι τώρα στοιχεία για το ότι η BAWAG εφάρμοσε πραγματικά τέτοια μέτρα. Εάν είχε λάβει μία τέτοια απόφαση, θα έπρεπε να έχει ενημερωθεί η Επιτροπή. Σύμφωνα με τη νομοθεσία μας, δεν είναι δυνατό να γίνει αποδεκτή μία τέτοια εξωεδαφικότητα. Δεν είναι ακόμα σαφές τι συνέβη, γενικά όμως οι διατάξεις της ΕΕ δεν επιτρέπουν τέτοια μέτρα ή τέτοιου είδους εξωεδαφικότητα.

Όταν μιλάμε για οικονομικές επαφές, αυτό δεν σημαίνει απλά απορρύθμιση αλλά μία αποτελεσματική ρύθμιση των θεμάτων κοινού ενδιαφέροντος προκειμένου να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε πραγματικά το οικονομικό δυναμικό και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Είμαι απόλυτα βέβαιος –και αυτό εκφράστηκε ξεκάθαρα και στη συζήτηση– ότι οι σχέσεις και τα κοινά σημεία μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ είναι πολύ σημαντικά και ότι για την Ευρώπη δεν υπάρχουν πιο σημαντικές σχέσεις. Δεν υπάρχει σχεδόν κανένα σημαντικό ζήτημα στο οποίο να μην εμπλέκονται από κοινού η Ευρώπη και οι ΗΠΑ. Αυτό σημαίνει –και ειπώθηκε επίσης ξεκάθαρα– πως πρέπει να αντιμετωπίζουμε τις ΗΠΑ ως ίσοι και να διεξαγάγουμε έναν πραγματικά ορθολογικό διάλογο, χωρίς, ωστόσο, να χάσουμε από τα μάτια μας τις κοινές ευρωπαϊκές μας αξίες.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Κύριε Επίτροπε, σας ευχαριστώ για τις προσπάθειές σας να συντομεύσετε μια προφανώς πολύ εκτενέστερη ομιλία.

Έλαβα επτά προτάσεις ψηφίσματος(1) οι οποίες κατατέθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 103, παράγραφος 2, του Κανονισμού.

Η συζήτηση έληξε. Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αργότερα σήμερα.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 142 του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 
 

  Pedro Guerreiro (GUE/NGL), γραπτώς.(PT) Ένα από τα αξιοσημείωτα γεγονότα στην αρχή της γερμανικής Προεδρίας της ΕΕ ήταν το ταξίδι της κ. Μέρκελ στις ΗΠΑ, σκοπός του οποίου ήταν να ανανεώσει την πρόταση της Γερμανίας για μια στρατηγική εταιρική σχέση μεταξύ ΕΕ, Γερμανίας και ΗΠΑ με στόχο την «κοινή παγκόσμια ηγεσία», σε μια εποχή όπου η κυβέρνηση Μπους αντιμετωπίζει σημαντικά προβλήματα και μοιάζει όλο και πιο απομονωμένη.

Στο πλαίσιο του ανταγωνισμού/συμβιβασμού μεταξύ των μεγάλων ευρωπαϊκών καπιταλιστικών δυνάμεων –με τη Γερμανία στο πηδάλιο– και των ΗΠΑ, η σημερινή κατάσταση μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια προσπάθεια να ξεκινήσουν εκ νέου οι επονομαζόμενες διατλαντικές σχέσεις. Η διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ που θα πραγματοποιηθεί στις 30 Απριλίου είναι το αποτέλεσμα προσπαθειών να ξεπεραστούν οι διαφορές, να μείνουν οι διαφωνίες στο περιθώριο και να ευθυγραμμιστούν εκ νέου οι πολιτικές, οικονομικές και στρατιωτικές ατζέντες των δύο πλευρών του Βόρειου Ατλαντικού.

Μία από τις προτεραιότητες στην ατζέντα για συζήτηση που απομόνωσε η κ. Μέρκελ είναι η ενίσχυση της επονομαζόμενης «νέας διατλαντικής οικονομικής εταιρικής σχέσης» με στόχο να δημιουργηθεί μια «διατλαντική αγορά χωρίς φραγμούς» τα προσεχή έτη.

Αυτές οι προσπάθειες –υπό την ηγεσία της κ. Μέρκελ και του συνασπισμού δεξιάς και σοσιαλδημοκρατών της– έρχονται σε μια στιγμή όπου οι ΗΠΑ ενισχύουν τις στρατιωτικές ρίζες τους στην Ευρώπη με τη δημιουργία νέων στρατιωτικών βάσεων και με τα σχέδιά τους να εγκαταστήσουν αντιπυραυλικά συστήματα, τα οποία θέτουν νέες απειλές για την ειρήνη.

Οι ιμπεριαλιστικές μηχανορραφίες …

 
  

(1) Βλ. Συνοπτικά Πρακτικά.

Τελευταία ενημέρωση: 6 Ιουλίου 2007Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου