Le Président. – L'ordre du jour appelle le débat sur six propositions de résolution concernant le Bangladesh(1).

  Robert Evans (PSE), author. – Mr President, Bangladesh is a country that I have visited many times and one of which I am very fond. Indeed, I have many friends of Bangladeshi origin in London and I follow the political situation there very closely.

This resolution acknowledges that the situation has deteriorated significantly in recent months, such that there are now real concerns about law and order, human rights and, indeed, the mere survival of democracy in that country, which is highlighted throughout this resolution.

When the electoral process was suspended in January, I think most of us hoped it would just be a matter of weeks before elections could take place, but the weeks have become months, and months have now become years, before a new democratically-elected government can be in place.

In the mean time, we have the unconstitutional and unsatisfactory situation of a civilian caretaker government with the support of the military trying to keep law and order in an increasingly desperate and violent climate. Two former prime ministers are in jail. There have been riots at the university, hundreds of arrests (including of academics) and allegations of assaults and torture.

This cannot be the way forward and, as paragraph 11 makes clear, I am sure we in the European Parliament stand ready to help and assist to bring the return of democracy to Bangladesh as soon as possible.

  Marios Matsakis (ALDE), author. – Mr President, Bangladesh is territorially about the same size as Greece but has a population almost twice that of Germany. It became a nation only in 1971 following years of civil war which involved neighbouring ex-British colonies, Pakistan and India. Bangladesh suffered 15 years of military dictatorship and, although civilian government was restored in 1990, the country is far from having a true democracy.

Today, it is a very poor nation plagued by widespread corruption, political interference by the military, severe abuses of human rights, bans on political activities, discrimination against women, religious extremism and a long list of other evils, some of which are mentioned in the resolution. Yet, as is stated clearly in Recital N: ‘the EU and Bangladesh have good long-lasting relations and are important economic partners’. This is true, but so much for choosing our friends and partners and so much for being successful in helping such friendly nations to improve their state of prosperity, their level of democracy and the rule of law.

In fairness, the EU has tried to improve things in Bangladesh, but has it tried hard enough? Has the aid given to Bangladesh been directed properly at improving the nation’s productivity infrastructure or has it been deviated into the pockets of corrupt officials? Has the pressure on the military to stop interfering with the nation’s political life been severe and determined enough, or has it been weak and ineffective?

One can provide one’s own answers to these questions. However, my view is that we are a long way from doing what is necessary; there is an urgent need to review our policy on Bangladesh, not excluding the implementation of sanctions and certainly including the serving of stern warnings to neighbouring Pakistan and India to resist the temptation of interfering in the internal affairs of Bangladesh.

  Charles Tannock (PPE-DE), author. – Mr President, like my colleague Robert Evans, I also represent, in London, our region, over 150 000 constituents of Bangladeshi origin.

Bangladesh is a large and strategic South Asian country, and once again regrettably is in the news with the August student demonstrations and the arrest of three former prime ministers in a process aimed at combating corruption, but unfortunately and perversely having the appearance of attempting to stifle the democratic, albeit deeply divided, political classes.

The caretaker government has reassured the EU and the USA that it will proceed to democratic elections at the end of 2008, once the electoral registration process is completed and robust enough against electoral fraud. However, the timescale appears very long, and there are suspicions that the military, whose profile politically has recently risen, are keen to radically alter the political complexion of the country by removing from circulation the two warring protagonists, ex-prime ministers Sheikh Hasina and Khaleda Zia. It is difficult to understand why they are not released on bail pending trial, and furthermore why the initial arrests were so melodramatic and lacking in due process under the emergency powers – which this resolution rightly calls for to be lifted, as well as calling for EU diplomatic observers to be present at the two ladies’ trials.

Certainly, Western aid donors are watching Bangladesh very carefully, given the concerns about the deteriorating human rights situation over the last few years and also increasing Islamist radicalisation of its society and a departure, very sadly, from its original course of secular multi-party democracy – a model we in the EU should strongly continue to support for that country.

  Marcin Libicki (UEN), autor. – Panie Przewodniczący! Kolejnym krajem, o którym mówimy w tej chwili i w którym dochodzi do łamania podstawowych praw, jest Bangladesz. I kiedy po tych kolejnych przykładach zastanawiamy się, dlaczego świat, który dzisiaj jest tak bardzo poddany tak zwanej globalizacji, kiedy cały świat jest opleciony siatką organizacji gospodarczych, siatką przede wszystkim organizacji politycznych, dlaczego dzisiaj, kiedy mamy ONZ, kiedy mamy tutaj w Europie Unię Europejską, kiedy mamy tyle organizacji, które deklarują szacunek dla człowieka, dlaczego nie mamy globalizacji podstawowych zasad humanitarnych?

Jest to chyba jednak problem naszych czasów i naszych organizacji. Wszystkich interesuje gospodarka, polityka, ale kiedy chodzi o to, żeby gospodarce i polityce nadać ludzki wymiar, który zaowocuje uwolnieniem od krzywdy zwykłych, prostych ludzi, stajemy wobec tego bezradni.

Pani Komisarz Reding powiedziała przed chwilą, kiedy mówiliśmy o Birmie, że istnieje niebezpieczeństwo, iż znowu staniemy bezradni, z opuszczonymi rękami wobec tych krzywd. Jednak powinniśmy sobie zdać sprawę, że jakieś kroki są niezbędne, że brakuje proporcji między skalą naszych działań politycznych, naszych działań gospodarczych, a stanem przestrzegania zwykłych podstawowych praw.

Na jeszcze jedną rzecz chciałbym zwrócić uwagę: w deklaracji czytamy o występujących między innymi prześladowaniach religijnych. Chciałbym zwrócić uwagę, że te prześladowania religijne dotykają z reguły, jeżeli nie zawsze, chrześcijan, a najczęściej katolików, że dzisiaj katolicy są najczęściej prześladowanymi i ponoszącymi śmierć za wiarę przedstawicielami jakiejkolwiek religii na świecie. Trzymajmy się faktów, kiedy mówimy o prześladowaniach, pamiętajmy kto kogo prześladuje.

  Carl Schlyter (Verts/ALE), författare. – Herr talman! Jag tycker att Bangladesh har varit ett land med stort hopp. Det rått religionsfrihet, kvinnorna på landsbygden har fått tillgång till mikrokrediter och vi kunde se en lokal ekonomi som började utvecklas.

Men dessa goda trender har snabbt förbytts i ett land där terror breder ut sig. I syfte, som regeringen säger, att bekämpa korruption så fängslar man journalister, advokater, politiska aktörer och studentaktivister. Jag kan säga så här: Att sätta alla i fängelse är ett dåligt sätt att bekämpa korruption, minst sagt. Vi lovar att vi ska hjälpa Bangladesh på vägen mot demokrati och det måste finnas en vilja från regeringen.

Innan jag avslutar vill jag ta upp en sak som finns med i resolutionen men som kanske många inte kommer att prata om, men som jag själv tycker är viktig, då jag själv har umgåtts mycket med folk i slumområden. Det har funnits folk i den gamla regimen, i ledande skikt, som har roffat åt sig land, men när regeringen försöker ta tillbaka detta land så vräks miljoner fattiga människor, fattiga bönder och folk i slummen, bort från sina hem, bort från den sista lilla skärva av hopp till överlevnad som de hade genom lite land. Dessa människor måste vi också tänka på när vi slåss för demokrati i Bangladesh, för de har minst röst av alla. De har minst makt av alla.

  Bogusław Sonik, w imieniu grupy PPE-DE. – Panie Przewodniczący! Sytuacja w Bangladeszu jest niepokojąca, są wszakże podejmowane kroki na rzecz przeprowadzenia wyborów w wyznaczonym terminie. Istnieje jednak obawa, że wydany w lipcu w 2007 r przez Komisję Wyborczą plan działania nie zostanie zrealizowany na czas. Przypomnijmy, iż misja obserwacyjna Unii Europejskiej skończyła się 22 stycznia, wtedy też ONZ wycofała swoje wsparcie.

Nie możemy zostawić Bangladeszu w takim momencie, musimy wysłać obserwatorów wyposażonych w szerokie kompetencje. Ponadto obserwatorzy powinni spełniać rolę kontrolną dla przeprowadzonych procesów karnych i zatrzymań zwykłych obywateli. Do szczególnie ważnych należy wywarcie presji na władze celem uwolnienia studentów zatrzymanych podczas protestów 28 sierpnia 2007 r. Nasza reakcja powinna być natychmiastowa i zawierać kompleksową pomoc. W innym wypadku nie będziemy mogli liczyć na terminowe przeprowadzenie wyborów.

  Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, w imieniu grupy PSE. – Panie Przewodniczący! Minął prawie rok od ostatniej rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie Bangladeszu. Mimo wielkich oczekiwań sytuacja wewnętrzna kraju uległa pogorszeniu. Planowane na styczeń bieżącego roku wybory nie odbyły się i zostały odroczone na koniec 2008 r., a powołany rząd tymczasowy przy wsparciu armii wprowadził stan wyjątkowy.

Obecna władza otwarcie ogranicza wszelką działalność polityczną oraz wolność prasy i mediów. Wśród osób aresztowanych jest już dwóch byłych premierów, 160 znaczących polityków i ponad 100 tysięcy cywilów. W sierpniu bieżącego roku wielkie zaniepokojenie społeczności międzynarodowej wywołało brutalne stłumienie przez wojsko protestów studenckich na Uniwersytecie w Dhace.

W świetle powyższych zdarzeń Rada i Komisja Europejska powinny uważnie monitorować sytuację, postulując przede wszystkim przywrócenie działalności niezawisłych instytucji i partii politycznych w Bangladeszu. Niezbędnym wydaje się wysłanie kolejnej misji obserwacyjnej i pomocy technicznej, które mogą skutecznie pomóc w przygotowaniach do przeprowadzenia wolnych demokratycznych wyborów. Tylko połączone wysiłki wszystkich zaangażowanych stron pozwolą na prawdziwą stabilizację sytuacji w Bangladeszu.

  Koenraad Dillen, namens de ITS-Fractie. – Mijnheer de Voorzitter, vanzelfsprekend is het een goede zaak dat in dit halfrond de mensenrechtensituatie in Bangladesh aan de kaak wordt gesteld. We zien immers dat de huidige regering tracht het legitieme politieke protest van studenten en journalisten door middel van arbitraire arrestaties en opsluitingen de mond te snoeren. Sinds de nieuwe regering het roer overnam in januari 2007 zijn reeds meer dan 250.000 mensen opgesloten. Sinds de uitroeping van de noodtoestand is het leger verantwoordelijk voor talloze folteringen en moorden.

Maar ik zou graag nog een ander punt belichten: een kwestie die inherent is aan deze staat en die voortduurt ongeacht de wisseling van de macht. Het is iets dat dikwijls onderbelicht wordt door allerhande mensenrechtenorganisaties omdat het blijkbaar nu eenmaal niet mag gezegd worden. Ik heb het over de massale en systematische groepsverkrachtingen in Bangladesh. Het geweld tegen vrouwen en jonge meisjes vormt een van de meest gruwelijke schendingen van mensenrechten in deze islamitische staat. Dit soort geweld omvat seksueel en huiselijk geweld, groepsverkrachtingen, het gooien van bijtend zuur en eremoorden. Of men het nu graag hoort of niet, het is ontegensprekelijk zo dat door middel van deze gruweldaden extremistische moslims Bangladesh willen zuiveren van zijn religieuze minderheden om zo het land te veranderen in een monolithische, islamitische staat. Elke regering van Bangladesh blijft passief en dit is een regelrechte schande. In 1984 bekrachtigde Bangladesh het VN-Verdrag aangaande het beëindigen van alle vormen van discriminatie tegen vrouwen. Het is de hoogste tijd dat dit Parlement een zeer duidelijk signaal geeft en de regering van Bangladesh op haar verantwoordelijkheid wijst.

  Marianne Mikko (PSE). – Kallid kolleegid. Ei Euroopa Liit ega ÜRO peata oma valimisvaatlusmissioone kergekäeliselt, paraku pidime seda Bangladeshis tegema. Jaanuaris peatati sõjaväe toel demokraatia toimimine riigis, mille mõlemat peamist parteid juhtisid ainsana maailmas naispoliitikud.

Möönan, et võitlus vägivalla ja korruptsiooniga on olulised hästitoimiva majanduse ning poliitika jaoks, kuid seda võitlust ei saa pidada räpaste vahenditega – maha surudes meeleavaldusi, suukorvistades ajakirjandust ning õõnestades õiglast kohtumenetlust. Bangladesh on ligi veerandsada aastat liikunud euroopaliku elukorralduse poole. Ilmalikkus käsikäes usulise sallivusega, inimõigused ja sõnavabadus on väärtused, mida meie parlament toetab kõigi oma vahenditega.

Tehkem siis kõik meist sõltuv, toomaks Bangladesh tagasi demokraatia teele. Tehniline abi valimiste korraldamiseks ning kahepoolsed töörühmad on vähim, mida Euroopa Liit teha saab. Me nõuame erakorralise seisukorra ning sõjaväelise sekkumise lõpetamist kiiremas korras.

  Viviane Reding, Member of the Commission. Mr President, the European Commission shares the concern at the human rights situation in Bangladesh articulated in the draft parliamentary resolutions. The European Union, by the way, has a commendable history of constructive engagement on human rights and democracy with Bangladesh, and the decision to send an EU election observation mission to scrutinise the abortive 2007 elections and to suspend the mission in the face of the Awami League boycott and compelling evidence of efforts to rig the polls, is an example of that engagement.

In the wake of the formation of the military-backed caretaker Government and the declaration of a state of emergency in January 2007, the EU has sought to balance strong support for a return to democracy in 2008 with the rigorous monitoring of the human rights situation. This is reflected in the European Commission’s intention to extend substantial support, alongside eight other international development partners, to the development of a voter list with photos. Parliament will recall that profound misgivings over the list prepared for the 2007 elections were a key factor in the postponement of the polls.

The EC delegation in Dhaka is closely following the voters’ list pilot project and has provided highly positive feedback on the process. The EU has, however, consistently made clear that progress on technical preparations for the elections must be matched by progress on political reforms, and as the EU troika underlined during its visit to Dhaka in June, the political parties must be implicated in the reform process as soon as possible.

In an encouraging move, the Bangladesh Election Commission has now announced a schedule for consultations with the 15 principal parties in the country.

The EU has made strong representations to the Government of Bangladesh, and to the military, on the need to ensure respect for the human rights and due process, most recently during a local EU troika démarche to the Foreign Affairs advisors on 8 August. That démarche also provided the opportunity to raise seven individual cases of human rights violations.

The Government has provided detailed responses to some of those cases. EU heads of mission will continue to pursue human rights concerns with the authorities, with a view to ensuring that those who have committed abuses are appropriately punished and the others released. As to the specific case of United Nations Special Rapporteur, Sigma Huda, the head of the EC delegation in Dhaka has conveyed concerns regarding her medical condition and treatment to the Ministry of Foreign Affairs. I understand that Mrs Suda is appealing the decision of the trial court, and the EC will follow the case very closely.

Support for human rights and good governance also constitutes one of the three priorities for the EC financial assistance to Bangladesh under the country strategy paper for 2007-2013, alongside human and social development and trade and economic development. EUR 55 million have been earmarked for action under that priority for the period 2007 to 2010.

In conclusion, the European Commission remains optimistic that Bangladesh is on track to hold credible parliamentary elections in 2008. We are extending substantial political and financial support to that goal, while – and I would like to underline this – remaining very vigilant on human rights and other concerns.

  Le Président. – Le débat est clos.

Le vote aura lieu à l'issue des débats de cet après-midi.