Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2007/2139(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A6-0372/2007

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A6-0372/2007

Συζήτηση :

PV 13/11/2007 - 24
CRE 13/11/2007 - 24

Ψηφοφορία :

PV 14/11/2007 - 3.2
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P6_TA(2007)0508

Συζητήσεις
Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2007 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

24. Διακήρυξη συναίνεσης για την ανθρωπιστική βοήθεια - Ευρωπαϊκή Ένωση και ανθρωπιστική βοήθεια (συζήτηση)
PV
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. − Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση σχετικά με:

- τη δήλωση της Επιτροπής όσον αφορά τη διακήρυξη συναίνεσης για την ανθρωπιστική βοήθεια και,

- την έκθεση (A6-0372/2007) του κ. Cornillet, εξ ονόματος της Επιτροπής Ανάπτυξης, σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ανθρωπιστική βοήθεια [2007/2139(INI)].

 
  
MPphoto
 
 

  Louis Michel, Μέλος της Επιτροπής. − (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε εισηγητή, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να ξεκινήσω ευχαριστώντας τον κ. Cornillet και να τον συγχαρώ για την έκθεσή του, η οποία επισημαίνει άριστα τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ανθρωπιστική προσπάθεια και κυρίως για τo γεγονός ότι επισημαίνει τις προσεγγίσεις που πρέπει να εφαρμοστούν σε σχέση με την ευρωπαϊκή ανθρωπιστική δράση. Η έκθεση αυτή αποτελεί σημαντική συμβολή στην από κοινού εργασία του Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής για την εφαρμογή της μελλοντικής ευρωπαϊκής κοινής αντίληψης για την ανθρωπιστική βοήθεια. Κοινός μας στόχος είναι να επισημοποιήσουμε σε μια κοινή δήλωση από τα τρία θεσμικά όργανα το όραμά μας και την κοινή μας προσέγγιση όσον αφορά την πολιτική ανθρωπιστικής βοήθειας. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η ενεργή συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι καθοριστική για την επιτυχία αυτής της διαδικασίας έγκρισης της δήλωσης.

Επιτρέψτε μου να επαναλάβω πολύ σύντομα τον λόγο αυτής της πολιτικής πρωτοβουλίας: βασικά, το ανθρωπιστικό πλαίσιο έχει μεταβληθεί τα τελευταία χρόνια και πρέπει να προσαρμοστούμε σε αυτό αν επιθυμούμε η ανθρωπιστική δράση μας να συνεχίσει να είναι συνεκτική και αποτελεσματική.

Ποιες είναι οι κύριες αλλαγές και ποιες είναι οι κύριες προκλήσεις; Κατά τη γνώμη μου, συνοψίζονται ως εξής. Πρώτον, υπάρχουν ολοένα και περισσότερες συγκρούσεις και φυσικές καταστροφές και ο φόρος αίματός τους επίσης αυξάνεται. Συγκεκριμένα, οι φυσικές καταστροφές προκαλούνται συχνά από την αλλαγή του κλίματος: οι πρόσφατες πλημμύρες στο Μεξικό αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα και την έκταση αυτής της ανησυχητικής τάσης.

Δεύτερον, παρατηρούμε επίσης μια αύξηση περίπλοκων κρίσεων και σημαντικών αλλαγών στη φύση των συγκρούσεων. Οι μέθοδοι και τα μέσα που χρησιμοποιούνται στις ένοπλες συγκρούσεις, για παράδειγμα, καθιστούν την εργασία των ανθρωπιστικών οργανώσεων ολοένα και πιο περίπλοκη. Οι κίνδυνοι των επιθέσεων και της λεηλασίας της βοήθειας αποτελούν επίσης ατυχείς καθημερινές πραγματικότητες, είτε συμβαίνουν στο Νταρφούρ ή τη Σομαλία, τη Σρι Λάνκα ή τη Μυανμάρ, την Κολομβία ή την ανατολική Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Παρατηρούμε επίσης ολοένα και περισσότερο τις συστηματικές παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και, συνεπώς, τον περιορισμό των ανθρωπιστικών αξιών.

Υπάρχει συνεχής κίνδυνος σύγχυσης μεταξύ της πολιτικής και της ανθρωπιστικής ατζέντας. Πιστεύω ακράδαντα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως ο μεγαλύτερος παγκόσμιος χορηγός βοήθειας –πιστεύω πως είναι σημαντικό να επαναλάβουμε πως αποτελούμε συνολικά το 40% της παγκόσμιας ανθρωπιστικής βοήθειας– αλλά και ως πολιτικός πυλώνας του διεθνούς δικαίου και της πολυμερούς προσέγγισης έχει, κατά τη γνώμη μου, μια ιδιαίτερη ευθύνη να διασφαλίσει αποτελεσματική και επαρκή ανθρωπιστική βοήθεια. Μπορούμε, και πρέπει να δράσουμε ως πολιτικός καταλύτης και να αποτελέσουμε μέτρο σύγκρισης και σημείο αναφοράς επίσης. Υπάρχει ένα πλαίσιο στο οποίο, σχεδόν πριν από ένα χρόνο, αποφασίσαμε να δρομολογήσουμε την πρωτοβουλία επίτευξης μιας σαφούς κοινής αντίληψης όσον αφορά την ανθρωπιστική βοήθεια σε επίπεδο ΕΕ.

Αυτές οι ανησυχίες αντικατοπτρίζονται σαφώς στην έκθεση του κ. Cornillet και φυσικά στηρίζω τα βασικά στοιχεία που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιθυμεί να υπογραμμίσει και να υπερασπιστεί κατά την προετοιμασία μιας ευρωπαϊκής κοινής αντίληψης για την ανθρωπιστική βοήθεια. Αυτή η κοινή αντίληψη και η κατάλληλη παρακολούθηση που αφορά και τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ και την Κοινότητα θα παράσχουν για πρώτη φορά έναν κοινό πολιτικό πυρήνα αξιών, στόχων και αρχών, που υποστηρίζονται από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή και θα βοηθήσουν να βελτιωθεί η συμπληρωματικότητα και ο συντονισμός της εργασίας των κρατών μελών και της Επιτροπής.

Ποια είναι τα κύρια στοιχεία του σχεδίου της κοινής αντίληψης; Το πρώτο είναι ο σεβασμός για τις ανθρωπιστικές αρχές: ανθρωπιστικό πνεύμα, ουδετερότητα, αμεροληψία, ανεξαρτησία. Γνωρίζετε ασφαλώς καλά τι συνεπάγονται όλα αυτά.

Το δεύτερο είναι η ανάγκη ενίσχυσης του σεβασμού και της εφαρμογής του διεθνούς δικαίου ανθρωπιστικής βοήθειας σε διεθνές επίπεδο. Επιτρέψτε μου να αναφέρω ένα σύντομο περιστατικό όσον αφορά αυτό. Δεν θα αναφέρω τη χώρα, αλλά θυμάμαι, πριν λίγο καιρό, βρισκόμουν σε ένα ιδιαίτερα δραματικό περιβάλλον επιχειρήσεων από ανθρωπιστικής άποψης. Έθετα ερωτήματα σε έναν από τους ανώτερους αξιωματούχους της χώρας, που είχε την ευθύνη για όσα συνέβαιναν εκεί και του είπα: «Δεν συμμορφώνεστε με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο». Μου έδωσε μια πραγματικά φοβερή απάντηση: «Αυτό είναι αλήθεια, αλλά βρισκόμαστε σε εποχή πολέμου». Είναι προφανές ότι το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο έχει σχεδιαστεί ακριβώς για εποχές πολέμου. Μπορείτε επομένως να φανταστείτε σε ποιο βαθμό απομακρυνόμαστε ολοένα και περισσότερο από αυτό, κατά κάποιον τρόπο χωρίς καμία αντίδραση, ή απομακρυνόμαστε ολοένα και περισσότερο από τα βασικά πρότυπα όσον αφορά αυτό το θέμα.

Τρίτον, πρέπει να βελτιώσουμε τις πρακτικές και τις μεθόδους των χορηγών βοήθειας καθώς και την ποιότητα της εταιρικής σχέσης με ανθρωπιστικές οργανώσεις προκειμένου η παρεχόμενη βοήθεια να είναι πιο αποτελεσματική.

Τέταρτον, πρέπει να υπάρχει μια εθελοντική δέσμευση από τα κράτη μέλη για την ενίσχυση της συμπληρωματικότητας και συντονισμού των ανθρωπιστικών μας δράσεων και αυτό είναι ασφαλώς ολοένα και πιο απαραίτητο μετά τη διεύρυνση σε 27 κράτη μέλη. Η μελλοντική κοινή αντίληψη θα πρέπει επίσης να παράσχει ένα γενικό πλαίσιο για τον καθορισμό της σχέσης μεταξύ της ανθρωπιστικής βοήθειας και των άλλων εξωτερικών πολιτικών της ΕΕ. Ο τελικός στόχος είναι να καταστεί η ανθρωπιστική δράση της ΕΕ πιο συνεκτική και πιο αποτελεσματική. Όλα αυτά θα συμβάλουν αποφασιστικά στην ενίσχυση του διεθνούς συστήματος υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και πρόκειται για ένα σημείο που θα ήθελα να τονίσω. Η κίνηση για την προώθηση μιας ευρωπαϊκής προσέγγισης εμφανώς δεν αποσκοπεί στην αποδυνάμωση του ανταγωνισμού με τον κεντρικό ρόλο των Ηνωμένων Εθνών. Αντιθέτως, θα εξυπηρετήσει την ενίσχυση αυτού του κεντρικού ρόλου και είναι λυπηρό να βλέπουμε κατά καιρούς κάποια επιφυλακτικότητα όσον αφορά αυτήν την ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη με τη δικαιολογία ότι θα ανταγωνίζεται τα Ηνωμένα Έθνη. Ασφαλώς και δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο. Το αντίθετο μάλιστα: αποσκοπεί στην ενίσχυση του ευρωπαϊκού πυλώνα στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών, και αυτό είναι αδιαμφισβήτητο.

Το σχέδιο της δήλωσης για την κοινή αντίληψη αναφέρεται σαφώς στα στοιχεία την κοινής αντίληψης που σε ορισμένο βαθμό θα διαμορφώσουν το ανθρωπιστικό δόγμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο μέλλον. Θα ήθελα να ευχαριστήσω το Κοινοβούλιο και την πορτογαλική Προεδρία για το έργο τους κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων όσον αφορά αυτό το κείμενο. Φθάνουμε τώρα στα τελικά στάδια αυτής της τριμερούς διαδικασίας, η οποία θα μας επιτρέψει να εκπληρώσουμε τη φιλοδοξία να υπογράψουν και τα τρία θεσμικά όργανα μια κοινή δήλωση τη 18η Δεκεμβρίου.

Η δήλωση για την κοινή αντίληψη είναι απλώς η αρχή της διαδικασίας. Δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά την αρχή μιας διαδικασίας. Γνωρίζουμε πως αυτή η προσέγγιση πρόκειται να απαιτήσει σημαντικές προσπάθειες για τη διασφάλιση ότι τα λόγια μας θα γίνουν πράξεις. Για αυτόν τον σκοπό, στην αρχή του επόμενου έτους πρόκειται να παρουσιάσουμε ένα σχέδιο δράσης για την εφαρμογή της μελλοντικής κοινής αντίληψης για την ανθρωπιστική βοήθεια. Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων τους τελευταίους μήνες για την προετοιμασία της κοινής αντίληψης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προώθησε ορισμένες πολύ συγκεκριμένες προτάσεις, και αισθανόμαστε πως είναι απολύτως ενδεδειγμένη η ενσωμάτωσή τους στο σχέδιο δράσης, όπως και η πρότασή σας για τη δημιουργία ενός άτλαντα ανθρωπιστικής βοήθειας βάσει το μοντέλου του αναπτυξιακού άτλαντα.

Επιτρέψτε μου να προσθέσω μερικά σχόλια όσον αφορά δύο ζητήματα εξαιρετικού ενδιαφέροντος στους βουλευτές του Κοινοβουλίου. Συνδέονται με τα σχεδόν φιλοσοφικά στοιχεία της ανθρωπιστικής βοήθειας, τα οποία βρίσκονται σήμερα στο επίκεντρο ορισμένων συζητήσεων και που, επιπλέον, αποτελούν στοιχεία του στόχου της ίδιας της ανθρωπιστικής βοήθειας.

Το πρώτο είναι το ζήτημα της «ευθύνης προστασίας». Μετά από πρόταση του Κοινοβουλίου, επισημάναμε στο σχέδιο κοινής αντίληψης τις δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν όσον αφορά αυτό το θέμα από χώρες εντός του πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών και της διεθνούς κοινότητας. Θα πρέπει να επισημάνω ότι η ανθρωπιστική δράση και η ευθύνη προστασίας βασίζονται σε δύο διαφορετικές προσεγγίσεις, παρόλο που έχουν ένα σημαντικό κοινό σημείο, δηλαδή το να σταματήσουν τα ανθρώπινα δεινά. Πρέπει να αποφευχθεί οποιαδήποτε σύγχυση μεταξύ αυτών των δύο προσεγγίσεων γιατί θα μπορούσε να καταστρέψει την εικόνα των ανθρωπιστικών φορέων ως ουδέτερων και ανεξάρτητων, κάτι που είναι σημαντικό για εμάς, να μπορούμε δηλαδή να βοηθούμε ανθρώπους που πλήττονται από ανθρωπιστικές κρίσεις.

Η έννοια της ευθύνης προστασίας εξακολουθεί να είναι σχετικά διφορούμενη. Αυτή η έννοια, κατά το παρελθόν, και ακόμη και σήμερα, συνδέεται πολύ στενά με την ιδέα του δικαιώματος παρέμβασης και στρατιωτικής επέμβασης για ανθρωπιστικούς σκοπούς σε ακραίες περιστάσεις, για παράδειγμα για την αποτροπή γενοκτονιών. Ωστόσο, αυτή η ερμηνεία είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο ορισμένα καθεστώτα απορρίπτουν την έννοια της ευθύνης προστασίας: τη βλέπουν ως μια πολιτική κάλυψη για τους Δυτικούς για να αιτιολογήσουν τον ιμπεριαλισμό τους, να αιτιολογήσουν τις παρεμβάσεις που δεν βασίζονται σε ανθρωπιστικά συμφέροντα αλλά στην επιθυμία για εξουσία. Κατά καιρούς υπάρχει σύγχυση μεταξύ αυτού του δόγματος της ευθύνης προστασίας και της προστατευτικής ανθρωπιστικής δράσης, η οποία, μεταξύ άλλων, αποτελεί παραδοσιακά τμήμα της εντολής της Διεθνούς Επιτροπής Ερυθρού Σταυρού. Στηρίζουμε πλήρως την τελευταία δραστηριότητα μέσω της ανθρωπιστικής μας βοήθειας.

Η έκθεση του κ. Cornillet θέτει επίσης ένα πολύ συναφές ζήτημα σχετικά με το θεσμικό πλαίσιο για τη συζήτηση της ανθρωπιστικής πολιτικής. Το Κοινοβούλιο διόρισε έναν Μόνιμο Εισηγητή για την Ανθρωπιστική Βοήθεια, και το συγχαίρουμε για αυτό. Η έκθεση αυτή σωστά θέτει το ζήτημα παρόμοιων αντιπροσώπων στο Συμβούλιο. Εξ ονόματος της Επιτροπής, αναγνωρίζουμε με ευγνωμοσύνη τις σημαντικές προσπάθειες της πορτογαλικής Προεδρίας να δοθεί στο Συμβούλιο ο απαιτούμενος χρόνος για την προετοιμασία της κοινής αντίληψης στην ομάδα εργασίας για την ανάπτυξη. Η θεσμική απόφαση για τη σύσταση μιας ομάδας του Συμβουλίου που θα επικεντρώνεται στην ανθρωπιστική πολιτική εναπόκειται ασφαλώς στα κράτη μέλη, συμφωνώ όμως απολύτως με τον κ. Cornillet ότι είναι βασικό να συσταθεί ένα κατάλληλο όργανο για τη συστηματική αντιμετώπιση ανθρωπιστικών ζητημάτων σε συμφωνία με τις άλλες εξωτερικές πολιτικές της Ένωσης.

Η ανθρωπιστική βοήθεια είναι ουδέτερη και ανεξάρτητη από οποιονδήποτε πολιτικό ή άλλο στόχο, αυτό όμως δεν σημαίνει πως οι πολιτικές δεν εμπλέκονται με κανέναν τρόπο. Αντιθέτως, τα στοιχεία και οι φορείς που απειλούν τις ανθρωπιστικές αξίες είναι πολιτικής φύσης. Η Συνθήκη της Λισαβόνας αναγνωρίζει σαφώς ότι η ανθρωπιστική βοήθεια αποτελεί ένα ξεχωριστό κεφάλαιο της διεθνούς μας δράσης, και αισθάνομαι πως αυτό θα πρέπει να αντικατοπτρίζεται σε μια θεσμική δομή.

Όσον αφορά αυτό το θέμα, πρέπει να πω πως αισθάνομαι ότι υπάρχει μια αναπτυσσόμενη τάση –την οποία δεν καταδικάζω ακόμα γιατί δεν υπάρχει λόγος να την καταδικάσω όταν δεν συμβαίνει κάτι ύποπτο– να πιστέψουμε, για παράδειγμα, ότι οι δυνατότητες εφοδιαστικής των στρατιωτικών δυνάμεων θα μπορούσαν εύκολα, σε κάποιο βαθμό, να συνδεθούν πιο στενά με τον ανθρωπιστικό τομέα.

Δεν θα αρνηθώ τίποτα αβασάνιστα, θα πω όμως ωστόσο πως πρέπει να απορρίψουμε οποιαδήποτε παρέμβαση από έναν τομέα που δεν έχει ανθρωπιστικό σκοπό. Μπορώ να αντιληφθώ πως σε ορισμένες συγκεκριμένες περιπτώσεις, η στρατιωτική εφοδιαστική χρησιμοποιείται για την ενίσχυση ανθρωπιστικών δράσεων. Ωστόσο, δεν θα αρνηθώ ότι, προσωπικά, θα προτιμούσα παρόμοιες πράξεις να αποτελούν την πολιτική ευθύνη υπουργών εξωτερικών, όπως συμβαίνει σε ορισμένες χώρες, αντί να πραγματοποιούνται υπό την αιγίδα ενός ή περισσότερων υπουργών άμυνας.

Αυτή η συζήτηση θα συνεχιστεί, αλλά αισθάνομαι πως είναι όλο και πιο συνηθισμένο να βλέπουμε στον ανθρωπιστικό τομέα ή στον τομέα της εφοδιαστικής την εμφάνιση σωμάτων που μπορούν αναμφίβολα να προκαλέσουν σύγχυση.

Συμπερασματικά, κύριε Πρόεδρε, κύριε Cornillet, κυρίες και κύριοι, εκφράζω την ικανοποίησή μου για τη σημαντική συμβολή της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στην ανθρωπιστική προσπάθεια και κυρίως αναφέρομαι σε όλους τους άνδρες και τις γυναίκες που εργάζονται επί τόπου σε πολύ δύσκολες συνθήκες για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας σε αυτούς που τη χρειάζονται.

Πιστεύω ακράδαντα πως αυτή η συναίνεση θα πρέπει να επιτρέψει πιο συστηματική, συντονισμένη δράση. Είναι σε έναν ορισμένο βαθμό η βάση του δόγματος, οι αρχές ίδρυσης και πραγματικά προσφέρει ένα πλαίσιο για μόνιμο συντονισμό σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Στη βάση αυτής της μελλοντικής κοινής αντίληψης, μπορούμε να γίνουμε πιο αποτελεσματικοί, κάτι το οποίο είναι τελικά ο στόχος μας.

 
  
MPphoto
 
 

  Thierry Cornillet, εισηγητής. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα προσπαθήσω να μην επαναλάβω τα εξαιρετικά σημεία που τόνισε πριν λίγο ο Επίτροπος.

Εξελισσόμαστε σε ένα εντελώς νέο τοπίο. Δεδομένου ότι το Σύνταγμα το προβλέπει και θα το συμπεριλάβει η απλοποιημένη συνθήκη, πρόκειται να διαμορφώσουμε μια πλήρη πολιτική της Ένωσης, την πολιτική ανθρωπιστικής βοήθειας, και, όπως δήλωσε ο Επίτροπος, είμαστε η μεγαλύτερη πηγή βοήθειας παγκοσμίως.

Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να εξεταστεί αυτή η έκθεση. Δεν πρόκειται απλώς για μια απάντηση στην ανακοίνωση της Επιτροπής· πρόκειται για ένα έγγραφο εργασίας όσον αφορά τη συναίνεση που επιτύχαμε εγώ και οι συνάδελφοί μου. Για πρώτη φορά τα τρία θεσμικά όργανα πρόκειται να δημοσιεύσουν ένα κοινό έγγραφο. Είναι η πρώτη φορά από την έγκριση του κανονισμού για την ανθρωπιστική βοήθεια το 1996. Ήταν η κατάλληλη στιγμή για ένα λογικό και ισορροπημένο κείμενο το οποίο παρέχει μια γενική πολιτική δήλωση για την ανθρωπιστική βοήθεια για τα τρία θεσμικά μας όργανα.

Θα ήθελα να τονίσω την εξαιρετική συνεργασία όσον αφορά αυτήν τη συζήτηση, τόσο στην Επιτροπή Ανάπτυξης, όπου η έκθεσή μου εγκρίθηκε ομόφωνα, και με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την πορτογαλική Προεδρία.

Θα ήθελα επίσης να τονίσω ότι οι βουλευτές του Κοινοβουλίου στήριξαν 12 συγκεκριμένα σημεία, καθώς και ένα σημείο που αφορά τον προϋπολογισμό. Θα ήθελα να τα σκιαγραφήσω εδώ προκειμένου να εξηγήσω, καταρχάς, τον βαθμό στον οποίο τα στηρίζουμε και γιατί, και κυρίως να πω πως αυτά τα σημεία ενσωματώθηκαν στη συναίνεση και πως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέφρασε την ικανοποίησή του με όλα τα σημεία που απαίτησε.

Όσον αφορά το πρώτο σημείο, το οποίο συνδέεται στενά με το προηγούμενο θέμα των φυσικών καταστροφών, θέλαμε να δούμε έναν νέο ορισμό της ανθρωπιστικής δράσης, γιατί φυσικά υπάρχουν ένοπλες συγκρούσεις που, από τη φύση τους, δεν μπορούν απαραίτητα να προβλεφθούν και υπάρχουν καταστροφές που, παραδόξως, δεν είναι πια προβλέψιμες, ιδιαίτερα ως αποτέλεσμα της αλλαγής του κλίματος. Γνωρίζουμε ότι σε ορισμένες χώρες θα υπάρξουν καταστροφές, ακόμη και αν δεν ξέρουμε ακριβώς πότε: οι πλημμύρες στην Νοτιοανατολική Ασία αποτελούν ένα παράδειγμα. Ελπίζουμε επομένως πως τα σύνορα της ανθρωπιστικής δράσης μπορούν να εφαρμοστούν νωρίτερα, με εκπαίδευση του προσωπικού και εκ των προτέρων τοποθέτησης. Στη συνέχεια, αργότερα, μπορούμε να δούμε σαφώς την γκρίζα περιοχή που μπορεί να υπάρξει μεταξύ αυτού που εξακολουθεί να αποτελεί τμήμα της ανθρωπιστικής προσπάθειας αλλά υφίσταται ήδη αναδιάρθρωση και θα αποτελέσει επομένως μια αναπτυξιακή βοήθεια.

Επιμείναμε ιδιαίτερα στην άποψή μας ότι αυτά τα σύνορα θα μπορούσαν να επεκταθούν, και αυτό θα μπορούσε να έχει συνέπειες όσον αφορά τον προϋπολογισμό, τις οποίες θα συζητήσουμε αργότερα. Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο αυτών των ορίων, όσον αφορά το Κοινοβούλιο, είναι οι λησμονημένες κρίσεις, τις οποίες ξεχνούν οι πολίτες, όχι όμως και αυτοί που ζουν στη δίνη τους. Για παράδειγμα, στην Κολομβία, υπάρχουν σχεδόν όσοι εκτοπισμένοι άνθρωποι υπάρχουν στο Νταρφούρ και αυτό είναι κάτι που αξίζει την προσοχή μας.

Το δεύτερο σημείο είναι ασφαλώς ο ορισμός της ανθρωπιστικής βοήθειας και οι αρχές της, τις οποίες επανέλαβε ο Επίτροπος: ανθρωπιστικό πνεύμα, ουδετερότητα, αμεροληψία, ανεξαρτησία. Η κοινή αντίληψη ορίζει αυτές τις αρχές για δράση, στις οποίες βασίζεται η ανθρωπιστική δράση του θεσμικού μας οργάνου.

Τέλος, επισημάναμε τις πιο ευάλωτες ομάδες, με ειδική αναφορά στις γυναίκες, το φύλο και τον ειδικό ρόλο που διαδραματίζουν οι γυναίκες στον τομέα της ανθρωπιστικής δράσης. Θέλαμε επίσης να επισημάνουμε τον ρόλο των τοπικών φορέων και της κοινωνίας των πολιτών. Θα επανέλθω σε αυτό το ζήτημα όταν θα συζητήσουμε για την επισιτιστική βοήθεια.

Όσον αφορά τη χρήση στρατιωτικών πόρων –και ο Επίτροπος ήταν εξαιρετικά σαφής ως προς αυτό– στρατιωτικών πόρων, ιδιαίτερα πόρων εφοδιαστικής –αναφέρομαι ασφαλώς στα ελικόπτερα που μπορεί να είναι καίριας σημασίας σε μια επέμβαση πρώτης γραμμής σε μια φυσική καταστροφή– μπορούν να χρησιμοποιούνται μόνο ως έσχατη λύση και εντός τους πλαισίου μιας εντολής, ώστε η χρήση τους να είναι απολύτως καθορισμένη. Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να αποτελούν τμήμα της σύγκρουσης ή να θεωρείται πως είναι τμήμα μιας ένοπλης σύγκρουσης και είναι επομένως σημαντικό να το προσέξουμε αυτό με μεγάλη λεπτομέρεια. Το ίδιο ισχύει για την πολιτική προστασία: και σε αυτό το σημείο, επίσης, ελπίζουμε η χρήση των μέσων πολιτικής προστασίας να αποτελεί πάντα μια εξαίρεση και να πραγματοποιείται εντός των ορίων ενός σαφούς πλαισίου που θα διασφαλίζει ότι η ανθρωπιστική προσπάθεια δεν αλλοιώνεται από την παρέμβαση φορέων που δεν είναι άμεσα φορείς πρώτης γραμμής.

Εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στηρίζουμε προφανώς τις μεταρρυθμίσεις εντός των Ηνωμένων Εθνών, με έναν όρο, κύριε Επίτροπε. Ελπίζουμε τα κονδύλια που θα χορηγηθούν στο Κεντρικό Ταμείο Αντιμετώπισης Επειγουσών Καταστάσεων (CERF) να είναι συμπληρωματικά κονδύλια. Δεν υπάρχει λόγος για τον οποίο τα θεσμικά μας όργανα θα πρέπει να στερηθούν τη δυνατότητα να αποτελέσουν κινητήρια δύναμη μέσω της Γενικής Διεύθυνσης Ανθρωπιστικής Βοήθειας (ECHO). Αν τα κράτη μέλη ή άλλοι χορηγοί βοήθειας επιθυμούν να συνεισφέρουν στα κονδύλια των Ηνωμένων Εθνών για παρεμβάσεις πρώτης γραμμής, αυτό δεν πρέπει να συμβαίνει εις βάρος όσων ήδη γίνονται, αλλά θα πρέπει να έχει απολύτως συμπληρωματικό χαρακτήρα.

Μια άλλη πτυχή που είναι για εμάς εξαιρετικά σημαντική είναι η επισιτιστική βοήθεια. Έχει ενσωματωθεί φυσικά στο πλαίσιο της ανθρωπιστικής βοήθειας, αλλά θέλουμε να τονίσουμε ότι μπορεί ορισμένες φορές να έχει αρνητικό αντίκτυπο αποδιοργανώνοντας τις τοπικές αγορές. Όταν προσφέρεται επισιτιστική βοήθεια αλλά δεν έχει σχεδιαστεί σωστά, μπορεί να παραβιάσει την αρχή primo non nocere: «να μην προκαλείται βλάβη». Είναι σημαντικό να διδαχθούμε από το παράδειγμα άλλων χωρών που είναι γνωστές για αυτό στις ανθρωπιστικές τους δράσεις ώστε να μην κάνουμε τα ίδια σφάλματα.

Τέλος, θα ήθελα να μιλήσω για την υποχρέωση προστασίας. Αυτό που είπε ο Επίτροπος ήταν εξαιρετικά σημαντικό και στηρίζουμε απολύτως τα σχόλιά σας για το δικαίωμα παρέμβασης και την ανάγκη σκέψης και όσον αφορά τον πλήρη σεβασμό για την ανθρωπιστική προσπάθεια, που θα μπορούσε πιθανότατα να συνεπάγεται τη σκέψη επιβολής κυρώσεων σε επίπεδο ΕΕ. Τουλάχιστον εξασφαλίσαμε τον εκπρόσωπό μας και σας ευχαριστώ που το επισημάνατε.

Επιθυμούμε απλά αυτή η έκθεση για την κοινή αντίληψη να ενσωματώσει όχι μόνο μια δέσμη αρχών αλλά και έναν χάρτη πορείας για τον οποίο θα πραγματοποιήσουμε –και αυτό συμφωνήθηκε– μια ετήσια συνάντηση ώστε και το Κοινοβούλιο να μπορεί να διαδραματίσει πλήρη ρόλο.

 
  
MPphoto
 
 

  Vittorio Agnoletto, συντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων. – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων υποστηρίζει την πρόταση του Επιτρόπου Michel για μια διοργανική δήλωση σχετικά με την Ευρωπαϊκή Συναίνεση για την Ανθρωπιστική Βοήθεια, αλλά οι κυβερνήσεις των 27 κρατών μελών εξακολουθούν να επιδιώκουν στόχους εθνικής πολιτικής όσον αφορά την ανθρωπιστική βοήθεια, οι οποίοι ορισμένες φορές διαφέρουν σημαντικά από τους στόχους της Ευρώπης.

Το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη πρέπει να καταστήσουν την ανθρωπιστική βοήθεια μια ηθική και πολιτική επιταγή η οποία θα εμπνέεται περισσότερο από την αποτελεσματικότητα της βοήθειας παρά από εθνικά και μετααποικιακά συμφέροντα. Δεν μπορούμε να αρκεστούμε στη διανομή ρυζιού και ψωμιού, όσο απαραίτητο και αν είναι αυτό. Η ανθρωπιστική βοήθεια της ΕΕ πρέπει να συνοδεύεται από πολιτική και διπλωματική δραστηριότητα που καθιστά τη συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο, κυρίως το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, προτεραιότητα για το αποκαλούμενο κράτος-αποδέκτη. Οι αρχές του ανθρωπισμού, της ουδετερότητας, της αμεροληψίας και της ανεξαρτησίας πρέπει να διαφυλαχθούν και να διαχωριστούν από οποιαδήποτε ενεργή στρατιωτική επέμβαση στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας.

Η αποτυχία συμμόρφωσης με αυτές τις αρχές θα μπορούσε να είναι επιζήμια για τους εργαζόμενους στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας και για τους εν λόγω πληθυσμούς. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε επίσης ότι στις επιχειρήσεις ανθρωπιστικής βοήθειας, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις πιο ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, όπως είναι οι γυναίκες και τα παιδιά.

 
  
MPphoto
 
 

  Filip Kaczmarek, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών χαιρέτισαν την ανακοίνωση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον τίτλο «Προς μια ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη για την ανθρωπιστική βοήθεια».

Θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί τον μεγαλύτερο χορηγό ανθρωπιστικής βοήθειας στον κόσμο. Το 2006, χορήγησε 2 δισεκατομμύρια ευρώ για ανθρωπιστική βοήθεια. Αυτά τα κονδύλια προσέφεραν ανακούφιση σε περισσότερα από 100 εκατομμύρια άτομα σε 75 χώρες σε όλο τον κόσμο.

Συμβαίνει επίσης το δυναμικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μην αξιοποιείται πλήρως. Αυτό επιβεβαιώνεται από την τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ, η οποία επισημαίνει τις διαρθρωτικές αδυναμίες και ορισμένα παράδοξα που σχετίζονται με τις δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια κοινή και σαφής δήλωση από τα τρία μεγαλύτερα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελεί μια εξαιρετική ευκαιρία για την επίτευξη πολιτικής συναίνεσης όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να αντιδρά η Ευρωπαϊκή Ένωση στις ολοένα και πιο περίπλοκες καταστάσεις κρίσης που προκύπτουν στον κόσμο.

Η δήλωση θα μας επιτρέψει να θεσπίσουμε ένα πλαίσιο και έναν ορισμό της ανθρωπιστικής βοήθειας και να διατυπώσουμε τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις στρατηγικές σχετικά με την παροχή βοήθειας σε αυτούς που το έχουν περισσότερο ανάγκη. Επιπλέον, η δήλωση θα βοηθήσει στη διαμόρφωση και παρουσίαση μιας ενιαίας στάσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα φόρουμ στα οποία συμμετέχουν αρκετές ανθρωπιστικές οργανώσεις. Επιπλέον, θα μας επιτρέψει να επιστήσουμε την προσοχή στο γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν επικεντρώνεται μόνο στη χορήγηση της ανθρωπιστικής βοήθειας, αλλά συμμετέχει επίσης στην ανάλυση των λόγων για τους οποίους απαιτείται αυτή η βοήθεια.

Όποτε είναι δυνατόν, καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια να βοηθήσουμε στην αναζήτηση πρόσφορων πολιτικών λύσεων με τις οποίες θα εξαλείψουμε τους προαναφερθέντες λόγους. Πιστεύω πως ο κ. Cornillet, ο εισηγητής, παρέσχε μια εξαιρετική ανάλυση του σύνθετου και περίπλοκου πλαισίου στο οποίο χορηγήθηκε η ανθρωπιστική βοήθεια τα τελευταία 15 έτη. Ο Επίτροπος Michel αναφέρθηκε επίσης σε αυτήν την πολυπλοκότητα σήμερα.

Οι συνθήκες αλλάζουν και, επομένως, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η διεθνής κοινότητα συνολικά, αντιμετωπίζουν τώρα νέες προκλήσεις. Οι αλλαγές περιλαμβάνουν μια σημαντική διαφορά στον χαρακτήρα των ένοπλων συγκρούσεων και πιο συχνή εμφάνιση φυσικών καταστροφών οι επιπτώσεις των οποίων είναι υπερβολικά οδυνηρές. Ο αριθμός των εσωτερικών συγκρούσεων αυξάνεται επίσης, έχοντας ως αποτέλεσμα υψηλότερο αριθμό προσφύγων. Σε πολλές περιοχές το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο αγνοείται ή παραβιάζεται εσκεμμένα. Οι εργαζόμενοι που συνδέονται με διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις βρίσκονται κάτω από αυξανόμενη απειλή. Όλο και περισσότερες οντότητες συμμετέχουν στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας.

Συμφωνώ, επομένως, με τον εισηγητή πως η συμπληρωματικότητα, η συνεκτικότητα, η αποτελεσματικότητα και ο συντονισμός της ανθρωπιστικής βοήθειας σε τεχνικό και πολιτικό επίπεδο μεταξύ των 25 κρατών μελών της Ένωσης είναι καθοριστικά στοιχεία. Πράγματι, η ενίσχυση του ρόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως κύριου διεθνούς χορηγού ανθρωπιστικής βοήθειας είναι απαραίτητη προϋπόθεση. Είναι επίσης απαραίτητη για την ανάπτυξη μιας ισχυρής ευρωπαϊκής πολιτικής στο πλαίσιο των διεθνών οργανισμών, μια πολιτική πιο κατάλληλη για τους δημοσιονομικούς πόρους που είναι διαθέσιμοι από την Ένωση.

Θα ήθελα επίσης να αναφερθώ στη λεγόμενη ευθύνη προστασίας. Στηρίζω την άποψη του εισηγητή πως η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να ηγηθεί στο να καταστήσει πραγματικότητα την έννοια αυτή της ευθύνης. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στη διπλωματική και προληπτική δράση, στη στήριξη των κυβερνήσεων καθώς εκπληρώνουν την υποχρέωση να προστατεύουν τους πληθυσμούς τους και στην άσκηση της κατάλληλης πίεσης όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο. Το τελευταίο θα μπορούσε να περιλαμβάνει διπλωματικές και οικονoμικές κυρώσεις. Η χρήση βίας όπως η στρατιωτική επέμβαση πρέπει να αποτελεί την έσχατη λύση, και θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, με τον ταυτόχρονο σεβασμό του διεθνούς δικαίου και τη συμμόρφωσή του με αυτό.

 
  
MPphoto
 
 

  Alain Hutchinson, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, καταρχάς θα ήθελα να ευχαριστήσω τον συνάδελφό μας κ. Cornillet για την εργασία του όσον αφορά αυτήν την έκθεση και για τις συζητήσεις που διεξήγαγε στην Επιτροπή Ανάπτυξης. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον Επίτροπο για την πολύ σχετική ανάλυσή του στην αρχή αυτής της συζήτησης.

Η έκθεση σχετικά με την ανθρωπιστική βοήθεια επικεντρώνεται σωστά στην προστασία του προσωπικού παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας και στην πρόσβαση στα θύματα, που αποτελούν τα δύο μείζονα ζητήματα τα οποία πρέπει να αντιμετωπίσει η ανθρωπιστική βοήθεια τώρα και θα πρέπει να αντιμετωπίσει πολύ περισσότερο στο μέλλον. Εν προκειμένω, θα ήθελα να επισημάνω, όπως έκανε προηγουμένως ο Επίτροπος, ότι οι αλλαγές στον τρόπο που χρησιμοποιούνται οι ένοπλες δυνάμεις μπορεί να αλλοιώσουν την εικόνα των φορέων παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας. Η σύγχυση που προκαλείται από την χρήση στρατιωτικών δυνάμεων, οι οποίες ενίοτε συνοδεύουν τους εργαζόμενους στον τομέα παροχής ανθρωπιστική βοήθεια, συνεπάγεται αναπόφευκτα ότι οι ΜΚΟ και οι ομάδες τους χάνουν την ασυλία που είχαν σε αυτόν τον τομέα.

Επιπλέον, προκειμένου να υπάρξει πρόσβαση στα θύματα και να απαιτηθεί μια ορισμένη ελευθερία έκφρασης, είναι σημαντικό να μην φανεί ότι υπάρχει εμπλοκή σε αυτές τις συγκρούσεις ή εξάρτηση από τις πολιτικές των χωρών προέλευσης των οργανώσεων. Σε περιοχές συγκρούσεων, οι πρόσφατες αλλαγές έχουν καταστήσει πιο σύνθετη την αντίληψη για την τοποθέτηση των ΜΚΟ. Στο Νταρφούρ, ειδικότερα, πολλές διεθνείς ΜΚΟ, συμπεριλαμβανόμενων των Médecins du Monde (Γιατροί του Κόσμου), αναφέρουν ότι καθίσταται ολοένα και πιο δύσκολο για αυτούς, να φθάσουν στα θύματα έξω από τα στρατόπεδα για τους εκτοπισθέντες και ότι υπάρχει νέα αύξηση της βίας κατά του πληθυσμού και των εργαζόμενων των ανθρωπιστικών οργανώσεων. Το περιθώριο ελιγμών τους εξαρτάται από την επιβεβαίωση της ανεξαρτησίας τους σε σχέση με τις ένοπλες δυνάμεις που συμμετέχουν και οποιαδήποτε πολιτική τοποθέτηση.

Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί ότι ένα αυξανόμενο ποσοστό των χρηματοοικονομικών πόρων των ανθρωπιστικών ΜΚΟ προέρχεται από χρηματοοικονομικά ιδρύματα, κυρίως ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. Αυτή η κατάσταση μπορεί επίσης να ενισχύσει τη δυσπιστία έναντι αυτών των ΜΚΟ, γεγονός που μπορεί κάποια στιγμή να δημιουργήσει σύγχυση της δράσης τους με τις γεωστρατηγικές θέσεις των χωρών παροχής βοήθειας ή της Ένωσης. Για αυτόν τον λόγο, θα ήθελα να επισημάνω σε αυτό το σημείο ότι η αύξηση της δημόσιας χρηματοδότησης, την οποία χαιρετίζουμε και η οποία είναι εξαίρετη, δεν πρέπει, ωστόσο, να οδηγήσει στο να χρησιμοποιηθούν οι ΜΚΟ ως πιόνια.

Τα τελευταία 10 χρόνια, περισσότεροι από 1 000 εργαζόμενοι στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας έχασαν τη ζωή τους σε περισσότερες από 500 επιθέσεις σε επεμβάσεις ανθρωπιστικής βοήθειας. Αν δεν καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια να διασφαλίσουμε την ανεξαρτησία των ΜΚΟ, η δυνατότητα δράσης τους θα μειωθεί αναμφίβολα και, συνεπώς, ο αριθμός των τομέων στους οποίους εφαρμόζεται το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο θα μειωθεί εξαιρετικά.

Η προσέγγιση των μέσων ενημέρωσης σημαίνει πως σήμερα όλος ο κόσμος επικεντρώνεται στη Zoe’s Ark, η οποία είναι μια πολύ μικρή ερασιτεχνική ένωση συγκριτικά με τη μεγάλη πλειονότητα των ανθρωπιστικών δράσεων, οι οποίες διεξάγονται από αναγνωρισμένες δομές των οποίων το προσωπικό διαθέτει εξαιρετικό θάρρος και ανθρωπιστικές και επαγγελματικές ικανότητες. Αυτή η μεμονωμένη περίπτωση δεν πρέπει, επομένως, να επιτραπεί να δυσφημίσει όλους τους φορείς παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας. Αντιθέτως, μας θυμίζει ότι είναι καθοριστικό για τις ανθρωπιστικές δραστηριότητες να πραγματοποιούνται αυστηρά σύμφωνα με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Επομένως, χαιρετίζουμε το γεγονός ότι αυτή η ευρωπαϊκή συναίνεση, η οποία θα εγκριθεί στην επόμενη περίοδο συνόδου, περιλαμβάνει το αίτημά μας για τη δημιουργία στο Συμβούλιο μιας επίσημης δομής που είναι αρμόδια για ανθρωπιστικά ζητήματα και για μια ετήσια αναθεώρηση της συναίνεσης και του σχεδίου δράσης που τη συνοδεύει.

 
  
MPphoto
 
 

  Toomas Savi, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς να αναφερθώ στην παράγραφο 21 της έκθεσης του κ. Cornillet, σύμφωνα με την οποία αυτή η συναίνεση θα πρέπει να αναγνωρίζει και να ορίζει λεπτομερέστερα τους διαφορετικούς ρόλους, εντολές και συγκριτικά πλεονεκτήματα των διάφορων φορέων ανθρωπιστικής βοήθειας.

Στην περίπτωση των νέων κρατών μελών, υπάρχουν ορισμένες χώρες, συμπεριλαμβανόμενης της δικής μου, οι οποίες θα μπορούσαν να αποδώσουν πιο αποτελεσματικά όταν συνεργαστούν με άλλες, συνδυάζοντας τις ικανότητες και τους πόρους τους και ανταλλάσσοντας ατομική τεχνογνωσία. Εάν αυτό εφαρμοστεί στην πράξη, θα μπορούσε να επωφεληθεί ιδιαίτερα από τις ανθρωπιστικές δραστηριότητες της ΕΕ και να διευκολύνει τα νέα κράτη μέλη να συμμετέχουν περισσότερο σε ευρωπαϊκές πολιτικές. Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να είναι έτοιμη να ξεκινήσει τη συγκέντρωση των υπηρεσιών της για τον συντονισμό των δραστηριοτήτων της με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Το δεύτερο σημείο στο οποίο θα ήθελα να σταθώ είναι ότι η συμβολή των νέων κρατών μελών στην ανθρωπιστική βοήθεια τείνει να είναι μάλλον μετριοπαθής. Τα νέα κράτη μέλη που βασίστηκαν στην αναπτυξιακή ενίσχυση και την ανθρωπιστική βοήθεια σχεδόν δύο δεκαετίες πριν, απολαμβάνουν τώρα ταχεία οικονομική ανάπτυξη. Ενθαρρύνω αυτές τις χώρες να αυξήσουν δραστικά τη συμβολή τους και να θυμούνται πως αυτή είναι η ευκαιρία να στηρίξουν λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες με τον ίδιο τρόπο που ο ανεπτυγμένος κόσμος τους πρόσφερε χέρι βοήθειας, όχι πριν από πολύ καιρό.

 
  
MPphoto
 
 

  Ewa Tomaszewska, εξ ονόματος της Ομάδας UEN. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, η πεποίθηση ότι αποτελεί ηθική υποχρέωση η παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στα θύματα καταστάσεων κρίσεων έχει επεκταθεί μεταξύ των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Θα πρέπει να είμαστε περήφανοι για το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί τον μεγαλύτερο χορηγό βοήθειας.

Ωστόσο, λόγω της κλίμακας των φυσικών καταστροφών και άλλων καταστάσεων κρίσης, συμβαίνει συχνά η βοήθεια να είναι αναποτελεσματική, ή να υπάρχουν καθυστερήσεις όσον αφορά τη χορήγησή της. Μερικές φορές η βοήθεια αποτυγχάνει να φθάσει σε αυτούς που τη χρειάζονται περισσότερο. Η αποτελεσματικότητα αυτής της βοήθειας θα μπορούσε να βελτιωθεί σε μεγάλο βαθμό μέσω καλής οργάνωσης, συμπεριλαμβανόμενης της συνεργασίας με άλλους χορηγούς βοήθειας, σαφών αρχών και σαφών κριτηρίων. Είναι σημαντικός ο συντονισμός της ανθρωπιστικής βοήθειας με την αναπτυξιακή ενίσχυση. Αυτό παρέχει μια ευκαιρία στους δικαιούχους να καταστούν αυτάρκεις, γεγονός που σημαίνει πως δεν θα εξαρτώνται από βοήθεια στο μέλλον. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Ευρωπαϊκή Συναίνεση για την Ανθρωπιστική βοήθεια είναι τόσο σημαντική. Μια άλλη σχετική σκέψη είναι η ανάγκη να προστατευτούν οι εθελοντές από τη βία.

 
  
MPphoto
 
 

  Κυριάκος Τριανταφυλλίδης, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η έκθεση που εξετάζουμε σήμερα τονίζει ότι η ανθρωπιστική δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να διέπεται από τις αρχές, όπως αυτές ορίζονται από τους κανόνες και τις χρηστές πρακτικές της ανθρωπιστικής χορηγίας. Εύλογα μπορούμε να αναρωτηθούμε για το διπρόσωπο ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαβάζοντας κάτι τέτοιο. Την Ευρωπαϊκή Ένωση δηλαδή, που από τη μια δίνει και από την άλλη παίρνει. Στην περίπτωση της Παλαιστίνης, λοιπόν, από τη μια δίνουμε χρήματα και «καυχιόμαστε» ότι είμαστε ανθρωπιστές και από την άλλη –μέσω της εξωτερικής πολιτικής– αφήνουμε 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους στο οικονομικό και κοινωνικό περιθώριο χωρίς καμιά ελπίδα μελλοντικής καλυτέρευσης. Το ηθικό δίδαγμα πρέπει, λοιπόν, να είναι το εξής: Ανθρωπιστική βοήθεια χωρίς ρεαλιστική εξωτερική πολιτική, δεν νοείται. Τα δύο πάνε χέρι-χέρι. Είναι καιρός η Επιτροπή να το αντιληφθεί.

 
  
MPphoto
 
 

  Kathy Sinnott, εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, τα τελευταία χρόνια υπήρξαν πολλές ανθρωπιστικές κρίσεις και πολλά προγράμματα παροχής έκτακτης βοήθειας. Κάθε μέρα, άνθρωποι υποφέρουν από έλλειψη τροφίμων και ασθένειες· κάθε χρόνο σημειώνονται πολλές φυσικές καταστροφές οι οποίες αφήνουν χιλιάδες ανθρώπους χωρίς στέγη και τους στερούν τη φυσιολογική διαβίωση.

Τα βασικά ζητήματα σε κρίσεις όπως αυτές είναι η διασφάλιση της ασφάλειας της περιοχής και των ανθρώπων, η παρακολούθηση των ιατρικών αναγκών και η παροχή τροφίμων, νερού και στέγασης. Αυτά τα άμεσα ζητήματα είναι πρωταρχικής σημασίας και όλες οι προσπάθειες πρέπει να οδηγηθούν προς τα εκεί. Δυστυχώς, τα θύματα έχουν περιορισμένη πρόσβαση στην ανθρωπιστική βοήθεια και οι ζωές των εργαζομένων στον τομέα ανθρωπιστικής βοήθειας τίθενται σε κίνδυνο, λόγω της αυξανόμενης εσωτερικής διαμάχης σε ορισμένες χώρες.

Ορισμένες φορές, αφού λήξει η άμεση κρίση και περατωθεί η βοήθεια, τα δεινά μπορεί να επανέλθουν πιο έντονα γιατί δεν έχει πραγματοποιηθεί τίποτα για να βοηθήσει τους ανθρώπους να επανακάμψουν και να είναι ανεξάρτητοι μακροπρόθεσμα. Αυτό είναι το πιο σημαντικό μας καθήκον: αυτό της παροχής βοήθειας στους άλλους τη στιγμή της μεγαλύτερης ανάγκης τους. Προβλήματα σαν αυτό δεν πρέπει να επιτραπεί να συνεχιστούν και πρέπει να βρούμε έναν άλλο τρόπο να βοηθήσουμε τόσο βραχυπρόθεσμα, όσο και μακροπρόθεσμα.

 
  
MPphoto
 
 

  Zuzana Roithová (PPE-DE). - (CS) Κύριε Πρόεδρε, συγχαίρω τον κ. Cornillet για την εξαιρετικά επαγγελματική του έκθεση σχετικά με την ανθρωπιστική βοήθεια. Η ανάγκη για αυτόν τον τύπο βοήθειας δεν μειώνεται· αντιθέτως, οι φυσικές καταστροφές αυξάνονται σε αριθμό και μέγεθος. Οι ένοπλες συγκρούσεις σε αναπτυσσόμενες χώρες δεν μειώθηκαν· άλλαξαν ελάχιστα σε χαρακτήρα. Οι εργαζόμενοι των ανθρωπιστικών αποστολών αντιμετωπίζουν συχνά επιθέσεις ή άλλες πράξεις που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο. Συνολικά, το 40% της παγκόσμιας ανθρωπιστικής βοήθειας παρασχέθηκε από Ευρωπαίους απευθείας μέσω των κρατών μελών ή μέσω της ΕΕ. Μόνο το προηγούμενο έτος η βοήθεια αυτή αντιστοιχούσε σε 2 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτό είναι αρκετό για εμάς για να αγωνιζόμαστε για μια πιο αποτελεσματική παροχή βοήθειας. Γνωρίζουμε πως θα πρέπει να είναι συστηματική και σωστά συντονισμένη με άλλους φορείς.

Συμφωνώ πως η ανθρωπιστική βοήθεια θα πρέπει επίσης να συνδέεται με την αναπτυξιακή ενίσχυση. Θα πρέπει επίσης να συνοδεύεται από πολιτικές και διπλωματικές δραστηριότητες, κυρίως για την προστασία των εργαζόμενων στον ανθρωπιστικό τομέα και για να διασφαλιστεί ότι αυτοί έχουν πρόσβαση στις περιοχές παρέμβασης.

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας δείχνει ότι εννιά στους δέκα Ευρωπαίους την επικροτούν. Μισοί από αυτούς πιστεύουν πως η ανθρωπιστική βοήθεια είναι πιο αποτελεσματική αν παρέχεται σε επίπεδο ΕΕ αντί του εθνικού επιπέδου. Είναι επομένως λογικό η ανθρωπιστική βοήθεια να έχει καταστεί αυτό το έτος ένας αυτόνομος τομέας πολιτικής της ΕΕ. Αυτή είναι, ασφαλώς, μια εξαιρετική δέσμευση. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η ανθρωπιστική βοήθεια δεν αποτελεί εργαλείο διαχείρισης κρίσης: θα πρέπει επομένως να αποφεύγει να έχει οποιαδήποτε επίδραση στην τοπική πολιτική ή στην αγορά και να παραμένει ανεξάρτητη από τις πολιτικές συνθήκες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ταυτίζομαι πλήρως με τις αρχές για την παροχή της, ήτοι τον ανθρωπισμό, την ουδετερότητα, την αμεροληψία, την ανεξαρτησία, την αμεσότητα και την αποτελεσματικότητα. Στηρίζω επίσης, την ιδέα του Κεντρικού Ταμείου Αντιμετώπισης Επειγουσών Καταστάσεων, γιατί οι καταστροφές πάντα απαιτούν άμεση επέμβαση. Στηρίζω επίσης ένα κοινό πλαίσιο της ΕΕ για την εκτίμηση των αναγκών.

 
  
MPphoto
 
 

  Corina Creţu (PSE). - (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς να εκφράσω τα συγχαρητήριά μου στον εισηγητή μας κ. Cornillet για αυτήν τη σκληρή και πολύτιμη εργασία όσον αφορά αυτό το εξαιρετικά περίπλοκο ζήτημα. Θα ήθελα επίσης να καλωσορίσω τον Επίτροπο Michel και να υπογραμμίσω την έκκληση του για καλή συνεργασία με την Επιτροπή Ανάπτυξης.

Η ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη για την ανθρωπιστική βοήθεια θα διαδραματίσει πολύ σημαντικό ρόλο για την ανάπτυξη των ανθρωπιστικών πολιτικών. Πιστεύω πως είναι πολύ σχετικό ότι έχει συμφωνηθεί από κοινού από το Συμβούλιο, το Κοινοβούλιο και την Επιτροπή. Με αυτό επιχειρούμε να επιβεβαιώσουμε τη δέσμευσή μας στις ανθρωπιστικές αρχές και να θέσουμε τα θεμέλια για να εργαστούμε μαζί πιο στενά για τη διασφάλιση της πλέον αποτελεσματικής υλοποίησης της ανθρωπιστικής βοήθειας της ΕΕ τα επόμενα χρόνια και να βοηθήσουμε πολλούς ανθρώπους οι οποίοι υποφέρουν στις ανθρωπιστικές κρίσεις.

Ως μέλος της Επιτροπής Ανάπτυξης, εκφράζω την ικανοποίησή μου που το τελικό κείμενο περιλαμβάνει σημαντικά στοιχεία όπως μια σαφή αναφορά στο ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών για την ευθύνη προστασίας και λαμβάνει υπόψη τις ειδικές ανάγκες ευάλωτων πληθυσμών, με ιδιαίτερη προσοχή στα παιδιά, τις γυναίκες, τους ηλικιωμένους και τους ασθενείς και τα άτομα με αναπηρία. Η πιθανότητα μιας ετήσιας αναθεώρησης των παροχών ανθρωπιστικής βοήθειας αναφέρεται επίσης στο κείμενο, ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που επιτρέπει μια ανθρωπιστική αντιμετώπιση βασισμένη σε χρηματοδότηση κατάλληλη για τις ανάγκες. Επιπλέον, το κείμενο αναφέρει την ιδέα χρήσης ικανοτήτων τοπικής στήριξης και ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον τομέα, κάτι το οποίο επιτρέπει τη χρήση της εμπειρογνωμοσύνης και της γνώσης των τοπικών συνθηκών για μια γρηγορότερη και καλύτερη ανταπόκριση στις έκτακτες ανθρωπιστικές καταστάσεις.

Δεν πρέπει να λησμονούμε πως αυτοί που υποφέρουν περισσότερο από καταστροφές, φυσικές ή προκαλούμενες από τον άνθρωπο, είναι αυτοί που βρίσκονται ήδη σε ευάλωτες καταστάσεις λόγω της φτώχειας. Ζουν κυρίως σε αναπτυσσόμενες χώρες και έχουν λίγες πιθανότητες για καλύτερη ζωή. Είναι σημαντικό, επομένως, η Ευρωπαϊκή Ένωση να στείλει ένα μήνυμα αλληλεγγύης και συμπαράστασης. Για να συμβεί αυτό, μια σωστή, άμεση και αποτελεσματική αντιμετώπιση σε περίπτωση έκτακτων ανθρωπιστικών καταστάσεων είναι ζωτικής σημασίας. Ο καλύτερος συντονισμός είναι επίσης καθοριστικός για την επίτευξη καλύτερης σύνδεσης μεταξύ αρωγής, αποκατάστασης και ανάπτυξης, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι ο απολογισμός μιας καταστροφής θα έχει όσο το δυνατόν λιγότερες χαμένες ζωές.

 
  
MPphoto
 
 

  Olle Schmidt (ALDE).(SV) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον εισηγητή για τη σωστά ισορροπημένη έκθεσή του όσον αφορά ένα πολύ σημαντικό θέμα. Ορισμένα ζητήματα είναι πιο σημαντικά για την Ένωσή μας από το να μπορεί να ανταποκρίνεται, και να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά, όταν ξεσπά πόλεμος ή όταν προκύπτουν φυσικές καταστροφές. Η ΕΕ έχει την επιθυμία και την ικανότητα, αλλά απαιτούνται περισσότερα.

Επιτρέψτε μου να θίξω δύο σημαντικά σημεία. Πρώτον, σε ορισμένες περιπτώσεις, κατά τη γνώμη μου, είναι λογικό να μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε στρατιωτική δράση για την προστασία των ανθρωπιστικών προσπαθειών. Στο Νταρφούρ, απαιτείται ένοπλη στρατιωτική προστασία για τη διασφάλιση των ανθρωπιστικών προσπαθειών. Σε αυτό το σημείο πρέπει πρώτα να σκεφτούμε το αποτέλεσμα – την προστασία των ανθρώπινων ζωών.

Δεύτερον, η βοήθεια μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να προωθήσει τη δημοκρατική ανάπτυξη. Σε αυτό το σημείο πρέπει επίσης να σκεφτούμε τα αποτελέσματα. Επιτρέψτε μου να δώσω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα το οποίο γνωρίζει καλά ο Επίτροπος. Στην Ερυθραία, ένας Σουηδός δημοσιογράφος παρέμεινε στη φυλακή για περισσότερα από έξι χρόνια απλώς επειδή άσκησε την ελευθερία του λόγου. Τριάντα σουηδοί εκδότες απαιτούν επί του παρόντος να πραγματοποιηθεί ένας σύνδεσμος μεταξύ της σουηδικής βοήθειας και της φυλάκισης του David Isaak, αυτό είναι το όνομα του δημοσιογράφου. Πρόκειται να τους συμπαρασταθώ. Η Ερυθραία πρέπει να ξέρει ότι η επιθυμία παροχής βοήθειας μπορεί να πάψει να υπάρχει αν οι δημοκρατικές αρχές παραβιάζονται τόσο κατάφωρα όπως συμβαίνει στην Ερυθραία σήμερα.

 
  
MPphoto
 
 

  Jaromír Kohlíček (GUE/NGL). - (CS) Επίτροπε Michel και κύριε Cornillet, σας ευχαριστώ για την εργασία σας. Κυρίες και κύριοι, ένα εξαιρετικά απαραίτητο και πολύτιμο κείμενο έχασε ήδη μέρος της αξίας του στον τίτλο: γεωγραφικά, η ΕΕ είναι μόνο ένα τμήμα της Ευρώπης, εκτός και αν οι διαπραγματεύσεις για την πρόταση της Επιτροπής έχουν ήδη αρχίσει με ευρωπαϊκές χώρες εκτός της ΕΕ όπως η Ρωσία, η Ουκρανία, η Τουρκία, το Καζακστάν, η Σερβία, η Λευκορωσία και άλλες, κάτι που ασφαλώς δεν συμβαίνει. Στηρίζω την έγκριση αυτού του εξαιρετικού και απολύτως απαραίτητου ψηφίσματος. Ωστόσο, πώς θα διασφαλίσουμε ότι θα εφαρμοστεί στις φυλακές των διατλαντικών γειτόνων μας στο Γκουαντάναμο και το Αφγανιστάν; Ή συμφωνούμε άραγε με τις πρακτικές τους στο πλαίσιο εμβάθυνσης της Διατλαντικής Εταιρικής Σχέσης; Ναι, το ψήφισμα είναι απαραίτητο και σωστό. Ας σκεφτούμε ωστόσο, τρόπους ενθάρρυνσης των διατλαντικών μας εταίρων να αναγνωρίσουν και να εφαρμόσουν τις ανθρωπιστικές αρχές. Διαφορετικά θα προσπαθούμε να λύσουμε ζητήματα που προκαλούνται από άλλους.

 
  
MPphoto
 
 

  Luis Yañez-Barnuevo García (PSE). - (ES) Κύριε Πρόεδρε, συγχαίροντας τον εισηγητή κ. Cornillet, όπως και τον Επίτροπο για την πρόταση και την ομιλία του, και επαναλαμβάνοντας τα λόγια του εκπροσώπου τύπου της ομάδας μου, κ. Hutchinson, αυτή την ώρα απόψε, ολοκληρώνω την ομιλία μου και προσφέρω το λεπτό που προβλέπεται για εσάς, κύριε Επίτροπε.

Με την ευκαιρία, ο κ. Borrell με ενημέρωσε ότι ο Επίτροπος Michel είχε μια εξαιρετική παρουσία στη συνεδρίαση της Λισαβόνας το προηγούμενο Σαββατοκύριακο.

Κύριε Πρόεδρε, εξοικονόμησα ένα λεπτό.

 
  
MPphoto
 
 

  Louis Michel, Μέλος της Επιτροπής. − (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα εν συντομία να σας ευχαριστήσω για την εξαιρετικά ευρεία στήριξη για τις εκθέσεις του κ. Cornillet και τις θέσεις της Επιτροπής.

Η αντιμετώπιση των λησμονημένων κρίσεων αποτελεί ακριβώς καλύτερο καταμερισμό εργασίας. Είναι σαφές ότι αν δεν υπάρχει καταμερισμός εργασίας και η ανθρωπιστική βοήθεια ή η ανάπτυξη εξαρτώνται από την πολιτική ευκαιρία, την εξωτερική πολιτική μιας χώρας, θα ξεχαστούν οι κρίσεις και οι ορφανές χώρες· επομένως, ο καταμερισμός της εργασίας είναι η μόνη απάντηση.

Η ιδέα ενός ανθρωπιστικού άτλαντα, όπως ο αναπτυξιακός άτλας, για παράδειγμα, που αποτελεί εξαιρετική πρόοδο και έχει ήδη εγκριθεί, αποτελεί σαφώς μια καλή λύση. Επίσης συμφωνώ με πολλούς ομιλητές οι οποίοι αναφέρθηκαν στην ανάγκη να δοθεί έμφαση στον κρίσιμο ρόλο των τοπικών φορέων και στη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών.

Όσον αφορά το Κεντρικό Ταμείο Αντιμετώπισης Επειγουσών Καταστάσεων (CERF), συμφωνώ απολύτως –και το έχω πει αρκετές φορές στα Ηνωμένα Έθνη, στο Γραφείο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων (OCHA), σε όλους, και γνωρίζετε τη θέση μου επ’ αυτού– ότι η Υπηρεσία Ανθρωπιστικής Βοήθειας (ECHO) δεν θα συμβάλει στο CERF, εκτός και αν διατεθούν επιπλέον κονδύλια. Κάθε χρόνο η ECHO δαπανά όλους τους διαθέσιμους πόρους για ανθρωπιστικές δράσεις, και αν μια συμβολή της ECHO ήταν απαραίτητη, θα ήταν συμπληρωματική σε αυτό.

Δεύτερον, στην πραγματικότητα η ECHO είναι το ευρωπαϊκό CERF. Είναι σημαντικό να το θυμόμαστε αυτό. Επομένως, δεν υπάρχει μεγάλη ανάγκη για αυτό. Η ECHO είναι όσο ευέλικτη –μακάρι να υπήρχε τόση ευελιξία και στον τομέα ανάπτυξης– και ίσως ακόμη πιο ευέλικτη από το CERF. Τρίτον, θα ήθελα τα Ηνωμένα Έθνη να επικεντρωθούν στη βασική εργασία τους σε σχέση με την ανθρωπιστική βοήθεια, η οποία είναι κυρίως ο συντονισμός της ανθρωπιστικής βοήθειας και σε αυτό το σημείο εισέρχεται το OCHA. Υπάρχει σημαντική δουλειά που πρέπει να γίνει όσον αφορά αυτό το θέμα επίσης.

Ο κ. Hutchinson έθεσε ένα πολύ σημαντικό ερώτημα όσον αφορά την περιγραφή, ή κατά έναν ορισμένο βαθμό την ετικέτα –ακόμη και αν αυτή είναι μια επικίνδυνη λέξη– που δίνεται στις ΜΚΟ και στους φορείς της κοινωνίας των πολιτών. Συμφωνώ μαζί του πως δεν μπορούμε ασφαλώς να καταδικάζουμε δημοσίως τις ΜΚΟ λόγω της τάδε ή της δείνα ένωσης. Θέλω να αναφέρω με την ευκαιρία ότι η Επιτροπή δεν συνέβαλε ποτέ στην Zoe’s Ark, ούτε τη χρηματοδότησε ποτέ, ούτε τη χρησιμοποίησε ως φορέα, και θα ήθελα να το γνωρίζετε αυτό ώστε να μην υπάρξει καμία παρεξήγηση.

Τούτου λεχθέντος, το ερώτημα που θέτετε με κάνει να σκέφτομαι ένα ζήτημα που θα έπρεπε να συζητήσουμε ίσως με τις ΜΚΟ –και είχα ήδη την ευκαιρία να το συζητήσω– τη δημιουργία δηλαδή μιας ανώτατης αρχής ΜΚΟ και φορέων της κοινωνίας των πολιτών, η οποία θα περιλαμβάνει μόνο ΜΚΟ και εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών. Δεν υπάρχει επομένως καμία πρόβλεψη για τις δημόσιες αρχές όσον αφορά την εκπροσώπησή τους σε αυτήν την ανώτατη αρχή, και διαπίστωσα ότι ο Bernard Kouchner αντέδρασε σε αυτήν την πρόταση. Θα μπορούσε, σε έναν ορισμένο βαθμό να ακολουθήσει το πρότυπο αυτού που είναι γνωστό ως ιατρική ένωση ή επαγγελματική ένωση, για παράδειγμα, οι οποίες επιλύουν έναν αριθμό προβλημάτων που μπορεί να προκύψουν διαφορετικά βάσει του κώδικα πρακτικής και δεοντολογίας. Αυτή είναι μια πρόταση που προωθώ, παρόλο που θα άξιζε να τη μελετήσουμε λεπτομερώς.

Όσον αφορά τα νέα κράτη μέλη, με ικανοποίησή μου διαπιστώνω ότι υπάρχει υψηλός βαθμός προθυμίας, κυρίως μεταξύ ορισμένων από αυτά –και η Τσεχική Δημοκρατία έρχεται συγκεκριμένα στο μυαλό μου– να εκδηλώσουν διεθνή αλληλεγγύη μέσω μεγαλύτερης ανθρωπιστικής βοήθειας στο μέλλον.

Είναι επίσης σημαντικό να τονιστεί ότι έξι κράτη μέλη (από τα 25 της ΕΕ) παρέχουν το 49% της συνολικής βοήθειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ότι το μερίδιο των υπόλοιπων 19 κρατών μελών αντιστοιχεί στο 18% συνολικά. Επομένως, η δέσμευση στον ανθρωπιστικό τομέα απέχει πολύ από το να είναι ισορροπημένη.

Όσον αφορά την Παλαιστίνη, δεν πιστεύω πως η Ευρωπαϊκή Ένωση δίνει κάτι με το ένα χέρι και το παίρνει με το άλλο. Υπάρχουν ασφαλώς ερωτήματα που αφορούν το γεγονός ότι η αναπτυξιακή μας ενίσχυση και, κυρίως, η ανθρωπιστική μας βοήθεια κρατούνται συχνά όμηροι από την κατάσταση στην Παλαιστίνη, αλλά δεν αισθάνομαι πως η Ευρωπαϊκή Ένωση, και ασφαλώς όχι η Επιτροπή, αξίζουν να κατηγορηθούν πως παίρνουν πίσω όσα έδωσαν.

Θα ήθελα να κάνω ένα σύντομο σχόλιο, κύριε Schmidt, όσον αφορά την ανθρωπιστική βοήθεια στην Ερυθραία. Δεν υπάρχει ανθρωπιστική βοήθεια στην Ερυθραία· δεν ξοδεύουμε ούτε λεπτό για ανθρωπιστική βοήθεια εκεί. Υποθέτω πως υπάρχει σύγχυση με την αναπτυξιακή ενίσχυση. Στον πολιτικό μας διάλογο με την Ερυθραία, το ζήτημα του δημοσιογράφου που αναφέρατε βρίσκεται πάντα στην ημερήσια διάταξη. Τηλεφώνησα, στην πραγματικότητα συνάντησα τον Issaias και μίλησα μαζί του για αυτό το ζήτημα. Κρύβεται πίσω από το γεγονός ότι το πρόβλημα άπτεται αυστηρά της νομοθεσίας της Ερυθραίας.

Συμφωνώ προφανώς με την άποψή σας και τη θέση σας για αυτό το θέμα, αλλά η σύνδεση της αναπτυξιακής ενίσχυσης με αυτό το ζήτημα είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Αν συνδέσετε την απελευθέρωση του δημοσιογράφου με μια πολιτική απόφαση, για παράδειγμα, αν συνδέσετε την αναπτυξιακή ενίσχυση με αυτό το ζήτημα, ποιος θα υποφέρει; Όχι οι αρχές της Ερυθραίας, αλλά οι άνθρωποι που θέλετε να βοηθήσετε, με άλλα λόγια ο πληθυσμός.

Είναι ελαφρώς πιο περίπλοκο από ό,τι προφανώς νομίζετε. Δεν μπορούμε απαραίτητα να συνδέουμε αυτά τα ζητήματα. Ακόμη και αν υπάρχουν ζητήματα που μας αναστατώνουν ιδιαίτερα, για τα οποία ανησυχούμε και τα οποία αποτελούν μόνιμο θέμα στη συζήτησή μας –και ασκώ συνεχώς πίεση προκειμένου να προσπαθήσω να επιλύσω αυτό το πρόβλημα– δεν μπορούμε να συνδέσουμε το θέμα αυτό με τη χορήγηση αναπτυξιακής ενίσχυσης.

Σε κάθε περίπτωση, όσον αφορά την ανθρωπιστική βοήθεια, μπορώ να σας πω πως δεν υπάρχει ανθρωπιστική βοήθεια στην Ερυθραία, παρόλο που χρηματοδοτούμε εκεί αναπτυξιακά προγράμματα.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. − Η συζήτηση έληξε.

Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στο γεγονός ότι η ψηφοφορία για τη δήλωση της Επιτροπής θα διεξαχθεί στις Βρυξέλλες στις 29 Νοεμβρίου 2007 και ότι η ψηφοφορία για την έκθεση του κ. Cornillet θα διεξαχθεί αύριο.

Γραπτές Δηλώσεις (Άρθρο 142 του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 
 

  Gay Mitchell (PPE-DE), γραπτώς. – (EN) Χαιρετίζω αυτήν την πρωτοβουλία των θεσμικών οργάνων να εγκρίνουν μια «Ευρωπαϊκή Συναίνεση για την Ανθρωπιστική Βοήθεια». Θα παράσχει, για πρώτη φορά, μια ξεκάθαρη δήλωση της πολιτικής της ΕΕ όσον αφορά την ανθρωπιστική βοήθεια.

Το περιβάλλον στο οποίο λαμβάνει χώρα η ανθρωπιστική βοήθεια εξελίσσεται γρήγορα και θέτει συνεχώς νέες προκλήσεις.

Ο αριθμός των ευάλωτων σε καταστάσεις κρίσης και φυσικές καταστροφές ανθρώπων αυξάνεται διαρκώς. Το 2003, υπήρχαν 200 εκατομμύρια άτομα που επλήγησαν, με 45 εκατομμύρια ανθρώπων που χρειάστηκε να διασωθούν. Από τότε είχαμε το ασιατικό τσουνάμι, πολλούς σεισμούς, πλημμύρες και τυφώνες που έπληξαν την Κεντρική Αμερική και την τρομερή κατάσταση στο Νταρφούρ.

Η Συναίνεση θα υπογραμμίσει τις ανθρωπιστικές αρχές του ανθρωπισμού, της ουδετερότητας, της αμεροληψίας και της ανεξαρτησίας.

Η ενίσχυση για την ανάπτυξη αποτελεί κρίσιμο σύνδεσμο για την αποτροπή επειγόντων ανθρωπιστικών καταστάσεων. Η μείωση του κινδύνου καταστροφής και μια σαφής δέσμευση στην αρωγή, την αποκατάσταση και την ανάπτυξη είναι ουσιώδεις.

Οι στρατιωτικές δυνάμεις εμπλέκονται ολοένα και περισσότερο στην παροχή αρωγής και βοήθειας αποκατάστασης στους πληθυσμούς των πολιτών. Η καταπάτηση αυτού που παραδοσιακά θεωρείται ως ανθρωπιστικός ή αναπτυξιακός χώρος εγείρει σημαντικά ζητήματα.

Ο διαχωρισμός μεταξύ πολιτικών και στρατιωτικών φορέων αποτελεί πηγή ανησυχίας για πολλούς εργαζόμενους στον ανθρωπιστικό τομέα. Η εντολή των διαφόρων φορέων πρέπει να είναι σαφώς καθορισμένη.

 
Τελευταία ενημέρωση: 20 Οκτωβρίου 2008Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου