Показалец 
 Назад 
 Напред 
 Пълен текст 
Процедура : 2007/0819(CNS)
Етапи на разглеждане в заседание
Етапи на разглеждане на документите :

Внесени текстове :

A6-0433/2007

Разисквания :

PV 29/11/2007 - 4
CRE 29/11/2007 - 4

Гласувания :

PV 29/11/2007 - 7.26

Приети текстове :

P6_TA(2007)0570

Разисквания
четвъртък, 29 ноември 2007 г. - Брюксел Редактирана версия

4. Назначаване на 7 члена на Европейската сметна палата (разискване)
PV
MPphoto
 
 

  El Presidente. El punto siguiente es el debate conjunto de siete informes de la señora Ayala Sender, de la Comisión de Control Presupuestario, sobre las propuestas de nombramiento de los señores David Bostock, Michel Cretin, Maarten B. Engwirda, Henri Grethen, Harald Noack, Ioannis Sarmas y Hubert Weber como miembros del Tribunal de Cuentas.

 
  
MPphoto
 
 

  Inés Ayala Sender, Ponente. Señor Presidente, como saben sus Señorías, los miembros del Tribunal de Cuentas son nombrados por el Consejo, para un mandato de seis años, tras consultar al Parlamento. Es la Comisión de Control Presupuestario la encargada de preparar el dictamen del Parlamento.

El Tribunal actual está compuesto por 27 miembros, procedentes de los Estados miembros de la Unión, y actualmente nos disponemos a renovar el mandato a cuatro candidatos: los señores David Bostock, por el Reino Unido; Maarten B. Engwirda, por los Países Bajos; Ioannis Sarmas, por Grecia; y Hubert Weber, por Austria; y a proponer tres nuevos miembros, que son los señores Michel Cretin, por Francia; Henri Grethen, por Luxemburgo; y Harald Noack, por Alemania.

Durante las audiencias en la Comisión de Control Presupuestario todos ellos han recibido el respaldo, aunque no todos ellos por unanimidad. De todos modos, veremos que, salvo algunas aclaraciones, en principio mi propuesta definitiva será, si no hay novedades, que se respalde a todos estos miembros.

De las comparecencias de los tres nuevos candidatos, desearía destacar el buen resultado obtenido por el señor Cretin, el candidato francés, quien aportará su apreciable experiencia en auditoría internacional, tanto en la ONU como en la OTAN. Esto fue algo que los miembros de la Comisión de Control Presupuestario apreciaron especialmente.

En las comparecencias de los cuatro miembros que se presentan para renovar el mandato, el tema más importante ha sido su opinión sobre el proceso de autoevaluación lanzado por el Tribunal de Cuentas, que terminará previsiblemente a finales de 2008, así como la contribución de cada candidato a la reflexión actual sobre la necesidad de reformar la organización del Tribunal, sobre todo tras la ampliación, puesto que cuenta actualmente con un Colegio de 27 miembros, y con el objetivo, además, de aumentar su eficacia y su actualización.

Desearía destacar los buenos resultados, en este sentido, del señor Sarmas, que logró la unanimidad de la comisión, supongo que por su excelente colaboración durante el proceso de aprobación de la gestión.

Por otra parte, el acuerdo del candidato señor Engwirda con el Gobierno de los Países Bajos, no del todo transparente, despertó ciertos recelos en la comisión.

En cuanto al candidato señor Weber, actual Presidente del Tribunal, desearía poder aclarar, antes del voto, un punto que me preocupa especialmente y que ha surgido con posterioridad a la audiencia en la Comisión de Control Presupuestario; por ello creo que en este debate se nos ofrece una excelente oportunidad para aclararlo.

Señor Presidente, en este sentido, le ruego que conceda la palabra al señor Weber al término de mi intervención, para que pueda aclarar lo siguiente:

El 13 de noviembre de 2007, en BBC News, a raíz de la presentación del Informe anual del Tribunal que preside el señor Weber, aparecen unas declaraciones de una antigua jefa de contabilidad de la Comisión afirmando que el 80 % del presupuesto comunitario sigue todavía bajo sospecha. Inmediatamente a continuación aparece una declaración del señor Weber, entrecomillada, diciendo que el enfoque por el que se llega a esta conclusión es el más ortodoxo, aunque la declaración -distinta, por supuesto, de la del Comisario Kallas- es también válida.

Deseo, la verdad, que nos aclare el señor Weber si confirma estas declaraciones como suyas y, si no fuera el caso, le ruego que publique un desmentido y nos envíe copia a la Cámara, para evitar el daño que este tipo de contradicciones causan entre la opinión pública y entre los ciudadanos.

Volviendo al contenido de mi informe, desearía destacar además mi frustración por el hecho de que el Consejo, una vez más -y de nuevo señalo la ausencia del Consejo en esta sesión-, haya ignorado los criterios que el Parlamento estableció mediante una resolución de 1992, con el fin de garantizar una mayor transparencia.

El Consejo ha ignorado esencialmente, en dos casos, la recomendación de no exceder los dos mandatos, lo cual totaliza 12 años de permanencia en el Tribunal de Cuentas. Pero todavía peor resulta la indiferencia que ha mantenido el Consejo ante la recomendación del Parlamento de ir hacia un mejor equilibrio de presencia de hombres y mujeres entre los miembros del Tribunal. Si, hasta ahora, de 27 miembros había 5 mujeres, a partir de ahora se reducen a 4. En este sentido, creo que, de una vez por todas, el Consejo debería tomar medidas especiales.

En este sentido, exigimos que el Consejo reconozca, pues, la gran importancia que tienen las buenas relaciones entre el Parlamento y el Tribunal para el buen funcionamiento. Deberíamos, pues, recibir con un mayor plazo la propuesta del Consejo, las propuestas de nombramiento, y poder cooperar más estrechamente con sus miembros en la fase previa a la decisión.

Y, lo que es más importante, recordamos al Consejo la necesidad de respetar el dictamen del Parlamento Europeo para evitar lo que ocurrió en 2004, a raíz de un voto negativo a uno de los miembros, que fue totalmente ignorado por el Consejo.

De cara al futuro del Tribunal, deseo mencionar la preocupación, bastante extendida entre los eurodiputados y eurodiputadas, sobre la eficacia de un organismo de esta relevancia dirigido por un Colegio de hasta 27 miembros. De ahí que esperemos con impaciencia las conclusiones del ejercicio de autoevaluación del Tribunal; de hecho, en mi informe recomiendo al Parlamento que lo estudie con cuidado, a finales de 2008, cuando tenga lugar, y que tome posición sobre las distintas opciones.

Pero, mientras tanto, hay posibilidad de mejorar; por consiguiente, invito al Tribunal de Cuentas a utilizar todos los medios a su disposición para racionalizar y agilizar su trabajo; en particular, a usar las posibilidades que ofrece el actual Tratado: la posibilidad, por ejemplo, de adoptar informes por mayoría y no siempre por consenso, y también la posibilidad de establecer salas competentes para determinados informes que no deberían pasar, por lo tanto, por todo el Colegio.

En este sentido, recomiendo al Parlamento que, adoptando, con esas salvedades, la propuesta de dar el placet a los miembros, exprese el deseo de que, en todo caso, se nos aclare lo que he propuesto anteriormente.

 
  
MPphoto
 
 

  El Presidente. Gracias, señora Ayala. No estando presente el señor Weber en la sala, espero que la interpelación que usted le ha realizado le sea trasladada por alguno de sus colaboradores, para que el señor Weber pueda, efectivamente, dar respuesta a su preocupación.

 
  
MPphoto
 
 

  Петя Ставрева, от името на групата PPE-DE. – Днес ще гласуваме кандидатурите на седем нови членове на Сметната палата. Европейският парламент и европейските депутати винаги са отдавали голямо значение на тази институция. Като евродепутат от България и представител на една от новоприсъединилите се страни-членки, за мен доброто функциониране на Европейската сметна палата и ефективното й сътрудничество с евродепутатите е от съществено значение за финансовото здраве на целия Европейски съюз.

По време на изслушването на кандидатите в комисията по бюджетен контрол, ние имахме възможност да се запознаем с тяхната професионална компетентност, с личните им познания и индивидуалната им мотивация. Разбира се, можем с известно съжаление да констатираме липсата на представителка на женския пол сред кандидатите, както и липсата на млади кандидати, но Европейският парламент не разполага с правомощие над държавите и избора, който те правят на национално ниво, когато посочват своите кандидатури.

Нашата отговорност като евродепутати се свежда до преценка на предложенията и смятам, че кандидатите, които се представиха пред комисията по бюджетен контрол, са достойни да бъдат избрани за членове на Сметната палата. Мнозинството, с което бяха подкрепени седемте кандидатури по време на гласуването в комисията е доказателство за високата оценка, която поставихме на всеки един от тези кандидати. Тяхната политическа и професионално независимост беше сред основополагащите критерии, които ни водиха при оценката на кандидатурите. Групата на ЕНП-ЕД в Европейския парламент ще подкрепи всички предложени кандидатури с очакването за добро и ползотворно сътрудничество с членовете на европейската Сметна палата.

 
  
MPphoto
 
 

  Gabriele Stauner (PPE-DE). – Herr Präsident, liebe Kolleginnen und Kollegen! Ich begrüße die Vorschläge zur Ernennung von sieben Mitgliedern des Rechnungshofs und kann nur wiederholen, wie bedeutsam die Arbeit des Rechnungshofs für die Wahrung der finanziellen Interessen der EU und der Mitgliedstaaten ist. Der Rechnungshof spielt hier eine herausragende Rolle und hat sich einen entsprechenden Ruf aufgebaut. Furchtlos, fair, fachlich fundiert und unabhängig macht er seine Arbeit. Aber natürlich hängt es immer an den Personen, denn von ihnen wird eine Institution getragen. Und da die Vorschläge von den Mitgliedstaaten kommen, richten sich meine Ausführungen eigentlich eher an diese.

Man kann bei diesen Benennungen das relativ hohe Alter der Kandidaten bemängeln. Ich halte allerdings gerade bei diesen Positionen Berufs- und Lebenserfahrung für ausschlaggebend, und die hat man in diesem Bereich eben nicht mit 25, 30, 35 Jahren. Eher gerechtfertigt erscheint mir die Kritik am Frauenanteil. Der ist sehr niedrig. Aber auch hier muss man sagen, Qualität muss vor Geschlecht gehen. Ganz wichtig erscheint mir, dass ein Team- und Corpsgeist entwickelt und eine enge Anbindung an die nationalen Rechnungshöfe gesucht wird. Zusammenarbeit soll es geben, aber keine Abhängigkeit.

Heiß diskutiert war ja in letzter Zeit auch immer die Frage: Hat der Rechnungshof nicht zu viele Mitglieder? Das ist nun durch den Reformvertrag entschieden. Es bleibt aber gleichwohl die Sorge – und sie ist berechtigt –, ob 27 Mitglieder noch effizient und optimal arbeiten können. Die Anzahl und das Profil müssen stimmen. Vor allem darf die Fachkompetenz gerade hier nicht von der Politik verdrängt werden. Und für zukünftige Umstrukturierungspläne, die es sicher gibt, möchte ich schon jetzt ein Beispiel nennen: den Bundesrechnungshof des Landes, aus dem ich komme, der eine hohe Anzahl von Mitgliedern hat – ich denke, es sind über 50 –, die aber als Abteilungsleiter voll im Prüfungsgeschäft mit voller richterlicher Unabhängigkeit sind.

Wie die Zukunft des Rechnungshofs auch aussehen mag, er ist und bleibt unser wichtigster Verbündeter bei der Haushaltskontrolle.

 
  
MPphoto
 
 

  El Presidente. Nos parece pertinente dar la palabra al señor Weber, por si quiere comentar o reaccionar ante la interpelación de que fue objeto por parte de la ponente de este debate, la señora Ayala.

Señor Weber, ¿quiere usted tomar la palabra un momento?

 
  
MPphoto
 
 

  Hubert Weber, Präsident des Rechnungshofs. Herr Präsident! Ich war bereits außerhalb des Saales, als diese Frage gestellt worden ist. Ich möchte hier natürlich gerne eine Klärung herbeiführen. In einem BBC-Interview wurde behauptet, ich hätte mich auf die Seite von Frau Andreasen gestellt. Ich darf dazu nur sagen, ich habe der BBC wohl ein Interview gegeben, der Name Andreasen ist dabei überhaupt nicht gefallen. Ich habe zwei Mitarbeiter, die hier anwesend sind, die können das bezeugen.

Und vor allem noch eine andere wichtige Frage. Ich soll nämlich geäußert haben: 80 % seien im roten Bereich, wenn ich das so einfach ausdrücken darf. Ich habe genau das Gegenteil behauptet. Der Journalist, der natürlich in seinen Darstellungen Freiheit hat, hat mir die Frage gestellt: Haben Sie ein Problem damit, wenn Herr Kallas sagt, 40 % sind im grünen Bereich. Ich habe daraufhin gesagt, ich habe damit kein Problem. Damit stelle ich klar, dass es zwischen Herrn Kallas und mir keine Differenz in der Auffasung gibt. Über Prozentsätze kann man immer streiten. Sie können auch höher liegen als bei 40 %, aber wie gesagt, die Zahl 80 habe ich nicht in den Mund genommen. Ich habe keinen Bezug auf Andreasen genommen, denn das ist eine Diskussion zwischen der Kommission und Frau Andreasen. Der Rechnungshof mischt sich hier nicht ein. Ich danke noch vielmals für diese Gelegenheit.

 
  
MPphoto
 
 

  El Presidente. Gracias por su aclaración, que responde a la preocupación de la señora ponente. Con esto queda cerrado el debate conjunto.

La votación tendrá lugar esta mañana, a partir de las 11.00 horas.

 
Последно осъвременяване: 17 декември 2007 г.Правна информация