Przewodniczący. - Kolejny punkt to sprawozdanie pana Philippe Morillon w imieniu Komisji Rybołówstwa, w związku z wnioskiem dotyczącym rozporządzenia Rady w sprawie zezwoleń na działalność rybacką statków rybackich Wspólnoty poza terytoriami wód Wspólnoty oraz dostępu do wód Wspólnoty dla statków państw trzecich (COM(2007)0330 - C6-0236/2007 - 2007/0114(CNS)) (A6-0072/2008).

  Joe Borg, komisarz. - Pani przewodnicząca! Przede wszystkim proszę pozwolić mi podziękować sprawozdawcy za jego pracę nad tym dokumentem. Od chwili przyjęcia rozporządzenia Rady w sprawie rybołówstwa poza wodami terytorialnymi Wspólnoty w roku 1994, wiele warunków uległo zmianie, a zobowiązania międzynarodowe wzrosły w kontekście dopuszczania statków Wspólnoty do obszarów znajdujących się poza wodami terytorialnymi Wspólnoty.

Wniosek został zatem przedstawiony jako element planu działania na lata 2006-2008 w zakresie uproszczenia i poprawy wspólnej polityki rybołówstwa. Cele wniosku odzwierciedlają tego ducha, łącząc w ramach pojedynczego rozporządzenia całe istniejące ustawodawstwo, przy jednoczesnym zapewnieniu stosowania zasad obowiązujących dla statków Wspólnoty na wodach terytorialnych krajów trzecich także do statków krajów trzecich znajdujących się na wodach terytorialnych Wspólnoty.

Wiele postanowień pozostało niezmienionych, jeśli chodzi o obecny system wydawania zezwoleń na połowy. Najważniejsze spośród nowych punktów, wprowadzonych do wniosku, można podsumować następująco. Po pierwsze, wszystkie porozumienia w sprawie połowów, na mocy których statki rybackie Wspólnoty są objęte zakresem wniosku, są to zaś porozumienia partnerskie dotyczące połowów, porozumienia dwustronne dotyczące połowów, porozumienia zawierane w kontekście regionalnych organizacji zarządzania rybołówstwem oraz porozumienia prywatne. Szeroki zakres porozumień ma tu znaczenie kluczowe, ponieważ wszystkie państwa bandery objęte konwencją ONZ w sprawie prawa morskiego są odpowiedzialne za podnoszenie bandery na statkach. Tym samym należy uwzględnić tu statki zajmujące się rybołówstwem na podstawie porozumień wszelkiego rodzaju.

Po drugie, wprowadzono mechanizm realokacji niedostatecznie wykorzystywanego potencjału rybołówstwa, aby zoptymalizować zakres wykorzystania tych możliwości w ramach umów rybołówstwa. Kwestia ta została podniesiona w trakcie debat na temat większości porozumień w sprawie połowów, a obecnie została uwzględniona w każdej z nich w celu zwiększenia wartości pieniężnej każdej z umów.

Ostatni punkt, jaki chcę poruszyć, dotyczy proponowanego tymczasowego wniosku zastosowania porozumień w sprawie połowów, co zapewni Komisji niezbędne ramy prawne dla przekazania wniosków o zezwolenia krajom trzecim przed przyjęciem rozporządzenia Rady w sprawie porozumienia. W większości przypadków pozwoli to upewnić się, że statki Wspólnoty mogą nadal bez przeszkód zajmować się rybołówstwem na wodach krajów trzecich bez zakłóceń.

Mówiąc o sprawozdaniu, chcę skomentować proponowane poprawki. Komisja może przyjąć poprawki 1, 3, 5, 11 i 16. Jeśli chodzi o poprawki od 7 do 9, dotyczące kryteriów kwalifikacji, ich lista została przetworzona w listę pozytywną, zamiast negatywnej, w pierwszym tekście kompromisowym tej prezydencji. Ogólnie rzecz biorąc, tekst kompromisowy obejmuje sprawy istotne dla Komisji poza rozszerzeniem kryteriów kwalifikacji w zakresie uchybień w ostatnich 12 miesiącach, czyli poprawką 8. Komisja stwierdza, że postanowienie to powinno pozostać niezmienione, uważając, że jest ono istotne jako środek zapobiegawczy na wypadek możliwych poważnych uchybień.

Komisja nie może zaakceptować poprawki 2, dotyczącej definicji uchybień, ponieważ definicja poważnych uchybień jest jasna i określona w Rozporządzeniu nr 1447/99. Jeśli chodzi o poprawkę dotyczącą nie przekazania wszystkich wniosków, czyli poprawkę 12, należy zauważyć, że artykuł 10 został usunięty z tekstu kompromisowego prezydencji. Dokonano tego na podstawie opinii doradców prawnych Komisji, w której stwierdzono, że Komisja nie ma podstaw prawnych do karania statków państw członkowskich zgodnie z propozycją podaną w tym artykule.

Komisja stwierdza także, że możliwość przedstawiania przez państwa członkowskie ich opinii co do podejmowanych decyzji została zapewniona w artykule 9(2), a wszelkie nieformalne procedury poprzedzające negocjacje lub następujące po nich nie powinny być zawarte w tym rozporządzeniu. Dlatego poprawki 6 i 10 nie mogą zostać przyjęte.

Przed zamknięciem debaty chcę podkreślić co następuje: Po pierwsze, codzienny przesył danych dotyczących połowów jest wymagany zgodnie z rozporządzeniem w sprawie dzienników elektronicznych. Po drugie, zamknięcie łowiska oznacza, że zezwolenia na połowy nie mają dalszego zastosowania do objętych tą decyzją obszarów lub zasobów. Po trzecie, wszelkie działania w zakresie rybołówstwa gatunkowego należy traktować jako wywierające wpływ na zasoby. Po czwarte, ustawodawstwo krajowe określa, jakie dowody mogą zostać wykorzystane w sądzie. Dlatego też Komisja nie może przyjąć poprawek 13, 14, 15 i 17. Poprawka 4 i poprawki 18 i 19 nie mogą zostać przyjęte, ponieważ tekst proponowany przez Komisję jest prawidłowy - w przypadku poprawki 4 - lub wystarczająco jasny - w przypadku poprawek 18 i 19.

Podobnie nie mogę zaakceptować poprawek od 20 do 24, ponieważ zakres wniosku ma obejmować wszystkie porozumienia, a nie tylko porozumienia z krajami trzecimi, co powiedziałem na wstępie. Ponadto realokacja niewykorzystanych zasobów rybackich jest niezbędna, aby zapewnić możliwość jak najlepszego wykorzystania możliwości połowowych w ramach porozumienia. Realokacja tego rodzaju powinna być rozpatrywana w kontekście wydawania i odnawiania zezwoleń.

Wreszcie chciałbym podkreślić, że wniosek stanowi część pakietu, zawierającego wniosek dotyczący walki z nielegalnymi, niezgłaszanymi i niekontrolowanymi połowami, a także zmianę rozporządzenia w sprawie kontroli, które mają zostać przedstawione w dalszej części roku. Zgodnie ze stanowiskiem przyjętym przez Komisję Rybołówstwa, Komisja, stosując się do zasady przejrzystości i prostoty, będzie dążyła do harmonizacji tych wniosków oraz dołoży starań, aby ich treść nie nakładała się na siebie.

  Przewodniczący. - Tylko celem wyjaśnienia: ponieważ jest to wniosek Komisji, Komisja zabiera głos jako pierwsza. Sądzę, że pan Morillon był tak samo zdezorientowany, jak ja.

  Philippe Morillon, sprawozdawca. - (FR) Pani przewodnicząca! Nic mnie nie dziwi, a w szczególności nie zdziwiło mnie nic w treści komunikatu Komisji.

Panie komisarzu! Dziękuję za niezwykle szczegółowe exposé. Chciałbym po prostu przypomnieć, że deklarowanym celem wniosku Rady w sprawie rozporządzenia jest uproszczenie i ulepszenie procedur zarządzania zezwoleniami na połowy. Chodziło o wprowadzenie ogólnych zasad, mających zastosowanie do wszystkich wniosków o zezwolenia, jak sam pan powiedział, panie komisarzu.

Zaproponowano przyjęcie wspólnej procedury zarządzania wszystkimi zezwoleniami na połowy. Zdefiniowano podział odpowiedzialności pomiędzy Komisję i państwa członkowskie. Zaproponowano też nowe kryteria kwalifikacji, kary w przypadku uchybień i postanowienia dotyczące sprawozdawczości. Zgodność z przepisami międzynarodowymi, określonymi na mocy różnych porozumień, zostanie umocniona poprzez wprowadzenie środków, zmuszających państwa członkowskie do wyłączenia statków z rybołówstwa w przypadku stwierdzenia, że dopuściły się one poważnego uchybienia lub znalazły się na liście statków biorących udział w nielegalnych, niezgłaszanych i niekontrolowanych połowach.

Do sporządzenia sprawozdania wyznaczono panią Stihler, ponieważ jednak większość członków Komisji Rybołówstwa nie zgodziła się z nią w sprawie dwóch kwestii, uznanych przez nią za kluczowe, wolała usunąć swoje nazwisko ze sprawozdania. Dlatego przedstawienie tego projektu przypada mnie, jako przewodniczącemu Komisji. Chciałbym jednak podziękować jej za jej pracę oraz pozostawić jej możliwość przedstawienia przyczyn podjętej przez nią decyzji, gdy będzie prezentowała swoje poprawki.

W ramach procedury konsultacji, w swoim sprawozdaniu, które przypadło obecnie mnie, Komisja Rybołówstwa zaproponowała szereg poprawek do wniosku Rady w sprawie rozporządzenia, a pan, panie komisarzu, przedstawił ich wyczerpującą listę - nie listę, ale dane. Zostały one przyjęte znaczną większością 19 głosów, przy 5 głosujących przeciw i 2 wstrzymujących się. Przedstawię tu tylko główne zagadnienia.

Po pierwsze, rozporządzenie nie powinno dotyczyć terytoriów zamorskich państw członkowskich UE. Po drugie, uchybienia nie powinno się uznawać za poważne, o ile nie zostanie ono potwierdzone skutecznym postępowaniem karnym, zgodnie z odpowiednim ustawodawstwem krajowym.

Po trzecie, listę statków uczestniczących w nielegalnych, niezgłaszanych i niekontrolowanych połowach stanowić będzie lista opublikowana przez RFMO lub przez Komisję zgodnie z rozporządzeniem Rady ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania, zwalczania i eliminacji nielegalnych, niezgłaszanych i niekontrolowanych połowów - to bardzo ważne zadanie, panie komisarzu, na którego realizacji osobiście panu zależy.

Po czwarte, Komisja nie odmówi przekazania wniosków władzom wydającym zezwolenie, nie dając państwom członkowskim możliwości przedstawienia własnych spostrzeżeń.

Po piąte, Komisja nie może odmówić przekazania wniosków, o ile nie stwierdzi, na podstawie udowodnionych faktów, że państwo członkowskie nie wypełniło swoich zobowiązań w ramach konkretnego porozumienia.

Po szóste i ostatnie, statki rybackie Wspólnoty, dla których wydano zezwolenia na połowy, będą przekazywały kompetentnym organom krajowym dane dotyczące połowów oraz działalności rybackiej z częstotliwością określoną w danym porozumieniu oraz dla danego rodzaju połowów. Wymogi w zakresie przekazywania danych mają być zgodne z przedstawionymi w rozporządzeniu w sprawie dzienników elektronicznych.

Pozostawię moim kolegom dalsze omówienie niektórych poprawek, ponieważ niektórzy z nich są ich autorami.

  Carmen Fraga Estévez, w imieniu grupy PPE-DE. – (ES) Pani przewodnicząca! Mówiąc ogólnie, oprócz pewnych aspektów, co do których Komisja Rybołówstwa w porozumieniu z Radą poprawiła Komisję, aby zapobiec nadmiernym uprawnieniom dyskrecjonalnym, popieramy podstawowe aspekty tego wniosku, którego celem jest utworzenie jednolitych ram dla wspólnotowego systemu zezwoleń dla statków działających poza wodami terytorialnymi Wspólnoty.

Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) i Europejskich Demokratów ma wobec tego zamiar głosować przeciwko poprawkom już odrzuconym przez Komisję Rybołówstwa, które zostały przedstawione ponownie z 40 podpisami, a które zmierzają dokładnie w przeciwnym kierunku, nalegając, aby porozumienia w sprawie wymiany kwot pozostały poza obrębem ogólnego ustawodawstwa dotyczącego zezwoleń na połowy.

W mojej opinii, zważywszy, że sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie niedoskonałości polityki kontrolnej nadal należy do najważniejszych spraw bieżących, przy czym zdecydowano się stawić czoło nielegalnemu rybołówstwu. Nie można twierdzić, że niektóre porozumienia powinny pozostać poza ogólnymi ramami, które mają stanowić niezwykle potrzebną, podstawową gwarancję prawną równego traktowania bez dyskryminacji zarówno operatorów, jak i państw członkowskich.

Należy także zauważyć, że pogrążyliśmy się w pracy nad zintegrowanym i skoordynowanym podejściem do różnych obszarów polityki wspólnotowej, a w szczególności do polityki morskiej, co w pełni poparł Parlament, a także nad tym bardziej niezbędnym procesem upraszczania ustawodawstwa wspólnotowego.

W tym zakresie nie należy zapominać, że mówimy o ponad 9 000 statków, które działają na mocy różnorodnych porozumień i regionalnych stowarzyszeń rybackich, co oznacza konieczność przetworzenia ponad 16 000 zezwoleń na połowy, ponieważ żadne z porozumień zawartych na północy i na południu nie podlega zwolnieniu z tego obowiązku.

Jeśli więc nadszedł czas na działanie, to powinno ono dotyczyć harmonizacji i uproszczenia ram w celu ich maksymalnego ujednolicenia, a nie na kreowanie dalszych różnic, które utrudnią monitorowanie i spowodują utratę zaufania do obowiązujących zasad.

  Catherine Stihler, w imieniu grupy PSE. Pani przewodnicząca, cieszę się, że mam możliwość zabrania głosu w sprawie sprawozdania Morillona, dotyczącego zezwoleń na połowy - lub też, jak może powinnam powiedzieć, w sprawie byłego sprawozdania pani Stihler. Jako pierwotna sprawozdawczyni, byłam zmuszona usunąć swoje nazwisko ze sprawozdania, gdy Komisja Rybołówstwa odrzuciła kluczowe dla mnie poprawki. Sprawozdanie miało uprościć kwestię zezwoleń na połowy. Zamiast tego, Komisja przeliczyła się z własnymi siłami, próbując zmierzyć się ze zbędnym artykułem, przyznającym jej prawo do realokacji kwot połowów.

W przypadku przyjęcia sprawozdania bez poprawki, będzie on zawierał elementy dyskryminujące kraje północne i ich historyczne prawo do połowów, zagrażając względnej stabilności. Udzielenie Komisji wolnej ręki w kwestii realokacji możliwości dokonywania połowów jest nie do pomyślenia, zwłaszcza, gdy możliwości te uległy ograniczeniu. Musimy zadać sobie pytanie, czy mamy do czynienia z dowolnością połowów na Morzu Północnym. Nie leży to w interesie rybaków szkockich, ani też nie przyczyni się do ochrony i zachowania zasobów. Kolejny przegląd wspólnej polityki rybołówstwa nastąpi w roku 2012, a niniejsze sprawozdanie to dzwonek ostrzegawczy, sygnalizujący zagrożenie historycznych praw do połowów na Morzu Północnym i Bałtyckim. Przedstawiłam kluczowe poprawki na posiedzeniu plenarnym i wzywam moich kolegów do ich poparcia. Jeśli poprawki te zostaną odrzucone, wzywam do głosowania przeciwko sprawozdaniu.

  Struan Stevenson (PPE-DE). Pani przewodnicząca! Na początku chciałbym pogratulować panu Morillonowi przejęcia tego sprawozdania w imieniu komisji. Muszę jednak także wyrazić współczucie dla pani Stihler, która włożyła w jego opracowanie dużo wysiłku, a następnie, jak już słyszeliśmy, musiała wycofać swoje nazwisko ze sprawozdania. Prowadzi to zawsze do wielkiej frustracji, gdy sprawozdawca ciężko pracuje nad przygotowaniem dokumentu tak złożonego, jak ten. Rozumiem jednak dobrze przyczyny jej zachowania.

Choć niewielu posłów tego Parlamentu byłoby skłonnych polemizować z wnioskiem, którego celem jest dostosowanie warunków połowów, niepokoi mnie fakt, że artykuł 13 sprawozdania, mówiący o niedostatecznym wykorzystaniu możliwości połowowych, da Komisji prawo do realokacji tych możliwości, odebranie ich jednemu państwu członkowskiemu i przyznanie drugiemu. Podważyłoby to niewątpliwie całą koncepcję względnej stabilności, a tym samym spowodowałoby naruszenie jednej z kluczowych zasad wspólnej polityki rybołówstwa. W rzeczywistości, artykuł 13 jest czymś w rodzaju konia trojańskiego, ponieważ wydaje się mieć więcej wspólnego z uzyskaniem dostępu do możliwości połowowych przyznanych wcześniej innym państwom członkowskim, niż z ograniczeniem biurokracji i poprawą zgodności, co, jak sądziłem, miało być celem sprawozdania.

Wiem, że w Radzie ds. Rybołówstwa Zjednoczone Królestwo, Niemcy, Francja, Holandia i Dania wyrażały podobne wątpliwości, tak więc, jak powiedziała pani Stihler, mamy do czynienia ze wskrzeszeniem dawnych podziałów na linii północ-południe, co do których sądziłem, że od dawna należą do przeszłości, a których nie chcielibyśmy na powrót ożywić. Mam wielką nadzieję - niezależnie od tego, co powiedział nam pan komisarz Borg w swoich wcześniejszych uwagach - że jutro Parlament zagłosuje za przyjęciem poprawek 20, 21, 22 i 23, przedstawionych przez panią Stihler i podpisanych przez 40 posłów.

  Rosa Miguélez Ramos (PSE). – (ES) Dziękuję pani, pani przewodnicząca. Panie Stevenson, jestem pewna, że zagłosujemy przeciwko poprawkom, o których przed chwilą pan mówił, i nie mam wątpliwości, że ta sytuacja „północ-południe” jest dla pana czymś zupełnie nowym. Jak dotąd miał pan do czynienia jedynie z sytuacją na północy, a my doświadczyliśmy sytuacji na południu. Obecnie chcielibyśmy doświadczyć w pewnym stopniu sytuacji znanej na północy, ponieważ wydaje nam się, że sprawdza się ona dość dobrze dla północy, dlatego też niektórzy z nas, z południa, chcieliby, aby stała się również ich udziałem.

Przede wszystkim chciałabym pogratulować Komisji uproszczenia tekstu wniosku, ponieważ to prawda, że w pierwszej wersji znalazły się elementy trudne do zaakceptowania. Przegląd rozporządzenia w sprawie kontroli, porozumienie z Grenlandią oraz wspomniany już przez komisarza wniosek w sprawie rozporządzenia dotyczącego połowów IUU pozwalają na ograniczenie zakresu tego wniosku.

Jestem pewna, że w dniu jutrzejszym moja grupa, podobnie jak w komisji, zagłosuje przeciwko poprawkom, których celem jest odrzucenie ogólnego mechanizmu wykorzystywania nadmiaru możliwości dokonywania połowów, za którym zawsze się opowiadaliśmy podobnie, jak za potrzebą ujednolicenia systemu wykorzystywania nadmiaru możliwości dokonywania połowów, który miałby zastosowanie do wszystkich porozumień, a nie tylko do porozumień południowych, co było celem Komisji w czasie ratyfikacji umowy o partnerstwie z Grenlandią. Tym samym uważam, że mogę powiedzieć, że moja grupa zagłosuje przeciwko poprawkom, które są próbą zastosowania tego systemu wyłącznie do umów południowych, a nie północnych. Dlatego też sądzę, że zastosujemy je do wszystkich porozumień, tak abyśmy wszyscy mogli poczuć się lepiej.

Co do artykułu 12 zgodziliśmy się, że dotyczy on procedury przejściowej przyznawania zezwoleń do chwili przyjęcia przez Radę decyzji o ratyfikowaniu umowy, a jesteśmy zdania, że kwestia ta wymaga rozwiązania prawnego. Dlatego też zgadzamy się z Komisją co do potrzeby wprowadzenia mechanizmu, który zabezpieczy możliwości połowowe przed ryzykiem, zgodnie z postanowieniami artykułu 12, w przypadku gdy proces ratyfikacji porozumienia w sprawie połowów nie zostanie ukończony.

  Avril Doyle (PPE-DE). Pani przewodnicząca! Według Komisji celem tego wniosku jest realizacja założeń wspólnej polityki rybołówstwa, a ponadto ma on pozwolić Komisji na wypełnianie w większym stopniu jej zobowiązań międzynarodowych.

Flota rybacka Wspólnoty działa na wodach terytorialnych około 20 krajów na mocy porozumień dwustronnych. Dążąc jednak do zrównoważonego zarządzania połowami poprzez wprowadzenie restrykcji na wodach terytorialnych Wspólnoty Europejskiej, powinniśmy działać ostrożnie, aby nie przenieść problemu nadmiernych połowów poprzez wydawanie zezwoleń dla statków na dowolne eksploatowanie wód terytorialnych państw trzecich.

O czym już wspomniałam komisarzowi Borgowi w zeszłym miesiącu, musimy zwrócić szczególną uwagę na nasze międzynarodowe zobowiązania moralne w stosunku do Afryki. Nadmierna eksploatacja zasobów oceanów okalających Afrykę na skalę masową powoduje załamanie rybołówstwa, eliminację kluczowych ekosystemów i wyginięcie fauny i flory morskiej. Istotna część zagadnienia to nielegalne, niezgłaszane i niekontrolowane połowy ze strony UE oraz innych przedsiębiorstw rybackich. Tylko w roku 2005 około 40% ryb złowiono bez zezwolenia lub niezgodnie z przepisami w wodach Gwinei Bissau.

  Joe Borg, komisarz. -Pani przewodnicząca! Odnosząc się do kwestii włączenia terytoriów i krajów zamorskich, chcę powiedzieć jasno, że rozporządzenie nie ma do nich zastosowania, ponieważ zakres wniosku nie obejmuje statków pod banderą krajów i terytoriów zamorskich. Ma on jednak zastosowanie do najdalej wysuniętych obszarów wód terytorialnych Wspólnoty.

Zgadzam się z tymi, którzy poparli wniosek w jego obecnej formie, w szerokim zakresie, który ma na celu zwiększenie skuteczności wszystkich porozumień i maksymalną efektywność nakładów pieniężnych, zgodnie z ogólnymi celami wyznaczonymi przez Komisję Rybołówstwa oraz inne organy, jak na przykład Trybunał Obrachunkowy.

W sprawie poprawek powtórzę, że niektóre z nich zostały przyjęte, jak już wskazałem. Inne zostały odrzucone z powodu pierwszego tekstu kompromisowego prezydencji lub też dlatego, że proponowane poprawki znalazły się już w innych rozporządzeniach lub innych przepisach prawnych.

Powtórzę jeszcze raz, że wszystkie porozumienia w sprawie połowów, na mocy których Wspólnota dokonuje połowu ryb, zostaną uwzględnione we wniosku. Ma to kluczowe znaczenie, ponieważ państwa, które są stronami konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, jak już wspomniałem, ponoszą odpowiedzialność za statki, które pływają pod ich banderą.

Po drugie, realokacja niewykorzystanych możliwości dokonywania połowów ma na celu optymalizację wykorzystania tych możliwości w ramach porozumień o połowach. Chodzi tu przecież tylko o właściwe zarządzanie porozumieniami w sprawie połowów, co nie podważy względnej stabilności, zważywszy, że artykuł 13(6) wniosku stanowi, co następuje: „Przekazywanie wniosków w trybie przewidzianym w niniejszym artykule nie ma żadnego wpływu na rozdział wielkości dopuszczalnych połowów pomiędzy państwa członkowskie w przyszłości”. Będzie to więc realokacja, której celem jest maksymalizacja możliwości połowowych, udzielonych lub dostępnych w ramach porozumień o połowach, a nie precedens, który mógłby zagrozić względnej stabilności.

Wreszcie chciałbym powiedzieć, że postanowienie to staje się stałym elementem porozumień partnerskich w sprawie połowów z państwami trzecimi, a także zostało uwzględnione, za zgodą Rady w umowie z Grenlandią.

  Philippe Morillon, sprawozdawca. - (FR) Pani przewodnicząca! Prawdopodobnie nie będę potrzebował dużo czasu, aby stwierdzić, że debata była interesująca, a jej przeprowadzenie stało się możliwe dzięki temu, że niektórzy z naszych kolegów złożyli poprawki mimo niemal jednogłośnego przyjęcia dokumentu.

Z pewnością zdaje pan sobie sprawę, panie komisarzu, że kwestia ta wiąże się z dwoma problemami. Odpowiedział pan częściowo na pierwszy z nich, który dotyczy utrzymania względnej stabilności. Taki jest cel poprawek 20 do 24, zgłoszonych przez naszych kolegów. Druga sprawa, poruszona przez panią Stihler, dotyczy faktu, że w wyniku zmiany rozporządzenia może dojść do nieuzasadnionej eksploatacji zasobów ryb, w szczególności należących do państw trzecich. Pogląd ten poparli niektórzy posłowie, którzy w związku z tym zdecydowali się złożyć podpisy.

Myślę, że mogę powiedzieć, że w tekście sprawozdania, które zostanie jutro poddane głosowaniu, nie znajduje się nic, co uzasadniałoby takie obawy, ale to państwo o tym zdecydują, drodzy koledzy, ponieważ sądzę, pani przewodnicząca, że ogłosi pani, że dokument ten zostanie poddany głosowaniu w dniu jutrzejszym.

  Przewodniczący. - Debata została zamknięta.

Głosowanie odbędzie się w czwartek 10 kwietnia 2008 r.

PRZEWODNICZY: MECHTILD ROTHE
Wiceprzewodnicząca