Το 2006 η Ευρωπαϊκή Ένωση ασχολήθηκε με ένα θέμα που μπορεί να τιτλοφορηθεί και ως τουρισμός για λόγους υγείας σε χώρες της ΕΕ. Επρόκειτο για το κατά πόσο μπορεί να εξασφαλιστεί ότι ένας πολίτης της ΕΕ, ο οποίος δεν τυγχάνει της αναγκαίας περιθάλψεως στο ίδιο του το κράτος, μπορεί να υποβληθεί στην περίθαλψη που του προσφέρει άλλη χώρα της ΕΕ. Προτάθηκε να καλύπτονται οι δαπάνες περίθαλψης σε μια τέτοια περίπτωση από το σύστημα υπηρεσιών υγείας του κράτους μέλους την υπηκοότητα του οποίου έχει ο ασθενής. Δυστυχώς η επεξεργασία σχεδίων σχετικά με τον τουρισμό για λόγους υγείας σε χώρες της ΕΕ αναβλήθηκε το Δεκέμβριο του 2007 επ’ αόριστον.

Ποια μέτρα λαμβάνονται από την Επιτροπή εν όψει της αυξήσεως των διασυνοριακών μετακινήσεων μετά τη διεύρυνση της ζώνης Σένγκεν, για να επιταχυνθούν η εξέταση των σχεδίων σχετικά με τον τουρισμό για λόγους υγείας σε χώρες της ΕΕ και η θέσπιση σαφούς διαδικασίας για την περίθαλψη στη χώρα υποδοχής;

(FR) Η ερώτηση που θέτει ο αξιότιμος βουλευτής αφορά τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη. Όσον αφορά την πληρωμή για υγειονομική περίθαλψη σε άλλο κράτος μέλος, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο οι δαπάνες της θεραπείας σε άλλο κράτος μέλος μπορούν ήδη να αποδίδονται στους ασθενείς.

Σύμφωνα με τον κανονισμό 1408/71 περί συντονισμού των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως, ο ασφαλισμένος χρησιμοποιεί την ασφάλεια υγείας του, και η θεραπεία πληρώνεται βάσει των τιμών του κράτους στο οποίο παρέχεται η θεραπεία, με, αν χρειαστεί, ένα συμπλήρωμα που καλύπτει τη διαφορά σε περίπτωση που το ποσοστό απόδοσης δαπανών για τη θεραπεία είναι πιο ευνοϊκό στο κράτος μέλος της διαμονής του από το κράτος μέλος στο οποίο λαμβάνει τη θεραπεία. Η εθνικότητα του ατόμου δεν παίζει ρόλο. Το εν λόγω σύστημα καλύπτει τη θεραπεία που απαιτείται κατά τη διάρκεια μιας διαμονής, με τη χρήση της ευρωπαϊκής κάρτας ασφάλισης ασθενείας, και τη μη έκτακτη θεραπεία για την οποία οι αρμόδιες αρχές έχουν επιτρέψει στον ασθενή να αναζητήσει θεραπεία σε άλλο κράτος μέλος. Το Δικαστήριο έχει διασαφηνίσει τις συνθήκες στις οποίες τέτοια έγκριση δεν μπορεί να απορριφθεί. Οι κανόνες εξηγούνται στην ιστοσελίδα της Επιτροπής σε όλες τις επίσημες γλώσσες.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι, με την εφαρμογή των αρχών της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών υγείας, οι ασθενείς δικαιούνται την απόδοση των δαπανών για την ιατρική περίθαλψη που έλαβαν σε άλλο κράτος μέλος. Στην περίπτωση της εξωνοσοκομειακής περίθαλψης, οι ασθενείς μπορούν να λάβουν επιστροφή των δαπανών χωρίς να προηγηθεί έγκριση. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η επιστροφή των δαπανών βασίζεται στις χρεώσεις του κράτους στο σύστημα υγείας του οποίου ανήκει ο ασθενής. Για τη νοσοκομειακή περίθαλψη, το Δικαστήριο έχει συμφωνήσει ότι τα κράτη μέλη μπορούν να συνεχίσουν να ζητούν προηγούμενη έγκριση χάριν της δημόσιας υγείας, προκειμένου οι υπηρεσίες να μπορούν να σχεδιάζονται σε εθνική κλίμακα. Σε αυτήν την περίπτωση, το Δικαστήριο δήλωσε ότι οιαδήποτε έγκριση χορηγείται σύμφωνα με τον κανονισμό 1408/71/ΕΟΚ για τη θεραπεία σε άλλο κράτος μέλος θα απαιτούσε την εφαρμογή των μηχανισμών συντονισμού στο πλαίσιο του κανονισμού 1408/71/ΕΟΚ.

Τα δικαιώματα που φέρνουν στο φως οι αποφάσεις του Δικαστηρίου στις διάφορες περιπτώσεις είναι σαφή, αλλά οι ασθενείς πρέπει να ενημερωθούν καλύτερα για αυτά. Όπως επιβεβαίωσε και η δημόσια διαβούλευση που διοργανώθηκε από την Επιτροπή το 2006, υπάρχει η ανάγκη διασαφήνισης της κατάστασης με τους μηχανισμούς που εγγυώνται τα δικαιώματα επιστροφής των δαπανών υγειονομικής περίθαλψης που παρέχεται σε άλλο κράτος μέλος, και η αποτελεσματικότητα και ασφάλεια της διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης.

Προκειμένου να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι, τον Ιούνιο του 2008 θα υποβληθεί στην Επιτροπή προς έγκριση πρόταση οδηγίας για την άσκηση των δικαιωμάτων των ασθενών σε σχέση με τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη.