W 2006 r. Unia Europejska zbadała kwestię tzw. turystyki zdrowotnej w UE. Omawiano, jak zagwarantować, że obywatel UE niekorzystający z leczenia w swoim kraju może z niego skorzystać w innym kraju UE. Zaproponowano, aby w takim przypadku koszt leczenia pokrywano ze środków systemu ochrony zdrowia państwa członkowskiego, którego pacjent jest obywatelem. Niestety w grudniu 2007 r. opublikowanie planu w zakresie „turystyki zdrowotnej” w UE odłożono na czas nieokreślony.

Jakie kroki podejmuje Komisja, aby przyspieszyć rozpatrzenie planu w zakresie „turystyki zdrowotnej” w UE i ustanowienie jasnej procedury dla pacjentów korzystających z leczenia w innym kraju, w świetle tego, że po rozszerzeniu strefy Schengen coraz więcej osób podróżuje?

Kwestia poruszona przez pana posła dotyczy transgranicznej opieki zdrowotnej. Co się tyczy płatności za opiekę zdrowotną w innym państwie członkowskim, zgodnie z prawem wspólnotowym istnieje już możliwość zwrotu kosztów leczenia w innym państwie członkowskim.

Zgodnie z rozporządzeniem 1408/71 dotyczącym koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego osoba ubezpieczona korzysta ze swojego ubezpieczenia zdrowotnego, a leczenie jest opłacane według stawek państwa, w którym jest świadczone; w razie potrzeby określany jest także dodatek dyferencyjny, jeżeli stawka zwrotu kosztów leczenia jest korzystniejsza w państwie członkowskim pacjenta niż w państwie członkowskim, w którym korzysta z leczenia. Obywatelstwo pacjenta jest przy tym bez znaczenia. System obejmuje leczenie wymagane w czasie pobytu, przy wykorzystaniu europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego, oraz leczenie niemające charakteru nagłego, jeżeli właściwe władze udzieliły pacjentowi zgody na korzystanie z leczenia w innym państwie członkowskim. Trybunał objaśnił warunki, w których nie można odmówić udzielenia takiej zgody. Zasady objaśniono na stronie internetowej Komisji we wszystkich językach urzędowych.

Europejski Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że poprzez zastosowanie zasad swobodnego przepływu do usług zdrowotnych pacjenci mogą uzyskać zwrot kosztów leczenia, z którego skorzystali w innym państwie członkowskim. W przypadku leczenia pozaszpitalnego pacjenci mogą otrzymać zwrot bez wcześniejszej zgody. W takich przypadkach zwrot jest oparty o wysokość opłat w państwie, którego systemem opieki zdrowotnej pacjent jest objęty. W przypadku leczenia szpitalnego Trybunał zgodził się, że państwa członkowskie mogą nadal wymagać uprzedniej zgody w interesie zdrowia publicznego, aby umożliwić krajowe planowanie. W tym przypadku Trybunał stwierdził, że każda zgoda udzielona zgodnie z rozporządzeniem 1408/71/EWG na leczenie w innym państwie członkowskim wymaga zastosowania mechanizmów koordynacji zgodnie z rozporządzeniem 1408/71/EWG.

Prawa określone w wyrokach Trybunału Sprawiedliwości w różnych sprawach są jasne, ale pacjenci muszą być ich bardziej świadomi. Konsultacje społeczne zorganizowane w 2006 r. przez Komisję potwierdziły, że istnieje potrzeba wyjaśnienia stanowiska w odniesieniu do mechanizmów gwarantujących prawa do zwrotu kosztów opieki zdrowotnej świadczonej w innym państwie członkowskim oraz skuteczności i bezpieczeństwa transgranicznej opieki zdrowotnej.

Aby osiągnąć te cele, w czerwcu 2008 r. zostanie przedłożony wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie korzystania z praw pacjentów w odniesieniu do transgranicznej opieki zdrowotnej do przyjęcia przez Komisję.