Indiċi 
 Preċedenti 
 Li jmiss 
 Test sħiħ 
Proċedura : 2008/2568(RSP)
Ċiklu ta' ħajja waqt sessjoni
Ċikli relatati mad-dokumenti :

Testi mressqa :

B6-0181/2008

Dibattiti :

PV 24/04/2008 - 12.3
CRE 24/04/2008 - 12.3

Votazzjonijiet :

PV 24/04/2008 - 13.3

Testi adottati :

P6_TA(2008)0186

Dibattiti
Il-Ħamis, 24 t'April 2008 - Strasburgu Edizzjoni riveduta

12.3. Iċ-Ċad
PV
MPphoto
 
 

  Le Président. – L'ordre du jour appelle le débat sur six propositions de résolution sur le Tchad(1).

 
  
MPphoto
 
 

  Erik Meijer, Auteur. − Voorzitter, de voormalige koloniale gebieden Frans West-Afrika en Frans Centraal-Afrika zijn in de jaren 1958-1960 gedekoloniseerd. Dat was niet de uitkomst van een langdurige strijd en een daarin ontstaan gezamenlijk nationaal bewustzijn, maar eerder een middel om het ontstaan van bevrijdingsbewegingen te voorkomen. Het gebeurde van bovenaf in plaats van van onderop. Van Franse overzeese departementen werden ze eerst zelfbesturende gebieden en daarna zelfstandige staten.

Desondanks is in deze staten, op Guinee-Conakry na, de Franse invloed daarna altijd veel groter gebleven dan het geval was in andere voormalige koloniën. In de grote woestijnachtige staat Tsjaad is Frankrijk militair aanwezig gebleven en dat heeft zeker invloed gehad op wie dat land mag regeren en wie niet. Die grote invloed vanuit Europa heeft er niet toe geleid dat in deze landen Europese normen van democratie en mensenrechten zijn ontwikkeld. De staatsgrenzen en de staten zijn daar niet het resultaat van binnenlandse bewegingen die vorm hebben gegeven aan een eigen staat, maar alleen van een koloniaal verleden.

Dit betekent dat etnische verschillen er kunnen leiden tot etnische tegenstellingen. In zulke landen leidt dat tot een voortdurende strijd om de macht, om de vraag wie er de eersterangs burgers mogen zijn en wie de tweederangs burgers. De etnische en geografische verscheidenheid is er vaak onvoldoende of zelfs niet terug te vinden in de samenstelling van de regering. De problemen die daaruit voortvloeien, kunnen naar de mening van mijn fractie, niet simpel worden opgelost door er een nieuwe Europese legermacht te stationeren. Zo'n militaire macht is er altijd geweest en heeft de huidige situatie eerder bevorderd dan verhinderd. De oplossing begint niet bij een stabilisatie van de huidige verhoudingen, die alleen in het voordeel is van de huidige regeerders, maar bij het scheppen van ruimte voor verandering van onderop.

 
  
MPphoto
 
 

  Filip Kaczmarek, autor. − Panie Przewodniczący! W projekcie rezolucji powołujemy się na umowę z Kotonu, a w szczególności na rozdział mówiący o pomocy humanitarnej.

Muszę jednak przypomnieć o przykrym wydarzeniu podczas ostatniego Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-Unia Europejska w Lublanie miesiąc temu. Strona AKP odrzuciła wówczas kompromisową rezolucję Zgromadzenia w sprawie Czadu. Co więcej, promotorami odrzucenia tej rezolucji byli delegaci z krajów, które sąsiadują z Czadem, zresztą wcześniej ich uwagi zostały uwzględnione w kompromisowym tekście. Trudno nam było zrozumieć, dlaczego partnerzy z Afryki zdecydowali się na odrzucenie tej rezolucji.

Mam nadzieję, że rezolucja Parlamentu Europejskiego, którą przyjmiemy za kilkanaście minut, wypełni tą lukę, która została spowodowana brakiem odpowiedniej i oczekiwanej rezolucji Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-Unia Europejska. Myślę, że wszyscy możemy się zgodzić ze słowami prezydenta Czadu Idrissa Deby’ego, że być gwarantem 300 tysięcy uchodźców sudańskich, 170 tysięcy czadyjskich uchodźców wewnętrznych to duży ciężar. Społeczność europejska jest tego świadoma, dlatego 14 krajów Unii Europejskiej zdecydowało się wypełnić mandat nałożony przez Radę Bezpieczeństwa ONZ i zaczyna wysyłać 4000 żołnierzy do Czadu.

Cieszymy się, że Unia Europejska okazała się być solidarna i odpowiedzialna, chociaż zakres owej solidarności mógł być szerszy. Większość z 14 państw, które zdecydowały się wziąć udział w misji, żeby wymienić chociażby kilka z nich: Irlandia, Finlandia, Rumunia czy Polska, nie łączą żadne więzy historyczne czy ekonomiczne z Czadem. Kraje te kierując swoją pomoc do Czadu wykazały się solidarnością, ale również bezinteresownością w chęci niesienia pomocy bezbronnym cywilom, ofiarom konfliktu w Darfurze i konfliktu wewnętrznego w Czadzie, uchodźcom w obozach na granicy saudyjsko-czadyjskiej i pracownikom misji humanitarnych pracujących w regionie.

Mam nadzieję, że misja ta wydatnie przyczyni się do rozwiązania konfliktu i pomoże mieszkańcom i Czadu i Sudanu, a samym Czadyjczykom życzymy udanych wolnych, demokratyczny i przejrzystych wyborów w roku 2009.

 
  
MPphoto
 
 

  Ewa Tomaszewska, autorka. − Panie Przewodniczący! Od 3 lutego 2008 roku brak jakichkolwiek informacji o losie Ibni Oumara Mahamata Saleha, rzecznika koalicji partii na rzecz obrony konstytucji.

Stosowane są tortury, więzienia, różnego typu represje wobec opozycji. Ograniczana jest wolność słowa. Ograniczane jest prawo do sprawiedliwego procesu. Szczególnie we wschodniej części Czadu siły bezpieczeństwa i zbrojne grupy z Sudanu zagrażają ludności cywilnej i atakują organizacje humanitarne.

W Czadzie przebywa ponad 250 tysięcy uchodźców z Sudanu i około 57 tysięcy uchodźców z Republiki Środkowoafrykańskiej, także uchodźcy z Darfuru. Na teren Czadu przenoszą się skutki konfliktu w Darfurze. Walkom zbrojnym towarzyszy katastrofa humanitarna: brak żywności dla uchodźców, następuje gwałtowny wzrost jej cen, zaledwie 20% dzieci uczęszcza do szkół, dzieci wcielane są do sił zbrojnych, szerzy się przemoc wobec dzieci, zwłaszcza przemoc seksualna wobec dziewcząt.

Konieczne jest umożliwienie uchodźcom powrotu do własnych domów. Konieczne jest zablokowanie działań zbrojnych na terenie Czadu, ale i skutków kryzysu w Darfurze. Tylko rozwiązanie konfliktów zbrojnych da szansę realnej pomocy 4,5 milionom ludności Darfuru i Wschodniego Czadu. Tylko zaprzestanie działań wojennych da szansę na ograniczenie naruszeń praw człowieka.

Obrazki wychudzonych kobiet siedzących na progach spalonych domów z głodnymi dziećmi na rękach, które były tak częste w Polsce i innych krajach europejskich w czasie drugiej wojny światowej, dziś są codziennością w Czadzie i Sudanie. Europie udało się wyjść z tej tragicznej sytuacji. Pomóżmy ludności Czadu i Sudanu odnaleźć nadzieję. Zablokujmy dalsze działania zbrojne poprzez misję pokojową.

 
  
MPphoto
 
 

  Marios Matsakis, author. − Mr President, Chad, the fifth largest nation in Africa, has had a very troublesome post-colonial history. Civil conflict, guerrilla warfare, military coups, religious and ethnic divisions, combined with a hostile, semi-desert environment and a problematic regional neighbourhood, have led to almost continuous unrest in the country. Consequently – and despite the fact that Chad is rich in gold, uranium and oil – Chad is a state suffering from severe poverty and resultant poor health and social conditions.

The present governing regime, led by President Deby, having come to power after a coup in 1990 and with a number of dubious electoral wins since then, has been reportedly involved in numerous acts of severe oppression and persecution against opposition politicians, human rights activists and journalists. Arbitrary arrests and detentions, torture and extrajudicial killings have been documented.

Let us hope that this motion for a resolution will send a clear message to Mr Deby, as well to all other parties involved in that troublesome part of the world, that the time has come for national reconciliation, the strengthening of democratic processes and respect for human rights. At the same time, this resolution aims at trying to reassure the people of Chad that the European Union stands by their side in their hour of need and will continue to do its utmost in order to assist in the achievement of peace and prosperity for all the citizens of their country.

 
  
MPphoto
 
 

  Marie Anne Isler Béguin, auteur. − Monsieur le Président, Madame la Commissaire, chers collègues, le 3 février 2008, selon des témoignages concordants, Omar Mohamed Saleh a été arrêté à son domicile par des hommes armés revêtus d'uniformes.

Depuis cette date, aucune nouvelle officielle, et son entourage familial et ses amis politiques craignent qu'il n'ait été froidement exécuté après son arrestation. Cette absence d'information ne peut plus perdurer et le Président Idriss Déby doit communiquer les informations qu'il détient.

Par conséquent, nous demandons, en insistant tout particulièrement auprès des autorités françaises qui ont apporté l'aide que l'on sait au président tchadien, que toute la lumière soit faite sur la disparition de M. Mohamed Saleh, pour lequel nous nourrissons les plus vives inquiétudes, mais aussi sur le sort de tous les autres prisonniers politiques. Cela ne peut en aucun cas masquer la situation dramatique de plus de quatre millions de personnes prises entre deux feux.

C'est pourquoi il est impératif que le dialogue s'instaure entre toutes les parties – gouvernement tchadien, opposition, rebelles – comme elles s'y étaient engagées dans la perspective, pour 2009, d'élections libres en concordance avec les normes internationales. Et la mission d'Eufor a pour objectif le maintien de la paix entre le Tchad et le Soudan, et de garantir la sécurité des actions humanitaires en faveur des réfugiés de tout bord. Cette mission ne peut réussir sans la participation active de tous les pays de l'Union européenne.

D'autre part, Eurofor comprenant un fort contingent de forces françaises, il est indispensable d'établir la séparation entre le plan Épervier français et les forces européennes. Et il est impératif pour la vie de millions de réfugiés dans une première urgence, mais aussi à plus long terme pour le sort des pays de Centrafrique, que la stabilité politique soit reconquise par le silence des armes, le rétablissement du dialogue et le respect des droits de l'homme.

 
  
MPphoto
 
 

  Eija-Riitta Korhola, PPE-DE-ryhmän puolesta. – Arvoisa puhemies, päätöslauselma tuo hyvin esiin kriisin kaksi osa-aluetta, joihin sekä paikallisen hallituksen että kansainvälisten tahojen tulisi kohdistaa huomionsa. Ensinnäkin humanitaarinen kriisi on levinnyt laajalle ja paikan päällä olevat avustusjärjestöt ovat raportoineet jo pitkään kasvavasta sisäisten pakolaisen määrästä. Pakolaisleirien heikko turvallisuustilanne, laajalle levinnyt seksuaalinen väkivalta ja vaikeus toimittaa ruoka-apua ovat tehneet tilanteesta entistä kriittisemmän. Toisekseen sananvapautta on rajoitettu mittavasti ja useat journalistit ovat joutuneet jättämään Tšadin pidätysten pelossa. Poliittisen opposition tukijoita on uhkailtu ja heitä on kadonnut. Tämä seikka jää usein humanitaarisen kriisin varjoon, vaikka sen parantaminen voisi olla yksi tärkeä askel tiellä vakaampaan politiikkaan.

Todellinen ratkaisu vaatii tietenkin vahvaa poliittista tahtoa ja suuria konkreettisia toimia, mutta yhtä tärkeä on tarve panostaa tšadilaisiin lapsiin ja heidän tulevaisuuteensa, pyrkimällä tehokkaasti estämään heidän rekrytointinsa aseellisiin kapinallisjoukkoihin sekä panostamalla heidän peruskoulutukseensa muun muassa ihmisoikeusopinnoin.

 
  
MPphoto
 
 

  Katrin Saks, fraktsiooni PSE nimel. – Minugi sõnavõtt haakub eelmise kõnelejaga. Tahtsin ka esile tõsta punkti, mis on ülimalt oluline käesoleva päevakorra juures ja see on just laste olukord kriisikolletes. Nende pea mitmesaja tuhande koduta jäänud inimese hulgas on ju suur osa – kui mitte enamus isegi – lapsi. Ja milline on see nende argipäev, neid masendavaid kaadreid oleme kõik ka televiisoriekraanilt näinud.

Euroopa Liidul on kohustus näidata solidaarsust üles muidugi kogu rahva suhtes, aga me peame pingutama, et tähelepanu koonduks lastele, sest nemad enda eest seista ei saa. On masendav, et ainult iga viies laps Tšaadis käib koolis ja tuhandeid-tuhandeid on neid, kes kannavad relva.

Toetan igati üleskutset sisse viia inimõiguste hariduse tegevuskavad koolides. On oluline, et Tšaadi valitsus teeb kõik, et lapsi ei värvataks mässumeelsete rühmituste poolt ja selles valguses osutub kindlasti ka väga tähtsaks EUFORi roll, näiteks suheldes kogukonna liidritega ja suunates nendegi tähelepanu laste olukorrale selles piirkonnas.

 
  
MPphoto
 
 

  Urszula Krupa, w imieniu grupy IND/DEM. – Panie Przewodniczący! Tematem dzisiejszej debaty jest łamanie praw człowieka w Czadzie, w którym sytuacja jest podobnie dramatyczna jak w Darfurze, Sudanie czy Republice Środkowoafrykańskiej, gdzie obok konfliktów na tle etnicznym, językowym oraz religijnym występują różne konflikty interesu zwłaszcza polityczno-naftowe.

Biedne ekonomicznie i słabo rozwinięte kraje Afryki, chociaż bardzo bogate w surowce naturalne, w tym złoża ropy naftowej, metale czy kamienie szlachetne, stają się nie tylko areną handlu tymi zasobami czy narkotykami, ale chłonnym rynkiem zbytu broni, jednej z głównych przyczyn nadużyć praw człowieka. W atmosferze narastających konfliktów i wojen wielu rodzimych i obcych handlarzy bez skrupułów wykorzystuje sytuację bogacąc się kosztem chaosu, uchodźców i cierpień milionów niewinnych ludzi nawet ludobójstwa, gwałtów i wykorzystania kobiet i dzieci.

Sytuację pogarsza niestety także bierność społeczności międzynarodowej, którą kontrolują i wykorzystują wielkie mocarstwa rozgrywające swoje interesy na światowej arenie. Różnego rodzaju misje humanitarne niewiele mogą pomóc, a czasem nawet zaprzeczają swoim pierwotnym celom i powołaniu. Taka sytuacja wydaje się beznadziejna, dopóki życie oraz godność człowieka przegrywa z materializmem praktycznym, liberalizmem, szerzącą się cywilizacją śmierci, którą czasami propagują nawet organizacje mieniące się humanitarnymi szerząc edukację określaną mianem zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego.

Dlatego różnego rodzaju rezolucje i sprawozdania mogą jedynie uspokoić sumienia autorów jednak nie poprawią sytuacji w Afryce, dopóki afrykańscy przywódcy oraz mocarstwa, zarówno wschodnie jak i zachodnie, nie przestaną korzystać z wojny i szerzącej się nienawiści na kontynencie afrykańskim.

 
  
MPphoto
 
 

  Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (PSE). – Panie Przewodniczący! Mimo podpisanego przed rokiem porozumienia pomiędzy wszystkimi partiami politycznymi w Czadzie na rzecz wzmocnienia procesu demokratycznego oraz późniejszego układu o nieagresji z władzami Sudanu, sytuacja jest nadal bardzo napięta. Siły rządowe regularnie ścierają się z rebeliantami z grupy uzbrojonych bojowników z Darfuru, napadają na transporty z pomocą humanitarną. Stan wyjątkowy został wykorzystany do bezkarnego więzienia opozycji oraz silnego ograniczenia wolności prasy i słowa.

Szczególnie niepokoi pogarszająca się sytuacja humanitarna w kraju, gdzie w wyniku konfliktu w Darfurze, jego skutków transgranicznych, w 12 obozach wzdłuż wschodniej granicy Czadu z Sudanem przebywa ponad 300 tysięcy uchodźców. Z uwagi na wciąż toczące się walki, dostawy żywności do obozów są utrudnione, a uchodźcy wegetują w straszliwych warunkach. W wyniku masowych wysiedleń ludność cywilna stale pada ofiarą agresji i pogwałcenia podstawowych praw człowieka.

Z uwagi na widoczny impas w stabilizacji sytuacji w Czadzie instytucje międzynarodowe powinny wzmocnić wysiłki na rzecz dialogu pomiędzy wszystkimi stronami konfliktu i tylko globalne porozumienie ma szanse zapobiec klęsce humanitarnej w kraju. Niezbędne jest jak najszybsze uruchomienie misji sił europejskich, by wesprzeć działalność humanitarną w regionie oraz zwiększyć ochronę ludności cywilnej oraz uchodźców.

 
  
MPphoto
 
 

  Zbigniew Zaleski (PPE-DE). – Monsieur le Président, j'aimerais encore une fois me référer à cette résolution de Ljubljana, contre laquelle nos collègues africains ont voté. J'étais vraiment déçu et attristé. Je ne pense pas, je n'espère pas, que les valeurs pour l'Afrique viennent de la Chine, avec son agressive invasion économique que l'on observe actuellement.

On ne sait pas comment traiter nos partenaires africains quand ils traitent le Tchad ainsi. Mais il y a une chose assez claire: il faut les convaincre en ce qui concerne les droits de l'homme. Pour nous, il n'y a pas d'autre choix. Il apparaît que ce chemin sera long et coûteux, mais il n'y a pas d'autre choix.

 
  
MPphoto
 
 

  Miroslav Mikolášik (PPE-DE). – Chcel by som tiež pridať svoj hlas v zložitej situácii, v ktorej sa nachádzajú ľudia v Čade. Ako vieme podľa posledných informácií, okrem 300 000 utečencov vo východných častiach je tam 200 000 vnútorných presídlencov, ktorí sú vlastne v týchto táboroch podrobení ťažkej humanitárnej a ľudsky ťažko znesiteľnej situácii, humanitárnej kríze a neznesiteľnej situácii.

Keď k tomu pripočítame aj nedostatok potravín, nedostatok liekov, dramatické zneužívanie neslobody týchto ľudí, rozširovanie drog a rozširovanie chorôb medzi ľuďmi, ktorí sú v tých podmienkach zadržiavaní, alebo sa tam nachádzajú, tak nám neostáva nič iné ako apelovať na to, aby sme podporili demokratický proces a aby rebeli boli aj pomocou európskych jednotiek potlačení.

 
  
MPphoto
 
 

  Armando Veneto (PPE-DE). – Signor Presidente, onorevole colleghi, l'Assemblea paritetica di Lubiana, dopo che era stata raggiunta l'intesa per la mozione unitaria, l'ha vista respinta dalla componente africana come è stato già detto.

Il dramma sta nelle ragioni che sono state esposte: si è detto perché mancava la delegazione del Ciad. Era chiaramente una scusa ed era strumentale questa scusa, ma è servita a nascondere la realtà dei fatti, la ragione per la quale la componente africana non ha votato la risoluzione. Questo significa che al fondo le ragioni di opportunismo politico vincono sulle ragioni dei diritti fondamentali dell'uomo, della tutela e della garanzia delle libertà fondamentali.

Io credo che, invece, il valore dell'Europa – e della nuova storia che l'Europa interpreta – stia proprio nel fatto non solo di testimoniare, ma di battersi, perché non la convenienza ma le ragioni dell'uomo prevalgano su tutte le alchimie della politica. Credo che questo debba essere sottoscritto, confermato e ancora una volta deve diventare progetto per la vita stessa dell'Unione europea.

 
  
MPphoto
 
 

  John Bowis (PPE-DE). – Mr President, a few short years ago I was with a delegation in Chad, in the aftermath of their civil war and the violence, looking at the optimism that was coming from the arrival of oil and the pipeline. The wealth of that country was hitherto the mango trees of a village, nothing more, and oil was bringing opportunity to this country. The international community was supervising that in such a way that we had hope that this would bring stability and wealth and a future to this country. Now we have a mess, and we have a mess partly because of what has come in from outside – Darfur and so on – and, I have to say, partly from what has come from inside – the corruption, the poor governance and the violence.

As a result, it is the people of Chad who are suffering, and we must urge everyone – internationally, nationally and locally – to work together to bring this crisis to an end, and then build for the future again.

 
  
MPphoto
 
 

  Zuzana Roithová (PPE-DE). – Milí kolegové, tento týden jsme diskutovali o čínsko-afrických vztazích a Čad je jenom jeden z příkladů, kdy ropa je důvodem pro nákup zbraní. Pokud nebudeme tlačit na to, aby Čína, která je členem Rady bezpečnosti OSN, nezměnila svou zahraniční a obchodní politiku z tzv. bezpodmínečné v podmínečnou a nepotáhne s námi za jeden provaz, potom můžeme jenom plakat nad tím, že nemáme dostatek prostředků, abychom statisícům uprchlíkům a mrtvým a zraněným poskytovali dostatek pomoci.

 
  
MPphoto
 
 

  Androula Vassiliou, Member of the Commission. − Mr President, we fully support the call of Members for a restoration of the political process in Chad and for a diplomatic resolution to the tensions between Chad and Sudan.

Concerning the internal political process, we welcome the nomination of a new Prime Minister, Mr Abbas. In our view, his declaration of 18 April was a first promising signal which could lead to the normalisation of the relations between the government and the non-armed opposition.

We are, therefore, hopeful that the constitution of the new, inclusive government of 23 April, where four key ministerial posts have been given to non-armed opposition parties coming from la Coordination des partis politiques pour la défense de la Constitution (CPDC), will pave the way for the relaunching of a more comprehensive dialogue on the basis of the political agreement of 13 August 2007.

Commissioner Michel was amongst the first to express concern about the disappearance of members of the opposition following the attempted coup of early February and to call for the immediate release of any opposition leaders held in custody by the Chadian authorities. Like many of the speakers today, we are still vocal concerning the need to shed light on the situation of Mr Ibni Saleh, spokesperson of the CPDC.

In this regard the European Commission, through its role as an international observer to the National Commission of Inquiry, is seeking to develop clarity about these disappearances, which will help engender trust in the political process.

With regard to the political process, through our 10th European Development Fund and Instrument for Stability we are developing Chad’s capacity to hold legislative elections in late 2009, as envisaged by the 13 August 2007 agreement. This includes support for electoral preparations and the conducting of a national census. Chad has also been included as a country to be followed up in view of a possible EU election observation mission in 2009, if all conditions for such a deployment are met.

Concerning the relations between Chad and Sudan, the issue of the rebel groups can only be considered as part of the wider situation, and we are encouraged by the recent Libreville meeting of the Contact Group established under the Dakar Accord between Chad and Sudan. We believe that such sustained diplomatic efforts are essential to calm down the two countries.

Our humanitarian assistance in East Chad is ongoing (an average of EUR 30 million each year), and needs are adequately covered. Nevertheless, to complement humanitarian aid and the increase in security of refugee and internally displaced people camps that the EUFOR/MINURCAT deployment will bring, our Programme d’Accompagnement à la Stabililisation de l’Est du Tchad will support the conditions in areas to which internally displaced persons and refugees may choose to return in eastern Chad and northern Central African Republic, with particular regard to access to drinking water and food security. Activities will start under this programme before the rainy season commences.

In view of the success of the MINURCAT mission as crucial to safeguarding the long-term stability and development of Chad, as seen in our EUR 10 million contribution to the MINURCAT operation, we are encouraged that training has started for the first 77 commanders of the Détachement intégré de sécurité.

To help embed progress, our 10th European Development Fund will include EUR 25 million in support of reform of the justice sector, including the development of the police force, as well as an additional EUR 25 million for Security Sector Reform.

 
  
MPphoto
 
 

  Le Président. – Le débat est clos.

Le vote aura lieu à la fin des débats.

Déclarations écrites (article 142)

 
  
MPphoto
 
 

  Alessandro Battilocchio (PSE), per iscritto. – La situazione in Ciad è divenuta ormai critica. Gruppi armati provenienti dal Sudan compiono incursioni nel territorio ad est del paese causando uccisioni indiscriminate, violenze e stupri soprattutto tra le fasce deboli delle popolazioni, senza reazione alcuna da parte del governo locale. D'altro canto l'evidente difficoltà di gestione del crescente numero di campi profughi che accolgono rifugiati dalla regione del Darfur, minacciati dalla situazione conflittuale che si è venuta a creare nel paese tra governo e forze di opposizione che contestano la validità delle elezioni, hanno costretto le autorità locali a dichiarare lo stato di emergenza nazionale.

La prima conseguenza del provvedimento, come riportato da Amnesty International, è stata la nascita di un comitato ad hoc per la censura di quotidiani e stazioni radiofoniche che, oltre a determinare un susseguirsi di arresti di giornalisti ed oppositori politici, ha provocato la scomparsa del portavoce del partito per la difesa della Costituzione.

Questa escalation di violenza deve essere assolutamente fermata. Le istituzioni europee hanno il compito, i mezzi e la responsabilità di garantire e difendere i diritti umani in tutto il mondo, specie in regioni particolari come il Ciad in cui i cittadini sono già provati da crisi umanitarie ed attacchi esterni.

 
  

(1)Voir procès-verbal.

Aġġornata l-aħħar: 27 t'Awissu 2008Avviż legali