ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. SIWIEC
Αντιπροέδρου

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση:

- της ετήσιας έκθεσης (A6-0153/2008) του κ. Cappato, εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με την ετήσια έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο το 2007 και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί του θέματος (2007/2274(INI)), και

- της έκθεσης (A6-0138/2008) του κ. Salafranca Sánchez-Neyra και της κ. De Keyser, εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με τις αποστολές εκλογικών παρατηρητών της ΕΕ: στόχοι, πρακτικές και μελλοντικές προκλήσεις (2007/2217(INI)).

  Marco Cappato, εισηγητής. – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, οι πολιτικές για την προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων απαιτούν πρωτίστως αποτελεσματικές εξουσίες λήψης αποφάσεων σε διεθνές επίπεδο, τις οποίες η ΕΕ διαθέτει. Δυστυχώς, πολύ συχνά, όπως στην περίπτωση της έκθεσης που εγκρίναμε ομοφώνως στην αρμόδια επιτροπή, η ευρωπαϊκή πολιτική είναι στην πραγματικότητα η πολιτική των κρατών μελών. Είναι δύσκολο να αποκτήσουμε μια ευρωπαϊκή πολιτική για τα ανθρώπινα δικαιώματα όταν τα κράτη μέλη επιβάλλουν σε τέτοιο βαθμό την προώθηση των εθνικών τους συμφερόντων.

Ωστόσο, όταν απαιτείται πολιτική βούληση, και ενίοτε αυτό ξεπερνιέται χάρη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο δεν διαθέτει εξουσία λήψης πολιτικών αποφάσεων σε διεθνές επίπεδο, καταφέρνουμε να σημειώσουμε σημαντική πρόοδο. Πάρτε για παράδειγμα τη θανατική ποινή: τρία ψηφίσματα αυτού του Κοινοβουλίου εξασφάλισαν τελικά μια σημαντική ευρωπαϊκή θέση για την εφαρμογή δικαιοστασίου στις εκτελέσεις, επί της οποίας διεξήχθη ψηφοφορία στα Ηνωμένα Έθνη, στη Νέα Υόρκη, τον Δεκέμβριο. Δείτε πώς το Κοινοβούλιο πρότεινε μια ευρωπαϊκή πολιτική για το Θιβέτ, με ένα ψήφισμα το οποίο εγκρίναμε στην τελευταία συνεδρίαση.

Υπάρχουν επίσης μέσα προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πολύ συχνά όμως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αναγνωρίζει τη νομιμότητά τους. Διαθέτουμε ρήτρες ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλες μας τις συμφωνίες συνεργασίας, παρ’ όλα αυτά δεν διαθέτουμε ικανοποιητικούς μηχανισμούς παρακολούθησης και προσωρινής αναστολής των συμφωνιών, καθόσον οι ρήτρες αυτές θα μας επέτρεπαν πραγματικά να διασφαλίσουμε τον σεβασμό της δημοκρατίας σε τρίτες χώρες.

Πολύ συχνά τα τελευταία χρόνια εμείς οι Ευρωπαίοι επικρίνουμε τις ΗΠΑ επειδή η προώθηση της δημοκρατίας με στρατιωτικά μέσα έχει αποδειχθεί αναποτελεσματική. Αυτό είναι αλήθεια! Εντούτοις, πρέπει επίσης να βρούμε εναλλακτικά μέσα. Δεν μπορούμε να λέμε απλώς ότι τα όπλα είναι αναποτελεσματικά, καθότι έτσι θα ενδίδουμε στον πειρασμό του ειρηνισμού και της ουδετερότητας. Ας πούμε μόνο ότι μια τέτοια επιλογή δημιουργεί τον κίνδυνο να φανούμε αντικειμενικά χρήσιμοι σε δικτάτορες.

Έτσι, το όπλο που έχουμε ξεχωρίσει και το οποίο αναφέρεται ρητώς σε αυτή την έκθεση –λυπούμαι ειλικρινά που έχει κατατεθεί μια τροπολογία της Σοσιαλιστικής Ομάδας με την οποία επιδιώκεται η διαγραφή αυτού του σημείου– είναι το όπλο της μη βίας: μη βία κατά το πρότυπο του Γκάντι, για την ακρίβεια, ως πολιτικό μέσο παρά ως φολκλορική αναφορά· μη βία βασισμένη στη γνώση, βασισμένη στα δικαιώματα – στη δημιουργία δικαιωμάτων, τη διασφάλιση της επιβίωσής τους και την προστασία του δικαιώματος στη ζωή.

Αντιμετωπίζουμε τη μη βία ως ένα τεχνολογικό μέσο, και γι’ αυτό προτείνουμε να οριστεί το 2010 «ευρωπαϊκό έτος μη βίας», να εφαρμόσει η Ευρωπαϊκή Ένωση μια ενεργό πολιτική με την Επιτροπή και το Συμβούλιο για την προώθηση μη βίαιων μέσων, την υποστήριξη αντιφρονούντων, την ενίσχυση της δημοκρατικής αντιπολίτευσης. Αυτό είναι κρίσιμο αν θέλουμε να προχωρήσουμε πέρα από την τυπική μόνον προάσπιση εγγράφων και κειμένων προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και αν θέλουμε να δώσουμε ζωή στα ανθρώπινα δικαιώματα στο πλαίσιο δικτατοριών και «μη δημοκρατιών».

  Véronique De Keyser, εισηγήτρια. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, δεκαπέντε χρόνια μετά την πρώτη αποστολή παρακολούθησης εκλογών στη Ρωσία, και οκτώ χρόνια μετά την πρώτη ανακοίνωση της Επιτροπής επί του θέματος, πώς μπορούμε να αξιολογήσουμε τα αποτελέσματα της παρακολούθησης εκλογών; Καταρχάς, είναι θετικά. Σκοπός αυτής της έκθεσης, η οποία συντάχθηκε από κοινού και σε πλήρη αρμονία με τον κ. Salafranca, ήταν να υπογραμμιστούν οι έως τώρα επιτυχίες: ο αυξανόμενος επαγγελματισμός των αποστολών εκλογικών παρατηρητών, η δημιουργία ενός σώματος πεπειραμένων παρατηρητών στην ΕΕ –επιτυχίες που σημαίνουν ότι ο προϋπολογισμός του ευρωπαϊκού μέσου για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα του ανθρώπου (ΕΜΔΔΑ) πλησιάζει τώρα το 25%– και, πάνω από όλα, ο ευτυχής συνδυασμός δύο αποστολών, καθεμία εκ των οποίων είχε επικεφαλής βουλευτές του ΕΚ: της αποστολής της ΕΕ, η οποία έχει πιο τεχνικό χαρακτήρα και είναι πιο μακροπρόθεσμη, και της αποστολής του Κοινοβουλίου, η οποία είναι πιο βραχυπρόθεσμη και πιο πολιτική.

Πρέπει, ωστόσο, να συνεχίσουμε να προχωρούμε προς τα εμπρός. Οι κύριες συστάσεις που περιλαμβάνονται σε αυτή την έκθεση είναι, καταρχάς, η εξασφάλιση της δυνατότητας συμμετοχής στις αποστολές μελών των χωρών ΑΚΕ, της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ευρώπης-Λατινικής Αμερικής και της Ευρωμεσογειακής Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης, με μεγάλη όμως προσοχή. Πρέπει να ληφθεί μέριμνα ώστε να μην καταστραφεί ο επαγγελματισμός και να διατηρηθεί η ευρωπαϊκή σφραγίδα των αποστολών. Δεύτερον, η διατήρηση του προϋπολογισμού στο 25% για το ευρωπαϊκό μέσο για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα του ανθρώπου, η κατάρτιση ετήσιας έκθεσης αξιολόγησης των αποστολών που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια εκάστου έτους –κάτι που έχει τεράστια σημασία– η διερεύνηση της ασφάλειας των εκλογών που πραγματοποιούνται με χρήση ηλεκτρονικών συστημάτων –μια νέα πρόκληση για τους εκλογικούς παρατηρητές– και, πάνω από όλα, η καταβολή εντονότερων προσπαθειών στο μέτωπο της παρακολούθησης. Η δυσκολία έγκειται στην παρακολούθηση, και είναι δύσκολο να αποτελέσουν οι εκλογές πραγματικό μοχλό της δημοκρατίας όπως θα έπρεπε να είναι. Στην έκθεση περιγράφεται μια σειρά μεθόδων παρακολούθησης, εδώ όμως θα αναφέρω μόνο την πολιτική παρακολούθηση, και αναφέρομαι κυρίως στο Συμβούλιο. Είναι απαράδεκτο, όταν λαϊκοί αντιπρόσωποι ή πρόεδροι εκλέγονται μέσω εκλογικής απάτης, να συνεχίζονται οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντί τους σαν να μην συνέβη τίποτε· σαν να είναι όλα καλά. Είναι επίσης αδιανόητο –και καταστροφικό– όταν οι αντιπρόσωποι εκλέγονται με δημοκρατικό τρόπο να μην έχουν το δικαίωμα σεβασμού και νομιμοποίησης που θα έπρεπε να τους εξασφαλίζει η εκλογή τους. Υπήρξαν τέτοια ατυχή παραδείγματα στο παρελθόν, τα οποία οδήγησαν σε τραγικές καταστάσεις. Δεν θέλω να γίνει αυτό συνήθης πρακτική. Η έκθεση στηρίζεται στη συναίνεση και όχι στην πολεμική, και προσφέρει στην Ευρώπη ένα θαυμάσιο μέσο άσκησης πολιτικής, το οποίο δεν πρέπει να αρνηθεί να χρησιμοποιήσει.

  José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, εισηγητής. – (ES) Κύριε Πρόεδρε, η ιστορία των αποστολών εκλογικών παρατηρητών είναι επιτυχημένη, και φρονώ ότι σε αυτή την περίπτωση η εξωτερική πολιτική της ΕΕ, η οποία έχει δεχθεί τόσες πολλές επικρίσεις, πρέπει να αναγνωριστεί όπως της αξίζει, διότι αυξάνει την ορατότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενισχύει το κύρος των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και βελτιώνει την εξωτερική εικόνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θεωρώ ότι είναι σωστό να αναγνωριστεί ότι, κατά τη θητεία της Επιτρόπου Ferrero-Waldner, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι παγκόσμιος ηγέτης στην παρακολούθηση εκλογών χάρη στη μεθοδολογία της και στην αξιοπιστία του έργου της.

Όπως επεσήμανε η κ. De Keyser, αυτή η έκθεση εγκρίθηκε με 60 ψήφους υπέρ και καμία κατά στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, αποτελώντας σαφές παράδειγμα εξαιρετικής συνεργασίας.

Νομίζω ότι πρέπει να ξεκινήσουμε από τα θετικά στοιχεία των μέχρι τώρα εμπειριών μας, όμως δεν πρέπει να επαναπαυτούμε στις δάφνες μας, όσο και αν τις αξίζουμε, διότι μένουν ακόμη να γίνουν πάρα πολλά.

Θεωρώ λοιπόν ότι είναι σημαντικό να υπογραμμιστούν οι συστάσεις και προτάσεις στις τελικές εκθέσεις τις οποίες υπέβαλαν οι αποστολές εκλογικών παρατηρητών, χωρίς να λησμονούμε ότι είναι απλώς συστάσεις και προτάσεις και ότι τα κυρίαρχα κράτη μπορούν να αποφασίσουν εάν επιθυμούν να τις εφαρμόσουν ή όχι, φρονώ όμως ότι είναι σημαντικό να περιλαμβάνονται στα προγράμματα και τους πολιτικούς διαλόγους με τους εταίρους μας.

Μια άλλη θεμελιώδης πτυχή είναι η ανεξαρτησία των αποστολών, καθώς και το κύρος που έχουν αποκτήσει αυτές οι αποστολές χάρη στην αντικειμενικότητα, την αμεροληψία και την ανεξαρτησία τους.

Αυτή η ανεξαρτησία, όμως, πρέπει να προσφέρει στις αποστολές τη δυνατότητα να συντονίζουν μια ενιαία θέση με τα κράτη μέλη και την Επιτροπή, έτσι ώστε η ΕΕ να εκφράζεται με ενιαίο τρόπο και να μην υπάρχει κατακερματισμός, όπως ανέφερε η κ. De Keyser όταν επεσήμανε ότι έχουν εμφανιστεί ορισμένα προβλήματα με το Συμβούλιο των Υπουργών.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι κοινοτικές αποστολές πρέπει να συνεργάζονται με άλλες αποστολές αλλά και με τοπικές οργανώσεις.

Τέλος, κύριε Πρόεδρε, θεωρώ ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό να διαθέτει η Επιτροπή, η οποία καταβάλλει πολύ αποτελεσματικές προσπάθειες σε αυτόν τον τομέα, επαρκή περιθώρια ευελιξίας και να μην περιορίζεται από μια δημοσιονομική προκρούστεια κλίνη η οποία δεν της επιτρέπει να επιτελεί αυτή την εξαιρετική αποστολή.

Εν κατακλείδι, κύριε Πρόεδρε, θέλω να εκφράσω τη στήριξή μου και την ικανοποίησή μου για τα όσα έχουν επιτευχθεί μέχρι στιγμής, καθώς και τη στήριξή μου για τις μελλοντικές παρεμβάσεις στο πεδίο αυτό.

  Janez Lenarčič, Προεδρεύων του Συμβουλίου. – (SL) Επιτρέψτε μου, παρακαλώ, μια διαδικαστική επισήμανση προτού ξεκινήσω την εισαγωγική μου ομιλία. Σήμερα, στην αρχή της συνεδρίασης, ελέχθη ότι ένα από τα θέματα της ημερήσιας διάταξης αναβλήθηκε επειδή το Συμβούλιο δεν ήταν σε θέση να παρίσταται. Ενόψει της καθυστέρησης με την οποία ξεκινήσαμε τη συζήτηση αυτού του θέματος, είναι σαφώς εύλογο να αναβληθεί η συζήτηση για άλλη ημέρα, ιδίως ενόψει του γεγονότος ότι η ημερήσια διάταξη της σημερινής συνεδρίασης είναι υπερπλήρης. Η Προεδρία σκόπευε να είναι παρούσα για όλα τα προγραμματισμένα θέματα και θα είναι επίσης παρούσα καθ’ όλη τη διάρκεια της συζήτησης, η οποία ξεκινά τόσο αργά, δεδομένου ιδίως ότι επιθυμούμε να καταδείξουμε τη σημασία που αποδίδουν το Συμβούλιο και η Προεδρία σε αυτό το θέμα. Οι εισαγωγικές μου παρατηρήσεις θα διαρκέσουν επίσης λίγο περισσότερο από τα προβλεπόμενα πέντε λεπτά. Ζητώ την κατανόησή σας και θα προσπαθήσω να συντομεύσω τα καταληκτικά μου σχόλια στο τέλος της συζήτησης.

Κυρίες και κύριοι βουλευτές, χαιρετίζω την έκθεση την οποία κατήρτισε κ. Cappato, ήτοι την ετήσια έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο. Θέλω να υπογραμμίσω ότι θεωρούμε ότι ο ρόλος του Κοινοβουλίου για την προαγωγή του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων διεθνώς είναι καίριος και ότι η κριτική σας στάση αποτελεί σημαντική συμβολή στις προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αυτό το ζωτικό πεδίο. Το Συμβούλιο θα μελετήσει αυτή την έκθεση λεπτομερώς. Σήμερα όμως θέλω να απαντήσω σε ορισμένα κεντρικά σημεία της έκθεσής σας, κύριε Cappato.

Καταρχάς, αναμφίβολα η έκθεσή σας μελετά τις περισσότερες από τις θεμελιώδεις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πάνω από όλα, μας ικανοποιεί το γεγονός ότι οι δραστηριότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου συμπεριελήφθησαν επίσης στην έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στην ενότητα της έκθεσης που αναφέρεται σε αυτό το θέμα αναγνωρίζεται ο σημαντικός ρόλος αυτής της έγκριτης συνέλευσης στην προαγωγή του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το Συμβούλιο θα επιδιώξει και στο μέλλον να διασφαλίσει τη στενή συνεργασία με το Κοινοβούλιο, ειδικότερα με την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων και την Υποεπιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Θεωρούμε ότι οι ετήσιες εκθέσεις θα συνεχίσουν να αντικατοπτρίζουν τις προσπάθειες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε αυτό το πεδίο.

Όσον αφορά την έκκληση, που περιλαμβάνεται στην έκθεση, να ενισχυθεί η συνεργασία μεταξύ του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οφείλω να πω ότι συμφωνώ ως προς το ότι υπάρχουν πολλές δυνατότητες σε αυτόν τον τομέα και η υπογραφή ενός μνημονίου συνεννόησης μεταξύ του Συμβουλίου της Ευρώπης είναι ασφαλώς σημαντική. Η Ευρωπαϊκή Ένωση σέβεται τις προσπάθειες του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προαγωγή και προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει επίσης αταλάντευτος υποστηρικτής του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στηρίζουμε ενεργά την ανεξαρτησία του γραφείου του Υπάτου Αρμοστή για τα ανθρώπινα δικαιώματα και προσπαθούμε να διασφαλίσουμε ότι το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα καταστεί αποτελεσματικό όργανο για την αντιμετώπιση σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως.

Η πρόσφατη έβδομη σύνοδος του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η οποία πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη, υπήρξε επιτυχής για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι δύο κύριες πρωτοβουλίες μας –ανανέωση της εντολής των ειδικών εισηγητών για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Βιρμανία/Μιανμάρ και τη Βόρεια Κορέα– έγιναν δεκτές. Όλες οι πρωτοβουλίες των διαφόρων κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έγιναν επίσης δεκτές. Προσπαθήσαμε συγχρόνως να εξασφαλίσουμε την ανανέωση της θητείας του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα για τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, δυστυχώς όμως οι προσπάθειές μας δεν τελεσφόρησαν. Μεταξύ των θετικών αποτελεσμάτων αυτής της συνόδου, ειδική μνεία αξίζει η ανανέωση των εντολών υπέρ των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του δικαιώματος των γυναικών να μην υπόκεινται σε βίαιη μεταχείριση.

Τον Απρίλιο εγκαινιάστηκε ένας νέος μηχανισμός στο πλαίσιο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η οικουμενική περιοδική επανεξέταση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρεί ότι αποτελεί ζωτικό μηχανισμό για την προστασία και την προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι ακόμη πολύ νωρίς ίσως για να προβούμε σε επαρκή αξιολόγηση της λειτουργίας αυτού του νέου μηχανισμού, όμως οι αρχικές εντυπώσεις καταδεικνύουν ότι τα κράτη μέλη τον αντιμετωπίζουν με σοβαρότητα και ενεργούν υπεύθυνα. Ορισμένες απόπειρες μελών του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να αποδυναμώσουν αυτόν τον μηχανισμό αποτελούν, ωστόσο, λόγο ανησυχίας.

Εκτός από τις εντατικές προσπάθειες στους κόλπους των Ηνωμένων Εθνών, τα τελευταία χρόνια επιδεικνύεται ενδιαφέρον για την ενσωμάτωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε άλλους τομείς της εξωτερικής πολιτικής. Θέλω να επιβεβαιώσω ότι αυτό συγκαταλέγεται μεταξύ των σημαντικότερων προτεραιοτήτων της σλοβενικής Προεδρίας. Η Προεδρία στηρίζει επίσης όλες τις προσπάθειες της προσωπικής εκπροσώπου του κ. Σολάνα για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κ. Riina Kionka, προς αυτή την κατεύθυνση.

Σε αυτό το σημείο θέλω να σχολιάσω το τμήμα της έκθεσης στο οποίο ζητείται ο εκσυγχρονισμός των κατευθυντηρίων γραμμών για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Κατά τη διάρκεια της Προεδρίας μας, θα εκσυγχρονιστούν τρεις από τις πέντε θεματικές κατευθυντήριες γραμμές. Την περασμένη εβδομάδα το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων και Εξωτερικών Σχέσεων ενέκρινε τις ενημερωμένες κατευθυντήριες γραμμές για τα βασανιστήρια. Τον επόμενο μήνα αναμένουμε επίσης την ολοκλήρωση της αναθεώρησης των κατευθυντηρίων γραμμών για τη θανατική ποινή, η οποία συμπίπτει με τη δέκατη επέτειο από τη θέσπιση των κατευθυντηρίων γραμμών. Η Προεδρία ολοκληρώνει εξάλλου την ενημέρωση των κατευθυντηρίων γραμμών για τα παιδιά και τις ένοπλες συγκρούσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να σημειωθεί ότι αυτόν τον μήνα το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων και Εξωτερικών Σχέσεων αναμένεται επίσης να εγκρίνει μια διετή επισκόπηση της εφαρμογής του πίνακα ελέγχου για την ενσωμάτωση της προστασίας των παιδιών που εμπλέκονται σε ένοπλες συγκρούσεις στην ευρωπαϊκή πολιτική ασφάλειας και άμυνας.

Όσον αφορά τις κατευθυντήριες γραμμές για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην έκθεσή σας διατυπώνεται προς τα κράτη μέλη το αίτημα να εξετάσουν το ενδεχόμενο έκδοσης θεωρήσεων για τέτοιες ομάδες. Στους κόλπους της ομάδας εργασίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα (COHOM), η Προεδρία διοργάνωσε συζητήσεις τον Απρίλιο με σκοπό την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τις πρακτικές στον τομέα των θεωρήσεων. Φαίνεται ότι η συζήτηση ώθησε ορισμένα κράτη μέλη, μαζί με τις αρμόδιες προξενικές αρχές, να μελετήσουν το ενδεχόμενο παροχής βοήθειας σε υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσω της έκδοσης θεωρήσεων βραχείας παραμονής. Συγχρόνως, τα κράτη μέλη υποστήριξαν τη συμπερίληψη αναφοράς σε αυτό το θέμα στον νέο κοινό κώδικα για τις θεωρήσεις. Η κρίσιμη πτυχή των κατευθυντηρίων γραμμών είναι, ασφαλώς, η εφαρμογή τους στην πράξη, με άλλα λόγια η παρακολούθηση των καταστάσεων που άπτονται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η αντίδραση σε παραβιάσεις μέσω διαβημάτων και δηλώσεων καθώς και με τη συμπερίληψη του θέματος στον αντίστοιχο διάλογο.

Ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλο τον κόσμο είναι όντως μια από τις κύριες προτεραιότητες της ευρωπαϊκής κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας. Με τη χρήση μέσων όπως κοινά μέτρα και στρατηγικές, διαβήματα και επιχειρήσεις διαχείρισης κρίσεων, η ΕΕ επιδιώκει την ενίσχυση της δημοκρατικής διαδικασίας και τη βελτίωση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε πολλές χώρες. Σε αυτό το πλαίσιο, ο διάλογος για τα ανθρώπινα δικαιώματα έχει πρακτική σημασία. Η ΕΕ διεξάγει συνομιλίες με το Ιράν, το Ουζμπεκιστάν, τη Ρωσική Ομοσπονδία, την Αφρικανική Ένωση και την Κίνα.

Στο πλαίσιο των συμφωνιών συνεργασίας, οι οποίες περιλαμβάνουν διατάξεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, διεξάγεται επίσης τέτοιος διάλογος με άλλες τρίτες χώρες. Επ’ αυτού, επισημαίνω ότι η επόμενη ευκαιρία για τη συζήτηση της κατάστασης στην Κίνα θα μας δοθεί την προσεχή εβδομάδα, στις 15 Μαΐου, οπότε θα πραγματοποιηθεί ο επόμενος γύρος του διαλόγου ΕΕ-Κίνας για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Λιουμπλιάνα. Μπορώ εξάλλου να αναφέρω τις πρόσφατες διαβουλεύσεις με τη Ρωσική Ομοσπονδία, οι οποίες διεξήχθησαν τον Απρίλιο.

Κυρίες και κύριοι βουλευτές, θέλω επίσης να θίξω το θέμα της συνεργασίας μεταξύ των διαφορετικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προστασία και προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τις προσεχείς ημέρες το Συμβούλιο αναμένεται να συντάξει απαντητική επιστολή στην επιστολή του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κ. Pöttering, σχετικά με τη διοργανική συνεργασία όσον αφορά τον διάλογο για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Σας διαβεβαιώ ότι υπάρχει έντονη πολιτική βούληση για την ενίσχυση αυτών των σχέσεων, τουλάχιστον από μέρους της Προεδρίας.

Εν κατακλείδι, χαιρετίζω τις εκθέσεις της κ. De Keyser και του κ. Salafranca Sánchez-Neyra για τις αποστολές εκλογικών παρατηρητών. Οι αποστολές εκλογικών παρατηρητών είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προαγωγή της δημοκρατίας. Συμβάλλουν στην ενίσχυση του δημοκρατικού διαλόγου και της δημοκρατικής εκλογικής διαδικασίας και ευνοούν την οικοδόμηση δημοκρατικών θεσμών. Εφέτος διεξήχθησαν, και πρόκειται να διεξαχθούν, εκλογές σε πολλές χώρες. Το Συμβούλιο τις παρακολουθεί στενά και θα συνεχίσει να το πράττει.

Ως τμήμα των προσπαθειών μας να ενισχύσουμε τους δεσμούς μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις αποστολές εκλογικών παρατηρητών, έχουμε ήδη πραγματοποιήσει ανταλλαγή απόψεων με τους βουλευτές του ΕΚ που ηγήθηκαν αποστολών παρακολούθησης. Οι εκθέσεις τους συμβάλλουν σημαντικά στον σχεδιασμό της πολιτικής σε αυτόν τον τομέα, φρονώ δε ότι η σημερινή συζήτηση θα είναι σημαντική και ως προς αυτή την παράμετρο.

  Πρόεδρος. – Επιτρέψτε μου να επισημάνω κάτι στον κ. υπουργό, ο οποίος εξέφρασε την έκπληξή του για την καθυστέρηση των συζητήσεων. Αυτό συμβαίνει όταν οι ομιλητές χρησιμοποιούν περισσότερο χρόνο από τον αναμενόμενο. Όπως είχαμε συμφωνήσει νωρίτερα, ο κ. υπουργός επρόκειτο να μιλήσει για 5 λεπτά. Μίλησε για 10 λεπτά, οπότε υπάρχει περαιτέρω καθυστέρηση 5 λεπτών. Έτσι δημιουργείται το πρόβλημα, με μισό λεπτό εδώ και 5 λεπτά εκεί, και οι καθυστερήσεις αυτές συσσωρεύονται, οπότε καλό είναι να αισθανόμαστε από κοινού υπεύθυνοι για την τήρηση του προγράμματος.

  Benita Ferrero-Waldner, Μέλος της Επιτροπής. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, αισθάνομαι πολύ μεγάλη ικανοποίηση που μου δίνεται και πάλι η δυνατότητα να συμμετάσχω σήμερα σε αυτή την κοινή συζήτηση στην Ολομέλεια δύο καίριας σημασίας εκθέσεων στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας: της έκθεσης Cappato σχετικά με την ετήσια έκθεση της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και της έκθεσης Salafranca/De Keyser σχετικά με τις αποστολές εκλογικών παρατηρητών. Θέλω δε να συγχαρώ τους τρεις εισηγητές για το εξαίρετο έργο τους.

Χαιρετίζω επίσης το γεγονός ότι οι δύο εκθέσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις αποστολές παρακολούθησης εκλογών συζητούνται από κοινού, διότι θεωρώ ότι αυτό αποτελεί απτή απόδειξη της κοινής μας πεποίθησης ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα και η δημοκρατία πρέπει να συμβαδίζουν και να μην αντιμετωπίζονται χωριστά. Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι το θεμέλιο της δημοκρατίας, και η δημοκρατία είναι απαραίτητη για την προστασία και την προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Επιτρέψτε μου να θίξω τα δύο ζητήματα στη σημερινή μας ημερήσια διάταξη το ένα μετά το άλλο. Προφανώς θα προβώ εν προκειμένω σε μια γενική επισκόπηση, είμαι όμως σαφώς διατεθειμένη να πραγματευτώ τα θέματα λεπτομερέστερα στην πορεία της συζήτησης.

Η παρακολούθηση εκλογών είναι ένα εγχείρημα της εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο έχει στεφθεί από επιτυχία, και σας ευχαριστώ, κυρία De Keyser, για τα σχόλιά σας. Χάρη, νομίζω, στη συνεπή, αυστηρή μεθοδολογία της και στις ανεξάρτητες, αμερόληπτες, μακροπρόθεσμες αποστολές παρακολούθησής της, η ΕΕ συγκαταλέγεται μεταξύ των πιο αξιόπιστων διεθνών οργανισμών παρατήρησης εκλογών. Αυτό επιβεβαιώθηκε από τις πρόσφατες αποστολές παρατηρητών της ΕΕ σε ευαίσθητες εκλογικές διαδικασίες, όπως για παράδειγμα στην Κένυα (με επικεφαλής τον κ. Lambsdorff), το Πακιστάν (με επικεφαλής τον κ. Gahler) και το Νεπάλ (με επικεφαλής τον κ. Mulder). Οι επόμενες αποστολές θα αφορούν χώρες όπως η Καμπότζη και η Ρουάντα, οι οποίες επουλώνουν τα τραύματα ενός πολύ οδυνηρού παρελθόντος. Όπως και το 2007, οι αποστολές αυτές θα χρηματοδοτηθούν με πλήρη σεβασμό του συμφωνηθέντος δημοσιονομικού πλαισίου.

Η εδραιωμένη συνεργασία μεταξύ των αποστολών εκλογικών παρατηρητών της ΕΕ και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου συνδυάζει την τεχνική εμπειρογνωμοσύνη με την πολιτική ευαισθησία και εξασφαλίζει την ικανότητα της ΕΕ να εκφράζεται με ενιαίο τρόπο. Θέλω λοιπόν να συγχαρώ για μια ακόμη φορά όλους τους επικεφαλής των ομάδων παρατηρητών μέχρι στιγμής για το εξαίρετο έργο τους. Άλλωστε, ο επαγγελματισμός των αποστολών εκλογικών παρατηρητών της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπήρξε για εμένα ύψιστη προτεραιότητα από την αρχή της θητείας μου, κατά τη διάρκεια της οποίας στάλθηκαν επικεφαλής παρατηρητές σε 36 περίπου χώρες.

Συμφωνώ με τη θέση ότι η παρακολούθηση εκλογών από την ΕΕ δεν μπορεί να αποτελεί ανεξάρτητη πολιτική, αλλά πρέπει να είναι τμήμα μιας ευρύτερης στρατηγικής ενίσχυσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας. Είναι αναγκαίο να ενισχυθεί η πολιτική και τεχνική παρακολούθηση των αποστολών εκλογικών παρατηρητών της ΕΕ. Καλούμαστε όλοι να διαδραματίσουμε ρόλο σε αυτή την προσπάθεια, και η Επιτροπή θα χρησιμοποιήσει την επικείμενη επισκόπηση των εγγράφων στρατηγικής ανά χώρα ώστε να σχεδιάσει πιο συνεκτικές πολιτικές προσεγγίσεις σε επίπεδο χώρας, όπως προτείνεται στην έκθεση, με σκοπό να διασφαλιστεί ότι οι παρεμβάσεις μας για την προστασία και προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την προαγωγή της δημοκρατίας, την εκλογική ενίσχυση και την αναπτυξιακή βοήθεια για τη βελτίωση της δημοκρατικής διακυβέρνησης και του κράτους δικαίου θα ενισχύονται αμοιβαία.

Οπωσδήποτε υπάρχουν περιθώρια περαιτέρω βελτίωσης της πολιτικής. Θα συνεχίσω να επιδιώκω αυτή τη βελτίωση ευρισκόμενη σε διαρκή διάλογο με το Κοινοβούλιο. Στο πλαίσιο αυτό, προτείνω τη διοργάνωση ενός δεύτερου κοινού σεμιναρίου για την παρακολούθηση εκλογών το φθινόπωρο, το οποίο θα χρησιμοποιήσει ως αφετηρία την επιτυχή μας περυσινή συνάντηση, στην οποία επισημάνθηκε το σημαντικό ζήτημα της παρακολούθησης καθώς και της διατήρησης της ποιότητας του έργου των παρατηρητών. Σε αυτούς τους τομείς έχουμε ήδη πραγματοποιήσει σημαντικά βήματα: οι αποστολές εκλογικών παρατηρητών της ΕΕ εντάσσονται πλέον συστηματικά στον εκλογικό κύκλο και υπάρχει αυξημένη ευαισθητοποίηση για την ενσωμάτωση των συστάσεων των αποστολών εκλογικών παρατηρητών της ΕΕ στον διάλογο με τις χώρες εταίρους. Οι δύο εξολοκλήρου αναθεωρημένες μεθοδολογικές κατευθυντήριες γραμμές που μόλις δημοσιοποιήθηκαν, καθώς και η διαρκής στήριξη προγραμμάτων κατάρτισης παρατηρητών, θα μας βοηθήσουν να διατηρήσουμε το σταθερά υψηλής ποιότητας έργο των επικεφαλής παρατηρητών και των ομάδων τους στην εκάστοτε περιοχή. Το δεύτερο σεμινάριο θα μπορούσε να εστιάζεται στην ενίσχυση της ορατότητας των αποστολών εκλογικών παρατηρητών της ΕΕ και στην πολιτική διάσταση της εκλογικής στήριξης.

Μπορούμε, ασφαλώς, να συζητήσουμε πιθανά περαιτέρω ανοίγματα των αποστολών μας, όπως ανέφερε η κ. De Keyser. Μέχρι στιγμής, περιλαμβάνουμε ήδη παρατηρητές, λόγου χάρη, από την Ελβετία, τον Καναδά και τη Νορβηγία.

Θα προσπαθήσω να είμαι σύντομη στο δεύτερο σκέλος αυτής της ομιλίας μιας και ο Πρόεδρος του Συμβουλίου είπε ήδη πολλά. Το έτος που διανύουμε είναι σημαντικό για τα ανθρώπινα δικαιώματα καθόσον εορτάζουμε την 60ή επέτειο της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη 15η επέτειο της Παγκόσμιας Διάσκεψης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

Φρονώ ότι εκείνο που πρέπει να επισημάνουμε είναι ότι το περασμένο έτος χαρακτηρίστηκε από τις καίριες αλλαγές εντός των συστημάτων ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΗΕ, με την ολοκλήρωση του θεσμικού σχεδιασμού του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Τώρα έχει ολοκληρωθεί ο πρώτος γύρος των οικουμενικών περιοδικών επανεξετάσεων και ο δεύτερος γύρος ξεκίνησε στις 5 Μαΐου. Δεδομένου ότι τόσο ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ όσο και τρίτες χώρες τελούν υπό έλεγχο, νομίζω ότι θα είναι πολύ χρήσιμο να αναλύσουμε λεπτομερώς κατά πόσον αυτή η θεμελιώδης καινοτομία θα συμβάλει θετικά στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η αρμόδια ομάδα εργασίας του Συμβουλίου (COHOM) –η οποία συνεδριάζει στη Γενεύη– έχει αρχίσει μια προσπάθεια βελτίωσης του συντονισμού ενόψει μιας πιο συνεκτικής θέσης της ΕΕ στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και θα συζητήσει λεπτομερώς τα συμπεράσματα που θα συναχθούν από τους δύο πρώτους γύρους.

Δεν θα υπεισέλθω τώρα σε όλες τις λεπτομέρειες. Νομίζω ότι τα υπόλοιπα θα θιγούν κατά τη διάρκεια της συζήτησης, οπότε θα είμαι πρόθυμη να απαντήσω σε όλες τις συναφείς ερωτήσεις.

  Thijs Berman, συντάκτης της γνωμοδότησης της Επιτροπής Ανάπτυξης. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, η Βιρμανία την επομένη της καταστροφής: ορυζώνες στρωμένοι με πτώματα, άστεγοι επιζώντες, αδυναμία των οργανώσεων αρωγής να εισέλθουν στη χώρα. Οι εξαγωγές φυσικού αερίου της Βιρμανίας εξασφαλίζουν στη χώρα 3 δισ. ευρώ ετησίως, εντούτοις το καθεστώς δαπανά τώρα μόλις 5 εκατ. ευρώ για την παροχή επείγουσας βοήθειας. Πρόκειται για ποσό τραγικά ανεπαρκές, δεδομένου ότι η χούντα γνώριζε την έλευση του κυκλώνα αλλά δεν προειδοποίησε τον πληθυσμό.

Η Βιρμανία αποτελεί τεράστια πρόκληση για την πολιτική της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μόνη λύση είναι η επιβολή αυστηρότερων κυρώσεων: ενίσχυση των περιορισμών στην έκδοση θεωρήσεων, στοχοθέτηση των επιχειρήσεων οι οποίες στηρίζουν το καθεστώς, κλείσιμο της ΕΕ σε όλες τις τραπεζικές συναλλαγές του καθεστώτος.

Το Συμβούλιο έπρεπε να είχε λάβει αυτά τα μέτρα την περασμένη εβδομάδα. Δεν το έπραξε. Προκρίθηκαν τα εμπορικά συμφέροντα. Μια τέτοια κριτική ανάλυση απουσιάζει τελείως σήμερα από την ετήσια έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο το 2007. Όμως οι νέες κυρώσεις κατά της Βιρμανίας πρέπει να περιμένουν. Πρώτα η ΕΕ πρέπει να αφυπνίσει τις χώρες του Συνδέσμου Κρατών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN) ώστε να παράσχουν βοήθεια. Τα ίδια τα κράτη μέλη πρέπει επίσης να είναι σε ετοιμότητα. Το Συμβούλιο Ασφαλείας πρέπει να στείλει τον Γενικό Γραμματέα Ban Ki-moon στη Βιρμανία. Τα σύνορα της Βιρμανίας πρέπει να ανοίξουν.

  Giusto Catania, συντάκτης της γνωμοδότησης της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων. – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η Ευρωπαϊκή Ένωση συχνά ενδιαφέρεται για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκτός της επικράτειάς μας και αδυνατεί να αντιληφθεί ότι οι πολιτικές μας συμβάλλουν στη συστηματική παραβίαση των δικαιωμάτων εκτός της ΕΕ.

Γι’ αυτό θεωρούμε ότι η εντολή του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ πρέπει να καλύπτει επίσης τις χώρες που έχουν συνάψει συμφωνίες σταθεροποίησης ή σύνδεσης, καθώς και τις χώρες οι οποίες έχουν συνάψει συμφωνίες επανεισδοχής με την ΕΕ. Θεωρούμε ότι αυτό είναι σημαντικό για τους μετανάστες και τους αιτούντες άσυλο, οι οποίοι συχνά απελαύνονται από τις χώρες μας και στέλνονται σε περιοχές στις οποίες δεν διασφαλίζονται οι ατομικές ελευθερίες και τα θεμελιώδη δικαιώματα.

Πρέπει επίσης να αναφέρουμε τη χώρα που ασκεί αυτή την περίοδο την Προεδρία της ΕΕ, τη Σλοβενία, όπου οι πολίτες που δεν είναι καταχωρημένοι στα μητρώα και ως εκ τούτου δεν διαθέτουν την υπηκοότητα της χώρας στέλνονται σε χώρες όπως το Κοσσυφοπέδιο ή η Σερβία, χωρίς καμία εγγύηση για την ασφάλειά τους.

Ανησυχούμε επίσης διότι, στο πλαίσιο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, η διεθνής συνεργασία έχει μειώσει το επίπεδο προστασίας των θεμελιωδών ελευθεριών. Γι’ αυτόν άλλωστε τον λόγο στη γνωμοδότηση της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων σχετικά με την έκθεση αυτή διατυπώνεται η απαίτηση να εφαρμοστούν όλα τα μέτρα τα οποία προβλέπει το Κοινοβούλιο, ιδίως όσον αφορά τις πτήσεις της CIA και την παράνομη κράτηση υπόπτων για τρομοκρατία.

  Laima Liucija Andrikienė, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (LT) Θέλω καταρχάς να ευχαριστήσω τους συναδέλφους μου βουλευτές οι κοινές προσπάθειες των οποίων διευκόλυναν την προετοιμασία της ετήσιας έκθεσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο το 2007 και της κοινοτικής πολιτικής. Θερμές ευχαριστίες στον κ. Cappato. Η συνεργασία μας υπήρξε παραγωγική και ευχάριστη.

Στο ψήφισμά μας δίνεται έμφαση στα ανθρώπινα δικαιώματα ως βασική προτεραιότητα και αξία. Η πολιτική μου ομάδα, η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, θεωρούσε πάντα ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι ζήτημα υψίστης σπουδαιότητας. Κορυφαίοι στόχοι μας είναι η κατάργηση της θανατικής ποινής, η απόρριψη των βασανιστηρίων, τα δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών και η καταπολέμηση των διακρίσεων. Η Ομάδα ΕΛΚ-ΕΔ εστίαζε πάντα την προσοχή της στα ανθρώπινα δικαιώματα σε χώρες όπως η Κίνα, η Ρωσία και το Ιράν, κάτι που είναι εύλογο, καθόσον η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις χώρες αυτές προκαλεί εύλογα μεγάλη ανησυχία.

Είναι ευρέως γνωστό ότι η ΕΕ έχει αναπτύξει και εφαρμόζει πολλά μέτρα σχετικά με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την εξάπλωση της δημοκρατίας. Αυτά περιλαμβάνουν τον πολιτικό διάλογο, διαβήματα και οικονομικά μέσα – ευρωπαϊκά μέσα για την προστασία της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το πλαίσιο, το έργο πολυεθνικών οργάνων.

Ως εκ τούτου, ένας από τους στόχους του ψηφίσματός μας είναι να αξιολογήσουμε την αποτελεσματικότητα της κοινοτικής πολιτικής και των μέτρων που εφαρμόζονται επί του παρόντος καθώς και των αποτελεσμάτων τους και να προτείνουμε τρόπους βελτίωσης αυτών των μέτρων καθιστώντας τα συγχρόνως πιο συνεπή και διασφαλίζοντας τη διαφάνεια και ορατότητά τους. Είναι σημαντικό να επισημανθεί το γεγονός ότι οι σχέσεις μεταξύ της ΕΕ και των οργάνων του ΟΗΕ για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν προσφέρει θαυμάσια αποτελέσματα· συνεπώς, οι μελλοντικές προσπάθειες στο πεδίο αυτό έχουν ζωτική σημασία.

Για να είμαστε ειλικρινείς, λόγω των διαφορετικών μας πεποιθήσεων, εμπειριών και νοοτροπιών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οι εκτιμήσεις μας όσον αφορά ορισμένα ζητήματα και προβλήματα, όπως η σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία, τείνουν να διαφέρουν. Για τον χειρισμό τέτοιων αμφιλεγόμενων θεμάτων το πιο ακριβές πρότυπο είναι αυτό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδίως των δικαιωμάτων των παιδιών και των γυναικών. Συνεπώς, η παιδοφιλία (η οποία έγινε προσπάθεια να συγκαλυφθεί πίσω από τον όρο «σεξουαλική υγεία») δεν πρέπει να γίνεται ανεκτή, όπως και αν την αποκαλέσουμε.

Πρέπει να επισημάνω τη σημασία του ρόλου της κοινωνίας των πολιτών, διότι χωρίς την κοινωνία των πολιτών, χωρίς την ενεργό συμμετοχή ΜΚΟ, οι προσπάθειες των πολιτικών θα αδυνατούσαν συχνά να προσφέρουν αποτελέσματα. Οι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ανεξαρτήτως της χώρας καταγωγής τους –ο Oswaldo Payá και οι Κυρίες στα Λευκά από την Κούβα, ο Yuri Bandazhevsky από τη Λευκορωσία, ο Salih Mahmoud Osman από το Σουδάν και εκατοντάδες άλλοι– αξίζουν τον σεβασμό και την εντονότερη στήριξή μας.

  Csaba Sándor Tabajdi, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (HU) Κύριε Πρόεδρε, εξ ονόματος του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, θέλω να ευχαριστήσω τον εισηγητή κ. Marco Cappato για την ισορροπημένη και λεπτομερή έκθεσή του, καθώς και για το πολύ ανοικτό πνεύμα και την πρόθυμη συνεργασία του. Έχει ιδιαίτερη σημασία το γεγονός ότι, μετά τη σύσταση των Σοσιαλιστών, δόθηκε μεγαλύτερη έμφαση στην έκθεση στα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα. Εάν, ανεξαρτήτως των κομματικών πολιτικών μας ως μελών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, των Φιλελευθέρων, των Πρασίνων ή των Σοσιαλιστών, είμαστε υπερήφανοι για την κοινωνική Ευρώπη, τότε είναι πολύ σημαντικό να απαιτούμε από άλλους –πολύ σωστά– να σέβονται επίσης τα κοινωνικά δικαιώματα. Στις περιπτώσεις της Κίνας και της Ρωσίας, λόγου χάρη, πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια χωρικών δεν έχουν κοινωνική ασφάλιση, δεν έχουν πρόσβαση σε στοιχειώδη ιατρική και υγειονομική περίθαλψη, και δεν λαμβάνουν συντάξεις. Όλα αυτά αποτελούν, νομίζω, θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και γι’ αυτό πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο πολύ μεγαλύτερης προσοχής στο μέλλον.

Είμαστε πολύ υπερήφανοι που στην έκθεσή σας απευθύνεται έκκληση για ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης στον τομέα των μειονοτικών δικαιωμάτων. Βάσει των κριτηρίων της Κοπεγχάγης, η Σύμβαση Πλαίσιο για την προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων και ο Ευρωπαϊκός Χάρτης για τις Περιφερειακές ή Μειονοτικές Γλώσσες είναι, εξάλλου, καίριας σημασίας έγγραφα τόσο για την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και για το Συμβούλιο της Ευρώπης. Συγχρόνως, όμως θεωρούμε ότι συνιστά σημαντικό πρόβλημα το γεγονός ότι δεν υπάρχει ξεχωριστή έκθεση, ή ακόμη και ξεχωριστή παράγραφος, για τις εθνικές μειονότητες, δεδομένου ότι –μαζί με την Επίτροπο Ferrero-Waldner– θα έχουμε εποπτικό ρόλο στο Κοσσυφοπέδιο, και θα καθορίζουμε τις διάφορες παρεμβάσεις σχετικά με τα μειονοτικά δικαιώματα. Στην έκθεσή μας, εν τω μεταξύ, τα μόνα θέματα που αναφέρονται αφορούν είτε την Κίνα είτε τη Ρωσία. Θα ήταν λοιπόν σκόπιμο στο μέλλον η έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα να περιλαμβάνει ειδική ενότητα για τις εθνοτικές μειονότητες, τους Ρομά και τους μετανάστες, με άλλα λόγια για τις νέες μειονότητες. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

  Janusz Onyszkiewicz, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (PL) Επιτρέψτε μου να εστιάσω για λίγο την προσοχή μου στη σχέση μεταξύ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας. Είναι γενικώς αποδεκτό ότι τα δικαιώματα αυτά μπορούν να γίνουν πλήρως σεβαστά μόνο σε μια δημοκρατία. Η δημοκρατία με τη σειρά της ταυτίζεται με κυβερνήσεις πλειοψηφίας οι οποίες σχηματίζονται βάσει κάποιου εκλογικού μηχανισμού. Αυτή ήταν η αρχαία ελληνική δημοκρατία, όπου η πλειοψηφία αποφάσιζε για τα πάντα. Μέσω, όμως, αυτού του συστήματος της πλειοψηφίας ο Σωκράτης καταδικάστηκε σε θάνατο.

Συνεπώς, η βούληση της πλειοψηφίας δεν μπορεί πάντοτε να λειτουργεί ως εγγυητής των δικαιωμάτων των πολιτών. Γι’ αυτό τον 19ο αιώνα δημιουργήθηκε στην πολιτική σκέψη ένας φόβος –τον οποίο σήμερα δυσκολευόμαστε να κατανοήσουμε– ο φόβος της επέκτασης του δικαιώματος ψήφου σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα, ο οποίος συνδέεται με την αντίληψη ότι μόνο μια φωτισμένη μειονότητα είναι σε θέση να σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες.

Σήμερα αντιμετωπίζουμε συχνά καταστάσεις στις οποίες πολύ αξιόπιστες εκλογές οδηγούν σε δικτατορικές κυβερνήσεις, ή στηρίζουν τέτοιες κυβερνήσεις. Αρκεί να σκεφτούμε χώρες όπως η Λευκορωσία, ή οι κυβερνήσεις της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας. Αξίζει επίσης να θυμηθούμε την περίφημη απάντηση του Προέδρου Μουμπάρακ της Αιγύπτου, ο οποίος, όταν κλήθηκε να διεξαγάγει ελεύθερες εκλογές, είπε ότι θα είχαν ως αποτέλεσμα τον έλεγχο των κυβερνήσεων της Αιγύπτου από ριζοσπαστικές φονταμενταλιστικές ισλαμικές ομάδες.

Είναι σαφές ότι οι εκλογές έχουν ανυπολόγιστη αξία, και γι’ αυτό πρέπει να παρακολουθούνται. Ποιος ξέρει, όμως, αν μια κυβέρνηση κράτους δικαίου και ένα πραγματικά ανεξάρτητο δικαστικό σώμα δεν είναι πιο σημαντικά σήμερα από τις εκλογές σε πολλές χώρες. Διαφορετικά, θα μπορούσαμε να έχουμε δημοκρατίες οι οποίες δεν θα είναι τίποτε περισσότερο από δικτατορίες με την υποστήριξη της λαϊκής ψήφου – δικτατορίες στις οποίες δεν θα υπάρχουν ανεξάρτητα όργανα για τη δημιουργία ενός σύνθετου συστήματος ισορροπιών και εγγυήσεων για την προστασία των πολιτών από αυθαίρετες ενέργειες των αρχών. Η δημοκρατία πρέπει να είναι φιλελεύθερη δημοκρατία, και όχι δικτατορία της πλειοψηφίας. Πρέπει συνεπώς να διατηρήσουμε την πρακτική της παρακολούθησης εκλογών, όμως δεν πρέπει να περιοριζόμαστε σε τέτοιες παρεμβάσεις στο πλαίσιο της προσπάθειας για την εδραίωση της γνήσιας φιλελεύθερης δημοκρατίας. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στην εδραίωση της δημοκρατικής κουλτούρας και των θεσμών της κοινωνίας των πολιτών.

Τέτοιες ενέργειες δεν μπορούν να υπολογίζουν στη στήριξη αυταρχικών κυβερνήσεων. Πρέπει συνεπώς να αναπτυχθούν καλύτεροι μηχανισμοί στήριξης, μηχανισμοί οι οποίοι θα είναι πολύ πιο ευέλικτοι από αυτούς που διαθέτουμε ήδη, και το εύρος της στήριξής μας πρέπει να εκτείνεται και στην παροχή ενίσχυσης στα θαρραλέα εκείνα άτομα που υποβάλλονται σε διάφορες μορφές καταπίεσης λόγω της δραστηριότητάς τους.

  Konrad Szymański (UEN). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι η μόνη εξήγηση για την απουσία επαρκών αναφορών στο θέμα της θρησκευτικής ελευθερίας στον κόσμο στο κείμενο της έκθεσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα πρέπει να είναι οι προκαταλήψεις της αριστεράς, ενδεχομένως και του ίδιου του εισηγητή.

Η ελευθερία της ομολογίας και άσκησης της θρησκευτικής πίστης είναι ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Έχει επιβεβαιωθεί στο άρθρο 18 της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, στο άρθρο 16 του Τελικού Εγγράφου του ΟΑΣΕ και το άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης. Αυτή είναι μια ελευθερία που έχει καταστρατηγηθεί σε μεγάλη κλίμακα. Οι Χριστιανοί είναι η πλέον διωκόμενη θρησκευτική ομάδα παγκοσμίως και δεν μπορούν να ασκήσουν ελεύθερα τη θρησκευτική τους πίστης στην Κίνα, τη Σαουδική Αραβία ή το Ιράν. Στο Ιράκ, οι ασσύριοι Χριστιανοί, οι οποίοι κατοικούν σε αυτή την περιοχή επί αιώνες, υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους. Στη Ρωσία η δραστηριότητα θρησκευτικών κοινοτήτων οι οποίες δεν ανήκουν στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία καθίσταται ολοένα και πιο δυσχερής.

Όλα αυτά, δυστυχώς, δεν θα τα μάθουμε από την έκθεση του κ. Cappato. Αυτή η λογοκρισία οδηγεί ευθέως στην απώλεια του στοιχείου που αποτελεί τη μόνη δύναμη στο σύστημα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων: οδηγεί στην απώλεια της αξιοπιστίας.

  Hélène Flautre, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, οι εκθέσεις που μας υποβλήθηκαν είναι πολύ ακριβείς και καλά τεκμηριωμένες. Προσφέρουν μια πειστική εικόνα, νομίζω, της σημερινής ικανότητας του Κοινοβουλίου να αξιολογεί την κοινοτική πολιτική για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία. Κατευθυντήριες γραμμές, διάλογοι και διαβουλεύσεις, σχέδια δράσης, η ρήτρα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αποστολές εκλογικών παρατηρητών: όλα αυτά τα μέσα αξιολογούνται εμπεριστατωμένα και καταγράφεται επίσης με σαφήνεια η πρόοδος που πρέπει ακόμη να σημειωθεί, είτε μέσω του σχεδιασμού στρατηγικών για τα ανθρώπινα δικαιώματα για κάθε χώρα, είτε μέσω ακριβών δεικτών αξιολόγησης συγκεκριμένων καταστάσεων, είτε ζητώντας από το Κοινοβούλιο να λάβει κατάλληλα μέτρα για την εφαρμογή της ρήτρας ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Νομίζω ότι οι στόχοι αυτοί είναι πολύ γνωστοί τόσο στην Επιτροπή όσο και στο Συμβούλιο, και θα παραμείνουν στην ημερήσια διάταξη των συζητήσεών μας.

Πρέπει επίσης να διατυπωθούν συγκεκριμένες απαιτήσεις προς τα κράτη μέλη. Ειδικότερα, εκφράζουμε τη λύπη μας για το γεγονός ότι πολλές διεθνείς συμβάσεις και συμπληρωματικά πρωτόκολλα δεν έχουν ακόμη κυρωθεί από πολλά κράτη μέλη: η σύμβαση για την προστασία των δικαιωμάτων όλων των διακινουμένων εργαζομένων και των μελών των οικογενειών τους· το προαιρετικό πρωτόκολλο στη Σύμβαση κατά των βασανιστηρίων· η διεθνής σύμβαση σχετικά με την προστασία όλων των προσώπων από τη βίαιη εξαφάνιση· καθώς και άλλα διεθνή κείμενα, όπως η Σύμβαση 169 της ΔΟΕ. Η κύρωση αυτών των εγγράφων θα τιμούσε τα κράτη μέλη και την ΕΕ συνολικά.

Υπάρχουν επίσης ορισμένα ακόμη πιο δύσκολα, και επίκαιρα, θέματα τα οποία η διεθνής κατάσταση φέρνει διαρκώς στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός μας: θέματα που άπτονται μιας λεπτομερούς, ολοκληρωμένης προσέγγισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλες τις πολιτικές της ΕΕ. Ναι, η πολιτική ασύλου και μετανάστευσης που εφαρμόζουν η ΕΕ και τα κράτη μέλη οδηγεί σε εκτεταμένες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδίως στα εξωτερικά μας σύνορα. Ναι, μεγάλες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις επιδεικνύουν αδιαφορία σε άμεσες προσβολές του εργατικού δικαίου ή του δικαιώματος σε υγιεινό περιβάλλον, ενίοτε μάλιστα προκαλούν αυτά τα φαινόμενα. Η ΕΕ πρέπει να κινηθεί προς την κατεύθυνση ενός νομοθετικού πλαισίου το οποίο θα προωθεί τη συμβατότητα των δραστηριοτήτων της και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ναι, η επισιτιστική κρίση θέτει υπό αμφισβήτηση τις γεωργικές και ενεργειακές μας πολιτικές. Ναι, για μια ακόμη φορά, ο αντίκτυπος της κλιματικής μεταβολής στα ανθρώπινα δικαιώματα είναι προφανής. Τα δικαιώματα στη ζωή, την υγεία, τη στέγαση και τη διατροφή βρίσκονται στην κορυφή του καταλόγου των παραβιάσεων.

Προσβλέπουμε σε μια συνολική, ολοκληρωμένη πολιτική. Η προσπάθεια για την εφαρμογή της Συνθήκης της Λισαβόνας έχει αρχίσει. Θα αποτελέσει επιπλέον βήμα προόδου στο πλαίσιο της προσήλωσής μας στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτή η προσήλωση πρέπει να διασφαλιστεί μέσω πιο ουσιαστικής και συνεκτικής οργάνωσης και διάθεσης περισσότερων πόρων για τα θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης πρέπει, για παράδειγμα, να περιλαμβάνει ένα κέντρο που θα εστιάζεται στον οριζόντιο χαρακτήρα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το ίδιο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να κάνει το μεγάλο βήμα. Ένα πλήρως λειτουργικό κοινοβουλευτικό σώμα είναι εξαιρετικά επιθυμητό για τον σκοπό αυτόν.

  Vittorio Agnoletto, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η υποστήριξη και προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σήμερα κινδυνεύουν να μετατραπούν σε χειρονομίες κενές περιεχομένου, ιδίως όταν οι διακηρύξεις αρχών δεν συνοδεύονται από συγκεκριμένες πράξεις. Επί σειρά ετών, η Ευρωπαϊκή Ένωση υποκρίνεται ότι είναι ανίσχυρη απέναντι σε καθεστώτα τα οποία παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς ενδιαφέρεται μόνο για την προώθηση των εμπορικών και οικονομικών σχέσεων.

Η Επιτροπή υπονομεύεται ολοένα και περισσότερο από το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη όσον αφορά τις στρατηγικές της για την προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανά τον κόσμο. Επί σειρά ετών, είμαστε μάρτυρες μιας συνειδητής επανεθνικοποίησης των αρμοδιοτήτων όσον αφορά την προαγωγή των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο αδύναμη η Επιτροπή όσον αφορά τις προτάσεις της για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία ανά τον κόσμο, όπως καταδεικνύει, για παράδειγμα, η άρνηση εφαρμογής της ρήτρας υπέρ της δημοκρατίας όπως είχε ζητήσει με την ψήφο του το Κοινοβούλιο προ διετίας.

Τα ανθρώπινα δικαιώματα βρίσκονται και πάλι στο έλεος του οικονομικού ή στρατιωτικού ελέγχου, όπως καταδεικνύει ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» της κυβέρνησης Μπους. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να συνεχίσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να διαδραματίζει ρόλο κινητήρα σε αυτόν τον τομέα, λόγου χάρη με εκθέσεις όπως αυτή του κ. Cappato. Βεβαίως, η έκθεση αυτή εστιάζεται αποκλειστικά σε μία πτυχή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μια πτυχή την οποία θα ονόμαζα «ατομιστική».

Ο ίδιος ο κ. Cappato ψήφισε κατά των τροπολογιών μας, με τις οποίες επιδιωκόταν να καταδειχθεί πώς η προαγωγή της ανθρώπινης ανάπτυξης και των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτισμικών δικαιωμάτων, όπως ορίζονται από τον ΟΗΕ, αποτελούν προϋπόθεση για την απόλαυση των ατομικών δικαιωμάτων. Αυτές ακριβώς οι έννοιες της αλληλεξάρτησης και του αδιαίρετου των δικαιωμάτων καθορίζουν αυτή την ιδέα.

Και πάλι όμως ο εισηγητής αρκέστηκε να καταστρώσει μια μαύρη λίστα των χωρών στις οποίες οι συνήθεις ύποπτοι καταγγέλλονται ενώ οι πιο ισχυροί αποφεύγουν την κριτική. Με αυτές τις τροπολογίες, επιχειρήσαμε για παράδειγμα να ρίξουμε φως στο γεγονός ότι η Τουρκία είναι ένοχη για μια πολιτική εξάλειψης της πολιτισμικής, πολιτικής και κοινωνικής ταυτότητας των Κούρδων. Αυτή η καταπίεση στρέφεται κατά εκατομμυρίων ανθρώπων, όμως δεν λαμβάνεται κανένα μέτρο. Κατά τη γνώμη μου, το κουρδικό ζήτημα είναι το κλειδί για το μέλλον μιας δημοκρατικής Ευρώπης, και όλα αυτά σε συνδυασμό με γενικές και γενικευτικές διατυπώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα στις οποίες μοιάζει να χρησιμοποιούνται δύο μέτρα και δύο σταθμά. Γι’ αυτό η πολιτική μας ομάδα αποφάσισε να απόσχει από την τελική ψηφοφορία.

  Πρόεδρος. – Αν περίμενε κανείς την ομιλία του κ. Γεωργίου της Ομάδας Ανεξαρτησία και Δημοκρατία, θα απογοητευτεί, καθόσον δεν είναι παρών στο Σώμα.

  Frank Vanhecke (NI). – (NL) Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θεωρώ ότι, ενώ ορισμένες πτυχές της εκτεταμένης έκθεσης Cappato επιδέχονται κριτική, η έκθεση, προς τιμήν της, τοποθετεί ρητώς στην ημερήσια διάταξη τις διακρίσεις κατά των μειονοτικών θρησκειών σε μια σειρά από τρίτες χώρες – κάτι που ήταν απολύτως αναγκαίο.

Πρέπει απλώς να έχουμε το θάρρος να διατυπώσουμε ορισμένα πράγματα με μεγαλύτερη σαφήνεια και, χωρίς να υπεκφεύγουμε, να αποκηρύξουμε πρώτα και κύρια τον φανατικό ολοκληρωτισμό των ισλαμικών κρατών. Είναι γεγονός ότι, ενώ στην Ευρώπη το Ισλάμ αναγνωρίζεται και αντιμετωπίζεται ως ισότιμη θρησκεία και ενώ οι Μουσουλμάνοι αναγνωρίζονται και αντιμετωπίζονται ασφαλώς ως ισότιμοι πολίτες, και στη χώρα μου το Ισλάμ αναγνωρίζεται και επιδοτείται από την κυβέρνηση, στον ισλαμικό κόσμο οι Χριστιανοί και οι μη πιστεύοντες αντιμετωπίζονται ανοικτά ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας και, ως εκ τούτου, υφίστανται διακρίσεις.

Για να αναφέρω ένα μόνο παράδειγμα, στη «σύγχρονη», υποτίθεται, Αλγερία προβλέπονται πενταετής φυλάκιση και απίθανα υψηλά πρόστιμα για οποιονδήποτε προσπαθήσει να προσηλυτίσει Μουσουλμάνο. Και σε άλλες μουσουλμανικές χώρες οι διακρίσεις και η καταπίεση μη ισλαμικών μειονοτήτων αποτελούν απλούστατα επίσημη πολιτική. Γι’ αυτό λοιπόν είναι καιρός να αναλάβει η Ευρώπη αυστηρή δράση.

Σημειώνω ότι, ενώ ο Οργανισμός Ισλαμικής Διάσκεψης μιλά διαρκώς για τις διακρίσεις κατά των Μουσουλμάνων που υποτίθεται ότι παρατηρούνται εδώ και εκεί, η Ευρωπαϊκή Ένωση σιωπά απέναντι στην πιο παράλογη, συστηματική, επίσημα οργανωμένη δίωξη των πιστών άλλων θρησκειών σε μουσουλμανικές χώρες. Αυτό τείνει να δημιουργεί την εντύπωση ότι οι επίσημοι διάλογοι και οι ρήτρες για τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν γίνει απλώς ένα είδος ηθικολογικού περιτυλίγματος. Λόγου χάρη, πόσο αξιόπιστη μπορεί να είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση αν ανοίγει διάπλατα η ίδια τις πύλες της σε μια χώρα όπως η Τουρκία, όπου είναι γνωστό ότι η αστυνομία πραγματοποιεί βασανιστήρια σε μαζική κλίμακα;

Τι μαθήματα μπορεί να δώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση για την ελευθερία της έκφρασης και την ελευθεροτυπία όταν η ίδια επί σειρά ετών διεξάγει, μυστικά και ανοικτά, ενταξιακές διαπραγματεύσεις με μια χώρα όπως η Τουρκία, η οποία περιγράφεται από τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα ως ένας από τους χειρότερους παραβάτες της ελευθερίας της έκφρασης; Επίσης, τι μαθήματα μπορεί να δώσει η Ένωση για τη θρησκευτική ελευθερία όταν εναγκαλίζεται μια χώρα όπως η Τουρκία, η οποία έχει σφαγιάσει ή αποβάλει όλες τις παλαιότερες μειονοτικές της θρησκείες και πραγματοποιεί ανοικτά διακρίσεις κατά των ελάχιστων που απομένουν;

Εάν, όμως, αφήσουμε κατά μέρος την επίσημη ρητορική και τις επίσημες δηλώσεις και ρήτρες, βλέπουμε συχνά μια ευρωπαϊκή πολιτική για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην οποία εφαρμόζονται δύο μέτρα και σταθμά, ενώ επικρατεί τεράστιο χάσμα μεταξύ λόγων και έργων.

Παρεμπιπτόντως, ένα τέλειο σύμβολο αυτής της μεροληπτικής ευρωπαϊκής πολιτικής είναι ο σημερινός ευρωπαίος Επίτροπος για την αναπτυξιακή και ανθρωπιστική βοήθεια, Louis Michel. Τον καιρό ακόμη που ήταν υπουργός Εξωτερικών του Βελγίου, εμφανιζόταν ως ένα είδος συλλογικής συνείδησης με το ευρωπαϊκό του cordon sanitaire κατά της Αυστρίας, ενώ έριχνε στα μαλακά τον άθλιο δικτάτορα Φιντέλ Κάστρο. Πριν από λίγους μήνες, ο εν λόγω ευρωπαίος Επίτροπος υποστήριξε για μια ακόμη φορά τη συνολική βελτίωση των σχέσεων με την Κούβα, παρά το γεγονός ότι όλες οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβεβαιώνουν ότι ο κουβανικός κρατικός μηχανισμός παραμένει σταθερά προσανατολισμένος στην περιστολή των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των Κουβανών.

Τέτοιοι άνθρωποι, τέτοιοι ευρωπαίοι Επίτροποι, δεν είναι κατάλληλοι για τον χειρισμό πολιτικών υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα είναι το ότι από την έκθεση αυτή απουσιάζει τελείως η επειγόντως αναγκαία έκκληση για αποκατάσταση του δικαιώματος στην ελευθερία έκφρασης σε μια σειρά δικών μας ευρωπαϊκών χωρών, όπως το Βέλγιο. Στο Βέλγιο, το κόμμα της αντιπολίτευσης πολιορκείται φανερά με καταγγελίες και ενστάσεις, ενώ έχουν καταστεί πιο αυστηρές πολυάριθμες νομοθετικές πράξεις με σκοπό να καταστεί αδύνατη η ελευθερία έκφρασης για το πρόβλημα της μετανάστευσης. Είναι καιρός να επιδείξουμε την απαιτούμενη γενναιότητα ώστε να δούμε το δοκάρι που είναι καρφωμένο στο δικό μας μάτι.

  Zbigniew Zaleski (PPE-DE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, το γεγονός ότι οι εκλογές παρακολουθούνται από αναγνωρισμένα όργανα βελτιώνει την εκλογική ατμόσφαιρα και ενίοτε συμβάλλει επίσης στην εδραίωση σημαντικών αλλαγών, όπως συνέβη, λόγου χάρη, κατά τη διάρκεια της Πορτοκαλί Επανάστασης στο Κίεβο. Η εκλογική παρατήρηση είναι προφανώς δαπανηρό εγχείρημα, το οποίο είναι όμως δικαιολογημένο, καθόσον αφενός διδάσκει δημοκρατία και αφετέρου μας βοηθά να εκτιμήσουμε την πολιτική ευαισθητοποίηση και την ψυχή του εκάστοτε λαού.

Θέλω να καταθέσω ορισμένες προτάσεις σχετικά με το πώς μπορούν να γίνουν αποτελεσματικές οι αποστολές αυτές χωρίς περιττό κόστος. Πρώτον, πρέπει να στέλνουμε ανθρώπους που γνωρίζουν την τοπική γλώσσα. Εάν αυτό δεν είναι εφικτό, η ομάδα των παρατηρητών μπορεί να επιλεγεί με τέτοιον τρόπο ώστε να χρησιμοποιείται μία μόνο γλώσσα (η γαλλική ή η αγγλική), προς την οποία θα γίνονται οι μεταφράσεις, κάτι που σημαίνει επιπλέον ότι η αποστολή θα συνοδεύεται από διερμηνείς για τη μετάφραση προς τη συγκεκριμένη γλώσσα.

Στο μέτρο του δυνατού, θα άξιζε τον κόπο να χρησιμοποιούνται εθελοντές από τρίτες χώρες, όπως φοιτητές ή μέλη μη κυβερνητικών και φοιτητικών οργανώσεων. Γιατί; Επειδή όσο περισσότεροι παρατηρητές βρίσκονται σε μια περιοχή τόσο καλύτερα θα εξελιχθούν τα πράγματα. Αν και κάποιες φορές ακούμε ειρωνικά σχόλια, στην Αφρική για παράδειγμα, ότι δεν χρειάζονται περισσότερους αποικιοκράτες, αποδεικνύεται ότι οι επαφές και η πρακτική συνεργασία με τους εκλογείς τους κάνει να αναγνωρίζουν την αξία της αποστολής και, συγχρόνως, αυτής της μορφής στήριξης της δημοκρατίας.

Όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών μεριμνά ώστε οι άνθρωποι που ζουν σε ιδιαίτερα ευάλωτες περιοχές του πλανήτη να γνωρίζουν τα δικαιώματά τους και να μπορούν να παλέψουν για τη διεκδίκησή τους. Αυτό απαιτεί διαρκή εκπαίδευση. Δεν υπάρχει εναλλακτική επιλογή. Θα ολοκληρώσω την παρέμβασή μου λέγοντας ότι χωρίς θεμελιώδεις ανθρώπινες αξίες και δικαιώματα, η δημοκρατία μπορεί να αποδειχθεί ελαττωματική λύση, αν όχι παρωδία του τρόπου διακυβέρνησης.

  Józef Pinior (PSE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, η σημερινή συζήτηση αφορά ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που απασχολούν την Ευρωπαϊκή Ένωση, και οπωσδήποτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο, και την παρακολούθηση της τρέχουσας κατάστασης της δημοκρατίας διεθνώς. Θεωρώ ότι οι δύο εκθέσεις αποτελούν πολύ σημαντικά επιτεύγματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Θέλω λοιπόν να συγχαρώ τον κ. Cappato, καθώς και την κ. De Keyser και τον κ. Salafranca, για την εκπόνηση αυτών των εκθέσεων.

Σε τέτοιες περιπτώσεις βρισκόμαστε πάντα αντιμέτωποι με το ακόλουθο δίλημμα: πώς μπορούμε να προασπίσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα, να μιλήσουμε για τις αρχές του δικαίου τις οποίες επιθυμούμε να παρουσιάσουμε σε άλλες περιοχές του κόσμου, και ταυτόχρονα να εφαρμόσουμε μια αποτελεσματική κοινοτική πολιτική; Αυτή είναι η βάση της τέχνης της πολιτικής της ΕΕ σήμερα: η εξισορρόπηση αυτών των δύο αρχών, η κατάδειξη της προοπτικής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και, συγχρόνως, της αποτελεσματικότητας της πολιτικής μας. Αυτό είναι το μείζον ζήτημα που αντιμετωπίζουμε σήμερα στη Βιρμανία, την Κίνα, τον Καύκασο, και σε πολλές άλλες περιοχές του κόσμου. Έχω δε την εντύπωση ότι οι δύο υπό εξέταση εκθέσεις αποτελούν πολύ καλές προσπάθειες εξισορρόπησης αυτών των δύο προκλήσεων που αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ένα ακόμη ζήτημα: θέλω με την ευκαιρία αυτής της συζήτησης να ευχαριστήσω την Επίτροπο Ferrero-Waldner για την απάντησή της στο θέμα της παρακολούθησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Μογγολία. Οι πληροφορίες μου αποδείχθηκαν ακριβείς. Η Μογγολία ενδέχεται να αποτελεί μια χώρα στην οποία βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια θετική τάση στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Μογγολία ενδέχεται να αποτελέσει παράδειγμα του πώς η κατάσταση μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο σε αυτόν τον τομέα. Πρόκειται για μια πολύ σημαντική ασιατική χώρα, την οποία στο μέλλον η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αποκλείεται να επικαλείται ως υπόδειγμα για άλλες χώρες της Κεντρικής Ασίας.

  Fiona Hall (ALDE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, οι αποστολές εκλογικών παρατηρητών είναι ένα κεντρικό και ζωτικό στοιχείο της προώθησης από την ΕΕ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του εκδημοκρατισμού και της χρηστής διακυβέρνησης. Θέλω να αναφερθώ ιδιαίτερα στις αποστολές παρατήρησης εκλογών στην Αφρική, διότι υπάρχει μια ειδική εταιρική σχέση μεταξύ της ΕΕ και των χωρών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού.

Συχνά η αποστολή παρατήρησης πραγματοποιείται εντός ενός πλαισίου αναπτυξιακής βοήθειας βάσει της Συμφωνίας του Κοτονού. Για τις εκλογές στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό το 2006, λόγου χάρη, παρασχέθηκε σημαντική τεχνική στήριξη για τη διαδικασία εγγραφής στους εκλογικούς καταλόγους, ενώ οι αποστολές εκλογικών παρατηρητών πρέπει επίσης να εντάσσονται σε ένα πλαίσιο μετεκλογικής στήριξης, όπως υπογραμμίζεται στην έκθεση της κ. De Keyser. Υπάρχει τεράστια ανάγκη για πρακτική, τεχνική βοήθεια μετά τις εκλογές – για παράδειγμα, για την εκπαίδευση των δημοσίων υπαλλήλων και για ανταλλαγές μεταξύ ομοτίμων με άλλα μέλη κοινοβουλίων. Τα νεοεκλεγέντα κοινοβούλια χρειάζονται στήριξη ώστε να μπορούν να ενισχύσουν την ικανότητά τους να υποχρεώνουν την εκτελεστική εξουσία στη χώρα τους να λογοδοτεί σε αυτά. Απαιτείται επίσης πολιτική παρακολούθηση των εκλογών, και ο πιο προφανής τρόπος είναι οι συστάσεις της αποστολής παρατήρησης, στις οποίες πρέπει να δίνεται συνέχεια πριν από τις επόμενες εκλογές.

Επιτρέψτε μου μερικές ακόμη επισημάνσεις. Ναι, η αποστολή παρακολούθησης των εκλογών έχει πολύ ιδιαίτερη σημασία δεδομένου ότι είναι ανεξάρτητη και διακριτή από την υπόλοιπη διαδικασία. Δεν ελέγχεται από την Επιτροπή· δεν ταυτίζεται με τις εξωτερικές σχέσεις· και, ενώ είναι αλήθεια ότι η αποστολή παρακολούθησης πρέπει να συνομιλεί με την τοπική αντιπροσωπεία της Επιτροπής, με τους πρέσβεις των κρατών μελών και με άλλες αποστολές παρακολούθησης, δεν λογοδοτεί σε κανέναν από αυτούς, και αυτή η ανεξαρτησία της είναι η δύναμή της. Ενώ συμφωνώ με τη διασύνδεση και τον συντονισμό, δεν θεωρώ ότι πρέπει να συγκροτούμε κοινές αποστολές με άλλα όργανα, καθόσον αυτό δημιουργεί τον κίνδυνο να υπονομευτεί η άκρως σημαντική ανεξαρτησία της αποστολής παρακολούθησης της ΕΕ.

Σημειώνω την επιθυμία να διευρυνθούν οι αποστολές παρακολούθησης και να δραστηριοποιηθούν περισσότερο στη νότια Μεσόγειο. Αυτό το κατανοώ, όμως δεν πρέπει να αποβεί εις βάρος αποστολών σε αναδυόμενες δημοκρατίες στην Ασία, στη Λατινική Αμερική και κυρίως στην Αφρική. Όπως επεσήμαναν αρκετοί ομιλητές, οι αποστολές δεν είναι φθηνές, οπότε, αν θέλουμε περισσότερες αποστολές, θα χρειαστούμε και μεγαλύτερο προϋπολογισμό.

  Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, θέλω καταρχάς να συγχαρώ τον κ. Cappato, τόσο για την προσπάθειά του όσο και για το αποτέλεσμα.

Μάλιστα, θέλω να απευθύνω αυτά τα συγχαρητήρια στο σύνολο της Υποεπιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, διότι φρονώ ότι η έκθεση αυτή αποδεικνύει ότι εδώ και αρκετό διάστημα η εν λόγω υποεπιτροπή έχει ωριμάσει, με όλα όσα αυτό συνεπάγεται.

Όσον αφορά την έκθεση, υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένες πτυχές τις οποίες επιθυμούμε να επανεξετάσουμε, ζητώ λοιπόν να καταβάλλουμε όλοι μια τελευταία προσπάθεια για την αναγνώρισή τους.

Πρώτον, πρέπει να αναγνωριστεί και να υπενθυμιστεί για μια ακόμη φορά ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι οικουμενικά και αναφαίρετα, κάτι που δεν αναφέρεται ρητώς στο κείμενο ενώ θεωρούμε σκόπιμο να αναφέρεται, γι’ αυτό και καταθέσαμε σχετική τροπολογία.

Δεύτερον, θα ήταν επίσης καλό να συμφωνήσουμε ώστε, στο μέλλον, κάθε ειδική αποστολή της ΕΕ να διαθέτει σαφή εντολή ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα και, ειδικότερα, ως προς τη διασφάλιση του σεβασμού των κατευθυντηρίων γραμμών για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Τρίτον, σε σχέση με αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές, θεωρώ ότι είναι σημαντικό να μην λησμονούμε και κάτι άλλο: παρότι τα δικαιώματα των γυναικών είναι, εξ ορισμού, ανθρώπινα δικαιώματα, αντιλαμβανόμαστε ότι οι ειδικές παράμετροι που συχνά συνοδεύουν ορισμένες παραβιάσεις αυτών των δικαιωμάτων, από την άποψη του φύλου, συνεπάγονται ότι είναι σαφώς ενδεδειγμένη η υιοθέτηση ορισμένων νέων κατευθυντηρίων γραμμών το ταχύτερο δυνατόν οι οποίες να αφορούν συγκεκριμένα τα δικαιώματα των γυναικών.

Τέλος, παρότι είναι αλήθεια ότι υπάρχουν πολλές ειδικές περιπτώσεις τις οποίες πρέπει να αναφέρουμε εδώ, πράγμα που δεν μπορούμε να κάνουμε λόγω έλλειψης χρόνου και χώρου, θέλω τουλάχιστον να εκμεταλλευτώ αυτή τη συζήτηση για να θέσω για μια ακόμη φορά επί τάπητος την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Δυτική Σαχάρα από τις μαροκινές αρχές, καθότι πρόκειται για σαφή περίπτωση ανολοκλήρωτης ή στρεβλώς ολοκληρωθείσας αποαποικιοποίησης.

Συνεπώς, η Ισπανία, και κατ’ επέκταση η Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει υποχρέωση να μην φανεί διστακτική σε αυτό το θέμα, δεδομένου μάλιστα ότι το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ έχει απευθύνει για μια ακόμη φορά έκκληση για διευθέτηση της σύγκρουσης βάσει μιας δίκαιης και διαρκούς λύσης η οποία θα συνάδει με τις αρχές του διεθνούς δικαίου, και όλοι γνωρίζουμε ότι, πάνω από όλα, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εφαρμοστεί το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης.

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. MARTÍNEZ MARTÍNEZ
Αντιπροέδρου

  Luisa Morgantini (GUE/NGL). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Cappato και την Υποεπιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δεν πρόκειται όμως να αναφερθώ σε αυτή την έκθεση. Ελπίζω ότι η Υποεπιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα μετατραπεί σε κανονική επιτροπή, και δεν θα παραμείνει υποεπιτροπή. Θέλω επίσης να ευχαριστήσω την κ. De Keyser και τον κ. Salafranca για τη λεπτομερή και ενδιαφέρουσα έκθεση. Εντούτοις, οφείλω να εκφράσω τη λύπη μου διότι η έκθεση δεν καταρτίστηκε από κοινού από την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων και την Επιτροπή Ανάπτυξης, δεδομένου ότι οι πρόεδροι αυτών των επιτροπών συμπροεδρεύουν της ομάδας παρακολούθησης εκλογών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Θέλω να ευχαριστήσω την Επιτροπή, και ειδικότερα την κ. Ferrero-Waldner, για το έντονο ενδιαφέρον και την αποφασιστικότητα που επέδειξε όσον αφορά την ανάπτυξη του ευρωπαϊκού μέσου για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα του ανθρώπου, με σκοπό να συμβάλει στην προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσω της παρακολούθησης εκλογών, έχοντας υπόψη ότι η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν προϋποθέτουν μόνο ελεύθερες και δίκαιες εκλογές, αλλά ανάπτυξη και μια στρατηγική καταπολέμησης της φτώχειας.

Έχω ένα μόνο λεπτό στη διάθεσή μου, οπότε θέλω να υπογραμμίσω απλώς την ανάγκη για μεγαλύτερη συνέπεια όσον αφορά τη μετεκλογική περίοδο. Πάρτε για παράδειγμα την περίπτωση της Παλαιστίνης. Θεωρώ ότι αυτή η συνέπεια, καθώς και η συνέχεια, με την κατάρτιση εκθέσεων παρακολούθησης και την εφαρμογή πολιτικών στήριξης των εθνικών κοινοβουλίων, έχουν ζωτική σημασία για τη διασφάλιση της αξιοπιστίας του ΕΜΔΔΑ. Η πρόταση της κ. Ferrero-Waldner για ένα δεύτερο κοινό σεμινάριο σχετικά με την παρακολούθηση εκλογών είναι εξίσου σημαντική, ιδίως εάν επιτύχουμε τη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών και των τοπικών εκλογικών παρατηρητών, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν ζωτικό δίαυλο επικοινωνίας μαζί μας.

  Hélène Goudin (IND/DEM). – (SV) Κύριε Πρόεδρε, η ΕΕ είναι μια ένωση αξιών η οποία εδράζεται σε μια κοινή συμφωνία υπέρ του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όταν αυτά δεν γίνονται σεβαστά εντός της Ένωσης ή στην περιοχή που βρίσκεται κοντά στην ΕΕ, η ΕΕ οφείλει να παρεμβαίνει. Ωστόσο, είναι λυπηρό το γεγονός ότι το παρόν Κοινοβούλιο επιδιώκει να χρησιμοποιήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα για την προώθηση της δικής του θέσης στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής εις βάρος των αρμοδιοτήτων των κρατών μελών. Δεν πρέπει να λησμονούμε το γεγονός ότι αρκετά από τα κράτη μέλη μας δεν σέβονται πάντα τα ανθρώπινα δικαιώματα, για παράδειγμα τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, των λεσβιών, των αμφιφυλόφιλων και των τρανσεξουαλικών, όταν μέσα στον έντονο ζήλο μας διαρρηγνύουμε φαρισαϊκά τα ιμάτιά μας και επικρίνουμε τις πολιτικές τρίτων χωρών.

  Jim Allister (NI). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, οφείλω να ρωτήσω αν αυτή η συζήτηση είναι απλώς ένα ετήσιο τελετουργικό για να τονώσουμε τη συνείδησή μας ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα, ή αν επιθυμούμε σοβαρά στην ΕΕ να επιβάλουμε πραγματικές αλλαγές σε χώρες οι οποίες διαπράττουν σοβαρές παραβιάσεις αυτών των δικαιωμάτων;

Ναι, η ΕΕ διαμαρτύρεται, όμως μήπως οι πρακτικές ενέργειές μας είναι αντιστρόφως ανάλογες της εμπορικής σημασίας των χωρών κατά των οποίων διαμαρτυρόμαστε; Δείτε τα παραδείγματα της Ινδίας και της Κίνας. Προσπαθούμε να προσελκύσουμε τις εμπορικές συναλλαγές και με τις δύο αυτές χώρες. Πόσο σοβαροί είμαστε λοιπόν όσον αφορά την προώθηση των θεμάτων που σχετίζονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα σε αυτές; Γιατί οι εμπορικές μας συμφωνίες δεν προβλέπουν πραγματικές συνέπειες για τα θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Είναι μήπως αλήθεια ότι τα εμπορικά θέματα έχουν μεγαλύτερη σημασία για την ΕΕ από ό,τι η καταπίεση;

Βλέπω για παράδειγμα την Ινδία, με το βασισμένο στις κάστες σύστημα διακρίσεων που επικρατεί εκεί, με τα τρομερά φαινόμενα εργασίας υπό μορφή δουλοπαροικίας και σεξουαλικής εμπορίας, με τις εκτεταμένες παραβιάσεις της θρησκευτικής ελευθερίας που παρατηρούνται στη χώρα. Και τότε ανακαλύπτω ότι το μόνο μέσο που διαθέτουμε είναι ένας ad hoc διάλογος με την Ινδία, χωρίς ουσιαστικές δεσμεύσεις για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δεν είναι να απορεί κανείς που η κατάσταση δεν βελτιώνεται.

Οφείλω επίσης να επισημάνω ότι ορισμένες φορές η οπτική μας είναι στρεβλωμένη. Όταν πρόκειται για αναπτυξιακή βοήθεια, η ΕΕ ασκεί έντονες πιέσεις για μια ημερήσια διάταξη δικαιωμάτων, περιλαμβανομένης της προαγωγής της άμβλωσης, ακόμη και όταν προσβάλλει την τοπική κουλτούρα – όπως στην Κένυα, όπου ΜΚΟ που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ χρησιμοποιούν τους πόρους αυτούς για τη χρηματοδότηση αμβλώσεων κατά παράβαση των τοπικών εθίμων και νόμων.

Μήπως το επίκεντρο της προσοχής μας δεν πρέπει να είναι τα θεμελιώδη δικαιώματα, και μήπως θα χρησιμοποιούνταν καλύτερα η αναπτυξιακή μας βοήθεια αν στρεφόταν στην παροχή τροφίμων και νερού, αντί να προωθούμε τις δικές μας επιδιώξεις, ακόμα και με το πρόσχημα μιας πολιτικής υπέρ της υγείας;

  Ari Vatanen (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι η σημερινή ημέρα ενδείκνυται για να συλλογιστούμε τη σπουδαιότητα των εκλογών και των αποστολών παρακολούθησης. Μόλις σήμερα το πρωί πληροφορηθήκαμε μια ακόμη σειρά εκλογικών αποτελεσμάτων από τις ΗΠΑ. Εκεί οι εκλογές φαίνεται να διαρκούν αέναα, και ακόμα δεν γνωρίζουμε ποιος θα είναι ο υποψήφιος των Δημοκρατικών στις προεδρικές εκλογές. Νομίζω ότι θα είναι ο Obama, όμως δεν πρόκειται να ρωτήσουν εμένα.

Ενώ αυτή η διαδικασία βρίσκεται επί μήνες σε εξέλιξη στις ΗΠΑ, στη Ρωσία διεξήχθησαν εκλογές και σήμερα ο κ. Πούτιν, θα έπρεπε να πω, παρέδωσε την Προεδρία στον κ. Μεντβέντεφ. Θα έπρεπε να πω ότι ανέλαβε τα προεδρικά καθήκοντα ο κ. Μεντβέντεφ, όμως αυτό δεν περιγράφει σωστά την κατάσταση, μιας και η εκστρατεία του κ. Μεντβέντεφ διήρκεσε μία μόνο ημέρα – αυτό αναφερόταν στο δελτίο Τύπου του Κρεμλίνου. Αναφερόταν μάλιστα ότι για τη συγκεκριμένη ημέρα δεν καταβλήθηκε μισθός. Πώς μπορεί κανείς να διεξαγάγει εκλογική εκστρατεία σε μία μόνο ημέρα; Μπορεί να το κάνει εάν γνωρίζει ότι θα έχει 17πλάσια τηλεοπτική κάλυψη από όλους μαζί τους άλλους τρεις υποψηφίους. Αυτές λοιπόν είναι οι θλιβερές επιδόσεις της Ρωσίας. Ο ρωσικός λαός αξίζει περισσότερα. Δεν πρόκειται εν προκειμένω για εμπαθή επίθεση κατά του Κρεμλίνου. Πρέπει να μιλήσουμε για λογαριασμό του ρωσικού λαού και όλων των λαών των χωρών στις οποίες οι πολίτες δεν απολαμβάνουν ακόμη τη δημοκρατία με τον τρόπο που εμείς την αντιλαμβανόμαστε.

Είναι σημαντικές αυτές οι αποστολές παρακολούθησης; Ναι, είναι πολύ σημαντικές, διότι εστιάζονται στην οικοδόμηση της δημοκρατίας, η οποία αποτελεί τον κύριο στόχο μας σε τούτο το Σώμα. Ο κ. Salafranca και η κ. De Keyser εκπόνησαν μια πολύ καλή έκθεση, οφείλουμε όμως να συνεχίσουμε την προώθηση αυτού του θέματος. Η ΕΕ πρέπει να καταστεί ακόμη πιο ισχυρή. Δεν επιτρέπεται να σιωπούμε, διότι είμαστε υπεύθυνοι απέναντι στους λαούς που δεν έχουν ακόμα δημοκρατία στις χώρες τους.

  Richard Howitt (PSE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, συγχαρητήρια στον εξαίρετο εισηγητή Marco Cappato για την ετήσια έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Επιτρέψτε μου να εξηγήσω δύο από τις τροπολογίες της Σοσιαλιστικής Ομάδας: πρώτον, σέβομαι τη θέση του και τη θέση σας σχετικά με τον Γκάντι και τη μη βία, και θεωρώ ότι αυτή η παράδοση στην οποία μας εφιστάτε την προσοχή εδώ στο Κοινοβούλιο είναι πολύ σημαντική. Επιδιώκουμε όμως τη διαγραφή αυτής της παραγράφου για τον απλό λόγο ότι δεν μπορεί να είναι η μόνη κατευθυντήρια γραμμή της ευρωπαϊκής ΚΕΠΠΑ. Η ειρήνευση και η διατήρηση της ειρήνης απαιτούν ενίοτε στρατιωτικά μέσα και δεν παύουν έτσι να είναι αξιόλογο και ευγενές τμήμα των όσων πράττουμε και οφείλουμε να πράττουμε ως Ευρώπη για τη δημιουργία ενός πιο ειρηνικού και επιτυχημένου κόσμου.

Δεύτερον, όσον αφορά την τροπολογία μας σχετικά με το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, δεδομένου ότι και εγώ επισκέπτομαι τακτικά τη Γενεύη μαζί με τους συναδέλφους της υποεπιτροπής, συμμερίζομαι τις ανησυχίες σας. Είναι ανησυχητική η πόλωση που βλέπουμε να εξακολουθεί να υπάρχει όσον αφορά τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, τη νοοτροπία των συμμαχιών, ιδίως στο εσωτερικό της αφρικανικής ομάδας, αν και αυτό είναι κάτι που πρέπει να αποφεύγουμε και εμείς στην Ευρώπη. Εντούτοις, θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό το τρέχον έτος να συνεχίσουμε να στηρίζουμε το πνεύμα της μεταρρύθμισης του ΟΗΕ, να αναγνωρίσουμε τον θετικό ρόλο των κρατών μελών της ΕΕ στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και να αναγνωρίσουμε επίσης ότι η διαδικασία της αξιολόγησης από ομοτίμους μόλις τώρα αρχίζει να λειτουργεί και ότι η ανοικτή, εμπεριστατωμένη και αποτελεσματική εφαρμογή της είναι η καλύτερη μέθοδος για να στηρίξουμε αυτόν τον θεσμό.

Τέλος, στην αιτιολογική σκέψη ΙΣΤ και στην παράγραφο 4 καλούμε την Επιτροπή, μαζί με το Συμβούλιο, να υιοθετήσουν την πρόταση για επίτευξη συναίνεσης ως προς την προαγωγή της δημοκρατίας στην πολιτική γειτονίας, στα κριτήρια της Κοπεγχάγης, στις περιφερειακές μας στρατηγικές ανά τον κόσμο. Μιλάμε για προαγωγή της δημοκρατίας, ενώ δεν υπάρχει ενιαίος ευρωπαϊκός ορισμός της. Η ιδέα, όπως επιτύχαμε συναίνεση όσον αφορά την ανάπτυξη, να κάνουμε την Επιτροπή, τα κράτη μέλη και το Κοινοβούλιο να ορίσουμε από κοινού και να δεσμευτούμε υπέρ της προαγωγής της δημοκρατίας στον κόσμο είναι πολύ σημαντική. Ο κ. Σολάνα την έχει υποστηρίξει και ευελπιστώ ότι το Συμβούλιο και, ιδίως, η Επιτροπή θα εκφράσουν επίσης στην αποψινή συζήτηση τη στήριξή τους γι’ αυτή την ιδέα.

  Ona Juknevičienė (ALDE). – (LT) Η περυσινή έκθεση της ΕΕ αποτελούνταν από 104 σελίδες, 4 εκ των οποίων ήταν αφιερωμένες στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εφέτος οι αντίστοιχοι αριθμοί είναι 216 και 10. Δεδομένα τα οποία αναφέρονταν στην περυσινή έκθεση, όπως η ανάπτυξη του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και το έργο του Κοινοβουλίου σε αυτό το πεδίο, επαναλαμβάνονται στην φετινή έκθεση. Παρά ταύτα, η έκθεση προσφέρει μια λεπτομερή περιγραφή του πώς οι Ευρωπαίοι υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα των ανθρώπων παγκοσμίως.

Ωστόσο, δεν αναφέρεται ούτε μία λέξη, ούτε στην έκθεση ούτε στο ψήφισμα, σχετικά με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή σχετικά με υποθέσεις παραβίασής τους στο εσωτερικό της Ένωσης. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ΕΕ, ή, αν όντως υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις, τις διευθετούμε πράγματι δίκαια και χωρίς καθυστέρηση; Κατά τη γνώμη μου, δεν συμβαίνει τίποτε από τα δύο. Φαίνεται ότι είναι ευκολότερο να μιλούμε για τις αμαρτίες των άλλων παρά να παραδεχόμαστε τις δικές μας.

Δεν γνωρίζουμε μήπως το γεγονός ότι παράνομα πρακτορεία απασχόλησης στο Λονδίνο μετατρέπουν σε σκλάβους μετανάστες από τη Λιθουανία και την Πολωνία; Μήπως δεν γνωρίζουμε ότι στο Παρίσι πραγματοποιούνται μαζικές συλλήψεις «παράνομων» προσώπων με εντολή του Προέδρου Sarkozy; Τι γίνεται με το θέμα των παράνομων ενεργειών εις βάρος Ρουμάνων στη Ρώμη; Βεβαίως, τα θύματα μπορούν να προσφύγουν στο δικαστήριο του Στρασβούργου. Μετά από αρκετά χρόνια, όταν οι υποθέσεις που θα παρουσιαστούν ενώπιον του εν λόγω δικαστηρίου ανέρχονται σε χιλιάδες, η δικαιοσύνη μπορεί να αποκατασταθεί. Ωστόσο, κάθε ημέρα και κάθε ώρα που περνά έχει τεράστια σημασία για τους ενδιαφερόμενους.

Έχουμε εκλεγεί για να εργαζόμαστε υπέρ των πολιτών μας, να τους εκπροσωπούμε και να προστατεύουμε τα δικαιώματά τους. Πρέπει να στρέψουμε τα βλέμματά μας σε αυτούς τους ανθρώπους. Στην Ευρώπη ο καθένας πρέπει να ζει σε συνθήκες ασφάλειας. Έτσι θα γίνουμε ισχυρότεροι και θα έχουμε τη δυνατότητα να βοηθήσουμε περισσότερο και τους άλλους.

  Πρόεδρος. – Σας ευχαριστούμε, κυρία Juknevičienė. Φαίνεται πως εδώ ισχύει το ρητό ότι βλέπουμε το σκουπιδάκι στο μάτι του άλλου, και δεν βλέπουμε το δοκάρι στο δικό μας μάτι.

  Margrete Auken (Verts/ALE). – (DA) Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστούμε για μια εξαίρετη έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πάσχει όμως από ένα σοβαρό σφάλμα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο –οι διακρίσεις εις βάρος 260 εκατομμυρίων Dalits, ανθρώπων εκτός κάστας– αναφέρεται μόνο εν συντομία, και πάλι μόνο σε σχέση με μια σειρά από στοιχεία που θα μπορούσαν να αποτελέσουν λόγους διακρίσεων. Τον Φεβρουάριο του περασμένου έτους, εγκρίναμε μια πολύ σημαντική απόφαση γι’ αυτό το θέμα, είναι λοιπόν ανησυχητικό το γεγονός ότι η τροπολογία την οποία κατέθεσε η Ομάδα των Πρασίνων/Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία απορρίφθηκε από την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων. Προτείναμε να καταρτίσει η ΕΕ, σε συνεργασία με τον ΟΗΕ, κατευθυντήριες γραμμές για την καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω κοινωνικής τάξης και να θίξει το πρόβλημα στις συναντήσεις κορυφής με τις ενδιαφερόμενες χώρες. Πρόκειται μήπως για δάκτυλο της Ινδίας και της βρετανικής κυβέρνησης, οι οποίες είχαν ταχθεί και πέρυσι κατά της απόφασης, και μήπως πέτυχαν τον στόχο τους αυτή τη φορά;

Το πρόβλημα υπάρχει σε πολλές χώρες της Νότιας Ασίας, όμως αναφέρω την Ινδία επειδή είναι δημοκρατική, δεδομένου ότι η δημοκρατία υπογραμμίστηκε ως ο σημαντικότερος παράγοντας που συνδέεται με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η Ινδία είναι δημοκρατική και έχει μάλιστα καλούς νόμους κατά των διακρίσεων λόγω κοινωνικής τάξης. Εντούτοις, οι νόμοι αυτοί καταστρατηγούνται διαρκώς. Η ινδική δημοκρατία αξίζει τον σεβασμό αυτών των νόμων, και η Ινδία πρέπει να λειτουργήσει ως πρότυπο και για άλλες χώρες. Είναι, όμως, εξίσου επονείδιστο το γεγονός ότι η ΕΕ αποστρέφει το βλέμμα από τα παθήματα των Dalits – το ίδιο και το Κοινοβούλιο! Πέρυσι μπορούσαμε να μιλήσουμε γι’ αυτά τα θέματα. Τι συνέβη εν τω μεταξύ και δεν μπορούμε να τα συζητήσουμε σήμερα; Μήπως βελτιώνεται η κατάσταση των Dalits; Μήπως οι διακρίσεις οδεύουν προς την εξάλειψή τους; Όχι, όλες και όλοι γνωρίζουμε ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Γιατί λοιπόν η απελπιστική κατάσταση αυτών των ανθρώπων να μην τύχει της ενεργού προσοχής της ΕΕ;

  Willy Meyer Pleite (GUE/NGL). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι, στις 13 Απριλίου η Ennaama Asfari, υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Δυτική Σαχάρα, συνελήφθη στο Μαρακές. Μια ακόμα σύλληψη στο Μαρόκο.

Αυτά σας τα λέω, κυρίες και κύριοι, για να επισημάνω ότι δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι υπεύθυνη για τη διαδικασία αποαποικιοποίησης την οποία υποστηρίζουν τα Ηνωμένα Έθνη. Είμαστε υπεύθυνοι, και ως εκ τούτου σε κάθε έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα πρέπει να αναφέρεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να είναι απαιτητική και άγρυπνη και να συμμορφώνεται με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Δεύτερον, κυρίες και κύριοι, ζούμε σε έναν πολιτισμό, τον 21ο αιώνα, στον οποίο ο πληθυσμός φτωχαίνει και πεινάει ολοένα και περισσότερο, ενώ αυξάνονται συγχρόνως οι ασθένειες και οι ανισότητες. Την τελευταία δεκαετία, σύμφωνα με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, η Αφρική έχει γίνει φτωχότερη. Θέλω λοιπόν να απαιτήσω, να προτείνω και να ζητήσω να αναγνωριστεί ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα περιλαμβάνουν όλα τα δικαιώματα: οικονομικά, κοινωνικά, πολιτισμικά και πολιτικά. Αν είχαμε μια κλίμακα, θα μας εξέπληττε ο τρόπος κατάταξης των χωρών που δεν σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Φρονώ συνεπώς ότι οφείλουμε να επιδεικνύουμε πολύ μεγαλύτερη ευαισθησία και να θίγουμε όλα τα θέματα συμμόρφωσης προς τις αρχές του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

  Kathy Sinnott (IND/DEM). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, είναι σημαντικό, όταν συζητάμε περί εκλογών και αποστολών παρακολούθησης, να εξετάζουμε και τη δική μας κατάσταση βάσει της Συνθήκης της Λισαβόνας. Πόσοι από το μισό εκατομμύριο των Ευρωπαίων εκτός του στενού πολιτικού κύκλου του Συμβουλίου θα εκλέγουν τον Πρόεδρο της Ευρώπης; Κανείς. Πόσα μέλη του ευρύτερου κοινού θα εκλέγουν τον πρωθυπουργό της Ευρώπης, τον Πρόεδρο της Επιτροπής; Και πάλι, κανείς.

Ίσως να καταφέρουμε να επιτύχουμε μεγαλύτερη πρόοδο ως προς την προαγωγή της δημοκρατίας ανά τον κόσμο όταν η ίδια η ΕΕ ενστερνιστεί τις αρχές της δημοκρατίας. Όπως επεσήμανε απόψε ο κ. Bonde, η στιγμή που ο Πρόεδρος της Κίνας θα ρωτήσει τον μελλοντικό πρόεδρο της Ευρώπης, καθώς θα συζητούν για τη δημοκρατία, με πόσες ψήφους εξελέγη, θα είναι πραγματικά πολύ αμήχανη.

  Urszula Gacek (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, χαιρετίζω την εξαίρετη έκθεση για τον ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις αποστολές παρακολούθησης εκλογών. Η παρακολούθηση των εκλογών σε νέες και αναπτυσσόμενες δημοκρατίες ορθώς αντιμετωπίζεται ως προτεραιότητα της ΕΕ και απόδειξη του ενδιαφέροντός της γι’ αυτά τα κράτη.

Εντούτοις, θεωρώ ότι τα κράτη μέλη μας, οι λεγόμενες «ώριμες δημοκρατίες» μας, μπορούν να διαδραματίσουν περαιτέρω ρόλο, και ο ρόλος αυτός συνίσταται στο να αποτελούν τα ίδια παράδειγμα προς μίμηση.

Υπενθυμίζω μια εντονότατη συζήτηση στην Πολωνία πριν από τη διενέργεια των γενικών εκλογών του Οκτωβρίου του 2007. Ο ΟΑΣΕ ήθελε να αποστείλει μια μικρή ομάδα παρατηρητών. Το αίτημα συνάντησε αρχικά την αρνητική αντίδραση πολλών πολιτικών, οι οποίοι το θεώρησαν επιθετική ενέργεια και προσβολή. Δεν ίσχυε τίποτα τέτοιο. Αποστολές παρατηρητών έχουν αναπτυχθεί σε πολλές παλαιές ευρωπαϊκές δημοκρατίες. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι οι γαλλικές προεδρικές εκλογές. Στο τέλος, οι παρατηρητές έτυχαν ευνοϊκής υποδοχής στην Πολωνία.

Όταν προσπαθούμε να πείσουμε διστακτικές ανερχόμενες ή νέες δημοκρατίες να δεχτούν την είσοδο διεθνών παρατηρητών, πρέπει να δείχνουμε ότι είμαστε και εμείς έτοιμοι να επιτρέψουμε σε τρίτους να μας ελέγξουν. Οι εκλογικές μας διαδικασίες δεν διεξάγονται χωρίς προβλήματα. Οι Βρετανοί έχουν καταγεγραμμένες περιπτώσεις εκλογικής απάτης σε ταχυδρομικές ψήφους και όλοι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με νέες προκλήσεις, όπως η ψήφος μέσω του Διαδικτύου στο μέλλον.

Ας είμαστε λοιπόν ανοικτοί στον έλεγχο, καθότι μια τέτοια στάση δεν μπορεί παρά να ενισχύει την αξιοπιστία μας.

  Libor Rouček (PSE). – (CS) Σήμερα συζητούμε δύο στενά συνδεδεμένες εκθέσεις: την ετήσια έκθεση για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο και την έκθεση για τις αποστολές εκλογικών παρατηρητών της ΕΕ. Οι ελεύθερες εκλογές και το δικαίωμα στη δημοκρατία είναι θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα τα οποία κατοχυρώνονται, μεταξύ άλλων, στο Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα καθώς και στη Διακήρυξη της Χιλιετίας των ΟΗΕ. Για τους λόγους αυτούς, η προαγωγή της δημοκρατίας είναι ένας από τους κύριους στόχους της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ. Προκειμένου να είναι αποτελεσματική η στήριξη αυτή, πρέπει να ενισχύσουμε την κοινή μας εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας και να κάνουμε πιο αποτελεσματικές τις αποστολές εκλογικών παρατηρητών της ΕΕ.

Στηρίζω λοιπόν τις συστάσεις των εισηγητών μας. Πιστεύω επίσης, για παράδειγμα, ότι η εκλογική διαδικασία, περιλαμβανομένων της προεκλογικής και μετεκλογικής φάσης, πρέπει να περιλαμβάνεται στον πολιτικό διάλογο με τις ενδιαφερόμενες τρίτες χώρες. Ένα στόχος μιας εκλογικής διαδικασίας, όχι απλώς της ψηφοφορίας αλλά και της προεκλογικής και μετεκλογικής φάσης ειδικότερα, πρέπει να είναι επίσης η ολοκλήρωση δημοκρατικών θεσμών όπως το κράτος δικαίου, η ανεξαρτησία των μέσων ενημέρωσης και των δικαστηρίων, η κοινωνία των πολιτών κ.ο.κ. Έχω επίσης την πεποίθηση, βάσει προσωπικής πείρας από τη συμμετοχή μου σε αποστολές παρακολούθησης, ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει και μπορεί να διαδραματίσει πολύ πιο αποτελεσματικό και σημαντικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία.

Εν κατακλείδι, ως βουλευτής της Τσεχικής Δημοκρατίας, θέλω να πω λίγα λόγια σχετικά με την κύρωση του καταστατικού της Ρώμης. Όπως και πέρυσι, καλώ όλες και όλους τους συναδέλφους βουλευτές και τους γερουσιαστές της Τσεχικής Δημοκρατίας να κυρώσουν το καταστατικό της Ρώμης το ταχύτερο δυνατόν. Το γεγονός ότι η Τσεχική Δημοκρατία, η οποία θα ασκήσει την Προεδρία της ΕΕ το πρώτο εξάμηνο του προσεχούς έτους, είναι το μόνο κράτος μέλος της ΕΕ που δεν έχει ακόμη κυρώσει αυτό το καταστατικό αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, όνειδος, στην προκειμένη περίπτωση, για την πατρίδα μου.

  Sarah Ludford (ALDE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, επισημαίνω καταρχάς –και απευθύνομαι ευθέως στην Επιτροπή και το Συμβούλιο– ότι η ΕΕ πρέπει να παράσχει σοβαρή στήριξη στον εισαγγελέα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου προκειμένου να ασκήσει δίωξη κατά δύο προσώπων τα οποία κατηγορούνται ότι έχουν διαπράξει παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Νταρφούρ, ένα εκ των οποίων είναι εν ενεργεία υπουργός της σουδανικής κυβέρνησης. Η αντίδραση της ΕΕ υπήρξε μέχρι στιγμής αδύναμη, και αυτό είναι πραγματικά επαίσχυντο, δεδομένου ότι διεκδικούμε τις δάφνες –ή τουλάχιστον τις περισσότερες δάφνες– για τη δημιουργία του ΔΠΔ.

Κινδυνεύουμε, μάλιστα ακόμα και να υποσκελιστούμε από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε μια ενδιαφέρουσα ομιλία του πριν από ένα δεκαπενθήμερο, ο John Bellinger, επικεφαλής νομικός σύμβουλος του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ είναι πρόθυμες, χωρίς να μεταβάλλουν την ιδεολογική στάση τους έναντι του ΔΠΔ, να παράσχουν πρακτική στήριξη στο έργο του, και ανέφερε συγκεκριμένα την περίπτωση του Νταρφούρ. Πιστεύω λοιπόν ότι πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για εξελίξεις όσον αφορά την υποστήριξη του ΔΠΔ στην περίπτωση του Νταρφούρ.

Επ’ ευκαιρία αυτής της αναφοράς στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπάρχει η προοπτική, όποιος και αν κερδίσει στις προεδρικές εκλογές, για τερματισμό των καταχρήσεων –ή τουλάχιστον των χειρότερων καταχρήσεων– του πολέμου κατά της τρομοκρατίας. Όλοι οι υποψήφιοι έχουν δεσμευτεί να κλείσουν το Γκουαντάναμο, όμως η ΕΕ πρέπει να συμβάλει σε αυτό προωθώντας με συνέπεια το αίτημά της για κλείσιμο και ηγούμενη μιας διεθνούς πρωτοβουλίας για την αποκατάσταση των κρατουμένων που δεν θα έχουν δίκαιη δίκη. Παράλληλα όμως –και συμφωνώ με όσους υποστηρίζουν ότι, αν θέλουμε να είμαστε αξιόπιστοι στον κόσμο, η ΕΕ οφείλει να σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα στο εσωτερικό της– οφείλουμε να εξασφαλίσουμε τη λογοδοσία που ακόμα δεν έχει επιτευχθεί όσον αφορά τη συνενοχή ευρωπαϊκών κυβερνήσεων σε κατ’ εξαίρεση εκδόσεις – με άλλα λόγια, σε απαγωγές και βασανιστήρια.

  Maria da Assunção Esteves (PPE-DE). – (PT) Έτσι είναι τα πράγματα. Η θανατική ποινή, τα βασανιστήρια και η πείνα είναι φαινόμενα βαρβαρότητας τα οποία συνεχίζουν πεισματικά να υφίστανται σε αυτόν τον κόσμο τον οποίο εν μέρει κυβερνούμε. Ωστόσο, οι καταστάσεις αυτές θα συνεχιστούν κατά τον ίδιο τρόπο μόνο εάν το επιτρέψουμε. Η Ευρώπη του Διαφωτισμού, των αξιών, της αξιοπρέπειας, στερείται πολιτικής συνέπειας. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο δεν τηρούν πάντα την ίδια στάση σε αυτόν τον τομέα, όμως υπάρχει ένας μόνο τρόπος και αυτός είναι να ενεργούν με συνέπεια τα ευρωπαϊκά όργανα στο σύνολο των εσωτερικών και εξωτερικών τους πολιτικών. Τρέφουμε δε μεγάλες ελπίδες για την αποτελεσματικότητα της νέας Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης που προβλέπεται στη Συνθήκη της Λισαβόνας στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ας δούμε όμως τι συμβαίνει στον κόσμο και ας εξετάσουμε τα παραδείγματα που προκαλούν την ανησυχία μας: οι Ηνωμένες Πολιτείες εφαρμόζουν τη θανατική ποινή, όπως και η Αφρική· η Κίνα δεν έχει μόνο το πρόβλημα του Θιβέτ, αλλά και ζητήματα εργασίας υπό συνθήκες ειλωτείας, βασανιστηρίων και συνοπτικών εκτελέσεων. Παραδείγματα όπως αυτά θα έπρεπε να μας οδηγούν να αντιμετωπίσουμε πιο αποτελεσματικά την απουσία συνέπειας που μας χαρακτηρίζει. Η Ευρώπη χρειάζεται μια ενεργητική πολιτική για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι σημαντικό να κινητοποιείται η κοινωνία των πολιτών, όμως δεν πρέπει να λησμονούμε ότι ο αγώνας υπέρ των δικαιωμάτων εναπόκειται πρωτίστως στα κράτη και τη διπλωματία τους. Ο γάλλος Πρόεδρος πολύ σωστά είπε ότι δεν θα παραστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Το ίδιο πρέπει να πράξουν και οι άλλοι αρχηγοί κρατών της ΕΕ. Η Ένωση είναι μια ενότητα που στηρίζεται σε αξίες. Δεν αρκεί να προβαίνει σε δηλώσεις και να εκδίδει ψηφίσματα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να πουλήσει την ψυχή της.

  Genowefa Grabowska (PSE). – (PL) Κυρία Επίτροπε, συγχαίρω τους τρεις εισηγητές και θέλω να δώσω ιδιαίτερη έμφαση στην απόλυτη και αδιαμφισβήτητη μέριμνα για τα δικαιώματα των γυναικών σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής, στις κοινωνικές σχέσεις και σε καθαρά ανθρώπινες ιδιωτικές σχέσεις – όχι μόνο θεωρητικά, αλλά και πρακτικά.

Αυτό προϋποθέτει πάνω από όλα την εξάλειψη κάθε μορφής διακρίσεων και βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών. Δεν αρκεί όμως μόνον αυτό. Ας δούμε τι συμβαίνει στην Ευρώπη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση προετοιμάζει μια σειρά από ψηφίσματα στα οποία θα καλούνται τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν την ίση μεταχείριση γυναικών και ανδρών και στη συνέχεια θα ελέγξει εάν και πώς εφαρμόζονται πρακτικά αυτές οι αρχές. Είμαι πολύ περίεργη όμως, κυρία Επίτροπε, για το αν η αρχή της ενσωμάτωσης των θεμάτων που άπτονται του φύλου στις πολιτικές θα εφαρμοστεί και στις εσωτερικές δομές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όταν δημιουργηθούν τα νέα κοινοτικά όργανα, για παράδειγμα, και καλυφθούν οι τέσσερις πιο υψηλόβαθμες θέσεις –ο Πρόεδρος της Ένωσης, οι Πρόεδροι της Επιτροπής και του Κοινοβουλίου και ο Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ για την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας– θα υπάρξει πρόβλεψη για την εφαρμογή αυτής της αρχής;

Κυρίες και κύριοι, αυτή θα είναι η στιγμή της αλήθειας, καθώς τότε θα φανεί αν η πραγματική μας προσέγγιση στο θέμα των δικαιωμάτων των γυναικών είναι όντως αυτή που ισχυριζόμαστε.

  Μαρία-Ελένη Κοππά (PSE). – Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση που εξετάζουμε σήμερα είναι η πιο σημαντική πολιτική έκφραση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο. Οι προκλήσεις είναι μεγάλες και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί –και οφείλει– να αποτελέσει τον εγγυητή της δημοκρατίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Είναι σημαντικό η Ευρωπαϊκή Ένωση να εμφανίζει σταθερή και ενιαία στάση στα ζητήματα αυτά, διότι μόνο έτσι συμβάλλει στην ενίσχυση και βελτίωση της κοινής δράσης.

Δεν πρέπει να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά ανάλογα με τα συμφέροντα που διακυβεύονται. Η κατάργηση της θανατικής ποινής και των βασανιστηρίων, η προστασία των παιδιών στις ένοπλες συγκρούσεις, πρέπει να περιλαμβάνονται στους βασικούς στόχους της πολιτικής μας. Η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων οφείλει να διαπερνά όλες τις σχέσεις και τις συμφωνίες με τις τρίτες χώρες και καμιά έκπτωση, καμιά σκοπιμότητα να μην είναι ανεκτή.

Τα ανθρώπινα δικαιώματα πρέπει να είναι η δική μας κόκκινη γραμμή που θα καθορίζει κάθε πολιτική επιλογή.

Τελειώνοντας, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον εισηγητή για την πολύ καλή και λεπτομερή έκθεσή του.

  Μάριος Ματσάκης (ALDE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, όταν η ΕΕ μιλά για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε τρίτες χώρες, για να είναι σε ικανοποιητικό βαθμό πειστική πρέπει η ίδια να έχει άμεμπτο μητρώο όσον αφορά τον σεβασμό των δικαιωμάτων αυτών από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ.

Όπως επεσήμαναν προηγούμενοι ομιλητές, αυτό δυστυχώς δεν ισχύει. Θα χρησιμοποιήσω ένα μόνο παράδειγμα, το οποίο αφορά τη Βρετανία. Το Ηνωμένο Βασίλειο διατηρεί, κατά παράβαση των διεθνών συμβάσεων, δύο αποικίες στο έδαφος ενός άλλου κράτους μέλους – της Κύπρου. Οι δύο αυτές αποικίες, συγκεκριμένα το Ακρωτήρι και η Δεκέλεια, κατοικούνται από περίπου 10 000 αμάχους Κυπρίους οι οποίοι είναι πολίτες της ΕΕ, αν και οι οικίες τους βρίσκονται σε μια περιοχή την οποία η Βρετανία, για προφανείς λόγους, έχει εξαιρέσει από την ΕΕ. Οι άνθρωποι αυτοί δεν απολαμβάνουν το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα της εκλογής της εκτελεστικής τους εξουσίας. Διοικούνται από έναν κυβερνήτη ο οποίος είναι στρατηγός του Βρετανικού Στρατού, διορισμένος από τη Βασίλισσα της Αγγλίας, και δεν δικαιούνται να διαθέτουν εκλεγμένο κοινοβούλιο. Οι νόμοι που εφαρμόζονται σε αυτές τις αποικίες τελούν υπό την πλήρη δικαιοδοσία του κυβερνήτη. Πρακτικά, αυτοί οι πολίτες της ΕΕ ζουν υπό μια βρετανική στρατιωτική δικτατορία.

Είναι πραγματικά επαίσχυντο το γεγονός ότι το ΕΚ, η Επιτροπή και το Συμβούλιο τηρούν πάντα στάση αδιαφορίας απέναντι σε αυτή την κατάσταση.

Ίσως κάποια άλλα κράτη μέλη να έχουν τα δικά τους άπλυτα που δεν θέλουν να βγουν στη φόρα, ή ίσως αυτά τα όργανα δεν πιστεύουν πραγματικά στις αρχές της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης που ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν, ή ίσως η ΕΕ να ενδιαφέρεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα μόνον όταν δεν αφορούν τα δικά της κράτη μέλη.

Οι λόγοι μπορεί να είναι πολλοί. Ένα πράγμα όμως είναι βέβαιο: η συνέχιση της βρετανικής αποικιοκρατίας στην Κύπρο κηλιδώνει και πλήττει την αξιοπιστία οποιασδήποτε έκθεσης της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο.

  Corina Creţu (PSE). – (RO) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να συγχαρώ την κ. De Kayser και να ενώσω τη φωνή μου με όσους μίλησαν σήμερα στο Σώμα για τη σχέση μεταξύ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των εκλογών και της δημοκρατίας. Προέρχομαι από μια χώρα, τη Ρουμανία, η οποία πέρασε πολλά χρόνια υπό καθεστώς ολοκληρωτισμού και ίσως εμείς, που ακόμα θυμόμαστε εκείνες τις εποχές, οφείλουμε να υπογραμμίζουμε περισσότερο τη σημασία της διενέργειας δημοκρατικών, ελεύθερων και δίκαιων εκλογών.

Ένας διάσημος αμερικανός καθηγητής, ο Larry Diamond, επέστησε προσφάτως την προσοχή σε ένα ανησυχητικό φαινόμενο το οποίο ονομάζει «δημοκρατική ύφεση». Όπως καταδεικνύουν επίσης οι πρόσφατες εκθέσεις της οργάνωσης «Freedom House», το 2007 ήταν το χειρότερο έτος για την ελευθερία στον κόσμο, μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου.

Υπό τις συνθήκες αυτές, συμφωνώ με τη θέση ότι, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τις εκλογές, το σπουδαιότερο καθήκον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των κρατών μελών της Ένωσης είναι να καταρτίσουν μια κοινή και παγκόσμια στρατηγική για την προαγωγή της δημοκρατίας. Συμφωνώ με την ιδέα της υποστήριξης νεοεκλεγμένων κοινοβουλίων με σκοπό την ενδυνάμωσή τους και την ανάπτυξη νομοθετικής δραστηριότητας που να συνάδει όσο το δυνατόν με τα καθιερωμένα δημοκρατικά πρότυπα.

Εντούτοις, θέλω να υπογραμμίσω ότι δεν είναι όλες οι οργανωτικές αδυναμίες απόπειρες απάτης, είναι όμως απαραίτητο να διαπιστώνεται σε τι βαθμό το νομικό πλαίσιο εξασφαλίζει την ισότητα και τη διαφάνεια της εκλογικής διαδικασίας.

  Πρόεδρος. – Προχωρούμε τώρα στο στάδιο της συζήτησης στο οποίο οι ομιλητές λαμβάνουν τον λόγο με ανάταση του χεριού. Θέλω να επισημάνω ότι στη σημερινή συνεδρίαση της ομάδας υψηλού επιπέδου για την ισότητα των φύλων και την ποικιλομορφία, ένας Αντιπρόεδρος επικρίθηκε έντονα επειδή υποστηρίχθηκε ότι βλέπει τα χέρια μόνο των ανδρών βουλευτών του ΕΚ, ενώ δεν βλέπει αυτά των γυναικών βουλευτών. Θέλω να πω ότι στην προκειμένη περίπτωση τα πράγματα θα είναι πολύ εύκολα για εμένα, μιας και όλα τα χέρια που βλέπω υψωμένα είναι γυναικεία. Δεν πρόκειται λοιπόν να μας ασκηθεί η κριτική που ασκήθηκε πριν από λιγότερο από μία ώρα.

  Marianne Mikko (PSE). – (ET) Κυρίες και κύριοι, η έκθεση του Marco Cappato για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι άξια πολλών επαίνων. Συμφωνώ με τη θέση ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να καταβάλει μεγάλη προσπάθεια ώστε να ασκήσει μια πραγματικά συνεπή, δυναμική πολιτική για την προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο. Είναι αλήθεια ότι η παρακολούθηση της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει να είναι πιο αποτελεσματική.

Στηρίζω την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όταν εκφραζόμαστε με ενιαίο τρόπο έχουμε τη δυνατότητα να αντιδρούμε αποτελεσματικά σε κάθε είδους παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο. Αυτό μπορεί να συνεπάγεται τη σωτηρία χιλιάδων ανθρώπινων ζωών. Στηρίζω την πρόταση να συγκληθεί μια ευρωπαϊκή διάσκεψη για τη μη βία το 2009.

Η συμμετοχή των βουλευτών του ΕΚ στην παρακολούθηση εκλογών είναι άκρως σημαντική. Ωστόσο, οι βουλευτές του ΕΚ πρέπει να συμπεριφέρονται αμερόληπτα, όπως υπογραμμίζουν οι δύο εισηγητές, η κ. De Keyser και ο κ. Salafranca. Πώς μπορεί η συμμετοχή των ομάδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην παρακολούθηση εκλογών και το έργο των ευρωπαϊκών αποστολών παρακολούθησης να γίνουν αποτελεσματικότερα χωρίς να υπονομεύεται κανένα από τα δύο; Πρέπει να βρούμε τη λύση μαζί.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει ολοένα και περισσότερο θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και ο κόσμος μπορεί να δει ότι η αλληλεγγύη και η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων είναι μια από τις βασικές αρχές μας, χωρίς την οποία καμία χώρα δεν μπορεί να εξασφαλίσει την ευημερία της.

  Marie Anne Isler Béguin (Verts/ALE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ που προασπίζετε την ισότητα των φύλων. Προσωπικά, θέλω επίσης να συγχαρώ τους εισηγητές των τριών εκθέσεων, θέλω όμως επίσης να υπογραμμίσω τη σημασία των αποστολών παρακολούθησης που οργανώνουμε σε όλο τον κόσμο. Φρονώ ότι αυτό πρέπει να επαναληφθεί: οι ενέργειες αυτές είναι ιδιαίτερα θετικές και πρέπει να προωθούνται πραγματικά μεταξύ των συμπολιτών μας, κυρίως ίσως σε προεκλογικές περιόδους.

Επιτρέψτε μου επίσης να αποδώσω εύσημα σε όλους τους παρατηρητές, διότι εν τέλει, παρότι ως επικεφαλής παρατηρητές έχουμε φυσική παρουσία στην εκάστοτε περιοχή, παρότι μετέχουμε και εμείς σε αποστολές παρακολούθησης, διαθέτουμε εκατοντάδες εμπειρογνώμονες –νέους και λιγότερο νέους– σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι επισκέπτονται τρίτες χώρες και ενισχύουν τη δημοκρατία. Δεν νομίζω ότι αυτό το αναφέρουμε αρκετά συχνά. Χωρίς αυτό το δίκτυο παρατηρητών, δεν θα μπορούσαμε να οργανώσουμε αυτές τις εξαιρετικές αποστολές παρακολούθησης. Θέλω επίσης να αναφέρω τον ενθουσιασμό με τον οποίο οι πληθυσμοί υποδέχονται αυτούς τους παρατηρητές, ιδίως τους μακροπρόθεσμους παρατηρητές οι οποίοι παραμένουν στη χώρα για αρκετά μεγάλο διάστημα.

Εντούτοις, αισθάνομαι απογοήτευση για το γεγονός ότι οι συνάδελφοί μου βουλευτές δεν υποστήριξαν την τροπολογία μου που αποσκοπούσε στην αύξηση του προϋπολογισμού, καθότι πιστεύω ότι όσο περισσότερη εμπειρογνωμοσύνη εισφέρουμε στις αποστολές εκλογικής παρατήρησης, τόσο περισσότερο θα ζητείται η παρουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα ήταν πραγματικά κρίμα να μην μπορούμε να ανταποκριθούμε στα αιτήματα τρίτων χωρών για τέτοιες αποστολές λόγω έλλειψης πόρων.

  Katrin Saks (PSE). – (ET) Ζήτησα να λάβω τον λόγο για να ζητήσω τη μεγαλύτερη εστίαση της προσοχής μας στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Αφγανιστάν, μια χώρα στην οποία τα κράτη μέλη και η Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά έχουν προσφέρει σημαντική βοήθεια.

Επισκέφθηκα το Αφγανιστάν την προηγούμενη εβδομάδα ως μέλος της αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και θέλω να σας αναφέρω δύο ονόματα.

Το πρώτο είναι του Perwiz Kambakhsh, ενός νεαρού δημοσιογράφου ο οποίος καταδικάστηκε σε θάνατο επειδή κατέβασε υλικό από το Διαδίκτυο σχετικά με τη θέση των γυναικών στο Ισλάμ. Η τύχη του βρίσκεται τώρα στα χέρια του Προέδρου Karzai.

Το δεύτερο είναι της Malalai Joya, μιας νέας, γυναίκας βουλευτού η οποία, όταν επέκρινε τη δύναμη των πολέμαρχων στην κυβέρνηση και το κοινοβούλιο, απλούστατα αποβλήθηκε από το κοινοβούλιο. Στερήθηκε παρανόμως τα δικαιώματά της. Δεν υπήρχε καμία νομική διάταξη που να επιτρέπει κάτι τέτοιο.

Σήμερα δεν βρισκόμαστε απλώς αντιμέτωποι με το γεγονός ότι δεν της δόθηκε η δυνατότητα να διεκδικήσει τα δικαιώματά της ή την αναγνώριση της βουλευτικής της ιδιότητας ενώπιον δικαστηρίου, αλλά και με το γεγονός ότι κινδυνεύει η ζωή της. Συναντηθήκαμε μαζί της, και χρειάζεται πραγματικά τη βοήθεια και την επείγουσα παρέμβασή μας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά πρέπει να εξετάσει περαιτέρω τι είδους Αφγανιστάν οικοδομούμε, ιδίως ενόψει της διεθνούς διάσκεψης του Παρισιού, στην οποία θα συζητηθεί η αύξηση της βοήθειας προς το Αφγανιστάν.

  Janez Lenarčič, Προεδρεύων του Συμβουλίου. – (SL) Δυστυχώς, ο χρόνος που έχει στη διάθεσή του ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου σε αυτή τη συζήτηση έχει ήδη εξαντληθεί και γι’ αυτό θα είμαι πειθαρχημένος και εξαιρετικά σύντομος. Επιτρέψτε μου απλώς να συγχαρώ όλους τους εισηγητές για τις εξαιρετικά υψηλής ποιότητας και χρησιμότητας εκθέσεις τους. Θέλω επίσης να ευχαριστήσω όλες και όλους τους συμμετέχοντες σε αυτή τη συζήτηση για τις απόψεις τους. Εξ ονόματος της Προεδρίας, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι θα προσπαθήσουμε να τις λάβουμε υπόψη στον μέγιστο δυνατό βαθμό στο πλαίσιο των μελλοντικών δραστηριοτήτων του Συμβουλίου.

  Πρόεδρος. – Σας ευχαριστούμε, κύριε υπουργέ. Στην πραγματικότητα, σε αυτή τη συζήτηση ούτε το Συμβούλιο ούτε η Επιτροπή έχουν περιορισμό ως προς τον χρόνο ομιλίας τους, όσο παράξενο και αν φαίνεται αυτό. Συνεπώς, ξεπεράσατε τον εαυτό σας όσον αφορά τον σεβασμό του χρόνου που είχατε στη διάθεσή σας. Εν πάση περιπτώσει, σας ευχαριστώ πολύ που τον χρησιμοποιήσατε τόσο συνετά σε αυτή τη δεύτερη παρέμβασή σας. Τον λόγο έχει τώρα η αγαπητή μας Επίτροπος, η κ. Ferrero-Waldner.

  Benita Ferrero-Waldner, Μέλος της Επιτροπής. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, μιας και νωρίτερα δεν μίλησα για τα θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θα προσπαθήσω τώρα να σας εκθέσω ορισμένες ιδέες. Θέλω να προσθέσω κάτι στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι διάλογοι για τα ανθρώπινα δικαιώματα καθίστανται ολοένα και πιο σημαντικό συστατικό των δραστηριοτήτων της ΕΕ για την προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του Δεκεμβρίου του 2001 για τους διαλόγους σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει καθιερώσει περίπου 30 διαλόγους, ενώ εξετάζονται επίσης ορισμένοι επιπλέον διάλογοι – όπως, για παράδειγμα, με την Κεντρική Ασία, τον Νότιο Καύκασο, τη Νότια Αφρική και ενδεχομένως με ορισμένους σημαντικούς εταίρους μας στη Λατινική Αμερική. Στην προετοιμασία των συνεδριάσεων μετέχουν συνήθως η κοινωνία των πολιτών, και κυρίως ΜΚΟ της ενδιαφερόμενης χώρας για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Είχαμε επίσης πολύ θετικά, εποικοδομητικά αποτελέσματα από ορισμένους γειτονικούς μας εταίρους, καθώς και ορισμένα πιο μικτά –οφείλουμε να παραδεχτούμε– αποτελέσματα, όπως ο πρόσφατος διάλογος με τη Ρωσία. Παρεμπιπτόντως, η Ρωσία ήταν η πρώτη χώρα στην οποία η Επιτροπή και η Γραμματεία του Συμβουλίου πραγματοποίησαν ενημερωτική συνάντηση με περιορισμένο αριθμό βουλευτών του ΕΚ στο πλαίσιο παρακολούθησης της έκθεσης Valenciano, προκειμένου να ανταποκριθούν στις ανησυχίες σας όσον αφορά τον καλύτερο συντονισμό και ενημέρωση. Ευελπιστώ ότι αυτό θα θεωρηθεί ωφέλιμο από όλους τους ενδιαφερόμενους.

Το νέο ευρωπαϊκό μέσο για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα του ανθρώπου εφαρμόζεται τώρα επίσης με τη μέγιστη ταχύτητα, με δύο προσκλήσεις υποβολής προτάσεων για τον στόχο 1 –τις δύσκολες χώρες– και μία για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο της αξιολόγησής μας από τις υπηρεσίες της Επιτροπής. Τα περισσότερα προγράμματα στήριξης ανά χώρα έχουν δημοσιευτεί και βρίσκονται τώρα στο στάδιο της αξιολόγησης από τις αντιπροσωπείες μας σε επίπεδο χώρας, οπότε ευελπιστώ ότι έως το καλοκαίρι τα περισσότερα προγράμματα θα αρχίσουν να εφαρμόζονται στην πράξη.

Εντάσσουμε επίσης ενεργά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανθρώπινη ασφάλεια σε όλα τα συναφή θέματα και πολιτικές. Στο μέλλον, η νέα ευρωπαϊκή στρατηγική ασφάλειας θα έχει ασφαλώς ολοκληρωθεί, και ελπίζω ότι μπορούμε να εδραιώσουμε μια ισχυρή, επικεντρωμένη στον άνθρωπο προσέγγιση της ασφάλειας, καθότι η ανθρώπινη ασφάλεια αποσκοπεί ακριβώς στον συνυπολογισμό των θεμάτων που άπτονται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ασφάλειας και της ανάπτυξης. Και τα δύο στοιχεία είναι παρόντα: η ελευθερία από τον φόβο και η ελευθερία από την πενία.

Θέλω να επιστήσω την προσοχή σας ειδικότερα σε ορισμένα ζητήματα. Από αρκετούς ομιλητές αναφέρθηκαν τα ανθρώπινα δικαιώματα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μετά το 2004 δεν έχει υπάρξει έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επί του θέματος. Ναι, είναι ασφαλώς σημαντικό να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα, και διαθέτουμε δύο ζωτικής σημασίας μηχανισμούς για τον σκοπό αυτόν. Ο πρώτος είναι το Συμβούλιο της Ευρώπης και ο δεύτερος είναι, πλέον, ο οργανισμός ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο οποίος μόλις δημιουργήθηκε στη Βιέννη, με σκοπό την παρακολούθηση της κατάστασης στα κράτη μέλη, και ο οποίος θα εκπονεί ετήσιες εκθέσεις.

Ήθελα επίσης να μιλήσω για ένα άλλο ζήτημα που εθίγη –από έναν συνάδελφο που, δυστυχώς, έχει ήδη αποχωρήσει– την προστασία των Χριστιανών σε τρίτες χώρες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση τάσσεται σθεναρά κατά οποιασδήποτε διάκρισης εις βάρος κάθε θρησκευτικής ομάδας, και στον διάλογό μας με τρίτες χώρες εγείρουμε το θέμα αυτό κάθε φορά που κρίνεται αναγκαίο – επιδιώκουμε πάντως σαφώς να το αναφέρουμε.

Θέλω επίσης να πω λίγα λόγια για τις αποστολές εκλογικών παρατηρητών. Έλαβαν τον λόγο πολλοί ομιλητές οι οποίοι έχουν υπάρξει εξαίρετοι επικεφαλής παρατηρητές. Δεν μπορώ παρά να υπογραμμίσω και πάλι την ανεξαρτησία των αποστολών εκλογικών παρατηρητών, τη συνεκτικότητα στις πολιτικές τους και μεταξύ των ενδιαφερομένων και κυρίως τον επαγγελματισμό τους. Αυτή είναι η κατεύθυνση που επιθυμούμε να συνεχίσουμε να ακολουθούμε και στο μέλλον.

Ως προς τα θέματα των γυναικών – ασφαλώς, είμαι και εγώ γυναίκα και μπορείτε να καταλάβετε ότι αντιμετωπίζω πάντα με μεγάλη σοβαρότητα τα ζητήματα που άπτονται του φύλου. Διοργάνωσα μια διάσκεψη γυναικών –πολύ πρόσφατα, στις 6 Μαρτίου– στην οποία θέλουμε, φυσικά, να δώσουμε συνέχεια. Σε όλες μας τις παρεμβάσεις εφαρμόζεται η ενσωμάτωση της διάστασης του φύλου και πραγματοποιείται αξιολόγηση των θεμάτων που άπτονται του φύλου. Οι κατευθυντήριες γραμμές για την παρακολούθηση εκλογών περιλαμβάνουν ειδική ενότητα αφιερωμένη στις γυναίκες. Υπάρχει ένα σημαντικό ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας, το ψήφισμα αριθ. 1325, των Ηνωμένων Εθνών για τις γυναίκες που εμπλέκονται σε συγκρούσεις, το οποίο προωθεί την παρακολούθηση. Επίσης, θα δημοσιεύσουμε σύντομα προγράμματα τα οποία σχετίζονται με την ανάπτυξη των γυναικών. Θέλω απλώς να επισημάνω ότι, στην Επιτροπή Barroso, στην οποία μετέχω και εγώ, το ένα τρίτο είναι γυναίκες. Θεωρώ ότι αυτό δεν είναι πάντα ζήτημα ποσόστωσης, αλλά και ποιότητας, η οποία πρέπει επίσης να είναι σημαντική. Στο πλαίσιο αυτό, θέλω απλώς να επισημάνω ότι η Επιτροπή προάγει εν γένει μια υγιεινή και αναπαραγωγική ζωή. Αυτό είναι σημαντικό για τις ζωές των γυναικών και των παιδιών. Αυτό είναι ένα από τα προγράμματα που αναφέρθηκαν σχετικά με την Κένυα, φυσικά όμως καλύπτει και τον υπόλοιπο κόσμο και νομίζω ότι αξίζει να αναφερθεί.

Ένα άλλο πολύ συγκεκριμένο ζήτημα είναι το ΔΠΔ –το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο– το οποίο στηρίζει ένθερμα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Προσφέρουμε 4 εκατ. ευρώ στο πλαίσιο του ΕΜΔΔΑ για το 2008. Η ρήτρα σχετικά με το ΔΠΔ περιλαμβάνεται στις συμφωνίες μας. Έχουμε προβεί σε διαβήματα προκειμένου να επιτύχουμε την αποδοχή του ΔΠΔ από εταίρους μας, ενώ υπάρχουν επίσης διεθνή δικαστήρια –για παράδειγμα σχετικά με την Καμπότζη και πολλά άλλα– οπότε εργαζόμαστε όντως πολύ προσεκτικά σε αυτόν τον τομέα.

Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω αυτή την παρέμβαση απαντώντας στην έκκληση του κ. Howitt να συνυπογράψουμε εν προκειμένω την προαγωγή της δημοκρατίας, όπως κάνουν επίσης άλλοι παράγοντες. Αυτό αποτελεί ασφαλώς κεντρικό μας μέλημα. Η Επιτροπή έχει αναγνωριστεί ως μείζονος σημασίας όργανο για την προαγωγή της δημοκρατίας μέσω των αποστολών εκλογικών παρατηρητών μας και άλλων μέτρων εκλογικής στήριξης καθώς και μέσω της παροχής σημαντικής στήριξης για τις προσπάθειες υπέρ της δημοκρατίας σε τρίτες χώρες και σε διεθνείς οργανισμούς όπως ο ΟΗΕ, ο ΟΑΣΕ και το Συμβούλιο της Ευρώπης. Παρακαλώ να είστε βέβαιοι ότι αντιμετωπίζουμε το θέμα της προαγωγής της δημοκρατίας με την ίδια σοβαρότητα που το αντιμετωπίζει και οποιοσδήποτε άλλος στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

  Sarah Ludford (ALDE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, ήθελα απλώς να ρωτήσω την κ. Επίτροπο προτού ολοκληρώσει την παρέμβασή της: ανέφερε το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και τη στήριξη που του παρέχει η Επιτροπή, θα μπορούσε όμως να απαντήσει συγκεκριμένα στο ερώτημά μου και να μου πει τι πρόκειται να πράξει, λεπτομερώς, η ΕΕ, και στην περίπτωσή της η Επιτροπή, ώστε να εκτελεστούν τα εντάλματα κατά συγκεκριμένων προσώπων στο Σουδάν;

Δεν απάντησε σε αυτό το ερώτημα, και θα ήμουν ευγνώμων...

(Ο Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια)

  Benita Ferrero-Waldner, Μέλος της Επιτροπής. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, όπως προανέφερα, σε γενικές γραμμές υποστηρίζουμε, ασφαλώς, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, όμως εναπόκειται επίσης στο ίδιο το Ποινικό Δικαστήριο να αποφασίζει ποιον προστατεύει, και προς τα πού κινείται.

Αυτή είναι, βεβαίως, η ημερήσια διάταξη του Ποινικού Δικαστηρίου. Δεν είναι η δική μας ημερήσια διάταξη.

  Marco Cappato, εισηγητής. – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, απαντώ σε ορισμένους συναδέλφους βουλευτές οι οποίοι απουσιάζουν, όμως θέλω να διευκρινίσω κάτι: στην έκθεση αναφέρονται τα δικαιώματα των μειονοτήτων και η θρησκευτική ελευθερία. Δεν αναφέρεται ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ΕΕ για τον απλό λόγο ότι αυτό δεν περιλαμβάνεται στους σκοπούς της συγκεκριμένης έκθεσης.

Εντούτοις, φρονώ ότι έχουμε καλύψει και αυτό το θέμα από ορισμένες απόψεις, δεδομένου ότι δεν καταγράψαμε απλώς τις επικρίσεις μας για τους άλλους, αλλά μιλήσαμε επίσης για εμάς, για το πώς χρησιμοποιούμε –καλώς ή κακώς– τα διαθέσιμα μέσα, και σεβόμαστε το κοινοτικό δίκαιο. Όταν επισημαίνουμε ότι οι ρήτρες ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν εφαρμόζονται σωστά, μιλάμε για τις δικές μας αδυναμίες! Συνεπώς, δεν νομίζω ότι ευσταθεί μια τέτοια κριτική κατά της έκθεσης.

Νομίζω ότι ο κ. Lenarčič μίλησε εκτενώς για τα μέσα που πρέπει να χρησιμοποιούνται. Η συμβουλή που θέλω να δώσω, η οποία περιλαμβάνεται άλλωστε στην έκθεση, είναι να μιλήσει περισσότερο για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων παρά για τα διάφορα μέσα που έχουν θεσπιστεί.

Ο κ. Agnoletto μας επέκρινε επειδή δεν μιλήσαμε αρκετά για τη συλλογική διάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στην πραγματικότητα, φρονώ ότι τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα στηρίζονται πρωτίστως στα ατομικά δικαιώματα. Σήμερα, ακόμα και στις περιπτώσεις γενοκτονίας, του πιο συλλογικού και φρικτού εγκλήματος, τα άτομα μπορούν να προσφεύγουν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και να προστατεύουν έτσι τα ατομικά τους δικαιώματα. Το δικαίωμα στη δημοκρατία είναι τώρα θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, και αυτό είναι ένα σημαντικό μέσο που πρέπει να χρησιμοποιηθεί.

Η ενσωμάτωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις πολιτικές πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να εστιάζεται περισσότερο στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις πολιτικές για τη μετανάστευση και την πρόληψη των ναρκωτικών. Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω αυτή την παρέμβαση απαντώντας στον κ. Howitt. Στην έκθεση δεν υποστηρίζεται ότι η μη βία είναι το μόνο μέσο προαγωγής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά ότι είναι το καταλληλότερο μέσο. Υποστηρίζεται η μη βία όχι μόνο ως απουσία βίας, ως ειρηνισμός, αλλά ως ενεργή εκστρατεία ανυπακοής και σαμποταρίσματος αυταρχικών καθεστώτων και δικτατοριών. Κατ’ αυτή την έννοια, προτείνουμε να προαγάγει η ΕΕ τις τεχνολογίες και τις τεχνικές της μη βίας στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της προαγωγής της δημοκρατίας. Ευελπιστώ ότι αυτή η παράγραφος θα διατηρηθεί στην αυριανή ψηφοφορία.

  Véronique De Keyser, εισηγήτρια. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω όλες και όλους τους συναδέλφους μου που έλαβαν τον λόγο, και να υπογραμμίσω ότι τα θερμά λόγια που ακούσαμε, από την κ. Isler Béguin για παράδειγμα, αντικατοπτρίζουν τον ενθουσιασμό όσων έχουν λάβει μέρος σε αποστολές παρακολούθησης εκλογών. Παρά το γεγονός ότι η έκθεση αυτή μοιάζει ίσως να έχει στηριχθεί εν πολλοίς σε μια συναινετική προσέγγιση και, όπως έχει αναφερθεί σε ορισμένες εκθέσεις που διάβασα, παρουσιάζει ελάχιστο ενδιαφέρον για τα μέσα ενημέρωσης, περιείχε λίγες εσωτερικές συγκρούσεις, λίγες εξωτερικές συγκρούσεις, και λίγο από όλα, είναι σίγουρα αντιπροσωπευτική μεγάλου αριθμού χωρών στις οποίες η δημοκρατία βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο και πρέπει να διεξαχθούν εκλογές.

Επιτρέψτε μου να απαντήσω συγκεκριμένα σε δύο συναδέλφους μου. Πρώτον, θέλω να απαντήσω στον κ. Onyszkiewicz, ο οποίος έθιξε ένα πολύ σοβαρό θέμα: το θέμα της μειονότητας. Θα του έλεγα ότι παρά την προσωπική μου αντίληψη –και αντιλαμβάνομαι πολύ καλά ότι η παρακολούθηση εκλογών δεν είναι ακόμη δημοκρατία– δεν μπορώ να τον παρακολουθήσω σε αυτή τη φιλοσοφία η οποία αποτελεί στην πραγματικότητα πεφωτισμένη δεσποτεία ή επαναστατικό αβανγκαρντισμό, όπου ακόμα και ο Condorcet μιλά για μειονότητες. Δεν μπορούμε να τον ακολουθήσουμε σε αυτή την κατεύθυνση. Προφανώς η δημοκρατία δεν είναι τέλεια. Θα ήταν θαυμάσιο να ήταν τέλεια. Η δημοκρατία επέτρεψε στον κ. Vanhecke να εκφωνήσει μια άθλια, ισλαμοφοβική και ρατσιστική ομιλία σήμερα. Ο κ. Vanhecke εκπροσωπεί το 30% των ψηφοφόρων στη χώρα μου, στην περιοχή της Φλάνδρας. Δυστυχώς, δεν μπορούμε να εξαλείψουμε το κόμμα του κ. Vanhecke και το 30% της Φλάνδρας. Κύριε Onyszkiewicz –μάλλον δεν βρίσκεται πια στην αίθουσα– δεν μπορούμε να εξαλείψουμε το 50% των Παλαιστινίων που ψήφισαν υπέρ της Χαμάς. Η δημοκρατία δημιουργεί ερωτήματα, και σε αυτά τα ερωτήματα πρέπει να δώσουμε απαντήσεις. Όταν μιλάμε για πολιτική παρακολούθηση, για τα ζητήματα που θίγουν οι αποστολές παρακολούθησης εκλογών και για τις σχετικές προκλήσεις, αυτά ακριβώς τα θέματα καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε.

  José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, εισηγητής. – (ES) Κύριε Πρόεδρε, θέλω και εγώ να ευχαριστήσω τους συναδέλφους μου βουλευτές για τα θερμά τους λόγια για την έκθεση την οποία εκπόνησα σε συνεργασία με την κ. De Keyser σχετικά με τις αποστολές εκλογικών παρατηρητών, οι οποίες δεν αφορούν μόνο την ημέρα των εκλογών αλλά και το εκλογικό σύστημα, το νομικό πλαίσιο, τις ίσες ευκαιρίες και την ισότιμη πρόσβαση στα μέσα ενημέρωσης, τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων, το σύστημα επίλυσης διαφορών κ.ο.κ.

Ωστόσο, το πιο σημαντικό ζήτημα κατά τη γνώμη μου, κύριε Πρόεδρε, είναι να επισημάνουμε ότι αυτή η έκθεση σχετικά με την παρακολούθηση εκλογών, όπως και η έκθεση την οποία εκπόνησε ο κ. Cappato σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο, δεν θέτουν αφηρημένους στόχους, κινούνται όμως από μια αιτία, και η αιτία αυτή είναι η προσήλωσή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και στο Κοινοβούλιο ειδικότερα, σε μια ολόκληρη σειρά αξιών: τη δημοκρατία, την ελευθερία, το κράτος δικαίου και, πάνω από όλα, τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Κύριε Πρόεδρε, αυτό το Σώμα είναι η δημοκρατική καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ως εκ τούτου πρέπει πάντα να εκφραζόμαστε με μεγάλη σαφήνεια και δυναμισμό, στέλνοντας ένα σαφές και πολύ συγκεκριμένο μήνυμα σχετικά με αυτή την ολική και διαρκή προσήλωσή μας στην υπόθεση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τα οποία, όπως ακούσαμε στο Σώμα απόψε, δεν αναφέρονται και δεν κηρύσσεται απλώς από μια περιοχή ή μια ήπειρο, αλλά έχουν οικουμενικό, παγκόσμιο χαρακτήρα, και πρέπει να αρχίσουμε να λειτουργούμε ως υπόδειγμα σεβασμού τους στο ίδιο το εσωτερικό μας.

  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο στις 11.00.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 142 του Κανονισμού)

  Slavi Binev (NI), γραπτώς. – (BG) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Cappato,

Καθώς μιλάμε για μια ετήσια έκθεση σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο, καλό είναι να λάβουμε υπόψη το ακόλουθο δεδομένο: στα τέλη Απριλίου, οι αρχές των Σκοπίων αποφάσισαν να συλλάβουν τον δημοσιογράφο Victor Kanzurov στη μέση της νύχτας και χωρίς να του έχει απαγγελθεί καμία κατηγορία. Το μόνο αμάρτημα του κ. Kanzurov ήταν το γεγονός ότι για πολλά χρόνια αγωνίζεται με απολύτως νόμιμα μέσα για την προάσπιση του δικαιώματός του και του δικαιώματος τεράστιου αριθμού συμπατριωτών του να αυτοαποκαλούνται Βούλγαροι.

Μετά την κράτησή του επί 24 ώρες, επιτράπηκε στον κ. Kanzurov να επιστρέψει στο σπίτι του, όμως το διαβατήριό του κατασχέθηκε. Έτσι, πρακτικά, τελεί ακόμη υπό καθεστώς κατ’ οίκον περιορισμού, χωρίς να του έχουν απαγγελθεί επισήμως κατηγορίες.

Είμαι πεπεισμένος ότι οι ενέργειες των αρχών της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας είναι εντελώς απαράδεκτες και παραβιάζουν ένα θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, την ελευθερία έκφρασης, ιδίως στο πλαίσιο της σύγχρονης δυναμικής εξέλιξης της κοινής μας ευρωπαϊκής πατρίδας. Είμαι επίσης βέβαιος ότι δεν θα μείνουμε αδρανείς απέναντι σε μια τέτοια κατάφωρη παραβίαση η οποία μας γυρίζει δεκαετίες πίσω, στην περίοδο μιας σκοτεινής ολοκληρωτικής κοινωνίας η οποία έπρεπε να αποτελεί για πάντα παρελθόν.

Σας ευχαριστώ.

  Titus Corlăţean (PSE), γραπτώς. – (RO) Το 2009, θα διεξαχθούν κοινοβουλευτικές εκλογές στη Δημοκρατία της Μολδαβίας, κατά τη διάρκεια των οποίων το Κοινοβούλιο θα εκλέξει τον Πρόεδρο της χώρας. Η Δημοκρατία της Μολδαβίας βρίσκεται στα ανατολικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είναι αναγκαία η εφαρμογή δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων προκειμένου να προσεγγίσει περισσότερο η χώρα αυτή τις δημοκρατικές αξίες που χαρακτηρίζουν τα κράτη μέλη της ΕΕ. Αυτό πρέπει να επιτευχθεί, μεταξύ άλλων, μέσω του πλαισίου που ορίζεται στην πολιτική γειτονίας της ΕΕ.

Η αποστολή παρακολούθησης των εκλογών στη Δημοκρατία της Μολδαβίας είναι αναγκαία και πρόσφορη, όμως η παρακολούθηση πρέπει να αρχίσει να εστιάζεται στην περίοδο πριν από τις επικείμενες εκλογές, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη διόρθωσης των σοβαρών παραβιάσεων της ελευθεροτυπίας από το κομμουνιστικό καθεστώς στο Chisinau, τις επανειλημμένες καταστρατηγήσεις της ανεξαρτησίας του δικαστικού σώματος και τις πρόσφατες τροποποιήσεις της εκλογικής νομοθεσίας από το Κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, στο οποίο κυριαρχεί το Κομμουνιστικό Κόμμα.

Στις 10 Απριλίου 2008, πραγματοποιήθηκαν ορισμένες τροποποιήσεις της εκλογικής νομοθεσίας, οι οποίες παραβιάζουν σοβαρά τους ευρωπαϊκούς δημοκρατικούς κανόνες και πρακτικές. Οι τροποποιήσεις αυτές περιλαμβάνουν: την απαγόρευση των εκλογικών συνασπισμών, την αύξηση του εκλογικού ορίου από 4% σε 6%, ένα μη ρεαλιστικό και αντιδημοκρατικό εκλογικό όριο σε σχέση με την πραγματική πολιτική κατάσταση στη Δημοκρατία της Μολδαβίας, την απαγόρευση της εκλογής σε δημόσια αξιώματα ατόμων με διπλή υπηκοότητα, περιλαμβανομένου του δικαιώματος εκλογής στο Κοινοβούλιο, κ.ο.κ.

  Hanna Foltyn-Kubicka (UEN), γραπτώς. – (PL) Στην προσφάτως υπογραφείσα Συνθήκη της Λισαβόνας, τα κράτη μέλη της ΕΕ αναλαμβάνουν την υποχρέωση να επιδιώξουν την ενίσχυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, καθώς και της δημοκρατικής τάξης στον κόσμο. Αυτός είναι αναμφίβολα ο κύριος στόχος της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ.

Εν τω μεταξύ, η συμπεριφορά του Προέδρου Barroso και άλλων Επιτρόπων κατά την πρόσφατη επίσκεψή τους στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και η δήλωσή τους ότι το ζήτημα του Θιβέτ είναι εσωτερική υπόθεση της Κίνας έρχεται σε πλήρη αντίθεση με μια ιδέα που δεν κατοχυρώνεται μόνο στο κείμενο της Συνθήκης της Λισαβόνας, αλλά και που προσπαθούμε επίσης να εφαρμόζουμε καθημερινά, κυρίως εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο – την ιδέα της προάσπισης, πάνω από καθετί άλλο, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ενόψει αυτού, είναι δύσκολο να αποδεχτούμε το γεγονός ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει τη Ρωσία ως δημοκρατικό εταίρο της, λησμονώντας ότι πρόκειται για μια χώρα οι αρχές της οποίας δεν προβαίνουν απλώς σε πολυάριθμες παραβιάσεις των βασικών μας αντιλήψεων, αλλά τις διακωμωδούν επίσης ανοικτά. Γιατί κλείνουμε τα μάτια στην αδιάκοπη εξόντωση των Τσετσένων και στη φίμωση του Τύπου σε αυτή τη χώρα;

Ίσως αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι και από την ίδια την ΕΕ δεν απουσιάζουν οι παραλείψεις ως προς τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Λυπούμαι που το δικαίωμα των γονέων και των παιδιών να μιλούν μεταξύ τους στη γλώσσα της επιλογής τους δεν γίνεται σεβαστό από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, όπως προκύπτει από την τρέχουσα πρακτική δικαστηρίων και υπηρεσιών για θέματα νεολαίας.

Πρέπει να απαντήσουμε στο ερώτημα σχετικά με το πού αποβλέπουμε εν τέλει. Αποσκοπούν πραγματικά τα ψηφίσματα και οι ατέρμονες συζητήσεις μας στη διόρθωση του κόσμου, ή μήπως είναι ένας τρόπος συγκάλυψης της υποκρισίας μας, έτσι ώστε οι ευρωπαίοι πολιτικοί να μπορούν να αισθάνονται καλά για τον εαυτό τους;

  Anneli Jäätteenmäki (ALDE), γραπτώς. – (FI) Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι σημαντική συνιστώσα της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας της Ένωσης. Τα θέματα ανθρώπινων δικαιωμάτων είναι συγχρόνως θέματα πολιτικής ασφαλείας. Όταν προασπίζουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα προασπίζουμε την ασφάλεια. Όταν προασπίζουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα ανά τον κόσμο, προασπίζουμε επίσης την ασφάλεια στην Ευρώπη.

Νέες προκλήσεις, όπως η αλλαγή του κλίματος, η ερημοποίηση και οι ελλείψεις τροφίμων που προκαλεί, απειλούν την ανθρώπινη ασφάλεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν περιλαμβάνουν μόνο τα πολιτικά δικαιώματα, αλλά και το δικαίωμα σε καθαρό φαγητό και νερό, το οποίο αποτελεί προτεραιότητα στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Όταν οι βασικές συνθήκες διαβίωσης των ανθρώπων είναι αποδεκτές, τότε είναι πιο πιθανό να ψηφίσουν επίσης υπέρ μετριοπαθών πολιτικών ηγετών και να επιμείνουν στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μια διαρκής βάση για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συγκροτείται από τα ιδεώδη της δημοκρατίας και της ελευθερίας, καθώς και της κοινωνικής και οικονομικής δικαιοσύνης.

Στην έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα γίνεται αναφορά στον Γκάντι και στην πολιτική μη βίαιης αντίστασης που εκπροσωπούσε. Τα ανθρώπινα δικαιώματα και η ελευθερία δεν μπορούν να προαχθούν μέσω του πολέμου και της βίας. Η πορεία μας προς τα εμπρός πρέπει να εναρμονίζεται με τις αξίες που αντιπροσωπεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Όταν προάγουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα προάγουμε την ασφάλεια. Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι απλώς ένα μέσο για την επίτευξη αλλότριων πολιτικών στόχων. Αποτελούν αξία καθαυτά. Τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν οικουμενικές αξίες. Για τον λόγο αυτόν, η ΕΕ πρέπει να ενισχύσει την πολιτική της για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι αποκομμένα από άλλους τομείς πολιτικής, όπως άλλωστε, προς τιμήν των συντακτών της, καταδεικνύει η έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

  Eija-Riitta Korhola (PPE-DE), γραπτώς. – (FI) Θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Cappato για την εκτεταμένη και λεπτομερή έκθεσή του, στην οποία ορθώς απαιτείται από την ΕΕ να εφαρμόσει μια συνεπέστερη πολιτική για τα ανθρώπινα δικαιώματα και να λάβει αποτελεσματικότερα μέτρα για την παρακολούθηση του αντικτύπου της. Η Ένωση έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά της για την ανάπτυξη μιας σαφούς, συνεκτικής και με ευρύτερη επιρροή πολιτική σε αυτόν τον τομέα.

Δεν πρέπει απλώς να υποστηρίζουμε αλλά να επιμένουμε σταθερά στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τόσο εντός της ΕΕ όσο και στις εξωτερικές της σχέσεις. Όπως υπογραμμίζεται στην έκθεση του κ. Cappato, τα δικαιώματα των γυναικών, λόγου χάρη, πρέπει να είναι αναπόσπαστο τμήμα όλων των διαλόγων της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η έκθεση χειρίζεται με πολύ ικανοποιητικό τρόπο τον κρίσιμο ρόλο του Κοινοβουλίου στην πολιτική της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, για παράδειγμα στις τακτικές συζητήσεις επικαίρων θεμάτων. Τα επείγοντα ψηφίσματα που προκύπτουν από αυτές έχουν υπογραμμίσει σοβαρές αδυναμίες πολιτικής σε επιμέρους και ευρύτερες κρίσεις οι οποίες αποτελούν σοβαρές παραβιάσεις της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Προκειμένου όμως να συστηματοποιηθούν οι διάλογοι και να βελτιωθεί η παρακολούθηση, οι κοινοβουλευτικές αντιπροσωπείες πρέπει στο μέλλον να περιλαμβάνουν πιο συστηματικά στην ημερήσια διάταξη των επισκέψεων στις χώρες αυτές συνομιλίες παρακολούθησης σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Τέλος, η κατάλληλα εστιασμένη χρηματοδότηση είναι θεμελιώδους σημασίας αν θέλουμε η πολιτική της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα να λειτουργεί σωστά και να παράγει αποτελέσματα. Η ισχύς του ευρωπαϊκού μέσου για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα του ανθρώπου (ΕΜΔΔΑ) ως χρηματοδοτικού μέσου συνίσταται στο ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εστίαση των παρεχόμενων πόρων απευθείας και με μεγάλη ταχύτητα σε κρίσιμες πτυχές δύσκολων καταστάσεων. Είναι σημαντικό οι πόροι αυτοί να μπορούν να διατεθούν επίσης απευθείας για την ενίσχυση του έργου τοπικών οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων όσο το δυνατόν αποδοτικότερα. Πρέπει δε να αναζητηθούν νέοι τρόποι εκμετάλλευσης του χρηματοδοτικού μέσου για χώρες στις οποίες η δραστηριότητα των ΜΚΟ είναι παράνομη.

  Katalin Lévai (PSE), γραπτώς. – (HU) Είναι συγκλονιστικό το γεγονός ότι στις αναπτυσσόμενες χώρες το 82% των ατόμων με αναπηρίες συνεχίζουν να ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και συνεχίζουν να υποβάλλονται στις χειρότερες δυνατές καταπατήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η άρνηση του δικαιώματος στη ζωή, η κακομεταχείριση και η ταπείνωση. Ιδιαίτερα ανησυχητική σε αυτό το πλαίσιο είναι η κατάσταση των παιδιών με αναπηρίες.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση απέχει ακόμη πολύ από το να εφαρμόζει μια ενιαία και αποτελεσματική πολιτική για την προστασία και την προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο. Για να γίνει πιο αποτελεσματική αυτή η πολιτική, πρέπει να σημειωθεί ουσιαστική πρόοδος ως προς τη διασφάλιση της αυστηρής συμμόρφωσης με τις ισχύουσες κοινοτικές διατάξεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Λόγω των σημερινών αδυναμιών σε αυτόν τον τομέα, πάρα πολλές γυναίκες μπορεί ακόμη και σήμερα να υφίστανται αρνητικές διακρίσεις στον χώρο εργασίας. Η κατάσταση των γυναικών Ρομά είναι ακόμα πιο δύσκολη, καθώς υφίστανται διακρίσεις σε δύο επίπεδα. Στο πλαίσιο αυτό, η θέσπιση μιας κοινοτικής στρατηγικής για τους Ρομά και η ανάληψη συντονιστικού ρόλου από την Επιτροπή θα αποτελούσαν σημαντικό βήμα προόδου.

Λυπούμαι που στην έκθεση δεν γίνεται αναφορά σε μεταρρυθμίσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσον αφορά το δικαίωμα στην ελευθερία του συνέρχεσθαι, και γι’ αυτό καταθέτω αυτή την πρόταση. Απαιτούνται πολύ συγκεκριμένες διατάξεις προκειμένου να αποφευχθούν νομικά κενά τα οποία θα μπορούν να εκμεταλλευτούν οι ακραίες πολιτικές ομάδες που ολοένα και περισσότερο κάνουν την εμφάνισή τους, επιτρέποντας συγχρόνως στις μειονότητες να ασκούν τα δικαιώματά τους χωρίς προσκόμματα, κατά τρόπο που να μην διαταράσσει την ειρήνη της σιωπηλής πλειοψηφίας. Η ακριβής διατύπωση θα συμβάλει ώστε να διασφαλιστεί ότι και οι συναθροιζόμενοι και οι δυνάμεις του νόμου και της τάξης θα γνωρίζουν ποιες ακριβώς δραστηριότητες παραβιάζουν τη νομοθεσία. Φρονώ ότι η ρύθμιση, μεταξύ άλλων, των αυθόρμητων αλλά ειρηνικών διαδηλώσεων για τις οποίες οι αρχές δεν έχουν ενημερωθεί εκ των προτέρων είναι και πολύ επίκαιρη και αναγκαία.

  Αθανάσιος Παφίλης (GUE/NGL), γραπτώς. – H Έκθεση εκφράζει κυνικά την ιμπεριαλιστική πολιτική της ΕΕ. Αναγορεύει την ΕΕ σε «υπερασπιστή» των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, «εξαγωγέα» δημοκρατίας στον κόσμο. Το σεβασμό της ΕΕ στα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία την βίωσαν τραγικά οι λαοί της πρώην Γιουγκοσλαβίας, του Αφγανιστάν, του Ιράκ, της Παλαιστίνης, που αιματοκυλίστηκαν από τους ιμπεριαλιστές ΕΕ, ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

H ΕΕ χρησιμοποιεί επιλεκτικά τα ανθρώπινα δικαιώματα σαν πρόσχημα για πιέσεις και εκβιασμούς ενάντια σε χώρες που για διάφορους λόγους, αντιστέκονται στις ιμπεριαλιστικές της επιδιώξεις, όπως η Κούβα, το Βιετνάμ, η Βόρεια Κορέα, η Λευκορωσία, το Ιράν. Την ίδια στιγμή που η ΕΕ εμφανίζεται σαν τιμητής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλο τον πλανήτη, δεν λέει λέξη για το έγκλημα γενοκτονίας του Ισραήλ σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού, τις εκατόμβες των δολοφονημένων Ιρακινών από τις κατοχικές δυνάμεις των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ και των συμμάχων κρατών μελών της ΕΕ. Οι αναφορές της Έκθεσης στη φτώχεια, το περιβάλλον, τα εργασιακά δικαιώματα, την υγεία κ.λ.π., αποτελούν πρόκληση για τους λαούς που στενάζουν κάτω από την ιμπεριαλιστική κυριαρχία και την καπιταλιστική εκμετάλλευση.

Το ΚΚΕ καταψηφίζει την Έκθεση και καταγγέλλει την προκλητική υποκρισία της ΕΕ και την επιλεκτική χρησιμοποίηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως μέσο ιμπεριαλιστικών πιέσεων ακόμη και εξαπόλυσης πολέμων κατά των λαών.

  Toomas Savi (ALDE), γραπτώς. – (EN) Συγχαίρω τον συνάδελφό μου Marco Cappato για την εμπεριστατωμένη έκθεσή του, στην οποία υπογραμμίζονται τα πιο ζέοντα θέματα στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων το περασμένο έτος. Συμφωνώ πλήρως μαζί του ως προς την ανάγκη δραστικής εντατικοποίησης του διαλόγου ΕΕ-Κίνας για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιδίως ενόψει των επικείμενων Ολυμπιακών Αγώνων στο Πεκίνο.

Είναι λυπηρό το γεγονός ότι η Κίνα δεν έχει βελτιώσει σημαντικά την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα μετά την ανάθεση στο Πεκίνο, το 2001, του δικαιώματος διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων. Όμως αυτός δεν είναι λόγος για να εγκαταλείψουμε τις προσπάθειες στην Κίνα. Όπως αναφέρεται στην έκθεση, οι Ολυμπιακοί «αποτελούν σημαντική ιστορική ευκαιρία για τη βελτίωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα» και γι’ αυτό πρέπει να υπενθυμίζουμε ακούραστα στις κινεζικές αρχές τις υποσχέσεις που έχουν δώσει.

Πρέπει να αποφύγουμε όμως την εκτόξευση απειλών οι οποίες ενδέχεται να προκαλέσουν μεγαλύτερο απομονωτισμό και ανησυχία στην Κίνα, όπως συνέβη προσφάτως, με αποτέλεσμα να εκδηλωθούν πολυάριθμες αντιδυτικές διαδηλώσεις στη χώρα. Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ώστε να μην προκαλέσουμε την αντίδραση του κινεζικού λαού στις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Αντ’ αυτού, πρέπει να επικεντρώσουμε την προσοχή μας στον σχεδιασμό ενός διαλόγου που θα μας επιτρέψει να παρουσιάζουμε τις θέσεις μας χωρίς να αντιμετωπίζουμε με περιφρόνηση την άλλη πλευρά.