Przewodniczący. − Kolejnym punktem porządku dziennego jest sprawozdanie sporządzone przez Janusza Wojciechowskiego w imieniu Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie nowej strategii Unii Europejskiej w zakresie zdrowia zwierząt (2007–2013) [2007/2260(INI)] (A6-0147/2008).

  Janusz Wojciechowski, sprawozdawca. − „Lepiej zapobiegać, niż leczyć” – to jest główna idea strategii na rzecz zdrowia zwierząt, proponowanej przez Komisję. Idea oczywista. Pamiętamy wszyscy problemy związane z chorobą BSE czy z ptasią grypą, kiedy koniecznym okazywało się zabijanie milionów zwierząt. To było bardzo przykre doświadczenie i wszyscy chcemy, żeby nie musiało się ono nigdy powtórzyć. To doświadczenie pokazuje nam, że powinniśmy ulepszyć współpracę na poziomie europejskim dla lepszego zabezpieczenia zdrowia zwierząt, które jest bardzo ściśle związane ze zdrowiem ludzi z uwagi na możliwość pośredniego czy bezpośredniego przenoszenia się chorób ze zwierząt na ludzi.

Na kilka punktów mojego sprawozdania chciałbym zwrócić szczególną uwagę. Po pierwsze, promocja lepszych standardów ochrony zwierząt. Sprawozdanie bardzo mocno podkreśla ścisły związek między tymi dwiema wartościami i oczekujemy, że w przyszłej polityce obie te wartości będą bardzo ściśle występowały.

Druga kwestia to sprawiedliwa konkurencja. Europejscy producenci są obowiązani do wypełnienia bardzo wielu standardów weterynaryjnych, sanitarnych, dobrostanu zwierząt, ale te same standardy nie są wymagane od importerów. W sprawozdaniu podkreśla się to mocno. Te same standardy powinny być wymagane od naszych producentów, co od tych, którzy eksportują produkty zwierzęce na rynek europejski. To jest wielkie wyzwanie dla naszych negocjatorów w ramach negocjacji w Światowej Organizacji Handlu.

Trzecia kwestia to silne wsparcie dla programu szczepień. Uważamy, że to jest bardzo ważny środek do zmniejszenia zachorowań. Wymaga to również innego podejścia: produkty pochodzące ze szczepionych zwierząt nie powinny być dyskryminowane na rynku. Kilka punktów sprawozdania poświęcone jest właśnie tej kwestii.

Czwarty problem to system odszkodowawczy, system rekompensat. Powinien on, po pierwsze, zachęcać do zmniejszania ryzyka zachorowań a, po drugie, uwzględniać nie tylko bezpośrednie straty związane z likwidowaniem ognisk choroby, ale również straty pośrednie, związane z kryzysem na rynku.

Piąta kwestia to lepsza kontrola na granicach zewnętrznych Unii, która nie powinna ograniczać się do kontroli dokumentów, ale powinna być rzeczywista, powinna zapobiegać skutecznie nielegalnemu wwozowi zwierząt niewiadomego pochodzenia na obszar unijny.

Szósta kwestia to czas obowiązywania strategii. Jesteśmy trochę spóźnieni – 2013 rok to jest zbyt krótki termin, żeby rzeczywiście te plany legislacyjne były wdrożone w życie. Potrzebna jest dłuższa perspektywa dla wdrożenia tych ambitnych planów.

Siódma kwestia to finansowanie celów strategii. W projekcie sprawozdania krytycznie odnosimy się do tego, że te ambitne cele nie są dostatecznie wsparte środkami finansowymi, a powinny być one finansowane z budżetu Unii.

Na zakończenie, Panie Przewodniczący, trzy zdania powiem w języku angielskim, żeby nie zniekształcić cytatu, do którego zamierzam się odwołać.

(Mówca kontynuował w języku angielskim.)

  Androula Vassiliou, komisarz. - Panie przewodniczący! Z wielkim zadowoleniem przyjmuję pozytywną postawę Parlamentu w odniesieniu do nowej strategii na rzecz ochrony zdrowia zwierząt.

Wszyscy wiemy, że pojawianie się ognisk chorób może mieć niszczycielskie następstwa: może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego, mogą nadszarpywać zaufanie publiczne ogólnie w stosunku do rolnictwa, a w szczególności do produktów pochodzenia zwierzęcego; może pociągać za sobą ciężkie koszty gospodarcze - przypomnijmy tylko, że w 2001 r. kryzys związany z wybuchem pryszczycy kosztował 13 miliardów euro w samej tylko Wielkiej Brytanii. Ponadto wybuch choroby u zwierząt może powodować problemy dotyczące dobrostanu zwierząt i ochrony środowiska.

Nasza strategia stanowi odpowiedź na cały szereg wyzwań, i uwzględnia odpowiedź zwrotną otrzymaną w trakcie prowadzonych przez nas szerokich konsultacji z zainteresowanymi stronami.

Unia Europejska dnia dzisiejszego - z jej 27 państwami członkowskimi – wygląda bardzo odmiennie, niż ta embrionalna Wspólnota sprzed wielu lat, kiedy to nabierały kształtów nasze obecne ramy dotyczące zdrowia zwierząt. Pojawiły się nowe wyzwania, takie jak grypa ptasia i rozprzestrzenianie się wektorowych chorób zakaźnych, takich, jak choroba niebieskiego języka. W ciągu najbliższych lat prawdopodobieństwo ich wystąpienia jest większe. Warunki prowadzenia handlu zmieniły się znacznie, czemu towarzyszył ogromny wzrost zarówno skali handlu zwierzętami oraz produktami pochodzenia zwierzęcego, jak również importu.

Nasza nowa strategia uwzględnia i odzwierciedla szerokie konsekwencje społeczne i gospodarcze, jakie mogą wywołać zagrożenia dotyczące zwierząt – innymi słowy nie dotyczy ona wyłącznie zwalczania zaraźliwych chorób zwierzęcych. Położono w niej silny nacisk na związane ze zdrowiem zwierząt aspekty zdrowia publicznego, bezpieczeństwa żywności, dobrostanu zwierząt, rolnictwa, handlu, zrównoważonego rozwoju oraz badań. Kluczowa zasada tej strategii jest taka, że zapobieganie jest lepsze od leczenia.

Niedawne doświadczenia pokazują, jak dużą wartość i skuteczność ma podejście uprzedzające lub zapobiegawcze. Potrzebujemy więcej inwestować w skuteczne środki mające na celu zapobieganie powstawaniu ognisk chorób i minimalizowanie w ten sposób późniejszego ich rozprzestrzeniania, co wpłynie na wykluczenie lub przynajmniej ograniczenie ich skutków. Ulepszenia i wsparcia finansowego wymaga ochrona biologiczna w gospodarstwach rolnych; potrzebna jest sprawniejsze zwalczanie chorób i lepszy nadzór; jest też potrzeba wzmocnienia świadomości dotyczącej chorób oraz gotowości na wypadek sytuacji kryzysowej. Powinien mieć miejsce silniejszy nacisk na szczepienia i badania różnicujące.

Strategia przewiduje nowe ramy prawne w postaci uzupełnienia ogólnego prawa z zakresie zdrowia zwierząt poprzez wdrożenie aktów o charakterze zasadniczo technicznym. Patrząc szeroko i całościowo: nasze prawodawstwo wymaga ulepszenia lub rozwinięcia w spójny i strategiczny sposób; potrzebne więc jest: sprecyzowanie ról i zakresów odpowiedzialności; możliwie ścisłe dostosowanie do międzynarodowych standardów; intensywne korzystanie, tam, gdzie to właściwe, z porad naukowych i przestrzeganie zasady ostrożności.

Komisja zastanawia się obecnie nad najlepszą metodologią określenia priorytetowych chorób zwierząt w UE pod kątem ich oddziaływania na zdrowie człowieka, społeczeństwo i gospodarkę. W tym roku rozpocznie się analiza dotycząca budowy unijnego systemu zharmonizowanej odpowiedzialności i podziału kosztów w kontekście rewizji dostępnych obecnie instrumentów finansowych. Musimy również pracować, tak aby poprzez prace badawczo rozwojowe oraz odpowiednio finansowane partnerstwo publiczno-prywatne nadawać rozmachu procesowi innowacji.

Na koniec powinnam była wymienić siódmy program ramowy badań, który przebiega równolegle z realizacją nowej strategii. Będzie to ważne z punktu widzenia wsparcia badań nad zagadnieniami z dziedziny zdrowia i dobrostanu zwierząt.

W ciągu kilku najbliższych tygodni Komisja ukończy prace nad planem działań, który będzie uwzględniać zalecenia i opinie Parlamentu oraz Rady i Komitetu Gospodarczo-Społecznego. Komisja byłaby rada otrzymać od Parlamentu dalsze materiały i uwagi w tej sprawie, zwłaszcza w kontekście śródterminowej rewizji budżetu w 2009 r.

Raz jeszcze dziękuję państwu za zainteresowanie i entuzjazm, z jakim przyjęli państwo tę inicjatywę. Oczekuję, że spotkam się z wieloma posłami Parlamentu w ciągu tygodnia weterynaryjnego, wydarzenia organizowanego przez Komisję z państwa wsparciem, będącego jednym z pierwszych kroków w trakcie przeistaczania tej strategii ze słów w czyny.

  Esther De Lange, w imieniu grupy PPE-DE. - (NL) Panie przewodniczący! Czy moglibyśmy przedłużyć nieco te moje dwie minuty, ponieważ moja przedmówczyni kończy nieco wcześniej. Chcę podziękować Komisji za deklarację, a sprawozdawcy za sprawozdanie. Wielkim wyzwaniem będzie teraz przełożenie ambicji na deklarację a sprawozdania na namacalne środki.

Chciałabym wspomnieć w szczególności o kilku punktach, które powinniśmy rozważyć tak dalece, jak to nas dotyczy. Zgadzamy się oczywiście z Komisją, że w zwalczaniu chorób zwierzęcych lepsze jest zapobieganie niż leczenie. Jeżeli jednak dojdzie do wybuchu choroby zwierzęcej, jak już pani powiedziała, szczepienia będą musiały stać się głównym elementem walki z tą chorobą. Pragniemy zapobiec takim sytuacjom, jak ta, w której w moim państwie członkowskim, w którym w 2001 r. wystąpiło 26 przypadków MCD (choroby szalonych krów) i musiano ubić 250 000 zwierząt. Ponieważ pomiędzy produktami od zwierząt szczepionych i nieszczepionych nie ma żadnej różnicy, istnieje potrzeba zagwarantowania sprzedaży takich produktów zarówno w Unii Europejskiej, jak i poza nią. Wzywam Komisję Europejską, aby miała na tę sprawę oko, ponieważ w przeszłości przybierała ona czasem niekorzystny obrót. Supermarkety, zakłady przetwórstwa i konsumenci muszą oczywiście wypełniać swoje zobowiązania w tym zakresie.

Prosimy również Komisję, aby wyjaśniła, jaką rolę mają pełnić Unia Europejska, państwa członkowskie i sam sektor w kontekście finansowania działań na rzecz zapobiegania chorobom zwierzęcym, zwłaszcza, że teraz ten temat stanowi element debaty w sprawie kontroli zdrowotnych w ramach wspólnej polityki rolnej. Państwa członkowskie wciąż obowiązują bardzo różne ustalenia dotyczące finansowania i to może również mieć wpływ na ich sytuację, jeśli chodzi o konkurencyjność. Dlatego też wnosimy o wyjaśnienie tych punktów.

Oczywiście, kraje prowadzące eksport muszą spełniać te same wymogi, co nasi europejscy producenci - na przykład dotyczące rozpoznawania chorób zwierzęcych i zapobiegania im. Na koniec, chciałabym zapytać Komisję Europejską, kiedy można spodziewać się przedstawienia przez nią analizy bieżących uregulowań dotyczących przewozów oraz w jaki sposób możemy najlepiej zapobiegać potencjalnemu szerzeniu się chorób w tym obszarze.

  Rosa Miguélez Ramos, w imieniu grupy PSE. - (ES) Panie przewodniczący! Prawda w tej sprawie jest taka, pani komisarz, że my wszyscy, członkowie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich z otwartym sercem przyjęliśmy nową strategię na rzecz zdrowia zwierząt, jaką nam państwo przedłożyli. Dowodzą tego liczne przyczynki do tego sprawozdania.

Należy powiedzieć, że jest to największy i najbardziej ambitny program, jaki kiedykolwiek przedłożono w tej sprawie - i w tym miejscu muszę pani pogratulować. Wszelako, mówiąc prawdę, muszę wyrazić swoje zaskoczenie, że tak wielkim ambicjom dającym się słyszeć w sporach nie towarzyszyło wymagane planowanie budżetu, ponieważ jest oczywiste, że obecne fundusze weterynaryjne nie będą wystarczające dla realizacji nowej i absolutnie niezbędnej polityki zapobiegania.

Pani komisarz! Właśnie otrzymaliśmy propozycję komisarz pani Fischer Boel dotyczącą kontroli zdrowotnych WPR, przy czym ani organy weterynaryjne, ani te odpowiedzialne za dobrostan zwierząt, nie są odbiorcami środków finansowych, przeznaczonych na potrzeby rozwoju wsi, w celu sprostania nowym wyzwaniom. Jest to sprzeczne z tym, czego oczekiwały odpowiednie służby i z tym, co powiedziano mnie.

Innymi słowy, na omawianą przez nas politykę nie zostaną przeznaczone nowe środki, a przynajmniej środki z funduszy rolnych - co, jak myślę, pani powiedziała - do czasu wejścia w życie nowej perspektywy finansowej.

Pani komisarz: budżet bez polityki jest bezużyteczny, ale polityka bez budżetu może okazać się całkowicie bezsilna. Jeśli chcemy sprostać naszym bieżącym celom, to debata budżetowa musi obejmować zastosowanie tej strategii w przyszłości. Ponadto, oczywiście będzie niezmiernie trudno zrealizować ustanowiony w komunikacie harmonogram na okres 2007-2013 r. Dlatego też pytam, czy może pani zadeklarować, kiedy będzie gotowy plan działań i kiedy, jak pani sądzi, zostaną przyjęte wstępne rozporządzenia.

Jeśli chodzi o poprawki, moja grupa zmieniła nieco ust. 29. Gdy nie są stosowane odpowiednie środki, powstają trudności, które dotyczą niezależności systemu produkcji pogłowia funkcjonującego w każdym państwie członkowskim. Ważne jest, aby te zadania były realizowane we właściwy sposób.

Potwierdzamy słuszność prac nad środkami prawodawczymi dotyczącymi kontroli zwierząt domowych, lecz mamy odczucie, że pieniądze należy zabezpieczyć dla zwierząt gospodarskich.

Nie zamierzamy też poprzeć poprawki 29 zgłoszonej przez grupę PPE-DE, której celem jest przywrócenie debaty, na którą nie ma tutaj miejsca. Tak naprawdę, to Rada przełożyła cztery lata temu decyzję w sprawie przewozów zwierząt na rok 2011, na korzyść pewnego porozumienia w jakichś niezwykle ważnych sprawach. Jest to również bardzo kontrowersyjna sprawa, która wymaga pomiarów oddziaływania oraz rzetelnej podstawy naukowej. Dlatego też pragnę powtórzyć, że poprawka ta stoi w sprzeczności z tym zagadnieniem i moja grupa będzie oczywiście głosować przeciw jej przyjęciu.

  Jan Mulder, w imieniu grupy ALDE. - (NL) Chciałbym podziękować sprawozdawcy za entuzjazm włożony w jego pracę. Myślę, że w miarę narastania globalizacji będziemy musieli w coraz większym stopniu brać pod uwagę ogniska zakaźnych chorób zwierzęcych. Ludzie podróżują więcej i przywożą produkty, których przywozić nie powinni. To może spowodować wybuch jakiejś choroby. Każdy już mówił, że potrzebne są lepsze kontrole graniczne, bo prewencja jest lepsza od kuracji. Uderza mnie zawsze, gdy przyjeżdżam na przykład do USA czy Australii, że kontrole graniczne są tam znacznie bardziej rygorystyczne, niż w Europie. Jestem ciekaw, czy Unia Europejska nie posiada podobnego systemu, jak w USA, gdzie każdy jest proszony o zadeklarowanie, czy przewozi produkty pochodzenia zwierzęcego. Tylko wtedy będziemy w stanie należycie kontrolować.

Co się stanie, gdy wybuchnie zakaźna choroba zwierzęca? Myślę, że w tej chwili każdy już jest przekonany, że masowe uboje, jakie miały miejsce w przeszłości, nie są już do przyjęcia. Będziemy musieli szczepić, a następnie możliwa będzie sprzedaż produktów pochodzących od szczepionych zwierząt na rynku europejskim, jak również poza nim. Oto, w czym jest problem. Jakoś nie robią na mnie specjalnego wrażenia podejmowane przez Komisję próby przekonania supermarketów, organizacji konsumenckich i tak dalej, że produkty pochodzące od szczepionych zwierząt są tak samo dobre, jak od zwierząt nieszczepionych. Produkty pochodzące od zwierząt szczepionych przeciw pryszczycy w dalszym ciągu muszą być oznaczane tak, aby konsumenci o tym wiedzieli. Wydaje się to całkowicie niepotrzebne. Dlatego przydatne byłoby aktywne stanowisko Komisji.

Aż do teraz, i w tym roku też, byliśmy przyzwyczajeni do dużych nadwyżek w budżecie rolnym. Jak dotychczas, byliśmy w stanie pokryć wszystkie koszty związane z pojawianiem się ognisk chorób zakaźnych zwierząt ze środków budżetu rolnego. Istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że w przyszłości sytuacja może być zupełnie inna. Ma miejsce stopniowe włączanie do unijnych programów nowych krajów, a margines swobody ruchu w budżecie rolnym stale się zmniejsza. Tak czy owak, za wybuch choroby trzeba będzie płacić. Zgodnie z prawem europejskim tak musi być. Myślę więc, że tak szybko, jak to jest możliwe, trzeba będzie stworzyć europejski system ubezpieczeń dla zwierząt oraz fundusze na rzecz zdrowia zwierząt - dla każdego kraju lub na szczeblu europejskim, i tak dalej. W budżecie z 2004 roku mam projekt pilotowy dotyczący tego zagadnienia. Wszystkie plany są gotowe i Komisja musi zabrać się do pracy i zrobić coś w tej sprawie tak szybko, jak to jest możliwe.

Mój ostatni punkt dotyczy transportu zwierząt. Nie należę do tych ludzi, którzy mówią: „jeżeli przewozisz zwierzęta przez tyle godzin, to jest to z założenia dobre”. Dwie godziny spędzone w transporcie mogą być gorsze od dziewięciu godzin. Znaczenie mają tu warunki, w jakich przewożone są zwierzęta i Komisja musi uwzględnić właśnie warunki, a nie tylko czas trwania.

  Alyn Smith, w imieniu grupy Verts/ALE. – Panie przewodniczący! Ja także pragnę pogratulować naszemu sprawozdawcy. Z przyjemnością poparłem to sprawozdanie w komisji i z przyjemnością robię to teraz, wspólnie z moją grupą. Z zadowoleniem przyjmuję również to, co powiedziała pani komisarz i cieszę się, że jest ona dziś wieczorem w tej Izbie, jako że stanowiska Komisji i Parlamentu są w bardzo dużej mierze zbieżne w kwestii zdrowia zwierząt. Z przyjemnością oczekuję na pracę z nią i podległymi jej służbami w najbliższych miesiącach, w miarę postępów tego dossier.

Cieszę się, że pani komisarz wyjaśniła, dlaczego potrzebujemy wspólnej europejskiej strategii na rzecz zdrowia zwierząt. Jest całkiem oczywiste, że w zglobalizowanym świecie choroba niebieskiego języka nie uznaje ani granic, ani naszych polityk, ani też różnic pomiędzy krajami należącymi do Unii Europejskiej, ani też z pewnością granic zewnętrznych UE. W zglobalizowanym świecie ptasia grypa i wiele innych chorób podróżuje wokół naszej planety bardzo, bardzo szybko. Potrzebujemy działać wspólnie, aby im sprostać i wypracować strategię na rzecz zapobiegania im.

Eksportujemy nasze zwierzęta – i zapewne ich problemy zdrowotne - i jest jasne, że to dotyczy nas wszystkich. Oczekuję dalszej rozbudowy planu działań na rzecz zdrowia, który, jak powiedziała pani komisarz, będzie gotów za kilka tygodni. Chciałbym zwrócić uwagę Izby w szczególności na ust. 46 sprawozdania Parlamentu, w którym przyznaje on, że UE już teraz stanowi przykład dla świata pod względem najlepszych praktyk w dziedzinie dobrostanu zwierząt i odnosi się szczególnie do negocjacji WTO. Wzywam panią komisarz, aby odbyła rozmowę z komisarzem Mandelsonem po to, by zagwarantować, że w trakcie negocjacji w ramach WTO standardy UE nie ulegną osłabieniu lub nie zostaną potraktowane ugodowo, w szczególności w stosunku do tego, co, uczciwie mówiąc, jest substandardowym towarem importowanym do Unii Europejskiej. W komisji mieliśmy już wiele przykrych doświadczeń związanych ze sprawą importu brazylijskiej wołowiny, w odniesieniu do którego nie mam pewności, czy system ten działał, jak również tego, w jaki sposób mógł on działać. Mam nadzieję, że nie będziemy powielać tej sytuacji w przypadku sprawy drobiu z USA.

Kolejną sprawą dotyczącą dobrostanu zwierząt, jaką chciałbym poruszyć, jest kolczykowanie owiec. Popieramy szerokie stosowanie tego środka, lecz naprawdę jesteśmy zdania, że Komisja podąża w niewłaściwym kierunku i nie działa w sposób proporcjonalny w stosunku do tego, co jest naprawdę potrzebne dla zagwarantowania tego wszystkiego, czego wymaga. W szczególności jest to prawda w przypadku Wysp Brytyjskich, gdzie Szkocja, Anglia, Irlandia i Walia już dysponują systemem, który działa całkiem dobrze i stanowi skuteczną ochronę zwierzą i ich dobrostanu. Będę wdzięczny, mogąc usłyszeć przemyślenia pani komisarz w tej sprawie. Ogólnie rzecz biorąc jednak, popieram to sprawozdanie oraz czynione przez panią komisarz wysiłki.

  Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk, w imieniu grupy UEN. – Panie Przewodniczący! Pani Komisarz! Zabierając głos w imieniu grupy UEN w debacie poświęconej strategii Unii Europejskiej w zakresie zdrowia zwierząt chcę zwrócić uwagę na dwie, moim zdaniem, ważne kwestie.

Po pierwsze, wszystkie propozycje dotyczące ochrony zdrowia zwierząt, zawarte w raporcie pana posła Janusza Wojciechowskiego, należy uznać za godne poparcia. Trzeba jednak zdawać sobie sprawę, że będą one oznaczały podwyżkę kosztów wytwarzania, a tym samym osłabiały pozycję konkurencyjną europejskich producentów. Konieczne jest więc w negocjacjach w ramach WTO, a także w umowach dwustronnych Unia Europejska-kraje trzecie domaganie się przez Unię Europejską spełniania podobnych warunków zdrowia zwierząt przez producentów pozaeuropejskich, którzy chcą umieszczać swoje produkty na europejskim rynku.

Po drugie, wspólna polityka rolna w zakresie zdrowia zwierząt jest jednym z najbardziej zintegrowanych obszarów polityki Unii Europejskiej, dlatego też, moim zdaniem, powinna być finansowana przed wszystkim z budżetu wspólnotowego. Niestety, Komisja Europejska, która wprawdzie zgadza się z większością postulatów zawartych w raporcie, nie chce jednak ich finansować z budżetu Unii. Naszym zdaniem konieczne jest zagwarantowanie dodatkowych środków finansowych, aby propozycje zawarte w sprawozdaniu mogły być finansowane z budżetu Unii Europejskiej.

  Kartika Tamara Liotard, w imieniu grupy GUE/NGL. - (NL) Chciałoby się powiedzieć: jakie to niezwykłe, strategia Komisji na rzecz zdrowia zwierząt, i to z naciskiem na zapobieganie. To naprawdę cudowne, ale jakiż to zawód, że dobrostan zwierząt stanowi jedynie produkt uboczny strategii Komisji. Dobrze znana w Holandii piosenka zaczyna się od słów: „zwierzę to coś więcej niż kawałek mięsa, a człowiek to ktoś więcej niż konsument”. Niestety, Komisja tak naprawdę nie wtóruje tej piosence. Wciąż widzi w zwierzęta głównie producentów mięsa, skóry, runa, jaj, mleka i obornika. Widzenie ekonomiczne wciąż zbyt wyraźnie przeważa, toteż moim zdaniem ta strategia jest zbyt jednostronna.

Na szczęście, i jestem za to wdzięczna sprawozdawcy, jego sprawozdanie jest już lepsze, zwyczajnie dlatego, że inaczej niż wniosek Komisji naprawdę zawiera ono kilka punktów dotyczących dobrostanu. Wspomnę o dwóch, które uważam za bardzo istotne. Uznanie, że intensywny chów żywca w poważny sposób zwiększa ryzyko pojawiania się ognisk chorób i wybuchu epidemii. Wobec ogromnych rozmiarów europejskiego przemysłu biotechnologicznego pytanie nie brzmi, czy wybuchnie następna choroba, tylko kiedy. Słusznie wspomniałam krótko, że transport zwierząt stwarza znaczące ryzyko rozprzestrzeniania się chorób zwierzęcych. Dlatego też musimy unikać, na ile się da, przewożenia zwierząt, skracać czas trwania transportu i usprawniać go, także z powodu ogromnego stresu, jaki powoduje on u zwierząt. Przedmiotowe sprawozdanie nie poświęca dobrostanowi zwierząt tyle uwagi, ile bym chciała, ale każda poprawa coś znaczy i dlatego z całego serca je popieram.

  Kathy Sinnott, w imieniu grupy IND/DEM . – Panie przewodniczący! Jestem bardzo wdzięczna, że coraz szerzej uznaje się potrzebę postępowania ze zwierzętami i dbania o nie w należyty sposób. Dobra hodowla zwierząt to coś, co irlandzkie rodziny rolników praktykują z zasady - kieruję do nich w związku z tym słowa uznania. Chciałabym podkreślić potrzebę dopilnowania, aby zwierzęta i produkty pochodzenia zwierzęcego przywożone do UE podlegały standardom dobrostanu podobnym do tych, jakie wymaga UE. Nie jest to uczciwe, że produkty zwierzęce, które mogły zostać wyprodukowane z użyciem najtańszych i najbardziej okrutnych sposobów, napływają do UE i konkurują z naszymi własnymi produktami pochodzenia zwierzęcego, wytworzonymi zgodnie z podlegającymi ścisłej regulacji standardami; taka konkurencja jest nie tylko nieuczciwa z ekonomicznego punktu widzenia. Naraża ona przecież nasze zwierzęta, a nawet naszych ludzi na niebezpieczeństwo rozprzestrzenienia choroby.

Środkiem, który omawiamy w tej Izbie, a który jest dla irlandzkich rolników nierealistyczny, jest ustalone ograniczenie dla transportu zwierząt. Podczas gdy limit dziewięciu godzin pomiędzy przerwami może rozsądny w przypadku transportu lądowego, to prawie niemożliwe jest przestrzeganie go w odniesieniu do transportu morskiego - niech państwo pamiętają, że Irlandia jest wyspą. Polegamy na transporcie zwierząt drogą morską i takie ograniczenie uniemożliwiłoby ostatecznie irlandzkim hodowcom koni i rolnikom przewożenie zwierząt. Toteż chciałabym zaproponować, abyśmy bardziej skupili się na jakości pomieszczenia, w którym przewożone są zwierzęta, zamiast na czasie, jaki spędzają w transporcie, tak abyśmy nie uniemożliwiali przewożenia zwierząt z i do Irlandii.

Na koniec, podczas gdy z zadowoleniem patrzę, jak zaczyna funkcjonować nowa strategia na rzecz zdrowia zwierząt, otwarta dla wszystkich zwierząt w UE, chciałabym widzieć bardziej szczegółową wzmiankę na temat nabywania zwierząt domowych i postępowania z nimi. Myślę, że w naszych krajach wiele z nich cierpi. W wielu przypadkach właściciele takich zwierzątek są amatorami i istnieje większe prawdopodobieństwo, że mogą nie wiedzieć jak obchodzić się ze swoimi pupilami i jak o nie dbać . Często prowadzi to do większego okrucieństwa wobec zwierząt, które często jest niezamierzone. Skoro więc poświęciliśmy bardzo wiele uwagi regulacjom dotyczącym zwierząt przybywających do UE, transportowi zwierząt itp., to zlekceważyliśmy trudne położenie zwierząt domowych i bezpańskich, sprawę, którą często porusza się w moich okręgach wyborczych, w których wskazuje się na częste występowanie nadużyć.

  Dimitar Stoyanov (NI). - (BG) Panie przewodniczący! Myślę, że sprawozdawca przygotował bardzo obiektywne i interesujące sprawozdanie.

Chciałbym zwrócić pana uwagę na kilka ważnych aspektów. Pierwszy z nich jest taki. Pani komisarz, sama pani zauważyła, że ta polityka dojrzewa w już w UE od dłuższego czasu. Sprawia ona szczególne trudności w nowych państwach członkowskich. Na przykład w Bułgarii produkcja jest bardzo rozproszona, jest wielu małych producentów rolnych i małe gospodarstwa działające w trudnych warunkach. Ludzie nie są należycie informowani, nie rozumieją dobrze swoich praw i obowiązków, ani też istniejących możliwości. Także w tym przypadku mamy do czynienia z pewnego rodzaju dyskryminacją nowych państw członkowskich, które mają obowiązek i możliwość osiągnięcia poziomu w tych obszarach, które przez lata rozwijały się poprzez konstruktywne wysiłki w ramach Unii Europejskiej.

Te szczególne przypadki powinny być traktowane ze specjalną tolerancją, tak aby omawiane przez nas sprawy, prawodawstwo, nad którym pracujemy, mogły przynieść namacalne wyniki, aby zapewnić, że to, co zapisaliśmy w obowiązkowych przepisach może naprawdę dojść do skutku. Nie można zostawiać ludzi w nieświadomości, jeśli chodzi o te sprawy.

W tym kontekście, poruszona przez sprawozdawcę kwestia kodyfikacji podstawy prawnej jest bardzo istotna, ponieważ zwykłym ludziom jest trudno zagłębiać się w skomplikowane akty prawne. Skodyfikowane, scalone wersje dyrektyw i rozporządzeń powinny umożliwić im poprawne zrozumienie tego, jakich działań oczekuje się od nich w stosunku do zwierząt.

Kolejną sprawą jest finansowanie. W trudnej sytuacji gospodarczej, w jakiej znajduje się Bułgaria, mam wątpliwości, czy wielu rolników będzie w stanie skutecznie realizować postanowienia dyrektyw, bez znaczącego wsparcia ze strony Komisji.

Nie chcę powtarzać tego, co wielokrotnie już mówiono w tej Izbie. Komisja powinna więc przyjrzeć się blisko tym sprawom, ponieważ istnieje poczucie, że wprowadzając wysokie standardy dyskryminujemy naszych własnych rolników. Komisja powinna poważnie rozważyć standardy, jakie planuje się zastosować w odniesieniu do towarów importowanych.

  Neil Parish (PPE-DE). – Panie przewodniczący! Chciałbym bardzo podziękować posłowi Wojciechowskiemu za to sprawozdanie, oraz powitać panią komisarz. Pragnę również pogratulować pani poseł De Lange za ciężką pracę w roli sprawozdawcy pomocniczego. Wszyscy jesteśmy bardzo dobrze świadomi, że potrzebujemy bardzo silnej strategii na rzecz zdrowia zwierząt i strategii na rzecz dobrostanu zwierząt - to jest to, czego europejscy konsumenci w istocie wymagają. Musimy jednak uważać również, aby mięso i wyroby mięsne importowane spoza Unii Europejskiej spełniały także nasze wysokie standardy.

Chcielibyśmy na przykład znacznie wyższych standardów dotyczących dobrostanu w przemyśle drobiarskim. Chcemy, aby nasz drób miał więcej przestrzeni, a w szczególności brojlery. Możemy pomóc w przekształceniu produkcji brojlerów w hodowlę o znacznie wyższym poziomie dobrostanu, lecz jednocześnie musimy uważać, aby nie importować produktów niskiej jakości. Także w przypadku przemysłu drobiarskiego, chodzi o wprowadzenie zakazu skrzyń dla drobiu oraz klatek bateryjnych. Chodzi też o to, że importujemy produkty z jaj w postaci sproszkowanej i płynnej. Niemal 70% produktów z jaj jest importowanych w tej postaci. Produkty te mogą pochodzić od zwierząt, które nie są hodowane zgodnie z dobrymi standardami dobrostanu zwierząt, więc musimy zachować ostrożność także w tej sprawie. Zgadzam się również z moim szkockim kolegą, że jeżeli mamy zamiar wprowadzić identyfikowalność i zastanawiamy się nad systemem elektronicznym, to musimy zagwarantować powstanie i funkcjonowanie tego systemu, jego opłacalność oraz właściwe stosowanie go przez rolników i to w sposób, który nie będzie wiązał się z wielkimi kosztami.

A więc, podczas gdy w szerokim ujęciu zgadzam się z tym sprawozdaniem, które jest dobre, uważam, że czyniąc postępy w zakresie obowiązujących w Europie standardów, powinniśmy uważać, aby te same standardy dotyczyły importu.

  Csaba Sándor Tabajdi (PSE). - (HU) Panie przewodniczący! Gratuluję sprawozdawcy, posłowi Wojciechowskiemu za to wyróżniające się sprawozdanie. To, że system na rzecz zdrowia zwierząt nie funkcjonuje właściwie w odniesieniu do krajów trzecich, stanowi naprawdę bardzo duży problem. Powinniśmy się starać, aby zagwarantować w ramach WTO, że kraje trzecie również będą przestrzegać naszych wysokich standardów w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt. Leży to w interesie europejskich konsumentów i producentów.

Musimy chronić zdrowie konsumentów w Unii Europejskiej przed towarami importowanymi wytworzonymi na podstawie niższych standardów. Trzeba pamiętać, że w tym samym czasie producenci z UE ponoszą wyższe koszty, co stawia ich niesprawiedliwie w niekorzystnym położeniu konkurencyjnym. Dlatego też jest szczególnie ważne, aby FVO, Europejskie Biuro Komisji ds. Żywności i Weterynarii prowadziło coraz większą liczbę inspekcji na miejscu w krajach trzecich. W 2008 r. wielkość ta wynosiła jedynie 30%.

Bezpieczeństwo żywności stanowi priorytet. System bezpieczeństwa żywności napotyka obecnie na poważne trudności również wewnątrz Unii Europejskiej, a wyzwania i zagrożenie epidemiami są większe, niż wcześniej. W wielu miejscach brakuje odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy weterynarii, którzy mogliby skutecznie i regularnie monitorować zgodność z przepisami. Narzędzia, jakimi dysponują, są przestarzałe; często jeszcze działają oni w oparciu o dziewiętnastowieczne systemy. W wielu państwach członkowskich, szkolenie zawodowe i edukacja są niewystarczające i niedawne skandale, takie jak skandal „M.E.G.A. Trade” w moim kraju, na Węgrzech, pokazują również, że firmy międzynarodowe nie są odpowiednio monitorowane pod kątem bezpieczeństwa żywności.

Wspomniane braki muszą zostać usunięte. Zgadzam się ze strategicznymi ideami Komisji i w pełni popieram to sprawozdanie. Dziękuję państwu za uwagę

  Marios Matsakis (ALDE). – Panie przewodniczący! Gratulacje dla sprawozdawcy za doskonałe sprawozdanie. Zdrowie zwierząt jest ważne, nie tylko dlatego, że jest ściśle związane ze zdrowiem ludzi i równowagą w środowisku pod względem różnorodności biologicznej, ale też dlatego, że jest ono niezwykle cenione w rolnictwie i posiada znaczenie gospodarcze, nie wspominając już o znaczeniu zwierząt z punktu widzenia społecznego i sportów. Nie będzie więc przesadą, jeśli powiem, że zdrowie zwierząt stanowi niemal synonim zdrowia i pomyślności człowieka. Mając tą świadomość, nie będziemy zaskoczeni, że nowa strategia na rzecz zdrowia zwierząt dla Unii Europejskiej na lata 2007-2013 jest tak bardzo potrzebna.

Sprawozdanie, które leży przed nami dzisiejszego wieczora jest dobrze przemyślane i wyważone i moim zdaniem będzie stanowić dobrą, ale raczej ogólną podstawę, na której będziemy budować nasze przyszłe dyrektywy ustawodawcze i inne, dotyczące tej ważnej materii. Pozwolę sobie wskazać tylko kilka ważnych obszarów, w których Komisja potrzebuje nieco wyjaśnić pewne sprawy.

Sprawozdanie zdecydowanie popiera szczepienia, jako zasadniczy środek zapobiegania chorobom. O ile wiem, jest to sprzeczne z bieżącą praktyką przynajmniej w odniesieniu do jednej z najważniejszych chorób zwierzęcych - pryszczycy. W przypadku pryszczycy, szczepienia w państwach członkowskich UE są zakazane jako środek zapobiegawczy, dlatego, że późnej, w trakcie badań przesiewowych mających na celu stwierdzenie obecności przeciwciał dla tej choroby, występują trudności w odróżnianiu zwierząt zakażonych od zwierząt szczepionych. Czy Komisja zamierza w niedalekiej przyszłości zmienić swoją politykę szczepień przeciw pryszczycy?

Ponadto, jakie jest stanowisko Komisji wobec faktu, że w większość krajów trzecich szczepienia przeciw pryszczycy są nie tylko dozwolone, ale wręcz się do nich zachęca? Czy zostanie wprowadzony zakaz importu zwierząt z takich krajów, jeżeli polityka szczepień przeciwko pryszczycy w UE nie ulegnie zmianie?

Drugi obszar dotyczy braku wdrożenia niezbędnych kontroli zdrowotnych w rozwijającym się międzynarodowym handlu żywymi ptakami, a w szczególności pochodzącymi z krajów trzecich papugami. W tym obszarze potrzebne są porządki.

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL). - (PT) Każda nowa strategia na rzecz zdrowia zwierząt musi w szczególny sposób uwzględniać zapobieganie chorobom, pasze, kontrole na granicach oraz transport zwierząt. Całe zapobieganie, testy, szczepienia i inne środki, które mogą pomóc uniknąć wybuchu nowych chorób, są ważne z punktu widzenia zapobiegania poważnym szkodom, takim, jak te, które powstały z powodu BSE, pryszczycy, wirusa choroba niebieskiego języka i innych chorób, ponieważ w tym kontekście stawką jest bezpieczeństwo żywności, jak również zdrowie publiczne.

Dlatego też ważne jest, aby te zasady były brane pod uwagę w stosunku do zwierząt importowanych, o czym już zresztą była już mowa. Mamy nadzieję, że ten nowy plan działań, dopiero zapowiedziany przez panią komisarz zostanie wdrożony tak szybko, jak to jest możliwe, w celu usprawnienia istniejących mechanizmów poprzez rozszerzenie wsparcia z punktu widzenia technicznego i zasobów ludzkich, pod względem wsparcia finansowego i zwiększenia planowanych środków w budżecie. Ta sprawa musi zostać wyjaśniona dziś.

  Bastiaan Belder (IND/DEM). - (NL) „Zapobieganie jest lepsze niż leczenie” - tak brzmi motto Komisji Europejskiej. W pełni się z nim zgadzam. Dlatego też jej strategia zasługuje na moje poparcie. Zasady „współpracy” i „komunikacji” przemawiają do mnie. Myślę również, że praca nad uproszczeniem i wyjaśnieniem prawodawstwa to dobry pomysł.

W szczególności chciałbym wspomnieć o szczepieniach. Jestem całkowicie za tym. Należy unikać, tak dalece, jak to możliwe, masowego prewencyjnego wybijania zdrowych zwierząt. Holenderscy rolnicy mają już doświadczenie, jeśli chodzi o wpływ zastosowania takich środków w przeszłości. Podkreślam wezwanie zawarte w sprawozdaniu posła Wojciechowskiego dotyczące przyjęcia środków mających na celu zapobieżenie wznoszeniu w związku z tym barier dla handlu. Naprawdę należy unikać niepewności co do możliwości zbytu dla produktów pochodzących od szczepionych zwierząt. Dlatego też jest bardzo ważne, aby rządy wyraźnie podawały do wiadomości, że te produkty są nieszkodliwe. Niezależnie od wszystkiego, odpowiednia polityka szczepień jest zależna od gotowości hodowców do udziału w programach szczepień.

Zdrowie zwierząt i dobrostan zwierząt to sprawy istotne dla obywateli Europy, i słusznie. Dlatego też wzywam do umieszczenia ich na porządku dziennym WTO. Dobra strategia nie może być narażona na uszczerbek z powodu importu z krajów, w których nie obowiązują takie same wymogi w zakresie zdrowia i dobrostanu zwierząt, jak w Unii Europejskiej. Szkodzi to zaufaniu konsumentów i źle służy poparciu wśród hodowców zwierząt i innych bezpośrednich uczestników. Uwzględniając powyższe uwagi, mogę zgodzić się z proponowaną strategią. Szczerze dziękuję sprawozdawcy za jego sprawozdanie.

  Mairead McGuinness (PPE-DE). – Panie przewodniczący! Moje podziękowania dla pani komisarz i sprawozdawcy za ich pracę. Czy mogę tylko powiedzieć coś w sprawie importu żywności z krajów trzecich, o którym była mowa niemal w każdym wystąpieniu? Wśród producentów w UE istnieje autentyczne przekonanie, że na standardy dotyczące żywności produkowanej poza naszymi granicami przymyka się oko. Naprawdę wierzę, że jeżeli nasi rolnicy i producenci nie będą ufać, że dbamy o ich interesy, to nie uzyskamy ich pełnego poparcia i przekonania da podejmowanych przez nas w Unii Europejskiej środków. To najważniejsza sprawa. Już się nią zajmowano. Weźmy na przykład sprawę produkcję jaj w ramach chowu klatkowego: przeniesiemy produkcję poza Europę, jeżeli nie będziemy mogli uwzględnić standardów w trakcie negocjacji WTO. Jak dotychczas nie osiągnęliśmy naszych celów w tym względzie.

Przechodząc do spraw zawartych w sprawozdaniu, wiemy, że zdrowie zwierząt ma wpływ na zdrowie ludzkie: 60% infekcji u ludzi pochodzi od zwierząt, a wielka liczba nowych chorób bierze swój początek od zwierząt. Jest to trudne do przewidzenia, ale potrzebujemy zająć się tą sprawą i musimy dysponować spójną strategią na rzecz zdrowia zwierząt w całej Unii Europejskiej.

Zagadnienie ochrony biologicznej jest bardzo ważne i rolnicy muszą uczestniczyć w zapobieganiu chorobom. Czy mogę podać państwu pewien przykład? Borsuki są gatunkiem chronionym na mocy konwencji berneńskiej. Jak więc hodowca może chronić siebie i swoje stado przed borsukiem roznoszącym TB. Jeżeli w związku z tym pojawią się problemy, to kto powinien ponieść koszty? Jeśli troszczymy się o budżet, który musimy wydać, to martwi mnie odejście od podziału kosztów na rzecz ich przeniesienia, Musimy więc zwrócić uwagę na te właśnie sprawy: w odniesieniu do choroby niebieskiego języka, ptasiej grypy i pryszczycy, potrzebujemy rygorystycznych kontroli na granicach i odpowiednich programów szczepień. Naprawdę potrzebujemy przyjrzeć się tym środkom bardzo poważnie, ponieważ te problemy narastają.

Jeśli chodzi o transport zwierząt, powinniśmy wprowadzić wszystkie środki w oparciu o naukę - dobrą naukę - tak aby nie powodować problemów. Nie reagujmy na emocjonalną część naszej debaty, lecz niech naszym barometrem będzie nauka. Nie zgadzam się, że duże jest gorsze niż małe, czy, że małe jest lepsze niż duże; myślę, że dbać należy o wszystkie zwierzęta, niezależnie od tego, czy ich grupa liczy 10, czy 100 sztuk.

  Pilar Ayuso (PPE-DE). - (ES) Panie przewodniczący! Nowa strategia Komisji na rzecz zdrowia zwierząt ma na celu uproszczenie prawodawstwa poprzez wprowadzenie ogólnego prawa, obejmującego wszystkie choroby.

Uproszczenia są zawsze dobre, pod warunkiem, że nie osłabiają skuteczności. Ponieważ jednak Komisja sugeruje, aby wszystkie zaangażowane sektory dzieliły się kosztami weterynaryjnymi i aby wspólnotowy system współfinansowania działań weterynaryjnych podlegał rewizji, z hierarchią chorób uporządkowanych pod względem ich poważnego charakteru, wydaje się, że bardziej przejmuje się oszczędzaniem pieniędzy w budżecie Wspólnoty, niż wprowadzeniem prawdziwych usprawnień, jeśli chodzi o eliminację chorób zwierzęcych.

Komisja powinna troszczyć się o wprowadzenie odpowiednich kontroli na granicach i sporządzenie odpowiedniego przepisu w sprawie funduszu weterynaryjnego, ponieważ zdrowie zwierząt, jak pokazują niedawne wydarzenia, jest prawdziwym problemem, który potrafi siać gospodarcze spustoszenie w krajach i u hodowców.

Jeśli chodzi o dobrostan zwierząt znajdujących się w tranzycie, to uważam, że naprawdę ważne jest to, jak wyposażone są pojazdy, a nie jak długo trwa podróż. W tym odniesieniu przepisy Wspólnoty już wprowadza cały szereg wymogów, dotyczących między innymi wentylacji, temperatury, maksymalnego zagęszczenia i czasu odpoczynku tak, by zagwarantować odpowiednie warunki w transporcie, ograniczając w ten sposób stres, jakiemu podlegają zwierzęta, do minimum.

W każdym bądź razie, jeśli chodzi o czas trwania i warunki przejazdu, musimy uwzględnić wszystkie zwierzęta, a nie tylko te, które mają zostać ubite u celu podróży i zastosować te same przepisy do nich wszystkich.

Wreszcie, chciałabym oświadczyć, że nie zgadzam się z klonowaniem zwierząt w celu uzyskania mięsa. Klonowanie jest praktyką, która w obecnych czasach powinna zostać ograniczona do badań i prac eksperymentalnych.

  Avril Doyle (PPE-DE). – Panie przewodniczący! Komunikat Komisji stanowi, cytuję: „Pojęcie 'zdrowie zwierząt' obejmuje nie tylko kwestię braku choroby u zwierząt, ale również mający decydujące znaczenie związek pomiędzy zdrowiem zwierząt a ich dobrostanem.”. Jako sprawozdawczyni w zakresie prawodawstwa dotyczącego maksymalnego poziomu zawartości leków weterynaryjnych w żywności chciałabym podkreślić, że kluczem do tego mającego decydujące znaczenie związku jest odpowiedni dostęp do weterynaryjnych środków medycznych, a w szczególności do tego, co w Europie nazywamy stosowaniem w rzadkich przypadkach i u rzadkich gatunków (MUMS). Komisja musi pilnie zająć się tą sprawą.

Dostępność odpowiedniego asortymentu weterynaryjnych środków medycznych, służących do leczenia szerokiej gamy gatunków zwierząt we Wspólnocie Europejskiej to wyzwanie, które narasta od dwóch dziesięcioleci. W tym okresie czyniono poważne wysiłki, aby sprostać trudnościom związanym z dostępem do weterynaryjnych środków medycznych. Pomimo tych wysiłków, sytuacja nadal się pogarsza. Brak zatwierdzonych leków stanowi prawdziwe zagrożenie dla zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz bezpieczeństwa konsumentów. Sprawia też znaczne trudności właścicielom zwierząt, rolnikom, weterynarzom i rządom.

Skutki te obejmują zdrowie i dobrostan zwierząt, jeżeli zwierzęta nie zostają poddane leczeniu lub są leczone nie dopuszczonymi do użycia lub też nieodpowiednimi produktami. Mogą się też wiązać z się zakażeniami chorobami odzwierzęcymi właścicieli lub konsumentów, ze strony nie leczonych lub niewłaściwie leczonych zwierząt. Istnieją również skutki finansowe, prawne i dla handlu, które dotyczą różnych grup interesu. Równocześnie brak leków może mieć negatywne następstwa dla społeczności wiejskich i całego rolnictwa.

Ponadto bieżący problem dotyczący dostępności w UE nie tylko wiąże się z następstwami dla zdrowia i dobrostanu naszych zwierząt, dla bezpieczeństwa dostaw żywności we Wspólnocie oraz dla zdrowia publicznego, ale też pogarsza zdolność UE do zrealizowania agendy lizbońskiej i zapewnienia europejskiemu rolnictwu i akwakulturze ogromnych korzyści.

Dlatego też wzywam panią komisarz, aby zobowiązała się do włączenia do strategii na rzecz zdrowia zwierząt pilnej rewizji dyrektywy o środkach weterynaryjnych oraz sprawy dostępności leków. Nie możemy czekać, aż nowe choroby wejdą w fazę kryzysową; musimy szybko zmienić nasze prawodawstwo dotyczące medycznych środków weterynaryjnych, ponieważ następstwa i koszt wybuchu na większą skalę choroby o szerokim oddziaływaniu w UE mogą znacznie przekroczyć koszty prowadzonych obecnie działań na rzecz opracowania odpowiedniego i odpowiednio dostępnego...

(Przewodniczący wyłączył mikrofon)

  Paul Rübig (PPE-DE) - (DE) Panie przewodniczący, pani komisarz Vassiliou, panie i panowie! Oprócz wdrażania agendy lizbońskiej, jednym z naszych celów jest oczywiście żyć długo i w zdrowiu, co oznacza też zdrową dietę. Do tego potrzebne są zdrowe zwierzęta, tak abyśmy wszyscy mieli niezbędną podstawę dla długiego i zdrowego życia.

Dlatego uważam, że jest bardzo ważne, abyśmy zastanowili się nad tym, jak moglibyśmy ustanowić nowe zasady dla przemysłu spożywczego -takie, które gwarantowałyby po prostu bezpieczeństwo żywności, stawiały na pierwszym planie zrównoważoną produkcję i gwarantowały przyjazne dla konsumentów ceny. Europa, jak wiemy, czerpie z handlu międzynarodowego ogromne zyski. Dzięki handlowi międzynarodowemu przeciętna rodzina w Europie oszczędza 5 000 euro rocznie, Powinniśmy oczywiście uwzględnić tę korzyść.

  Andrzej Jan Szejna (PSE). – Panie Przewodniczący! Zaproponowana strategia Unii Europejskiej w zakresie zdrowia zwierząt zawiera trafnie zdefiniowane projekty. Jest to dobry dokument, a zasada „lepiej zapobiegać, niż leczyć” bardzo trafnie została użyta. Strategia ta zwraca uwagę na szereg istotnych problemów, jak: zapewnienie wysokiego poziomu zdrowia publicznego i bezpieczeństwa żywności, promowanie zdrowia zwierząt poprzez zapobieganie występowaniu chorób zwierzęcych oraz zmniejszenie ich występowania, promowanie praktyk hodowlanych i dobrostanu zwierząt, które zapobiegają zagrożeniom związanym ze zdrowiem zwierząt i minimalizują szkodliwy wpływ na środowisko, a także zwiększenie wzrostu gospodarczego, spójności i konkurencyjności poprzez zapewnienie swobody przepływu towarów i odpowiednich przemieszczeń zwierząt. Ponadto zwrócono uwagę na kwestię transportu zwierząt, zwiększającego ryzyko chorób czy trafnie podkreślono role szczepień jako jednej z podstawowych metod zapobiegania chorobom.

  Jim Allister (NI). – Panie przewodniczący! Chciałbym naprędce poruszyć trzy kwestie. Po pierwsze, muszę wyrazić pewien niepokój, jeśli chodzi o tworzenie ram prawnych dotyczących systemu podziału kosztów w odniesieniu do chorób o wielkiej skali. Byłoby znacznie lepiej i bardziej sprawiedliwie, gdybyśmy w tak słusznej sprawie wykorzystali jakąś część nie wydanych środków z naszego budżetu. Muszę też wyznać, że część mojego niepokoju bierze się stąd, że istnieje możliwość, że ramy prawne będą dawać państwom członkowskim znaczną swobodę decydowania o tym, pokrycia jakiej części kosztów będą mogły wymagać od miejscowych rolników. Obawiam się też, na podstawie wcześniejszej praktyki, że będzie to oznaczać sankcje przeciw rolnikom ze Zjednoczonego Królestwa.

Mój drugi punkt dotyczy tego, że zgadzam się z wezwaniem do udzielenia pomocy rolnikom w zakupie nowego elektronicznego sprzętu identyfikacyjnego i oczekuję, że będzie to możliwe w ramach programu rozwoju wsi. Po trzecie, z zadowoleniem przyjmuję fakt, że sprawozdanie zajmuje się tym, że import z krajów trzecich szkodzi standardom UE. Pani komisarz, obawa ta nigdy nie jest większa niż wówczas, gdy jesteśmy świadkami, jak komisarz Mandelsona bezwzględnie podąża do osiągnięcia układu w WTO za wszelką cenę, niewiele martwiąc się o przyszłość nasz naszego rodzimego przemysłu rolno-spożywczego.

  Czesław Adam Siekierski (PPE-DE). – Panie Przewodniczący! Pani Komisarz! W Unii Europejskiej przywiązujemy duże znaczenie do zapewnienia żywności o odpowiedniej jakości. Standardy jakościowe są bardzo wysokie. To dobrze, bo chodzi przecież o zdrowie ludzi. W Europie mamy rozbudowany system kontroli jakościowej, ta kontrola dotyczy głównie stanu zdrowia zwierząt.

Wymogi dotyczące dobrostanu zwierząt, które stawiamy europejskim rolnikom często nie są przestrzegane przy hodowli zwierząt poza Unią. Duża część importowanej żywności jest produkowana w warunkach, gdzie te standardy nie są przestrzegane. Narusza to konkurencyjność i często rolnicy europejscy ponoszą straty. Podzielam pogląd pana posła sprawozdawcy, aby strategia ochrony zdrowia zwierząt miała dłuższą perspektywę czasową i miała zapewnione odpowiednie środki na jej finansowanie.

  Androula Vassiliou, komisarz. - Panie przewodniczący! Pozwolę sobie bardzo podziękować wszystkim państwu za bardzo interesujące zalecenia i za udział. Wobec bardzo ograniczonego czasu, jakim dysponuję, nie będę w stanie odpowiedzieć na nie wszystkie, ale pozwolą państwo, że skomentuję kilka spraw.

Po pierwsze, ograniczenia czasowe. Któryś z posłów zauważył, że mamy ograniczenia czasowe, ale pozwolę sobie wskazać, że pierwszy wniosek – ogólne prawo dotyczące zdrowia zwierząt – zgodnie z planem wejdzie w życie w 2010 r., a nie 2013, jak wspomniano.

Kolejny punkt, o którym mówiło kilku mówców, to dobrostan w trakcie transportu. Jak już się zobowiązałem, prowadzimy ocenę oddziaływania, która, mam nadzieję, będzie gotowa w ciągu kilku miesięcy, a następnie, w zależności od jej wyniku, podejmiemy decyzję o sposobie postępowania odnośnie dobrostanu zwierząt w transporcie.

Pozwolę sobie teraz powrócić do budżetu. W myśl zalecenia Parlamentu Europejskiego oczekuje się, że Komisja przygotuje szczegółowy budżet wydatków związanych z różnymi programami działań. Nie może się to odbywać w ramach obecnego planu działań, ponieważ musi nastąpić po dokonaniu odpowiednich starań budżetowych. Istnieje jednak zamiar skorzystania z tych propozycji w trakcie średnioterminowej rewizji budżetu w 2009 r., a Komisja zbada możliwość rozszerzenia obecnego funduszu weterynaryjnego i skorzystania z innych pokrewnych funduszy w celu sfinansowania działań, które będą mieć pozytywny wpływ na zdrowie zwierząt.

Obecnie w wielu państwach członkowskich prowadzone są na szeroką skalę szczepienia finansowane przez Unię, zarówno przeciw chorobie niebieskiego języka, jak i wściekliźnie. Jeśli jednak chodzi o pryszczycę, to muszę wyjaśnić, panie pośle Matsakis, że nie popieramy szczepienia zapobiegawczego, chociaż w sytuacjach kryzysowych będziemy oczywiście szczepić.

Na koniec, w odpowiedzi na pytanie pani poseł Doyle powiem, że problem stosowania w rzadkich przypadkach i u rzadkich gatunków jest uwzględniony w planie działań na rzecz zdrowia zwierząt za pośrednictwem projektu platformy technologicznej, wchodzącej w zakres siódmego ramowego programu badań. Usłyszałam od wszystkich państwa naprawdę wiele interesujących uwag i w niedalekiej przyszłości będziemy mieć możliwość szerszego omówienia tych punktów. Dziękuję bardzo za państwa poparcie.

  Janusz Wojciechowski, sprawozdawca. − Panie Przewodniczący! Pani Komisarz! Bardzo dziękuję za wszystkie wypowiedzi, życzliwe przyjęcie treści sprawozdania. Chciałbym się odnieść do dwóch kwestii.

Pierwszą jest poruszana w większości wypowiedzi sprawa równych standardów i potrzeby wprowadzenia takich samych wymagań od eksportujących swoje wyroby zwierzęce na rynek europejski, jakie są wymagane od europejskich producentów. To jest sprawa oczywista. Aż dziewięć z osiemdziesieciu ustępów sprawozdania poświęconych jest tej właśnie kwestii i to jest wielkie rzeczywiście wyzwanie. Naprawdę ta kwestia musi być bardzo mocno postawiona. Dzisiejsza debata jednoznacznie do tego przekonuje. Naszym unijnym, europejskim priorytetem powinno być załatwienie tej sprawy w Światowej Organizacji Handlu. Nie może być tak, – i w pełni podzielam tutaj wszystkie głosy, – że są podwójne standardy. One są nie do zaakceptowania.

Drugą kwestią jest obecna w niektórych wypowiedziach sprawa transportu, tym bardziej, że w jutrzejszym głosowaniu będziemy mieli poprawkę pani De Lange. Chciałem powiedzieć, że jako sprawozdawca w pełni popieram poprawkę pani De Lange, zmierzającą do rozważenia ograniczenia do dziewięciu godzin transportu żywych zwierząt w celach rzeźnych, w celu uboju. Ta sprawa od dawna jest dyskutowana w Parlamencie. Popieram to ograniczenie z przyczyn humanitarnych, istnieje bardzo wiele drastycznych doniesień o tym, co dzieje się w takich transportach. Istnieją także względy ekonomiczne: przecież ktoś za te długie transporty płaci. Jeżeli się transportuje zwierzęta na wielkie odległości, powiedzmy, z Polski do Włoch czy z Litwy do Włoch, to przecież płaci za to konsument. Najczęściej płaci za to rolnik – właśnie, dlatego że, po to, żeby się opłacało te zwierzęta tak daleko transportować, to trzeba je taniej kupić od rolnika. Dlatego zwłaszcza rolnicy nie powinni się obawiać takiego ograniczenia, bo zmusi ono przemysł przetwórczy do lokowania się bliżej tych miejsc, gdzie zwierzęta są hodowane. Sądzę, ze leży to w ich interesie. Dyskutujemy o wzroście cen żywności. To właśnie ten bardzo kosztowny, drogi transport jest także jedną z przyczyn takiego wzrostu cen żywności. Naprawdę bardzo poważnie powinniśmy to rozważyć.

Jeszcze raz dziękuję serdecznie, Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, i wszystkim występującym w debacie nad tym sprawozdaniem.

  Przewodniczący. − Zamykam debatę.

Głosowanie odbędzie się w czwartek 22 maja 2008 r.

Oświadczenia pisemne (art. 142)

  Elisabeth Jeggle (PPE-DE), na piśmie. - (DE) Bardzo ciepło przyjmuję inicjatywę Parlamentu Europejskiego dotyczącą dostarczenia szczegółowej opinii w sprawie realizowanej przez Komisję strategii na rzecz ochrony zdrowia zwierząt na lata 2007 - 2013. W kontekście zarówno zdrowia zwierząt, jak i ludzi, ważne są wyraźne oczekiwania.

Motto tej strategii na rzecz ochrony zdrowia zwierząt brzmi „zapobieganie jest lepsze niż leczenie”, a szczepienia zapobiegawcze stanowią najlepszy wkład do dobrostanu zwierząt. Z tego powodu pilnie wzywamy do sporządzenia w przyszłości odpowiednich zapisów dotyczących szczepień ochronnych i odpowiednich kontroli w przypadku pojawienia się ognisk choroby.

Aby zagwarantować zapobieganie chorobom u zwierząt należy zadbać o należyte wsparcie dla badań, nauki i innowacji oraz o rozpowszechnianie nowych odkryć.

Strategia na rzecz ochrony zdrowia zwierząt musi objąć wszystkie zwierzęta w UE. Z tego powodu potrzebne są nam takie wspólne ramy prawne, które byłyby mniej złożone i bardziej przejrzyste niż obowiązujące prawodawstwo.

Wreszcie, w kontekście strategii na rzecz ochrony zdrowia zwierząt ważnym zagadnieniem jest bezpieczeństwo biologiczne; potrzeba bezpieczeństwa biologicznego zaczyna się na zewnętrznych granicach UE i dotyczy wszystkich zainteresowanych stron. Istnieje potrzeba zminimalizowania zagrożenia rozprzestrzenieniem się czynników patogennych z innych krajów na Unię Europejską. Importerzy, turyści i konsumenci -wszyscy oni muszą być świadomi swojej odpowiedzialności w tym zakresie. Przed UE stoi ważne zadanie w postaci prowadzenia wymaganych inspekcji w celu zagwarantowania, że zagrożenie dla zdrowia zwierząt, a w związku z tym dla zdrowia człowieka, jest możliwie najmniejsze.

  Bogusław Rogalski (UEN) , na piśmie. – Zdrowie zwierząt pozostaje w dużym związku ze zdrowiem ludzi ze względu na możliwość przenoszenia niektórych chorób. Ze względu na fakt, iż zwierzęta są istotami żywymi i czującymi, ich ochrona i odpowiednie traktowanie jest jednym z poważniejszych wyzwań dla krajów Europy. Zdrowie zwierząt jest sprawą o tyle istotną, że epidemie chorób zwierzęcych mogą powodować problemy, szczególnie na obszarach wiejskich. Rozwiązywanie poszczególnych problemów tego sektora wymaga skoordynowanej współpracy na poziomie europejskim, jak i globalnym.

Na zwiększenie zagrożeń dla zdrowia zwierząt wpływa otwieranie kolejnych granic, handel, mobilność ludzi, wzrost zapotrzebowania na żywność oraz globalne ocieplenie. Ogromną rolę mają do spełnienia lekarze weterynarii. Powinni oni stać się ekspertami w dziedzinie świadczenia specjalistycznych usług, jak np. planowanie w zakresie zdrowia zwierząt. Zapewnienie bezpieczeństwa biologicznego w gospodarstwach, szczepienia oraz badania naukowe stanowią kolejne kroki na drodze do zaostrzenia standardów dobrostanu zwierząt. Kolejną istotną kwestią, wartą podkreślenia, jest wpływ podmiotów zajmujących się ubojem zwierząt, ich transportem oraz produkcją pasz, gdyż mają one bezpośredni wpływ na zdrowie i godne traktowanie zwierząt.

Należy stworzyć nową strategię i politykę w oparciu o jednolite ramy prawne UE w zakresie zdrowia zwierząt uwzględniające normy i wytyczne Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt. Jednak kluczową rolę w monitorowaniu i promowaniu zdrowia zwierząt odgrywają rolnicy, hodowcy oraz właściciele zwierząt.

  Andrzej Tomasz Zapałowski (UEN) , na piśmie. – Panie Przewodniczący!

Dzisiejsza debata ma duże znaczenie, gdyż chodzi nie tylko o zdrowie zwierząt, ale przede wszystkim o zdrowie ludzi. Obecnie wskutek ciągłego wzrostu importu mięsa pochodzącego z państw trzecich problem ten staje się coraz poważniejszy. Nie jest tajemnicą, iż w tych krajach ogólne standardy traktowania i żywienia zwierząt znacznie odbiegają od europejskich.

Dzisiejszy konsument ma prawo wiedzieć czy zwierzęta, które spożywa, nie były karmione roślinami genetycznie modyfikowanymi. Mięso powinno być widocznie etykietowane w tym względzie.

Najlepszym zabezpieczeniem przed rozprzestrzenianiem się niebezpiecznych chorób wśród zwierząt jest zabezpieczenie samowystarczalności w hodowli zwierząt w UE oraz ograniczenie wielkości farm. Hodowla nie powinna być przemysłem, ale przede wszystkim działalnością rolniczą.

Gratuluje posłowi Wojciechowskiemu sprawozdania.