Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2008/2604(RSP)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή των εγγράφων :

Κείμενα που κατατέθηκαν :

B6-0329/2008

Συζήτηση :

PV 19/06/2008 - 9.3
CRE 19/06/2008 - 9.3

Ψηφοφορία :

PV 19/06/2008 - 10.3

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P6_TA(2008)0314

Συζητήσεις
Πέμπτη 19 Ιουνίου 2008 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

9.3. Ιράν: Εκτέλεση ανηλίκων εγκληματιών
PV
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση έξι προτάσεων ψηφίσματος σχετικά με το Ιράν.(1)

 
  
MPphoto
 
 

  Mikel Irujo Amezaga, συντάκτης. – (ES) Κύριε Πρόεδρε, η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν έχει χειροτερεύσει δραματικά από το 2005.

Το δικαστικό σώμα του Ιράν κατέχει το λυπηρό ρεκόρ επιβολής του δεύτερου μεγαλύτερου αριθμού κατά κεφαλήν εκτελέσεων στον κόσμο. Μόνο η Κίνα έχει μεγαλύτερο αριθμό εκτελέσεων από το Ιράν.

Όπως αναφέρεται και στο ψήφισμα, δύο σημαντικές συμφωνίες, η Σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, απαγορεύουν την επιβολή της θανατικής ποινής ως τιμωρίας για εγκλήματα που διαπράττονται από δράστες ηλικίας μικρότερης των 18 ετών. Η σοβαρότερη πτυχή αυτού είναι ότι η Τεχεράνη έχει επικυρώσει αμφότερες τις συμφωνίες. Αν και η επικύρωση είναι θετική, η χώρα δεν επιδεικνύει σεβασμό για τις εν λόγω συμφωνίες.

Ο φόνος, ο βιασμός, η ένοπλη ληστεία, η απαγωγή και η διακίνηση ναρκωτικών τιμωρούνται με θάνατο στο Ιράν. Τα περισσότερα παιδιά είχαν καταδικαστεί για φόνο, αλλά πολλές ποινές φαίνεται ότι βασίζονται σε αναξιόπιστες ομολογίες, οι οποίες λαμβάνονται κατόπιν βασανιστηρίων και κατά τη διάρκεια ανακρίσεων όπου ο κρατούμενος δεν έχει το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο.

Τα δικαστήρια αγνοούν μονίμως τα αποδεικτικά στοιχεία που παρουσιάζονται από τους συνηγόρους και αποδεικνύουν ότι οι κατηγορούμενοι βρίσκονταν σε αυτοάμυνα.

Η εκτέλεση παιδιών στο Ιράν θα αποτελέσει ένα από τα ζητήματα που θα συμπεριληφθούν στην έκθεση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Ban Ki-moon, προς τη Γενική Συνέλευση, που θα υποβληθεί τον Σεπτέμβριο.

Για τους παραπάνω λόγους ζητούμε από το Ιράν να σταματήσει αυτές τις εκτελέσεις μια και καλή, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των τουλάχιστον 85 ανθρώπων που καταδικάστηκαν σε θάνατο για εγκλήματα που διέπραξαν όταν ήταν παιδιά.

Δεν ήθελα να κλείσω χωρίς να έχω αναφέρει ότι θεωρώ πως αυτή την εβδομάδα το Κοινοβούλιο και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχασαν έναν κάποιο βαθμό της αξιοπιστίας τους όσον αφορά την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του παιδιού, όταν χτες το παρόν Σώμα ενέκρινε μια επαίσχυντη οδηγία που επιτρέπει τη φυλάκιση παιδιών που διέπραξαν το έγκλημα να εισέλθουν στην Ευρώπη χωρίς χαρτιά.

 
  
MPphoto
 
 

  Μάριος Ματσάκης, συντάκτης. (EN) Κύριε Πρόεδρε, οι βάναυσες δραστηριότητες του θεοκρατικού καθεστώτος του Ιράν σε βάρος των ίδιων του των κατοίκων είναι γνωστές και έχουν αποτελέσει αντικείμενο προηγούμενων ψηφισμάτων του παρόντος Κοινοβουλίου.

Το παρόν καθεστώς είναι γνωστό ότι διαπράττει – στο όνομα του Θεού, όπως ισχυρίζεται – συστηματικά και φριχτά εγκλήματα σε βάρος αθώων πολιτών. Η αντίσταση είναι εξαιρετικά δύσκολη στο Ιράν και ενέχει κίνδυνο θανάτου. Εκτός της χώρας, οι Ιρανοί πασχίζουν για την επίτευξη δημοκρατικής αλλαγής στη χώρα τους.

Στους ανθρώπους αυτούς περιλαμβάνονται εκείνοι που ανήκουν στην οργάνωση Μουτζαχεντίν του Λαού του Ιράν που είναι εντελώς αντίθετη προς τη βία. Κι όμως, η Επιτροπή είχε προσθέσει την εν λόγω οργάνωση στον κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων και αρνούνταν μέχρι πρόσφατα να διορθώσει αυτό το λάθος, ακόμα και μετά από σχετικές αποφάσεις του ΔΕΚ. Θέλω να θέσω στον Επίτροπο το ακόλουθο ερώτημα: για ποιον λόγο μπήκε η εν λόγω ιρανική οργάνωση αντίστασης στον κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων ευθύς εξαρχής; Μήπως συνέβη επειδή ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ που έχουν συνάψει επικερδείς εμπορικές συμβάσεις ή διατηρούν σχέσεις μαζί του ήθελαν να ευχαριστήσουν το καθεστώς της Τεχεράνης;

 
  
MPphoto
 
 

  Marcin Libicki, συντάκτης. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, όταν συζητούμε ζητήματα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο, πρέπει να προβαίνουμε σε ορισμένες διακρίσεις, ιδίως μεταξύ καταστάσεων όπου έχουμε να κάνουμε με ασταθή καθεστώτα, εμφύλιους πολέμους, εγκλήματα που διαπράττονται σε καταστάσεις απόλυτου χάους και περιπτώσεις όπως αυτή του Ιράν, όπου το κράτος επιδεικνύει μια κάποια σταθερότητα, δεν υπάρχει εμφύλιος πόλεμος, διενεργούνται που και που εκλογές, αλλά όπου το κράτος χρησιμοποιεί εγκληματικές μεθόδους, όπως είναι η εκτέλεση παιδιών. Πρόκειται για τελείως διαφορετική κατάσταση από τα υπόλοιπα ζητήματα που συζητήσαμε σήμερα, όπως τα ζητήματα που αφορούν τη Σομαλία ή τη Βιρμανία. Στις περιπτώσεις αυτές, δεν πρόκειται για μια απλή εσωτερική αναταραχή, αλλά για έναν διαφορετικό πολιτισμό. Μας θυμίζει το βιβλίο του Huntington «Η Σύγκρουση των Πολιτισμών» ή τα βιβλία του μεγάλου ιστορικού και φιλοσόφου Feliks Koneczny, ο οποίος μίλησε για τις θεμελιώδεις διαφορές μεταξύ των πολιτισμών. Εάν επιθυμούμε να επιλύσουμε τα προβλήματα αυτά, πρέπει να σκεφτούμε με ποιον τρόπο θα μπορέσουμε να επηρεάσουμε αυτά τα καθεστώτα ώστε να αλλάξουν τη νοοτροπία τους.

 
  
MPphoto
 
 

  Laima Liucija Andrikienė, συντάκτης. – (LT) Σταματήστε να σκοτώνετε παιδιά – αυτό είναι το σημαντικότερο, αλλά και η θέση που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καθιστά σαφή στο ψήφισμά του. Αυτό είναι το μήνυμά μας προς το νέο κοινοβούλιο του Ιράν, που πρέπει να καταλάβει ότι καθήκον του είναι η μεταρρύθμιση του ποινικού κώδικα του Ιράν χωρίς καθυστέρηση ώστε να ευθυγραμμισθεί με τις διεθνείς υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η χώρα αυτή και με το διεθνές κράτος δικαίου.

Κατά τη γνώμη μου, οι εκτελέσεις ανηλίκων ή εκείνων που διέπραξαν εγκλήματα όταν ήταν ανήλικοι είναι εντελώς απαράδεκτες. Το γεγονός ότι η πολιτική που ασκεί η ιρακινή κυβέρνηση έρχεται σε σύγκρουση προς το διεθνές δίκαιο επισημάνθηκε πρόσφατα από τον Ύπατο Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει εκφράσει περισσότερες από μία φορές τη γνώμη και τη σταθερή θέση του: τίθεται εναντίον της θανατική ποινής και υπέρ ενός διεθνούς μορατόριουμ στη χρήση της θανατικής ποινής. Εδώ αναφερόμαστε σε άνδρες, γυναίκες, παιδιά, εφήβους και μειονότητες, γι’ αυτό και θέλω να κλείσω καλώντας την ιρανική κυβέρνηση να αποτρέψει την εκτέλεση αυτών των εφήβων οι οποίοι έχουν ήδη καταδικαστεί σε θανατική ποινή, διότι είναι απάνθρωπη.

 
  
MPphoto
 
 

  Věra Flasarová, συντάκτρια. (CS) Κυρίες και κύριοι, δεν συμμερίζομαι την άποψη της κυβέρνησης Bush ότι το Ιράν συνιστά απειλή για τη διεθνή ασφάλεια και ότι ως εκ τούτου είναι αναγκαίο να προβούμε σε εξοπλιστικό ανταγωνισμό. Είμαι επίσης αντίθετος στην επιβολή των αξιών και του τρόπου ζωής μας σε διαφορετικούς πολιτισμούς για έναν και μόνο λόγο, και αυτός είναι το άνοιγμα στο υπερεθνικό κεφάλαιο του δρόμου προς τις πρώτες ύλες του πλανήτη και σε μελλοντική αποικιοποίηση. Ωστόσο, αντιτέθηκα στις βάρβαρες πράξεις που εξακολουθούν να πραγματοποιούνται παρά το γεγονός ότι ο λόγος για αυτές έχει προ καιρού εκλείψει. Επιπλέον, ο ιρανικός πολιτισμός δεν δικαιολογεί τις βάρβαρες εκτελέσεις ανήλικων παραβατών ή ακόμα και πολιτικών αντιπάλων που διαπράχθηκαν υπό το ιρανικό καθεστώς του Mahmoud Ahmadinejad. Κατά το παρελθόν, αυτή η χώρα επέβαλε τη θανατική ποινή μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και δημόσιες εκτελέσεις πραγματοποιούνταν μόνο ως τιμωρία κατά συρροή δολοφόνων ή δολοφόνων παιδιών. Υπό την τρέχουσα ιρανική κυβέρνηση, ωστόσο, εκατοντάδες εκτελέσεις λαμβάνουν χώρα κάθε χρόνο, και πολλές εξ αυτών περιλαμβάνουν και ανηλίκους, όπως ο 17χρονος Mohammad Hassanzadeh, που εκτελέσθηκε στις 10 Ιουνίου. Πρόσφατα, είδα φωτογραφίες δημοσίων εκτελέσεων στο Ιράν. Πιστέψτε με, περιλαμβάνονται στα χειρότερα θεάματα που έχω δει στη ζωή μου.

Η Ομάδα μου, η ΕΕΑ/ΒΠΑ, χρησιμοποιεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να καλέσει την ισλαμική δημοκρατία να δώσει άμεσο τέλος στις εκτελέσεις, ιδίως στις εκτελέσεις ανθρώπων που διέπραξαν κάποιο ποινικό αδίκημα όσο ήταν ανήλικοι. Υπό την προεδρία του κ. Ahmadinejad, το Ιράν στέλνει εδώ και καιρό στον θάνατο όχι μόνο τους κατά συρροή δολοφόνους αλλά και ανθρώπους που διέπραξαν πράξεις που στις αναπτυγμένες χώρες τιμωρούνται με πολύ ελαφρύτερες ποινές ή που δεν θεωρούνται καν παράνομες. Η χώρα πρέπει να αναθεωρήσει την αντίληψη που έχει για το δίκαιο και να την τροποποιήσει προκειμένου να διασφαλίσει τον σεβασμό της ανθρώπινης ζωής. Μέχρις ότου συμβεί αυτό, το Ιράν θα παραμείνει στο περιθώριο του πολιτισμένου κόσμου.

 
  
MPphoto
 
 

  Paulo Casaca, συντάκτης. – (PT) Κύριε Πρόεδρε, η συστηματική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν μάς οδηγεί και πάλι να συγκεντρωθούμε εδώ. Το θεμελιώδους σημασία ζήτημα είναι η εκτέλεση ανηλίκων για εικαζόμενα εγκλήματα.

Θέλω να διευκρινίσω ότι σε πολλές περιπτώσεις πρόκειται, για παράδειγμα, για σχέσεις μεταξύ ανηλίκων του ιδίου φύλου, κάτι που δεν αποτελεί έγκλημα και που μπορεί να οδηγήσει σε θανατική ποινή και δημόσια εκτέλεση, όπως έχουμε ήδη σε ταινίες που αντικατοπτρίζουν τη βαρβαρότητα του καθεστώτος.

Η βαρβαρότητα αυτή δεν περιορίζεται, ωστόσο, στους ανηλίκους και δεν περιορίζεται στην εκτέλεση δια του λιθοβολισμού, σύμφωνα με τα αρχεία των εκτελέσεων. Περιλαμβάνει επίσης και την εξωτερική διάσταση της τρομοκρατίας.

Ως εκ τούτου, πρέπει να ρωτήσουμε μία ακόμα φορά τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα για ποιον λόγο εξακολουθούν να ενθαρρύνουν το τρομοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης να χαρακτηρίζει την αντιπολιτευτική οργάνωση με το όνομα Μουτζαχεντίν του Λαού του Ισλάμ ως τρομοκράτες, όπως τόνισε ο συνάδελφός μας, κ. Ματσάκης.

Για ποιον λόγο αντί να καταδικάσουν την τρομοκρατία και τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, χρησιμοποιούν δέσμες οικονομικών και εμπορικών μέτρων για να ενθαρρύνουν την Τεχεράνη να καταδικάσει τα θύματα της τρομοκρατίας; Αυτό είναι τελείως ανήθικο και απαράδεκτο και αποτελεί πολιτική που θα μας οδηγήσει αναπόφευκτα σε αντιπαράθεση, σε πόλεμο, εάν δεν αντιδράσουμε σε αυτήν σύντομα.

Και για τους λόγους αυτούς, θέλω να καλέσω την Επιτροπή και το Συμβούλιο να αλλάξουν την πολιτική τους και να συμμορφωθούν με τις αποφάσεις των δικαστηρίων και να μην ανταμείβουν την τρομοκρατία κατ’ αυτό τον τρόπο.

 
  
MPphoto
 
 

  Tadeusz Zwiefka, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. (PL) Κύριε Πρόεδρε, αντιλαμβάνομαι, αν και δεν το δέχομαι, ότι υπάρχουν νομικά συστήματα στον κόσμο που κάνουν χρήση της θανατικής ποινής. Ωστόσο, δεν μπορώ να φανταστώ πώς, ακόμα και οι υποστηρικτές της θανατικής ποινής, ιδίως στο δικό μας πολιτισμικό περιβάλλον, θα μπορούσαν να δεχτούν τη δυνατότητα επιβολής αυτής της ποινής, και εκτέλεσής της, σε παιδιά και εφήβους. Ωστόσο, αυτό ακριβώς συμβαίνει στο Ιράν. Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας, περισσότεροι από εκατό έφηβοι αναμένουν σήμερα την εκτέλεσή τους, και ο αριθμός αυτός δεν περιλαμβάνει όλες τις περιπτώσεις, μιας και ορισμένες ποινές δεν καταγράφονται.

Δικαίως ζητούμε από τις πολιτικές και δικαστικές αρχές να εφαρμόσουν δικαιοστάσιο ως προς την εκτέλεση της θανατικής ποινής. Ωστόσο, πρέπει επίσης να διερωτηθούμε πώς πρέπει να κριθεί η διεθνής κοινότητα, πώς θα κριθούμε εμείς οι ίδιοι, μιας και δεν είμαστε σε θέση να διασφαλίσουμε ότι οι υπογράφοντες των διεθνών συνθηκών συμμορφώνονται προς τους όρους που περιλαμβάνονται στις εν λόγω συνθήκες, σε βάρος των εφήβων που καταδικάζονται σε θάνατο. Υπάρχει ένα μόνο υπόβαθρο και αυτό είναι το οικονομικό, το οποίο, δυστυχώς, υπερβαίνει ανθρωπιστικού χαρακτήρα μελήματα.

 
  
MPphoto
 
 

  Marianne Mikko, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (ET) Κυρίες και κύριοι, ο κόσμος δεν ανέχεται τη θανατική ποινή, αλλά το Ιράν ακολουθεί τη δική του πορεία. Η κατάσταση στη χώρα αυτή δεν είναι ευχάριστη. Οι αρχές του Ιράν δεν είναι καθόλου επιλεκτικές όσον αφορά το ποιος θα εκτελεστεί, με τη θανατική ποινή να ασκείται ακόμα και στους νέους.

Ως χώρα που έχει επικυρώσει τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, έρχεται σε έντονη σύγκρουση με τον υπόλοιπο κόσμο. Η εφαρμογή της θανατικής ποινής έρχεται σε πλήρη αντίθεση προς τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μια τέτοια μορφή τιμωρίας είναι απάνθρωπη. Η εκτέλεση τουλάχιστον τριάντα ανηλίκων στο Ιράν μέχρι σήμερα είναι εξαιρετικά άδικη.

Θέλω να ελπίζω ότι ο κόσμος –ημών συμπεριλαμβανομένων– θα σώσει τους ογδόντα πέντε ανήλικους που αναμένουν σήμερα τη θανατική τους ποινή.

Ας ελπίσουμε ότι μαζί με το νεοεκλεγέν κοινοβούλιο θα φυσήξει νέος άνεμος ανθρωπιάς. Οι μέθοδοι εκτελέσεων που ανήκουν στο Μεσαίωνα, πρέπει να περάσουν στην ιστορία. Στο Ιράν πρέπει να εφαρμοσθεί νομοθεσία που θα είναι συνεπής προς το διεθνές δίκαιο. Είναι πλέον καιρός το Ιράν να εισέλθει στον 21ο αιώνα. Στηρίζω το ψήφισμα στο έπακρο.

 
  
MPphoto
 
 

  Janusz Onyszkiewicz, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. (PL) Κύριε Πρόεδρε, ο λόγος που μας παρακίνησε να συζητήσουμε αυτό το θέμα σήμερα είναι η απειλή εκτέλεση της θανατικής ποινής που έχει επιβληθεί σε τέσσερις νέους ανθρώπους ηλικίας κάτω των 18 ετών. Δεν πρόκειται για την πρώτη αντίστοιχη απόφαση της ιρανικής δικαιοσύνης. Ευτυχώς, το Ιράν αποτελεί μία μόνο μεταξύ ελαχίστων χωρών που καταδικάζουν τους εφήβους σε θάνατο και που, ακόμα χειρότερα, εκτελούν κιόλας αυτές τις ποινές. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών ετών, οι ιρανικές καταδίκες αποτελούν ποσοστό μεγαλύτερο από τα δύο τρίτα του συνόλου των ποινών αυτού του είδους παγκοσμίως.

Είναι εξωφρενικό το γεγονός ότι το Ιράν παραβιάζει τις διεθνείς συμβάσεις, των οποίων αποτελεί συνυπογράφοντα, και οι οποίες απαγορεύουν κατηγορηματικά τέτοια μέτρα με τόσο ωμό τρόπο. Αυτό θέτει ένα ερώτημα μιας πολύ γενικότερης φύσης: η διεθνής κοινότητα διαθέτει τυχόν μηχανισμούς και μέσα για την αντιμετώπιση τέτοιων χωρών; Με άλλα λόγια, οι παραβιάσεις συνθηκών που έχουν συναφθεί εθελοντικά από κάποια δεδομένη χώρα, μπορεί να επιφέρουν απτές και ουσιαστικές κυρώσεις;

Αυτό φέρνει δύο πράγματα στο νου. Το πρώτο είναι η ανάγκη επανεξέτασης της πολυχρησιμοποιημένης έννοιας του κράτους δικαίου. Οι καταδίκες εφήβων για ομοφυλοφιλική σχέση μπορεί να είναι σύμφωνες με το κράτος δικαίου στο Ιράν, αλλά δεν μπορούμε, ασφαλώς, να συμφωνήσουμε με το κράτος δικαίου όταν αυτό εκφράζεται κατ’ αυτό τον τρόπο.

Το δεύτερο ζήτημα είναι ότι εάν απαιτούμε από άλλους να συμμορφώνονται με τις συνθήκες αλλά και με τους νόμους που συμμορφώνονται με τις βασικές ελευθερίες, τότε πρέπει και εμείς οι ίδιοι να επιδεικνύουμε σεβασμό για τους νόμους αυτούς. Σε αυτό το πλαίσιο, δεν μπορούμε να μην θυμηθούμε τη δική μας αναβλητικότητα, για να μην χρησιμοποιήσω σκληρότερη γλώσσα, όσον αφορά την εκπλήρωση της τελικής απόφασης του δικαστηρίου για να αφαιρέσουμε την οργάνωση των ιρανών μουτζαχεντίν από τον κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων.

 
  
MPphoto
 
 

  Zdzisław Zbigniew Podkański, εξ ονόματος της Ομάδας UEN. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, το πολυτιμότερο αγαθό στην κατοχή κάποιου ατόμου είναι η ζωή του. Συνεπώς, κανείς δεν μπορεί να του αφαιρεί αυτό το αγαθό για οποιονδήποτε λόγο. Εκείνο που είναι ιδιαίτερα εξοργιστικό είναι η χρήση ξυλοδαρμών και βασανιστηρίων σε νέους ανθρώπους με σκοπό να εξαναγκαστούν να προβούν σε ψευδείς ομολογίες οι οποίες είναι αναγκαίες για να αιτιολογήσουν τις θανατικές ποινές. Το Ιράν είναι αναμφίβολα μια από τις χώρες όπου εκτελούνται θανατικές ποινές, με θύματα μεταξύ άλλων και νέους ανθρώπους. Οι πρόσφατες πληροφορίες καταδεικνύουν ότι τουλάχιστον 85 ανήλικοι εγκληματίες περιμένουν την εκτέλεσή τους στη χώρα αυτή.

Έχει επομένως έρθει η ώρα να σταματήσει το Ιράν να εκτελεί αυτές τις διαδικασίες και να εγκρίνει τα νομικά πρότυπα που έχουν εγκριθεί από άλλες χώρες. Οι νέοι άνθρωποι πρέπει να εκπαιδεύονται, όχι να σκοτώνονται.

 
  
MPphoto
 
 

  Tunne Kelam (PPE-DE). - (EN) Κύριε Πρόεδρε, μόλις πριν από εννιά ημέρες, ένας ιρανός νέος, ο Mohammed Hassanzadeh, εκτελέσθηκε, χωρίς να έχει φτάσει στην ηλικία των 18 ετών. Υπάρχουν και άλλοι που περιμένουν σήμερα να θανατωθούν, έχοντας καταδικαστεί για εικαζόμενα εγκλήματα που διέπραξαν όταν ήταν ακόμα ανήλικοι.

Θεωρώ ότι η ευκαιρία είναι κατάλληλη να υπενθυμίσουμε στην κοινή γνώμη ότι η Τεχεράνη έχει μετατραπεί σε παγκόσμιο ηγέτη όσον αφορά τον αριθμό των εκτελέσεων ανήλικων παραβατών. Ως εκ τούτου, απαιτούμε από το ιρανικό καθεστώς να σταματήσει αυτές τις εκτελέσεις.

Ωστόσο –και απευθύνω τα σχόλιά μου στον Επίτροπο– υπάρχουν και περισσότερο πρακτικά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε. Μπορούμε επιτέλους να λύσουμε τα χέρια της ιρανικής δημοκρατικής αντιπολίτευσης, του Εθνικού Συμβουλίου Αντίστασης, ώστε να μπορέσει να διώξει την απάνθρωπη αυτή δικτατορία μια για πάντα.

 
  
MPphoto
 
 

  Philip Bushill-Matthews (PPE-DE). - (EN) Κύριε Πρόεδρε, ο κύριος Ματσάκης άνοιξε τη συζήτηση διερωτώμενος εάν υπάρχει μία χώρα που να είναι υπεύθυνη για την ενθάρρυνση ολόκληρης της ΕΕ να απαγορεύσει τους Μουτζαχεντίν του Λαού του Ισλάμ. Μπορώ να απαντήσω σε αυτό το ερώτημα: ήταν το Ηνωμένο Βασίλειο. Ο λόγος που η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου το έκανε ήταν διότι της το ζήτησε η κυβέρνηση του Ιράν.

Με λύπη μου δηλώνω ότι η κυβέρνησή μας δεν επιτρέπει στον λαό της να συμμετάσχει στο δημοψήφισμα για τη Συνθήκη της Λισαβόνας και επιμένει επίσης ότι η φωνή του λαού του Ιράν δεν μπορεί να ακουστεί πουθενά στην ΕΕ.

Καλώ την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, όταν θα ψηφίσει την ερχόμενη εβδομάδα στο Westminster, να διασφαλίσει την κατάργηση της απαγόρευσης σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΔΕΚ. Για πολύ καιρό, η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου αποτελούσε μέρος του προβλήματος - πρέπει να αποτελέσει μέρος της λύσης.

 
  
MPphoto
 
 

  Peter Skinner (PSE). - (EN) Κύριε Πρόεδρε, το παρόν είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα. Το Ιράν εκτελεί νέους άνδρες και γυναίκες ως μέσο κοινωνικού ελέγχου. Είναι απίστευτο σε μια εποχή σύγχρονου πολιτισμού να εκτελούνται νεαρά αγόρια και κορίτσια, να λιθοβολούνται μέχρι θανάτου ή να απαγχονίζονται σε βιομηχανικούς γερανούς.

Ζητούμε και καλούμε τη διεθνή κοινότητα να κάνει περισσότερα, αλλά αντί να συμπαραταχθούμε με τη διεθνή κοινότητα, ακούμε κραυγές σε βάρος μερών της διεθνούς κοινότητας. Ακούμε, για παράδειγμα, αγανάκτηση έναντι των ΗΠΑ. Ακούμε αντικρουόμενες απόψεις στο παρόν Κοινοβούλιο σχετικά με τρόπους αντιμετώπισής της. Ποτέ δεν θα κατορθώσουμε να επιλύσουμε την κρίση αυτή εάν δεν σταθούμε ενωμένοι απέναντι σε αυτή τη μεσαιωνική κρίση που συμβαίνει στη χώρα αυτή. Είναι κάτι που πρέπει οι ίδιοι να κάνουμε.

 
  
MPphoto
 
 

  Μάριος Ματσάκης (ALDE). - (EN) Κύριε Πρόεδρε, ο μόνος λόγος που ζήτησα να πάρω για δεύτερη φορά τον λόγο ήταν για να επιστήσω την προσοχή των συναδέλφων σε ένα βιβλίο που αναφέρεται στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν το 2007. Εγώ πληροφορήθηκαν για αυτό πρόσφατα και περιέχει πολλές συγκλονιστικές αναφορές, μία εκ των οποίων σχετικά με μια κοπέλα με το όνομα Ameneh Salam από ένα χωριό στην περιοχή Naqadeh που περιμένει τον απαγχονισμό της ως τιμωρία για το έγκλημά της να μείνει έγκυος χωρίς να είναι παντρεμένη. Παρεμπιπτόντως, ο άνδρας που την άφησε έγκυο καταδικάστηκε σε 99 χτυπήματα με μαστίγιο.

 
  
MPphoto
 
 

  Ewa Tomaszewska (UEN). - (PL) Κύριε Πρόεδρε, στο Ιράν έχουν εκτελεστεί τουλάχιστον 430 θανατικές ποινές penalties σε βάρος νέων ανθρώπων από το 1990. Η θανατική ποινή που επιβάλλεται σε παιδιά αποτελεί ντροπή για του ενηλίκους. Κάθε έγκλημα που διαπράττεται από εφήβους αποτελεί αποτέλεσμα της εκπαιδευτικής αποτυχίας κάποιου ενηλίκου. Η μεταβίβαση των ευθυνών για το φταίξιμο ή την αποτυχία κάποιου σε έναν έφηβο, με την εκτέλεση απάνθρωπων ποινών, συμπεριλαμβανομένης της θανατικής ποινής, σε βάρος παιδιών, αποτελεί το πραγματικό έγκλημα. Στο Ιράν, η θανατική ποινή επιβάλλεται ακόμα και σε δεκάχρονα παιδιά. Οι θανατικές ποινές που επιβάλλονται σε εφήβους έρχονται σε αντίθεση προς τις διεθνείς υποχρεώσεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν. Οι ιρανικές αρχές πρέπει να σταματήσουν άμεσα τη δολοφονία νέων ανθρώπων στο όνομα ενός απάνθρωπου δικαίου.

 
  
MPphoto
 
 

  Zbigniew Zaleski (PPE-DE). - (PL) Κύριε Πρόεδρε, θα θεωρούσε κανείς, μετά την έκδοση του βιβλίου του Robert Hughes με τίτλο «Fatal Shore», ενός βιβλίου όπου περιγράφεται η μεταφορά από το Βρετανικό Στέμμα, δηλαδή τα δικαστήρια, μικρών παιδιών και των γονιών τους στην Αυστραλία, ότι αυτό δεν επρόκειτο να συμβεί ποτέ ξανά. Για την ακρίβεια, έχει περάσει ένας αιώνας ή ίσως ενάμισης και το ίδιο πράγμα εξακολουθεί να συμβαίνει στο Ιράν, μια ισλαμική χώρα, όπου, από μια πλευρά, μπορεί να θεωρηθεί ότι η προσοχή εφιστάται στις σχέσεις της οικογένειας. Αυτό που συμβαίνει εκεί είναι μια βαρβαρότητα πιο ακραία από τις χειρότερές μας φαντασιώσεις.

Εάν δεν δράσουμε για να προστατεύσουμε αυτά τα παιδιά, εάν δεν αντιδράσουμε στο καθεστώς, εάν δεν το καταδικάσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο σε ολόκληρο τον κόσμο, τόσο θα είμαστε συνένοχοι, διότι παραμείναμε σιωπηλοί και δεν υπερασπιστήκαμε την ανθρώπινη ζωή.

 
  
MPphoto
 
 

  Michael Cashman (PSE). - (EN) Κύριε Πρόεδρε, καταδικάζω τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συμβαίνουν καθημερινά στο Ιράν. Θεωρώ επίσης ότι πρέπει να άρουμε την απαγόρευση στους Μουτζαχεντίν του Λαού, και μάλιστα το συντομότερο δυνατόν.

Θέλω να καταφερθώ εναντίον της χρήσης της θανατικής ποινής σε βάρος ανηλίκων. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την εικόνα των δυο αγοριών που κρεμάστηκαν δημοσίως μέχρι να πεθάνουν. Το έγκλημά τους ήταν πως ήταν νέοι ομοφυλόφιλοι που τόλμησαν να αγαπήσουν ο ένας τον άλλο. Τέτοιου είδους απάνθρωπη συμπεριφορά πρέπει να καταδικαστεί σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, κύριε Επίτροπε, απαιτείται δραστική αλλαγή της πολιτικής μας έναντι του Ιράν. Δεν μπορούμε να αδιαφορήσουμε άλλο: δεν υπάρχει χρόνος!

 
  
MPphoto
 
 

  Avril Doyle (PPE-DE). - (EN) Κύριε Πρόεδρε, θέλω και εγώ με τη σειρά μου να καταδικάσω τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που λαμβάνουν σήμερα χώρα στο Ιράν, και θέλω επίσης, μετά τη βρετανική ψηφοφορία την ερχόμενη εβδομάδα, το Συμβούλιο –θεωρώ ότι η Γαλλία θα έχει αναλάβει την Προεδρία του– να αφαιρέσει μια για πάντα την οργάνωση των Μουτζαχεντίν του Λαού από τον κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων.

Για την ακρίβεια, θα ήθελα να πω –αν και είναι το Ηνωμένο Βασίλειο εκείνο που φέρει την ευθύνη για την ένταξη της οργάνωσης αυτής στον κατάλογο εξαρχής– δόξα τω Θεώ για τη βρετανική δικαιοσύνη και το σύστημα των βρετανικών δικαστηρίων, που διασφαλίζουν τουλάχιστον την απόδοση ανεξάρτητης, ελεύθερης, αντικειμενικής δικαιοσύνης και επειδή παραδέχτηκαν την αδικία που συνιστά η ένταξη της παραπάνω οργάνωσης στον κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων εξαρχής και η πρόταση για την αφαίρεσή της.

Παροτρύνω τη γαλλική Προεδρία –μιας και θα αποτελέσει δικό της έργο, από ό,τι καταλαβαίνω– να φέρει εις πέρας αυτό το έργο και να την αφαιρέσει άμεσα. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε άλλο να παρατηρούμε τη συνεχιζόμενη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη χρήση της θανατικής ποινής, ιδίως όσον αφορά τους νέους και τους ανηλίκους.

 
  
MPphoto
 
 

  Charlie McCreevy, Μέλος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, η συνάδελφός μου Benita Ferrero-Waldner δεν είναι δυστυχώς παρούσα σήμερα, επομένως σας ευχαριστώ εξ ονόματός της για τη δυνατότητα που μου δίδετε να αναφερθώ στο ζήτημα των εκτελέσεων ανηλίκων στο Ιράν.

Η Επιτροπή συμμερίζεται τη βαθιά ανησυχία σας σχετικά με το σπαρακτικό αυτό ζήτημα. Αν και, όπως γνωρίζετε, η Επιτροπή δεν αντιπροσωπεύεται στην Τεχεράνη, παρακολουθεί πολύ προσεκτικά την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δρα σε συντονισμό με τις πρεσβείες των κρατών μελών της ΕΕ που εκπροσωπούνται εκεί. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Επιτροπή ακολουθούν μια συνεκτική και σύμφωνη γραμμή. Η σοβαρότητα των ανησυχιών μας έχει καταστεί σαφής μέσω των τριών δηλώσεων που δημοσιεύτηκαν από την Προεδρία της ΕΕ κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων εβδομάδων: στις 4 και τις 10 Ιουνίου, σχετικά με τις περιπτώσεις του κ. Fadaei, του κ. Shojaee και του κ. Jazee, που είναι όλοι τους αντιμέτωποι με επικείμενες εκτελέσεις για εγκλήματα που διέπραξαν όταν ήταν ανήλικοι· και στις 13 Ιουνίου, σχετικά με την εκτέλεση του Mohammad Hassanzadeh.

Η Επιτροπή στηρίζει πλήρως την αρχή και το περιεχόμενο των εν λόγω δηλώσεων: δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για τη χρήση της θανατικής ποινής από τις αρχές του Ιράν στην περίπτωση ανήλικων παραβατών. Αυτό αποτελεί κατάφορη παραβίαση των νομικά δεσμευτικών διατάξεων του διεθνούς δικαίου, τις οποίες έχει επικυρώσει το Ιράν, δηλαδή του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Το γεγονός ότι χρειάστηκε να εκδώσουμε τόσες δηλώσεις σε τόσο μεγάλη συχνότητα αποκαλύπτει τον αυξανόμενο αριθμό των εκτελέσεων στο Ιράν, περιλαμβανομένων των εκτελέσεων ανηλίκων. Το μορατόριουμ που αποφασίστηκε από τον επικεφαλής της ιρανικής δικαιοσύνης, Ayatollah Shahroudi, σχετικά με τις εκτελέσεις νέων παραβιάζεται ωμά από τους ίδιους του τους δικαστές.

Δυστυχώς, όμως, το ύφος και η συχνότητα των δηλώσεών μας σχετικά με το Ιράν αποκαλύπτουν επίσης το γεγονός ότι οι συζητήσεις και οι κινήσεις μας όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα γενικότερα και το ζήτημα των εκτελέσεων ανηλίκων ειδικότερα δεν έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά. Οι ιρανικές αρχές αγνοούν ολοένα περισσότερο τις εκκλήσεις μας για συμμόρφωση προς το δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ως εκ τούτου δεν έχουμε καμία απολύτως επιλογή παρά να καταφύγουμε στη λεγόμενη «διπλωματία του μεγαφώνου» μέσω δημόσιων δηλώσεων που η Τεχεράνη απεχθάνεται και απορρίπτει.

Το Ιράν πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Από την πλευρά της, κατόπιν της εκτέλεσης του κ. Hassanzadeh, η Επιτροπή δήλωσε καθαρά στις ιρανικές αρχές ότι μια τέτοια πράξη δεν μπορεί παρά να αμαυρώσει τη διεθνή φήμη του Ιράν και τη σχέση μας με αυτό. Χωρίς συγκεκριμένη βελτίωση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο κοινός μας στόχος όσον αφορά την ουσιαστική εξέλιξη της σχέσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν συναντά σοβαρούς φραγμούς.

Ελπίζω ότι το Κοινοβούλιο και όλοι οι εταίροι της ΕΕ θα συμφωνήσουν με αυτή τη γραμμή και θα δράσουν αντίστοιχα. Ως εκ τούτου, επαναλαμβάνω την έκκλησή μου προς τις αρχές της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν να τηρήσουν τις διεθνείς συμβάσεις των οποίων αποτελούν συμβαλλόμενο μέρος και να χαρίσουν τη ζωή σε όλους τους ανήλικος που έχουν καταδικαστεί σε θάνατο.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί μετά το τέλος των συζητήσεων.

 
  

(1)Βλ. Συνοπτικά Πρακτικά.

Τελευταία ενημέρωση: 27 Οκτωβρίου 2008Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου