Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση έξι προτάσεων ψηφίσματος σχετικά με τη θανατική ποινή, και συγκεκριμένα την περίπτωση Troy Davis(1).

  Μάριος Ματσάκης, συντάκτης. − (EN) Κύριε Πρόεδρε, το Σώμα έχει λάβει σαφή και ισχυρή θέση όσον αφορά τη θανατική ποινή. Τάσσεται υπέρ της κατάργησής της και της ανάγκης για άμεσο δικαιοστάσιο για τις εκτελέσεις στις χώρες στις οποίες εξακολουθεί να επιβάλλεται η θανατική ποινή.

Αυτό ισχύει σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ, όπως είναι η Γεωργία, όπου ο Troy Davis αναμένει την εκτέλεσή του η οποία έχει προγραμματιστεί για τα τέλη Ιουλίου. Εκτός από τους ιδεολογικούς και ανθρωπιστικούς λόγους κατά της εκτέλεσης ανθρώπων, στην περίπτωση του Troy Davis φαίνεται ότι υπάρχουν επιπλέον λόγοι υπό τη μορφή σοβαρών αμφιβολιών ως προς την ευστάθεια και ισχύ των αποδεικτικών στοιχείων τα οποία οδήγησαν στην αρχική καταδίκη του.

Τέτοιου είδους αμφιβολίες, πιστεύουμε, δικαιολογούν το σκεπτικό οποιουδήποτε χρησιμοποιεί την κοινή λογική, σύμφωνα με το οποίο πρέπει να δοθεί η ευκαιρία για αναψηλάφηση της δίκης στην περίπτωση αυτή. Κατά συνέπεια, καλούμε τις αρμόδιες αρχές των ΗΠΑ να δώσουν εντολή για επανάληψη της δίκης του Troy Davis και, αν κριθεί εκ νέου ένοχος, η θανατική του ποινή να μετατραπεί σε ισόβια κάθειρξη.

Επιπλέον, καλούμε και πάλι την κυβέρνηση των ΗΠΑ, καθώς και όλες τις κυβερνήσεις του κόσμου στις οποίες ισχύει ακόμη η θανατική ποινή, να την καταργήσουν προς το συμφέρον της ανθρωπότητας. Συγκεκριμένα, καλούμε τις κυβερνήσεις χωρών, όπως η Κίνα, το Ιράν, το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία, όπου εξακολουθούν να πραγματοποιούνται συστηματικά εκτελέσεις και όπου, σε πολλές περιπτώσεις, αυτό γίνεται με τον πλέον αποκρουστικό και βάρβαρο τρόπο, να σταματήσουν τις εκτελέσεις.

  Ryszard Czarnecki, συντάκτης. − (PL) Κύριε Πρόεδρε, δεν θα ήθελα αυτή να είναι μια συζήτηση με θέμα τη θανατική ποινή αυτή καθαυτή. Αφού δεν μπορούμε να αποκρύψουμε το γεγονός ότι οι απόψεις διίστανται επί του θέματος, θεωρώ ότι θα έπρεπε να μιλούμε για την πολύ συγκεκριμένη περίπτωση ενός ατόμου το οποίο καταδικάστηκε σε θάνατο, ενώ στη συνέχεια επτά από τους εννέα μάρτυρες κατηγορίας αναίρεσαν την κατάθεσή τους. Πρόκειται για πολύ ειδική περίπτωση. Δεν θα ήθελα να παρεκκλίνουμε κατά αυθαίρετο τρόπο προς μια συζήτηση για το αν η θανατική ποινή είναι απολύτως καταδικαστέα ή όχι. Στην παρούσα χρονική στιγμή δεν θα ήθελα να απευθύνουμε έκκληση προς τις αρχές των ΗΠΑ να τροποποιήσουν τον νόμο με τον οποίο το 1972, δηλαδή πριν από 36 χρόνια, καθιερώθηκε εκ νέου η θανατική ποινή. Μιλούμε για μια συγκεκριμένη και εξαιρετικά αμφιλεγόμενη περίπτωση. Αξίζει πράγματι να υπερασπιστούμε τον κ. Davis και να δείξουμε ότι υπάρχουν καταστάσεις στις οποίες αξίζει να παρέμβουμε. Θα ήθελα να συστήσω να μην προβούμε σε γενικεύσεις και για τον λόγο αυτόν δεν υπέγραψα το κοινό ψήφισμα.

  Jean Lambert, συντάκτης. − (EN) Κύριε Πρόεδρε, η περίπτωση αυτή κατατάσσεται οπωσδήποτε στα θέματα επείγοντος χαρακτήρα γιατί, όπως μάθαμε, η εκτέλεση έχει προγραμματιστεί για τα τέλη αυτού του μήνα. Καλώ, λοιπόν, τον καθένα από εμάς στην αίθουσα συνεδριάσεων ο οποίος παρακολουθεί τη συζήτηση να υποβάλει τις προσωπικές του θέσεις στην αμερικανική κυβέρνηση –και μάλιστα στην κυβέρνηση της πολιτείας της Γεωργίας – για να διαπιστώσουμε αν είναι δυνατή η επίδειξη επιείκειας. Στη συνέχεια, θα κινηθούμε προς την κατεύθυνση της διεξαγωγής νέας δίκης, αν είναι απαραίτητο. Τουλάχιστον ο άνθρωπος θα είναι ζωντανός και θα μπορεί να διεξαχθεί νέα δίκη. Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να αναλάβουμε τις ατομικές μας ευθύνες επί του θέματος και να μελετήσουμε το ενδεχόμενο διαβημάτων από το Κοινοβούλιο.

Οπωσδήποτε, σε αυτήν τη συγκεκριμένη περίπτωση, τα αποδεικτικά στοιχεία –όπως ακούσαμε από πολλούς μάρτυρες– αναιρέθηκαν και αντικρούστηκαν. Η ομάδα αξιολόγησης της θανατικής ποινής του αμερικανικού δικηγορικού συλλόγου στη Γεωργία εξέδωσε έκθεση στην οποία μελετώνται οι συνθήκες στη συγκεκριμένη πολιτεία και επισημαίνει ότι ένα από τα βασικά προβλήματα που διαπιστώθηκαν ήταν η ανεπαρκής υπεράσπιση, ενώ εκφράστηκε η ανησυχία ότι οι κατηγορούμενοι οι οποίοι έχουν ήδη καταδικαστεί σε θάνατο ενδεχομένως δεν έτυχαν επαρκούς υπεράσπισης κατά τη διεξαγωγή της δίκης τους. Στην έκθεση τονίζεται ότι η Γεωργία είναι η μοναδική πολιτεία η οποία δεν παρέχει συνήγορο σε κρατούμενους καταδικασμένους σε θάνατο για την άσκηση έφεσης μετά την καταδίκη τους.

Υπάρχουν, λοιπόν, αρκετοί λόγοι ανησυχίας σε αυτήν τη συγκεκριμένη περίπτωση, η οποία αναφέρεται στον τίτλο του ψηφίσματος σχετικά με τη θανατική ποινή, δηλαδή την περίπτωση Troy Davis. Θα ήθελα, όμως, να αναφερθώ και σε άλλες περιπτώσεις, ιδίως στο τι συμβαίνει αυτήν τη στιγμή με ορισμένους από τους κρατουμένους στο Γκουαντάναμο. Μια περίπτωση συγκεκριμένα αφορά ένα βρετανό κάτοικο, τον Binyamin Mohamed, ο οποίος κρατείται εκεί επί έξι και πλέον χρόνια και ενδέχεται να προσαχθεί σε στρατοδικείο, το οποίο είναι εξαιρετικά πιθανό να αποφασίσει την επιβολή θανατικής ποινής.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολό της έχουν εκφράσει σθεναρά την άποψή τους για τη θανατική ποινή. Θεωρούμε ότι κάτι τέτοιο δεν πρέπει να ισχύει σε μια πολιτισμένη κοινωνία, καθώς και ότι υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι να μην επιβάλλεται η θανατική ποινή. Η περίπτωση Troy Davis αποτελεί, θεωρώ, ένα κλασικότατο παράδειγμα των πραγματικών προβλημάτων που ενέχει η εφαρμογή της θανατικής ποινής.

Για άλλη μία φορά, όπως αναφέρεται και στο περιεχόμενο αυτού του συγκεκριμένου ψηφίσματος, καλώ τον καθένα από εμάς, ως υπεύθυνα άτομα, να δραστηριοποιηθούμε ώστε να εκφράσουμε τη δυσφορία μας για τη συγκεκριμένη περίπτωση.

  Laima Liucija Andrikienė, συντάκτρια. – (LT) Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε αρκετούς κανονισμούς οι οποίοι προτρέπουν για την κατάργηση της θανατικής ποινής και των εκτελέσεων ή τουλάχιστον την επιβολή δικαιοστασίου για τις εκτελέσεις σε χώρες όπου ισχύει ακόμη η θανατική ποινή.

Σήμερα εμείς, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, υποστηρίζουμε έναν άνθρωπο που δεν έχουμε γνωρίσει ποτέ, τον Troy Davis, ο οποίος πρόκειται να εκτελεστεί στο τέλος αυτού του μήνα. Φανταστείτε να βρίσκεστε στη θέση του, όντας υποχρεωμένοι να περάσετε 17 χρόνια περιμένοντας είτε να αθωωθείτε είτε να εκτελεστείτε, τη στιγμή που υπάρχουν ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία ότι είναι αθώος, αφού επτά μάρτυρες οι οποίοι είχαν καταθέσει εναντίον του αναίρεσαν τις καταθέσεις τους, κλπ. Γνωρίζουμε αρκετές περιπτώσεις ανθρώπων οι οποίοι εκτελέστηκαν και στη συνέχεια αποδείχθηκε η αθωότητά τους. Είναι πολλές οι γνωστές περιπτώσεις όπου οι άνθρωποι καταδικάζονται σε θάνατο αλλά αποφεύγουν την εκτέλεση επειδή έρχονται στο φως νέα στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν ότι δεν είναι ένοχοι για το έγκλημα.

Επομένως, σήμερα καλούμε για άλλη μία φορά όλες τις χώρες του κόσμου στις οποίες ισχύει ακόμη η θανατική ποινή να λάβουν άμεσα μέτρα για την κατάργησή της. Σήμερα ξεκαθαρίζουμε τη θέση μας κατά της θανατικής ποινής, τασσόμαστε στο πλευρό ενός πραγματικού ανθρώπου και ζητούμε από τα αρμόδια δικαστήρια των ΗΠΑ να ερευνήσουν εκ νέου την περίπτωση Troy Davis και να καταλήξουν σε πιο επιεική ποινή αντί της θανατικής.

Κατά τη γνώμη μου, το να στηρίζουμε έναν πραγματικό άνθρωπο, το να προσπαθούμε να τον προστατεύσουμε από την εκτέλεση, ακόμη και αν έχει διαπράξει τεράστιο σφάλμα, είναι ο καλύτερος τρόπος για να ξεκαθαρίσουμε απολύτως τη θέση μας για την ανάγκη να καταργηθεί η θανατική ποινή.

  Ana Maria Gomes, συντάκτρια. − (PT) Κύριε Πρόεδρε, το πρώτο ανθρώπινο δικαίωμα είναι η ιερότητα της ζωής. Η θανατική ποινή είναι η πιο απεχθής από όλες τις εκφάνσεις της περιφρόνησης κατά της αξιοπρέπειας, του πολιτισμού και της προόδου. Τώρα, αυτήν ακριβώς τη στιγμή, την ώρα που αναπνέουμε και μιλάμε ελεύθερα, ένας άνθρωπος, ο Troy Davis, βρίσκεται κλεισμένος σε ένα κελί και μετρά τα λεπτά που του απομένουν ακόμη για να ζήσει. Έχει καταδικαστεί σε θάνατο εδώ και 15 και πλέον χρόνια και πάντα αρνούνταν ότι διέπραξε το έγκλημα για το οποίο κατηγορείται. Ορισμένοι από αυτούς οι οποίοι κατέθεσαν εναντίον του αναίρεσαν τα λεγόμενά τους ή υπέπεσαν σε αντιφάσεις στις καταθέσεις τους, οι οποίες ελήφθησαν υπό την άσκηση βίας από την αστυνομία. Δεν υπάρχουν σαφή, αντικειμενικά και πειστικά αποδεικτικά στοιχεία σε αυτήν την υπόθεση. Η εκτέλεση της θανατικής ποινής του Troy Davis από τις αρχές της πολιτείας της Γεωργίας αντιβαίνει πλήρως το δικαιοστάσιο κατά της θανατικής ποινής που ενέκρινε τον περασμένο Δεκέμβριο η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών.

Παρότι το δικαιοστάσιο δεν είναι νομικά δεσμευτικό, φέρει τεράστια ηθική και πολιτική σημασία. Εναπόκειται πλέον στις πολιτείες οι οποίες δεν το τηρούν να αναθεωρήσουν την πολιτική τους με στόχο την κατάργηση της θανατικής ποινής και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο σύνολό τους. Η πολιτεία της Γεωργίας έχει τώρα την ευκαιρία, χάρη σε αυτήν την υπόθεση, να προσδώσει και πάλι στις πιο θεμελιώδεις αρχές της δημοκρατίας την ουσία που αξίζουν. Ο Επίτροπος Louis Michel άκουσε προσφάτως τον ίδιο τον Πρόεδρο του Σουδάν, Ομάρ Αλ Μπασίρ, να λέει ότι δεν θα παρέδιδε όσους έχουν παραπεμφθεί για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, ακριβώς όπως πράττουν και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Το παράδειγμα των Ηνωμένων Πολιτειών σε αυτούς τους δύο τομείς αποτελεί όνειδος, και πρέπει να μετέλθουμε όλων των διαθέσιμων μέσων ώστε να δείξουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες ότι δεν μπορούμε να δεχθούμε αυτήν τη στάση και το φρικτό παράδειγμα που προβάλλουν στον κόσμο στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Επομένως, όπως ζητά και το ψήφισμα, είναι ζωτικής σημασίας η Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ουάσινγκτον να προβούν σε διαβήματα, ώστε να μην εκτελεστεί η ποινή του Troy Davis και οι Ηνωμένες Πολιτείες να αναθεωρήσουν ριζικά τη θέση τους ως προς τη θανατική ποινή.

  Józef Pinior, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, το 2007 έλαβαν χώρα περίπου 1 252 εκτελέσεις στον κόσμο, σε 24 χώρες. Ο πραγματικός αριθμός ήταν αναμφισβήτητα υψηλότερος. Από αυτές τις εκτελέσεις, το 88% πραγματοποιήθηκε στην Κίνα, το Ιράν, τη Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Θα ήθελα να εγείρω δύο ζητήματα στη σημερινή συζήτηση. Καταρχάς, διαφωνώ κάθετα με τα λεγόμενα του συναδέλφου κ. Czarnecki, αναφορικά με το θέμα των διιστάμενων απόψεων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Θα ήθελα να θυμίσω στον κ. Czarnecki την επίσημη στάση του δόγματος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, την οποία συμμεριζόταν και ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β´, ο οποίος τασσόταν κατά της θανατικής ποινής. Θεωρώ ότι αυτό θα έπρεπε να είναι πολύ σαφής ένδειξη για τον κ. Czarnecki αναφορικά με τη στάση της πλειονότητας των χωρών της ΕΕ ως προς το θέμα αυτό.

Το δεύτερο ζήτημα αφορά, φυσικά, την τρέχουσα κατάσταση η οποία συνδέεται με την περίπτωση του Troy Davis στις Ηνωμένες Πολιτείες, του οποίου πρόκειται να εκτελεστεί η θανατική ποινή. Οφείλουμε να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για να πετύχουμε την αναστολή της εκτέλεσης της θανατικής καταδίκης και να συμβάλουμε ώστε να τεθεί σε εφαρμογή η διαδικασία αναθεώρησης, με πιθανή έκβαση την αντικατάσταση της θανατικής ποινής με ισόβια κάθειρξη, εφόσον αποδειχθεί η ενοχή του.

  Dumitru Oprea (PPE-DE). – (RO) Πάνω από 40 χώρες έχουν εγκαταλείψει τη μέθοδο της θανατικής ποινής από το 1990 και σήμερα πάνω από 120 χώρες έχουν απαγορεύσει νομικά την επιβολή μιας τέτοιας ποινής.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, και συγκεκριμένα το άρθρο 2 σχετικά με το δικαίωμα στη ζωή, και το πρωτόκολλο 6, άρθρο 1, «Κατάργηση της θανατικής ποινής», κανείς δεν καταδικάζεται σε τέτοια ποινή ούτε εκτελείται.

Οι στατιστικές που έχουν γίνει γνωστές παγκοσμίως είναι συγκλονιστικές. Πάνω από 1 591 άνθρωποι εκτελέστηκαν το 2006· πάνω από 3 861 άνθρωποι καταδικάστηκαν σε θάνατο σε 55 χώρες.

Πιστεύω ότι κανένας δεν έχει το δικαίωμα να αφαιρεί τη ζωή ενός άλλου ανθρώπου. Πώς μπορείς να παίρνεις κάτι που δεν σου ανήκει; Σύμφωνα με το δικό μου σκεπτικό, δεν μπορώ καν να διανοηθώ κάτι τέτοιο, ιδίως αφού στις χώρες όπου ισχύει η θανατική ποινή, ο αριθμός των σοβαρών εγκλημάτων δεν έχει μειωθεί χάρη στην επιβολή τέτοιου είδους ποινών.

Προτείνουμε την αντικατάσταση της θανατικής ποινής με τη στέρηση της ελευθερίας.

  Janusz Onyszkiewicz (ALDE). - (PL) Κύριε Πρόεδρε, η συζήτησή μας πρέπει φυσικά να αφορά ένα θεμελιώδες ζήτημα και αυτό είναι το νόημα, σε γενικές γραμμές, καθώς και η ηθική διάσταση τέτοιων δικαστικών αποφάσεων, όπως είναι η καταδίκη ενός ανθρώπου σε θάνατο. Ένα από τα επιχειρήματα τα οποία θεωρώ πολύ σημαντικά σε αυτήν τη συζήτηση είναι η αμφιβολία σχετικά με το αν κάποιος ο οποίος κατηγορείται με απόλυτο τρόπο μπορεί να κριθεί ένοχος της πράξης για την οποία κατηγορείται. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο ακύρωσης της ετυμηγορίας και της επιστροφής στη φυσιολογική ζωή. Στην περίπτωση της θανατικής καταδίκης δεν υφίσταται αυτό το ενδεχόμενο. Υπό αυτό το πρίσμα, εκτός από τις αμιγώς ηθικές πτυχές, παρότι είναι εξαιρετικά σημαντικές, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και αυτή η νομική πτυχή. Αυτό ισχύει συγκεκριμένα στην περίπτωση την οποία συζητάμε, όπου υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες όσον αφορά τους λόγους της κατηγορίας.

  Ewa Tomaszewska, (UEN). − (PL) Κύριε Πρόεδρε, κάθε άνθρωπος θα έπρεπε να δικαιούται δίκαιη δίκη. Στην περίπτωση αυτή, όπου είναι πολλές οι αμφιβολίες σχετικά με την ενοχή, αφού επτά μάρτυρες αναίρεσαν την κατάθεσή τους, πρέπει να επανεξεταστεί η υπόθεση. Ένα ακόμη ζήτημα, το οποίο ανέφεραν όσοι μίλησαν πριν από εμένα, είναι το πρόβλημα του μη αναστρέψιμου της θανατικής καταδίκης. Εφόσον υπάρχουν αμφιβολίες, υπάρχουν ακόμη περισσότεροι λόγοι να μην εκτελείται μια τέτοια ποινή.

  Maciej Marian Giertych (NI). - (EN) Κύριε Πρόεδρε, δράττομαι της ευκαιρίας που προσφέρεται σε αυτήν τη συζήτηση για να απευθύνω έκκληση για την επιβολή δικαιοστασίου στη θανατική ποινή για τα αθώα αγέννητα παιδιά. Έχει έρθει η ώρα οι πολιτισμένες χώρες να καταργήσουν την πρακτική της άμβλωσης.

  Olli Rehn, Μέλος της Επιτροπής. − (EN) Κύριε Πρόεδρε, η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιτίθεται σθεναρά στην επιβολή της θανατικής ποινής και εργάζεται ενεργά προς την κατεύθυνση της κατάργησής της παγκοσμίως.

Για τις χώρες στις οποίες ισχύει ακόμη η θανατική ποινή, η ΕΕ αποσκοπεί στη σταδιακή μείωση του πεδίου εφαρμογής της, καθώς και στην καθιέρωση δικαιοστασίου, προκειμένου να καταργηθεί εντελώς η θανατική ποινή.

Οι κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ προς τις τρίτες χώρες σχετικά με τη θανατική ποινή, οι οποίες εγκρίθηκαν το 1998 και αναθεωρήθηκαν το 2008, ορίζουν το πλαίσιο δράσης της ΕΕ. Συμπεριλαμβάνουν διακηρύξεις ή διαβήματα στα διεθνή φόρα και προς τρίτες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Όσον αφορά τις ΗΠΑ, η ΕΕ ανησυχεί σοβαρά για τη συνέχιση των εκτελέσεων μετά την άρση το Μάιο του de facto δικαιοστασίου στη θανατική ποινή.

Έχουμε επανειλημμένα καλέσει την κυβέρνηση των ΗΠΑ να καθιερώσει και πάλι δικαιοστάσιο στη θανατική ποινή σε ομοσπονδιακό επίπεδο και ελπίζουμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μελετήσουν τη διά νόμου κατάργηση της θανατικής ποινής στο εγγύς μέλλον.

Σημειώνουμε την πρόταση ψηφίσματος του Κοινοβουλίου σχετικά με τη μεμονωμένη περίπτωση του κ. Troy Davis. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που λαμβάνουμε από την αντιπροσωπεία μας στην Ουάσινγκτον, ο κυβερνήτης της Γεωργίας δεν έχει υπογράψει ακόμη την εντολή εκτέλεσης και, από ό,τι φαίνεται, δεν βιάζεται να το πράξει.

Η Επιτροπή, μαζί με τα κράτη μέλη της ΕΕ και την Προεδρία, θα παρακολουθεί φυσικά εκ του σύνεγγυς την υπόθεση αυτή.

  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί μετά το τέλος των συζητήσεων.

  Neena Gill (PSE). - (EN) Κύριε Πρόεδρε, νωρίτερα αναφέρθηκε σε εμένα ο κ. Ματσάκης και θα ήθελα να απαντήσω. Δεν ήθελα να καταχραστώ τη διαδικασία των εκτάκτων παρεμβάσεων σε διαφορετική συζήτηση, η οποία αφορούσε το πολύ σημαντικό θέμα της θανατικής ποινής. Νομίζω, όμως, ότι αναφερόμενος σε εμένα υπονόησε ότι δεν κατανοώ τη διαδικασία των θεμάτων επείγοντος χαρακτήρα. Θα ήθελα να πω μόνο, πληροφοριακά, ότι έχω ασχοληθεί με αρκετά θέματα επείγοντος χαρακτήρα και ότι αυτή είναι η λιγότερο διαφανής και ανοικτή διαδικασία που έχουμε.

Φυσικά συζητάμε το θέμα αυτό στην Ομάδα μου, όμως τα θέματα επείγοντος αποφασίζονται μόνο την Πέμπτη πριν από το Στρασβούργο, ενώ διεξάγεται και μια συνεδρίαση διάρκειας μίας ώρας την Τρίτη που προηγείται, στην οποία καταγράφονται εν τάχει τα θέματα επείγοντος χαρακτήρα.

Πιστεύω ότι ορισμένα από αυτά τα θέματα δεν είναι επείγοντα και θα πρέπει να συζητούνται δεόντως στο Κοινοβούλιο, προκειμένου αυτό να διατηρήσει την αξιοπιστία του.