Показалец 
 Назад 
 Напред 
 Пълен текст 
Процедура : 2008/2657(RSP)
Етапи на разглеждане в заседание
Етапи на разглеждане на документите :

Внесени текстове :

B6-0556/2008

Разисквания :

PV 23/10/2008 - 13.2
CRE 23/10/2008 - 13.2

Гласувания :

PV 23/10/2008 - 14.2

Приети текстове :

P6_TA(2008)0526

Разисквания
четвъртък, 23 октомври 2008 г. - Страсбург Редактирана версия

13.2. ДемократичнарепубликаКонго: конфликтивизточнитепограничнирайони
Видеозапис на изказванията
PV
MPphoto
 

  Le Président. - L'ordre du jour appelle le débat sur six propositions de résolution sur la République démocratique du Congo: affrontements dans les zones frontalières orientales(1).

 
  
MPphoto
 

  Renate Weber, author.−Mr President, the conflict in the Democratic Republic of Congo (DRC) is profoundly traumatising for Congolese society.

Amongst other atrocities, rape has been used for many years as a weapon of war and tens of thousands of women and girls are suffering. Our empathy is not enough. Without any doubt, there is an ongoing genocide against women in Congo, and we can no longer afford to turn a blind eye to this dreadful situation. Words are not enough to describe the horrors these women have to endure. Undoubtedly, the clashes of the rebels in the eastern provinces will bring more and more violence, including sexual violence.

How many women and girls have to die, be gang-raped, butchered, enslaved, contaminated with HIV, rejected by their communities, until we decide at am international level to engage seriously and with a long-term view on this subject? There should be no tolerance for the sexual violence against girls and women. The impunity of the perpetrators must come to an end and the rule of law has to be restored in the eastern provinces of the DRC.

We all have to acknowledge that this situation demands a multifaceted approach. Peace needs to be achieved, the rule of law established and society saved from the poverty trap in the eastern provinces of the Democratic Republic of Congo. This implies that the exploitation of Congolese natural resources must follow the rule of law as well.

 
  
MPphoto
 

  Giovanna Corda, auteur.−Monsieur le Président, chers collègues, tout d'abord je vous demande d'excuser mon collègue, M. Hutchinson, qui n'a pu être des nôtres aujourd'hui.

5 400 000 personnes, c'est le nombre de victimes du conflit en République démocratique du Congo depuis 1998. Chaque jour, ce sont 1 500 personnes qui meurent. Ces personnes sont des femmes qui ne survivent pas aux mutilations qui leur sont infligées, des rebelles ou des soldats de l'armée régulière congolaise; ce sont aussi des enfants soldats, arrachés à leurs parents; ce sont de toutes jeunes filles dont le court passage sur terre n'aura été qu'un cauchemar.

La violence des mots que j'emploie, Monsieur le Président, chers collègues, n'est rien à côté de la violence qui s'exprime en République démocratique du Congo depuis trop longtemps, une violence qui s'est amplifiée et étendue ces dernières semaines, et tout cela dans l'indifférence la plus complète de la communauté internationale. Les témoignages que nous récoltons sont pourtant accablants: accablants pour les soldats, dans différentes factions rebelles en présence; accablants aussi pour les forces gouvernementales qui, au lieu de protéger la population, représentent pour elle une menace; accablants encore pour l'ONU, incapable d'assurer la protection des civils.

Alors, Monsieur le Président, chers collègues, la résolution que nous discutons vise à alerter l'opinion publique internationale sur ce qui est en train de se produire et formule une série de demandes très concrètes allant dans le sens d'une résolution rapide et durable de ce conflit.

Parmi ces demandes, les socialistes insistent particulièrement sur plusieurs points: premièrement, le renforcement de la mission de l'ONU avec du personnel européen qui soit en mesure de communiquer avec la population; deuxièmement, nous demandons aux plus hautes autorités politiques et militaires congolaises de tout mettre en œuvre pour que les soldats de l'armée congolaise mettent définitivement un terme à leurs exactions.

 
  
MPphoto
 

  Raül Romeva i Rueda, Autor.−Señor Presidente, efectivamente quiero subrayar algunos de los aspectos que ya se han apuntado con relación a la situación dela República Democrática del Congo.

El primero es evidente. La causa del conflicto del que estamos hablando es multidimensional. Estamos hablando de un problema que tiene que ver con el acceso a los recursos; estamos hablando también de la impunidad con la que dichos recursos se explotan, pero también de la impunidad con la que ciertos actores «deambulan» por la zona y cometen atrocidades sin que sean perseguidos nipor actores locales ni por fuerzas internacionales, y, en tercer lugar,de la impunidad que lleva consigo la persistente presencia de las armas internacionales que llegan continuamente a la región.

Estos tres elementos —la vinculación de estos tres aspectos— me parecen fundamentales porque señalan, en primer lugar, la necesidad de una revisión a fondo de la presencia de las Naciones Unidas en el territorio.

En segundo lugar, debemos estudiar muy especialmente el caso de la violencia contra las mujeres y la violencia sexual contra las mujeres, algo que ya hemos tratado en esta Cámara en anteriores ocasiones, y ésta es una nueva ocasión para recordar que tanto las Naciones Unidas como la Unión Europea deberían exigir que la violación y, sobre todo, el recurso como arma sexual a la tortura y el abuso de las mujeres se consideren un crimen de guerra. Es algo que llevamos tiempo solicitando y exigiendo en todos los ámbitos en los que es necesario.

Me parece también necesario recordar el tercer aspecto: que todo esto tiene que ver con una de las fuentes de riqueza más importantes que hay en el mundo, que es la de los diamantes. Aplicar de forma coherente y específica el proceso de supervisión del proceso de Kimberley es algo que no puede desvincularse de la cuestión de fondo.

Permítanme que recuerde que la semana próxima en las Naciones Unidas empieza un debate sobre la adopción de un tratado internacional sobre exportaciones de armas. Creo que es una oportunidad de oro para recordar que precisamente es necesario en contextos como el dela República Democrática del Congo.

 
  
MPphoto
 

  Erik Meijer, Auteur.−Voorzitter, het wordt steeds belangrijker om een weg te vinden waardoor de inwoners van Congo kunnen overleven,ook als het onmogelijk blijft om een centraal staatsgezag op te bouwen. Het vermijden van alle omstandigheden die hen blootstellen aan geweld en uitbuiting, aan gedwongen verhuizingen of aan hongersnoden, moet voorrang krijgen.

Waarom is alles wat er in Afrika verkeerd kan gaan,bijeengebracht in Congo? Congo is ontstaan als koloniaal mijnbouwproject in de slecht toegankelijke binnenlanden van Afrika. Er bestond geen Congolees volk met gezamenlijke belangen en vooruitzichten, maar een veelheid van volkeren in geïsoleerde gebieden.

Bij de start als onafhankelijke staat, bijna een halve eeuw geleden, leerde de hele wereld de namen kennen van de toen met elkaar strijdende politici. Tshombe en Kalonji, nauw verbonden met de mijnbouwbelangen, streefden naar afsplitsing van hun zuidoostelijke regio's met veel rijkdom in de ondergrond. De enige visionair die de pretentie had om het land als geheel een serieuze toekomst te geven, Patrice Lumumba, werd snel vermoord.

Daarna heeft de militaire dictator Mobutu het land opnieuw langdurig geleid als een privé-onderneming, volkomen onderworpen aan zijn willekeur. De hoop dat na de dood van Mobutu de opbouw van de vooruitgang van Congo eindelijk zou kunnen beginnen, is de bodem ingeslagen.

De inmiddels tweede president, met de naam Kabila, inspireert niet en beheerst grote delen van het land niet. De mogelijkheden van het Congo van nu worden bepaald door mislukte verkiezingen, waarvan de uitkomst vanaf het begin omstreden was en die nog lang niet door iedereen aanvaard worden, door volksverhuizingen vanuit de oostelijke buurlanden, regionale machthebbers met mijnbouwbelangen en rebellenlegers. Het wordt twijfelachtig of een eenheidsoplossing voor een ongedeeld Congo nu nog mogelijk is.

 
  
MPphoto
 

  Ewa Tomaszewska, autorka.−Panie Przewodniczący! W Kongo przebywają między innymi polscy duchowni, którzy w misjach organizują ochronę ludności cywilnej,szczególnie kobiet i dzieci, przed przemocą. W misjach pokojowych uczestniczyły polskie wojska, także dlatego dramat w Kongo jest mi bliski.

Szczególnie niepokoi sytuacja w Północnym Kivu i pacyfikacja regionu Ituri. Drastyczne przykłady masakr, gwałtów wobec kobiet i dziewcząt, wcielanie dzieci do armii, to od wielu lat codzienność tego państwa. Wzywamy rządy Demokratycznej Republiki Konga i Rwandy do konstruktywnego dialogu, który wyprowadzi Kongo z zapaści humanitarnej.

Mogę powiedzieć jedno - tak naprawdę jedynym dotąd rzeczywistym aktem, który blokował ten konflikt była reakcja robotników w RPA, którzy odmówili rozładunku chińskiej broni. Wzywamy rządy Regionu Wielkich Jezior do rozpoczęcia dialogu, który zastopowałby przemoc w Kongu. Zwracam się do Komisji Europejskiej o wzmocnienie skali pomocy medycznej dla ludności cywilnej Konga, w szczególności pomocy medycznej dla kobiet i dziewcząt zakażonych w związku z dokonanymi na nich gwałtami.

 
  
MPphoto
 

  Bernd Posselt, in Vertretung der Verfasser.−Herr Präsident! Der Kongo erleidet derzeit das, was Europa nach dem 30jährigen Krieg erlitten hat, als alle Staatlichkeit zerfallen war. Und zwar erleidet der Kongo das potenziert. Es sind uniformierte Banden unterwegs, ein Teil dieser Banden nennt sich „offizielle Armee“, ein anderer Teil dieser Banden nennt sich „Privatarmee“, in Wirklichkeit sind es allesamt Räuberbanden, die auf Kosten der Zivilbevölkerung das Land ausplündern, Menschen ermorden, vergewaltigen und rauben. Der Kongo wird nicht zu einem Frieden finden, bevor nicht regional und überregional ein Minimum an Staatlichkeit wiederhergestellt ist.

Deshalb ist es unsere Aufgabe als Europäische Union, erstens humanitäre Hilfe zu leisten, aber zweitens auch dafür zu sorgen, dass es in diesem Land eben wieder ein Minimum an staatlicher Sicherheit und Existenz gibt. Davon sind wir weit entfernt, und auch die Intervention, die es dort gegeben hat, hatte ja offenbar – das sollte man einmal selbstkritisch feststellen – nicht den Erfolg, den wir uns gewünscht haben.

Deshalb ist es dringend notwendig, dass wir uns Gedanken machen, wie wir mit allen möglichen friedlichen und zur Not auch wieder mit militärischen Mitteln – mit Friedenstruppen, so weit ist es noch nicht, aber wir müssen darüber diskutieren –dieses Herz Afrikas wieder stabilisieren können. Denn wenn man den Kongo betrachtet, und ich hatte mehrfach die Gelegenheit, den Kongo zu überfliegen, dann weiß man, dass vom Kongo aus alle Teile Afrikas gleichermaßen berührt werden in einer Art und Weise, wie das mit keinem anderen afrikanischen Land der Fall ist.

Es wird keinen stabilen afrikanischen Kontinent ohne einen stabilen Kongo geben, und deshalb sind wir hier in einer ganz besonderen Verpflichtung.

 
  
MPphoto
 

  Tunne Kelam, on behalf of the PPE-DE Group.–Mr President, in fact we are extremely concerned about the resurgence of violence in the eastern provinces of Congo. We therefore call on all participants to return immediately to the peace process to which they committed themselves in January.

I would like to make three points. First, the Congolese Government has to take special responsibility to put an end to the widespread sexual violence against women and girls used as a weapon in this internal warfare. Second, international pressure should be put on the governments of both the DRC and Rwanda to make them restart a constructive dialogue. Third, we call on all EU governments to provide special assistance immediately to the population of eastern Congo.

 
  
MPphoto
 

  Katrin Saks, fraktsiooni PSE nimel.– Head kolleegid. Me räägime siin täna väga keerulisest piirkonnast ja mulle tundub, et me räägime seda eelkõige sellepärast, et rõhutada, kui hull on see olukord, mitte sellepärast, et meil oleks väga selge pilt, kuidas seda olukorda lahendada. Aga ma tooksin siiski välja mõned punktid.Tõsi küll, ma kordan eelkõnelejaid, ka oma head kolleegi Tunne Kelamit.

Kõige tähtsam on toetus Kongo võimudele, et leida poliitiline lahendus sellele kriisile. Vägivald sünnitab ainult uut vägivalda ja ma ei taha kuidagi öelda, et meeste elud oleksid kuidagi vähemväärtuslikud või meeste kallal võiks vägivalda tarvitada, aga tõepoolest, Kongos on eriti hull naiste-laste olukord ja sellele tuleks erilist tähelepanu pöörata. Üleskutse rahvusvahelisele üldsusele, ÜRO Julgeolekunõukogule abi tõhustamiseks, üleskutse nõukogule ja komisjonile meditsiiniabi andmiseks – eelkõige siis sellele kõige suuremale riskigrupile – ja kindlasti on oluline ka liikmesriikide konkreetne abi.

 
  
MPphoto
 

  Marios Matsakis, on behalf of the ALDE Group.–Mr President, the eastern region of the Democratic Republic of Congo has in recent years been the site of massacres, as well as a variety of immensely cruel and sadistic crimes against human beings, mainly involving innocent civilians, including many women and children.

The African Union, the EU and the UN have proven themselves to be shamefully incapable of making a determined effort to establish peace in that region. This has been mainly due to the lack of provision of the resources necessary to be effective in protecting the local population and in providing it with much-needed special assistance, and in truly helping to bring about an eventual political solution to the prevailing conflicts. Let us hope that this resolution will help to beef up peace assistance to Congo and, not least, perhaps to deter those evil-minded governments around the world which continue to provide armaments to the warring factions in Congo from continuing so to do.

 
  
MPphoto
 

  Zdzisław Zbigniew Podkański, w imieniu grupy UEN.–Panie Przewodniczący! Porozumienie pokojowe zawarte w Goma w dniu 28 stycznia 2008 roku nie rozwiązało problemów i nie zapewniło spokoju na wschodnich obszarach Demokratycznej Republiki Konga. Nadal trwały gwałty na kobietach, w tym na małych dziewczynkach, grabieże oraz przymusowe wcielenia cywilów i dzieci do sił zbrojnych. Okrucieństw dopuszczały się wszystkie strony uczestniczące w konflikcie – to jest z grupy rebeliantów, bojowników Demokratycznych Sił na Rzecz Wyzwolenia Ruandy, a także Armii Kongijskiej. Na nowo podjęte starcia sprawiły, że tak na prawdę walka rozpoczęta przed czteroma laty trwa i nasila się. Ostatecznie z północnego Kivu napływają niepokojące informacje o setkach martwych ciał rzuconych do rzeki i około 100 tysiącach osób przesiedlonych.

Wojna niesie nie tylko ofiary śmiertelne, ale także zniszczenie, nasila się głód i powszechna demoralizacja. Władze i armie Konga same nie rozwiążą problemów w tym regionie – konieczna jest pomoc międzynarodowa, w tym także Unii Europejskiej. Pilnie potrzebna jest także pomoc materialna, żywnościowa i medyczna. Grupa parlamentarna UEN w pełni popiera zaproponowaną rezolucję. Dobro człowieka i jego prawa do życia i pokoju muszą zwyciężyć.

 
  
MPphoto
 

  Gerard Batten (IND/DEM).- Mr President, the atrocities endured in the Congo are unimaginable to those of us who live in peaceful civilised societies. How can we offer practical help to people such as the Congolese? Direct military intervention and humanitarian aid must only come from international effort under the auspices of the United Nations, but time and time again we see the leaders of these types of failed states being allowed to plunder their countries and enjoy their wealth in the Western world. The stable and peaceful countries of the world should unite to ensure that vast amounts of wealth cannot be stolen and then deposited in western banks with impunity.

International agreements should be reached to ensure that leaders of such states cannot live off their ill-gotten gains. This would be at least one small element of an overall solution to help develop stability in countries such as the Congo.

 
  
MPphoto
 

  Kathy Sinnott (IND/DEM).- Mr President, renewed combat in the eastern part of the Congo is making a mockery of human rights and is silencing democracy. Despite the signing of the Goma peace accord in January of this year, the abuse of the most fundamental of human rights has continued: women of all ages being raped, massacres committed and child soldiers being gathered up. A situation of such fragility cannot be ignored. We must use our position as one of the strongest voices in the international community to call for peace, cooperation and stability in the region.

We can also use this voice to condemn the recent statements of Laurent Nkunda, who called for the overthrow of the elected and legitimate government of the Congo. The Congolese army alone does not have the human, technical or financial resources to carry out its tasks in eastern Congo. But a global statement, like the signing of the Child Soldier Accountability Act this month in America, reminds us all that help can be offered to such countries and authorities in bringing violators of human rights to justice.

 
  
MPphoto
 

  Andris Piebalgs, Member of the Commission.− Mr President, the Commissionshares the concerns about the degraded situation in the eastern Democratic Republic of Congo, which is causing further stress to an already seriously affected population. It is also particularly worried about the widespread human rights violations in the region, including violence against women and the continuous mobilisation of child soldiers in the conflict.

The Commission restates its conviction that the current crisis involving Kinshasa and the Congolese rebel groups has no military solution. Hence, we encourage all parties to this conflict to rapidly resume dialogue and promote courageous political compromises, taking into consideration the commitments agreed upon in January2008, the so-called Actes d’engagement de Goma.

In this context, it is extremely important to restore acceptable confidence levels amongst all Congolese stakeholders directly involved. As a preliminary step, all parties without exception should abide without delay by an effective ceasefire with a view to implementing the military disengagement plan provided by the United Nations.

In addition, it must be borne in mind that the underlying root causes of the conflict also include the dramatic problems posed by foreign armed groups in Democratic Republic of Congoterritory, in particular the Rwandan FDLR, an issue where most of the DRC commitments taken in the Nairobi communiqué have still to be put into action.

Given the multiple challenges which still lie ahead in the Democratic Republic of Congo, the Commission strongly advocates that the UN’s peacekeeping mission mandate should be renewed and, where possible, strengthened in order to ensure effective protection for the population and support to the Congolese army in tackling the foreign armed groups.

In addition to the relentless efforts of the EU facilitation team, it is important to ensure the broader participation of African diplomacy (including the African Union) in the resolution of the eastern DRC conflicts, especially in areas where a sustainable solution would be greatly facilitated by close cooperation between neighbouring countries, in particular the Democratic Republic of Congo and Rwanda.

As regards our support to the population in conflict-affected areas, the Commission will continue to provide support via both our humanitarian and development cooperation.

More specifically, regarding health services (an issue raised by all the resolutions), it is important to stress that the Commission has been active since 1994 in the health sector in the Democratic Republic of Congo, which is today one of the focal sectors of our cooperation.

In addition to humanitarian aid, we are currently providing strategic and financial support to the Congolese authorities to improve the quality of medical services and the qualifications of medical staff.

 
  
MPphoto
 

  Le Président. - Le débat est clos.

Le vote aura lieu à l'issue de nos débats de l'après-midi.

 
  

(1)Voir procès-verbal.

Последно осъвременяване: 7 ноември 2008 г.Правна информация