Przewodnicząca. – Kolejnym punktem posiedzenia jest sprawozdanie (A6-0369/2008) sporządzone przez pana posła Claude’a Turmesa w imieniu Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (COM(2008)0019 - C6-0046/2008 - 2008/0016(COD)).

  Claude Turmes, sprawozdawca. – (DE) Pani przewodnicząca! Dyrektywa w sprawie energii odnawialnej jest kamieniem milowym w europejskiej polityce energetycznej. Dyrektywa ta nie tylko przyczyni się do wykorzystywania energii elektrycznej, ogrzewania i transportu, które będą bardziej przyjazne środowisku, ale dzięki niej także będzie to nasza lokalna energia, a miejsca pracy i pieniądze pozostaną w Europie. Zbudujemy rynek pionierski i będziemy liderami w dziedzinie technologii, a ponadto zabezpieczymy nasze rynki eksportowe. Czy można zrobić coś lepszego w dobie kryzysu?

Ten sukces jest wspólnym sukcesem tych, których nikt z nas tu nie widzi – Lise, Arisa, Hansa, Paula, Michela, Freda – wszystkich pracowników zapewniających wsparcie. Jest to sukces tego Parlamentu. Chciałbym jeszcze raz podziękować Fionie Hall, Britcie Thomsen, Umberto Guidoniemu, Wernerowi Langenowi i Andersowi Wijkmanowi za zaufanie, jakim mnie obdarzyli w trakcie negocjacji. Ponadto chciałbym podziękować jednej osobie szczególnie – Jeanowi-Louisowi Borloo. Bez jego osobistego zaangażowania, bez zaangażowania jego urzędu i prezydencji francuskiej nie bylibyśmy na przykład w stanie tydzień temu zatrzymać na cały weekend premiera Berlusconiego i dokończyć prac nad przedmiotową dyrektywą. Jest to zatem wspólny sukces i właśnie taki sukces Europa jest w stanie osiągnąć!

Chciałbym na chwilę powrócić do treści dyrektywy. Po pierwsze, zapewnia ona bezpieczeństwo inwestycji, ponieważ mamy obowiązujące cele na poziomie nie niższym niż 20%. Mamy obowiązujące cele krajowe, bardzo szczegółowe krajowe plany działania oraz cele przejściowe, które będą ściśle monitorowane przez Komisję. Dzięki temu presja wywierana na 27 państw członkowskich będzie wystarczająca, aby w znacznym stopniu skoncentrowały się one na energii pochodzącej z wiatru, promieni słonecznych, wody i biomasy.

Klauzula dotycząca przeglądu w 2014 roku jest niejasna. Ta klauzula przeglądowa ani nie poddaje w wątpliwość celów, ani nie podda w wątpliwość mechanizmów współpracy. Włoski sektor energii odnawialnej dziękuje mi dzisiaj za to, że dzięki Europie możemy teraz dokonać postępu na polu energii odnawialnej także w takim kraju, jak Włochy.

Wspomniane cele krajowe – 34% dla Austrii, 17% dla Włoch, 23% dla Francji – mogą zostać osiągnięte także poprzez mechanizmy współpracy. Był to jeden z punktów, które musieliśmy zmienić we wniosku Komisji. Interesuje nas współpraca, a nie spekulacje na temat rynku energii odnawialnej. Właśnie z tego powodu byliśmy przeciwni wnioskowi w sprawie handlu gwarancjami pochodzenia.

Odnawialna jest także infrastruktura. Dopilnowaliśmy, aby otwarta była sieć elektryczna, aby otwarte były gazociągi, aby duże kwoty były inwestowane w sieci grzewcze i aby energię odnawialną wykorzystywano w przyszłości w budynkach, na przykład na dachach budynków publicznych.

Punkt, z którego jestem mniej zadowolony jako sprawozdawca, dotyczy części o energii odnawialnej w sektorze transportowym. Nasza planeta ma swoje ograniczenia. Mamy ograniczone zasoby ropy naftowej, ale mamy także ograniczoną ilość gruntów rolnych. Właśnie dlatego położyliśmy kres mitowi „dużych luksusowych samochodów oraz samochodów z napędem na cztery koła wykorzystujących pseudoekologiczną benzynę”.

Skoncentrujemy się także na elektromobilności i bardziej uważnie będziemy przyglądać się biomasie w kontekście zrównoważonego rozwoju. Wraz z ruchem na rzecz środowiska i rozwoju Grupa Zielonych/Wolne Przymierze Europejskie będzie od dziś walczyć z pojawieniem się na rynku szaleństwa, jakim są biopaliwa.

(Oklaski)

  Jean-Louis Borloo, urzędujący przewodniczący Rady. – (FR) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Chciałbym powtórzyć podziękowania złożone przez sprawozdawcę różnym osobom, co jest zdecydowanie czymś więcej niż zwykła kurtuazja, i powiedzieć, że praca ta została wykonana naprawdę znakomicie.

Oczywiście na początku pojawiły się kwestie, z których nie byliśmy zadowoleni. Mówiąc wprost, zostały one częściowo poprawione w przypadku włączenia paliw i w nieznacznym stopniu zmienione w przypadku przydziału gruntu. Jeżeli chodzi o resztę, różnica w wysiłkach, jakie wymagane są od poszczególnych państw, co nie było w rzeczywistości przedmiotem dyskusji – lub raczej przedmiotem rzeczywistych zastrzeżeń – dowodzi, że europejska solidarność naprawdę działa.

Jeżeli chodzi o energię odnawialną, niektóre z nich muszą zrobić o wiele więcej, ponieważ mają takie możliwości. Inne podejmują wysiłki na innych obszarach tej zmiany. Uważam, że jest to naprawdę wyjątkowa dyrektywa.

  Andris Piebalgs, komisarz. − Pani przewodnicząca! Chciałbym na wstępie podziękować sprawozdawcy, panu posłowi Turmesowi, kontrsprawozdawcom oraz wszystkim osobom, które walczyły o energię odnawialną. Wciąż pamiętam debatę na temat tej energii, ogrzewania, chłodzenia oraz wszystkich kwestii, jakie omówiliśmy. Myślę, że doskonale rozumiemy dyrektywę, którą mamy przed sobą. Wiążący charakter wyznaczonego celu oznacza, że środki i programy wsparcia dla państw członkowskich wykorzystujących energię odnawialną będą przewidywalne w długiej perspektywie czasowej. Pozwoli to nowym technologiom przebić się na rynek i będzie przeciwdziałać ich marginalizacji. Proponujemy głęboką zmianę.

Prawdą jest, że różne państwa mają różne cele, ale chciałbym także wspomnieć o jednym konkretnym aspekcie, który został poruszony przez Radę. Z wyjątkiem jednego państwa, wszystkie inne zrozumiały, że są w stanie osiągnąć ten cel i aby tego dokonać, dysponują dwoma dodatkowymi instrumentami. Po pierwsze, powinniśmy inwestować w efektywność energetyczną, ponieważ ona także ułatwia osiągnięcie celów w zakresie pozyskiwania energii ze źródeł odnawialnych. Po drugie, nie powinniśmy zapominać o żadnej z branż, gdyż nasze działania chcemy adresować do każdej z nich, nie tylko do sektora energii elektrycznej, ale także do branży grzewczej, chłodniczej i transportu. W związku z tym uważam, że w kontekście bardzo pozytywnych sygnałów napływających z państw członkowskich możemy patrzeć na osiągnięcie tego celu z optymizmem.

Myślę, że zaproponowane mechanizmy zorientowane na elastyczność nie są być może idealne, ale zgadzam się z Parlamentem i Radą, że musimy na tym etapie inwestować w wiele technologii. Najgorszą rzeczą, do jakiej mogłoby dojść, byłoby hamowanie przez nas rozwoju jakiejś konkretnej technologii, na przykład technologii wykorzystującej energię słoneczną, która jest dziś droższa od technologii wykorzystującej wiatr. Wierzę, że właściwym podejściem jest zapewnianie programów wsparcia, ale równocześnie umożliwienie państwom członkowskim podjęcia współpracy. Powinienem wspomnieć o jednej inwestycji czeskiej firmy w energię wiatrową w Rumunii. Właśnie o to nam chodzi. Chodzi nam o ogromne inwestycje, gdyż wtedy są one tańsze, co niekoniecznie oznacza, że jakąkolwiek technologię należy wykluczać.

Moim zdaniem ważne jest, że wprowadzono działania wspierające, stworzono możliwości eliminowania określonych barier administracyjnych oraz wdrożono inne środki, które są bezwzględnie konieczne do odniesienia sukcesu na tym polu.

Jeżeli chodzi o transport, jestem większym optymistą niż sprawozdawca, ponieważ wierzę, że jest bardzo ważne, abyśmy zajęli się kryteriami zrównoważonego rozwoju. Mamy takie kryteria w odniesieniu do gazów cieplarnianych. Niektórzy mogą powiedzieć, że powinny być one bardziej rygorystyczne; ja uważam, że są one rygorystyczne i zapewniają silną motywację. Po drugie, zdefiniowaliśmy obszary, na których nie należy podejmować działań; uważam, że jest to także rewolucyjna zmiana. W końcu odnosimy się także do kwestii związanych z bezpośrednimi i pośrednimi zmianami w użytkowaniu gruntów. Zdajemy sobie sprawę z tego, że dowody naukowe nie są jeszcze wystarczające, aby podjąć jednoznaczną decyzję w tym zakresie, jednak wyraźnie wyznaczają one drogę w kierunku osiągnięcia wiążących ustaleń także na tym polu. Uważam, że nawet ta część dyrektywy jest ogromnym sukcesem, ponieważ po raz pierwszy zdefiniowano kryteria dotyczące zrównoważonego rozwoju i właśnie w takiej formie będą one wdrażane. Wierzę, że odnawialnych źródeł energii potrzebuje także sektor transportowy, nie tylko branża grzewcza, chłodnicza i sektor energii elektrycznej.

Jestem bardzo dumny z pracy wykonanej przez naszych sprawozdawców wspólnie z Radą i prezydencją francuską. Jestem przekonany, że w 2020 roku będziemy zużywać o wiele więcej energii ze źródeł odnawialnych niż 20%. Dziś więc możemy być tego pewni, a w roku 2020 będziemy całkiem szczęśliwi.

  Béla Glattfelder, sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Handlu Międzynarodowego. – (HU) Komisja Handlu Międzynarodowego była zainteresowana głównie kwestią biopaliw, gdyż mają one związek z handlem międzynarodowym. Komisja Handlu Międzynarodowego uznaje, że międzynarodowy handel biopaliwami – który w tym przypadku zasadniczo oznacza import z krajów trzecich – nie może prowadzić do niszczenia środowiska naturalnego i większego głodu w skali globalnej. Dlatego Komisja zaleca, aby państwom członkowskim nie pozwolono uwzględniać przy realizacji celów związanych z biopaliwami importowanych biopaliw, które bezpośrednio lub pośrednio powiązane są z wycinaniem lasów albo które są importowane z krajów otrzymujących międzynarodową pomoc żywnościową lub krajów nakładających cła eksportowe lub stosujących inne ograniczenia w zakresie eksportu produktów rolnych. Moim zdaniem Europa jest także w stanie produkować biopaliwa, a sukces w zmniejszaniu zależności energetycznej odniesiemy tylko wtedy, gdy zaczniemy stosować biopaliwa produkowane właśnie w Europie.

  Mariela Velichkova Baeva, sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Komisji Gospodarczej i Monetarnej. – (BG) Chciałabym pogratulować sprawozdawcy doskonałych wyników. Chcąc osiągnąć cele określone w dyrektywie w sprawie energii odnawialnej musimy stworzyć ramy legislacyjne pozwalające zagwarantować podejmowanie długofalowych decyzji inwestycyjnych.

Przewidywany popyt na energię ze źródeł odnawialnych oraz na biopaliwa pozwoli stworzyć szereg możliwości, w tym na przykład gwarantowanie kapitału wysokiego ryzyka dla małych i średnich przedsiębiorstw, co umożliwi im wprowadzanie na rynek nowych technologii.

Nawet w tym trudnym okresie instytucje finansowe mają do odegrania kluczową rolę w tworzeniu i sprzedaży instrumentów pozwalających finansować projekty promujące energię, efektywność energetyczną oraz inne działania. Będzie można to osiągnąć poprzez stworzenie ram regulacyjnych opartych na długofalowej wizji na szczeblu wspólnotowym i krajowym, w których nacisk będzie położony na rolę władz lokalnych i regionalnych w zakresie wpływu na politykę wspierającą wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych.

  Anders Wijkman, sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności. − Pani przewodnicząca! Zgadzam się, że dyrektywa w sprawie energii odnawialnej jest najlepszą częścią pakietu dotyczącego energii i zmian klimatycznych. Szczególnie cieszy mnie fakt, że udało się znacznie ulepszyć kryteria dotyczące zrównoważonego rozwoju dla biopaliw. Uważam, że sprawozdawca wykonał świetną pracę.

Powinniśmy pogratulować sobie przygotowania przedmiotowej dyrektywy, jako że pozostałe części pakietu pozostawiają wiele do życzenia. Jeżeli sprzedaż uprawnień wyłącznie na drodze licytacji jest przesunięta na rok 2027 – czyli o jedno pokolenie od teraz – a ponad 60% ograniczeń emisji można osiągnąć w krajach trzecich, to gdzie są niezbędne zachęty i gdzie są niezbędne bodźce motywujące do zmian w produkcji energii, transporcie, produkcji przemysłowej itp.? Jest to poważny problem dla naszych długofalowych wysiłków na rzecz ograniczenia emisji, ale także dla przemysłu. Potrzebujemy innowacji. Gdybym był na waszym miejscu, panowie komisarze, byłbym lekko zaniepokojony możliwością załamania się systemu handlu emisjami w wyniku nałożenia się na recesję skutków niskich wymogów w przypadku działań krajowych.

Uważam, że dyrektywa w sprawie energii odnawialnej jest znakomitym przykładem. Zapewni ona niezbędne bodźce do rozwoju technologii, doprowadzi do stworzenia nowych miejsc pracy i przyczyni się do zmniejszenia naszego uzależnienia od innych regionów świata, czego wszyscy tak bardzo potrzebujemy.

  Inés Ayala Sender, sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Komisji Transportu i Turystyki. – (ES) Pani przewodnicząca! Ja także ogromnie cieszę się z zakończenia negocjacji na temat dyrektywy w sprawie energii odnawialnej. Przede wszystkim wierzymy, że w przypadku transportu wyznaczono wyraźną drogę naprzód. Domagał się tego przemysł ze względu na pewność prawną. Udało nam się także wprowadzić na tej drodze wystarczające warunki i zróżnicowanie, dzięki którym nie tylko biopaliwa, ale także inne czynniki, takie jak wodór czy energia elektryczna ze źródeł odnawialnych, stanowią część koszyka umożliwiającego zarówno osiągnięcie celu 20%, jak i zawartego w nim celu 10%.

Podstawową kwestią, która jest moim zdaniem niezmiernie ważna, jest wprowadzenie kryteriów dotyczących zrównoważonego rozwoju. Oczywiście muszą one obejmować kryteria ekologiczne, takie jak wykorzystanie gruntów, oraz jego konsekwencje w krajach trzecich, ale uważam też, że kluczowe są kryteria społeczne. Apeluję do Komisji, aby w tej kwestii zachowała szczególną wrażliwość, gdyż kryteria społeczne są właśnie tym, czego domagają się od nas ludzie w dobie recesji i ogromnej niepewności.

Jeżeli chodzi o klauzule przeglądowe, uważam, że możemy pomóc w rozwoju i ulepszeniu tej ścieżki poprzez, między innymi, nowe wnioski legislacyjne. Wspólny format pomoże także państwom członkowskim realizować określone przez nas cele w ramach krajowych planów działań.

Na koniec chciałabym zapytać Komisję, co planuje w sprawie infrastruktury i logistyki związanej z dystrybucją oraz…

(Przewodnicząca wyłączyła mikrofon)

PRZEWODNICZY: Miguel Angel MARTÍNEZ MARTÍNEZ
Wiceprzewodniczący

  Samuli Pohjamo, sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Rozwoju Regionalnego. − (FI) Panie przewodniczący! Chciałbym podziękować sprawozdawcy za ogromną pracę, jakiej się podjął.

Zrównoważone i zwiększające się wykorzystanie odnawialnych źródeł energii jest pozytywnym rozwiązaniem dla regionów. Dzięki niemu stworzone zostaną nowe miejsca pracy i zwiększy się niezależność energetyczna, a równocześnie przyczyni się ono znacznie do kontroli zmian klimatycznych. Ponadto zapewni ono wsparcie dla globalnego rynku maszyn i sprzętu wykorzystywanego do produkcji energii odnawialnej. `

W swojej opinii Komisja Rozwoju Regionalnego podkreśliła kluczowe znaczenie regionów oraz skupienie się we wdrożeniu dyrektywy na aspekcie lokalnym. W tej dziedzinie potrzebna jest intensywna współpraca. Potrzebna nam jest także wymiana najlepszych doświadczeń oraz badania, rozwój produktów i projekty pilotażowe.

W poszczególnych państwach członkowskich i regionach mamy do czynienia z różnymi warunkami i czynnikami klimatycznymi. Jasno wynika to też z wniosku kompromisowego, który pozwoliłby naszej komisji zaproponować na przykład wykorzystanie w zrównoważony sposób, ale na małą skalę, torfu w procesie produkcyjnym.

Ważne jest, abyśmy mogli przyjąć kompromis osiągnięty w sprawie przedmiotowej dyrektywy jako część tego historycznego pakietu klimatyczno-energetycznego.

  Csaba Sándor Tabajdi, sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi. – (HU) Na wstępie chciałbym pogratulować sprawozdawcy, panu posłowi Turmesowi, gdyż jest to bardzo ważna dyrektywa. Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi jest zadowolona, że Komisja Europejska dotrzymała danego słowa, gdyż rok temu, kiedy Parlament przyjął moje sprawozdanie w sprawie biogazu, uzgodniliśmy z panią komisarz Fischer-Boel, że nie będzie odrębnej dyrektywy w sprawie biomasy, ale że uwzględnimy ją w przepisach dotyczących źródeł energii odnawialnej. Dziękuję Komisji Europejskiej za dotrzymanie słowa. Komisja Rolnictwa uznaje, że biomasa i biogaz odgrywają kluczową rolę wśród źródeł energii odnawialnej, jednak w przypadku biomasy sytuacją niedopuszczalną jest, aby przy jej produkcji dochodziło do niszczenia lasów lub usuwania ziemi nadającej się do produkcji żywności. Zatem produkcja biopaliw i biomasy w żadnym wypadku nie może odbywać się kosztem produkcji żywności. Amerykański program produkcji bioetanolu stanowi negatywny przykład tego, w jakim stopniu program oparty na kukurydzy przyczynił się do wzrostu cen. Dziękuję państwu za uwagę.

  Werner Langen, w imieniu grupy PPE-DE. – (DE) Panie przewodniczący! Na wstępie chciałbym powiedzieć, że Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) i Europejskich Demokratów zgadza się na wynegocjowany kompromis. Negocjacje były trudne, a poseł Claude Turmes poświęcił im dużo pracy. W Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii musieliśmy rozpatrzyć ponad 1500 poprawek, a liczba pomysłów była tak duża, że cały czas proponowano nowe wnioski. Jednak udało nam się ten proces z sukcesem zakończyć, dlatego chciałbym w szczególności podziękować głównemu negocjatorowi, stałemu przedstawicielowi Francji, panu Léglise-Coście, który przez całe niezmiernie trudne negocjacje, zajmujące co najmniej dziesięć rund, zachował niezbędny spokój i kontrolował sytuację. Poseł Claude Turmes w końcu osiągnął kompromis, który możemy w pełni poprzeć, gdyż stwarza on możliwości do sensownego wykorzystania odnawialnych źródeł energii.

Komisarz Dimas powiedział: „Tak, wyraźmy zgodę na cały pakiet, nawet jeśli w tym czy innym miejscu jest coś, co się państwu nie podoba”. Wniosek, który został opracowany pod nadzorem komisarza Piebalgsa, był naprawdę przydatny. W tym kontekście mogliśmy negocjować w oparciu o solidne podstawy i nie musieliśmy wprowadzać wielu poprawek w odróżnieniu od kilku innych kwestii, które wciąż muszą być omawiane. Na tej podstawie możemy wspólnie dokonywać postępu w dziedzinie energii odnawialnej i wymagać od państw członkowskich, aby wywiązały się one z obowiązku opracowywania nowych technologii, co pozwoli nam zrealizować wspólny cel, jakim jest wykorzystywanie w 2020 roku minimum 20% energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych.

Niestety jeden punkt porozumienia nie jest moim zdaniem optymalny, a mam na myśli wniosek Komisji w sprawie wprowadzenia elastycznych mechanizmów. W tym przypadku Parlament i Rada nie mogły pójść dalej. Z mojego punktu widzenia lepszym rozwiązaniem byłoby zapewnienie nowych możliwości w państwach członkowskich. Jednak pomimo tego zastrzeżenia dotyczącego jednego punktu, moja grupa w pełni zgadza się na przedmiotowy pakiet. Bardzo dziękuję panu posłowi Claude’owi Turmesowi, prezydencji francuskiej i Komisji.

  Britta Thomsen, w imieniu grupy PSE. – (DE) Dziękuję, panie przewodniczący. Dwadzieścia dwa miesiące temu niewiele osób wierzyło, że UE zobowiąże się do tego, że w 2020 roku zużywana przez nią energia będzie w 20% pochodzić ze źródeł odnawialnych. Przepisy, które mamy przyjąć w Parlamencie Europejskim jutro, są najważniejszym pakietem energetycznym na świecie. Dzięki niemu w końcu widzimy koniec trwającego kilkaset lat okresu uzależnienia od ropy naftowej i gazu, uzależnienia, które niszczy nasz klimat, prowadzi do wojen, zamieszek i nierówności na całym świecie. Droga do tego miejsca była także wyboista i pełna przeszkód, ale teraz, kiedy tu dotarliśmy, musimy uznać fakt, że nie możemy dłużej pozostawiać spraw własnemu biegowi. Musimy działać, a dzięki przedmiotowej dyrektywie w sprawie energii odnawialnej robimy pierwszy krok w kierunku czystszego i lepszego świata.

Zużywana przez nas energia jest kluczowym elementem, kiedy mówimy o działaniach mających na celu przeciwdziałanie zmianom klimatycznym, ponieważ jeśli uda nam się zdywersyfikować źródła zużywanej energii i odejść od paliw kopalnych, uda nam się także zrobić coś w sprawie zmian klimatycznych. Porozumienie, które zawarliśmy z Radą, jest z punktu widzenia Grupy Socjalistycznej w Parlamencie Europejskim rzeczą dobrą, gdyż zachowaliśmy najważniejsze wiążące cele, tak że niezależnie od ilości strategii unikowych, jakie niektóre z państw mogą wymyślić, w 2020 roku 20% zużywanej przez UE energii będzie pochodzić ze źródeł odnawialnych. Zagwarantowaliśmy wiążące cele, dzięki którym minimum 10% energii zużywanej w sektorze transportowym będzie pochodzić ze źródeł odnawialnych, a poza tym dopilnowaliśmy, aby biopaliwa produkowane były w odpowiedzialny sposób w oparciu o kryteria zrównoważonego rozwoju. Ponadto w Grupie Socjalistycznej podkreśliliśmy także potrzebę zrównoważonego rozwoju społecznego. Cieszy nas także fakt, że na drugą generację biopaliw przeznaczono dwa razy więcej środków, co będzie motywacją do opracowywania nowych technologii w dziedzinie energii. W końcu zapewniliśmy podstawy branży, która stworzy w Europie dwa miliony miejsc pracy i będzie prowadzić badania w dziedzinie technologii stosowanych w energetyce, zatem mam powody, aby odczuwać dziś dumę. Jestem dumna z tego, że Parlament Europejski pokazał, iż jest w stanie podjąć działania i cieszę się, że Grupa Socjalistyczna miała decydujący wpływ na to, że jutro będziemy mogli wyrazić poparcie dla tych przepisów. Chciałabym bardzo podziękować wszystkim kolegom i koleżankom za doskonałą współpracę w tym zakresie.

  Fiona Hall, w imieniu grupy ALDE. – Panie przewodniczący! Jestem zawiedziona, że złagodzono wymogi dotyczące redukcji emisji w części pakietu klimatycznego. UE musi zdecydowanie zmierzać w przyszłości w kierunku gospodarki niskoemisyjnej, gdyż w innym przypadku wyprzedzą ją inne kraje, które teraz bardzo chcą nadrobić stracony czas. Myślę, że możemy kiedyś żałować zmarnowanej szansy na uporządkowanie naszego domu zanim zrobi to reszta świata.

Jeżeli jednak chodzi o dyrektywę w sprawie energii odnawialnej, to Parlamentowi udało się przekonać państwa członkowskie do akceptacji potrzeby radykalnych zmian w sposobie, w jaki pozyskujemy naszą energię. Chcę podziękować panu posłowi Claude’owi Turmesowi: sukces ten było możliwy dzięki jego determinacji.

Dla branży energii odnawialnej dyrektywa ta oznacza pewność prawną oraz wyeliminowanie barier uniemożliwiających postęp, taki jak podłączenie do sieci. Jeżeli chodzi o energię odnawialną w transporcie, to branża będzie musiała spełnić surowe kryteria dotyczące biopaliw, co przyjmuję z zadowoleniem. Z ulgą przyjmuję fakt, że w ostatecznej wersji tekstu przewidziano ochronę obszarów cechujących się znaczną bioróżnorodnością i będących magazynami dużych ilości dwutlenku węgla, a także to, że w przypadku nowych instalacji wymóg dotyczący ograniczeń w emisji gazów cieplarnianych został podniesiony z 35% do 60% w 2017 roku. Kluczowe znaczenie ma to, że skutki pośrednich zmian w użytkowaniu gruntu będą teraz uwzględniane w obliczeniach dotyczących ograniczeń emisji gazów cieplarnianych, a biopaliwa niepowodujące skutków ubocznych będą objęte premią. Monitorowany będzie wpływ na ceny żywności, a przeciwdziałać mu będą regularne sprawozdania i przegląd w roku 2014.

Gdyby zmiany zostały wprowadzone tak, jak chciał tego Parlament, niektóre z nich byłyby bardziej zdecydowane i szybsze. Jednak jest to tekst ostateczny, który zasługuje na poparcie tej Izby.

  Ryszard Czarnecki, w imieniu grupy UEN. – (PL) Panie przewodniczący! Dziękuję sprawozdawcy za sprawozdanie. Przypomnę, że przed posiedzeniem Rady w przypadku trzech spośród sześciu sprawozdań pakietu klimatyczno-energetycznego osiągnięto kompromis i był to kulawy kompromis. Można było wówczas powiedzieć, że skoro w 50% dyrektyw uzgodniliśmy wspólne stanowisko, to europejska szklanka ekologiczno-przemysłowa była w połowie pełna. Sceptyk jednak zauważyłby, że ta szklanka wciąż do połowy była pusta. Po szczycie Unii szklanka jest już w całości pełna.

Ten kompromis jest niełatwym kompromisem. Zmusza kraje członkowskie, zwłaszcza nowe do mimo wszystko olbrzymiego wysiłku ekonomicznego. Standardy zawarte w wersji kompromisowej są wyśrubowane, zawieszają gospodarkom państw naszego regionu poprzeczkę na bardzo wysokim poziomie. Musimy pamiętać, że wszystkie te liczby i wskaźniki, które tak łatwo umieszczamy na papierze, będą decydować o realnych, namacalnych pieniądzach generowanych z naszych podatków i o równie realnych miejscach pracy, które możemy stracić.

  Umberto Guidoni, w imieniu grupy GUE/NGL. – (IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Mamy przed sobą ważny kompromis dla Europy, nawet jeśli Parlament Europejski musiał przełknąć gorzką pigułkę.

Szczególne znaczenie ma to, że tekst w sprawie energii odnawialnej, będący wynikiem rozmów trójstronnych, zawiera jasną definicję celów, a przede wszystkim stwierdza się w nim, że są one obowiązkowe. Klauzulę dotyczącą przeglądu w 2014 roku należy postrzegać jako klucz do większej elastyczności w zakresie realizacji celu dotyczącego redukcji emisji, który pozostaje na poziomie 20%, a jeżeli warunki okażą się sprzyjające, będzie mógł zostać podniesiony w 2020 roku do 30%. Należy wspomnieć, że najlepszym i najbardziej korzystnym z ekonomicznego punktu widzenia sposobem wprowadzenia elastyczności dla państw członkowskich jest ustalenie krajowych celów w zakresie efektywności energetycznej dla branży budowlanej, transportowej i przemysłu oraz lepszego wykorzystania energii elektrycznej.

Obowiązkowy 10% cel w zakresie biopaliw powinien zostać kwalifikowany za pomocą wymogów dotyczących efektywności mających zastosowanie do procesu produkcji dzięki spełnieniu kryteriów w zakresie zrównoważonego rozwoju ekologicznego i społecznego. Wykorzystanie biomasy powinno zostać ukierunkowane na obszary niebędące przedmiotem sporów oraz na technologie cechujące się większą wydajnością w zakresie biopaliw pierwszej i drugiej generacji. Porozumienie zawarte w Radzie oraz chęć działania Parlamentu Europejskiego wysyłają na zewnątrz pozytywny sygnał: nie możemy przeciwdziałać poważnemu kryzysowi gospodarczemu bez zmiany naszej strategii. Okazało się, że osoby takie jak pan premier Berlusconi, które kpiły z europejskiej dyrektywy w sprawie „trzech wiatrów” i nazywały ją planem donkiszotowskim, nie mają racji.

Choć pakiet, o którego przyjęcie proszony jest Parlament, został rozwodniony w wyniku egoizmu państw członkowskich, jest on krokiem naprzód na drodze do zapewnienia nowatorskich rozwiązań mających na celu ograniczenie wpływu zmian klimatycznych. Jeżeli nie będziemy w stanie działać szybko, problem ten będzie coraz większym ciężarem dla europejskiej gospodarki, a przede wszystkim dla europejskich obywateli.

  Jana Bobošíková (NI). – (CS) Celem omawianej dyrektywy, która jest elementem pakietu energetyczno-klimatycznego, jest promocja energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych. Jutro zagłosuję za odrzuceniem przedmiotowego pakietu, gdyż głęboko wierzę, że przepisy przedstawione nam jako efekt trudnego porozumienia między 27 głowami państw lub rządów są niezrozumiałe, zbędne i potencjalnie niebezpieczne. Mam nadzieję, że nigdy nie zostaną one w pełni wprowadzone.

Stworzenie pakietu klimatycznego i proces negocjacji przypominały w większości baśń Hansa Christiana Andersena Nowe szaty cesarza. Rządowi ministrowie, którzy w końcu w Brukseli jednomyślnie zatwierdzili ten zlepek chaotycznych przepisów, instrukcji, kar i grzywien, często prezentują zupełnie odmienne poglądy w swoich krajach. W rozmowach prywatnych liczyli nawet na negatywny wpływ tego szaleństwa związanego z rozwiązaniami przyjaznymi klimatowi i przyznawali, że ta ekologiczna bańka zaszkodzi gospodarkom ich krajów. Jednak bali się skorzystać z prawa weta, aby odrzucić przepisy, które nie przyniosą UE nic więcej, niż tylko dalszą utratę konkurencyjności.

Żaden z polityków nie mówił w sposób odpowiedzialny o tym, jak nowa dyrektywa i rozporządzenia zwiększą koszty ogrzewania i energii elektrycznej. Po co nam nowe rejestry i roczne sprawozdania, aby zapewniać gwarancję pochodzenia? Dlaczego niepewna kilowatogodzina uzyskana z energii wiatrowej ma w sieci dystrybucyjnej zastąpić wiarygodną kilowatogodzinę uzyskaną z energii jądrowej? Który z posłów do PE jest w stanie na przykład obliczyć zasadę normalizacji pozwalającą uwzględnić energię produkowaną przez elektrownie hydroelektryczne? Parlament chce wykorzystać tę zasadę jutro poprzez skomplikowany wzór, aby wydawać polecenia wszystkim elektrowniom hydroelektrycznym w Unii. Kto oprócz sprawozdawcy i kilku innych urzędników rozumie w ogóle, o czym teraz mówię?

Jeżeli chcemy działać w interesie naszych obywateli i zapewnić zrównoważony rozwój, nie możemy wyrzucać całej produkcji przemysłowej z Unii, w szczególny sposób traktować wiatr i deszcz, blokować rozwój energii jądrowej i podnosić ceny energii poprzez bezużyteczne działania biurokratyczne. W związku z powyższym powinniśmy jutro odrzucić cały pakiet klimatyczny.

  Alejo Vidal-Quadras (PPE-DE). – (ES) Panie i panowie! Musimy pogodzić się z faktem, że w związku z dzisiejszą debatą i jutrzejszym głosowaniem w tej Izbie czujemy gorzko-słodki posmak, gdyż oba te wydarzenia mają zarówno jasną, jak i ciemną stronę.

Ciemną stroną jest to, że intensywność i tempo procedury, której się podjęliśmy, sprawiły, że wielu posłów do PE czuje się zmarginalizowanych i wyłączonych ze znacznej części debaty na temat pakietu środków, który, jak wszyscy wiemy, jest na pewno najważniejszym pakietem w tej kadencji Parlamentu.

Jeżeli chodzi o jasną stronę, to jestem przekonany, że w końcu możemy powiedzieć, że wynik tego maratonu negocjacyjnego jest satysfakcjonujący.

Jest to debata łączna na temat całego pakietu, jednak w tym momencie mówimy o dyrektywie w sprawie odnawialnych źródeł energii i chciałbym podkreślić kilka kwestii związanych właśnie z tym tematem.

Po pierwsze, dobrze się stało, że odsetek biopaliw został utrzymany na poziomie 10%, ponieważ jeżeli mamy w Europie problem, to jest to problem bezpieczeństwa dostaw.

Krajowe programy wsparcia, które także są kontynuowane, odnoszą w niektórych państwach członkowskich, na przykład w Hiszpanii, wielki sukces. Fakt, że programy te zostały utrzymane jest zatem, moim zdaniem, także bardzo dobrą wiadomością.

Celem mechanizmów zorientowanych na elastyczność jest pomoc państwom członkowskim o mniejszym potencjale we wzięciu udziału w tym ambitnym projekcie na rzecz większego wykorzystania odnawialnych źródeł energii poprzez połączenie sił z państwami członkowskimi dysponującymi większym potencjałem. Ten element to także bardzo pozytywny wkład.

Ponadto dzięki dyrektywie w sprawie odnawialnych źródeł energii na pewno wysyłamy europejskiemu przemysłowi bardzo mocny i wyraźny sygnał, który zachęci go do działania opartego na zaufaniu i pewności. Dzięki temu pojawią się ogromne możliwości prowadzenia działalności gospodarczej i tworzenia nowych miejsc pracy zarówno w Europie, jak i w innych częściach świata.

Mówiąc krótko, przedmiotowy pakiet przepisów jest zapoczątkowaniem nowej ery zaangażowania we wdrażanie norm jakości w dziedzinie środowiska o takiej skali i zakresie...

(Przewodniczący wyłączył mikrofon)

  Mechtild Rothe (PSE). – (DE) Panie przewodniczący! Na wstępie składam sprawozdawcy wyrazy uznania za doskonałą pracę. Drogi Claudzie, szczerze ci dziękuję! Omawiane wytyczne dają nam teraz ogromne szanse na kontynuowanie z nową siłą procesu wdrażania tak potrzebnych Europie zmian w zakresie energii.

Wiemy, że zmiany klimatyczne, które postępują w zastraszającym tempie, wymagają jednoznacznego skupienia się na odnawialnych źródłach energii oraz efektywności energetycznej. To, co zaprezentowano nam dziś jako kompromis z Radą, jest bardzo dobrym wynikiem. Wyeliminowano zagrożenie wobec udanego wdrożenia krajowych programów wsparcia, jakim jest proponowany przez Komisję handel certyfikatami. Elastyczność, jaka jest niezbędna do wspólnego osiągnięcia i – mam nadzieję – przekroczenia celu 20%, zapewnią prawdziwe mechanizmy współpracy. Co więcej, znacznie poprawiono funkcjonowanie krajowych planów działania, w których określona została strategia na rzecz zwiększenia wykorzystania odnawialnych źródeł energii.

Parlament Europejski z jednej strony w znacznym stopniu ulepszył ekologiczne kryteria mające zastosowanie do biopaliw, a z drugiej strony dodał kryteria społeczne. Dlatego za osiągnięty rezultat dziękuję sprawozdawcy i dziękuję całej delegacji.

  Roberts Zīle (UEN). – (LV) Dziękuję, panie przewodniczący. Na wstępie chciałbym podziękować panu posłowi Turmesowi oraz uczestnikom rozmów trójstronnych za osiągnięcie porozumienia. Moim zdaniem kompromis dotyczący dyrektywy w sprawie energii odnawialnej jest ważny, gdyż nie odeszliśmy od naszych celów i zobowiązań, które zostały określone w przeszłości, niezależnie od kryzysu finansowego i gospodarczego oraz faktu, że w krótkiej perspektywie czasowej ceny paliw kopalnych spadają. Jeżeli chodzi o transport, chciałbym podkreślić, że dobrze się stało, że zaproponowano kryteria dotyczące zrównoważonego rozwoju i że opracowano program promocji biopaliw nowej generacji, co moim zdaniem jest sensownym kompromisem w przypadku tej krytycznej sytuacji związanej z produkcją żywności i biopaliwami. W końcu cieszy mnie także to, że wysłuchano głosu tak małego europejskiego państwa, jak Łotwa; że cel dla Łotwy, która w szczególnie wysokim stopniu, najwyższym w Unii Europejskiej, korzysta z energii ze źródeł odnawialnych, został osiągnięty i zmniejszony. Jest to oznaką wiary w zrozumienie przez Europę także sytuacji małych państw. Dziękuję.

  Roger Helmer (NI). - Panie przewodniczący! Dziś, kiedy martwimy się o bezpieczeństwo energetyczne, rzeczą oczywistą jest, że powinniśmy w większym stopniu korzystać z energii odnawialnej, jednak energia ta musi spełniać kryteria zrównoważonego rozwoju zarówno pod względem ekologicznym, jak i ekonomicznym. W tym kontekście bardzo niepokoi mnie nagły pęd w kierunku energii wiatrowej w szczególności w moim kraju, gdzie określiliśmy nazbyt optymistyczne i całkowicie niemożliwe do zrealizowania cele związane z wykorzystaniem wiatru. Nie jest jasne, czy wiatr spełnia te kryteria; jest to źródło bardzo drogie i już teraz przyczynia się ono do wzrostu cen energii elektrycznej dla borykających się z trudnościami rodzin i firm.

Produkcja, budowa, transport oraz wznoszenie turbin wiatrowych wymagają ogromnych nakładów energii. W procesie budowy fundamentów, infrastruktury, dróg i instalacji okablowania emitowane są znaczne ilości CO2. Jednak dziś, panie przewodniczący, moje największe obawy nie dotyczą tych kwestii, ale wpływu na lokalne społeczności: w moim regionie, tj. Leicestershire i Northamptonshire farmy wiatrowe pojawiają się jak wysypka; farmy wiatrowe niszczą krajobraz, obniżają wartość nieruchomości i są zmorą dla ludzi, gospodarstw domowych i społeczności. Coraz bardziej niepokoi nas wpływ dźwięków o niskiej częstotliwości na zdrowie, w szczególności w nocy, kiedy zakłócają one sen okolicznych mieszkańców. Przyszedł czas, abyśmy zaczęli chronić ludzi, których reprezentujemy. Uważam, że ustawowo należy określić minimalną odległość między turbinami wiatrowymi a zabudową mieszkalną, która powinna wynosić minimum trzy kilometry.

  Reino Paasilinna (PSE). – (FI) Panie przewodniczący! Dziękuję wszystkim sprawozdawcom.

Dzieje się wiele rzeczy. Unia Europejska była zaangażowana w zakończenie wojny w Gruzji, podjęliśmy próbę walki z rozszerzającym się kryzysem finansowym, a teraz tworzymy pakiet energetyczny, który także ma istotne znaczenie.

Uzgodniono, którym branżom zostaną przyznane przydziały emisji. Ważne jest, aby nie doszło do ograniczenia inwestycji i wywołanego nim bezrobocia. Towarzyszyłoby temu ograniczenie w finansowaniu, co byłoby fatalną kombinacją. Równocześnie pojawia się nowy czynnik pobudzający tworzenie miejsc pracy, gdyż przemysł nie przenosi się do innych krajów, efektywność energetyczna wzrasta, a do tego potrzebne są technologie.

Cieszę się, że przyjęto nasz wniosek o uznanie za podstawowy okres referencyjny lat 2005-2007, gdyż zapewni to sprawiedliwe działanie. Europa jest w tej chwili liderem zmian. Podstawą tych zmian jest solidarność, która obejmuje także tych, którzy dziś jeszcze nie są tak efektywni energetycznie.

  Mieczysław Edmund Janowski (UEN). – (PL) Panie przewodniczący! Dziękując sprawozdawcy i popierając kompromis w projekcie dyrektywy dotyczącej energii odnawialnej, chciałbym przedstawić kilka uwag.

Odnawialne źródło energii jest takim, które wykorzystuje wiatr, energię słoneczną, geotermię, fale morskie, spadek rzek, biomasę i biogazy. Niestety, niekiedy instalacje do produkcji energii odnawialnej mogą, choć nie muszą, powodować szkody ekologiczne czy ograniczenie w produkcji żywności. We wszystkich działaniach musimy więc zachować rozsądek i prowadzić systematyczne analizy. Należy również doprowadzić, poprzez rozwiązania innowacyjne, do obniżenia kosztów pozyskiwania energii odnawialnej. Ona naprawdę nie musi być droga. Przy czym powinniśmy tu liczyć koszty ciągnione, uwzględniające także zniszczenie środowiska przy wykorzystaniu źródeł klasycznych.

W tym kontekście chciałbym podkreślić znaczenie zaangażowania samorządów, zwłaszcza w aglomeracjach miejskich. Musimy także prowadzić systematyczną edukację społeczeństwa w tym zakresie. Bardzo ważnym działaniem jest, nadto, oszczędność i racjonalizacja w użytkowaniu energii. Nie marnujmy skarbów naszej Matki Ziemi.

  Luca Romagnoli (NI). – (IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Na wstępie chciałbym powiedzieć, że jestem pod wrażeniem interesujących argumentów przedstawionych w trakcie debaty na temat jednego z filarów europejskiej polityki w dziedzinie zmian klimatycznych i energii.

W dobie zawirowań w naszej gospodarce podziwiam sposób, w jaki prezydencja francuska – we współpracy z premierem Berlusconim, któremu należą się za to podziękowania i uznanie – podjęła próbę uregulowania obszaru, który rzeczywiście przyczynia się do niszczenia i zanieczyszczania naszej planety przy równoczesnym zagwarantowaniu rozsądnych warunków pozwalających przetrwać naszemu przemysłowi. Sprawozdanie pana posła Turmesa zasadniczo zwiększa nasze perspektywy, gdyż niewątpliwie będziemy potrzebować energii ze źródeł odnawialnych.

Zgadzam się z ogólnym kierunkiem wyznaczonym w sprawozdaniu a także z poprawkami, szczególnie z poprawkami 1, 2, 4, 5 oraz 7, i zamierzam głosować za ich przyjęciem, choć chciałbym, aby niektóre instrumenty wykorzystywane do produkcji energii odnawialnej były inaczej oceniane, biorąc pod uwagę fakt, że ich wpływ nie został jeszcze odpowiednio oceniony i omówiony. Zaproponowane cele muszą jednak uwzględniać zrównoważony rozwój w zakresie społecznym i ekologicznym, a zatem zrównoważony rozwój wszystkich aspektów naszego przemysłu wytwórczego.

  Teresa Riera Madurell (PSE). – (ES) Panie przewodniczący! Przedmiotowe sprawozdanie jest niewątpliwie ważnym krokiem na drodze do bezpieczniejszego, bardziej konkurencyjnego i bardziej zrównoważonego systemu energetycznego. Dlatego chciałabym pogratulować sprawozdawcy wykonania świetnej pracy, która pozwoli Parlamentowi odgrywać ważną rolę w tym procesie.

Jednak żałuję, że zachowano klauzulę dotyczącą przeglądu w 2014 roku. Wygląda na to, że wprowadzono określone zabezpieczenia, dzięki którym nie będzie ona miała wpływu ani na cel 20%, ani na kontrolowanie przez państwa członkowskie krajowych systemów wsparcia – jednak moim zdaniem nie są one wystarczające.

Jej aktualne brzmienie może doprowadzić do tego, że niektóre państwa członkowskie będą skarżyć się, że przywrócono handel certyfikatami energii odnawialnej, co jest zagrożeniem, nad którego wyeliminowaniem tak intensywnie pracowaliśmy w trakcie negocjacji nad przedmiotową dyrektywą.

Naszym obowiązkiem jako Parlamentu jest dopilnowanie, aby nie doszło do złagodzenia wymogów związanych z realizacją celów, a także zachęcanie do promowania ogromnego potencjału energii odnawialnej w innych częściach świata.

W związku z powyższym z zadowoleniem przyjmujemy powołanie międzynarodowej agencji ds. energii odnawialnej, której celem będzie także promocja tej energii poza Europą.

  Inese Vaidere (UEN). – (LV) Panie i panowie! Moim zdaniem osiągnięcie jednomyślnej zgody w sprawie pakietu dotyczącego zmian klimatycznych jest zjawiskiem bardzo pozytywnym, gdyż oczywiste jest, że będziemy w stanie działać skutecznie tylko wtedy, gdy zapanuje jednomyślność. Po pierwsze, chciałabym przypomnieć, że podczas ustalania treści kompromisu znaleziono rozwiązanie dla tych państw członkowskich, które w okresie 1990-2005 zmniejszyły emisje o minimum 20%. Rozwiązanie to powinno być jednak jeszcze bardziej odważne, gdyż na przykład w przypadku mojego kraju – Łotwy – w latach 1990-2005 emisje zmniejszono o 75%, a łączne środki finansowe z licytacji, które są dostępne w celu wdrożenia pakietu, zostały znacznie ograniczone. Po drugie, aby osiągnąć cele na rok 2020 musimy stworzyć skuteczny system motywacyjny obejmujący całą UE, który będzie wspierał firmy i osoby prywatne korzystające z odnawialnych źródeł energii lub je wprowadzające. Można tego dokonać pokrywając część kosztów wprowadzenia zmian. W innym przypadku państwa członkowskie niedysponujące wystarczającymi środkami budżetowymi mogłyby nie być w stanie podołać temu zadaniu. Ponadto Komisja Europejska powinna z większym zaangażowaniem szukać środków na produkcję bardziej skutecznych i tańszych technologii z dziedziny energii odnawialnej. Aby poprawić sytuację klimatyczną na całym świecie, technologie te muszą być dostępne w przystępnych cenach…

  Czesław Adam Siekierski (PPE-DE). – (PL) W 2020 roku 20% zużywanej energii powinno pochodzić ze źródeł odnawialnych. Jest to założenie ambitne w świetle aktualnie panującej w Europie sytuacji. Dziś energia odnawialna stanowi 8,5% całkowitego zużycia. Każde z państw powinno poszukiwać takich zasobów, które w największym stopniu będzie w stanie wykorzystać na swoim terytorium.

Na uwagę zasługuje fakt, że coraz częściej i chętniej wykorzystywaniem energii odnawialnej zajmują się samorządy lokalne. Myślę, że to właśnie w inicjatywach lokalnych tkwi przyszłość tego sektora. Takie inicjatywy mogą liczyć na szerokie wsparcie, także finansowe, zarówno ze środków krajowych, jak i europejskich.

Dlatego konieczne jest zachęcanie do podejmowania takich działań, ukazywanie korzyści z nich płynących i wspieranie przedsięwzięć już podjętych. Korzyści są wielorakie: dodatkowe miejsca pracy, dochody, podatki, a przede wszystkim odnawialne źródła energii.

  Marusya Ivanova Lyubcheva (PSE). – (BG) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Przedmiotowe sprawozdanie jest dla Parlamentu Europejskiego niezaprzeczalnym sukcesem. Prawda jest taka, że musimy osiągnąć równowagę w dwóch dziedzinach: z jednej strony produkcji energii ze wszystkich dostępnych źródeł, w tym źródeł odnawialnych i alternatywnych, a z drugiej strony – produkcji i zużycia energii oraz ochrony środowiska naturalnego.

Przedmiotowa dyrektywa jest ważnym instrumentem pozwalającym to osiągnąć. Ważne jest, abyśmy wdrożyli politykę i środki, które będą skuteczne z ekonomicznego punktu widzenia, co pozwoli zminimalizować obciążenia dla konsumentów energii i przyniesie korzyści społeczeństwu. Jednak poparcie dyrektywy oznacza także poparcie technologii, które są tradycyjnie wykorzystywane do produkcji energii, jeżeli są bezpieczne, stosowane zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju i niezawodne, co jest ważnym czynnikiem na przykład w przypadku energii jądrowej. Oznacza to, że potrzebna jest nam elastyczność.

Właśnie dlatego po raz kolejny chcę zwrócić uwagę na problem związany z reaktorami jądrowymi, które zostały zamknięte w elektrowni w Bułgarii, która powinna otrzymać wystarczająco wysoką rekompensatę, co pozwoli jej skutecznie uczestniczyć…

(Przewodniczący wyłączył mikrofon)

  Romana Jordan Cizelj (PPE-DE). – (SL) Panie i panowie! W ubiegłym tygodniu w Poznaniu własne oczy zobaczyłam ogromne nadzieje, jakie reszta świata pokłada w Unii Europejskiej. Zachęcono nas, abyśmy wciąż byli liderem w dziedzinie walki ze zmianami klimatycznymi. Dotarły do nas także sygnały z USA i Australii, że kraje te mają zamiar pójść ścieżką podobną do tej, którą kroczymy.

Oczywiście jest to dla nas ogromna odpowiedzialność, polegająca na przyjęciu i wdrożeniu rozsądnych przepisów. Odpowiedzialność ta jest tym większa, że nasz instrument legislacyjny nie przewiduje żadnych kar. Właśnie dlatego chciałabym zaapelować do rządów krajowych oraz posłów, aby dopilnowali rzeczywistej realizacji tych celów.

Chciałabym podkreślić jeszcze dwie kwestie: fakt, że równolegle z inwestycjami w zdolności produkcyjne na obszarze odnawialnych źródeł energii musimy inwestować w sieci przesyłowe. Inteligentne sieci odgrywają w tym zakresie bardzo ważną rolę, gdyż umożliwiają one rozproszoną produkcję energii elektrycznej. Rzecz ostania, powinniśmy zwiększyć wykorzystanie biomasy…

(Przewodniczący wyłączył mikrofon)

  Silvia-Adriana Ţicău (PSE). – (RO) Chciałabym pogratulować sprawozdawcy, panu posłowi Turmesowi. Promocja energii ze źródeł odnawialnych wymaga jednoznacznego zobowiązania się państw członkowskich do modernizacji ich infrastruktury wykorzystywanej do dostaw energii elektrycznej, zapewnienia rozdziału funkcjonalnego oraz połączenia licznych sieci energetycznych w Europie, tak aby producenci energii odnawialnej uzyskali dostęp do sieci przesyłowych i dystrybucyjnych.

Europejski plan naprawy gospodarczej przewiduje przeznaczenie znacznych kwot na efektywność energetyczną, energię odnawialną, połączenie ze sobą licznych sieci energetycznych oraz zwiększenie efektywności energetycznej. Oznacza to zatem, że promocja energii odnawialnej może przyczynić się do tworzenia nowych miejsc pracy i wspierać rozwój gospodarczy.

Potrzebujemy znacznych inwestycji, aby stopniowo zmniejszać uzależnienie od paliw kopalnych oraz modernizować i zwiększać wydajność istniejących elektrowni. Jeżeli chodzi o biopaliwa, to UE musi zainwestować w badania nad ich drugą generacją…

  Gyula Hegyi (PSE). – (HU) Chciałbym podzielić się kilkoma przemyśleniami na temat biopaliw. Wiemy, że z tym rodzajem energii związanych jest wiele sprzeczności, gdyż w przypadku jej importu z krajów rozwijających się pojawia się ryzyko niszczenia dżungli tropikalnej lub pojawienia się w wielu miejscach problemu głodu. Równocześnie biopaliwa trzeciej generacji mogą być szczególnie ważne dla osiągnięcia przez nas ogólnej równowagi energetycznej, dlatego uważam, że kwestią podstawową jest, abyśmy produkowali biopaliwa z krajowych, tj. naszych własnych źródeł; innymi słowy, w tym celu należy wykorzystać nadwyżki mocy produkcyjnych europejskiego rolnictwa. Chciałbym podać jeden przykład: na Węgrzech leży odłogiem prawie milion hektarów ziemi. Gdybyśmy mogli wykorzystać te grunty w innowacyjny sposób do produkcji biopaliw, zachowując równocześnie ich naturalne właściwości – innymi słowy, nie prowadząc gospodarki intensywnej – równocześnie chronilibyśmy środowisko i realizowali wspomniany przez pana posła Turmesa cel, jakim jest korzystanie w Europie z naszych własnych źródeł, aby uzyskać…

  Claude Turmes, sprawozdawca. – (FR) Panie przewodniczący! Dziękuję wszystkim i dziękuję za kwiaty; praca z państwem była przyjemnością. Chciałbym tylko podzielić się dwoma lub trzema krótkimi uwagami.

Po pierwsze, Andrisie, komisarzu, masz całkowitą rację. Mówimy tutaj o 20%, ale ja uznaję 20% za minimum. Jestem przekonany, że w 2020 roku osiągniemy lepszy wynik niż 20%, ponieważ niższe będą koszty technologii, a ponadto cały system i cała gospodarka będą zbudowane wokół odnawialnych źródeł energii.

Spójrzmy na energię elektryczną: zwiększymy ilość energii elektrycznej pozyskiwanej ze źródeł odnawialnych z 15% do 35% w roku 2020. Co powstrzyma nas przed osiągnięciem poziomu 50% w latach 2025-2030? Zatem dzięki przedmiotowej dyrektywie już od jutra rozpocznie się rewolucja energetyczna i myślę, że w przyszłym roku będziemy musieli wesprzeć ją dwoma środkami. Po pierwsze, większymi kwotami pieniędzy z Europejskiego Banku Inwestycyjnego.

Po drugie, kiedy Komisja przedstawi w przyszłym roku plan działań w sprawie energii odnawialnej, chciałbym, żeby bardzo uważnie zastanowiła się nad współpracą regionalną: współpracą między Morzem Północnym i Morzem Bałtyckim, współpracą regionalną w zakresie zainicjowanego przez Francję planu wykorzystania energii słonecznej oraz współpracą regionalną w zakresie biomasy. Dlaczego nie mielibyśmy stworzyć w Polsce centrum doskonałości, co pozwoliłoby przyspieszyć wykorzystanie biomasy w całej Europie Wschodniej w powiązaniu z sieciami grzewczymi?

Zielona rewolucja zatem się rozpoczęła. Teraz możemy skupić się na efektywności energetycznej. O efektywności energetycznej na poziomie 20% nie wspominało się w ostatnich miesiącach wystarczająco często. Nie mogliśmy zrobić wszystkiego. Oznacza to zatem, że efektywność energetyczna, budynki, logistyka transportowa, elektronika, silniki elektryczne, wszystkie te elementy muszą być w centrum naszej uwagi w latach 2009 i 2010. Ponadto Szwecja, Hiszpania i Belgia, które będą pełnić funkcję prezydencji UE, będą musiały we współpracy z Parlamentem i Komisją uczynić efektywność energetyczną kolejnym sukcesem Unii Europejskiej, co pozwoli nam podążać we właściwym kierunku.

Dziękuję wam wszystkim. Była to prawdziwa przyjemność. Był to prawie przedmiot mojej życiowej ambicji, w pewnym sensie było to marzenie, które udało mi się spełnić, dlatego dziękuję wam wszystkim za satysfakcję, jaką dzięki wam odczuwałem w trakcie tego projektu.

  Przewodniczący. – Dziękuję, panie pośle Turmes, i gratuluję sukcesu, jakim była ta debata i jakim będzie jutrzejsze głosowanie.

Zamykam debatę.

Głosowanie odbędzie się jutro.

Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)

  Constantin Dumitriu (PPE-DE), na piśmie. – (RO) Rada Europejska dyskutowała ostatnio nad pakietem legislacyjnym w sprawie energii i zmian klimatycznych. Największy niepokój budził kryzys finansowy i gospodarczy. Jednak nie możemy zapominać o powiązanym z nim kryzysie żywnościowym. Dziś w Europie wymogiem zapewniającym bezpieczeństwo żywnościowe jej ludności jest opłacalne z ekonomicznego punktu widzenia rolnictwo.

Rozumiem obawy mojego kolegi, pana posła Turmesa, dotyczące biopaliw oraz jego sprzeciw wobec celu, jakim jest doprowadzenie do sytuacji, że 10% całego zużycia paliwa przypadnie na paliwa tego typu, co popiera Komisja. Niektórzy twierdzą, że uprawy energetyczne są odpowiedzialne za kryzys żywnościowy i wzrost cen żywności. Jednak uprawy te stanowią aktualnie nie więcej niż 2% europejskiej produkcji rolnej.

Istnieje ryzyko, że nieuzasadnione zwiększenie produkcji biopaliw będzie konkurencją dla produkcji żywności. Zagrożeniu temu można przeciwdziałać poprzez czytelne przepisy i określenie dokładnych celów w krajowych planach działań.

Nie wolno nam ignorować korzyści płynących ze stosowania biopaliw, takich jak zmniejszenie uzależnienia od paliw kopalnych oraz emisji gazów cieplarnianych. W krajach o znacznym potencjale rolnym, takich jak Rumunia, Bułgaria czy Polska, stosowanie biopaliw jest realną alternatywą społeczno-ekonomiczną w dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich i promocji ochrony środowiska poprzez wykorzystanie potencjału, jaki daje efektywność energetyczna i odnawialne źródła energii.

  Rovana Plumb (PSE), na piśmie. – (RO) Przyjęcie przedmiotowej dyrektywy da inwestorom większe poczucie pewności i zapewni ramy regulacyjne, które są kluczowe dla planowania przyszłych inwestycji mających na celu osiągnięcie ambitnych celów przed 2020 rokiem. Dyrektywa w sprawie energii ze źródeł odnawialnych daje możliwości ekonomiczne umożliwiające rozwój nowych branż w przemyśle oraz stworzenie do 2020 roku 2 milionów miejsc pracy. Jest to bardzo ważne zadanie w kontekście aktualnego kryzysu finansowego i gospodarczego.

Wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie promocji wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych wyznacza prawnie obowiązujące cele dla każdego z państw członkowskich w zakresie całkowitej ilości wykorzystywanej energii odnawialnej. W konsekwencji, od Rumunii oczekuje się zwiększenia wykorzystania energii odnawialnej w ramach całkowitego zużycia energii z 17,8% w roku 2005 do 24% w roku 2020. W roku 2010 energia ze źródeł odnawialnych będzie stanowić 11% krajowego zużycia energii brutto.

Krajowy cel dotyczący wykorzystania odnawialnych źródeł energii w produkcji energii elektrycznej zostanie zrealizowany w kolejnym okresie, jeżeli podjęte zostaną następujące działania:

- zwiększenie inwestycji w poprawę efektywności energetycznej poprzez cały łańcuch, na który składają się zasoby, produkcja, przesył, dystrybucja i zużycie;

- promocja stosowania płynnych biopaliw, biogazu i energii geotermalnej;

- wsparcie działań związanych z badaniami i rozwojem oraz rozpowszechnianie wyników stosownych badań.