Πρόεδρος. − Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με την ανησυχητική κατάσταση στα κέντρα υποδοχής μεταναστών, και συγκεκριμένα στα νησιά Mayotte και Lampedusa.

  Alexandr Vondra, Προεδρεύων του Συμβουλίου. − Κύριε Πρόεδρε, είμαι ευγνώμων για την ευκαιρία να απευθυνθώ σ’ εσάς για το ζήτημα της κατάστασης στα κέντρα μετανάστευσης και κράτησης που βρίσκονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, από τα οποία έχετε επισημάνει δύο συγκεκριμένα, δηλαδή τα νησιά Mayotte και Lampedusa. Γνωρίζω καλά το έντονο ενδιαφέρον που έχετε δείξει γι’ αυτά τα κέντρα, τις διάφορες επισκέψεις που έχετε κάνει κάποιοι από εσάς και τις ανησυχίες που έχετε εκφράσει για τις συνθήκες σε ορισμένα από αυτά.

Θα ήθελα να ξεκινήσω υπογραμμίζοντας δύο θεμελιώδεις αρχές που βρίσκονται στο επίκεντρο της σημερινής συζήτησης. Η πρώτη είναι η ανάγκη, στην περίπτωση των υπηκόων τρίτων χωρών που χρήζουν διεθνούς προστασίας, για πλήρη συμμόρφωση με τις δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει, όπως κατοχυρώνεται σε διάφορα διεθνή όργανα. Η δεύτερη είναι να σεβόμαστε πλήρως τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των μεταναστών και των μελών των οικογενειών τους.

Γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά την πίεση που προκαλείται από μετανάστες που εισέρχονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και από εκείνους που ζητούν άσυλο εδώ. Αυτή η πίεση είναι ιδιαίτερα μεγάλη κατά μήκος των νότιων και ανατολικών συνόρων της Ένωσης.

Έχουμε ανταποκριθεί αναπτύσσοντας, τα τελευταία 10 χρόνια, μια αποτελεσματική ευρωπαϊκή πολιτική ασύλου και μετανάστευσης. Εντούτοις, η σημαντική αύξηση του ύψους των αφίξεων υπογραμμίζει την ανάγκη να ενισχυθεί και να αναπτυχθεί περαιτέρω αυτή η πολιτική.

Πρέπει να το κάνουμε εσωτερικά, για να καθιερώσουμε τα δικά μας κοινά πρότυπα και κανόνες στον τομέα του ασύλου και της μετανάστευσης, αλλά πρέπει επίσης να δράσουμε εξωτερικά, σε συνεργασία με χώρες καταγωγής και διαμετακόμισης, για να διαχειριστούμε πιο αποτελεσματικά τα μεταναστευτικά ρεύματα.

Όλα τα μέρη έχουν να κερδίσουν από μια τέτοια προσέγγιση. Η ανάπτυξη και η διαμόρφωση μιας ευρωπαϊκής πολιτικής ασύλου και μετανάστευσης, εξαρτάται και από τη συμβολή σας. Είμαι ευγνώμων στο Κοινοβούλιο για τη θετική του συμβολή και είμαι βέβαιος ότι μπορούμε να εργαστούμε εποικοδομητικά για την περαιτέρω ανάπτυξη αυτού του σημαντικού τομέα πολιτικής.

Συγκεκριμένα αναφέρατε την κατάσταση στα νησιά Mayotte και Lampedusa. Πρέπει να προσέξουμε ώστε να κάνουμε διάκριση μεταξύ των δύο τύπων μεταναστευτικών ρευμάτων σε αυτές τις δύο περιπτώσεις. Τα μεταναστευτικά ρεύματα που επηρεάζουν τα νησιά Mayotte και Lampedusa μπορούν να χαρακτηριστούν ως μικτά: ορισμένοι από τους ενδιαφερόμενους υπηκόους τρίτων χωρών αξίωσαν διεθνή προστασία, άλλοι βεβαίως εμπίπτουν στην κατηγορία των οικονομικών μεταναστών.

Όσον αφορά την πρώτη κατηγορία – εκείνους που αξιώνουν διεθνή προστασία – θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στην ύπαρξη ελάχιστων προτύπων για την προστασία των αιτούντων άσυλο, τα οποία ορίζονται στην οδηγία 2003/9/ΕΚ, η οποία εγκρίθηκε το 2003. Αυτή η οδηγία έχει ήδη μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών και εναπόκειται στην Επιτροπή να εξασφαλίσει ότι οι διατάξεις που προβλέπονται σε αυτή την οδηγία εφαρμόζονται σωστά και πλήρως.

Τον Δεκέμβριο του 2008, η Επιτροπή υπέβαλε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο πρόταση για την τροποποίηση και την ενημέρωση αυτής της οδηγίας. Επειδή εδώ ισχύει η διαδικασία συναπόφασης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα συμμετέχει πλήρως στις διαπραγματεύσεις γι’ αυτή τη νέα πρόταση. Το Συμβούλιο θα αρχίσει σύντομα την εξέταση αυτής της νέας πρότασης και ανυπομονεί να συνεργαστεί στενά μαζί σας.

Οι αξιότιμοι βουλευτές θα γνωρίζουν ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση των γαλλικών υπερπόντιων εδαφών της νήσου Mayotte, δεν εφαρμόζεται η κοινοτική νομοθεσία.

Όσον αφορά την δεύτερη κατηγορία – άλλοι υπήκοοι τρίτων χωρών που έχουν εισέλθει παράνομα στην επικράτεια ενός κράτους μέλους – οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών έχουν το δικαίωμα να συλλάβουν εκείνους που εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία πριν από την έκδοση απόφασης επιστροφής και/ ή με σκοπό να διευκολύνουν την εκτέλεσή της. Η κράτηση μπορεί να αποδειχθεί ότι είναι η μόνη επιλογή σε περιπτώσεις όπου είναι απαραίτητο να ζητηθεί επαλήθευση ταυτότητας υπηκόων τρίτων χωρών χωρίς ταξιδιωτικά έγγραφα.

Μέχρι τώρα, η νομοθεσία και η πρακτική όσον αφορά την κράτηση στα κράτη μέλη ποικίλλουν σημαντικά. Η πρόσφατα εγκεκριμένη οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών έχει εισαγάγει συγκεκριμένες αρχές και κανόνες για την κράτηση, κι έτσι κάνει κάποια βήματα για τη θέσπιση ενός κοινού νομικού πλαισίου σε αυτό τον τομέα.

Αυτή η οδηγία αναφέρει σαφώς ότι η κράτηση με σκοπό την απομάκρυνση μπορεί να χρησιμοποιείται μόνο όταν δεν μπορούν να εφαρμοστούν λιγότερο καταναγκαστικά μέτρα σε μια συγκεκριμένη περίπτωση και μόνο για συγκεκριμένους, πολύ περιορισμένους λόγους. Επιπλέον, η οδηγία προβλέπει ότι η κράτηση πρέπει να είναι για όσο το δυνατό συντομότερη περίοδο, να απαιτεί γραπτή απόφαση με πραγματικές και νομικές αιτίες και να υπόκειται σε δικαστική επανεξέταση ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Πρέπει επίσης να τονιστεί ότι η οδηγία προβλέπει σαφή ανώτατα όρια κράτησης και τους λόγους για τους οποίους – σε περιορισμένες ειδικές περιπτώσεις – η διάρκεια της κράτησης μπορεί να παραταθεί, αλλά όχι περισσότερο από μια μέγιστη χρονική περίοδο.

Για τις συνθήκες κράτησης, η οδηγία καθιστά σαφές ότι η κράτηση γίνεται κατά κανόνα σε εξειδικευμένες εγκαταστάσεις κράτησης – ή, σε κάθε περίπτωση, μακριά από τους συνηθισμένους κρατουμένους – και ότι πρέπει να γίνονται σεβαστά τα δικαιώματα των κρατουμένων – ιδιαίτερα εκείνων με ευάλωτο καθεστώς συμπεριλαμβανομένων των ανηλίκων και των οικογενειών.

Όσον αφορά την επιστροφή παράνομων μεταναστών, η πρόσφατα εγκεκριμένη οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες για την επιστροφή παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών είναι ήδη σε ισχύ. Οι διατάξεις της πρέπει τώρα να μεταφερθούν από τα κράτη μέλη στο εθνικό τους δίκαιο εντός προθεσμίας δύο ετών.

Αυτό το συνολικό νομικό πλαίσιο υπογραμμίζει την ισχυρή μας δέσμευση να εξασφαλίσουμε ότι υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι κρατούνται με σκοπό την απομάκρυνση αντιμετωπίζονται με ανθρώπινο και αξιοπρεπή τρόπο και ότι γίνονται πλήρως σεβαστά τα θεμελιώδη δικαιώματά τους. Επίσης, μέσω της πιο πρόσφατης νομοθεσίας, θεσπίζει από κοινού συμφωνηθέντα πρότυπα για την πολιτική της επιστροφής.

Αυτό το πλαίσιο όχι μόνο είναι σύμφωνο με τις αρχές που ορίζω στην αρχή της δήλωσής μου, αλλά στην πραγματικότητα τους δίνει νομική ισχύ. Άρα η δική μας πολιτική ασύλου και μετανάστευσης είναι ριζωμένη στο κράτος δικαίου. Διασφαλίζει το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας του ατόμου.

  Jacques Barrot, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. − (FR) Κύριε Πρόεδρε, όπως μόλις επισήμανε ο κ. Vondra, σήμερα έχουμε πράγματι ένα νομικό πλαίσιο που αρχίζει να εδραιώνεται. Έχει κάνει αισθητή την παρουσία του πρώτα μέσω της οδηγίας επιστροφής, η οποία είναι το πρώτο οριζόντιο έγγραφο για την εναρμόνιση των προτύπων επιστροφής στα κράτη μέλη. Εισάγει στο κοινοτικό δίκαιο τις ισχύουσες διατάξεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και η εφαρμογή του θα επιτρέψει την εφαρμογή κοινοτικών μηχανισμών ελέγχου για τον έλεγχο της συμμόρφωσης με το κεκτημένο.

Γνωρίζω όμως καλά ότι ορισμένοι από εσάς βρίσκετε αυτή την οδηγία ανεπαρκή. Παρόλα αυτά για μένα αποτελεί μέσον κοινοτικού ελέγχου που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο της συμμόρφωσης με το κεκτημένο. Φυσικά, μέσω της παρακολούθησης της εφαρμογής της, και επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω ότι η προθεσμία για τη μεταφορά είναι η 24η Δεκεμβρίου 2010, η Επιτροπή θα εξασφαλίσει την αυστηρή τήρηση των θεμελιωδών αρχών, όσον αφορά το σεβασμό των δικαιωμάτων των μεταναστών και θα αξιολογήσει, ιδίως, τον αντίκτυπο των διατάξεων σχετικά με την κράτηση.

Εγώ ο ίδιος έχω πει ότι θα παρακολουθώ στενά τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο για να εξασφαλιστεί ότι τα κράτη μέλη δεν θα τη χρησιμοποιήσουν ως πρόσχημα για να παρατείνουν τις περιόδους κράτησης τις οποίες εφαρμόζουν αυτή τη στιγμή. Κάποιοι άλλοι, που είχαν απεριόριστη κράτηση, θα αναμένεται να συμμορφωθούν με τις προθεσμίες που ορίζονται στην οδηγία.

Το δεύτερο κείμενο στο οποίο θα στηρίξουμε τις δράσεις μας είναι αυτό που εγκρίθηκε από τους Επιτρόπους στις 3 Δεκεμβρίου 2008, για τις συνθήκες στέγασης για τους αιτούντες άσυλο. Ελπίζω, κ. Deprez, ότι η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων θα μπορούσε να εξετάσει αυτό το κείμενο στο προσεχές μέλλον, ούτως ώστε να μπορέσουμε να σημειώσουμε πρόοδο σε αυτή τη νέα πολιτική για το άσυλο.

Θα ήθελα να επισημάνω ότι αυτό το κείμενο περιλαμβάνει σαφείς κανόνες για την κράτηση, σε πλήρη συμμόρφωση με τα θεμελιώδη δικαιώματα και περιορίζει την κράτηση σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Φυσικά εδώ πρόκειται για τους αιτούντες άσυλο. Δεύτερον, λαμβάνει περισσότερο υπόψη τις ανάγκες των ευάλωτων αιτούντων άσυλο και θα τους διευκολύνει την πρόσβαση στην αγορά εργασίας. Άρα τώρα έχουμε ένα νομικό πλαίσιο και πρέπει, φυσικά, να τεθεί σε χρήση.

Τώρα έρχομαι στα ζητήματα που θέλησε να θέσει το Κοινοβούλιο σε αυτή τη συζήτηση. Η Επιτροπή γνωρίζει τη δύσκολη κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι ιταλικές αρχές με τις μαζικές αφίξεις παράνομων μεταναστών και αιτούντων άσυλο στις νότιες ακτές αυτής της χώρας, ιδίως στη Lampedusa. Μέχρι τώρα, η Ιταλία μπόρεσε να δώσει πρόσβαση στην επικράτειά της, σώζοντας τις ζωές πολλών μεταναστών, εισάγοντας ταυτόχρονα μια διαδικασία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εξέταση αιτήσεων ασύλου σε κατάλληλες συνθήκες. Η Επιτροπή σημειώνει επίσης ότι η Ιταλία έχει αναγνωρίσει την ανάγκη για διεθνή προστασία στις μισές από όλες τις μεμονωμένες περιπτώσεις, πράγμα που δείχνει ότι σε αυτά τα ρεύματα υπάρχουν αιτούντες άσυλο παράλληλα με τους λαθρομετανάστες.

Γι' αρκετά χρόνια η Επιτροπή βρίσκει οικονομικούς πόρους για να υποστηρίξει ορισμένα κράτη μέλη, περιλαμβανομένης της Ιταλίας. Αυτό συμβαίνει με το σχέδιο Presidium και τα μέτρα έκτακτης ανάγκης του Ευρωπαϊκού Ταμείου για τους Πρόσφυγες. Επιπλέον, πριν από λίγες εβδομάδες, η Επιτροπή ενέκρινε έκτακτη βοήθεια ύψους 7 εκατομμυρίων ευρώ.

Αν η Ιταλία θεωρεί ότι είναι αναγκαίο, η Επιτροπή είναι έτοιμη να εξετάσει μία νέα αίτηση για τη χορήγηση επείγουσας βοήθειας από τον προϋπολογισμό του 2009 για τη βελτίωση των δομών υποδοχής στη Lampedusa, στη Σικελία και στην ηπειρωτική χώρα, αυξάνοντας έτσι την ικανότητα των ιταλικών αρχών να εξετάζουν τις μεμονωμένες περιπτώσεις μεταναστών σε κατάλληλες συνθήκες. Σύντομα θα μεταβώ στη Lampedusa, καθώς και στη Μάλτα, για να εξετάσω την κατάσταση επί τόπου.

Γνωρίζω επίσης πολύ καλά ότι ένα από τα κλειδιά για τη λύση είναι η δημιουργία ενός σταθερού πλαισίου συνεργασίας με τη Λιβύη, την κύρια χώρα διαμετακόμισης στις διαδρομές μετανάστευσης από την Ανατολική Αφρική. Βασίζομαι στις προσπάθειες της κυρίας Ferrero-Waldner για να επιτευχθεί ένα γρήγορο αποτέλεσμα κατά τις τρέχουσες διαπραγματεύσεις. Αυτό είναι πράγματι ένα από τα κλειδιά και αν δεν ολοκληρωθεί αυτή η διαπραγμάτευση, θα είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστούν όλα τα προβλήματα που ανακύπτουν.

Έρχομαι τώρα στη νήσο Mayotte. Ενώ η οδηγία επιστροφής περιλαμβάνει συγκεκριμένους κανόνες για τις συνθήκες κράτησης, με έμφαση ιδίως σε ανηλίκους και οικογένειες, αυτοί οι κοινοτικοί κανόνες δεν ισχύουν αυτή τη στιγμή στο έδαφος της νήσου Mayotte. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζει την επικράτεια της Mayotte ως γαλλική, αλλά έχει το καθεστώς υπερπόντιας χώρας ή εδάφους, όχι απομακρυσμένης περιφέρειας. Άρα δεν εφαρμόζεται το ιδιωτικό δίκαιο, αν και είναι αλήθεια ότι η Γαλλία πρέπει να λάβει υπόψη τις παρατηρήσεις και τα αιτήματα του Συμβουλίου της Ευρώπης και πιστεύω ότι οι γαλλικές αρχές αυτή τη στιγμή εξετάζουν διαφορετικές συνθήκες υποδοχής στη Mayotte. Ωστόσο, είναι αλήθεια ότι το ευρωπαϊκό δίκαιο δεν μπορεί να εφαρμοστεί σωστά, καθώς το δίκαιο της Ένωσης δεν έχει άμεση εφαρμογή σε έδαφος που δεν είναι απομακρυσμένη περιφέρεια.

Αυτές είναι οι παρατηρήσεις που ήθελα να σας κάνω. Για μια ακόμα φορά, επιτρέψτε μου να πω στο Κοινοβούλιο ότι οι προϋποθέσεις για τη υποδοχή των λαθρομεταναστών, ιδίως των αιτούντων άσυλο, λαμβάνουν όλη την προσοχή μου και πραγματικά είναι προτεραιότητα για μένα. Γι’ αυτό θα κάνω αυτές τις επισκέψεις για να δω επί τόπου πώς πάνε τα πράγματα.

Θα ήθελα, σε κάθε περίπτωση, να ευχαριστήσω το Κοινοβούλιο που άνοιξε αυτή η συζήτηση.

  Margie Sudre, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κ. Vondra, κυρίες και κύριοι, το Κοινοβούλιό μας είναι υπερήφανο για τη συνεχή υπεράσπιση του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας σε όλες τις περιστάσεις, συμπεριλαμβανομένων, φυσικά, των συνθηκών στις οποίες κρατούνται οι λαθρομετανάστες.

Θα επικεντρωθώ στην περίπτωση του κέντρου διοικητικής κράτησης στη Mayotte, με τα προβλήματα του οποίου είμαι πολύ εξοικειωμένη. Οι διαφορές στο βιοτικό επίπεδο και στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη μεταξύ των νησιών αυτού του αρχιπελάγους του Ινδικού Ωκεανού παρακινούν πολλούς κατοίκους των Κομόρων να διασχίσουν τα 70 χιλιόμετρα που τους χωρίζουν από τη Mayotte, η οποία είναι γαλλικό διαμέρισμα, όπως είπατε κ. Barrot και, ως ΥΧΕ, δεν είναι ευρωπαϊκό έδαφος.

Τα άτομα που διαμένουν παράνομα στη νήσο Mayotte αποτελούν το 30% του πληθυσμού. Ναι, ακούσατε σωστά, είπα το 30% του πληθυσμού. Αυτό το ποσοστό είναι άγνωστο στις ευρωπαϊκές χώρες, δόξα τω Θεώ. Προφανώς έχει σημαντικές επιπτώσεις στην κοινωνία της Mayotte και αποτελεί πηγή σημαντικών προβλημάτων για τις δημόσιες υποδομές και υπηρεσίες, την εγκληματικότητα και την παράνομη εργασία.

Οι γαλλικές αρχές έχουν πλήρη επίγνωση αυτών των δυσκολιών. Οι εργασίες για την ανακαίνιση του τρέχοντος κέντρου κράτησης έχουν μόλις ολοκληρωθεί για να βελτιωθούν σημαντικά οι συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων. Εκτός από αυτά τα προσωρινά μέτρα, η γαλλική κυβέρνηση αποφάσισε επίσης να κατασκευάσει ένα νέο κέντρο κράτησης, με πιο κατάλληλη χωρητικότητα και σύμφωνα με τα εθνικά πρότυπα. Αναμένεται να ανοίξει τον Ιούνιο του 2011.

Η Ευρώπη μόλις θέσπισε κοινούς κανόνες για να μπορέσει να πάρει το μερίδιο που της αναλογεί από τη νόμιμη παγκόσμια μετανάστευση, αλλά δεν πρέπει να κρύψουμε το γεγονός ότι ορισμένες περιφέρειες αντιμετωπίζουν ακραίες καταστάσεις. Ο στιγματισμός του κέντρου κράτησης της Mayotte δεν θα φέρει ταχύτερη ή αποτελεσματικότερη λύση, καθώς η πίεση της μετανάστευσης υποβάλλει τη νήσο σε μια τέτοια ένταση.

Αφού η Mayotte είναι στα πρόθυρα της λήψης ιστορικών αποφάσεων για το μέλλον της, για να καταστεί γαλλικό υπερπόντιο διαμέρισμα και μετά να ενταχθεί στην επικράτεια της Κοινότητας, αποκτώντας το καθεστώς της απομακρυσμένης περιφέρειας της Ένωσης, πιστεύω ότι οι κάτοικοι της Mayotte έχουν μεγαλύτερη ανάγκη τη βοήθειά μας παρά τις επικρίσεις μας.

  Claudio Fava, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, «Για να εμποδίσουμε τη λαθρομετανάστευση, πρέπει να είμαστε κακοί. Οι μετανάστες έρχονται διότι είναι εύκολο να έρθουν εδώ και κανείς δεν τους διώχνει, αλλά ακριβώς γι’ αυτό το λόγο έχουμε αποφασίσει να αλλάξουμε σκοπό»: αυτά είναι τα λόγια του Ιταλού Υπουργού Εσωτερικών, κ. Maroni. Μοιάζει παρωδία της πολιτικής κι όμως είναι η πολιτική της ιταλικής κυβέρνησης. Μου φαίνεται σαφές ότι εγγενής με αυτή την πολιτική είναι μια βαθιά περιφρόνηση για όσα συζητάμε εδώ και για τους κανόνες που μας δίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σήμερα μιλήσαμε για το κλείσιμο του Γκουαντάναμο. Νομίζω ότι πρέπει να μιλήσω επειγόντως για το κλείσιμο της Lampedusa: για το Κέντρο Προσωρινής Διαμονής και Παροχής Βοήθειας στη Lampedusa, όπως έχει απεικονιστεί τους τελευταίους μήνες, δηλαδή ως υπαίθρια φυλακή. Η Προεδρία ορθώς υπενθύμισε το νομικό πλαίσιο, που αναφέρθηκε επίσης από τον κ. Barrot – η χρήση εξαναγκασμού, μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, η κράτηση μόνο για απολύτως σαφείς λόγους και για το συντομότερο δυνατό χρονικό διάστημα – ένα νομικό πλαίσιο που παραβιάζεται ουσιαστικά και τυπικά κάθε μέρα στη Lampedusa.

Οι περισσότεροι από αυτούς που είναι στη Lampedusa είναι αιτούντες άσυλο. Το Συμβούλιο υπενθύμισε τα ελάχιστα πρότυπα που προβλέπονται από την οδηγία για τους αιτούντες άσυλο που εγκρίθηκε το 2003. Αυτοί οι κανόνες παραβιάζονται ουσιαστικά και τυπικά. Συχνά έχουμε 180 ημέρες κράτησης, ακόμη και για εκείνους που διαφεύγουν από πολιτική δίωξη ή πόλεμο. Όλα αυτά, βέβαια, αποτελούν πράξεις νομικής βαρβαρότητας οι οποίες, ωστόσο, μετρώνται από τους αριθμούς που μας προσφέρουν οι εφημερίδες. 1 200 άτομα έχασαν τη ζωή τους το 2008, προσπαθώντας να διασχίσουν τη Μεσόγειο. Από αυτούς που κατάφεραν να επιβιώσουν, πολλοί πέρασαν από το μαρτύριο της Lampedusa.

Γι’ αυτό, κύριε Αντιπρόεδρε, σας προσκαλώ να επισκεφτείτε τη Lampedusa, όπως εσείς ο ίδιος έχετε υποσχεθεί, για να πάτε εκεί σύντομα, και (αν μου επιτρέπετε να κάνω μια πρόταση) να ανακοινώσετε την τελευταία στιγμή ότι θα πάτε στη Lampedusa. Αλλιώς θα στολίσουν το κέντρο σαν αίθουσα χορού για σας και θα σας κάνουν να φανταστείτε ότι αυτό είναι το κέντρο κράτησης για το οποίο μιλάμε απόψε.

  Jeanine Hennis-Plasschaert, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (NL) Οι αναφορές σχετικά με τις τραγωδίες οι οποίες εκτυλίσσονται στα εξωτερικά μας σύνορα είναι ξεκάθαρες. Η επιτακτικότητα της κατάστασης είναι, εδώ και λίγο καιρό, μεγάλη. Το ίδιο έχει παρατηρήσει επανειλημμένως και το Συμβούλιο – αλλά όλα έχουν μείνει στα χαρτιά. Με όλο το σεβασμό, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, και σας ευγνωμονούμε, βεβαίως, για τη συμβολή σας, αλλά όλο αυτό το έχουμε ξαναπεράσει. Όλο κούφια λόγια και καθόλου έργα. Θα μπορούσε να θεωρηθεί σχεδόν ειρωνικό το γεγονός ότι αυτή την εβδομάδα ψηφίζουμε επίσης για την έκθεση Roure. Η έκθεση αυτή περιλαμβάνει τα πορίσματά μας σε συνέχεια των επισκέψεων μας σε όλες τις επίμαχες τοποθεσίες, συμπεριλαμβανομένης της Λαμπεντούζα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση απέχει από την εκπλήρωση των υποχρεώσεών της, και μάλιστα κατά πολύ.

Αυτό το οποίο θα θέλαμε να μάθουμε, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, είναι εάν μπήκατε στον κόπο να διαβάσετε καθόλου τις ενδιάμεσες εκθέσεις μας; Το πρόγραμμα του Τάμπερε και το πρόγραμμα της Χάγης, το γαλλικό σύμφωνο για το άσυλο και τη μετανάστευση και σύντομα το πρόγραμμα της Στοκχόλμης: όλα αυτά τα τόσο ωραία λόγια είναι εκ διαμέτρου αντίθετα με την πραγματικότητα. Εξάλλου,αυτή η η ίδια πραγματικότητα είναι αυτή η οποία μας αποδεικνύει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ακόμη μακρύ δρόμο μπροστά της όσον αφορά την ανάληψη των ευθυνών της. Η έλλειψη αλληλεγγύης είναι συγκλονιστική. Κανείς, ούτε ένα άτομο στο Κοινοβούλιο, δεν υπαινίσσεται ότι το καθήκον αυτό είναι απλό. Φυσικά και είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν επαρκώς τα τεράστια κύματα μεταναστών και αιτούντων άσυλο, αυτό όμως δεν είναι κάτι καινούριο.

Η αναθεώρηση των υφιστάμενων μέσων έχει πλέον δρομολογηθεί, τρέφω όμως ορισμένες αμφιβολίες για το αν θα έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Η εμπειρία μας έχει διδάξει ότι το Συμβούλιο έχει την τάση να κάνει πίσω τις κρίσιμες στιγμές. Η αλήθεια είναι ότι ενώ, θεωρητικά, τα κράτη μέλη αποσκοπούν σε εκτεταμένη εναρμόνιση, στην πράξη λαμβάνουν αποφάσεις οι οποίες έχουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα. Ο μεγαλύτερος κοινός παρονομαστής ξαφνικά αποδεικνύεται τελικά ότι είναι ελάχιστος, ή τουλάχιστον αυτό βλέπω εγώ κατά τα τελευταία πέντε έτη. Και αυτό δεν έχει να κάνει με την επιβολή.

Όπως ανέφερα ήδη νωρίτερα σήμερα σε διαφορετική συζήτηση, θα πρέπει να είναι σαφές ότι ούτε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχουν το μαγικό ραβδί, επειδή, στο τέλος το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναλάβουν δράση στον τομέα αυτό.

  Cristiana Muscardini, εξ ονόματος της Ομάδας UEN. – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, λυπούμαι για το γεγονός ότι ο κ. Fava αναγκάστηκε να πει ορισμένα πράγματα τα οποία είναι αναληθή. Μετά την εκλογική εκστρατεία, θα του τα επισημάνω. Ωστόσο, τόσο πολύ τον ενδιαφέρει το πρόβλημα της Λαμπεντούζα, που έχει ήδη φύγει από το Κοινοβούλιο – ένα Κοινοβούλιο το οποίο όφειλε να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του για τη γενναιόδωρη υποδοχή που του επιφύλασσαν τα τελευταία χρόνια οι πολίτες της Λαμπεντούζα.

Αντιθέτως, πρέπει να τονίσουμε την καθυστέρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην επίλυση πολλών προβλημάτων τα οποία συνδέονται με την παράνομη μετανάστευση, και στην παροχή υποστήριξης και βοήθειας σε χώρες με εξωτερικά σύνορα, οι οποίες διατρέχουν κίνδυνο. Ορισμένες χώρες δεν έχουν αποκαλύψει την υποδοχή την οποία επεφύλασσε η Ιταλία σε χιλιάδες απελπισμένους ανθρώπους οι οποίοι κινδύνευαν να πνιγούν στη θάλασσα, εξαιτίας των λαθρεμπόρων ανθρώπων και της αδράνειας πολλών μη ευρωπαϊκών κυβερνήσεων οι οποίες δεν σεβάστηκαν ούτε υπέγραψαν τις συμφωνίες για τον έλεγχο της παράνομης μετανάστευσης. Ζητούμε να δοθεί συγκεκριμένη οικονομική ενίσχυση απευθείας στους ανθρώπους οι οποίοι ζουν σε παραμεθόριες ζώνες και οι οποίοι είναι περισσότερο εκτεθειμένοι από γεωγραφική άποψη στην άφιξη παράνομων μεταναστών. Ενισχύσεις θα ήταν επίσης δυνατόν να δοθούν δημιουργώντας ελεύθερες ζώνες, οι οποίες θα οδηγούσαν στην επένδυση πόρων και σε φορολογικές ελαφρύνσεις, που δεν θα λαμβάνονται υπόψη σε συμφωνίες σχετικά με το Σύμφωνο Σταθερότητας.

  Monica Frassoni, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κύριε Επίτροπε, οι ομιλίες σας καθιστούν σαφές ότι το διεθνές και το κοινοτικό δίκαιο παραβιάζονται καθημερινά Λαμπεντούζα. Ωστόσο, όλες οι δηλώσεις σας παραμένουν τυπικές και αντανακλούν ευσεβείς πόθους οι οποίοι δεν πρόκειται να ακολουθηθούν από την ανάληψη δράσης. Φοβούμαι ότι αυτό ισχύει ιδίως για τη δική σας δήλωση, κ. Vondra.

Αναρωτιέμαι αν η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει οιαδήποτε μέσα προκειμένου να δώσει τέλος σε αυτή την κατάσταση: γίνεται παράνομη προσωποκράτηση, οι αποκλίνουσες συνθήκες κράτησης είναι ολοφάνερες, και υπάρχει ο κίνδυνος το δικαίωμα ασύλου να περιοριστεί πραγματικά. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο μόνος οργανισμός, και ο κ. Barrot το γνωρίζει αυτό πολύ καλά, ο οποίος μπορεί να βγάλει την Ιταλία και άλλες χώρες από αυτή την κατάσταση.

Αυτός είναι ο λόγος, κύριε Επίτροπε, για τον οποίο με ανησυχεί ιδιαίτερα η ανακοίνωση νέων κονδυλίων για την Ιταλία χωρίς να τίθενται προϋποθέσεις. Πώς θα δαπανηθούν; Γνωρίζει ο Επίτροπος ότι η παρακολούθηση – με άλλα λόγια, η καταγραφή – των Ρομά, η οποία έχει επισύρει τόσες επικρίσεις, κατά το περασμένο έτος στηριζόταν οικονομικά από την Ευρώπη; Πρόκειται για στοιχείο το οποίο περιλαμβάνεται στα δελτία τύπου σας. Επομένως, τι εμπιστοσύνη μπορούμε να έχουμε σε ενέργειες αυτού του τύπου;

  Giusto Catania, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, εχθές ο κ. Maroni δήλωσε ότι θα πρέπει να είμαστε άτεγκτοι προς τους παράνομους μετανάστες, αλλά για μέρες και μήνες ολόκληρους, ο κ. Maroni υπήρξε άσπλαχνος προς μετανάστες, η θέση των οποίων είναι παράτυπη.

Το λέω αυτό επειδή η έκτακτη κατάσταση της Λαμπεντούζα, η αποκαλούμενη έκτακτη κατάσταση της Λαμπεντούζα έχει διαρκέσει ήδη 10 χρόνια – επομένως, έχω την εντύπωση οτι είναι πλεονασμός να μιλούμε για έκτακτη κατάσταση – ήταν επιθυμία και δημιούργημα της ιταλικής κυβέρνησης. Μάλιστα, επιλέγοντας τον κ. Maroni, η κυβέρνηση αποφάσισε να μην επιτρέψει σε άλλους μετανάστες να φύγουν από τη Λαμπεντούζα. Στο Κέντρο Προσωρινής Διαμονής κρατούνταν έγκλειστοι περίπου 1.800 άνθρωποι, χωρίς η κυβέρνηση να αναλαμβάνει τη μεταφορά κανενός. Κρατούνται σε τόσο απάνθρωπες και υποβαθμισμένες συνθήκες που το κέντρο οδήγησε σε πραγματική κρίση της δημοκρατίας.

Τώρα, πιστεύω ότι αυτή είναι η πραγματική έκτακτη κατάσταση της Λαμπεντούζα, δηλαδή η ανάγκη δημιουργίας μιας δικαστικής ελεύθερης ζώνης, ενός τόπου όπου οι μετανάστες θα εισέρχονταν και θα απελαύονταν χωρίς να εξετάζεται ξεχωριστά κάθε περίπτωση. Η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες αναφέρει ότι ητούν τουλάχιστον 75% όσων φθάνουν δια θαλάσσης στην Ιταλία και λαμβάνουν δικαίωμα ασύλου έχουν υποβάλει αίτημα. Συνεπώς, εάν οι πρακτικές του κ. Maroni τίθενταν σε εφαρμογή, οι μετανάστες προφανώς δεν θα είχαν δικαίωμα ασύλου, εφόσον θα απελαύνονταν αμέσως απευθείας από τη Λαμπεντούζα σύμφωνα με τις επιθυμίες της ιταλικής κυβέρνησης.

Ως εκ τούτου, η κατάσταση είναι πραγματικά έκτακτη και η αιτία για αυτό είναι η πολιτική της ιταλικής κυβέρνησης. Οι πολίτες της Λαμπεντούζα το έχουν καταλάβει αυτό, κ. Muscardini. Μάλιστα, πραγματοποίησαν γενική απεργία ενάντια στην κυβέρνηση, ενάντια στη μεταναστευτική της πολιτική, προκειμένου το κέντρο άμεσης απέλασης από τον τόπο αυτό – το κέντρο ταυτοποίησης και απέλασης – να μην τεθεί σε λειτουργία. Ζήτησαν επίσης από την ιταλική κυβέρνηση να τροποποιήσει τη θέση της ως προς το Κέντρο Προσωρινής Διαμονής.

Είναι καλό που ο Επίτροπος Barrot θα επισκεφθεί τη Λαμπεντούζα τις επόμενες ημέρες και το εκτιμώ αυτό. Έχω προετοιμάσει έναν φάκελο και τον έστειλα στον κ. Barrot. Τις επόμενες ημέρες, η ομάδα μου, επίσης, θα διοργανώσει μια αντιπροσωπεία η οποία θα μεταβεί στη Λαμπεντούζα.

  Johannes Blokland, εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. – (NL) Πριν από δύο ή τρία έτη, το 2005 και το 2006, μια αντιπροσωπεία της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων επισκέφθηκε πολλά κέντρα προσφύγων. Μετά τη Λαμπεντούζα, πραγματοποιήθηκαν επίσης επισκέψεις σε μέρη στα οποία περιλαμβάνονταν οι Κανάριες Νήσοι, οι Κάτω Χώρες και η Πολωνία. Οι εκθέσεις σχετικά με αυτές τις επισκέψεις οδήγησαν σε έντονες αντιπαραθέσεις, και το Κοινοβούλιο προέτρεψε το Συμβούλιο και την Επιτροπή να αναλάβουν δράση.

Σήμερα το πρωί συζητήσαμε την πρόταση για την αντιμετώπιση της παράνομης απασχόλησης εν τη απουσία του Συμβουλίου. Η περίοδος εντός της οποίας τα κράτη μέλη πρέπει να μεταφέρουν τις οδηγίες αυτές στην εσωτερική τους νομοθεσία είναι δύο έτη. Το ζήτημα της μετανάστευσης είναι επιτακτικό, ωστόσο, και η διετής προθεσμία είναι υπερβολικά μεγάλη περίοδος. Συζητούμε για τη Λαμπεντούζα εδώ και τρία χρόνια τώρα, και κάθε φορά, μιλούμε για μέτρα πάταξης της παράνομης μετανάστευσης. Μετά από κάθε μέτρο, ωστόσο, αποδεικνύεται ότι, μετά από βραχύχρονη μείωση, παρατηρείται αύξηση των μεταναστών. Είναι συγκλονιστικό το ότι η κατάσταση υποδοχής στη Λαμπεντούζα θα πρέπει να συζητηθεί και πάλι με αυτόν τον τρόπο. Οι εκθέσεις του Κοινοβουλίου σχετικά με την κατάσταση υποδοχής φαίνονται παντελώς αναποτελεσματικές. Ως εκ τούτου, θα ζητούσα από την Προεδρία του Συμβουλίου να δώσει προτεραιότητα στο ζήτημα αυτό.

Κατανοώ ότι, το 2007, περισσότεροι από 12.000 μετανάστες κατέφθασαν στη Λαμπεντούζα, και ότι ο αριθμός αυτός αυξήθηκε σε περισσότερους από 30.000 το 2008. Το κέντρο κράτησης δεν χτίστηκε ώστε η χωρητικότητά του να ανταποκρίνεται σε τόσο μεγάλους αριθμούς. Το γνωρίζαμε αυτό εδώ και τρία χρόνια. Η παλιά νατοϊκή βάση ανοικοδομείται προκειμένου να στεγάσει περισσότερους μετανάστες, αλλά η λύση αυτή δεν είναι αρκετή. Θα ήθελα να ακούσω από το Συμβούλιο τι προτίθεται να πράξει προκειμένου να στηρίξει τις ιταλικές πρωτοβουλίες για καλύτερες εγκαταστάσεις υποδοχής. Μήπως πρόκειται για ένα έργο το οποίο θα μπορούσε να αναλάβει η Frontex, και είναι έτοιμα τα άλλα κράτη μέλη να στηρίξουν την Ιταλία και οικονομικά και από άποψη εξοπλισμού;

Εχθές το βράδυ, στις ειδήσεις των 20.00, ολόκληρη η Ολλανδία είδε πώς έχει η κατάσταση στη Λαμπεντούζα, αλλά τώρα οι πόρτες έχουν κλείσει και πάλι και για τους δημοσιογράφους και τις ΜΚΟ. Θα ζητούσα από την Ιταλία να είναι ανοικτή και διαφανής σχετικά με τη μεταχείριση των μεταναστών στη Λαμπεντούζα.

  Koenraad Dillen (NI). - (NL) Όλοι γνωρίζουν τα προβλήματα τα οποία αφορούν τη Λαμπεντούζα εδώ και χρόνια. Πλοία με άτυχους μετανάστες που ζητούν άσυλο, τα οποία ανατρέπονται κοντά στις ευρωπαϊκές ακτές αποτελούν, τα τελευταία χρόνια, συχνό φαινόμενο. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι προσπαθούν να φθάσουν στην Ευρώπη, έχοντας παρασυρθεί από αδίστακτους σωματέμπορους οι οποίοι είναι έτοιμοι να μεταφέρουν οικονομικούς τυχοδιώκτες στην Ευρώπη για τεράστια ποσά.

Δεν έχω σκοπό να μασήσω τα λόγια μου, ωστόσο, όταν λέω ότι η κακή κατάσταση της Λαμπεντούζα είναι, κατά πρώτο και κύριο λόγο, αποτέλεσμα της αποτυχίας της ευρωπαϊκής πολιτικής μετανάστευσης και δεν θα πρέπει να αποδίδεται στις ιταλικές τοπικές αρχές ή στο λαό της Λαμπεντούζα. Η Ευρώπη θα πρέπει να τολμήσει να στείλει σαφή μηνύματα, καθότι οι κρίσιμες καταστάσεις απαιτούν κρίσιμα μέτρα. Θα πρέπει να είμαστε άτεγκτοι με τους σωματέμπορους, και οι ποινές τους ποτέ δεν θα είναι αρκετά αυστηρές. Η επιβολή αυτών των ποινών θα πρέπει να συνοδεύεται από μια αυστηρή πολιτική για το άσυλο, μια πολιτική η οποία αποδεικνύει στον υπόλοιπο κόσμο ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει με σοβαρότητα την προστασία των συνόρων της.

Η Ευρώπη θα πρέπει να ακολουθήσει το παράδειγμα της Ελβετίας, η οποία αποφάσισε πριν από δύο χρόνια να αυστηροποιήσει τις νομικές προϋποθέσεις για τη μετανάστευση και το άσυλο. Είναι ο μόνος τρόπος για σταλεί ένα σαφές μήνυμα στους σωματέμπορους και στους οικονομικούς τυχοδιώκτες ότι η Ευρώπη είναι έτοιμη να προστατεύσει τα σύνορά της για να αποφύγει κοινωνικές καταστροφές. Μόνο τότε θα αποδειχθεί στο μέλλον περιττή μια συζήτηση σαν τη σημερινή.

  Stefano Zappalà (PPE-DE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, τίποτα δεν με εκπλήσσει πλέον στο Κοινοβούλιο. Εντούτοις, κάποιος ο οποίος τον περασμένο Ιούλιο δήλωσε σχετικά με το ίδιο ζήτημα ότι ντρεπόταν που ήταν ιταλός πολίτης, δεν θα είχε άλλη επιλογή από το να προβεί στους ισχυρισμούς τους οποίους διατύπωσε μόλις τώρα ο κ. Fava. Λυπούμαι που δεν βρίσκεται στο Κοινοβούλιο. Θα είχε ενδιαφέρον να δούμε πόσες ψήφους συγκεντρώνει στην πόλη του και πόσους ψηφοφόρους εκπροσωπεί.

Μολαταύτα, κύριε Πρόεδρε, έχουν ειπωθεί εν προκειμένω ορισμένα ανυπόστατα και ανόητα πράγματα από κάποιους. Πιστεύω, και θέλω να ελπίζω, ότι ο Επίτροπος Barrot θα επισκεφθεί πράγματι εγκαίρως τη Μάλτα, τη Λαμπεντούζα κλπ. και θα συνειδητοποιήσει πόσο μεγάλο λάθος είναι το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Κοινότητα δεν διαθέτει μια πολιτική σχετικά με το θέμα αυτό, επειδή η αλήθεια κ. Barrot, κ. Vondra, είναι ακριβώς αυτή: δεν υπάρχει κοινοτική πολιτική. Ποια είναι η συνέπεια αυτής της έλλειψης; Ότι ορισμένοι ανόητοι, αδαείς άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να καταφέρονται, στην ουσία, ενάντια στις τραγικές καταστάσεις τις οποίες βιώνουν οι πολίτες, καθένας ξεχωριστά και, πάνω από όλα, οι εθνικές κυβερνήσεις.

Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να σας δώσω ορισμένα αριθμητικά στοιχεία. Το 2007, περίπου 11.000 μετανάστες έφθασαν στη Λαμπεντούζα. Το 2008, έφθασε τριπλάσιος αριθμός, περίπου 31.000. Δεν είναι αλήθεια ότι ο αριθμός των αιτούντων άσυλο ανταποκρινόταν στον συνολικό αριθμό· αποτελούσαν το ένα δέκατο του συνόλου. Δύο χιλιάδες μετανάστες έφθασαν μόλις μέσα σε τρεις ημέρες από τις 26 έως τις 28 Δεκεμβρίου, δηλαδή την ημέρα του Αγίου Στεφάνου και την επομένη των Χριστουγέννων. 76 αιτήσεις εξετάστηκαν μέσα σε 3 ημέρες. Από αυτές τις 76 αιτήσεις για άσυλο, οι 36 είχαν θετική έκβαση, οι 3 τέθηκαν σε εκκρεμότητα και οι υπόλοιπες … Έχω σχεδόν ολοκληρώσει, κύριε Πρόεδρε. Μετά τους ισχυρισμούς οι οποίοι διατυπώθηκαν, να κάνετε υπομονή. Στη συνέχεια η κ. Frassoni θα απαντήσει όταν θελήσετε, όταν κρίνετε εσείς ότι είναι σκόπιμο και υπό οποιεσδήποτε περιστάσεις, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.

Τώρα, αυτό το οποίο έχει σημασία είναι τα πραγματικά στοιχεία: Η Λαμπεντούζα και η Malta και άλλες περιοχές υφίστανται δεινή επιβάρυνση. Οι πολίτες δεν εκνευρίζονται με την ιταλική κυβέρνηση. Εκνευρίζονται επειδή οι ίδιοι δεν μπορούν πλέον να αντέξουν αυτή την κατάσταση. Επομένως, το Κοινοβούλιο, αντί να κατηγορεί τις νόμιμες αρχές οι οποίες καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια, θα πρέπει αντ’ αυτού να πείσει την Ευρωπαϊκή Ένωση να αναλάβει τις υποχρεώσεις της.

  Martine Roure (PSE). - (FR) Κύριε Πρόεδρε, από το 2005, έχουμε συγκινηθεί βαθύτατα από την καταστροφική κατάσταση των μεταναστών οι οποίοι κρατούνται στη νήσο Λαμπεντούζα, ο αριθμός των οποίων ξεπερνά κατά πολύ την πραγματική της δυνατότητα στέγασης.

Η κατάσταση είναι δύσκολη για αυτό το μικρό νησί το οποίο, μόνο το 2008, έπρεπε να αντεπεξέλθει στην άφιξη 31.700 μεταναστών. Αυτά τα τεράστια κύματα αφίξεων τέθηκαν υπό έλεγχο τα τελευταία χρόνια καθώς οι μετανάστες αυτοί εστάλησαν σε άλλα κέντρα στην ιταλική ενδοχώρα.

Οι μεταφορές αυτές διακόπηκαν κατόπιν απόφασης του υπουργού Εσωτερικών και διαπιστώνουμε σοβαρή επιδείνωση της κατάστασης. Ωστόσο, το έργο του Presidium, το οποίο διαχειρίζονται από κοινού το Υπουργείο Εσωτερικών, ο Ύπατος Αρμοστής για τους Πρόσφυγες και ο ιταλικός Ερυθρός Σταυρός και χρηματοδοτείται εν μέρει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει αποτελέσει παράδειγμα καλής διαχείρισης της υποδοχής μεταναστών. Η απόφαση κατάργησης των μεταφορών προς την Ιταλία, προκαλεί πραγματικό πρόβλημα πρόσβασης στις διαδικασίες παροχής ασύλου.

Όσον αφορά τη Μαγιότε, από το 2007, γνωρίζουμε ότι η ονομαστική χωρητικότητα του κέντρου Pamandzi έχει ξεπεραστεί. Διαπιστώθηκε ότι εκεί στεγάζονταν 204 άνθρωποι, γενικά ανήλικοι, ενώ η μέγιστη δυνατότητα στέγασης αρκεί για 60 ανθρώπους.

Οι παρούσες συνθήκες είναι ολέθριες: οι άνδρες κοιμούνται στο πάτωμα· δεν παρέχονται κλινοσκεπάσματα ή είδη τουαλέτας και οι άνδρες, οι γυναίκες και τα παιδιά πρέπει να χρησιμοποιούν τα ίδια αποχωρητήρια. Οι συνθήκες κράτησης υποβαθμίζονται και συνιστούν προσβολή στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Η πίεση της μετανάστευσης είναι πράγματι εντονότερη σε αυτές τις περιοχές, αλλά η αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου πρέπει να διασφαλίζεται και κάθε περίπτωση θα πρέπει να διερευνάται σύμφωνα με το νόμο. Έχει ήδη αναφερθεί ότι υπάρχει αναπόφευκτη ανάγκη για μια πραγματική ευρωπαϊκή πολιτική για το άσυλο και τη μετανάστευση και για αλληλεγγύη στο επίπεδο της Ένωσης.

Υποβάλλουμε αυτό το αίτημα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εδώ και πολλά χρόνια και, ως εκ τούτου, απευθύνουμε νέα έκκληση στο Συμβούλιο.

  Roberta Angelilli (UEN). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κύριε Επίτροπε, είστε απολύτως συνετός και επομένως σας καλώ, και κατ’ αυτόν τον τρόπο συμπαρατάσσομαι με άλλους βουλευτές, να πάτε στη Λαμπεντούζα και, σας παρακαλώ, να μεταβείτε εκεί απροειδοποίητα, ούτως ώστε να διαπιστώσετε προσωπικά πόσο δύσκολη είναι η διαχείριση μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης αυτού του τύπου.

Πρόκειται για την κατάσταση ενός νησιού έκτασης μόλις μερικών τετραγωνικών χιλιομέτρων, όπου για πολλά χρόνια αποβιβάζονταν χιλιάδες άνθρωποι – και στη διάρκεια αυτής της περιόδου έχουν περάσει αριστερές και δεξιές κυβερνήσεις. Ορισμένοι από αυτούς τους ανθρώπους πεθαίνουν στη διάρκεια του ταξιδιού λόγω των απάνθρωπων συνθηκών στις οποίες εκτίθενται από αδίστακτους σωματέμπορους. Τι θα πρέπει να γίνει επομένως: να αγνοήσουμε τους κανόνες; Προκειμένου να προχωρήσουν σε πιθανό επαναπατρισμό ή να ελεγχθεί εάν διαθέτουν καθεστώς πολιτικών προσφύγων ή πρέπει να τους χορηγηθεί πολιτικό άσυλο, οι άνθρωποι αυτοί πρέπει να εντοπιστούν, και αυτό προφανώς απαιτεί χρόνο. Αρκετά, λοιπόν, με τη δημαγωγία! Η Ιταλία πληρώνει ένα τίμημα όσον αφορά την ανάληψη μιας πολύ βαριάς ευθύνης, η οποία είναι δυσανάλογη τόσο προς την οικονομική όσο και τη νομοθετική υποστήριξη την οποία παρέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

  Nils Lundgren (IND/DEM) . – (SV) Δυστυχώς, καμία χώρα δεν μπορεί να δέχεται απεριόριστη μετανάστευση σε αυτόν τον κόσμο. Οι διαφορές μεταξύ διαφορετικών χωρών είναι υπερβολικά μεγάλες, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα για τα οποία συζητούμε τώρα. Όσοι έρχονται συνήθως παρουσιάζονται ως αιτούντες άσυλο. Όταν συμβαίνει αυτό, πρέπει να τηρούμε το γράμμα του νόμου. Πρέπει να συμπεριφερόμαστε σε αυτούς τους ανθρώπους ως ελεύθερους πολίτες και με σεβασμό. Πρέπει να προστατεύουμε τα ανθρώπινά τους δικαιώματα εν αναμονή της διερεύνησης του αν πρόκειται για αιτούντες άσυλο ή όχι. Όσα συζητούμε τώρα μου κάνουν μεγάλη εντύπωση.

Για ποιον λόγο όσοι φθάνουν στη νήσο Λαμπεντούζα να αναγκάζονται να μείνουν εκεί για πάντα; Όπως ανέφερε ο προηγούμενος ομιλητής, εάν συρρεύσει κόσμος σε μια μικρή πόλη της νότιας Σουηδίας, δεν περιμένουμε ότι θα παραμείνουν εκεί. Φυσιολογικά θα μετακινηθούν σε ολόκληρη τη χώρα εν αναμονή της νομικής εξέτασης της υπόθεσής τους. Το ίδιο πρέπει να γίνει και στην Ιταλία.

  Maddalena Calia (PPE-DE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ο αγώνας κατά της παράνομης μετανάστευσης, δεδομένης της έκτασης και των συνεπειών της, αποτελεί ένα πρόβλημα το οποίο πρέπει να επιλυθεί σε κοινοτικό επίπεδο, εφόσον μόνο η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει την απαραίτητη πολιτική επιρροή για τον προσδιορισμό αποτελεσματικών λύσεων και τον έλεγχο του φαινομένου. Κανένα μεμονωμένο κράτος, το οποίο δρα μόνο του, δεν μπορεί να επιτύχει τα απαιτούμενα αποτελέσματα.

Ενώ αναμένουμε από την Ευρώπη να υλοποιήσει τις στρατηγικές της, η ιταλική κυβέρνηση προχωρά επιτελώντας έργο σχετικά με το ευρωπαϊκό σύμφωνο για το άσυλο και τη μετανάστευση, το οποίο εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Οκτώβριο του 2008, και με την οδηγία σχετικά με την επιστροφή, του Δεκεμβρίου του 2008. Το έργο αυτό είναι σημαντικό τόσο και εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Σε εθνικό επίπεδο, έχει δεχθεί μεγάλη κριτική, αδίκως κατά τη γνώμη μου, η πρόταση του υπουργού Εσωτερικών Maroni να ιδρυθεί στο νησί ένα Κέντρο Κράτησης και Απέλασης για την υλοποίηση, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, μιας πολιτικής άμεσου επαναπατρισμού. Η επιλογή αυτή δεν θίγει τα θεμελιώδη δικαιώματα των παράνομων μεταναστών, προσφύγων και αιτούντων άσυλο, όπως ισχυρίστηκαν διάφορες πλευρές. Για να το αποδείξω αυτό, θα αναφέρω απλώς ορισμένα αριθμητικά στοιχεία σχετικά με τη Λαμπεντούζα, τα οποία έχουν ήδη ανακοινωθεί: 76 αιτήσεις εξετάστηκαν τον Ιανουάριο του 2009· από αυτές, 36 εγκρίθηκαν, 3 έλαβαν αναβολή και 37 απορρίφθηκαν. Όλοι οι αιτούντες άσυλο, αντιθέτως, μεταφέρθηκαν από το νησί στα κέντρα των πόλεων Trapani, Bari και Crotone. Δηλαδή, όσοι πληρούν τις προϋποθέσεις γίνονται δεκτοί.

Σε διεθνές επίπεδο , το ιταλικό κοινοβούλιο κυρώνει σήμερα τη συμφωνία με τη Λιβύη, το άρθρο 19 της οποίας αναφέρει ρητά ότι θα πρέπει να θεσπισθεί ένα αποτελεσματικότερο σύστημα ελέγχου στα σύνορα της Λιβύης προκειμένου να αποτρέπεται η παράνομη μετανάστευση. Επιπλέον, οι υπουργοί Maroni και Frattini συναντήθηκαν την περασμένη εβδομάδα με τις τυνησιακές αρχές προκειμένου να προσπαθήσουν να συνάψουν μια συμφωνία με την εν λόγω χώρα για την επανεισδοχή, σημαντική προϋπόθεση για ένα βιώσιμο επαναπατρισμό. Η έννοια η οποία πρέπει να καταστεί αποδεκτή εδώ στο Κοινοβούλιο, όπως ανέφερε και ο Αντιπρόεδρος Barrot, είναι ότι πρέπει να είμαστε απολύτως άτεγκτοι απέναντι στην παράνομη μετανάστευση αλλά, ταυτόχρονα, να υποδεχθούμε και να στηρίξουμε όσους έχουν αφομοιωθεί και συμβάλλουν στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη των χωρών μας.

  Wolfgang Kreissl-Dörfler, (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Barrot, χαιρετίζω το γεγονός ότι θέλετε να επισκεφθείτε τη Λαμπεντούζα, αλλά σας συνιστώ να μεταβείτε εκεί σύντομα και απροειδοποίητα, διαφορετικά θα αντιληφθείτε ότι η κατάσταση την οποία αντικρύζετε είναι απλώς στημένη. Όταν την επισκεφθήκαμε εμείς, ο καταυλισμός είχε καθαριστεί και οι κρατούμενοι είχαν αντικατασταθεί από υποχείριους. Θα πρέπει επίσης να μεταβείτε γρήγορα, προτού ο κ. Berlusconi και ο κ. Maroni μετατρέψουν τη Λαμπεντούζα στο νέο Αλκατράζ της Ευρώπης και συνεχίσουν να κρατούν τους πολίτες εκεί σε αιχμαλωσία.

Φυσικά, εμείς στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να επιδείξουμε ομοψυχία. Πρέπει να καθορίσουμε ποσοστώσεις για τους πρόσφυγες οι οποίες θα κατανέμονται σε διάφορα κράτη μέλη και στις οποίες επίσης περιλαμβάνονται πρόσφυγες που έχουν διασχίσει τα «πράσινα σύνορα». Πρόκειται για αρκετά μεγάλο αριθμό.

Αυτό το οποίο συμβαίνει εδώ – και έχουμε επισκεφθεί πολλούς καταυλισμούς – είναι αποκρουστικό και τελείως απάνθρωπο. Ο κ. Berlusconi δηλώνει ότι όλοι μπορούν να βγουν για να πιουν μια μπύρα όποτε το θελήσουν. Αυτό αποδεικνύει το επίπεδο της ευφυϊας την οποία διαθέτει αυτός ο άνθρωπος, είναι δηλαδή ανύπαρκτο. Θέλω να είμαι ιδιαίτερα σαφής.

Άνθρωποι σαν τον κ. Maroni είναι αυτοί οι οποίοι λένε ότι πρέπει να είμαστε σκληροί και να εξασφαλίζουμε την πλήρη επιβολή του νόμου, και ύστερα πηγαίνουν και γονατίζουν στα σκαλοπάτια του Βατικανού την Κυριακή και ισχυρίζονται ότι είναι καλοί Καθολικοί. Αυτή η διπρόσωπη προσέγγιση δεν είναι πλέον αποδεκτή. Πρέπει να στηρίξουμε τα άλλα κράτη μέλη, όπως τη Μάλτα, την Ελλάδα και την Ιταλία, αλλά όχι αυτούς τους υποκριτές. Δεν θα πρέπει να τους βοηθήσουμε.

  Mario Borghezio (UEN). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η Ευρώπη πρέπει να αποφασίσει: θέλει ελεγχόμενη μετανάστευση ή την εισβολή και την εγκληματική εκμετάλλευση παράνομων μεταναστών; Η ιταλική κυβέρνηση έχει πράξει την ορθή επιλογή: να κρατεί τους παράνομους μετανάστες στη Λαμπεντούζα και, συγχρόνως, να διαπραγματεύεται εκ νέου συμφωνίες απέλασης με τις χώρες από τις οποίες προέρχονται.

Ωστόσο, αυτό απαιτεί επαρκή μέσα και η Ευρώπη δεν πρέπει μόνο να αποφασίζει, μόνο να επικρίνει και μόνο να εξετάζει το πρόβλημα αυτό εκ του μακρόθεν. Η Ευρώπη πρέπει βεβαίως να έρθει στη Λαμπεντούζα και να βοηθήσει τη χώρα μας και όλους όσους ακολουθούν τη γραμμή Maroni στο πρόβλημα αυτό. Σήμερα, 120 παράνομοι μετανάστες επιστρέφουν στην Τυνησία από τη Λαμπεντούζα, κάτι το οποίο δεν έχει γίνει από προηγούμενες κυβερνήσεις, επειδή οι μετανάστες έπρεπε γίνουν δεκτοί – επιτυγχάνοντας έτσι ένα καίριο χτύπημα στους εκμεταλλευτές, μαφιόζους εγκληματίες, οι οποίοι προκαλούν αυτά τα ταξίδια και μετά τους εκμεταλλεύονται για παράνομη διακίνηση.

Ένας επαγγελματίας πολέμιος της μαφίας, όπως ο κ. Fava θα έπρεπε να είναι σε θέση να το κατανοήσει, δεν είναι δύσκολο, και αυτός θα έπρεπε να το κατανοήσει. Η γραμμή Maroni είναι εγκεκριμένη από τη Μάλτα, την Ελλάδα και την Κύπρο, και από όσους ζουν κοντά στα νότια σύνορα της χώρας μας. Όλοι οι αιτούντες άσυλο και όλοι οι ανήλικοι έχουν ήδη μεταφερθεί σε κατάλληλα κέντρα. Είναι λάθος αυτό το οποίο ειπώθηκε. Εάν η κ. Roure θέλει να πάει στη Λαμπεντούζα αύριο το πρωί, θα ανακαλύψει ότι ο κ. Maroni ήταν εκείνος ο οποίος απεκάλυψε το λαθρεμπόριο οργάνων: την περίοδο της διακυβέρνησης της χώρας μας από την αριστερά εξαφανίζονταν συχνά παιδιά από τη Λαμπεντούζα. Ο Maroni το απεκάλυψε αυτό. Το μήνυμα, λοιπόν, είναι σαφές: μπορεί να εισέρχεται κανείς στην Ευρώπη μόνο νόμιμα, όχι μέσω σκαφών της μαφίας και των λαθρεμπόρων.

  Paul Rübig (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, πρέπει να δώσουμε προτεραιότητα στην προσεκτική μεταχείριση των προσφύγων. Στην Ευρώπη, είμαστε όλοι εξοικειωμένοι με την έννοια της υποχρεωτικής σχολικής φοίτησης. Θα πρέπει να ξεκινήσουμε επιτρέποντας στους ανθρώπους οι οποίοι έχουν καταλήξει εδώ, να λάβουν σωστή εκπαίδευση. Η γλωσσική διδασκαλία και η επαγγελματική κατάρτιση είναι εξίσου επιτακτικές, μαζί με τη δυνατότητα γνωριμίας με τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, ώστε το διάστημα το οποίο διάγεται στα εν λόγω κέντρα κράτησης να μην πηγαίνει χαμένο, αλλά αντιθέτως βοηθούμε τους ανθρώπους για να βοηθούν και αυτοί τον εαυτό τους. Αυτό θα πρέπει να είναι το κύριο μέλημά μας.

Ίσως μπορούμε να συμπεριλάβουμε στον προϋπολογισμό ένα προπαρασκευαστικό μέτρο, το οποίο θα μας επιτρέψει να προσφέρουμε ευκαιρίες εκπαίδευσης σε αυτούς τους ανθρώπους. Αυτοί αναγκάζονται να έρθουν στην Ευρώπη από απόγνωση και εμείς πρέπει να είμαστε σε θέση να τους παράσχουμε ένα βασικό πλαίσιο για να τους επιτρέψουμε είναι είναι επιτυχημένοι στις πατρίδες τους και να διαδραματίσουν ενεργό ρόλο στην προαγωγή της δημοκρατίας και της ελευθερίας.

  Simon Busuttil (PPE-DE), – (MT). Χάρηκα που άκουσα τον Επίτροπο Barrot να λέει ότι σχεδιάζει ακόμη και να επισκεφθεί τη Μάλτα, και διαβεβαιώ τον Επίτροπο ότι δεν θα δυσκολευτεί να βρει τους μετανάστες στα κέντρα της Μάλτας, για τον απλό λόγο ότι η Μάλτα δεν μπορεί απλά να πάρει αυτούς τους μετανάστες και να τους μεταφέρει σε κάποιο άλλο μέρος, και αυτός είναι εν μέρει ο λόγος για τον οποίο η κατάσταση στη χώρα μου είναι τόσο δύσκολη. Κύριε Πρόεδρε, την περασμένη Κυριακή, ένα σκάφος το οποίο μετέφερε 260 μετανάστες προσάραξε στις ακτές μας. Για να κατανοήσει ο Επίτροπος καλύτερα το συμβάν, ο αριθμός αυτός ισοδυναμεί με 39.000 μετανάστες οι οποίοι καταφθάνουν στη Γαλλία ή την Ιταλία μέσα σε μία ημέρα. Για να καταστεί σαφέστερο για τον υπουργό Vondra, ο αριθμός αυτός ισοδυναμεί με 7.000 μετανάστες οι οποίοι φθάνουν στην Τσεχική Δημοκρατία σε μία ημέρα. Οι 2.000 που φθάνουν στη Λαμπεντούζα στη διάρκεια των Χριστουγέννων δεν είναι τίποτε μπροστά σε αυτό! Αυτό το οποίο απαιτείται, επομένως, σε μια περίπτωση τόσο ευαίσθητη όσο αυτή, δεν είναι η άσκηση κριτικής προς τις αρχές της χώρας, αλλά η αλληλεγγύη, προκειμένου να τεθεί τέλος σε αυτό το κύμα των αφίξεων και να αποσυμφορηθεί η κατάσταση. Σας ευχαριστώ.

  Roberto Fiore (NI). - (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω τι είναι αυτό το οποίο θέλουν οι κάτοικοι της Λαμπεντούζα. Αυτή τη στιγμή, οι κάτοικοι της Λαμπεντούζα προβαίνουν σε διαμαρτυρίες και σχεδόν όλοι τους τις προάλλες πραγματοποίησαν πορείες στους δρόμους του νησιού, επειδή δεν θέλουν ούτε το Κέντρο Προσωρινής Διαμονής, ούτε το Κέντρο Κράτησης και Απέλασης, το οποίο είναι η πιο πρόσφατη ιδέα. Το τελευταίο επρόκειτο να οικοδομηθεί σε ένα νησί το οποίο, ας θυμηθούμε, έχει μήκος έντεκα χιλιόμετρα και 3 χιλιόμετρα πλάτος: η έκταση αυτή είναι μηδαμινή μπροστά στους χιλιάδες μετανάστες οι οποίοι θα φθάσουν εκεί μέσα στους επόμενους μήνες.

Τις προάλλες, μόλις είχε σημειωθεί η ξαφνική και απρόσμενη απόδραση 1.000 μεταναστών από το Κέντρο Προσωρινής Διαμονής, βρισκόμουν στο νησί και παρακολουθούσα την ανησυχία και τον φόβο των ανθρώπων οι οποίοι ζουν εκεί και δεν επιθυμούν πλέον να βιώνουν τέτοιες καταστάσεις. Πρόκειται για ένα νησί το οποίο συντηρούταν από την αλιεία και τον τουρισμό και βλέπει την οικονομία του να καταστρέφεται από μία τυφλή πολιτική μετανάστευσης.

  Reinhard Rack (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, άκουσα πολύ προσεκτικά αυτή τη συζήτηση και παρέμεινα εδώ από την αρχή έως το τέλος, σε αντίθεση με τους εκπροσώπους πολλών ομάδων.

Παρατήρησα ένα πράγμα και αυτό είναι ότι άνω του ήμισυ της συζήτησης αφιερώθηκε στην ιταλική εσωτερική πολιτική. Είναι δικαιολογημένος ο προβληματισμός, αλλά προτείνω η συζήτηση να λάβει χώρα πρώτα απ’ όλα στη Ρώμη και όχι εδώ, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εδώ συζητούμε ένα ευρωπαϊκό ζήτημα και θα πρέπει να συμπεριλάβουμε μία επιπρόσθετη παρατήρηση στη συζήτηση. Σχεδόν καμία από τις ομιλίες δεν έχει αναφερθεί στο γεγονός ότι το ζήτημα αυτό δεν αφορά μόνον τους πρόσφυγες, τους αιτούντες άσυλο και τους οικονομικούς μετανάστες στην Ευρώπη, αλλά αφορά επίσης, σε ένα μεγάλο βαθμό, το γεγονός ότι επιτέλους πρέπει να δοθεί ένα τέλος στο οργανωμένο έγκλημα.

Κανένας από τους ανθρώπους οι οποίοι έρχονται στη Λαμπεντούζα ή τη Μάλτα δεν έχει μεριμνήσει μόνος του για την εξασφάλιση σκάφους. Έρχονται επειδή έχουν παρασυρθεί από κυκλώματα οργανωμένου εγκλήματος και έχουν πληρώσει μεγάλα χρηματικά ποσά.

  Alexandr Vondra, Προεδρεύων του Συμβουλίου. − Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την πολύ εποικοδομητική και ωφέλιμη συζήτηση. Υπάρχουν πράγματα τα οποία μπορεί να πράξει το Συμβούλιο, άλλα τα οποία το Συμβούλιο δεν είναι υποχρεωμένο να πράξει ή τα οποία δεν εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του.

Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με τα αρνητικά – τους περιορισμούς. Όπως αναφέρθηκε ήδη, δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου η παρακολούθηση της υλοποίησης του κοινοτικού δικαίου από τα κράτη μέλη· αυτό αποτελεί αρμοδιότητα της Επιτροπής, και ο συνάδελφός μου Επίτροπος Barrot μίλησε γι’ αυτό, και είναι βέβαιο ότι εργαζόμαστε στενά με την Επιτροπή σε πολλά ζητήματα.

Δεν εμπίπτει επίσης στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου να υλοποιεί εθνικές διατάξεις των κρατών μελών. Πολλά έχουν ειπωθεί στη διάρκεια αυτής της συγκεκριμένης συζήτησης σχετικά με τις χώρες οι οποίες εμπλέκονται περισσότερο: την Ιταλία και τη Γαλλία. Αφετέρου, σίγουρα έχουμε τη θέληση και τα μέσα να ενεργήσουμε, και το Συμβούλιο είναι πρόθυμο να ενεργήσει στο μέλλον. Θεωρώ ότι όλοι συμφωνούμε – σας άκουγα προσεκτικά, επειδή μιλούσατε σχετικά με την περαιτέρω ανάγκη βελτίωσης της δράσης της ΕΕ στον τομέα της πολιτικής μετανάστευσης και ασύλου – ότι πολλά έγιναν κατά το περασμένο έτος και πιστεύω ότι όλοι ευγνωμονούμε τη γαλλική Προεδρία για την πρωτοβουλία της να προωθήσει το ευρωπαϊκό σύμφωνο για τη μετανάστευση και το άσυλο, το οποίο αναφέρει συγκεκριμένα ορισμένα μέσα αλληλεγγύης. Τώρα είναι καιρός να το υλοποιήσουμε σταδιακά βήμα προς βήμα. Σίγουρα το Κοινοβούλιο, μαζί με το Συμβούλιο και την Επιτροπή, θα έχουν τη δυνατότητα να συνεργαστούν για αυτόν τον σκοπό. Μπορώ μόνο να σας υποσχεθώ ότι η Προεδρία μας, καθώς και η επερχόμενη Προεδρία – επειδή το ζήτημα αυτό δεν θα λυθεί μέσα στις επόμενες εβδομάδες – θα εργαστούν σκληρά για αυτό.

Υπάρχουν στρατηγικά ζητήματα. Υπάρχουν επίσης ζητήματα τα οποία απαιτούσαν αμεσότερες αντιδράσεις, όπως περιορισμό του κινδύνου ανθρωπιστικής κρίσης και των αρνητικών επιπτώσεων. Κατάγομαι από την Τσεχική Δημοκρατία, η οποία δεν βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των μέσων ενημέρωσης, αλλά και εμείς έχουμε τις δικές μας εμπειρίες: μετά τη διάσπαση της Τσεχοσλοβακίας το 1992, παρατηρήθηκε ένα τεράστιο μεταναστευτικό ρεύμα – εκατοντάδων χιλιάδων – Ρομά από την Σλοβακία στο τσεχικό έδαφος. Ίσως να μην ήταν όπως η κατάσταση στη Μάλτα, όπου κατανοώ ότι η κατάσταση είναι ιδιαίτερα δύσκολη, αλλά νομίζω ότι όλοι στην ΕΕ έχουν παρόμοια εμπειρία και, αναμφίβολα, πρέπει να συνεργαστούμε.

  Jacques Barrot, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. − (FR) Κύριε Πρόεδρε, όπως είπε ο κ. Vondra, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, η Επιτροπή πρέπει να διασφαλίσει την εφαρμογή των κανόνων. Ωστόσο, κ. Vondra, τα κράτη μέλη πρέπει επίσης να συνεργαστούν και πιστεύω ότι με το σύμφωνο για τη μετανάστευση και το άσυλο και το δυναμισμό της Προεδρίας σας, μαζί θα καταφέρουμε να εργαστούμε σωστά.

Παρατήρησα την αδημονία βουλευτών στη διάρκεια αυτής της συζήτησης, αλλά πρέπει να αναφέρουμε ότι η υλοποίηση του συμφώνου βρίσκεται ακόμη στην αρχή και, όπως είπα μόλις, το νομικό πλαίσιο αρχίζει να διαμορφώνεται και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βάση. Τώρα, προφανώς, πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε προκειμένου να φθάσουμε στη χάραξη μιας κοινοτικής πολιτικής σχετικά με το άσυλο και μιας κοινοτικής πολιτικής για τη μετανάστευση.

Η Ευρώπη πρέπει να επιδείξει μεγαλύτερη ομοψυχία. Μόλις άκουσα τον κ. Busuttil και είναι αλήθεια ότι, έχοντας να αντιμετωπίσουν τη συρροή μεταναστών και αιτούντων άσυλο, κράτη μέλη όπως η Μάλτα πρέπει να αντεπεξέλθουν σε εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις. Η Ευρώπη πρέπει να αποφασίσει ποια είναι η ενότητα η οποία απαιτείται. Αυτό είναι απολύτως σημαντικό.

Θα ήθελα επίσης να δηλώσω ότι προσπαθούμε να βοηθήσουμε όσο περισσότερο μπορούμε μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσφύγων. Θα έλεγα, ωστόσο, στην κ. Frassoni ότι πιθανώς να έχει γίνει κάποιο λάθος, καθώς το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσφύγων δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί, σε καμία περίπτωση, για την καταγραφή των Ρομά. Αποκλείεται να γίνεται κάτι τέτοιο. Δεν είναι αυτός ο σκοπός αυτού του Ταμείου. Εν πάση περιπτώσει, όταν μεταβώ στη Λαμπεντούζα και στη Μάλτα, θα δω πώς χρησιμοποιείται η χρηματοδοτική ενίσχυση την οποία παρέχουμε στα κράτη μέλη.

Σας διαβεβαιώ, λοιπόν, ότι θα δώσουμε μεγάλη προσοχή. Διαθέτουμε επιτέλους ένα αξιόπιστο νομικό πλαίσιο το οποίο θα μας επιτρέψει να δραστηριοποιηθούμε περισσότερο από ό,τι προηγουμένως σχετικά με τις συνθήκες υποδοχής. Ελπίζω επίσης ότι μια πιο ενωμένη Ευρώπη θα επιτρέψει τη βελτίωση της κατάστασης αυτών των μεταναστών, ιδίως των αιτούντων άσυλο, οι οποίοι αξίζουν την απόλυτη προσοχή μας.

Θα ήθελα να απαντήσω στην κ. Sudre, καθώς μου έδωσε μια πολύ καλή εξήγηση της τρομερά ανησυχητικής κατάστασης στη Μαγιότε. Αυτό το οποίο είπε είναι ορθό: οι γαλλικές αρχές μας ενημέρωσαν ότι ένα νέο κέντρο με 140 θέσεις θα ανοίξει το 2010. Το κυριότερο είναι ότι αυτές οι ίδιες αρχές διαπραγματεύονται επί του παρόντος με τις αρχές της Κομόρας τη σύναψη μιας συμφωνίας σχετικά με τη μετακίνηση και τη μετανάστευση, καθώς απαιτείται η εξεύρεση μιας μόνιμης λύσης για τις μεταναστευτικές πιέσεις που ασκούνται στο νησί αυτό.

Σε γενικές γραμμές πρέπει να πω ότι είναι αναγκαία η πολιτική της τήρησης εταιρικών σχέσεων με τις χώρες προέλευσης. Κύριε Vondra, αυτή είναι η προϋπόθεση την οποία πρέπει να πληρούμε, προκειμένου να μειώσουμε έστω και ελάχιστα την ιδιαίτερα υψηλή μεταναστευτική πίεση η οποία ασκείται σε ορισμένα κράτη μέλη, για ορισμένα από τα οποία προκαλεί προβλήματα. Ωστόσο, πιστεύω ότι εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να είναι πολύ ενωμένη, θα μπορούσαμε να βρούμε μια απάντηση στην ανάγκη για μια πιο συντονισμένη διαχείριση των μεταναστευτικών κυμάτων. Αυτό θα ωφελήσει προφανώς τους άνδρες και τις γυναίκες, τους οποίους ποτέ δεν θα πρέπει να ξεχνούμε και οι οποίοι αντιμετωπίζουν πολύ οδυνηρές καταστάσεις.

  Πρόεδρος. − Η συζήτηση έληξε.

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΗΣ κ. WALLIS
Αντιπροέδρου