– Przed głosowaniem:

  David Martin, sprawozdawca. − Pani przewodnicząca! Wiem, jak ważny dla moich kolegów jest lunch – lub, sam nie wiem, może powinno być na odwrót – ale chcę zająć tylko dwie minuty.

W poniedziałek wieczorem uczestniczyliśmy w bardzo ważnej debacie dotyczącej tego czy możemy wyrazić zgodę na umowę z państwami CARIFORUM. Komisja i Rada – i co ważne, obie te instytucje przyjęły na siebie zobowiązania – obiecały nam, że jeżeli chodzi o obietnice dotyczące pomocy, to dostarczą pomoc wysokiej jakości na czas. Zapewniły nas, że żadne z postanowień umowy o partnerstwie gospodarczym nie będzie miało wpływu na dostęp państw karaibskich do leków. Zapewniły nas, że zastosowanie klauzuli najwyższego uprzywilejowania w żaden sposób nie wpłynie na handel między krajami rozwijającymi się i że pięcioletni przegląd na koniec pierwszego etapu tej umowy o partnerstwie gospodarczym będzie przeglądem rzetelnym, uwzględniającym cele rozwoju.

Na podstawie tych obietnic – i oczywiście pod warunkiem, że zostaną one teraz wpisane do protokołu obrad Parlamentu i że zarówno Rada, jak i Komisja będą te zobowiązania honorować i realizować – wierzę, że ta Izba ogromną większością głosów wyrazi dziś zgodę na umowę o partnerstwie gospodarczym z krajami karaibskimi.

Chciałbym podziękować pani komisarz Ashton za jej ogromny wkład w to przedsięwzięcie, pokazaną przez nią elastyczność oraz zaangażowanie. Fakt, że jest ona obecna w trakcie tego głosowania, mówi o niej wiele. Głosowanie zostało zaplanowane na wtorek. Wiem, że aby tu dzisiaj przybyć, zrezygnowała z innych bardzo ważnych spraw i przyjęła na siebie bardzo ważne zobowiązania wobec tego Parlamentu. Chciałbym podziękować Komisji za współpracę i poprosić posłów o zgodę na przyjęcie umowy.

  Helmuth Markov (GUE/NGL). – (DE) Pani przewodnicząca, panie i panowie! W kwestii formalnej. Chciałbym zacytować fragment listu, jaki przewodniczący Pöttering wysłał do mnie jako przewodniczącego Komisji Handlu Międzynarodowego. Proszę się nie obawiać, nie odczytam całego listu.

„Interpretacja art. 47 przedstawiona przez komisję AFCO, do której się pan odnosi, została ogłoszona na posiedzeniu Parlamentu 18 lutego 2009 r. i wobec braku zastrzeżeń została uznana za przyjętą. […] Wnioski dotyczące dwóch umów o partnerstwie gospodarczym [tj. sprawozdania przygotowane przez Davida Martina oraz Erikę Mann] zostały formalnie ogłoszone i przekazane pana komisji [tj. Komisji Handlu Międzynarodowego] dopiero na posiedzeniu 19 lutego 2009 r. W świetle powyższej interpretacji, art. 47 nie będzie mógł być już stosowany do tych dwóch procedur ani do żadnych innych procedur”.

(DE) Dlatego też konieczne jest usunięcie z oficjalnych dokumentów wszystkich odniesień do art. 47. Dotyczy to zarówno pisma przewodniego do dokumentu, spisu treści, strony z opiniami oraz strony, na której opisana jest procedura, będącej ostatnią stroną Komisji Handlu Międzynarodowego. Chciałbym, aby zostało to zaprotokołowane.

  Przewodnicząca. − Dziękuję panu panie pośle Markov. Rzeczywiście miałam poinformować Izbę, że wprowadzono sprostowanie do wszystkich wersji językowych przedmiotowego sprawozdania, polegające na usunięciu wszystkich odniesień do art. 47. Dlatego kwestia, o której Pan wspomniał, zostanie uwzględniona. Wygląda na to, że się zgadzamy, zatem kontynuujmy.