Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή των εγγράφων :

Κείμενα που κατατέθηκαν :

B6-0175/2009

Συζήτηση :

PV 01/04/2009 - 13
CRE 01/04/2009 - 13

Ψηφοφορία :

PV 02/04/2009 - 9.23
CRE 02/04/2009 - 9.23

Κείμενα που εγκρίθηκαν :


Συζητήσεις
Τετάρτη 1 Απριλίου 2009 - Βρυξέλλες Έκδοση ΕΕ

13. Έναρξη διαπραγματεύσεων σε διεθνές επίπεδο με σκοπό τη θέσπιση διεθνούς συνθήκης για την προστασία της Αρκτικής (συζήτηση)
Βίντεο των παρεμβάσεων
PV
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. - Το επόμενο θέμα είναι οι δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με την έναρξη διαπραγματεύσεων σε διεθνές επίπεδο με σκοπό τη θέσπιση διεθνούς συνθήκης για την προστασία της Αρκτικής.

 
  
MPphoto
 

  Alexandr Vondra, Ασκών την Προεδρία του Συμβουλίου. − Κυρία Πρόεδρε, όπως όλοι γνωρίζουμε και μπορούμε να διαβάσουμε καθημερινά, η Αρκτική αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία, και αξίζει μεγαλύτερης προσοχής από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αυτό αναδεικνύεται στο ψήφισμα που ενέκρινε το Κοινοβούλιο τον Οκτώβριο. Χαίρομαι για την ευκαιρία εξέτασης του θέματος αυτού σήμερα το απόγευμα, καθώς γνωρίζω ότι σας απασχολεί ιδιαίτερα.

Μόνον τρία κράτη μέλη της ΕΕ διαθέτουν εδάφη εντός της Αρκτικής περιοχής. Παρ’ όλα αυτά, οι συνέπειες της αλλαγής του κλίματος και των ανθρώπινων δραστηριοτήτων στην περιοχή της Αρκτικής εκτείνονται πέρα από την ίδια την Αρκτική. Τα όσα συμβαίνουν στην Αρκτική έχουν σημαντικές συνέπειες για την ΕΕ στο σύνολό της. Έως τώρα, τα θέματα με διάσταση που σχετίζεται με την Αρκτική εξετάζονταν συνήθως από την Ένωση στο πλαίσιο τομεακών πολιτικών, όπως η θαλάσσια πολιτική ή η καταπολέμηση της αλλαγής του κλίματος. Παρότι η συνεργασία στο πλαίσιο της νέας βόρειας διάστασης καλύπτει ευρωπαϊκές αρκτικές περιοχές, η Ένωση δεν έχει αναπτύξει μια ευρεία πολιτική για την Αρκτική η οποία να συγκεντρώνει όλους τους συναφείς επιμέρους τομείς πολιτικής.

Η κατάσταση αυτή αλλάζει τώρα. Πέρσι τον Μάρτιο, ο Ύπατος Εκπρόσωπος Solana και η Επίτροπος Ferrero-Waldner υπέβαλαν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κοινή έκθεση σχετικά με την αλλαγή του κλίματος και τη διεθνή ασφάλεια. Στην εν λόγω έκθεση τονίζεται το νέο στρατηγικό ενδιαφέρον για την περιοχή της Αρκτικής. Εφιστάται η προσοχή στις ευρείες συνέπειες της περιβαλλοντικής αλλαγής για την Αρκτική και αναγνωρίζεται ότι αυτές μπορεί να έχουν αντίκτυπο στη διεθνή σταθερότητα και στα συμφέροντα της Ευρώπης στον τομέα της ασφάλειας.

Η έκθεση ζητά την ανάπτυξη μιας ειδικής πολιτικής της ΕΕ για την Αρκτική βασισμένης στην αυξανόμενη γεωστρατηγική σημασία της περιοχής, η οποία θα λαμβάνει υπόψη ζητήματα όπως η πρόσβαση σε φυσικούς πόρους και το ενδεχόμενο άνοιγμα νέων εμπορικών δρόμων.

Η Επιτροπή υπέβαλε στη συνέχεια μια ανακοίνωση σχετικά με την ΕΕ και την περιοχή της Αρκτικής τον περασμένο Νοέμβριο. Στην ανακοίνωση περιγράφονται οι διάφορες στρατηγικές προκλήσεις στην περιοχή και προτείνονται συγκεκριμένες δράσεις σε τρεις κύριους τομείς: την προστασία και τη διατήρηση της Αρκτικής σε συνεργασία με τον πληθυσμό της· τη βιώσιμη χρήση των πόρων· και την ενίσχυση της πολυμερούς διακυβέρνησης της Αρκτικής. Το τελευταίο αυτό σημείο καλύπτεται στο ψήφισμα του περασμένου Οκτωβρίου.

Στην ανακοίνωσή της, η Επιτροπή πρότεινε συγκεκριμένα, ως έναν από τους στόχους της πολιτικής της, ότι η ΕΕ θα πρέπει να καταβάλει προσπάθειες για να υποστηρίξει την περαιτέρω ανάπτυξη ενός συστήματος συνεργασίας διακυβέρνησης της Αρκτικής το οποίο θα βασίζεται στη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), και υποστήριξε την πλήρη εφαρμογή των ήδη υφιστάμενων υποχρεώσεων αντί της πρότασης νέων νομοθετικών μέσων. Αυτό είναι ένα από τα κύρια στοιχεία της ανακοίνωσης.

Στα συμπεράσματά του τον περασμένο Δεκέμβριο, το Συμβούλιο χαιρέτισε σαφώς την ανακοίνωση θεωρώντας ότι αποτελεί το πρώτο επίπεδο για μια μελλοντική πολιτική της ΕΕ στην Αρκτική.

Το Συμβούλιο συμφώνησε με την Επιτροπή ότι στόχος της ΕΕ πρέπει να είναι η διατήρηση της Αρκτικής σε συνεργασία με τον πληθυσμό της και ότι οι προκλήσεις της Αρκτικής πρέπει να εξετασθούν με συστηματικό και συντονισμένο τρόπο. Το Συμβούλιο θεωρεί ότι οι στόχοι της ΕΕ μπορούν να επιτευχθούν μόνον σε στενή συνεργασία με όλες τις χώρες εταίρους, τα εδάφη και τις κοινότητες της Αρκτικής, και επισημαίνει επίσης τη διακυβερνητική συνεργασία στην περιοχή.

Το Συμβούλιο χαιρέτισε επίσης την πρόθεση της Επιτροπής να υποβάλει αίτηση για την απόκτηση καθεστώτος μόνιμου παρατηρητή για την εκπροσώπηση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στο Αρκτικό Συμβούλιο. Το Συμβούλιο τόνισε ειδικά τη σημασία της πολυμερούς συνεργασίας σύμφωνα με τις συναφείς διεθνείς συμβάσεις και υπογράμμισε, ειδικότερα, τη UNCLOS.

Σε συμφωνία με την ανακοίνωση της Επιτροπής, δεν εξέφρασε οποιαδήποτε στήριξη στη συγκεκριμένη ιδέα μιας διεθνούς συνθήκης.

Βάσει της θέσης αυτής, το Συμβούλιο προχωρά τώρα στις εργασίες που αφορούν τις λεπτομέρειες της πρότασης δράσης που προβλέπεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής. Ελπίζω να κατέστησα σαφές με τα όσα είπα σήμερα ότι το Συμβούλιο αντιμετωπίζει το ζήτημα με μεγάλη σοβαρότητα.

Αναγνωρίζουμε πλήρως τη διογκούμενη σημασία της περιοχής της Αρκτικής. Συμφωνούμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διαθέτει μια συνολική και συνεκτική πολιτική. Οπωσδήποτε, το Συμβούλιο θα ενημερώσει πλήρως το Κοινοβούλιο σχετικά με τις περαιτέρω εξελίξεις και σας ευχαριστεί για το συνεχές ενδιαφέρον σας για το θέμα αυτό.

 
  
MPphoto
 

  Benita Ferrero-Waldner, Μέλος της Επιτροπής. − Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω το Κοινοβούλιο για το ενδιαφέρον του για την Αρκτική και να πω ότι εκτιμήσαμε ιδιαίτερα το ψήφισμά σας σχετικά με τη διακυβέρνηση της Αρκτικής το οποίο εγκρίθηκε τον περασμένο Οκτώβριο. Έδωσε πολιτική ώθηση στο έργο της Επιτροπής σχετικά με την προαναφερθείσα ανακοίνωση με τίτλο «Η ΕΕ και η περιοχή της Αρκτικής», η οποία εγκρίθηκε τον περασμένο Νοέμβριο.

Γιατί, όμως, το θέμα αυτό είναι τόσο σημαντικό; Συμμεριζόμαστε το ενδιαφέρον σας και το γεγονός ότι η περιοχή της Αρκτικής χρειάζεται διεθνή προσοχή περισσότερο από ποτέ άλλοτε. Επιστημονικά στοιχεία δείχνουν ότι η αλλαγή του κλίματος εξελίσσεται πολύ ταχύτερα στην Αρκτική από ό,τι στον υπόλοιπο κόσμο. Τα τελευταία έξι χρόνια μόνο, το κάλυμμα πάγου έχασε το μισό πάχος του κοντά στον Βόρειο Πόλο και ενδέχεται να ξεπέρασε ένα κρίσιμο σημείο. Πρόκειται για ένα σαφές προειδοποιητικό σήμα, το οποίο θα ήμασταν ανόητοι εάν το αγνοούσαμε. Η ριζική μεταβολή στην Αρκτική έχει αντίκτυπο στους κατοίκους της, στο τοπίο και στην άγρια ζωή της – στη στεριά και στη θάλασσα.

Επομένως, είναι πλέον καιρός να δράσουμε. Για τον λόγο αυτό, εγκρίναμε την ανακοίνωση, η οποία αποτελεί το πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση μιας πολιτικής της ΕΕ για την Αρκτική, θέτοντας τα θεμέλια για μια συνολικότερη προσέγγιση. Η ανακοίνωση επικεντρώνεται σε τρεις ευρείς στόχους: την προστασία και τη διατήρηση της Αρκτικής σε πλήρη συνεργασία με τους κατοίκους της· την προώθηση της βιώσιμης χρήσης των πόρων· και την ενίσχυση της πολυμερούς διακυβέρνησης.

Οι προτάσεις που περιέχονται στην ανακοίνωση είναι αποτέλεσμα μιας πολύ διεξοδικής ανάλυσης της Επιτροπής, η οποία περιλάμβανε διαβουλεύσεις με όλους τους κύριους ενδιαφερόμενους στην Αρκτική, συμπεριλαμβανομένων κρατών μελών της ΕΕ στην Αρκτική και τρίτων κρατών. Κάτι τέτοιο ήταν απαραίτητο, καθώς πολλές δραστηριότητες της ΕΕ και βασικές εξελίξεις παγκόσμιας εμβέλειας, όπως η ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική ή η αλλαγή του κλίματος, έχουν συνέπειες στην Αρκτική.

Επομένως, με βάση τις συζητήσεις αυτές και εν όψει της πρότασης ψηφίσματος που κατατέθηκε για συζήτηση σήμερα, επιτρέψτε μου να τονίσω ότι η περιοχή της Αρκτικής διαφέρει από την Ανταρκτική σε ορισμένα βασικά σημεία. Σε αντίθεση με την Ανταρκτική, η οποία είναι μια μεγάλη, ακατοίκητη ήπειρος που περιβάλλεται από έναν ωκεανό, η Αρκτική είναι ένας θαλάσσιος χώρος, ο οποίος περιβάλλεται από κατοικημένη στεριά που ανήκει σε κυρίαρχες χώρες.

Έτσι, η ιδέα της θέσπισης ενός νομικά δεσμευτικού καθεστώτος ειδικά σχεδιασμένου για την Αρκτική είναι, δυστυχώς, δύσκολη, επειδή κανένα από τα πέντε παράκτια κράτη του Αρκτικού Ωκεανού –Δανία, Νορβηγία, Καναδάς, Ρωσία και Ηνωμένες Πολιτείες– δεν τάσσεται υπέρ ενός τέτοιου καθεστώτος. Φοβάμαι, επομένως, ότι μια τέτοια πρόταση στο παρόν στάδιο δεν θα ήταν μόνον αναποτελεσματική, αλλά θα μπορούσε να αποδειχθεί επιζήμια για τον ρόλο και την αξιοπιστία της ΕΕ στη συνολική συνεργασία της Αρκτικής. Αντί να καταβάλουμε προσπάθειες στον τομέα αυτό, τα συμφέροντα και οι στόχοι της ΕΕ εξυπηρετούνται καλύτερα με την οικοδόμηση ευρύτερης πολυμερούς συνεργασίας και την καλύτερη χρήση των υφιστάμενων νομικών μέσων.

Μέσω της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και άλλων γενικών συμβάσεων, υπάρχει ήδη ένα εκτενές διεθνές νομικό πλαίσιο. Η UNCLOS αποτελεί επίσης τη βάση για την επίλυση διαφορών, συμπεριλαμβανομένης της οριοθέτησης θαλάσσιων συνόρων. Θέλουμε την πλήρη εφαρμογή των συμβάσεων αυτών και, πράγμα πολύ σημαντικό, την προσαρμογή τους στις ιδιαιτερότητες της Αρκτικής. Για παράδειγμα, προτείνουμε ένα ρυθμιστικό πλαίσιο για τη βιώσιμη διαχείριση της αλιείας, όταν οι περιοχές και τα είδη δεν καλύπτονται από άλλες πράξεις.

Δεύτερον, θα συνεργαστούμε στενά με τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό, για την ανάπτυξη και την επιβολή ισχυρών διεθνών προτύπων για ασφαλέστερη ναυσιπλοΐα στην Αρκτική, για τον σεβασμό της ασφάλειας των ανθρώπων και τη βιωσιμότητα του περιβάλλοντος. Κάτι τέτοιο σημαίνει είτε την επέκταση της ισχύουσας νομοθεσίας είτε τη θέσπιση νέας νομοθεσίας.

Τρίτον, θα προασπισθούμε επίσης τις διεθνώς αναγνωρισμένες αρχές της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας και το δικαίωμα αβλαβούς διέλευσης. Τα παράκτια κράτη πρέπει να αποφύγουν τα μέτρα εισαγωγής διακρίσεων όσον αφορά τους κανόνες της ναυσιπλοΐας. Τυχόν μέτρα θα πρέπει να εφαρμοσθούν σε πλήρη συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας.

Τέταρτον, δεν είναι ρεαλιστικό να προταθεί η διεθνής αναστολή της εξόρυξης πόρων στην Αρκτική. Το μεγαλύτερο μέρος των εκτιμώμενων αποθεμάτων ορυκτών, πετρελαίου και φυσικού αερίου βρίσκεται είτε στα κυρίαρχα εδάφη κρατών της Αρκτικής είτε στις αποκλειστικές οικονομικές ζώνες τους, και ορισμένα εξ αυτών έχουν μεγαλόπνοα σχέδια για περαιτέρω δραστηριότητες εξερεύνησης. Ωστόσο, επιμένουμε ότι η εξόρυξη και η χρήση πόρων στην Αρκτική πρέπει να τηρεί πάντοτε τα υψηλότερα δυνατά πρότυπα όσον αφορά το περιβάλλον και τη βιωσιμότητα.

Συμμεριζόμαστε την ανησυχία του Κοινοβουλίου σχετικά με την ανάγκη επείγουσας δράσης στην περιοχή, και η ανακοίνωσή μας προβλέπει μια σειρά από συνεκτικές και συγκεκριμένες προτάσεις. Με βάση τα προαναφερθέντα, προσδοκούμε τη συνέχιση της συνεργασίας μαζί σας καθώς θα αναπτύσσουμε την πολιτική της ΕΕ στην Αρκτική.

Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ τον κοινό στόχο μας, και πρέπει να συνεργαστούμε με τα κράτη της Αρκτικής και με τη διεθνή κοινότητα για να βρούμε τον καλύτερο και αποτελεσματικότερο τρόπο διατήρησης και προστασίας της Αρκτικής για τις μελλοντικές γενεές.

 
  
MPphoto
 

  Anders Wijkman, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – Κυρία Πρόεδρε, έλαβα μέρος σε διάφορες συσκέψεις στην περιοχή της Αρκτικής, οι οποίες επικεντρώνονταν σε μεγάλο βαθμό στην αλλαγή του κλίματος.

Συνήθως, η πρώτη ημέρα των συσκέψεων αυτών αφιερώνεται στις σοβαρές συνέπειες της υπερθέρμανσης του πλανήτη για την περιοχή, την άγρια φύση της, τη ζωή των κατοίκων της και ούτω καθεξής. Η δεύτερη ημέρα αφιερώνεται πολύ συχνά στις ευκαιρίες γεωλογικής εξερεύνησης. Πράγμα κάπως αντιφατικό. Θα έλεγα ότι η ταχεία εκμετάλλευση γεωλογικών πόρων συνεπάγεται, φυσικά, πολύ σοβαρούς κινδύνους.

Συμφωνώ ότι δεν μπορούμε να παραλληλίσουμε ακριβώς την Αρκτική με την Ανταρκτική – συμφωνώ με την κ. Επίτροπο ως προς αυτό. Ταυτόχρονα, δεδομένου ότι δεν διαθέτουμε ένα προσεκτικό, βιώσιμο περιβαλλοντικό πλαίσιο για το είδος των δραστηριοτήτων που εξετάζονται σήμερα από τις χώρες στην περιοχή αυτή, πιστεύω ότι το παρόν ψήφισμα στέλνει ένα πολύ σημαντικό μήνυμα: προσοχή. Νομίζω ότι το γεγονός ότι όλες οι πολιτικές ομάδες το υποστηρίζουν είναι σημαντικό.

Αναφέρουμε τρεις εναλλακτικούς τρόπους για να προχωρήσουμε: πρώτον, μια διεθνή συνθήκη, η οποία θα περιέχει φυσικά ειδικές διατάξεις για τη συγκεκριμένη περιοχή σε σύγκριση με την Ανταρκτική· δεύτερον, αναστολή της εκμετάλλευσης, εν αναμονή νέων επιστημονικών ερευνών και καλύτερης κατανόησης της περιοχής και του ευάλωτου ή ευαίσθητου χαρακτήρα της, αλλά και εν αναμονή των αποτελεσμάτων πολλών εναλλακτικών λύσεων στον τομέα της ενέργειας, οι οποίες αναπτύσσονται τώρα προοδευτικά. Ίσως στο μέλλον να μην χρειαστούμε καθόλου αυτά τα ορυκτά αποθέματα.

Επομένως, πιστεύω ότι ακόμη και αν οι συνάδελφοι στο παρόν Σώμα μπορεί να έχουν ελαφρώς διαφορετικές απόψεις σχετικά με τον πιο υπεύθυνο τρόπο για να προχωρήσουμε, νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό ότι όλοι υποστηρίζουμε το παρόν ψήφισμα. Θέλω να τονίσω ότι θέλουμε να προχωρήσουμε πέρα από την απλή ενισχυμένη πολυμερή συνεργασία και τον διάλογο· θέλουμε να διασφαλίσουμε την προστασία της ασφάλειας του περιβάλλοντος και της ζωής των κατοίκων της περιοχής.

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. COCILOVO
Αντιπροέδρου

 
  
MPphoto
 

  Véronique De Keyser, εξ ονόματος της Ομάδας PSE.(FR) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω εν συντομία τι συμβαίνει στην Αρκτική, ώστε όλοι να κατανοήσουν τι διακυβεύεται στην παρούσα συζήτηση. Στον Βόρειο Πόλο, η υπερθέρμανση του πλανήτη εντείνει τις ορέξεις για έλεγχο του φυσικού πλούτου της περιοχής. Το λιώσιμο των πάγων θα διευκολύνει, όπως είπατε, την εκμετάλλευση των μεγάλων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου και το άνοιγμα πλωτών θαλάσσιων οδών μεταξύ Ανατολής και Δύσης, επιτρέποντας στα φορτηγά πλοία να διανύουν χιλιάδες χιλιόμετρα λιγότερα, αλλά δυστυχώς αυτό θα έχει καταστροφικές συνέπειες για το περιβάλλον.

Οι διεκδικήσεις κυριαρχίας στην περιοχή από τις πέντε συνοριακές χώρες –Καναδάς, Δανία, Ρωσία, Ηνωμένες Πολιτείες και Νορβηγία– οδηγούν σε προφανείς εντάσεις. Ο καναδός υπουργός Εξωτερικών ανακοίνωσε αυτή την εβδομάδα ότι η κυριαρχία του Καναδά στα εδάφη και στα ύδατα της Αρκτικής είναι παλαιά, καλά θεμελιωμένη και βασισμένη σε ιστορικό τίτλο. Είπε ότι η καναδική κυβέρνηση θα υποσχεθεί και αυτή αυξημένη πολιτική παρακολούθηση και μεγαλύτερη στρατιωτική παρουσία στα καναδικά ύδατα της Αρκτικής.

Αντίστοιχη ήταν η ανακοίνωση από το Κρεμλίνο της πρόθεσής του να αναπτύξει στρατιωτικές δυνάμεις στην Αρκτική για την προστασία των συμφερόντων του. Έως τώρα, η ρύθμιση της στρατηγικής αυτής περιοχής βασιζόταν στη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, η οποία υπογράφηκε από 150 χώρες στις 10 Δεκεμβρίου 1982. Η σύμβαση ορίζει ότι τα παράκτια κράτη ασκούν έλεγχο σε μια περιοχή σε απόσταση έως 200 μιλίων από τις ακτές τους και έχουν οικονομικά δικαιώματα στους πόρους του βυθού, αλλά η περιοχή αυτή μπορεί να επεκταθεί εάν τα κράτη μπορούν να αποδείξουν ότι η υφαλοκρηπίδα τους εκτείνεται πέρα από τα 200 μίλια. Έχουν προθεσμία έως τον Μάιο του 2009 –δηλαδή πολύ σύντομα– για να υποβάλουν ένα τέτοιο αίτημα στα Ηνωμένα Έθνη.

Η Ρωσία ανέλαβε την πρωτοβουλία το 2001, εξ ου και η παρούσα αναταραχή. Κατά την άποψη της ομάδας μου, και του κ. Rocard, ο οποίος ξεκίνησε τη συζήτηση αυτή στη Σοσιαλιστική Ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και διορίσθηκε πρόσφατα πρέσβης για την Αρκτική, λαμβάνοντας υπόψη τις συνέπειες για την ενέργεια, το περιβάλλον και τη στρατιωτική ασφάλεια, η σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας δεν ενδείκνυται για την Αρκτική. Ο Βόρειος Πόλος αποτελεί παγκόσμιο περιουσιακό στοιχείο το οποίο πρέπει να προστατευθεί με έναν δεσμευτικό χάρτη, στον οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο. Θέλουμε έναν Βόρειο Πόλο καθαρό και κυρίως χωρίς στρατεύματα.

 
  
MPphoto
 

  Diana Wallis, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – Κύριε Πρόεδρε, η συζήτηση αυτή αποτελεί προφανώς συνέχεια του ψηφίσματός μας του περασμένου Οκτωβρίου για τη διακυβέρνηση της Αρκτικής. Η ομάδα μας δεν έχει πρόβλημα να υποστηρίξει την επιθυμία για μια συνθήκη για την Αρκτική, αλλά κυρίως αναζητώντας έναν νέο τρόπο διακυβέρνησης. Η συνθήκη είναι ίσως πιο συμβολική, αλλά αυτό που τονίζουμε είναι η συνεργασία και ο σεβασμός των χωρών, και ιδίως των κατοίκων της Αρκτικής. Όπως είπατε ήδη, οι κάτοικοί της είναι που διαφοροποιούν την Αρκτική από την Ανταρκτική.

Υπάρχουν ήδη διεθνείς δομές –οι κανόνες του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ), το διεθνές δίκαιο της θάλασσας– αλλά απαιτείται κάτι πιο προσαρμοσμένο και πιο ειδικό. Πρέπει να αξιοποιήσουμε το έργο του Αρκτικού Συμβουλίου. Κυρία Επίτροπε, πρέπει να συμμετάσχετε σε αυτό όσο το δυνατόν συντομότερα και πρέπει να συμβάλετε στην οικοδόμηση της πολιτικής του ικανότητας. Πρέπει, με κάθε κόστος, να αποφύγουμε την υποχώρηση σε μια κυριαρχία παρωχημένου τύπου, σε εδαφικές διεκδικήσεις και διακυβερνητισμό. Απαιτείται ένα νέο στυλ διακυβέρνησης για την ευάλωτη αυτή περιοχή του πλανήτη μας, στην οποία κάθε πολίτης του κόσμου νιώθει ότι έχει συμφέροντα ή διακυβεύματα.

Πρέπει επίσης να επιδείξουμε τα διαπιστευτήριά μας για την ανάμειξη στην Αρκτική και οι επιδόσεις μας, ως Ευρωπαίων, δεν είναι καλές. Οι ναυτικοί και οι έμποροι της Ευρώπης κατέστρεψαν το περιβάλλον της Αρκτικής τον 17ο και τον 18ο αιώνα με τον λεγόμενο «βιασμό του Spitsbergen». Οι βιομηχανικές εκπομπές μας είναι αυτές που ευθύνονται άμεσα για την έντονη αλλαγή του κλίματος στην περιοχή, και τώρα απειλούμε να επιβάλουμε τις αξίες και τις παραδόσεις μας στους λαούς της Αρκτικής, σε αυτήν την πολύ ευαίσθητη συγκυρία. Πρέπει να τους ακούσουμε και να συνεργαστούμε μαζί τους, καθώς, ειλικρινά, οι επιδόσεις τους όσον αφορά την προστασία του περιβάλλοντός τους είναι καλύτερες από τις δικές μας. Επομένως, η ομάδα μας δεν θα υποστηρίξει την 50ετή αναστολή της εκμετάλλευσης.

 
  
MPphoto
 

  Godfrey Bloom, εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. – Κύριε Πρόεδρε, ζω σε ένα όμορφο νησί –ένα πανέμορφο νησί– το οποίο καταστρέφεται συστηματικά από την Ευρωπαϊκή Ένωση τα τελευταία 15 χρόνια. Είδα την οδηγία για τους χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την οποία βιομηχανικά απόβλητα –τα οποία χαρακτηρίζονται γελοιωδώς «κοπρόχωμα»– καταλήγουν στο έδαφος. Είδα εκατοντάδες χιλιάδες ψάρια να πετώνται στη Βόρεια Θάλασσα. Κοντά στο χωριό μου, είδα τα πρώην υπέροχα χωράφια σιταριού και κριθαριού και τα λιβάδια όπου έβοσκαν γαλακτοπαραγωγικά κοπάδια να μετατρέπονται σε πράγματα όπως η ευλαλία και κάθε είδους άλλα βιοκαύσιμα, καταστρέφοντας το περιβάλλον μας και αυξάνοντας το κόστος των τροφίμων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να επιτύχουμε τους στόχους μας όσον αφορά την ανανεώσιμη ενέργεια. Τριάντα πέντε χιλιάδες ανεμογεννήτριες μεγέθους ενός τζάμπο, η μεγαλύτερη βεβήλωση του όμορφου νησιού μου από την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης. Και τώρα θέλετε να επέμβετε σε μια από τις τελευταίες περιοχές άγριας φύσης στον κόσμο, την Αρκτική. Λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, συνάδελφοι, θα σας πω ότι συμφωνώ με την κ. Wallis. Οι επιδόσεις σας είναι φρικτές και η απάντηση πρέπει να είναι μην ανακατευθείτε σε αυτήν.

 
  
MPphoto
 

  Avril Doyle (PPE-DE). - Κύριε Πρόεδρε, ναι, η κ. Επίτροπος έχει δίκιο. Η Αρκτική διαφέρει από την Ανταρκτική από πολλές απόψεις, και αναφέρθηκα στο θέμα αυτό στο παρόν Σώμα μόλις πριν από μερικούς μήνες, στις 8 Οκτωβρίου 2008.

Η Αρκτική, όπως είπα τότε, διαδραματίζει έναν ολοένα και σημαντικότερο γεωστρατηγικό ρόλο στον κόσμο μας, και την τελευταία δεκαετία ανέκυψαν αρκετά κρίσιμα ζητήματα στην περιοχή αυτή. Βρισκόμαστε σήμερα αντιμέτωποι με το άνοιγμα θαλάσσιων οδών που ήταν κλειστές έως τώρα, ως άμεση συνέπεια της αλλαγής του κλίματος. Αυτό δεν μας εκπλήσσει, καθώς η Αρκτική θερμαίνεται πολύ ταχύτερα, με αύξηση της θερμοκρασίας της κατά δύο βαθμούς τα τελευταία εκατό χρόνια σε σύγκριση με τον μέσο όρο των μόλις 0,6 βαθμών στον υπόλοιπο κόσμο.

Αυτό το εξαιρετικά ευάλωτο οικοσύστημα δέχεται ολοένα και μεγαλύτερες πιέσεις από χώρες που διψούν για πόρους και οι οποίες θέλουν να εκμεταλλευθούν τις δυνατότητές της χωρίς να λάβουν κατάλληλα υπόψη τη θεμελιώδη σημασία της Αρκτικής ως σταθεροποιητικού παράγοντα για το παγκόσμιο κλίμα.

Συμφωνώ με την επισήμανση της κ. Wallis ότι μια έκκληση για 50ετή αναστολή κάθε εκμετάλλευσης δεν είναι ούτε πρακτική ούτε λογική, αλλά πιστεύω ότι μια περιορισμένη αναστολή της νέας εκμετάλλευσης –εν αναμονή καινούριων επιστημονικών μελετών– είναι κάτι στο οποίο θα έπρεπε ίσως να συμφωνήσουν όλες οι πολιτισμένες χώρες.

Πέραν τούτου, η ΕΕ αριθμεί μεταξύ των κρατών μελών της τρεις χώρες της Αρκτικής μαζί με άλλους δύο γείτονες του ΕΟΧ, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν μαζί περισσότερο από το αριθμητικό ήμισυ των μελών του Αρκτικού Συμβουλίου. Αυτός είναι επαρκής λόγος για να μπορέσουμε να επιβεβαιώσουμε τη θέση μας, με την καλύτερη του όρου έννοια, στην παγκόσμια σκηνή στο θέμα αυτό.

Η Αρκτική είναι κρίσιμης σημασίας για το παγκόσμιο κλίμα, και για τον λόγο αυτό και μόνον πρέπει να είμαστε μέρος του νέου στυλ διακυβέρνησης αυτού του όμορφου τόπου που είναι –όπως είπε ο προηγούμενος ομιλητής– μια από τις τελευταίες περιοχές άγριας φύσης στον κόσμο μας.

 
  
MPphoto
 

  Martí Grau i Segú (PSE).(ES) Η περιοχή της Αρκτικής είναι μια από τις πιο ευαίσθητες στον πλανήτη μας. Οι συνέπειες της απεριόριστης εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων της θα είναι καταστροφικές, όχι μόνον για τη γύρω περιοχή και τους αυτόχθονες πληθυσμούς, αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο.

Το λιώσιμο μεγάλων περιοχών έχει καταστήσει τους κινδύνους αυτούς πραγματικότητα, δημιουργώντας την ανάγκη για μια νέα παγκόσμια ρύθμιση για την προστασία της Αρκτικής, ανάλογη με αυτήν που ισχύει για την Ανταρκτική, λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορές που ήδη τονίσθηκαν στη συζήτηση.

Χρειαζόμαστε μια διεθνή συνθήκη μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων μερών, συμπεριλαμβανομένης αναμφίβολα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να προστατεύσουμε το μοναδικό περιβάλλον της Αρκτικής, να εξασφαλίσουμε την πλήρη βιωσιμότητα κάθε είδους ανθρώπινης δραστηριότητας και να εφαρμόσουμε πολυμερή ρύθμιση της ναυσιπλοΐας στις νέες θαλάσσιες οδούς που θα καταστούν προσπελάσιμες.

Στο χρόνια που ακολούθησαν τη σύστασή του, το Αρκτικό Συμβούλιο υπήρξε υπόδειγμα συνεργασίας για τη διαχείριση κοινών προβλημάτων. Σε αυτούς τους δύσκολους και αβέβαιους καιρούς, πρέπει να μεταφέρουμε αυτό το πνεύμα και την κατανόηση σε ανώτερο επίπεδο ώστε να αποφύγουμε την εμπλοκή γειτονικών κρατών ή άλλων διεθνών παραγόντων σε γεωστρατηγικές διαφορές και να μην ξεχάσουμε ποιος πρέπει να είναι ο κοινός μας στόχος: η διατήρηση μιας σπουδαίας κοινής κληρονομιάς.

 
  
MPphoto
 

  Laima Andrikienė (PPE-DE). – Κύριε Πρόεδρε, συζητούμε σήμερα την προστασία της Αρκτικής, ένα θέμα που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον – και όχι μόνον για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πρώτον, επειδή θεωρείται ότι η περιοχή της Αρκτικής περιέχει τεράστιους ενεργειακούς πόρους –έως 20% των μη ανακαλυφθέντων και τεχνικά απολήψιμων αποθεμάτων του κόσμου– ο πειρασμός αξιοποίησης των πόρων αυτών είναι ακαταμάχητος. Δεύτερον, το περιβάλλον της Αρκτικής είναι εξαιρετικά ευαίσθητο. Ολόκληρη η διεθνής κοινότητα θα επηρεασθεί από πολλές από τις αλλαγές που λαμβάνουν χώρα. Τρίτον, υπάρχουν εδαφικές διαφορές στην Αρκτική. Υπάρχει κίνδυνος πυροδότησης σημαντικών συγκρούσεων μεταξύ χωρών που θέλουν να προστατεύσουν –ακόμη και με στρατιωτικά μέσα– αυτά που οι χώρες της περιοχής θεωρούν εθνικά τους συμφέροντα.

Είναι καιρός το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταστήσει τη θέση του σαφή, καθώς δεν έλαβε σχεδόν καθόλου μέρος στη συζήτηση έως τώρα, με εξαίρεση το ψήφισμά μας που εγκρίθηκε πέρσι τον Οκτώβριο, και το οποίο ζητούσε μια διεθνή συνθήκη για την προστασία της Αρκτικής. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ και οι συνδεδεμένες χώρες του ΕΟΧ αποτελούν περισσότερο από το 50% των μελών του Αρκτικού Συμβουλίου. Όπως συμβαίνει και στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Αρκτική πρέπει να αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Υποστηρίζω πλήρως το σχέδιο της πρότασής μας, με το οποίο ζητάμε από την Επιτροπή και το Συμβούλιο να εργαστούν προς την κατεύθυνση της θέσπισης αναστολής στην εκμετάλλευση των γεωλογικών πόρων στην Αρκτική για διάστημα 50 ετών, εν αναμονή καινούριων επιστημονικών μελετών. Εμείς, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να καλέσουμε την Επιτροπή να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τις ρωσικές αρχές σε διάφορα σημαντικά θέματα τα οποία απαριθμούνται στο σχέδιο του ψηφίσματός μας. Είναι καιρός να περιληφθεί η Αρκτική στην ημερήσια διάταξη της επικείμενης συνόδου κορυφής ΕΕ-Ρωσίας.

 
  
MPphoto
 

  Christian Rovsing (PPE-DE).(DA) Κύριε Πρόεδρε, η Γροιλανδία είναι τμήμα του Βασιλείου της Δανίας με σημαντική ευθύνη στο πλαίσιο της τοπικής κυβέρνησης. Η Αρκτική δεν είναι ακατοίκητη. Δεν είναι μια έκταση γης χωρίς ρύθμιση, όπως η Ανταρκτική. Αντίθετα, οι εκτάσεις γης είναι μέρος των χωρών της Αρκτικής και τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι ήδη ζουν εκεί, εκ των οποίων το ένα τρίτο είναι αυτόχθονες. Οι άνθρωποι αυτοί και οι χώρες τους έχουν τη θεμιτή απαίτηση να εκμεταλλευθούν τους πόρους και τις ευκαιρίες που υπάρχουν στην περιοχή. Μόνον η θάλασσα που βρίσκεται στη μέση έχει διεθνές καθεστώς, και στην περίπτωση αυτή η σχετική νομική βάση είναι η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS). Η προσέγγιση αυτή επιβεβαιώθηκε επίσης από τα παράκτια κράτη της Αρκτικής στη δήλωση του Ilulissat του 2008. Εκτός από τη UNCLOS, υπάρχουν πολλές άλλες συναφείς διεθνείς και περιφερειακές πράξεις. Δεν υπάρχει ανάγκη για περισσότερη διακυβέρνηση. Στην καλύτερη περίπτωση, απαιτείται προσαρμογή των ήδη υφιστάμενων πράξεων. Η Δανία υπέβαλε πρόταση στο Αρκτικό Συμβούλιο για την εξέταση των υφιστάμενων συμφωνιών με στόχο την επικαιροποίησή τους. Αυτό θα γίνει και πρέπει να γίνει με τη συνεργασία των κρατών και των κατοίκων της Αρκτικής.

 
  
MPphoto
 

  Charles Tannock (PPE-DE). – Κύριε Πρόεδρε, η συνθήκη για την Ανταρκτική αποτελεί λαμπρό παγκόσμιο παράδειγμα, το οποίο αποδεικνύει ότι οι εδαφικές διεκδικήσεις από τα παράκτια κράτη μπορούν να τεθούν στο περιθώριο προς όφελος της ειρηνικής συνεργασίας και της επιστημονικής έρευνας. Καθώς ο κόσμος βρίσκεται αντιμέτωπος με το ζήτημα της υπερθέρμανσης του πλανήτη και της συνέπειές της στο λιώσιμο των δύο πόλων προκαλώντας την άνοδο του επιπέδου των θαλασσών, και καθώς τα παγωμένα θαλάσσια περάσματα της Αρκτικής ανοίγουν και πάλι στη ναυσιπλοΐα, είναι σημαντικό να βρεθεί μια ανάλογη ρύθμιση για τον παγωμένο βορρά της Αρκτικής που πλέον λιώνει. Ο αγώνας για διεκδικήσεις κυριαρχίας και για τους ορυκτούς πόρους της Αρκτικής, όπως εκδηλώνεται με τη θεατρική τοποθέτηση της ρωσικής σημαίας στον βυθό της θάλασσας, πρέπει να απορριφθεί.

Η ΕΕ πρέπει να προσπαθήσει να πείσει τα πέντε παράκτια κράτη της Αρκτικής –Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδάς, Ρωσίας, Νορβηγία και Δανία– σχετικά με τη σοφία μιας τέτοιας προσέγγισης.

 
  
MPphoto
 

  Johannes Lebech (ALDE).(DA) Κύριε Πρόεδρε, ως Δανός που ενεπλάκη στην κατάθεση της παρούσας πρότασης ψηφίσματος μαζί με την κ. Wallis στην Ομάδα της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη δεν είμαι κατ’ ανάγκη ιδιαίτερα δημοφιλής. Ωστόσο, πιστεύω ότι η βασική προσέγγιση που υιοθετεί το παρόν ψήφισμα είναι ορθή. Είναι καλό που η ΕΕ επικεντρώνεται στην περιοχή της Αρκτικής. Είναι επίσης καλό για τα μικρά κράτη της Δανίας και της Νορβηγίας που η ΕΕ εμπλέκεται στο θέμα αυτό, ώστε να μην χρειαστεί να συναλλαχθούμε μόνον με τους μεγάλους παράγοντες στην περιοχή, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία.

Ωστόσο, θα ήθελα να πω ότι δεν μπορώ να ψηφίσω υπέρ της αναστολής της εκμετάλλευσης που περιλήφθηκε πλέον στο ψήφισμα. Καταρχάς, δεν είναι καθόλου ρεαλιστική. Η Ρωσία και οι ΗΠΑ δεν θα τη δεχθούν σε καμία περίπτωση. Επιπλέον, ωστόσο, πιστεύω επίσης, όπως είπε ο κ. Rovsing, ότι πρέπει να λάβουμε υπόψη τους ανθρώπους που ζουν στην περιοχή, και οι κάτοικοι της Γροιλανδίας προσδοκούν εύλογα, και φυσικά έχουν το δικαίωμα, να μπορούν να χρησιμοποιήσουν τους φυσικούς πόρους της επικράτειάς τους, όπως μπορεί να κάνει κάθε άλλη χώρα στην επικράτειά της.

 
  
MPphoto
 

  Marie Anne Isler Béguin (Verts/ALE).(FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, θα ήθελα απλώς να σας υπενθυμίσω ότι οι πολικές αρκούδες στα κομμάτια πάγου ήταν αυτές που μας έδειξαν την έκταση της χημικής ρύπανσης που επηρεάζει ολόκληρο τον κόσμο. Εντοπίσθηκε DDT στο λίπος τους και γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά ότι η ουσία αυτή δεν χρησιμοποιείται στα κομμάτια πάγου.

Σε κάθε περίπτωση, θα ήθελα να ευχαριστήσω την Επιτροπή για την πρόταση που διατύπωσε μετά τη συζήτηση που είχαμε εδώ στο Κοινοβούλιο, επειδή είναι πραγματικά επείγον, λόγω της αλλαγής του κλίματος, να προστατεύσουμε την μόνη περιοχή η οποία έχει μείνει μακριά από τις αρπακτικές διαθέσεις του ανθρώπου. Αυτό πρέπει να το θυμόμαστε.

Φυσικά, η πολιτική πτυχή εμφανίζει επείγοντα χαρακτήρα –και θα επαναλάβω εδώ τα όσα είπε η κ. De Keyser– επειδή, τελικά, πρέπει να κάνουμε κάτι για την Αρκτική. Πράγματι, ορισμένοι από τους κυρίους τμήματος της ηπείρου αυτής έχουν σχέδια σε αυτήν. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η Ρωσία, για την οποία μιλήσαμε πρόσφατα, επιθυμεί να εγκαθιδρύσει τα σύνορά της πέρα από τη θαλάσσια περιοχή της και να τα επεκτείνει πάνω από την υφαλοκρηπίδα. Επομένως, το ζήτημα αποκτά επείγοντα χαρακτήρα για εμάς, επειδή η Ρωσία θέλει επίσης να τοποθετήσει εκεί ρωσικές σημαίες και να εγκαταστήσει στρατιωτικές μονάδες, όπως ο Καναδάς.

Αυτό που ίσως λείπει από την πρότασή σας είναι αυτό που ζητήσαμε την περασμένη φορά, δηλαδή μια διεθνής συνθήκη για την προστασία της Αρκτικής, η οποία θα μας επιτρέψει να εξασφαλίσουμε την προστασία της άπαξ και διά παντός.

 
  
MPphoto
 

  Alojz Peterle (PPE-DE).(SL) Είμαστε μάρτυρες των φυσικών και ανθρωπογενών κρίσεων που συμβαίνουν στην Αρκτική. Οι προσπάθειές μας πρέπει να προσανατολισθούν στο να εξασφαλίσουμε ότι δεν θα τις ακολουθήσουν πολιτικές κρίσεις ή κρίσεις οποιουδήποτε άλλου είδους. Η έκκληση για μια υπεύθυνη προσέγγιση απέναντι στην Αρκτική είναι ένα σήμα κινδύνου και ζήτημα παγκόσμιας διακυβέρνησης. Χαιρετίζω, ειδικότερα, κάθε προσπάθεια η οποία σέβεται τους αυτόχθονες πληθυσμούς της περιοχής αυτής.

 
  
MPphoto
 

  Paul Rübig (PPE-DE).(DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, καταρχάς θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Ferrero-Waldner, η οποία συνεργάσθηκε πραγματικά πολύ στενά με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και είναι αναμφίβολα η πιο εργατική επίτροπος στον συγκεκριμένο τομέα: το εκτιμώ πραγματικά. Ήταν επίσης παρούσα στη σύσκεψή μας με τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο την περασμένη εβδομάδα: άλλωστε, η βόρεια διάσταση είναι ιδιαίτερα σημαντική εδώ, και η κ. Diana Wallis έχει τονίσει και αυτή κατ’ επανάληψη ότι η Ευρώπη φέρει μια πολύ ιδιαίτερη ευθύνη σχετικά.

Πιστεύω ότι, ιδίως σε εποχή χρηματοπιστωτικής και ενεργειακής κρίσης, οφείλουμε να επιδείξουμε ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον στον συγκεκριμένο τομέα καθώς και να ανταποκριθούμε στις επιθυμίες και στις ανάγκες του πληθυσμού σχετικά, επειδή, τελικά, ο άνθρωπος και η φύση δεν αντιπαρατίθενται, αλλά πρέπει να συμπληρώνουν ο ένας τον άλλο. Από την άποψη αυτή, νομίζω ότι μπορούμε να επισημάνουμε μερικές ευχάριστες επιτυχίες, ιδίως στην ενεργειακή πολιτική, και ίσως μπορέσουμε να εντείνουμε τη συνεργασία στον συγκεκριμένο τομέα.

 
  
MPphoto
 

  Alexandr Vondra, Ασκών την Προεδρία του Συμβουλίου. Κύριε Πρόεδρε, χαιρετίζω την επίκαιρη αυτή συζήτηση. Ως αποτέλεσμα της αναζήτησης πόρων και της αλλαγής του κλίματος, η περιοχή της Αρκτικής βρίσκεται στα πρόθυρα βαθιάς αλλαγής. Δεν είναι μόνον η ίδια η περιοχή η οποία είναι πιθανό να επηρεασθεί, αλλά, όπως αναγνώρισαν πολλοί ομιλητές εδώ σήμερα, και ολόκληρη η ΕΕ. Με φόντο τις εξελίξεις αυτές, είναι σημαντικό να προσεγγίσει η ΕΕ την Αρκτική με συνολικό και στρατηγικό τρόπο ο οποίος θα καλύψει ευρύ φάσμα ζητημάτων, όπως το περιβάλλον, οι μεταφορές, η βιοποικιλότητα, η αλλαγή του κλίματος, οι ναυτιλιακές υποθέσεις, η ενέργεια και η έρευνα, καθώς και η προστασία της ζωής των αυτοχθόνων κατοίκων.

Θεωρώ ότι το Συμβούλιο εξετάζει τώρα το ζήτημα αυτό με μεγάλη σοβαρότητα. Υποστηρίζει ευρέως τις προτάσεις που περιλαμβάνονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής. Αυτή πρέπει να αποτελέσει τη βάση για μια πολιτική για την Αρκτική, η οποία πρέπει να αναπτυχθεί με συνολικό τρόπο. Σε όσους έκαναν λόγο για μια νέα συνθήκη, πρέπει να πω ότι δεν υπάρχει θέση του Συμβουλίου επί του παρόντος, επειδή το Συμβούλιο εξετάζει επί του παρόντος τις προτάσεις της Επιτροπής. Θα ήθελα απλώς να υπενθυμίσω τα συμπεράσματα του Συμβουλίου του Δεκεμβρίου. Στα συμπεράσματα, αναφέρουμε ότι οι στόχοι της ΕΕ μπορούν να επιτευχθούν μόνον σε στενή συνεργασία με τις χώρες της Αρκτικής, και η ΕΕ πρέπει να ενισχύσει τη συμμετοχή της σύμφωνα με τις ισχύουσες διεθνείς συμβάσεις.

Όπως προανέφερα, οι προτάσεις της Επιτροπής εξετάζονται επί του παρόντος λεπτομερέστερα. Πιστεύω ότι θα διευκολύνουν τη συμφωνία σχετικά με μια συνολική απόκριση στις πολλές και ποικίλες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε στην περιοχή της Αρκτικής. Χαιρετίζω το ενδιαφέρον του Σώματος και είμαι έτοιμος να επανέλθω για να σας ενημερώσω όταν το Συμβούλιο θα έχει συμφωνήσει στη θέση του.

 
  
MPphoto
 

  Benita Ferrero-Waldner, Μέλος της Επιτροπής. − Κύριε Πρόεδρε, όπως υπογράμμισα στην αρχή της σημαντικής αυτής συζήτησης, η Ευρωπαϊκή Ένωση καλείται να διαδραματίσει έναν ολοένα και μεγαλύτερο ρόλο στην προστασία του περιβάλλοντος της Αρκτικής, στην προώθηση της βιώσιμης εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων και στη βελτίωση της πολυμερούς διακυβέρνησης. Είμαστε προσηλωμένοι στη διατήρηση της Αρκτικής και, ταυτόχρονα, στόχος μας είναι να συμβάλουμε σε ένα συνεργατικό σύστημα, το οποίο θα εξασφαλίσει βιωσιμότητα, καθώς και ελεύθερη και ισότιμη πρόσβαση. Προκειμένου να στεφθούν από επιτυχία οι σημαντικές αυτές προσπάθειες, πρέπει να συνεργασθούμε στενά με όλα τα κράτη της Αρκτικής και τα ενδιαφερόμενα μέρη στην Αρκτική, όπως προανέφερα.

Ως προς αυτό, η Επιτροπή προτείνει την προώθηση της πλήρους εφαρμογής και της επεξεργασίας των υφιστάμενων υποχρεώσεων αντί της πρότασης νέων νομικών πράξεων με σκοπό τη βελτίωση της ασφάλειας και της σταθερότητας και την αυστηρή περιβαλλοντική διαχείριση και βιώσιμη χρήση των πόρων, καθώς και την ανοικτή και ισότιμη πρόσβαση. Ταυτόχρονα, η ΕΕ έχει ήδη τονίσει ότι, για τις περιοχές που βρίσκονται εκτός εθνικής δικαιοδοσίας, οι διατάξεις για την περιβαλλοντική προστασία βάσει της παρούσας σύμβασης παραμένουν κάπως γενικές, και θα συνεχίσουμε τις προσπάθειες στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την περαιτέρω ανάπτυξη ορισμένων από τα πλαίσια, προσαρμόζοντάς τα στις νέες συνθήκες ή στις ιδιαιτερότητες της Αρκτικής. Για παράδειγμα, μια νέα συμφωνία εφαρμογής της UNCLOS σχετικά με τη θαλάσσια βιοποικιλότητα εκτός των περιοχών εθνικής δικαιοδοσίας θα μπορούσε να λάβει υπόψη την Αρκτική, και υποβάλαμε επίσης την αίτησή μας στη νορβηγική προεδρία του Αρκτικού Συμβουλίου. Η αποδοχή της αίτησης της Επιτροπής απαιτεί την ομόφωνη απόφαση όλων των μελών του Αρκτικού Συμβουλίου. Η απόφαση αυτή, η οποία αναμένεται στις 29 Απριλίου –δηλαδή, πολύ σύντομα– ενδέχεται να επηρεασθεί αρνητικά από μια πρωτοβουλία που ίσως προτείνει μια συνθήκη για την Αρκτική, επομένως πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στο σημείο αυτό.

Τέλος, θα ήθελα να πω ότι τα παράκτια κράτη ης Αρκτικής εκδηλώνουν σαφή προτίμηση για τη UNCLOS ως βάση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να λάβει υπόψη το στοιχείο αυτό, τη στιγμή που θέλει να αναπτύξει ακόμη πιο ισχυρή συνεργασία προς όφελος της Αρκτικής, των κατοίκων της και της άγριας φύσης της. Στο πλαίσιο αυτό, δεν πρέπει να αποδυναμώσουμε τα υφιστάμενα πλαίσια συνεργασίας, καθώς κάτι τέτοιο δεν θα εξυπηρετήσει τους στόχους και τα συμφέροντά μας ούτε θα αντιστοιχεί στο πνεύμα του σχεδίου ψηφίσματός σας.

Καταλήγοντας, θεωρώ ότι οι συνθήκες δεν είναι ακόμη κατάλληλες για μια διεθνή συνθήκη για την Αρκτική, και ότι θα πρέπει να επικεντρώσουμε μάλλον τις προσπάθειές μας στην εξασφάλιση της αποτελεσματικής εφαρμογής των υφιστάμενων νομικών πλαισίων, καλύπτοντας έτσι τα κενά που ενδεχομένως υπάρχουν και προσαρμόζοντας τους κανόνες στις ιδιαιτερότητες της Αρκτικής. Κάτι τέτοιο φαίνεται πολύ πιο εφικτό.

 
  
MPphoto
 

  Πρόεδρος. − Έλαβα έξι προτάσεις ψηφισμάτων(1) οι οποίες κατατέθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 103 παράγραφος 2 του Κανονισμού.

Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, Πέμπτη 2 Απριλίου 2009.

 
  

(1) Βλ. Συνοπτικά Πρακτικά.

Τελευταία ενημέρωση: 22 Ιουνίου 2009Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου