Πρόεδρος: Το επόμενο σημείο είναι η έκθεση (A6-0206/2009) του κ. Visser, εξ ονόματος της Επιτροπής αλιείας σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου που αφορά τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων (COM(2008)0324 – C6-0282/2008 – 2008/0112(CNS)).

  Carmen Fraga Estévez, αναπληρώτρια του εισηγητή – (ES) Κ. Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον εισηγητή για την επισήμανση ορισμένων από τα βασικά ζητήματα που εγείρει η πρόταση της Επιτροπής.

Ένα απ’ αυτά είναι η νέα τάση ρύθμισης επιμέρους θεματικών ενοτήτων που συνιστούν πυλώνες της κοινής πολιτικής. Και ενώ η προσέγγιση αυτή μπορεί θεωρητικά να είναι κατανοητή στην περίπτωση των τεχνικών μέτρων, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή ώστε να διασφαλιστεί ότι οι μεταγενέστεροι περιφερειακοί κανονισμοί θα περιορίζονται σε πτυχές που σχετίζονται αποκλειστικά με την εφαρμογή και τη ρύθμιση τεχνικών λεπτομερειών.

Το αναφέρω αυτό διότι η έκδοση κανονισμών-πλαισίων που περιέχουν ελάχιστα μέτρα και στη συνέχεια διαφορετικών νόμων για τους επιμέρους τομείς, είναι μαζί με την αυξανόμενη τάση επιστροφής στην επιτροπολογία, μία από τις επιλογές που προτίθεται να κάνει η Επιτροπή εφόσον έλθει αντιμέτωπη με την προοπτική διαδικασίας συναπόφασης σχετικά με την αλιεία, όπως παραδέχεται ευθύς εξαρχής η Γενική Διεύθυνση Θαλάσσιων Υποθέσεων και Αλιείας στην Πράσινη Βίβλο για τη μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

Θα πρέπει επίσης να έχουμε κατά νουν ότι δε συζητάμε για μια τυχαία πολιτική αλλά για μια κοινή πολιτική, η οποία προϋποθέτει απόλυτη σαφήνεια ως προς το τι μπορεί να συνεπάγεται η λιγότερο ή περισσότερο συγκεκαλυμμένη εκχώρηση του ελέγχου στα κράτη μέλη ή η υπερβολική «εδαφικότητα» των κανόνων που πρέπει να είναι κοινοί και να αποσκοπούν στη μη νόθευση του ανταγωνισμού και την αποφυγή των διακρίσεων μεταξύ στόλων.

Επομένως, ενώ μπορεί να είναι εύλογο να υπάρχουν περιφερειακοί κανόνες που ρυθμίζουν το ελάχιστο μέγεθος αυστηρώς τοπικών ειδών, αυτές οι περιπτώσεις θα πρέπει να είναι λιγότερες αριθμητικά. Γενικά, τα ελάχιστα μεγέθη, όπως η μέτρηση των διχτυών ή τα κριτήρια εκφόρτωσης και πώλησης των αλιευμάτων, θα πρέπει να είναι κοινά και να θεσπίζονται από το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο.

Ορισμένες από τις κύριες αλλαγές που εισήγαγε η Επιτροπή Αλιείας κινούνται επίσης προς αυτήν την κατεύθυνση: προσπαθούν να περιορίσουν την όποια εφαρμογή της διαδικασίας επιτροπολογίας αποκλειστικά σε λεπτομέρειες και επιμένουν ότι το Συμβούλιο θα πρέπει να διαθέτει κανόνες προκειμένου να θεσπιστούν: εποχιακή απαγόρευση της αλιείας, διαστάσεις των διχτυών και μέτρα για την εξάλειψη ή τη μείωση των απορρίψεων, καθώς αντιλαμβανόμεθα ότι όλοι οι τύποι κοινοτικής αλιείας πρέπει να συμμορφώνονται με ορισμένους κανόνες που θα είναι κοινοί για όλους.

Πρέπει να υπομνηστεί ότι η μόνη πραγματικά «κοινοτικοποιημένη» πτυχή της εν λόγω πολιτικής η οποία αποκαλείται «κοινή», είναι η πρόσβαση στις αγορές, ενώ η πολιτική διατήρησης και διαχείρισης – ας σταματήσουμε να την αποκαλούμε πολιτική ελέγχου – αφήνει κάποια περιθώρια ελιγμών τους οποίους τα κράτη μέλη σε γενικές γραμμές χρησιμοποιούν χωρίς ενδοιασμούς προς όφελος των στόλων τους και εις βάρος των στόλων των άλλων.

Διαπιστώσαμε προ ολίγου την ισχυρή έμφαση που δίνει η Επιτροπή στην κοινοτικοποίηση και την εναρμόνιση του ελέγχου, και θα είναι δύσκολο να γίνει κατανοητός ο τρόπος με τον οποίο τα εναπομείναντα μέτρα θα συμβάλουν, αντιθέτως, στη διάλυση και τον κατακερματισμό του εν λόγω ελέγχου, ή το γεγονός ότι διαφορετικοί κανόνες δημιουργούνται για την ίδια δραστηριότητα, αναλόγως με το πού διεξάγεται.

Τούτο διακυβεύει την όλη αξιοπιστία και το μέλλον της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, κάτι που δεν πρέπει να ξεκινήσει πριν από τη μεταρρύθμιση του 2012.

Τέλος, αναφορικά με τον επίμαχο κανόνα του «ενός διχτυού», θεωρώ ότι το Κοινοβούλιο πρότεινε στην Επιτροπή μία καλή εναλλακτική προσέγγιση, υποδεικνύοντας σε ποιες περιπτώσεις αυτή μπορεί να είναι μη εφαρμόσιμη. Θα πρέπει, επομένως, να γίνει αποδεκτή η ύπαρξη άνω του ενός αλιευτικού διχτυού επί του σκάφους.

Ελπίζω συνεπώς ότι η Επιτροπή θα επιδείξει ευαισθησία για τα σαφώς σημαντικά ζητήματα που απασχολούν τον αλιευτικό τομέα και τη δική μας Επιτροπή Αλιεία.

  Joe Borg, Μέλος της Επιτροπής. − Κ. Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να ευχαριστήσω τον εισηγητή, κ. Mr Visser, την κ. Fraga και την Επιτροπή Αλιείας για το σχέδιο έκθεσης σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής για τα τεχνικά μέτρα για τον Ατλαντικό και τη Βόρεια Θάλασσα.

Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα τεχνικό ζήτημα και, όπως γνωρίζετε, τα τεχνικά μέτρα διατήρησης για τον Ατλαντικό και τη Βόρεια Θάλασσα περιέχονται σε μεγάλο βαθμό σε υφιστάμενους κανόνες. Στην κοινοτική νομοθεσία τα μέτρα είναι διάσπαρτα σε διαφορετικούς κανονισμούς: τον κανονισμό γενικών τεχνικών μέτρων για τον Ατλαντικό και τη Βόρεια Θάλασσα του 1998, τον κανονισμό πρόσθετων τεχνικών μέτρων για την αποκατάσταση αποθεμάτων γάδου και μερλούκιου και τον ετήσιο κανονισμό για τα TAC και τις ποσοστώσεις που επίσης περιέχει έναν αριθμό τεχνικών μέτρων διατήρησης. Πέραν της νομικής πολυπλοκότητάς τους, η εφαρμογή και ο έλεγχος των υφιστάμενων κανόνων είναι σε ορισμένες περιπτώσεις πολύ περίπλοκοι και δυσχερείς.

Η Επιτροπή ενέκρινε την πρόταση για ένα νέο κανονισμό που αφορά τεχνικά μέτρα διατήρησης για τον Ατλαντικό στις 4 Ιουνίου του περασμένου έτους. Η πρόταση διατυπώθηκε έπειτα από εκτενείς διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη και τα κράτη μέλη κατά τη διάρκεια του 2006 και του 2007. Συγκεντρώνει όλους τους σχετικούς κανόνες σε μία ενιαία νομοθετική πράξη που θα ενισχύσει, συνεπώς, τη νομική τους συνοχή. Επιπλέον, η πρόταση αποσκοπεί στην απλούστευση, την αποσαφήνιση και τον εξορθολογισμό των διαφόρων κανόνων. Ειδική προσοχή έχει δοθεί στην απλούστευση των επιθεωρήσεων επί των σκαφών και τη μείωση του κόστους για τους αλιείς. Προβλέπονται επίσης ορισμένοι πρόσθετοι κανόνες για τη μείωση των απορρίψεων, όπως η θέσπιση νομικού πλαισίου για παύσεις της αλιείας σε πραγματικό χρόνο, κάτι που ήδη εφαρμόζεται στη Βόρεια Θάλασσα.

Προτείνεται η δημιουργία μιας νέας δομής λήψεως αποφάσεων, στο πλαίσιο της οποίας θα λαμβάνονται αποφάσεις σε επίπεδο Συμβουλίου για γενικές και ουσιαστικές διατάξεις, και με βάση τη διαδικασία της επιτροπολογίας για λεπτομερέστερες και τεχνικές διατάξεις που αφορούν τις επί μέρους περιφέρειες, ώστε να αποφεύγεται η μικροδιαχείριση σε πολιτικό επίπεδο. Η έκθεσή σας δεν υποστηρίζει τη νέα αυτή προσέγγιση, καθώς με τις τροπολογίες 1, 6, 7, 25 και 26 ζητείται από το Συμβούλιο κατάρτιση κανονισμών για γενικούς και λεπτομερείς τεχνικούς κανόνες. Πιο συγκεκριμένα, στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της ΚΑλΠ, η Επιτροπή δεν επιθυμεί να συνεχίσει με μέτρα μικροδιαχείρισης σε πολιτικό επίπεδο. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τον προβληματισμό που εκφράζεται στην έκθεση σχετικά με την επιτροπολογία, η Επιτροπή προτίθεται να μελετήσει την κάθε διαδικασία που, ενώ θα διατηρεί την επιτροπολογία για περιφερειακούς τεχνικούς κανόνες, θα καθιστά δυνατό να εγείρονται σε επίπεδο Συμβουλίου όσα θέματα φαίνεται ότι είναι ουσιώδη ή πολιτικά.

Η Επιτροπή μπορεί να αποδεχθεί εν μέρει τις τροπολογίες 2 και 3 αναφορικά με τις συμπληρωματικές παραστάσεις των αλιευτικών εργαλείων, αν χρειαστεί, και με ορισμένες ειδικές διατάξεις που αφορούν την αγορά, ιδιαίτερα το ελάχιστο μέγεθος των ειδών, και που αποσκοπούν σε εναρμόνιση των μέτρων.

Στο πλαίσιο της πολιτικής απορρίψεων, η Επιτροπή προτείνει νέους κανόνες για την παύση της αλιείας σε πραγματικό χρόνο και για διατάξεις που αφορούν τις μετακινήσεις για ειδικούς τύπους αλιείας ώστε να περιοριστούν οι πρακτικές απόρριψης. Αμφότερα τα μέτρα θεωρούνται ως αποτελεσματικά εργαλεία. Επιπλέον, έχουν ουσιαστική σημασία προκειμένου να επιτραπεί η μετάβαση από κανόνες που αφορούν εκφορτώσεις σε διατάξεις που αφορούν τα πραγματικά αλιεύματα, με στόχο τον περιορισμό των απορρίψεων. Για το λόγο αυτό η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχθεί τις τροπολογίες 4, 5, 21, 23 και 24. Ωστόσο, είναι αποδεκτή η τροπολογία 20, μόνο στο βαθμό που ζητεί να αντικατασταθεί η «ποσότητα» με το «βάρος» για τον καθορισμό του επιπέδου των παρεμπιπτόντων αλιευμάτων. Πέραν τούτου, είμαστε θετικά διακείμενοι προς το δεύτερο μέρος της τροπολογίας σχετικά με τις παρεκκλίσεις για την απόσταση. Ωστόσο, οι παράμετροι μιας τέτοιας παρέκκλισης θα πρέπει να μελετηθούν αρκετά λεπτομερώς και θα καθοριστούν στον εκτελεστικό κανονισμό.

Η Επιτροπή, κυρίως για λόγους που σχετίζονται με τις επιθεωρήσεις, σκοπεύει να εφαρμόσει τη διάταξη σχετικά με τον κανόνα του ενός διχτυού, η οποία θα πρέπει να εφαρμόζεται στην πλειονότητα των ευρωπαϊκών αλιευμάτων. Η Επιτροπή προτίθεται να εξετάσει ενδεχόμενες παρεκκλίσεις για συγκεκριμένα αλιεύματα, όταν αυτές είναι δικαιολογημένες και τεκμηριωμένες και όταν λαμβάνουν υπόψη τα κριτήρια που θεσπίζονται στην τροπολογία 11. Τέτοιες παρεκκλίσεις πρέπει να εντάσσονται στους περιφερειακούς κανονισμούς.

Οι άλλες πτυχές της πρότασης της Επιτροπής είναι πολύ τεχνικής φύσης: περιέχουν πολλές λεπτομέρειες που άπτονται της κατασκευής και της χρήσης των αλιευτικών εργαλείων στον Ατλαντικό. Διαπιστώνω ότι ο εισηγητής και η Επιτροπή Αλιείας επελήφθησαν και των πολύ τεχνικών στοιχείων της πρότασης και πρότειναν έναν αριθμό τροπολογιών με στόχο τη βελτίωση της πρότασης. Ωστόσο πρέπει να εκφράσω τις επιφυλάξεις μου σχετικά με τις τροπολογίες 8, 9, 10, 12, 13, 14, 15,16 και 22. Οι τεχνικοί κανόνες που προτείνονται βάσει επιστημονικών στοιχείων έχουν απλουστευθεί συγκριτικά με την υφιστάμενη νομοθεσία, συνεπώς θα διευκολύνουν την επιθεώρηση επί των σκαφών και θα μειώσουν το κόστος για τους αλιείς. Η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχθεί τις τροπολογίες 18 και 19, καθώς οι διατάξεις που προτείνονται ισχύουν ήδη, κατόπιν πολιτικής συμφωνίας στο Συμβούλιο ύστερα από πρόταση της Επιτροπής βάσει επιστημονικών στοιχείων, και επειδή δεν υπάρχουν νέες πληροφορίες στη διάθεσή μας που να δικαιολογούν την όποια τροποποίηση.

Υποστηρίζω την ιδέα που διατυπώνεται στην τροπολογία 27. Συνεπώς, όταν εισάγονται νέα τεχνικά μέτρα, η Επιτροπή συναινεί στην καθυστέρηση της έναρξης ισχύος τους, προκειμένου να δοθεί επαρκής χρόνος στους αλιείς για τις αναγκαίες προσαρμογές.

Επιτρέψτε μου να εκφράσω για άλλη μια φορά την ευγνωμοσύνη μου στον εισηγητή και την Επιτροπή Αλιείας για την προσπάθεια που κατέβαλαν για την παρούσα πρόταση.

  Paulo Casaca, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (PT) Κ. Πρόεδρε, θα ήθελα με τη σειρά μου να συγχαρώ την Επιτροπή για τη νομοθετική της πρωτοβουλία καθώς και τον εισηγητή τον οποίο εκπροσωπεί σήμερα η συνάδελφος μας, κ. Fraga.

Εκτιμώ ότι η απλούστευση του σχετικού νομοθετικού πλαισίου ήταν πράγματι επείγουσα ανάγκη. Ωστόσο, εκτιμώ ότι πρέπει να προχωρήσουμε έτι περαιτέρω, ιδιαίτερα όσον αφορά δύο θεμελιώδη ζητήματα, το πρώτο εκ των οποίων είναι οι απορρίψεις.

Πιστεύω ότι με την προβλεπόμενη μεταρρύθμιση πρέπει, κατ’ αρχήν, να απαγορευθεί πλήρως κάθε απόρριψη. Οι απορρίψεις πρέπει να απαγορευθούν εξ ολοκλήρου. Δεύτερον, πιστεύω ότι πρέπει να θεσπιστεί σε ορισμένες περιοχές και για όλα τα σκάφη η αρχή της τήρησης αυστηρότερων κανόνων σε σχέση με τους Ευρωπαϊκούς, εφόσον οι περιφερειακές ή οι εθνικές αρχές πιστεύουν ότι αυτό είναι σκόπιμο.

Πρόκειται για δύο θεμελιώδεις αρχές οι οποίες απουσιάζουν από την έκθεση, και ευελπιστώ ότι θα ληφθούν υπόψη στη μεταρρύθμιση της κοινής αλιευτικής πολιτικής.

  Avril Doyle (PPE-DE). – Κ. Πρόεδρε, χαιρετίζω τα μέτρα για την ενθάρρυνση επιλεκτικών αλιευτικών πρακτικών που, αφενός ελαχιστοποιούν τις επιπτώσεις στο σύνθετο οικοσύστημα, όπου υπάρχουν οι αλιευτικοί πόροι, επιτρέποντας συγχρόνως τη συνέχιση της υπεύθυνης αλιείας, αφετέρου μεγιστοποιούν τα κέρδη ελαχιστοποιώντας συγχρόνως τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα και τις συνακόλουθες απορρίψεις. Οι απορρίψεις πρέπει να απαγορευτούν το συντομότερο δυνατό, Επίτροπε.

Η ποικιλία των τόπων αλιείας της ΕΕ αποτελεί μέρος της δύναμής μας, αλλά έχει ως συνέπεια να καθίσταται πιο περίπλοκη η έκδοση επαρκούς, συμβατής και συνεκτικής νομοθεσίας. Κάθε μία από τις θάλασσες της Ευρώπης έχει τις ιδιομορφίες της, είναι δε σημαντικό, αφενός να αναγνωρίσουμε το επίπεδο γνώσης και εμπειρογνωμοσύνης που μπορεί να παρασχεθεί από τα κατά τόπους ενδιαφερόμενα μέρη, αφετέρου να αντισταθούμε στον πειρασμό της μικροδιαχείρισης σε επίπεδο ΕΕ.

Καθώς αυτή είναι η τελευταία συζήτηση της παρούσας κοινοβουλευτικής περιόδου με θέμα την αλιεία, θα ήθελα να ευχαριστήσω τόσο εσάς, Επίτροπε, όσο και το σύνολο του προσωπικού σας για την τεράστια προσήλωση και τη βαθειά γνώση του θέματος αρμοδιότητάς σας, καθώς και για το χρόνο και την προσοχή που ανέκαθεν αφιερώσατε στην Επιτροπή PECH. Ήσασταν ανά πάσα στιγμή στη διάθεσή μας. Είναι κάτι το οποίο έχουμε διαπιστώσει και εκτιμήσει, ιδιαίτερα σε σύγκριση με το χρόνο που διαθέτουν άλλοι Επίτροποι.

  Joe Borg, Μέλος της Επιτροπής. − Κ. Πρόεδρε, κατ’ αρχάς θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Davis για τα ευγενικά της λόγια. Θα ήθελα να πω ότι, όσον αφορά τον παρόντα κανονισμό, το θέμα της επιτροπολογίας αποσκοπεί, όπως είπα και στην εναρκτήρια δήλωσή μου, στην απλούστευση του υφιστάμενου υπερβολικά περίπλοκου συστήματος λήψης αποφάσεων επί πολύ τεχνικών θεμάτων.

Συμφωνώ ωστόσο ότι θα πρέπει να προβλέπεται μια διαδικασία που θα επιτρέπει, παρ’ όλα αυτά, την έγερση ενός ζητήματος σε επίπεδο Συμβουλίου, εφόσον φαίνεται ότι είναι ζήτημα σημαντικής ή πολιτικής φύσεως.

Σε ό,τι αφορά το ζήτημα των απορρίψεων, έχουμε ήδη ξεκινήσει τη λήψη μέτρων μείωσης των απορρίψεων, λαμβάνοντας υπόψη τις παραμέτρους της Βορείου Θάλασσας και το σχέδιο αποκατάστασης του αποθέματος γάδου. Θα συνεχίσουμε και θα υποβάλουμε περαιτέρω προτάσεις, για παράδειγμα για τη γενική απαγόρευση των «ψευδών δηλώσεων μεγέθους αλιευμάτων» (high grading), η οποία προτείνεται για το 2010, και ελπίζουμε ότι θα υπάρξει ολιστική προσέγγιση του ζητήματος στο πλαίσιο των συζητήσεων για τη μεταρρύθμιση της κοινής αλιευτικής πολιτικής προκειμένου να επιτευχθεί, όπως ελπίζω, το τελικό αποτέλεσμα που θα είναι η πλήρης εξάλειψη των απορρίψεων.

Θα ήθελα με τη σειρά μου να ευχαριστήσω τους βουλευτές, και δη τα μέλη της Επιτροπής Αλιείας για τη σταθερή υποστήριξη που παρείχαν στην Επιτροπή σε ό,τι αφορά τον χειρισμό των θεμάτων αλιείας τα οποία ορισμένες φορές είναι δαιδαλώδη και πολιτικώς ευαίσθητα.

  Carmen Fraga Estévez, αναπληρώτρια του εισηγητή. − (ES) Κ. Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Επίτροπο ιδίως για μία του δήλωση και συγκεκριμένα ότι είναι διατεθειμένος να επανεξετάσει τη θέση της Επιτροπής επί του θέματος της επιτροπολογίας. Αυτό το νέο με ικανοποιεί, δεδομένου ότι, καθ’ όλη τη διάρκεια της συζήτησης στην Επιτροπή Αλιείας, το Κοινοβούλιο έδειξε σαφώς ότι δε συμφωνεί με τη βούληση της Επιτροπής να καταφεύγει τόσο συχνά και με μεγάλη προθυμία στο θέμα της επιτροπολογίας, γεγονός που αντανακλάται και στην πράσινη βίβλο για τη μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

Επιπλέον, η Επιτροπή δικαιολογεί τη στάση της αυτή στην πράσινη βίβλο, διατεινόμενη ότι υπάρχει εφεξής το ενδεχόμενο της καθυστέρησης των διαδικασιών, με δεδομένη τη διαδικασία συναπόφασης που πρόκειται να εφαρμοστεί για πρώτη φορά από το Κοινοβούλιο στον τομέα της αλιείας, μόλις τεθεί σε ισχύ η Συνθήκη της Λισαβόνας.

Δεν νομίζω ότι αυτό είναι αλήθεια. Πιστεύω ότι οι νομοθετικές διαδικασίες συχνά καθυστερούν όχι λόγω του Κοινοβουλίου ή της διαδικασίας συναπόφασης, αλλά κυρίως επειδή ορισμένες φορές η Επιτροπή υποβάλλει τις προτάσεις της με καθυστέρηση. Κατά τη γνώμη μου, το θέμα έχει πολύ ενδιαφέρον και πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης.

Κατανοώ την άποψη του Επιτρόπου, σύμφωνα με την οποία ορισμένες πτυχές ενός τόσο τεχνικού κανονισμού όσο ο προκείμενος, πρέπει να αποφασίζονται δυνάμει της διαδικασίας της Επιτροπολογίας και ότι δε μπορεί όλα να τα κάνει το Συμβούλιο.

Εκτιμώ ωστόσο, Επίτροπε, ότι υπάρχει μια κάποια διαφορά ερμηνείας ανάμεσα σε αυτό που εσείς θεωρείτε «τεχνικό» και σε αυτό που θεωρεί «τεχνικό» το Κοινοβούλιο. Εμείς ερμηνεύουμε τον όρο υπό τη στενότερη έννοιά του εν αντιθέσει με εσάς.

Και τελειώνοντας, - δεν επιθυμώ να επεκταθώ πολύ σε ένα θέμα του οποίου δεν είμαι η εισηγήτρια – θα ήθελα να αναφερθώ στον κανόνα του ενός διχτυού. Επίτροπε, στη διάρκεια των συζητήσεων στην Επιτροπή Αλιείας, φάνηκε ότι η Επιτροπή υπεραμύνεται αυτής της αρχής κυρίως για λόγους ελέγχου.

Συμφωνούμε όλοι ότι ο έλεγχος γίνεται πολύ πιο απλός με τον κανόνα του ενός διχτυού, όμως και το θέμα αυτό προκαλεί σοβαρά προβλήματα σε ορισμένους αλιευτικούς στόλους, όπως πολύ καλά γνωρίζετε.

Επομένως, ας μην προβάλουμε πάντα το θέμα του ελέγχου για να γινόμαστε, ορισμένες φορές, πολύ αυστηροί, διότι κάποιες αποφάσεις δεν είναι πάντοτε αναγκαίες.

  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Τετάρτη 22 Απριλίου 2009.