De Voorzitter. – Aan de orde zijn de vier ontwerpresoluties over Laos en Vietnam(1).

  Véronique De Keyser, auteur. − (FR) Mijnheer de Voorzitter, opnieuw houden we een urgent debat over Vietnam en Laos. Het klopt dat we er in het Europees Parlement al meerdere hebben gehad, maar dit urgente debat mag echt niet tevergeefs zijn.

Wij zijn inderdaad zeer ongerust. Sinds 2006, het jaar waarin Vietnam van de door de Verenigde Staten opgestelde zwarte lijst is gehaald van landen waar mensen worden onderdrukt en mensenrechten worden geschonden, is de onderdrukking van mensenrechtenactivisten toegenomen.

Ik wil slechts een voorbeeld geven dat volgens mij symbolisch is, en dat is het geval van mevrouw Tran Khai Thanh Thuy. Zij is schrijver, blogger, journalist en activist en zij zit nu in de gevangenis op vage gronden, waarvan de meest waarschijnlijke is dat ze verdediger is van de vrijheid van meningsuiting en de mensenrechten in haar land. Ze lijdt aan diabetes en heeft een zwakke gezondheid. We vrezen voor haar leven en eisen niet alleen dat zij in de gevangenis de juiste zorg krijgt, maar tevens haar onmiddellijke vrijlating.

Ik hou veel van Vietnam. Vietnam is een groot land dat in 2010 het voorzitterschap van de ASEAN op zich neemt. Ik denk dat wanneer er maatregelen worden aangenomen die meer in overeenstemming zijn met de internationale democratische normen, dit alleen maar kan bijdragen aan een verdere versterking van Vietnams morele gezag.

  Thomas Mann, auteur. – (DE) Mijnheer de Voorzitter, de mensenrechtensituatie in Vietnam is verontrustend. Religieuze vervolging, vooral van christenen en boeddhisten, is aan de orde van de dag. Wie zich inzet voor de vrijheid en de mensenrechten wordt geïntimideerd en voortdurend in de gaten gehouden. Eind september zijn honderden monniken van het Bat Nha-klooster aangevallen en hun hele complex heeft daarbij aanzienlijke schade opgelopen, terwijl de politie toekeek zonder iets te doen. Wie zijn toevlucht zocht tot de nabijgelegen Phuoc Hue-tempel werd op klappen getrakteerd. Dit zijn onaanvaardbare mishandelingen. Het is schandalig dat de talrijke oproepen vanuit de Europese Unie en vanuit andere delen van de wereld om voor een betere situatie van de mensenrechten te zorgen, steeds zijn genegeerd. Bovendien zijn er honderden redenen om eindelijk veranderingen door te voeren, vooral omdat Vietnam volgend jaar het voorzitterschap van de ASEAN-landen op zich zal nemen.

De situatie in Laos is niet veel beter. Begin november zijn meer dan driehonderd vreedzame demonstranten, die zich voor meer pluriformiteit en democratie inzetten, door de geheime politie op brute wijze in elkaar geslagen. Alle inspanningen om in dit land een politieke dialoog op gang te brengen, worden van het begin af aan de kop in gedrukt door de enige partij die de macht heeft.

Ook de situatie van de vijfduizend Hmong-vluchtelingen die nu in het noorden van Thailand leven en een vervolgde minderheid vormen, is bedroevend. Zij hebben geen vluchtelingenstatus gekregen. De organisatie Artsen zonder grenzen die deze week nog hier in het Parlement was, heeft gezegd dat ze in de kampen nog nauwelijks humanitaire hulp kan verlenen, omdat mensen voortdurend en meestal volkomen willekeurig worden opgepakt en worden gedwongen om naar Laos terug te keren. Beweringen dat dit op vrijwillige basis gebeurt, zijn volkomen uit de lucht gegrepen.

Wij Parlementsleden verzoeken de Commissie en de Raad om ons precieze informatie te geven over de stand van zaken. Welke van de met beide landen gesloten overeenkomsten op het gebied van de mensenrechten en democratie worden nageleefd? Welke worden voortdurend geschonden? Omwille van de burgers moet druk op de regeringen van Vietnam en Laos uitgeoefend kunnen worden.

(Applaus)

  Heidi Hautala, auteur. – (FI) Mijnheer de Voorzitter, het is goed nieuws dat de Associatie van Zuidoost-Aziatische landen een regionale mensenrechtencommissie heeft opgericht. Tegen deze achtergrond is het schokkend Vietnamese monniken te ontmoeten die het slachtoffer zijn geworden van een gewelddadige aanval. Wij in de Subcommissie mensenrechten hadden de eer hen onlangs te ontmoeten.

De positie van religieuze gemeenschappen lijkt in Vietnam steeds moeilijker te worden. Wij moeten het feit veroordelen dat meer dan driehonderd monniken en nonnen uit twee kloosters moesten vertrekken als gevolg van geweld en dat religieuze gemeenschappen voortdurend worden lastiggevallen. Het is belangrijk dat Vietnam de aanbevelingen van de VN-Commissie voor de rechten van de mens in acht neemt, waarin onder meer staat dat speciale rapporteurs van de Verenigde Naties in het land moeten worden toegelaten om de tenuitvoerlegging van de vrijheid van meningsuiting en godsdienst en andere fundamentele mensenrechten te controleren.

  Cristian Dan Preda, namens de PPE-Fractie. – (RO) In Vietnam worden honderden mensen vastgehouden vanwege hun politieke en religieuze overtuigingen. Ik ben van mening dat de gewelddadige aanval tegen boeddhistische monniken eind september duidelijk laat zien dat Vietnam weigert om zijn mensenrechtensituatie te verbeteren.

In Laos, geregeerd door een militaire dictatuur, worden de leiders van de studenten- en docentenbeweging die tien jaar geleden is opgericht nog steeds in geheime detentie gehouden. De recente vreedzame demonstraties voor mensenrechten zijn onderdrukt door de geheime politie, terwijl de Hmong-gemeenschap nog steeds wordt onderdrukt.

Zowel Laos als Vietnam moeten zich volledig aan internationale normen houden met betrekking tot de bescherming van mensenrechten. Er moet een eind komen aan de onderdrukking van leden van religieuze gemeenschappen, minderheden en meer in het algemeen burgers die slechts hun politieke rechten verdedigen.

Het is de plicht van de Europese Unie om de ontwikkeling van mensenrechten van dichtbij te volgen en om al haar invloed aan te wenden om deze negatieve ontwikkeling te keren.

(Applaus)

  Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, namens de S&D-Fractie. – (PL) Mijnheer de Voorzitter, de lopende onderhandelingen over een nieuwe partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Vietnam moeten ook gaan over respect voor de mensenrechten en burgerlijke vrijheden. De informatie die wij krijgen, laat zien dat de situatie in Vietnam in dat opzicht uiterst verontrustend is, vooral met betrekking tot de onderdrukking van internetgebruikers. Het internet is een medium dat is opgericht voor de vrije uitwisseling van informatie en meningen over elk onderwerp op wereldwijde schaal. Intussen stelt de Vietnamese regelgeving inzake internetgebruik vrije meningsuiting strafbaar op gebieden die als gevoelig worden gezien, zoals mensenrechten en verbreiding van democratie.

Regels die in 2008 zijn ingesteld met betrekking tot blogs vereisen dat de inhoud daarvan wordt beperkt tot persoonlijke zaken en verbieden de verspreiding van tegen de regering gericht materiaal en materiaal dat de nationale veiligheid ondermijnt.

(De Voorzitter verzoekt de spreekster langzamer te spreken)

Buitenlandse niet-gouvernementele organisaties melden dat bloggers die politieke onderwerpen ter sprake brengen in de gevangenis belanden. De instellingen van de Europese Unie mogen deze zorgwekkende feiten uit Vietnam niet negeren en naast politiek optreden is ook juridisch optreden noodzakelijk. Ik roep daarom op tot opname van een bindende clausule over mensenrechten in de nieuwe overeenkomst tussen de EU en Vietnam.

  Johannes Cornelis van Baalen, namens de ALDE-Fractie. – (EN) Mijnheer de Voorzitter, de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa is van mening dat Laos en Vietnam geen democratieën zijn. Mensenrechten zijn in beide landen niet gewaarborgd, evenmin als religieuze of andere rechten. Dat betekent dat we deze ontwerpresolutie oprecht steunen en we vragen de Raad en de Commissie hetzelfde te doen.

  Ryszard Antoni Legutko, namens de ECR-Fractie. – (PL) Mijnheer de Voorzitter, ik wil nogmaals de dramatische situatie van christenen in Laos en Vietnam benadrukken. In beide landen zijn de volledige structuur van de staat en het onderdrukkingsapparaat gericht op vernietiging van het christendom – zowel de katholieke kerk als protestantse groeperingen.

In Laos is dit het gevolg van een programma van de heersende communistische partij, dat het christendom behandelt als een religie die het westers imperialisme vertegenwoordigt. In Vietnam vinden de gebeurtenissen plaats in strijd met het bestaande recht. De onderdrukking neemt verschillende vormen aan: arrestaties, marteling, vrijheidsbeneming, intimidatie en opsluiting in psychiatrische instellingen.

Dergelijke praktijken mogen we niet laten gebeuren zonder een sterke reactie van de Europese instellingen. Hoewel een groot aantal mensen in Europa het christendom met juridische middelen bestrijdt, is het onze plicht, de plicht van ons allemaal, om maatregelen te nemen tegen de barbaarsheid die we zien in sommige landen in Azië.

  Eija-Riitta Korhola (PPE). – (FI) Mijnheer de Voorzitter, in september heeft Laos een belangrijke stap vooruit gezet in het verbeteren van de mensenrechten door het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten te ratificeren. Het Verdrag omvat onder meer vrijheid van godsdienst, vergadering en meningsuiting en geeft individuen het recht hun politieke mening te geven.

Theorie en praktijk zijn soms echter ver van elkaar verwijderd en de weg van het een naar het ander kan zeer lang zijn. Er is weer eens een grote hoeveelheid politieke wil nodig. De leiders van de studentenbeweging die tijdens de demonstraties van oktober 1999 werden gearresteerd en andere politieke gevangenen moeten onmiddellijk worden vrijgelaten, net als degenen die werden gearresteerd tijdens de vreedzame demonstratie op 2 november van dit jaar.

Het is zeer belangrijk dat de Laotiaanse autoriteiten hun democratische wil tonen door zo snel mogelijk wetgevingshervormingen voor te bereiden en uit te voeren. De nationale wetgeving moet verenigbaar worden met de internationale overeenkomsten waar Laos zich aan heeft verbonden. Alleen door middel van wetgevingshervormingen en verkiezingen waar meer partijen aan meedoen, kan in de Democratische Volksrepubliek Laos democratie worden ingevoerd en kunnen tegelijkertijd de mensenrechten worden gerespecteerd.

  Marc Tarabella (S&D). - (FR) Mijnheer de Voorzitter, in juli 2007 was ik hier in deze vergaderzaal nog verheugd over het feit dat 2006 voor Vietnam het jaar van de politieke opening was geweest. Ik riep Vietnam op rekening te houden met alle religies die op zijn grondgebied zijn vertegenwoordigd en zijn bevolking toe te staan vrijelijk haar godsdienst te kiezen.

Nu meer dan twee jaar later moet ik constateren dat de situatie zich niet in de goede richting heeft ontwikkeld. Er is in Vietnam in feite nog altijd geen vrijheid van godsdienst en het aantal arrestaties van boeddhistische monniken, om alleen hen als voorbeeld te geven, neemt alsmaar toe.

Voordat Vietnam het voorzitterschap van de ASEAN op zich neemt - en ook al juich ik zijn inspanningen op het gebied van gezondheid, onderwijs en de opheffing van ongelijkheden toe - willen wij het land middels deze ontwerpresolutie herinneren aan het belang van de mensenrechten en verzoeken wij het, als toekomstig voorzitter van de ASEAN, een voorbeeld te zijn.

Overigens ben ik zeer verheugd dat de regering van Laos het Internationale Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten heeft geratificeerd. Ik hoop dat dit Verdrag van nu af aan volledig nageleefd kan worden, met name wat betreft de vrijheid van meningsuiting en vereniging.

Tot slot verzoeken wij de regering van Laos alles in het werk te stellen om ervoor te zorgen dat alle personen die op 2 november 2009 zijn gearresteerd, tijdens de poging tot een vreedzame demonstratie, evenals de leiders van de studentenbeweging van 26 oktober 1999 in vrijheid te stellen.

  Ryszard Czarnecki (ECR). – (PL) Mijnheer de Voorzitter, in de vorige zittingsperiode hebben we in dit Parlement gesproken over Vietnam, in het bijzonder in de context van de religieuze vervolging van boeddhisten. Vandaag is het tijd om nogmaals te spreken over de schending van religieuze rechten in deze beide landen, ditmaal tegen christenen. Dit is helaas een blijvend kenmerk van de politieke realiteit in deze twee landen. Het Europees Parlement, dat zo gevoelig is voor schendingen van de mensenrechten en de rechten van minderheden, moet hierover een statement maken.

Er is nog iets – ik ben hier vandaag niet alleen als politicus, maar ook als blogger, en een vrij bekende in Polen. Als blogger wil ik protesteren tegen de vervolging van onze mede-internetgebruikers en -bloggers in Vietnam. We moeten hen krachtig verdedigen.

  Mario Mauro (PPE). - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, vervolging en discriminatie op grond van geloof is geen nieuw fenomeen in Vietnam dat sinds een dag of sinds een maand plaatsvindt, maar al vijftig jaar.

Ik zal slechts de meest recente gevallen opnoemen, zoals de verwoesting van de kathedraal van de stad Vinh Long, die is vervangen door een openbaar park, en de inzet van oproerpolitie en bulldozers om het standbeeld van de heilige maagd Maria van de katholieke begraafplaats in Hanoi te verwijderen. Daar komt nog bij dat een priester en zijn parochieleden zijn aangeklaagd omdat ze iemand die een pastoor had bedreigd naar het hoofdbureau van de politie hadden gebracht. Christenen worden dus in plaats van slachtoffers beschouwd als criminelen.

De sterke groei in het autoritair optreden neemt verontrustende proporties aan. De regering van Hanoi heeft bijvoorbeeld, omwille van de veiligheid en ter bestrijding van bewegingen die tegen de partij zijn, de opdracht gegeven tien sites te blokkeren die regelmatig materiaal verspreiden dat politiek gevaarlijk is.

Ook in Laos is de situatie zeer verontrustend. Daar worden christenen continu via arrestaties en bedreigingen vervolgd en soms zelfs uit hun dorpen verbannen.

Mijnheer de Voorzitter, vrijheid van geloof is een natuurlijk mensenrecht dat voor iedereen geldt. Het is niet een voorrecht dat verleend wordt door degene die de macht heeft. Het is dan ook van groot belang dat wij tussenbeide komen en maatregelen nemen.

  Zbigniew Ziobro (ECR). – (PL) Mijnheer de Voorzitter, we moeten blij zijn met elke maatregel die gericht is op het benadrukken van het belang van mensenrechten en op het belichten van gevallen waarin deze niet worden gerespecteerd in sommige delen van de wereld, in landen waar de grondrechten van mensen worden geschonden. Als we echter onze aandacht richten op de schending van deze rechten, moeten we in het bijzonder aandacht besteden aan die situaties in bepaalde landen waar de rechten van mensen met verschillende religies worden geschonden en hun recht op vrije uiting van hun geloof en overtuigdheid op het gebied van religieuze vrijheid wordt beknot, evenals hun recht om hun overtuigingen op dit gebied te laten zien. We moeten daarom alarm slaan in alle gevallen van ernstige schendingen op dit gebied.

We mogen ook niet vergeten dat we hier in Europa altijd een voorbeeld moeten zijn van een plaats op de wereldkaart die een toonbeeld blijft van grootse traditie, vrijheid en respect voor andere religies. Daarom merk ik met een zekere ongerustheid iets op. Het is iets wat natuurlijk niet te vergelijken is met de feiten waarover we het nu hebben. Ik doel op een trend die zich voordoet in de uitspraken van het Europees Hof voor de rechten van de mens, die inbreuk lijkt te maken op het gebied van de vrijheid van godsdienst en de tradities van bepaalde landen, in dit geval de uitspraak over Italië en kruisbeelden. Ik denk dat dergelijke uitspraken ook een slechte sfeer kunnen creëren, waarin bepaalde symbolen en accenten verkeerd kunnen worden geïnterpreteerd.

Samengevat: elk gebaar en elke handeling die het belang van de mensenrechten vergroot is significant en we moeten hier openlijk over praten, vooral als het gaat om landen waar de basismensenrechten worden geschonden.

  Charles Tannock (ECR). – (EN) Mijnheer de Voorzitter, Vietnam en Laos blijven, samen met Cuba en de Volksrepubliek China, helaas de enige overblijfselen van communistische eenpartijdictaturen, waarin parlementaire democratie, pluralisme in het debat, met inbegrip van mediavrijheid en de vrijheid om te webloggen alsmede vreedzame beoefening van religie vreemde begrippen zijn.

In Vietnam worden boeddhistische monniken en katholieken die openlijk voor hun geloof uitkomen, niet geduld door de regering in Hanoi, en in Laos wordt het Hmong-volk vervolgd en zijn veel Hmong naar Thailand gevlucht. Ik stem ermee in dat, met de beste wil van de wereld, en ondanks eindeloze toezeggingen in internationaal verband en VN-verband, met inbegrip van de toezeggingen die onlangs aan de Europese Unie zijn gedaan in handelsovereenkomsten, communistische dictaturen nooit liberale democratieën kunnen worden.

  Karel De Gucht, lid van de Commissie. − (EN) Mijnheer de Voorzitter, de Commissie blijft van mening dat de algehele politieke situatie in Laos aanzienlijk verbeterd is de afgelopen jaren. Verder is zij het met het Parlement eens dat de ratificatie door Laos van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (IVBPR) een welkome stap is op weg naar naleving van de vrijheid van religie, vereniging, meningsuiting en pers. De Commissie is eveneens ingenomen met de ratificatie van het Verdrag inzake gehandicaptenrechten en het VN-Verdrag tegen corruptie.

In april jongstleden heeft de regering van Laos een decreet goedgekeurd op basis waarvan het nu mogelijk is middenveldorganisaties op te richten en te registreren. Dit is een belangrijke stap voorwaarts op weg naar vrijheid van vereniging en opent de deuren voor het maatschappelijk middenveld om een rol te spelen in de ontwikkeling van het land.

We delen echter de zorgen van het Parlement met betrekking tot de politieke gevangenen. Wat de drie door het Parlement genoemde personen betreft, hebben de autoriteiten in oktober 2009 herhaald wat zij eerder al aan onze delegatie in Vientiane mededeelden, namelijk dat de heer Keochay reeds in 2002 is vrijgelaten. Over de twee anderen van de drie, de heer Seng-Aloun Phengphanh en de heer Tongpaseuth Keuakaoun, werd ons te kennen gegeven dat zij in goede gezondheid verkeren. De autoriteiten zeggen niets te weten over de heer Bouvanh Chanmanivong.

De Commissie heeft bij diplomaten en andere personen ter plaatse navraag gedaan naar de vermeende arrestatie van honderden demonstranten begin december 2009. We hebben echter geen bevestiging kunnen krijgen van de informatie terzake.

De Commissie is het eens met het Parlement als dit zegt dat er dringend een oplossing gevonden moet worden voor de 158 vastgehouden personen in Nongkhai. De Commissie roept de regeringen van Laos en Thailand op om de gevangenen de gelegenheid te bieden zich te vestigen in de derde landen die hun asiel aangeboden hebben.

Voor wat betreft andere Lao Hmong-burgers in kampen in Thailand dient er een grondig onderzoek te worden ingesteld om de vinger te kunnen krijgen achter de precieze aard van de vergrijpen.

Nu voor wat betreft Vietnam: de Commissie deelt de zorgen van het Parlement over de recente aanwijzigingen dat de Vietnamese regering gekozen heeft voor een hardere lijn ten aanzien van de mensenrechten. De recente arrestaties en rechtszaken van vredelievende bloggers en mensenrechtenactivisten alsook de gespannen verhouding met religieuze groeperingen zoals de vredelievende boeddhistische gemeenschap en het Batna-klooster, hebben geheel terecht de nodige zorg gewekt in Europa.

We doen een dringende oproep aan Vietnam om als ondertekenaar van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten al zijn internationale verbintenissen op het vlak van de mensenrechten na te komen en al deze gevangenen vrij te laten, en dan met name de mensenrechtenadvocaat Le Cong Dinh, democratisch voorvechter en schrijver Tran Khai Thanh Thuy en de katholieke priester Nguyen Van Ly, die momenteel gevangen worden gehouden voor het op vredelievende wijze uiten van hun mening.

Tevens zijn we het ermee eens dat onafhankelijkere media in tijden van economische turbulentie een nuttige rol kunnen spelen bij het op vredelievende wijze kanaliseren van sociale onrust. Om die reden moedigen wij Vietnam aan een perswet in te voeren overeenkomstig artikel 19 van het IVBPR inzake de vrijheid van meningsuiting.

We hebben echter het volste vertrouwen in onze volwassen mensenrechtendialoog en samenwerking met Vietnam. We geloven in constructieve betrokkenheid. Een dergelijke betrokkenheid van onze zijde blijft desalniettemin alleen mogelijk indien de dialoog en de samenwerking daadwerkelijk tastbare resultaten opleveren.

Alleen Vietnam kan met zijn prestaties aantonen dat dialoog inderdaad de beste optie is.

  De Voorzitter. – Dit punt is afgehandeld.

De stemming vindt na afloop van het debat plaats.