Πρόεδρος . – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση των δηλώσεων του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με τη βία στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

  Cecilia Malmstrom, Προεδρεύουσα του Συμβουλίου. – (SV) Κύριε Πρόεδρε, η Προεδρία αποδίδει μεγάλη σημασία στη συζήτηση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την ιδιαίτερα προβληματική κατάσταση που επικρατεί στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και ιδίως η αύξηση των κρουσμάτων σεξουαλικής βίας και βίας που σχετίζεται με το φύλο, αποτελούν ένα τεράστιο πρόβλημα. Είναι πλέον καιρός για μια συζήτηση σχετικά με την κατάσταση στη χώρα, ιδίως λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση του ΟΗΕ. Η έκθεση της ομάδας εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ επισημαίνει ότι ορισμένες ένοπλες ομάδες που δρουν στη χώρα έχουν την υποστήριξη ενός καλά οργανωμένου δικτύου που εδρεύει εν μέρει εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δεν χρειάζεται να σας υπενθυμίσω τη μακροπρόθεσμη δέσμευση της ΕΕ προς τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και προς ολόκληρη την περιοχή των Μεγάλων Λιμνών της Αφρικής. Η ΕΕ έχει καταβάλει πολλές προσπάθειες για ειρήνευση και σταθερότητα στη χώρα. Είναι σημαντικό το γεγονός ότι η εν λόγω δέσμευση συνεχίζεται, σε επίπεδο τόσο πολιτικής όσο και ανάπτυξης. Είμαι σίγουρη πως η Επιτροπή θα επεκταθεί επ’ αυτού αργότερα.

Η εν λόγω στήριξη έχει εκδηλωθεί με διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένου του διορισμού του πρώτου ειδικού εντεταλμένου της ΕΕ για την περιοχή το 1994. Έχουν χρησιμοποιηθεί τόσο στρατιωτικά όσο και μη στρατιωτικά μέσα ΕΠΑΑ. Είχαμε την επιχείρηση «Artemis» στην επαρχία Ituri, την προσωρινή ανάπτυξη της EUFOR κατά την περίοδο που προηγήθηκε των εκλογών του 2006, όπως επίσης την αποστολή EUSEC RD Congo για τη μεταρρύθμιση των αμυντικών δυνάμεων και την EUPOL RD Congo για τη μεταρρύθμιση της αστυνομίας. Λαμβάνοντας υπόψη όλα αυτά, υπήρξαν τόσο θετικές όσο και αρνητικές εξελίξεις. Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και της Ρουάντα έχουν αποκατασταθεί. Αυτό πρέπει να επικροτηθεί. Το 2008 και το 2009 υπογράφηκαν ειρηνευτικές συμφωνίες με τις περισσότερες ένοπλες δυνάμεις στο ανατολικό τμήμα της χώρας. Τώρα πρέπει να εφαρμοστούν.

Η κατάσταση είναι ασταθής από πολλές απόψεις. Πολλές ένοπλες ομάδες στα ανατολικά βρίσκονται σε διαδικασία ενσωμάτωσης στον στρατό και μια κάποια αβεβαιότητα διαπερνά το εν λόγω έργο ενσωμάτωσης. Συνεχίζονται οι στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον άλλων ενόπλων ομάδων, συμπεριλαμβανομένων των Δημοκρατικών Δυνάμεων για την Απελευθέρωση της Ρουάντα (FDLR) και του Αντιστασιακού Στρατού του Κυρίου. Οι εν λόγω ομάδες είναι άμεσα υπεύθυνες για επιθέσεις σε βάρος αμάχων και για πολύ μεγάλη ανθρώπινη δυστυχία. Ταυτόχρονα, ένοπλες ομάδες επανεμφανίζονται σε άλλα τμήματα της χώρας. Το ανατολικό τμήμα της χώρας παραμένει μια περιοχή όπου παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο. Υπάρχει αυξημένος αριθμός δολοφονιών, πράξεων βίας και σεξουαλικών κακοποιήσεων. Τα εν λόγω εγκλήματα εξαπλώνονται σε όλη τη χώρα σε ανησυχητικό βαθμό, παρά την ανακοίνωση του προέδρου Kabila για μια αποκαλούμενη πολιτική μηδενικής ανοχής.

Η παράνομη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων αποτελεί ένα ακόμη τεράστιο πρόβλημα. Είναι σημαντικό τεθούν υπό νόμιμο εθνικό έλεγχο τα πλούσια ορυκτά κοιτάσματα της χώρας, αφενός ως πηγή εσόδων ανεκτίμητης αξίας για τη χώρα και αφετέρου προκειμένου να διακοπεί η οικονομική στήριξη των παράνομων ενόπλων ομάδων. Το Συμβούλιο προβληματίζεται επίσης για τις προπαρασκευαστικές εργασίες και ρυθμίσεις σχετικά με τις προγραμματισμένες τοπικές εκλογές. Τα προβλήματα διαχείρισης, η ελλιπής διαφάνεια και οι παραβιάσεις των δικαιωμάτων των πολιτών και των πολιτικών δικαιωμάτων συνιστούν σοβαρά εμπόδια στη διαδικασία εκδημοκρατισμού.

Εφόσον υπάρχουν πολλά σημαντικά προβλήματα που αποτελούν ακόμη αιτία έντονης ανησυχίας, το Συμβούλιο υιοθέτησε σκληρή στάση όσον αφορά τα σοβαρά εγκλήματα κατά του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Βόρειο και στο Νότιο Kivu. Πρόσφατα το Συμβούλιο καταδίκασε στα συμπεράσματά του τις εν λόγω ενέργειες και τόνισε ότι η κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό πρέπει να διασφαλίσει ότι όλοι όσοι ευθύνονται θα προσαχθούν στη δικαιοσύνη.

Η ΕΕ είναι σταθερά προσηλωμένη στη συνέχιση της παροχής βοήθειας προκειμένου να επιτευχθεί ειρήνη, σταθερότητα και ανάπτυξη προς όφελος του πληθυσμού της χώρας. Εν προκειμένω, η μεταρρύθμιση του τομέα ασφάλειας είναι μείζονος σημασίας για τη σταθεροποίηση της χώρας. Όλοι οι ενεχόμενοι παράγοντες του εν λόγω τομέα, συμπεριλαμβανομένων των αρχών του Κονγκό, πρέπει να καταβάλουν προσπάθειες προκειμένου να διασφαλίσουν ότι το κοινό συμφέρον από τη μεταρρύθμιση του τομέα ασφάλειας όντως διαφυλάσσεται. Πρέπει επίσης να ενθαρρύνουμε τις συνεχιζόμενες συγκεκριμένες βελτιώσεις στις περιφερειακές σχέσεις μέσω σταθερότερων πολιτικών και οικονομικών εταιρικών σχέσεων μεταξύ των χωρών της περιοχής.

Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι το Συμβούλιο και η Ευρωπαϊκή Ένωση θα τηρήσουν τη δέσμευσή τους προς τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και ενδιαφέρονται για το μέλλον της. Θα συνεχίσουμε την ευρείας κλίμακας δέσμευσή μας στη χώρα και θα συνεχίσουμε να μιλάμε ξεκάθαρα όποτε παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο. Είμαστε ιδιαίτερα ευγνώμονες εν προκειμένω για τον εποικοδομητικό και αποφασιστικό ρόλο που διαδραματίζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και αναμένω με ιδιαίτερη χαρά να ακούσω τις απόψεις σας στη συζήτηση αυτή.

  Karel De Gucht, μέλος της Επιτροπής. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πριν έναν περίπου χρόνο, η κατάσταση στην Goma, μια πόλη που πολιορκήθηκε από τα στρατεύματα του Εθνικού Συμβουλίου για την Υπεράσπιση του Λαού (CNDP) υπό την αρχηγία του Laurent Nkunda, αποτελούσε την κύρια ανησυχία των αρχών του Κονγκό και της διεθνούς κοινότητας.

Καταβλήθηκε κάθε προσπάθεια προκειμένου να αποφευχθούν τα χειρότερα. Προωθώντας μια πολιτική συμφωνία, αρχικά μεταξύ της ΛΔΚ και της Ρουάντα, και έπειτα μεταξύ της κυβέρνησης του Κονγκό, του CNDP και άλλων ενόπλων ομάδων κατέστη δυνατή, βραχυπρόθεσμα, η εξουδετέρωση της ωρολογιακής βόμβας της βίας, παρόλο που το δυναμικό αποσταθεροποίησης στις μέρες μας παραμένει απαράλλακτο. Παραμένει απαράλλακτο διότι τα βαθύτερα αίτια αντιμετωπίστηκαν επιφανειακά και βάσει μιας βραχυπρόθεσμης, αμιγώς πολιτικής λογικής. Έχοντας στη διάθεσή της μόνο ανεπαρκείς λύσεις, η διεθνής κοινότητα επέλεξε τη λιγότερο σοβαρή· αυτό δεν είναι κριτική, απλά ένα ξεκάθαρο γεγονός, μια παρατήρηση.

Η διεθνής κοινότητα και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπόρεσαν να λάβουν την απόφαση να αναπτύξουν μια δύναμη προστασίας. Οι ενισχύσεις της MONUC που ζητάμε εδώ και πάνω από έναν χρόνο, μόλις που έχουν αρχίσει να καταφθάνουν. Η πρόσφατη έκθεση της ομάδας ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων των Ηνωμένων Εθνών και η έκθεση του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δίνουν μια επικριτική περιγραφή της τρέχουσας κατάστασης που είναι αδύνατον να αγνοηθεί ή να παραβλεφθεί σιωπηρά.

Είναι πλέον καιρός να αντιμετωπίσουμε τα βαθύτερα αίτια και να ασχοληθούμε με αυτά και να βρούμε βιώσιμες λύσεις. Ωστόσο, για να συμβεί αυτό, θα απαιτηθεί η συνεργασία όλων – καταρχήν η συνεργασία των κυβερνήσεων του Κονγκό και της Ρουάντα, και κατά δεύτερον της MONUC, των Ηνωμένων Εθνών, της υπόλοιπης διεθνούς κοινότητας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πολιτική και διπλωματική προσέγγιση μεταξύ της Ρουάντα και της ΛΔΚ μπορεί να αποδειχθεί ωφέλιμη όσον αφορά την επίτευξη σταθερότητας στην περιοχή και, αν υπάρχει η βούληση και από τις δύο πλευρές, μπορεί να συνδράμει στη διαμόρφωση μιας κατάστασης ειρηνικής συνύπαρξης και κερδοφόρας συνεργασίας ανάμεσα στις δύο χώρες εντός μιας τονωμένης Οικονομικής Κοινότητας των Χωρών των Μεγάλων Λιμνών.

Ωστόσο, αυτή είναι μόνο η αρχή ενός μεγάλου και προβληματικού ταξιδιού. Το ζήτημα των FDLR αποτελεί την καρδιά του προβλήματος, όπως και το σύνολο των σχετικών προβλημάτων που συνεπάγεται και που περιπλέκει την κατάσταση: η παράνομη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, η έλλειψη προστασίας των μειονοτήτων, η ατιμωρησία σε μια αχανή ακυβέρνητη περιοχή όπου οι δημόσιες αρχές όχι μόνο αδυνατούν να ελέγξουν την επικράτεια, αλλά περιλαμβάνουν εκπροσώπους οι οποίοι συχνά αποτελούν μέρος του προβλήματος.

Η συμφωνία μεταξύ της Ρουάντα και της ΛΔΚ σήμαινε ότι το CNDP και οι απαράδεκτες απαιτήσεις του Laurent Nkunda έχουν τεθεί προσωρινά υπό έλεγχο. Η συμφωνία οδήγησε απλώς στην αντικατάσταση του Laurent Nkunda από τον Bosco Ntaganda, ο οποίος είναι πιο ευεπηρέαστος και πρόθυμος να δεχθεί οποιονδήποτε συμβιβασμό με αντάλλαγμα την ασυλία, που παραβιάζει όλες τις διεθνείς διατάξεις σχετικά με τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και ούτε η Ρουάντα ούτε η ΛΔΚ έχουν το δικαίωμα ή τη δυνατότητα να του προσφέρουν.

Μέχρι στιγμής, η εσπευσμένη ενσωμάτωση του CNDP σε έναν τόσο αναποτελεσματικό και άκρως χαοτικό στρατό όπως είναι οι ένοπλες δυνάμεις της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (FARDC), η απόκτηση, από τον Bosco Ntaganda, αυξανόμενης αυτόνομης εξουσίας που απορρέει από την επιβολή μιας παράλληλης δομής διοίκησης στο πλαίσιο των FARDC, για την οποία παρέχουν πρόσφορο έδαφος η ασυνεπής πληρωμή των στρατιωτών και η απουσία κάποιου είδους πειθαρχίας και ιεραρχίας, η ανεπαρκώς ελεγχόμενη και υπολογισμένη στήριξη της MONUC προς τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον των FDLR και η ανύπαρκτη ανταπόκριση στα αιτήματα των μειονοτήτων στη Ρουάντα αποτελούν παράγοντες οι οποίοι είναι ικανοί να δημιουργήσουν ακόμη πιο σοβαρά προβλήματα από εκείνα που αντιμετωπίσαμε πριν έναν χρόνο - προβλήματα τα οποία ούτε η Ρουάντα ούτε η ΛΔΚ θα μπορέσουν πλέον να διαχειριστούν.

Η κατάσταση έχει μόλις και μετά βίας βελτιωθεί λαμβάνοντας υπόψη: τη συνεχιζόμενη ανθρωπιστική κρίση χωρίς εμφανή σημάδια βελτίωσης, όπως οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η εξοργιστική τάση προς τη βία, οι σεξουαλικές φρικαλεότητες, η ατιμωρησία όλων των ειδών των εγκλημάτων, και η λεηλασία των φυσικών πόρων. Αρκεί να διαβάσει κανείς τις εκθέσεις των Ηνωμένων Εθνών και του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που ανέφερα για να καταλάβει την έκταση αυτής της ατέρμονης τραγωδίας. Είναι σαφές ότι πρέπει να συνεχιστούν οι ενέργειες που έχουν σκοπό να αποτρέψουν τα δεινά που προκαλούν οι FDLR, όχι όμως με οποιοδήποτε κόστος, και όχι χωρίς πρώτα να εξαντληθούν όλες οι δυνατότητες προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι που συνεπάγεται η στρατιωτική πίεση για τους αθώους πολίτες.

Αυτό απαιτεί καλύτερο σχεδιασμό, τον επαναπροσδιορισμό των προτεραιοτήτων και μεγαλύτερη προστασία του πληθυσμού από μέρους της MONUC, η οποία αποτελεί το κύριο καθήκον που ορίζεται στην εντολή της. Οι όροι βάσει των οποίων μπορεί να λειτουργήσει η MONUC πρέπει να είναι σαφείς και χωρίς αμφισημίες. Αυτό δεν σημαίνει την απαίτηση απόσυρσης ή αποδέσμευσης της MONUC. Μια εσπευσμένη απόσυρση της MONUC θα ήταν καταστροφική, καθώς θα δημιουργούσε ένα ακόμη μεγαλύτερο κενό: τα πρόσφατα γεγονότα στην περιφέρεια Equator, τα οποία αποτελούν ουσιαστικά ένα ακόμα σύμπτωμα της «ασθένειας» του Κονγκό, το αποδεικνύουν.

Σαφώς, είναι επίσης σημαντικό να σταματήσει η πολιτική και οικονομική σύμπραξη από την οποία συνεχίζουν να επωφελούνται οι FDLR στην περιοχή και οπουδήποτε στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των κρατών μελών μας. Η εκστρατεία των FDLR δεν είναι μια πολιτική εκστρατεία, αλλά μια εγκληματική πράξη της οποίας το βασικό θύμα είναι ο πληθυσμός του Κονγκό, και με αυτόν τον τρόπο πρέπει να αντιμετωπιστούν η εκστρατεία και όλοι όσοι συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με αυτήν. Αυτός είναι ο λόγος που χρειάζεται μια αυστηρότερη στάση ενάντια σε όλες τις μορφές λαθρεμπορίου. Ταυτοχρόνως, πέρα από τη διαδικασία αφοπλισμού, αποστράτευσης, επαναπατρισμού, επανένταξης και επανεγκατάστασης (DDRRR), οι αρχές της Ρουάντα και του Κονγκό πρέπει να είναι πιο οξυδερκείς όσον αφορά άτομα που δεν είναι απαραιτήτως εγκληματίες.

Όπως έχει ειπωθεί, η λύση σε ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος πρέπει να αναζητηθεί και στη ΛΔΚ. Αναφέρομαι, φυσικά, στην τοπική προέλευση της σύγκρουσης. Εν προκειμένω, οι συμφωνίες της 23ης Μαρτίου πρέπει να εφαρμοστούν πλήρως, αλλιώς, αργά ή γρήγορα, θα δούμε την απογοήτευση των τοπικών πληθυσμών να παίρνει το πάνω χέρι. Αυτό είναι απολύτως απαραίτητο προκειμένου να στεφθούν με επιτυχία οι προσπάθειες σταθεροποίησης και η πρόθεση να αναζωογονηθεί η οικονομική δραστηριότητα στο Kivu. Σε αυτό το σημείο, η διεθνής κοινότητα μπορεί πραγματικά να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο.

Ωστόσο, πέρα από το Kivu, σκέφτομαι επίσης το τεράστιο χάος στο οποίο έχει μετατραπεί η ΛΔΚ τα τελευταία 20 χρόνια περίπου. Είναι μια χώρα όπου ουσιαστικά πρέπει να ανασυγκροτηθούν τα πάντα, ξεκινώντας από το κράτος, η απουσία του οποίου αποτελεί τον πυρήνα όλων των προβλημάτων.

Προκειμένου να επιτελεστεί η εν λόγω αποστολή, ορισμένα στοιχεία είναι ζωτικής σημασίας. Πρώτον, πρέπει να εδραιωθεί η δημοκρατία. Αναφέρομαι, φυσικά, στις τοπικές, βουλευτικές και προεδρικές εκλογές που ανακοινώθηκαν για το 2011. Οι εκλογές αποτελούν ένα στοιχείο της δημοκρατίας, αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε την ανάγκη να συνεχίσουμε να στηρίζουμε τους πολιτικούς θεσμούς και τις δυνάμεις σε μια διαλεκτική σχέση με την αντιπολίτευση. Χωρίς αυτό, δεν θα δρούσαμε σε ένα πραγματικά ανοιχτό πολιτικό σύστημα.

Το δεύτερο στοιχείο είναι αναμφίβολα η ανάγκη να ενισχύσουμε τη χρηστή διακυβέρνηση. Ενώ είναι αλήθεια ότι, δεδομένης της έκτασης του προβλήματος, η ΛΔΚ δεν μπορεί να τα κάνει όλα μονομιάς, πρέπει να επιδείξει ξεκάθαρα ισχυρή πολιτική βούληση για να έχει κάποια πιθανότητα επιτυχίας. Το Κοινοβούλιο έθεσε το ζήτημα της ατιμωρησίας. Αυτό αποτελεί ένα καλό παράδειγμα, επειδή είναι θέμα πολιτικής βούλησης και στηρίζει επίσης το όλο ζήτημα της επιβεβαίωσης του κράτους δικαίου. Το πρόβλημα είναι ότι όλα αυτά δεν μπορούν να γίνουν μεμονωμένα. Το κράτος δικαίου απαιτεί επιπλέον μεταρρύθμιση του τομέα της ασφάλειας και πραγματική πρόοδο από την άποψη της οικονομικής διακυβέρνησης.

Η έκταση των προκλήσεων υποδηλώνει την ανάγκη για μακροπρόθεσμες πολιτικές. Ωστόσο, αυτό δεν πρέπει να αποτελεί δικαιολογία για οποιαδήποτε έλλειψη άμεσης δράσης. Αναφέρομαι ιδίως στα ζητήματα σεξουαλικής βίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα οποία επεσήμανε το Κοινοβούλιο. Η πολιτική βούληση μπορεί να διαδραματίσει εδώ καθοριστικό ρόλο, και εν προκειμένω, πρέπει να επικροτήσουμε τη δέσμευση του προέδρου Kabila να υιοθετήσει την προσέγγιση της μηδενικής ανοχής. Η εν λόγω προσέγγιση πρέπει τώρα να εφαρμοστεί.

Η Επιτροπή, η οποία, παρεμπιπτόντως, επιτελεί ήδη σημαντικό έργο στην περιοχή (στήριξη του δικαστικού τομέα, παροχή βοήθειας στα θύματα), σκοπεύει να συνεχίσει να παρέχει στήριξη στη ΛΔΚ. Εν προκειμένω, έχω εκφράσει την επιθυμία μου για μια πιο στενή συνεργασία στην πράξη μεταξύ του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και της Επιτροπής όσον αφορά την καταπολέμηση της σεξουαλικής βίας.

Ένα παγιωμένο δημοκρατικό σύστημα, χρηστή διακυβέρνηση και πολιτική βούληση: αυτά είναι τα βασικά στοιχεία στα οποία θα θέλαμε να θεμελιώσουμε την εταιρική μας σχέση με τη ΛΔΚ ως ισότιμοι εταίροι.

  Filip Kaczmarek, εξ ονόματος της Ομάδας PPE. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, ουσιαστικά κάθε δημοσιογράφος που γράφει σχετικά με τα θέματα της Αφρικής θα ήθελε να γίνει ο επόμενος Joseph Conrad. Αυτός είναι ο λόγος που οι δημοσιογράφοι επικεντρώνονται πιο συχνά στη δυσάρεστη πλευρά, επειδή ψάχνουν το επίκεντρο του κακού.

Ωστόσο, το Κονγκό δεν χρειάζεται να είναι το επίκεντρο του κακού. Μπορεί να είναι μια κανονική χώρα. Υπάρχουν κανονικές χώρες στην Αφρική, όπου οι άφθονοι φυσικοί πόροι εξυπηρετούν το καλό των ανθρώπων, οι δημόσιες αρχές νοιάζονται για το κοινό καλό, τα παιδιά πηγαίνουν σχολείο, και το σεξ συνδέεται με την αγάπη και όχι με τον βιασμό και τη βία. Είμαι σίγουρος ότι το κλειδί της επιτυχίας στο Kivu και σε όλο το Κονγκό είναι η ποιότητα της διακυβέρνησης. Χωρίς δημοκρατική, αμερόληπτη, έντιμη και αποτελεσματική διακυβέρνηση, η ειρήνη και η δικαιοσύνη δεν μπορούν να επιτευχθούν. Χωρίς υπεύθυνη διακυβέρνηση, ο πλούτος της χώρας εξυπηρετεί μόνο τους λίγους, οι αρχηγοί φροντίζουν για τον εαυτό τους, τα σχολεία είναι άδεια και η βία αποτελεί μέρος της καθημερινότητας.

Θυμάμαι την αισιοδοξία του 2006. Εγώ ο ίδιος ήμουν παρατηρητής κατά τη διάρκεια των εκλογών, και ήμασταν όλοι ευχαριστημένοι διότι, μετά από ένα κενό 40 χρόνων, λάμβαναν χώρα δημοκρατικές εκλογές σε εκείνη τη μεγάλη και σημαντική χώρα. Ωστόσο, η αισιοδοξία μας αποδείχθηκε πρόωρη. Είναι δύσκολο να μην διερωτηθεί κανείς γιατί συνέβη αυτό, και γιατί οι εκλογές δεν είχαν ως αποτέλεσμα μια καλύτερη ζωή για το Κονγκό. Κατά την άποψή μου, είναι θέμα χρημάτων, όπως είπαν η κ. Malmstrom και ο κ. De Gucht. Μίλησαν για την παράνομη χρήση των πόρων και για τον τρόπο που χρησιμοποιούνται προκειμένου να χρηματοδοτηθούν οι εξοπλισμοί, γεγονός το οποίο εξυπηρετεί τη συνέχιση και την κλιμάκωση της σύγκρουσης. Εάν μπορέσουμε να θέσουμε ένα τέλος σε αυτό, θα είμαστε πιο κοντά στον στόχο μας.

  Michael Cashman, εξ ονόματος της Ομάδας S&D. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ τον Επίτροπο για τη δήλωσή του, η οποία εμένα σίγουρα με καθησυχάζει.

Μπορώ να πω, κύριε Επίτροπε, ότι συμφωνώ απολύτως μαζί σας: δεν μπορούμε να αποχωρήσουμε, δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα κενό, γιατί ήδη υπάρχει εκεί ένα κενό που είναι ένα κενό πολιτικής βούλησης, και χρειαζόμαστε πολιτική ηγεσία για να το επιλύσουμε αυτό σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις, αλλά και σύμφωνα με το κράτος δικαίου.

Επιτρέψτε μου να ασχοληθώ με την πραγματική κατάσταση. Από το 1998, πάνω από 5 000 400 άνθρωποι σκοτώθηκαν στη σύγκρουση και 45 000 θάνατοι σημειώνονται έμμεσα ή άμεσα κάθε μήνα.

Γίνεται αναφορά για 1 460 000 εκτοπισμένους ανθρώπους στο εσωτερικό της χώρας, οι περισσότεροι από τους οποίους αντιμετωπίζουν τη βία, και επιτρέψτε μου να μιλήσω εκ μέρους αυτών που δεν έχουν τη δυνατότητα αυτή, εκ μέρους αυτών που υφίστανται τέτοιου είδους βία. Οι ένοπλοι παράγοντες στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (ΛΔΚ) ασκούν με διάφορους τρόπους βία με βάση το φύλο, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής δουλείας, της απαγωγής, της αναγκαστικής στρατολόγησης, της καταναγκαστικής πορνείας και του βιασμού. Στα θύματα σεξουαλικής βίας στο Κονγκό περιλαμβάνονται γυναίκες, άντρες και αγόρια που έχουν βιασθεί και έχουν υποστεί σεξουαλικό εξευτελισμό και ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων.

Έχουν περάσει ψηφίσματα επί ψηφισμάτων. Έχει έρθει πλέον η στιγμή να απαιτήσουμε διεθνώς να δοθεί ένα τέλος στις εν λόγω φρικαλεότητες.

  Louis Michel, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Malmstrom, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, όπως γνωρίζετε, πάντα παρακολουθούσα στενά τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στα ανατολικά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Παρά την ενθαρρυντική πρόοδο που σημειώθηκε χάρη στην πρόσφατη προσέγγιση μεταξύ της Ρουάντα και της ΛΔΚ –μια προσέγγιση χωρίς την οποία δεν θα υπάρξει λύση στα ανατολικά και για τον λόγο αυτό πρέπει να παγιωθεί– παρά τις συμφωνίες της 23ης Μαρτίου μεταξύ της Kinshasa και της ομάδας ανταρτών του Κονγκό, για τις οποίες μίλησε ο Επίτροπος, η κατάσταση στα ανατολικά παραμένει εξαιρετικά ανησυχητική.

Θα ήθελα να υποβάλω επτά παρατηρήσεις. Η πρώτη είναι ότι σίγουρα δεν μπορεί να εδραιωθεί ειρήνη στα ανατολικά του Κονγκό έως ότου να εμποδίσουμε τους FDLR να βλάπτουν τους ανθρώπους. Δυστυχώς, το βασικό θύμα της στρατιωτικής πίεσης που ασκεί επί του παρόντος η ΛΔΚ και η οποία στοχεύει στην αποκοπή αυτών των εξτρεμιστών από τη βάση τους και τις πηγές εσόδων τους είναι ο άμαχος πληθυσμός, ο οποίος είναι θύμα παράπλευρων απωλειών, αλλά και της καταδίκης κάποιων και των βιαιοπραγιών κάποιων άλλων.

Ο κίνδυνος αυτός ήταν προβλέψιμος και, όπως είπε ο Επίτροπος, οι ικανότητες της MONUC έπρεπε να ενισχυθούν εξαρχής, καθώς ακόμη και σήμερα αντιμετωπίζει σοβαρή έλλειψη των κατάλληλων πόρων προκειμένου να ανταπεξέλθει σε όλες τις απαιτήσεις, ενώ και η οργάνωσή της στην πράξη δεν είναι πάντα ιδανική.

Παρόλο που πρέπει να απαιτήσουμε ένα υψηλότερο επίπεδο συνεργασίας και μια σημαντικότερη, πιο ενεργή παρουσία στην περιοχή, θα ήταν επικίνδυνο να διατυπώνουμε κρίσεις ή σχόλια σχετικά με τη MONUC που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως δικαιολογία από ορισμένες αρνητικές δυνάμεις προκειμένου να την δαιμονοποιήσουν. Αυτό θα ήταν σαφώς ακόμη πιο επικίνδυνο.

Ένα άλλο στοιχείο αφορά τις πράξεις βίας των FARDC. Το ευρύτερο πλαίσιο του πολέμου δεν μπορεί, φυσικά, να δικαιολογήσει ουδόλως μια τέτοια συμπεριφορά, και έτσι επικροτώ την απόφαση που έλαβαν τα Ηνωμένα Έθνη να σταματήσουν να παρέχουν υλικοτεχνική υποστήριξη σε εκείνες τις ομάδες στο Κονγκό που δεν σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η πολιτική μηδενικής ανοχής που παρουσιάστηκε πρόσφατα από τον πρόεδρο Kabila πρέπει σαφώς να επικροτηθεί, αλλά το εάν θα τύχει σεβασμού και εφαρμογής ή όχι είναι ένα άλλο ζήτημα.

Η ανεπάρκεια του δικαστικού συστήματος στο Κονγκό δημιουργεί ένα γενικευμένο αίσθημα ατιμωρησίας. Αυτός είναι ο λόγος που υποστηρίζω τις προσπάθειες που καταβάλλονται από την Επιτροπή, σε στενή συνεργασία με ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ, για την αποκατάσταση του δικαστικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένου του ανατολικού τμήματος.

Τέλος, η τελευταία μου επισήμανση: το μόνο πράγμα που πρέπει ακόμα να αποκατασταθεί στο Κονγκό είναι ένα κράτος δικαίου με πραγματικές εξουσίες διακυβέρνησης. Σήμερα, οι εν λόγω εξουσίες είναι τελείως ανύπαρκτες και επιπλέον δημιουργούν ένα ιδιαίτερα σοβαρό κενό.

  Isabelle Durant, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Malmstrom, κύριε Επίτροπε, όπως είπατε και οι δύο, η κατάσταση στην περιφέρεια Kivu είναι εξαιρετικά ανησυχητική, παρά την παρουσία σχεδόν 20 000 στρατιωτών της MONUC.

Ο άμαχος πληθυσμός και ιδίως οι γυναίκες, είναι το βασικό θύμα των στρατηγικών σύγκρουσης που εφαρμόζουν οι ένοπλες ομάδες και, όπως είπε κάποιος, ακόμη και ορισμένες ομάδες του στρατού του Κονγκό, οι οποίες έχουν καταστήσει όπλο πολέμου τον συστηματικό βιασμό. Επιπλέον, τον προηγούμενο μήνα, μια ομάδα γυναικών από το Κονγκό ήρθε εδώ για να μας το υπενθυμίσει –και σωστά έπραξε- με σκοπό να επιστρατεύσει την υποστήριξή μας ενάντια στην εν λόγω σκανδαλώδη στρατηγική.

Η λεηλασία των πόρων, όπως είπατε, κύριε Επίτροπε, αποτελεί έναν ακόμα παράγοντα που επιτείνει την εν λόγω σύγκρουση. Συμφωνώ με ό,τι ειπώθηκε μόλις τώρα: είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο να απαξιώσουμε τη MONUC, να την απαξιώσουμε χωρίς λόγο, να την καταστήσουμε τη μόνη υπεύθυνη για την κατάσταση στα μάτια του πληθυσμού, ο οποίος έχει ήδη εξαντληθεί από τα τόσα πολλά χρόνια πολέμου και σφαγών.

Συμφωνώ απολύτως ότι δεν είναι η εντολή της MONUC αυτό που θα πρέπει να αναθεωρηθεί και δεν θα πρέπει προφανώς να της ζητηθεί να αποσυρθεί. Αυτό που πρέπει να αναθεωρηθεί είναι οι κανόνες εμπλοκής της, οι επιχειρησιακές της οδηγίες, προκειμένου να μην υπάρχει ουδόλως η δυνατότητα να συνάψει σχέσεις με μια ομάδα του Κονγκό -ή να την υποστηρίξει- που να έχει στρατιώτες που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα ή προβαίνουν σε πράξεις βίας.

Οι αρχές του Κονγκό έχουν, επίσης, μεγάλη ευθύνη στον εν λόγω αγώνα κατά της ατιμωρησίας που αφορά πράξεις σεξουαλικής βίας, εγκλήματα τα οποία, θα συμπλήρωνα, θα πρέπει να παραπεμφθούν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Οι ίδιες αυτές αρχές πρέπει επιπλέον να διασφαλίσουν ότι οι στρατιώτες θα εγκαθίστανται άμεσα σε στρατώνες. Αν συνέβαινε αυτό, τα πράγματα αναμφίβολα θα άλλαζαν.

Τέλος, πιστεύω ότι πρέπει να επανεξετάσουμε το πρόγραμμα Amani. Το πρόγραμμα αυτό παρέχει τη δυνατότητα οικοδόμησης διαλόγου και ειρήνης παντού, καθώς μόνο αυτά αποτελούν τις εγγυήσεις μιας ανασυγκρότησης με διάρκεια. Σε κάθε περίπτωση, επιδοκιμάζω την παρέμβασή σας, την οποία υποστηρίζω γενικώς, και ευελπιστώ ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα παραμείνει ενεργή. Αυτό είναι σημαντικό, αν και, δυστυχώς, δεν θέλησε να συστήσει μια δύναμη. Αυτό θα μπορούσε να έχει γίνει λίγο πριν από έναν χρόνο. Ωστόσο, θεωρώ ότι η δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ζωτικής σημασίας.

  Sabine Losing, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, σε καμιά άλλη χώρα στον κόσμο δεν έχουν υπάρξει, μέχρι στιγμής, περισσότερες επιχειρήσεις στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας από όσες στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Όπως πάντα, προκύπτει το ερώτημα σχετικά με το ποιού η ασφάλεια προστατεύεται. Είναι η ασφάλεια του άμαχου πληθυσμού του Κονγκό, των γυναικών και των παιδιών; Η αποστολή MONUC του ΟΗΕ δεν εμπόδισε τον θάνατο, τον βασανισμό και τον βιασμό χιλιάδων ανθρώπων και την απέλαση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων – φρικαλεότητες στις οποίες ενεπλάκησαν οι κυβερνητικές δυνάμεις με την υποστήριξη της ΕΕ.

Τι προστατεύεται λοιπόν στο Κονγκό; Η ανθρωπότητα; Ή διαφυλάττουμε ένα καθεστώς που, παραδείγματος χάρη, σύνηψε μεταξύ 2003 και 2006 61 συμβάσεις με διεθνείς μεταλλευτικές επιχειρήσεις, εκ των οποίων ούτε μία δεν κρίθηκε αποδεκτή από διεθνείς ΜΚΟ από την άποψη του πληθυσμού του Κονγκό; Ο πρόεδρος Kabila άλλαξε πορεία για λίγο και σύνηψε λιγότερες συμβάσεις με επιχειρήσεις από τη Δύση. Η αλλαγή αυτή σταμάτησε όταν κλιμακώθηκε για μία ακόμη φορά ο πόλεμος. Το ερώτημά μου είναι γιατί υπάρχει η φήμη ότι οι άνθρωποι που κινούν τα νήματα της μεγαλύτερης ομάδας που κρύβεται πίσω από τις δολοφονίες στο ανατολικό Κονγκό – των FDLR – βρίσκονται στη Γερμανία; Αναφέρομαι στο σημείο αυτό στο ψήφισμα που έχω καταθέσει εξ ονόματος της Συνομοσπονδιακής Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς – Αριστερά των Πρασίνων των Βορείων Χωρών.

  Andreas Molzer (NI). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, η απέλαση εκατομμυρίων ανθρώπων, οι χιλιάδες βιασμοί και οι εκατοντάδες δολοφονίες δεν πρέπει να αποτελέσουν την τραγική κληρονομιά της μεγαλύτερης παγκοσμίως επιχείρησης διατήρησης της ειρήνης του ΟΗΕ. Η επιχείρηση στο Κονγκό αποφασίσθηκε πριν από δέκα χρόνια, αλλά τίποτα ιδιαίτερο δεν έχει επιτευχθεί. Οι στρατιωτικές ομάδες συνεχίζουν να λεηλατούν τα άφθονα αποθέματα φυσικών πόρων στην περιοχή, να τρομοκρατούν τους κατοίκους και να διαπράττουν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Οι εμπορικοί αποκλεισμοί έχουν αποδειχθεί αναποτελεσματικοί έως τώρα. Οι αντάρτες αλλάζουν απλά στρατόπεδα και διαπράττουν τα εγκλήματά τους χωρίς να κινδυνεύουν φορώντας τις στολές των στρατιωτών του Κονγκό. Δύο εγκληματίες πολέμου προσήχθησαν πρόσφατα ενώπιον του δικαστηρίου για τα εγκλήματα πολέμου στη Χάγη και κατέστη δυνατό να διεξαχθούν εκλογές και να υλοποιηθούν αναπτυξιακά έργα –μια μερική επιτυχία, τουλάχιστον.

Επιτύχαμε επίσης να καταφέρουμε ένα μικρό πλήγμα εναντίον των συνολικών Δημοκρατικών Δυνάμεων για την Απελευθέρωση της Ρουάντα (FDLR). Δεν μπορέσαμε, ωστόσο, να δώσουμε ένα τέλος στον σκληρό εμφύλιο πόλεμο. Τα μέτωπα συνεχώς αλλάζουν.

Είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό το να αποδεικνύονται αληθείς οι κατηγορίες κατά της αποστολής του ΟΗΕ. Οι στρατιώτες του ΟΗΕ δεν πρέπει να στέκονται εκεί και να μην κάνουν τίποτα όταν διαπράττονται φρικαλεότητες και, πράγμα ακόμη πιο σημαντικό, η υλικοτεχνική υποστήριξη του στρατού δεν πρέπει να συνδέεται με την υποστήριξη των παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η αποστολή στο Κονγκό απλά δεν πρέπει να μετατραπεί σε ένα είδος Βιετνάμ για την Ευρώπη.

Βασικά, χρειαζόμαστε μια συντονισμένη πολιτική ευρωπαϊκής ασφάλειας και συντονισμένες επιχειρήσεις διατήρησης της ειρήνης, κυρίως όμως στην περιοχή γύρω από την Ευρώπη και όχι στη μακρινή Αφρική, όπου τα εθνικά μέτωπα δεν είναι σαφή. Κατ’ εμέ, η ΕΕ πρέπει να επικεντρώσει τις επιχειρήσεις της για τη διατήρηση της ειρήνης σε περιοχές που βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση στη δική της γειτονιά, όπως στα Βαλκάνια ή στον Καύκασο. Κατά συνέπεια, θα έπρεπε, ίσως, να τερματίσουμε την εμπλοκή της ΕΕ στην αποστολή του ΟΗΕ στην Αφρική.

  Gay Mitchell (PPE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, είναι αυτονόητο ότι η κατάσταση στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (ΛΔΚ) είναι οικτρή και ότι οι επιπτώσεις της σύγκρουσης στους πολίτες είναι τραγικές.

Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες σημαντικές επισημάνσεις που πρέπει να επαναληφθούν εδώ και στην κοινή μας πρόταση ψηφίσματος. Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η βία στη ΛΔΚ, όπως τόσες άλλες συγκρούσεις αυτού του τύπου, καθοδηγείται συχνά από την απληστία, αλλά πηγάζει και τροφοδοτείται επίσης από τη φτώχεια. Οι αγώνες για τα εδάφη, την εθνοτική καταγωγή, τους πόρους ή την πολιτική δεν είναι τίποτα άλλο παρά παρακλάδια του ίδιου σάπιου δέντρου της επιθυμίας.

Αύξησε την ευημερία ενός ανθρώπου και δώσε του ένα στόχο και θα μειώσεις την επιθυμία του να σκοτώσει ή να σκοτωθεί. Ως Κοινοβούλιο, αυτή είναι η δική μας πρόκληση για ανάπτυξη.

Δεύτερον, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι κάθε στρατιωτική παρουσία σε μια ξένη χώρα σχεδιάζεται και υλοποιείται προκειμένου να μειώσει τον πόνο και τη βία, όχι να τα επιτείνει. Πρέπει να σταθούμε ως πυλώνες ενάντια στην ατιμωρησία αντί να αποτελούμε παράγοντές της.

Αν υπάρχουν στοιχεία για το ότι οι αποστολές της Δύσης δεν ανταποκρίνονται στο εν λόγω πρότυπο, τότε πρέπει να επαναξιολογηθούν επειγόντως οι πρακτικές και η παρουσία τους.

Τέλος, η ιστορία μας έχει δείξει ότι, σε αλληλοκτόνες συγκρούσεις όπως αυτή στη ΛΔΚ, μια πολιτική λύση αποτελεί τη μόνη ελπίδα για ειρήνη. Ο διάλογος και η εμπλοκή είναι οι μόνοι δρόμοι προς μια τέτοιου είδους λύση.

Με την δημιουργία της Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης στη μετά τη Λισαβόνα εποχή, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αναλάβει τη θέση της στη διεθνή σκηνή ως ένας πιο ενεργός διαμεσολαβητής στον διάλογο και ως ένας εγγυητής της ειρήνης.

  Corina Creţu (S&D). – (RO) Όπως έχει υπογραμμιστεί μέχρι στιγμής, εκατομμύρια άμαχοι έχουν σκοτωθεί εμπρόθετα κατά τη διάρκεια στρατιωτικών επιχειρήσεων στο ανατολικό τμήμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Υπάρχει ο κίνδυνος να αποτελέσουν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο τέτοιου είδους νέα εξαιτίας της πρωτοφανούς συχνότητας με την οποία διαπράττονται πράξεις βίας στην εν λόγω χώρα. Στα θύματα αυτών των πράξεων περιλαμβάνονται παιδιά, μικρά κορίτσια και γυναίκες, για να μην αναφέρω τους πολίτες που επιχειρούν να προστατεύσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τους δημοσιογράφους.

Η ανθρωπιστική κρίση εντείνεται κάθε μέρα που περνάει. Η έλλειψη ασφάλειας στην περιοχή έχει ως συνέπεια να μην μπορούν πια να παρέμβουν οι ανθρωπιστικές οργανώσεις. Έχουν καταγραφεί πάνω από 7 500 περιστατικά βιασμού και σεξουαλικής βίας μόνο τους πρώτους εννέα μήνες αυτού του έτους, που υπερβαίνουν τον συνολικό αριθμό των περιστατικών ολόκληρου του προηγούμενου έτους. Όλα αυτά τα περιστατικά έχουν λάβει χώρα μέσα σ’ ένα σκηνικό λιμού και απόλυτης ένδειας επηρεάζοντας εκατομμύρια ανθρώπους. Η ενοχή για όλη αυτήν την τραγωδία βαραίνει τόσο τον στρατό του Κονγκό όσο και τους αντάρτες της Ρουάντα. Δυστυχώς, ωστόσο, υπάρχουν ενδείξεις ότι τα στρατεύματα του ΟΗΕ στο Κονγκό φέρουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης, καθώς επιτρέπουν να λαμβάνουν χώρα σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για αυτόν τον λόγο θεωρώ ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει επειγόντως να συζητήσει τον τρόπο με τον οποίο οι δυνάμεις του ΟΗΕ θα επιτύχουν πλήρως τους στόχους της αποστολής που τους έχει ανατεθεί.

Επιπλέον, απαιτείται η λήψη μέτρων προκειμένου να δοθεί ένα τέλος στη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, στο λαθρεμπόριο όπλων και στο λαθρεμπόριο χρυσού, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα την παράνομη μεταφορά χρυσού άνω των 37 τόνων κάθε χρόνο από το Κονγκό, με αξία που υπερβαίνει το 1 δισεκατομμύριο ευρώ. Τα χρήματα από την εν λόγω δραστηριότητα χρησιμοποιούνται για την προμήθεια όπλων και ενθαρρύνουν την εγκληματικότητα σε αυτή τη χώρα.

  Sophia in 't Veld (ALDE). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, μόλις άκουσα την ομιλία του κ. Molzer, ο οποίος έχει φύγει πλέον, η κεντρική ιδέα της οποίας ήταν: τα πράγματα είναι τόσο απελπιστικά που θα έπρεπε απλώς να τα παρατήσουμε και να επικεντρωθούμε στους δικούς μας γείτονες. Πρέπει να πω ότι, αν κάποιος εξετάσει πραγματικά την κατάσταση, σχεδόν θα μπει στον πειρασμό να σταματήσει κάθε ενασχόληση. Από την άλλη πλευρά, σκέφτομαι μετά την ομάδα γυναικών που μας επισκέφθηκε εδώ τον προηγούμενο μήνα, στις οποίες αναφέρθηκε επίσης η κ. Durant, και αναρωτιέμαι αν θα μπορούσαμε να τις κοιτάξουμε στα μάτια και να τους πούμε ότι απλώς τα παρατάμε, ή ότι δεν αποτελούν προτεραιότητά μας, ή ότι σκοπεύουμε απλά να εγκρίνουμε ένα ακόμη ψήφισμα και να θεωρήσουμε ότι κάναμε τη δουλειά μας. Όταν σκέφτομαι εκείνες τις γυναίκες, την απόγνωσή τους και την πικρία τους και το αίσθημα ότι έχουν αφεθεί στην τύχη τους, πραγματικά θεωρώ πρωταρχικής σημασίας τη δυνατότητα διεξαγωγής μιας τέτοιας συζήτησης.

Το ψήφισμα εμπεριέχει πάρα πολλά θετικά στοιχεία, και ευελπιστώ ότι όντως θα τους προσδώσουμε ισχύ με την ανάληψη δράσης, αλλά θα ήθελα απλά να τονίσω μια πτυχή. Συχνά μιλάμε για βιασμό, ή σεξουαλική βία, αλλά ουσιαστικά, οι εν λόγω όροι καλύπτουν μόλις και μετά βίας την πραγματική κατάσταση. Οι γυναίκες με τις οποίες μιλήσαμε είπαν ότι το φαινόμενο δεν περιορίζεται απλά σε επιθέσεις σε μεμονωμένα άτομα, δεν είναι ατομική βία, αλλά αντιθέτως αποτελεί επίθεση στην κοινωνία, με στόχο να καταστρέψει τη δομή της. Η άποψή μου είναι, κατά συνέπεια, ότι υπάρχει πλέον η πιο επείγουσα ανάγκη όχι μόνο να αναλάβουμε δράση, να θέσουμε ένα τέλος στην ατιμωρησία, να πληρώσουμε τοις μετρητοίς και να παράσχουμε τους πόρους για τις δράσεις που έχουμε ανακοινώσει, αλλά και να δείξουμε ότι απλώνουμε το χέρι στους ανθρώπους που βρίσκονται εκεί, ότι τους συμπαραστεκόμαστε και δεν τους αφήνουμε στην τύχη τους, ότι επωμιζόμαστε την ηθική μας ευθύνη.

  Cristian Dan Preda (PPE). – (RO) Στην παρούσα κρίσιμη φάση, η οποία συμπίπτει με τη χρονική στιγμή που τα Ηνωμένα Έθνη ετοιμάζονται να ανακοινώσουν την παράταση της θητείας της MONUC, θεωρώ ότι πρέπει να αναλογιστούμε τις δράσεις της διεθνούς κοινότητας υπό το πρίσμα της κατάστασης που επικρατεί στη ΛΔΚ, η οποία, δυστυχώς, συνεχίζει να επιδεινώνεται. Όπως έχει επίσης επιβεβαιωθεί από την επιχείρηση Kimia II που διεξήγαγε ο στρατός του Κονγκό με την υποστήριξη της MONUC, η στρατιωτική επιτυχία δεν επαρκεί όταν το κόστος από ανθρωπιστικής πλευράς είναι υψηλό και πληρώνεται με τον πόνο του άμαχου πληθυσμού του Κονγκό.

Θεωρώ ότι οι πρόσφατες στρατιωτικές επιχειρήσεις που διεξήχθησαν κατά των FDLR είχαν καταστροφικές συνέπειες, και πρέπει να γνωρίζουμε ότι κατέληξαν σε ευρείας κλίμακας παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σε επιδείνωση της ανθρωπιστικής κρίσης. Από την άλλη πλευρά, η ατιμωρησία προκαλεί τη συνεχή διάπραξη τέτοιου είδους εγκλημάτων. Θεωρώ ότι η προστασία του άμαχου πληθυσμού πρέπει να είναι η πρώτη προτεραιότητα. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να υποστηρίξει σθεναρά ότι οι πράξεις βίας, ιδιαίτερα η σεξουαλική βία, και γενικά οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως και οι παραβιάσεις που διαπράττονται στο Kivu, πρέπει να σταματήσουν αμέσως, μαζί με το κλίμα ατιμωρησίας.

  Luis Yanez-Barnuevo Garcia (S&D). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, άλλα μέλη έχουν ήδη μιλήσει για την τραγική κατάσταση στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Μίλησαν για τα εκατομμύρια θανάτων και για τα περιστατικά βιασμού και κακοποίησης σε βάρος του άμαχου πληθυσμού. Μίλησαν για την Αποστολή του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (MONUC) και για τη συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην περιοχή. Ωστόσο, δεν έχουν ειπωθεί πολλά σε σχέση με την ανάγκη ελέγχου της παράνομης ροής πρώτων υλών, όπως τα διαμάντια, ο χρυσός και άλλα προϊόντα, στον υπόλοιπο κόσμο. Τα εν λόγω προϊόντα «ξεπλένονται» μέσω νόμιμων λογαριασμών και εταιρειών στις χώρες μας ή στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αυτό αποτελεί ένα σημαντικό καθήκον για την κ. Ashton. Με τη δικαιοδοσία που της απονέμεται βάσει της Συνθήκης της Λισαβόνας και με την υποστήριξη των 27 κρατών μελών και αυτού του Κοινοβουλίου, θα μπορούσε να συντονίσει ένα ολόκληρο πρόγραμμα δράσης προκειμένου να εμποδίσει την κατάληξη του εν λόγω πλούτου στα χέρια των πολεμάρχων που είναι υπεύθυνοι για τις δολοφονίες και τους βιασμούς.

  Anne Delvaux (PPE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, υπό το φως των πρόσφατων ανησυχητικών εκθέσεων από το βόρειο και νότιο Kivu, και υπό το πρίσμα της εξαιρετικά βίαιης φύσης των επιθέσεων κατά των αμάχων και ιδίως των γυναικών, των παιδιών και των ηλικιωμένων, το κατεπείγον -μια λέξη που χρησιμοποιείται τόσο συχνά από την Ευρωπαϊκή Ένωση και ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα όσον αφορά το Κονγκό- μου φαίνεται ότι αποτελεί άμεση απαίτηση. Πρέπει να γίνουν τα πάντα προκειμένου να διασφαλισθεί η προστασία του άμαχου πληθυσμού. Η εντολή που δόθηκε στο προσωπικό της MONUC στην περιοχή θα επεκταθεί αναμφίβολα, σίγουρα όμως πρέπει να αξιολογηθεί εκ νέου και να ενισχυθεί, επίσης, προκειμένου να μπορέσει να αναχαιτιστεί αυτή η αυξανόμενη τάση βίας.

Εδώ και πολλά χρόνια, διεθνείς κοινότητες, ΜΚΟ και γυναίκες από το Κονγκό καταβάλλουν συνεχείς προσπάθειες προκειμένου να καταπολεμήσουν τη χρήση της σεξουαλικής κακοποίησης ως όπλου πολέμου. Στις μέρες μας γίνεται συστηματική και εκτεταμένη χρήση του εν λόγω όπλου σε περιοχές με ειρήνη, και πάντα με απόλυτη ατιμωρησία. Επικροτώ την πρόσφατη αποφασιστικότητα που επέδειξαν οι αρχές του Κονγκό προκειμένου να θέσουν ένα τέλος σε αυτήν την ατιμωρησία, αλλά η εν λόγω πολιτική μηδενικής ανοχής πρέπει να είναι φιλόδοξη -όλοι οι δράστες πράξεων βίας, χωρίς καμιά εξαίρεση, πρέπει να λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους– και πραγματικά αποτελεσματική.

Η έναρξη των πρώτων δικών των εικαζόμενων δραστών σεξουαλικών εγκλημάτων, τα οποία διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια ένοπλης σύγκρουσης, στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα να μπορέσει το Δικαστήριο να προσδιορίσει όλους τους ενόχους προκειμένου να μπορέσουν να καταδικαστούν χωρίς καθυστέρηση.

Τέλος, όλα αυτά προφανώς πάνε χέρι-χέρι με την ενίσχυση των κρατικών δομών, την τήρηση της δημόσιας τάξης, την προώθηση της ισότητας των φύλων και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και, συνεπώς, των δικαιωμάτων των γυναικών και των παιδιών, των οποίων η αξιοπρέπεια, η παιδική ηλικία και η αθωότητα θυσιάζονται συχνά στον βωμό μιας άλλης μορφής ταπείνωσης: της αδιαφορίας.

  Michele Striffler (PPE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, η ανθρωπιστική κατάσταση στα ανατολικά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό –και πιο συγκεκριμένα, στην ανατολική επαρχία και στην περιφέρεια Kivu– είναι ολέθρια, όπως γνωρίζουμε πλέον όλοι. Η κατάσταση ασφάλειας του άμαχου πληθυσμού επιδεινώθηκε κατόπιν, μεταξύ άλλων, των κοινών στρατιωτικών επιχειρήσεων που διεξήγαν ο στρατός του Κονγκό και τα στρατεύματα της Ουγκάντα και της Ρουάντα εναντίον όλων των αντάρτικων ενόπλων ομάδων, που είχαν ως αποτέλεσμα αναρίθμητες σφαγές και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η σεξουαλική βία είναι μια πολύ ανησυχητική και ευρέως διαδεδομένη τάση, και αποτελεί σήμερα μέρος της καθημερινής ζωής των ανθρώπων του Κονγκό. Επιπλέον, διαπράττονται πολυάριθμες πράξεις βίας κατά των εργαζομένων στην ανθρωπιστική βοήθεια.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, υπάρχουν 2 113 000 εκτοπισθέντες στα ανατολικά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Από την 1η Ιανουαρίου 2009 έχουν καταγραφεί πάνω από 775 000 νέες περιπτώσεις εκτοπισθέντων στο Kivu και 165 000 στις ανατολικές περιφέρειες της ανατολικής επαρχίας.

Επί του παρόντος εκτιμάται ότι χρήζουν ανθρωπιστικής βοήθειας σχεδόν 350 000 άνθρωποι που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες: παιδιά, χήρες και θύματα σεξουαλικής βίας. Κατά συνέπεια, μια ταχεία αντίδραση από μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ζωτικής σημασίας.

  Marc Tarabella (S&D). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, όλοι οι ομιλητές τόνισαν ορθά τη φρικτή κατάσταση την οποία βιώνουν οι άνθρωποι του Κονγκό, και ιδίως οι γυναίκες του Κονγκό, στα ανατολικά αυτής της χώρας. Μίλησαν για τους βιασμούς και τις βάρβαρες πράξεις που πλήττουν τους ανθρώπους αυτούς και για τις δολοφονίες των οποίων είναι θύματα. Αντί να μιλήσω για αυτά, ωστόσο, σας καλώ να επισκεφθείτε τους ιστοτόπους της UNICEF και της V-Day, όπου λέγονται προφανώς όλα όσα μπορούν να ειπωθούν σχετικά με το εν λόγω θέμα.

Σήμερα πρόκειται να σας μιλήσω για τις πραγματικές συνέπειες που έχουν για το Κονγκό αυτές οι βάρβαρες πράξεις· πρόκειται να μιλήσω για τις σωματικά και ψυχικά τραυματισμένες γυναίκες, τις οποίες πρέπει να φροντίσουμε, καθώς και για τις δολοφονημένες γυναίκες, οι οποίες δεν μπορούν πλέον να συνεισφέρουν στην οικονομική ανάπτυξη του Κονγκό και τα αγέννητα παιδιά των οποίων δεν θα μπορέσουν ποτέ να συνεισφέρουν σε αυτήν. Θα ήθελα επίσης να μιλήσω για την εξάπλωση του AIDS, ένα τραύμα που πλήττει όλον τον πληθυσμό του Κονγκό, το οποίο σκιαγραφεί μια αρνητική εικόνα για το Κονγκό στη διεθνή κοινότητα –την εικόνα μιας χώρας, εν ολίγοις, που βυθίζεται όλο και περισσότερο στο χάος.

Η προαγωγή διαρκούς ειρήνης και η προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης του Κονγκό θα επιτευχθούν μόνο αν επιτύχουν οι προσπάθειες της κυβέρνησης του Κονγκό και του ΟΗΕ να καταπολεμήσουν τη σεξουαλική βία κατά των γυναικών του Κονγκό και, σε πιο γενικές γραμμές, αν διασφαλισθεί η εδραίωση ενός γνήσιου κράτους δικαίου στην εν λόγω χώρα.

  Frederique Ries (ALDE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρία υπουργέ, κύριε Επίτροπε, θα ήθελα και εγώ με τη σειρά μου να αναφερθώ στην τραγωδία της σεξουαλικής βίας που υφίστανται οι γυναίκες στη ΛΔΚ και, πιο συγκεκριμένα, στα ανατολικά της χώρας. Το φαινόμενο δεν είναι καινούριο. Είναι ιδιαίτερα περίπλοκο. Είναι πολυδιάστατο. Ο σωματικός και ψυχολογικός πόνος των θυμάτων χειροτερεύει ακόμα περισσότερο λόγω του κοινωνικού αποκλεισμού, ο οποίος αποτελεί μια τραγωδία γι’ αυτά. Σήμερα, η πολιτική μηδενικής ανοχής του προέδρου Kabila αρχίζει να αποφέρει κάποιους καρπούς, αλλά όλοι γνωρίζουν ότι, μακροχρόνια, μόνο μια σφαιρική στρατηγική μπορεί να καταπολεμήσει αυτή τη μάστιγα.

Γνωρίζω, κύριε Επίτροπε, ότι η Επιτροπή παρεμβαίνει ήδη, και το κάνει μέσω μιας πληθώρας έργων, όπως επίσης και δαπανών. Ωστόσο, με τα στοιχεία που προκύπτουν και τις τρομερές, φρικτές περιγραφές που ακούμε, δεν πιστεύετε ότι δικαιούμαστε εμείς σε αυτό το Σώμα να έχουμε τις αμφιβολίες μας σχετικά με τα αποτελέσματα της εν λόγω στρατηγικής; Οι γυναίκες, κύριε Επίτροπε, αποτελούν το βασικό μέσο για ειρήνη και ανασυγκρότηση σε μια χώρα. Είναι το μέλλον του Κονγκό. Πώς προτίθεστε να δράσετε πιο άμεσα και πιο αποτελεσματικά;

  Raul Romeva i Rueda (Verts/ALE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, και εγώ επίσης ήθελα να μιλήσω σε αυτή τη συζήτηση, καθώς αφορά ένα θέμα που παρακολουθώ εδώ και πολύ καιρό. Δυστυχώς, υπό το πρίσμα των συνεχών πράξεων βίας και των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα ανατολικά της ΛΔΚ, είμαστε αναγκασμένοι για μια ακόμη φορά να καταδικάσουμε κατηγορηματικά τις σφαγές, τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και τις πράξεις σεξουαλικής βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών που συνεχίζουν να λαμβάνουν χώρα στην ανατολική επαρχία.

Για αυτόν τον λόγο συμπαρατάσσομαι με τους συναδέλφους μου σχετικά με την απαίτηση να παρέμβουν άμεσα όλες τις αρμόδιες αρχές προκειμένου να παραπέμψουν τους ενόχους των εν λόγω εγκλημάτων στα δικαστήρια, καθώς και για να καλέσουμε για μια ακόμη φορά το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών να λάβει επειγόντως μέτρα ικανά να εμποδίσουν ουσιαστικά τον οποιονδήποτε να εξαπολύσει περαιτέρω επιθέσεις εναντίον του άμαχου πληθυσμού στην ανατολική επαρχία της ΛΔΚ.

Ομοίως, καλώ όλα τα εμπλεκόμενα μέρη να εντείνουν τον αγώνα κατά της ατιμωρησίας και να επιβάλουν το κράτος δικαίου μέσω της καταπολέμησης, μεταξύ άλλων, του βιασμού των γυναικών και των κοριτσιών και της στρατολόγησης παιδιών-στρατιωτών.

  Franz Obermayr (NI). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, τον Νοέμβριο του 2009 πραγματοποιήθηκε ανταλλαγή πρεσβευτών μεταξύ της Ρουάντα και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό - μια μικρή ακτίνα ελπίδας για αυτή τη ρημαγμένη χώρα και τους ρημαγμένους ανθρώπους της. Επιπλέον, συνελήφθη ο αρχηγός των Δημοκρατικών Δυνάμεων για την Απελευθέρωση της Ρουάντα. Αυτά τα δύο γεγονότα αποτελούν σημάδια βελτίωσης της κατάστασης στο ανατολικό Κονγκό. Η ερώτησή μου προς την Επιτροπή είναι η εξής: τι μέτρα σκοπεύετε να λάβετε προκειμένου να επιτευχθεί περαιτέρω προσέγγιση μεταξύ του Κονγκό και της Ρουάντα;

Όσον αφορά την εντολή του ΟΗΕ, πολλά έχουν ειπωθεί εδώ σήμερα σχετικά με την ανάληψη όλων των μορφών δράσης. Ας είμαστε ειλικρινείς: εάν είναι να υπάρξει κάποια εντολή του ΟΗΕ, τότε θα πρέπει σαφώς να αφορά την προστασία όσων είναι θύματα καταπίεσης, βασανισμού, βιαιοπραγίας και κακομεταχείρισης, ιδίως, των γυναικών και των παιδιών αυτής της χώρας. Εν προκειμένω, ένα πράγμα πρέπει να είναι αρκετά σαφές: εάν εκδοθεί κάποια εντολή – και εμείς οι Αυστριακοί είμαστε κάπως συγκρατημένοι σε αυτόν τον τομέα – τότε θα πρέπει να είναι συνεπής και, αν χρειάζεται –και για την προστασία των καταπιεσμένων ανθρώπων– εκείνοι που βρίσκονται στην περιοχή πρέπει να είναι οπλισμένοι.

  Sean Kelly (PPE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω πως είναι θλιβερό το γεγονός ότι αυτή τη χριστουγεννιάτικη περίοδο περάσαμε τις τελευταίες δύο μέρες συζητώντας για τη βία στον κόσμο, είτε στην Τσετσενία είτε στο Αφγανιστάν, και τώρα στο Κονγκό. Αλλά, παρ’ όλα αυτά, αυτή είναι η πραγματικότητα.

Την ίδια στιγμή, λαμβάνοντας το μήνυμα της γιορτινής περιόδου για ειρήνη και καλή θέληση, πρέπει, όπως τόσο σωστά το έθεσε ο συνάδελφός μου ο κ. Mitchell, να καταστούμε εγγυητές της ειρήνης. Και αυτή είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την Ύπατη Εκπρόσωπο, την κ. Ashton, προκειμένου να κάνει χρήση της δύναμης και της στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τρόπο που δεν ήταν δυνατός στο παρελθόν, για να επαναφέρει την τάξη στις εν λόγω χώρες και να προσπαθήσει να ανακουφίσει τον τρομερό πόνο στα εν λόγω μέρη.

Η μακροπρόθεσμη λύση, ωστόσο, δεν θα προκύψει από την οικονομική βελτίωση, αλλά από την εκπαίδευση, και πρέπει να προσπαθήσουμε να διασφαλίσουμε την ελεύθερη πρόσβαση σε σωστή εκπαίδευση στις εν λόγω χώρες, για τον λόγο ότι αυτός είναι στην ουσία ο τρόπος για επίτευξη μακροπρόθεσμης ειρήνης.

  Jim Higgins (PPE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, το 1960, ο σουηδός Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Dag Hammarskjold ζήτησε από τα ιρλανδικά στρατεύματα να πάνε ως ειρηνευτική δύναμη στο τότε Βελγικό Κονγκό, το οποίο μετέπειτα έγινε Κονγκό. Έκαναν σπουδαία δουλειά.

Ανησυχώ ιδιαίτερα για τον ρόλο των στρατευμάτων των Ηνωμένων Εθνών στο Κονγκό επί του παρόντος: τα μαροκινά, τα πακιστανικά και τα ινδικά. Μιλάμε για βιασμούς, βία, εμπορία και τα λοιπά, αλλά τα εκεί στρατεύματα των Ηνωμένων Εθνών δεν θα χαρακτηρίζονταν ακριβώς αξιέπαινα και ουσιαστικά προσφέρουν κακή υπηρεσία.

Συμφωνώ απολύτως με τον κ. Mitchell, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διαδραματίσει αποφασιστικότερο ρόλο. Είμαστε μια Ευρωπαϊκή Ένωση, πλήρως ενωμένη. Επιτελέσαμε εξαιρετικό έργο στο Τσαντ. Χρειαζόμαστε τη δική μας ειρηνευτική δύναμη στην περιοχή και δεν μπορούμε να βασιζόμαστε στα Ηνωμένα Έθνη. Η κατάσταση έχει ως εξής: έχουμε έναν όμορφο λαό, θύμα του ευρωπαϊκού αποικισμού, θύμα της φυλετικής σύγκρουσης, θύμα της διεθνούς εθελοτυφλίας, και δεν μπορούμε πλέον να εθελοτυφλούμε. Πρέπει απλά να πάμε και να σώσουμε εκείνους τους ανθρώπους.

  Alf Svensson (PPE). – (SV) Κύριε Πρόεδρε, είναι σχεδόν αδύνατο να αντιληφθούμε τα τρομερά στατιστικά στοιχεία που αναφέρονται, γνωρίζουμε, ωστόσο, ότι είναι πραγματικά. Εντούτοις, υπάρχει μια αίσθηση –την οποία ίσως συμμερίζονται πολλοί– ότι όσον αφορά τις φτωχότερες χώρες στην υποσαχάρια Αφρική, η δέσμευσή μας δεν είναι τόσο ισχυρή και τόσο σαφής όσο θα έπρεπε να είναι. Έγινε αναφορά στη στρατιωτική δύναμη. Πιστεύω πως όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι πρέπει να καταπολεμήσουμε τη φτώχεια και τη διαφθορά αν θέλουμε να προχωρήσουμε προς την ανακούφιση και τη βελτίωση της κατάστασης του πληθυσμού της εν λόγω χώρας, ο οποίος υπέφερε τόσο φρικτά.

Χαιρόμαστε που μιλάμε για το Αφγανιστάν και αφιερώνουμε πολύ χρόνο συζητώντας για τον τρόμο στην περιοχή και για το τι κάνουν οι Ταλιμπάν, και δικαίως. Εδώ έχουμε ωστόσο έναν άλλο λαό, ο οποίος υπέστη και συνεχίζει να υφίσταται τις πιο άθλιες συνθήκες. Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι υπάρχουν μη κυβερνητικές οργανώσεις που μπορούν να επιτελέσουν έργο αν τους παρασχεθεί κρατική ενίσχυση και ενίσχυση από την ΕΕ, αλλά αυτό φαίνεται συχνά δύσκολο να επιτευχθεί.

  Cecilia Malmstrom, Προεδρεύουσα του Συμβουλίου. – (SV) Κύριε Πρόεδρε, όπως κατέδειξε η εν λόγω συζήτηση, υπάρχουν απίστευτα σοβαροί λόγοι για να συνεχίσουμε τη δέσμευσή μας προς τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Η ΕΕ είναι ήδη εξαιρετικά προσηλωμένη στην επίτευξη μακροπρόθεσμης σταθερότητας, ασφάλειας και ανάπτυξης στη χώρα. Ο Επίτροπος De Gucht έδωσε μια εκτενή περιγραφή των επιχειρήσεων της ΕΕ.

Στο σύνολό τους, οι εισφορές των κρατών μελών και της Επιτροπής καθιστούν την ΕΕ μια από τις μεγαλύτερες δυνάμεις προσφοράς βοήθειας στην περιοχή, και κατά συνέπεια μπορούμε να ασκήσουμε κάποια επιρροή. Ωστόσο, εάν θέλουμε να διατηρηθεί η σταθερότητα στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και στην περιοχή, είναι σημαντικό να βελτιωθεί το βιοτικό επίπεδο του πληθυσμού του Κονγκό, να διασφαλισθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, και να ληφθούν δυναμικά μέτρα κατά της διαφθοράς προκειμένου να εδραιωθεί μια κοινωνία βασισμένη στις αρχές του κράτους δικαίου.

Η φοβερή σεξουαλική βία που πιστοποιείται από πολλά μέλη εδώ και για την οποία ενημερωνόμαστε δυστυχώς από υπερβολικά πολλές εκθέσεις είναι, φυσικά, τελείως απαράδεκτη. Δεν πρέπει να επιτρέπεται να αφήνονται ελεύθεροι οι δράστες. Πρέπει να προσάγονται στη δικαιοσύνη. Η κυβέρνηση του Κονγκό φέρει μεγάλη ευθύνη να διασφαλίσει ότι θα συμβεί αυτό και ότι η πολιτική μηδενικής ανοχής του προέδρου Kabila δεν θα αποτελείται απλά από ωραία λόγια αλλά όντως οδηγεί σε δράση.

Όσον αφορά το Συμβούλιο, η εντολή των δύο αποστολών ΕΠΑΑ αναθεωρήθηκε κατόπιν της αποστολής διερεύνησης στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό στις αρχές του 2009 με σκοπό την παροχή βοήθειας για την καταπολέμηση αυτού του είδους σεξουαλικής βίας. Ως αποτέλεσμα, η EUPOL DR Congo πρόκειται να στείλει δύο ομάδες πολλαπλών ειδικοτήτων στις επαρχίες του βόρειου και του νότιου Kivu, με μια εντολή που θα καλύπτει ολόκληρη τη χώρα. Οι ομάδες αυτές θα παρέχουν ειδική εμπειρογνωμοσύνη διαφόρων τύπων σε τομείς όπως η διαλεύκανση εγκλημάτων και ο έλεγχος της σεξουαλικής βίας. Η επάνδρωση των εν λόγω αποστολών είναι επί του παρόντος εν εξελίξει.

Φυσικά, αυτή είναι μόνο μια μικρή συνεισφορά. Σε μια τόσο μεγάλη χώρα, είναι μικρή. Εντούτοις, είναι σημαντική, και η εν λόγω νέα ειδική δύναμη θα μπορέσει να στηρίξει την εφαρμογή κατάλληλων διαδικασιών διερεύνησης για τη σεξουαλική βία, ιδίως όπου οι πράξεις εκτελούνται από ένστολους.

Πρόκειται να περάσουμε στην Ώρα των Ερωτήσεων, αλλά αυτή είναι η τελευταία μου συζήτηση στο εν λόγω Σώμα ως εκπροσώπου της σουηδικής Προεδρίας. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τις πολλές καλές συζητήσεις, τις ευχάριστες στιγμές και την πολύ καλή συνεργασία που απήλαυσα με τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και με εσάς, κύριε Πρόεδρε.

  Πρόεδρος . – Και εγώ θα ήθελα να εκφράσω επίσης, εξ ονόματος όλων των συναδέλφων μου, τις ειλικρινείς ευχαριστίες μας για την αποτελεσματικότητά σας και τις προσπάθειές σας που μας χαροποίησαν όλους ιδιαίτερα.

  Karel De Gucht, μέλος της Επιτροπής. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, καταρχήν θα ήθελα να ευχαριστήσω όλα τα μέλη που συνεισέφεραν σε αυτή τη συζήτηση. Δεν θα επανέλθω στην αρχική μου δήλωση. Επιτρέψτε μου απλώς να επικεντρωθώ σε τρία πράγματα.

Πρώτον, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κάνει πολλά σε σχέση με την ανθρωπιστική βοήθεια και τα προγράμματα για την επανεδραίωση του κράτους δικαίου. Μιλάμε για δεκάδες εκατομμύρια και ακόμη περισσότερα από τα αρχικά 100 εκατομμύρια ευρώ. Το πρόβλημα όμως είναι, φυσικά, πόσο αποτελεσματικά είναι εν τέλει όλα αυτά, αν δεν έχεις έναν κατάλληλο ομόλογο στο πεδίο της πολιτικής.

Δεύτερον, θα ήθελα να σχολιάσω την εντολή της MONUC διότι, παρόλο που η MONUC μπορεί και πρέπει να επικριθεί για αυτό που συνέβη πρόσφατα, θεωρώ ότι θα ήταν απολύτως εσφαλμένο να της ζητηθεί να αποχωρήσει από τη ΛΔΚ. Αυτό θα ήταν το χειρότερο πράγμα που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς.

Επιτρέψτε μου απλώς να σας διαβάσω ένα απόσπασμα της εντολής που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ στις αρχές της περσινής χρονιάς. Αναφέρει ότι «το Συμβούλιο αποφάσισε επίσης ότι η MONUC, από την έγκριση αυτού του ψηφίσματος και έπειτα, θα έχει την εντολή, με αυτή τη σειρά προτεραιότητας, να συνεργάζεται στενά με την κυβέρνηση της ΛΔΚ προκειμένου να διασφαλίσει, πρώτον, την προστασία των αμάχων, του προσωπικού της ανθρωπιστικής βοήθειας και του προσωπικού των Ηνωμένων Εθνών και των εγκαταστάσεων· να διασφαλίσει την προστασία των αμάχων, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού της ανθρωπιστικής βοήθειας, από την επικείμενη απειλή σωματικής βίας, ιδίως, βίας προερχόμενης από οποιοδήποτε εμπλεκόμενο μέρος στη σύγκρουση».

Άλλη μια πολύ συναφής παράγραφος είναι η παράγραφος Ζ σχετικά με τις συντονισμένες επιχειρήσεις. Αναφέρονται «συντονισμένες επιχειρήσεις με τις ενοποιημένες ταξιαρχίες των FARDC – του στρατού – που αναπτύσσονται στο ανατολικό τμήμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και επιχειρήσεις στήριξης που διεξάγονται και σχεδιάζονται από κοινού με τις εν λόγω ταξιαρχίες σύμφωνα με το διεθνές ανθρωπιστικό και προσφυγικό δίκαιο και το δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με σκοπό να» κτλ.

Οπότε η εντολή είναι, στην ουσία, πολύ σαφής και αυτό που θα πρέπει να συζητηθεί είναι οι κανόνες εμπλοκής. Στην ουσία, αυτό που θα πρέπει να κάνει η MONUC είναι να εξετάσει τους δικούς της κανόνες εμπλοκής, διότι εναπόκειται σε αυτή να αποφασίσει πώς θα ενεργήσει.

Τέλος, ασκείται επίσης πολλή κριτική στη διεθνή ποινική δικαιοσύνη. Οι άνθρωποι διερωτώνται αν συνάδει με την πολιτική. Μπορεί να υπάρχει αφενός διεθνής ποινική δικαιοσύνη και αφετέρου ορθή πολιτική διαχείριση κρίσεων; Αυτό είναι ένα πολύ ενδιαφέρον ερώτημα.

Στο Κονγκό, βλέπει κανείς μία από τις απαντήσεις. Επιτρέψαμε στον Bosco Ntaganda να αναλάβει την αρχηγία του CNDP από τον Laurent Nkunda, παρόλο που υπάρχει ένταλμα σύλληψης κατά του Bosco Ntaganda, και βλέπετε τι συμβαίνει. Όλα έχουν το τίμημά τους. Δεν μπορεί κανείς να επιλέξει μεταξύ, αφενός, της διαχείρισης πολιτικών κρίσεων και, αφετέρου, της εφαρμογής της διεθνούς ποινικής δικαιοσύνης. Θεωρώ ότι, ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και ως Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θα πρέπει να δώσουμε τα πρωτεία στην ορθή εφαρμογή της διεθνούς ποινικής δικαιοσύνης.

  Πρόεδρος . – Έλαβα έξι προτάσεις ψηφίσματος(1)που κατατέθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 103, παράγραφος 2, του Κανονισμού.

Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009.

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΗΣ κ. WALLIS
Αντιπροέδρου