De Voorzitter. − Aan de orde is het debat over zes ontwerpresoluties over Birma (1).

  Véronique De Keyser, auteur. − (FR) Mijnheer de Voorzitter, het gaat almaar slechter in Birma. Is het nog nodig te herinneren aan de gewelddadigheden van de Birmaanse regering tegen de bevolking en het feit dat Sacharov-prijswinnares Aung San Suu Kyi eindeloos gevangengehouden wordt en middels een valse veroordeling van de komende verkiezingen is uitgesloten?

De Birmaanse regering heeft een overgang naar democratie in zeven fasen beloofd, die uiteindelijk zouden moeten uitlopen op verkiezingen. Maar als deze verkiezingen gehouden worden volgens een door het leger opgestelde grondwet, zoals het geval lijkt te zijn, zullen ze als enige effect hebben dat vijf decennia militair bewind gelegitimeerd wordt en dat de militairen 25 procent van de zetels in het parlement krijgen. Wij vragen de internationale gemeenschap, waaronder China, India en Rusland, om zich te blijven inzetten en druk te blijven uitoefenen op de Birmaanse regering, zowel om een einde te maken aan de ernstige mensenrechtenschendingen die in dat land worden gepleegd, als om te zorgen dat de aangekondigde overgang naar democratie niet uitloopt op een politieke schertsvertoning.

  Filip Kaczmarek, rapporteur. – (PL) Mijnheer de Voorzitter, de aankondiging dat in een land voor het eerst in twintig jaar verkiezingen worden gehouden vervult ons normaliter met optimisme. Het doet de hoop rijzen op veranderingen en democratisering. Helaas denken waarschijnlijk weinigen van ons, evenals weinig inwoners van Birma, dat de verkiezingen die eind dit jaar plaatsvinden democratisch en eerlijk zullen verlopen, of reële veranderingen teweeg zullen brengen. Het regime van Birma is een probleem waar we al jaren mee worstelen. In onze resolutie veroordelen wij talloze schendingen van mensenrechten en burgerlijke vrijheden, die in Birma iedere dag voorkomen. We weten nog steeds niet wat we tegen de mensen van Birma moeten zeggen over hoe aan de meedogenloze acties van het regime een eind kan worden gemaakt. Naar mijn mening zal alleen gezamenlijk optreden tot resultaat kunnen leiden. Wie bedoel ik als ik ‘gezamenlijk’ zeg? Wie moeten stappen ondernemen? De buurlanden? De landen die veel handel drijven met het regime en het indirect financieren, met andere woorden Rusland en China? De Europese Unie natuurlijk, de Verenigde Staten en de VN – met deze groep partners kunnen we voor veranderingen zorgen.

  Marie-Christine Vergiat, auteur. − (FR) Mijnheer de Voorzitter, Birma leeft sinds 1962 onder het juk van een militaire junta, die een van de repressiefste regimes van de wereld is. De laatste keer dat er democratisch afgevaardigden zijn verkozen was in 1990. Deze zijn allen opgepakt of tot aftreden gedwongen. Er zijn meer dan tweeduizend politieke gevangenen, waaronder meer dan 230 boeddhistische monniken die hadden deelgenomen aan de vreedzame betogingen van september 2008 en die sindsdien nog altijd in de cel zitten.

Er wonen vele tienduizenden – of liever honderdduizenden – Birmaanse migranten in Thailand, India, Bangladesh en Maleisië, in dikwijls meer dan precaire omstandigheden en overgeleverd aan mensenhandel. Tienduizenden mensen zijn tegen hun wil van huis en haard verdreven. In een dergelijke situatie lopen journalisten extra gevaar. Er zitten op dit moment zeker veertien journalisten gevangen en ik zou hier vooral Hla Hla Win willen noemen, een jonge journalist van 25, die tot 27 jaar gevangenisstraf is veroordeeld wegens de illegale import ven een motorfiets, omdat hij het gewaagd had een boeddhistisch klooster te bezoeken.

De junta heeft inderdaad nieuwe verkiezingen aangekondigd. Net als mevrouw De Keyser denk ik dat die uitsluitend bedoeld zijn om de zittende regering te legitimeren. We kunnen niet anders dan sceptisch zijn over de uitkomst.

Vandaag zullen wij eens te meer vol vuur de systematische mensenrechtenschendingen in Birma veroordelen, de Birmaanse regering oproepen tot dialoog en haar oproepen op staande voet een einde te maken aan de inlijving van kindsoldaten. En we zullen de regeringen van China, India en Rusland nogmaals verzoeken om hun invloed aan te wenden. Maar, mevrouw de commissaris, ik wil u met klem vragen om er namens ons bij de Commissie en de Raad op aan te dringen dat de Europese Unie haar restrictieve maatregelen ten aanzien van de Birmaanse regering handhaaft, want afgezien van alle beloften hebben we geen enkel tastbaar bewijs voor een democratisch debat. We vragen u om de effectiviteit van de maatregelen die zijn genomen te evalueren en om alles in het werk te stellen om te zorgen dat de burgerbevolking ...

(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)

  Charles Tannock, auteur. − (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben de tel kwijtgeraakt van het aantal keren dat we in de loop van de jaren in dit Parlement hebben gedebatteerd over de ernstige en verslechterende mensenrechtensituatie in Birma, maar als we ooit in de verleiding zouden komen om ons wat milder uit te laten over de brute militaire junta, hoeven we alleen maar rond te kijken in ons eigen Parlement om ons te herinneren waarom we druk moeten uitoefenen op de generaals en die druk moeten opvoeren. Ik heb het natuurlijk over Aung San Suu Kyi, de oppositieleidster en Nobelprijswinnares wier foto prominent aanwezig is in de gebouwen van het Parlement in zowel Brussel als Straatsburg. Zij en haar aanhangers hebben nooit hun mening mogen laten horen. Dus het minste wat wij kunnen doen is het vanaf deze plek voor hen opnemen en hen onze niet-aflatende steun beloven bij hun streven naar een blijvende democratische omwenteling in Birma.

We hebben ook aandacht gevraagd voor het lot van de Rohingya minderheid, die het wederom het zwaarst te verduren heeft tijdens een meedogenloze discriminatiecampagne en vervolging door het leger en waarvan veel leden hebben moeten vluchten naar het buurland Bangladesh. De generaals leggen dan misschien onze verzoeken gewoon naast zich neer, maar daardoor zijn die niet minder waardevol, want als democraten hebben wij de plicht om dergelijke wreedheden overal ter wereld te veroordelen.

  Raül Romeva i Rueda, auteur. – (ES) Mijnheer de Voorzitter, enkele maanden geleden had ik de gelegenheid om enkele van de duizenden vluchtelingen te bezoeken op de grens tussen Thailand en Birma. Zij hopen terug te kunnen keren naar hun huizen, en in sommige gevallen hopen zij slechts de volgende dag te halen.

Bij die gelegenheid hebben we ook gesproken met enkele oppositiebewegingen, waaronder de Nationale Liga voor Democratie, waarvan de winnares van de Sacharov-prijs, Aung San Suu Kyi, de leidster is, zoals ook al eerder is gezegd in dit debat.

Bij verschillende gelegenheden heeft men er bij mij op aangedrongen om heel goed waar te nemen en om niet verkiezingen te steunen die gebaseerd zijn op een grondwetswijziging die door de militaire junta zelf in gang is gezet, zoals thans in Birma het geval is. De omstandigheden waaronder deze verkiezingen gehouden worden betekenen een duidelijke schending van de fundamentele rechten van de vrije meningsuiting en van het recht op vergadering, en vormen een gevaar voor de verandering en voor de democratische hervorming van dit land.

Het is waar dat er al wel iets is veranderd. Het is waar dat er vorig jaar, in 2009, enkele honderden gevangenen zijn vrijgelaten, hoewel daarbij slechts een gering aantal daadwerkelijk politieke gevangenen waren.

Het grote probleem is dat er tot op de dag van vandaag nog steeds meer dan 2100 politieke Birmese gevangenen zijn. Tegen die achtergrond is het onmogelijk om na te denken over vrije, rechtmatige en democratische verkiezingen.

We moeten ons er daarom in de eerste plaats van bewust zijn dat verkiezingen alleen plaats mogen vinden als de omstandigheden dat toestaan. Elke dialoog die ons in de gelegenheid stelt vooruitgang te boeken in deze situatie is welkom, maar dan alleen op basis van de onvoorwaardelijke invrijheidsstelling van deze mensen en mits de terugkeer van vluchtelingen gegarandeerd wordt. In verband daarmee heb ik een uitdrukkelijk verzoek aan de Commissie. Het is zeer zorgelijk dat er zo bezuinigd gaat worden op de middelen die aan dit gebied en deze vluchtelingen besteed worden. Er is sprake van grote nood onder de bevolking. Het gaat om honderdduizenden mensen die onze hulp nodig hebben. Ik denk daarom dat we niet moeten bezuinigen op deze uitgaven.

  Thomas Mann, namens de PPE-Fractie. – (DE) Mijnheer de Voorzitter, de mensenrechtensituatie in Myanmar is dramatisch verslechterd: politieke repressie met militair en seksueel geweld, voortdurende rekrutering van kinderen als soldaten, 2 000 politieke gevangenen. De eerste zogenaamd vrije verkiezingen in de herfst van dit jaar zijn een volstrekte farce. De oppositiepartijen zijn terecht van plan deze verkiezingen te boycotten. Bijzonder zorgwekkend is de positie van de Rohingya’s, van wie er meer dan 200 000 in vluchtelingenkampen leven. Velen zijn naar buurland Bangladesh gevlucht en zijn daarbij op brute wijze vervolgd.

Ik ben zeer verheugd over de bereidheid van Bangladesh om onze EP-delegatie naar Zuid-Azië voor een onderzoeksmissie tot het land toe te laten. We vliegen morgen naar Dhaka om uit de eerste hand informatie te verzamelen over de situatie in Cox’s Bazar en de Bandarban-regio. Het is echter nu al duidelijk dat de vervolgde Rohingya’s omvangrijke internationale bescherming nodig hebben om te kunnen overleven. De Europese Unie moet in haar veroordeling van het gedrag van de Myanmarese regering volharden totdat er eindelijk tekenen van vooruitgang richting democratie waarneembaar zijn.

  Justas Vincas Paleckis, namens de S&D-Fractie. – (LT) Net als mijn collega, de heer Charles Tannock, merk ik op dat het in dit Parlementsgebouw – dat helaas om deze tijd altijd halfleeg is – niet de eerste keer is dat we over de rampzalige mensenrechtensituatie in Birma debatteren. Zelf heb ik niet al te lang geleden nog over dit onderwerp gesproken.

Ik zou graag willen geloven dat de stem van het Europees Parlement en de Europese Unie na de debatten van vandaag beter gehoord wordt. Waarom? Omdat het hier voor de eerste keer is dat we de mensenrechten in de wereld bespreken terwijl het Verdrag van Lissabon en de bijbehorende functies er zijn – onder andere de functie van hoge vertegenwoordiger voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, Catherine Ashton, die goedgekeurd is door het Parlement. De Europese Unie heeft nu de kans om doeltreffender en rechtstreeks invloed uit te oefenen op zowel de situatie in Birma als de situatie in andere landen waar rechten geschonden worden.

Aan de vooravond van de verkiezingen in Birma denk ik dat we alleen iets zullen kunnen bereiken als we onze activiteiten coördineren met die van grotere landen als China, India, de VS en Rusland.

  Tomasz Piotr Poręba, namens de ECR-Fractie. – (PL) Mijnheer de Voorzitter, tot op heden hebben de oproepen van de internationale gemeenschap om de mensenrechten te respecteren in Birma geen enkel resultaat gehad. Er zijn nog steeds duizenden politieke gevangenen in Birmese gevangenissen en het leger moordt nog steeds en voert arrestaties en martelingen uit. De leider van de Birmese oppositie, Nobelprijswinnares Aung San Suu Kyi, staat al vele jaren onder huisarrest en heeft ook een driejarige gevangenisstraf gekregen. Op die manier probeert de junta te voorkomen dat zij meedoet aan de komende verkiezingen.

Birma staat tevens aan het hoofd van een schandelijke lijst landen waar vertegenwoordigers van religieuze minderheden, waaronder christenen, regelmatig worden vervolgd. Als het aan de junta ligt, zullen de Karen, die christelijk zijn, volledig van Birmees grondgebied verdwijnen. Vorig jaar vluchtten vele Karen voor de repressie naar Thailand. Op dit moment is de Thaise overheid, ondanks internationaal protest, bezig met de voorbereiding van de gedwongen repatriëring en massadeportatie van meer dan 4 000 Karen, die vervolgens aan nog meer vernederingen zullen worden blootgesteld. Het is onze plicht, hier in het Europees Parlement, om op te roepen tot de bescherming van de rechten van religieuze minderheden over de hele wereld, inclusief christenen.

  Eija-Riitta Korhola (PPE). – (FI) Mijnheer de Voorzitter, wat de mensenrechten betreft is Birma een van de zwakste landen ter wereld. De lijst van mensenrechtenschendingen is eindeloos en de situatie lijkt niet te verbeteren.

In onze resolutie hebben wij slechts enkele aspecten naar voren gebracht. Ik heb de indruk dat het hoofddoel ervan is duidelijk te maken dat wij weten en nog steeds in de gaten houden wat er in Birma gebeurt.

Wij moeten ook onze dank overbrengen aan Thailand, dat zijn zorgwekkende besluit heeft teruggenomen om vluchtelingen naar Birma terug te sturen. Vorige week heb ik enkele malen contact gehad met Thailand, nadat het land zijn plannen bekend had gemaakt om deze mensen terug te sturen. De Karen vluchtelingen werden bedreigd met dwangarbeid, marteling, mogelijk dienstplicht en het plaatsen van landmijnen in het gebied dat zij waren ontvlucht. Het was een opluchting te horen dat Thailand afzag van zijn plannen om de vluchtelingen terug te sturen na gesprekken afgelopen weekend met mensenrechtenorganisaties en de internationale gemeenschap. Ik hoop dat de Europese Unie samen met de rest van de internationale gemeenschap zo snel mogelijk hulp kan bieden aan Thailand en een alternatieve oplossing gaat zoeken voor de situatie van de Karen vluchtelingen.

  Marc Tarabella (S&D). – (FR) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, eens te meer staat Birma centraal in de resoluties van het Europees Parlement over gevallen van schending van de mensenrechten. Eens te meer hekelen wij de situatie in dat land, dat geen enkel blijk van verbetering lijkt te geven in de manier waarop het zijn burgers behandelt en dat een nijpend gebrek aan democratie tentoonspreidt.

Terwijl andere landen in de loop der jaren vooruitgang boeken, blijft Birma de grondrechten van zijn burgers met voeten treden. De tot de verbeelding sprekende oppositieleidster Aung San Suu Kyi blijft onder huisarrest, complete bevolkingsgroepen worden verdreven, kinderen worden geronseld om kindsoldaat te worden, tegenstanders van het zittende regime worden opgepakt. De lijst met voorbeelden is te lang om op te noemen.

Wat wij willen is dat de komende verkiezingen in vrijheid kunnen plaatsvinden, dat oppositiepartijen en iedereen die zich kandidaat wenst te stellen in deze verkiezingen, van dat grondrecht gebruik kan maken. Ook willen we dat waarnemers kunnen controleren of het inderdaad vrije verkiezingen zijn en dat de militaire junta deze op geen enkele manier naar zijn hand zet om zichzelf via de stembus te legitimeren.

  Monica Luisa Macovei (PPE). - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de militaire junta regeert het land door middel van onderdrukking en door het plegen van grove en stelselmatige schendingen van de mensenrechten. Als gekozen vertegenwoordiger van de burgers roep ik op tot vrije en eerlijke parlementsverkiezingen in 2010, zodat er een rechtmatige regering komt in Birma. De huidige norm is dat ten minste 25 procent van het parlement als door de legertop aangewezen militairen buiten elke logische definitie van een rechtmatige regering valt.

Ten tweede merk ik op dat de regering van de militaire junta in 2005 het Verdrag van de Verenigde Naties tegen corruptie heeft ondertekend, maar het niet heeft geratificeerd. Ratificatie moet echter slechts worden gezien als een eerste stap: tenuitvoerlegging is essentieel voor de bestrijding van corruptie. Corruptie leidt tot armoede en straffeloosheid.

  Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (S&D). – (PL) Mijnheer de Voorzitter, indien Birma heeft besloten voor het eerst in twintig jaar parlementsverkiezingen te houden, dan kan dat een stap vooruit betekenen in het proces van democratisering, mits de voor dit najaar geplande verkiezingen eerlijk verlopen. Met andere woorden, het moeten in de eerste plaats algemene verkiezingen zijn, waarbij iedere volwassene een stem mag uitbrengen of zich kandidaat mag stellen, met inbegrip van Nobelprijswinnares Aung San Suu Kyi en 2 000 andere oppositieactivisten die momenteel in de gevangenis zitten om politieke redenen. In de tweede plaats moeten de verkiezingen ook de enkele miljoenen Birmezen omvatten die, uit angst voor foltering of de dood, naar Thailand, Bangladesh of India zijn gevlucht. Ook zij moeten in hun oorspronkelijke woonplaats kunnen stemmen. In de derde plaats mogen de leden van het Birmese leger niet de garantie van 25 procent van de zetels in het parlement krijgen, omdat dit strijdig is met een fundamenteel democratisch mechanisme en de verkiezingsuitslagen al vanaf het begin verstoort. Ten slotte dient de Birmese overheid geheime algemene verkiezingen te respecteren en tevens toe te staan dat de verkiezingen worden gemonitord door internationale waarnemers en de Birmese media.

Indien deze eisen worden genegeerd door de Birmese overheid, denk ik dat wij absoluut moeten doorgaan met restrictieve maatregelen tegen het regime, overeenkomstig artikel 16 van de resolutie.

  Csaba Sógor (PPE). – (HU) De militaire junta heeft voor de loop van 2010 vrije, democratische verkiezingen in het vooruitzicht gesteld. Het is van belang dat de internationale gemeenschap en natuurlijk de EU druk blijven uitoefenen op de junta om ervoor te zorgen dat de democratische overgang daadwerkelijk zal plaatsvinden. We moeten er ook voor zorgen dat alle etnische minderheden in Birma op adequate wijze kunnen deelnemen aan de verkiezingen. Daarmee zou een einde kunnen worden gemaakt aan de voortdurende etnische conflicten. China zou nog het beste op kunnen komen voor de Chinese minderheden, maar eerst zou het zijn eigen minderheden moeten respecteren: de Tibetanen en de Oeigoeren. De EU kan pas geloofwaardig en effectief zijn in het uitoefenen van druk als zij ervoor zorgt dat al haar lidstaten de rechten van minderheden in ere houden. Zolang er op het grondgebied van de Europese Unie taalwetten bestaan – en dan denk ik niet alleen aan Slowakije, zolang er op het grondgebied van de Europese Unie nog altijd een wet wordt opgerakeld over de collectieve schuld waarmee de Tweede Wereldoorlog wordt gelogenstraft, en zolang het bestaan van minderheden, hun moedertaal en hun rechten worden ontkend op het grondgebied van de Europese Unie, kan de Europese Unie niet geloofwaardig zijn in het uitoefenen van druk, en ook niet succesvol.

  Andreas Mölzer (NI). - (DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, de door de militaire junta veroorzaakte dramatische verslechtering van de mensenrechtensituatie in Myanmar leidt tot steeds brutere bloedvergieten. De vervolging van religieuze groepen, etnische zuiveringen en verdrijving, het vastzetten van duizenden politieke gevangenen en de martelingen, ontvoeringen en opsluiting van politieke tegenstanders van het regime zijn aan de orde van de dag. De nieuwe grondwet en nu de geplande schijnverkiezingen zullen de situatie natuurlijk op geen enkele wijze verbeteren.

Ook EU-delegaties en goed bedoelde resoluties van het Parlement zullen nergens toe leiden. Wat we zouden moeten doen, in politiek realistische termen, is de krachten van de Unie bundelen om China, India en Rusland ertoe te bewegen hun politieke gewicht te gebruiken om de Myanmarese regering onder druk te zetten om de mensenrechtensituatie in het land te verbeteren. Ook zou de EU de buurlanden van Myanmar moeten oproepen hun invloed te laten gelden door druk uit te oefenen op het regime om de mensenrechtensituatie te verbeteren.

  Cristian Dan Preda (PPE). – (RO) Iemand zei eerder dat er in dit huis al over Birma is gesproken. Ik ben van mening dat we moeten doorgaan met het bespreken van de Birmese situatie, omdat het nog steeds een van de meest onderdrukkende en gesloten landen in de wereld is. Zoals verschillende agentschappen van de Verenigde Naties en mensenrechtenorganisaties hebben aangetoond, is de systematische schending van de rechten van de mens daar nog steeds aan de orde van de dag.

De huidige trend is het arresteren van mensen voor het uiten van politieke meningen. Gewelddadige onderdrukkingsacties zijn gemeld tegen de oppositie, of het nu om studenten of Boeddhistische monniken gaat.

Ik denk niet dat het organiseren van verkiezingen op dit moment een optie is, omdat er allereerst een dialoog nodig is met alle politieke partijen. Anders blijft de democratie in Birma, zonder een vrij, transparant proces waarbij alle relevante partijen betrokken zijn, een door de militairen in stand gehouden farce.

  Viviane Reding, vicevoorzitter van de Commissie. − (EN) Mijnheer de Voorzitter, zoals de Parlementsleden heel duidelijk hebben onderstreept, vinden er nog steeds ernstige schendingen van de mensenrechten plaats in Birma. De militaire regering heeft niet gereageerd op internationale oproepen om deze schendingen van de mensenrechten te staken en heeft de politieke gevangenen, onder wie Aung San Suu Kyi, niet vrijgelaten. De druk op de Rohingya minderheid is opgevoerd om hen te dwingen het land te verlaten en de sociaaleconomische omstandigheden blijven verslechteren. Naar schatting 80 procent van de bevolking woont op het platteland en er ontstaan ernstige problemen op het gebied van landbouw en voedselproductie.

De EU heeft diverse verklaringen afgegeven waarin de schendingen van de mensenrechten werden veroordeeld. De EU heeft ook de sancties aangescherpt en tegelijk daarmee hebben we de buurlanden van Birma/Myanmar – ASEAN, China, India – met klem verzocht ook diplomatische druk uit te oefenen en sommige van de buurlanden doen dat ook. Daarnaast heeft de EU de inspanningen van de Verenigde Naties krachtig ondersteund. Deze maatregelen hebben het de militaire regering moeilijk gemaakt, maar zijn er niet in geslaagd haar gedrag te veranderen.

Nu heeft de militaire regering in 2010 verkiezingen beloofd als een stap in de richting van een geleidelijke machtsafstand. We kunnen deze verkiezingen pas beoordelen als de kieswet is gepubliceerd en als we zien dat er duidelijke en eerlijke regelingen zijn getroffen voor de stemming. In de tussentijd is de EU bereid om in gesprek te gaan met de huidige regering om deze ertoe te bewegen de verkiezingen aan te grijpen om de situatie te veranderen en een positieve fase in te gaan in de geschiedenis van Birma.

Ik zeg dit omdat ik duidelijk wil maken dat de EU Birma niet wil isoleren. We zijn de grootste verlener van humanitaire en aanverwante hulp aan dat land. Het grootste deel van onze steun gaat naar het platteland – in het bijzonder in de delta – dat nog bezig is met het herstel van de cycloon Nargis. Er wordt ook hulp geboden aan de vluchtelingenkampen aan de Thaise grens. We moeten ook weten dat het verslag van de speciale rapporteur van de Verenigde Naties zeer duidelijke taal spreekt. Wij steunen de speciale rapporteur van de Verenigde Naties en staan klaar om hem te helpen.

Maar we weten ook dat rechtstreekse activiteiten op het gebied van mensenrechten in Birma nauwelijks mogelijk zijn. De EU zal bijvoorbeeld niet worden uitgenodigd de verkiezingen waar te nemen, dus we moeten gebruikmaken van indirecte maatregelen. De mensenrechten zijn daarom geïntegreerd in al onze hulpprogramma’s. Om onze waarden te bevorderen – ontwikkeling van de mensenrechten, dialoog – moeten we een heel duidelijke boodschap hebben. Vandaag had het verenigde Parlement deze zeer duidelijke boodschap en ik weet zeker dat deze zal worden gehoord. Ik weet ook zeker dat we onze taak om Myanmar aan zijn verplichtingen te herinneren niet moeten uitbesteden aan de buurlanden. We moeten zelf betrokken blijven. We moeten onze agenda op het gebied van de mensenrechten rechtstreeks met de autoriteiten bespreken en dat zullen we blijven doen.

  De Voorzitter. − Het debat is gesloten. De stemming vindt na afloop van het debat plaats.

Schriftelijke verklaringen (artikel 149)

  Maria Da Graça Carvalho (PPE), schriftelijk. – (PT) De situatie in Birma blijft dramatisch als het om de mensenrechten gaat, maar de Birmese autoriteiten leggen de prioriteit bij het behoud van hun eigen macht, ten koste van de levens van hun burgers. Ik wil graag uitdrukking geven aan mijn solidariteit met het Birmese volk, dat onderdrukt wordt door een militaire junta die voortdurend de mensenrechten schendt, door middel van dwangarbeid, mensenhandel, kinderarbeid en seksueel geweld. Het is van fundamenteel belang dat de politieke gevangenen, waaronder oppositieleidster en leidster van de Nationale Liga voor Democratie, Aung San Suu Kyi, die in 1990 de Sacharov-prijs heeft toegekend gekregen van het Europees Parlement en in 1991 de Nobelprijs voor de Vrede, onmiddellijk vrijgelaten worden, zodat er in 2010 vrije, eerlijke en transparante verkiezingen kunnen plaatsvinden. In dat verband roep ik de Europese Unie op een samenhangende strategie te ontwikkelen en de betrekkingen met buurlanden in te zetten, in het bijzonder met China en India, om transparante verkiezingen in Birma te bevorderen.