De Voorzitter. – Aan de orde is de mondelinge vraag (O-0026/2010) van Carl Schlyter, namens de Verts/ALE-Fractie, Daniel Caspary, namens de PPE-Fractie, Kader Arif, namens de S&D-Fractie, Niccolò Rinaldi, namens de ALDE-Fractie, Helmut Scholz, namens de GUE/NGL-Fractie, en Syed Kamall, namens de ECR-Fractie, aan de Commissie: Transparantie en stand van zaken bij de ACTA-onderhandelingen (B7-0020/2010).

  Carl Schlyter, auteur. − (SV) Mijnheer de Voorzitter, elke instelling moet haar rol verdedigen. Het Parlement is de stem van het volk in de EU en moet opkomen voor de belangen van de burgers. De Commissie noemt zichzelf de hoedster van het Verdrag, maar in dit geval zijn het de beginselen van transparantie, mensenrechten en de rechten van het Parlement die u moet verdedigen. Als wij geen toegang krijgen tot documenten zal er geen enkele Europese instelling zijn die haar rol vervult en voldoet aan de verwachtingen van de burgers.

Enkele commissarissen beklemtoonden tijdens hun hoorzittingen dat het Parlement toegang tot documenten moet hebben onder dezelfde voorwaarden als de Raad, en het Parlement verwacht dat de Commissie haar beloften inlost. Veel burgers maken zich zorgen omdat zij van hun vrijheden en rechten worden ontdaan door een constante stroom wetgeving die de privacy schendt, zoals de wetgeving inzake het bewaren van gegevens, Ipred 1, Ipred 2, SWIFT, enzovoort. De EU kan niet doorgaan met onderhandelen over ACTA als haar burgers niet de mogelijkheid krijgen om bij het proces betrokken te zijn.

De centrale kwestie vandaag is transparantie, maar natuurlijk is ook de inhoud gevoelig. De EU moet duidelijk benadrukken dat transparantie, alsmede de verdediging van mensenrechten en vrijheden de voorwaarden vormen voor onze deelname aan het ACTA-proces. Pas wanneer we de onvervreemdbare rechten hebben vastgelegd die in een vrije en open samenleving bestaan, kunnen we binnen het kader van die rechten criminaliteit bestrijden en bespreken hoe verschillende overeenkomsten eruit moeten zien.

Het is een volkomen absurde en onaanvaardbare situatie als we met gesloten deuren de Commissie naar de inhoud moeten vragen van de overeenkomsten waarover wij verwacht worden een besluit te nemen. Onze burgers willen garanties dat hun elektronische apparatuur aan de grens niet wordt doorzocht, dat ze recht op internettoegang hebben en dat geen strafrechtelijke sancties boven hun hoofden worden opgelegd. Wij verwachten dat u ons vandaag een volledige deelname aan ACTA belooft, anders moet ik mijn interventie beëindigen met de klassieke repliek: see you in court.

  Daniel Caspary, auteur. – (DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, namaak, smokkel en de schending van intellectuele eigendomsrechten vormen ongetwijfeld een groot probleem, niet alleen voor de Europese Unie als geheel, maar ook voor veel lidstaten. Het is een probleem voor ondernemers, werknemers en consumenten dat er ook steeds meer nagemaakte producten op de Europese interne markt worden aangeboden. Naar schatting wordt onze markt op dit moment overspoeld met vervalste producten met een waarde van circa 250 miljard euro. Tijdens een evenement werd onlangs opgemerkt dat in het beste scenario een vrouw ‘gewoon’ zwanger wordt indien een geneesmiddel als de anticonceptiepil is nagemaakt, maar niet goed werkt. Indien het geneesmiddel echter niet goed werkt, kan het in het slechtste geval ook een zaak van leven en dood zijn en dat is toch niet in ons belang.

Wij moeten dringend iets doen aan de schending van intellectuele eigendomsrechten, smokkel en namaak. Het is onaanvaardbaar dat wij in 2008 aan onze grenzen 178 miljoen nagemaakte artikelen in beslag hebben genomen, waarvan er 20 miljoen gevaarlijk bleken te zijn. Meer dan 50 procent van deze artikelen is uit China afkomstig. Wij moeten dan ook actie op dit gebied ondernemen. Het probleem is duidelijk: het Verdrag van Lissabon is op 1 december in werking getreden. De onderhandelingen over de ACTA lopen nu al drie jaar en dat betekent dat het Europees Parlement hierbij in het verleden bij lange na niet zo nauw betrokken is geweest als in de toekomst het geval moet zijn.

Ik hoop dan ook dat wij in de komende paar weken en maanden absoluut een grotere transparantie op dit gebied kunnen bewerkstelligen. Wij moeten toegang krijgen tot gegevens die ons duidelijk maken wat er op dit moment in het kader van de onderhandelingen gebeurt en welk standpunt de Commissie daarbij inneemt. Die onderhandelingen moeten voortgezet worden en moeten succesvol afgesloten worden met een adequate overeenkomst. De kritiekpunten van de diverse fracties zijn in dit Parlement in voldoende mate bekend. In het belang van de werknemers, de werkgevers, de industrie en de consumenten hoop ik dat wij dit proces zinvol kunnen afronden. Bij de onderhandelingen die daartoe moeten leiden, dienen wij wel rekening te houden met het bestaand communautair acquis zonder dat wij echter de grenzen van dat acquis overschrijden.

  Bernd Lange, ter vervanging van de auteur. – (DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, ik heb drie vragen in mijn hoofd. De eerste vraag is waarom er nog steeds geen transparantie is ofschoon het Verdrag van Lissabon al vanaf 1 december van kracht is en wij op 10 februari al een Interinstitutioneel Akkoord met de Commissie hebben gesloten. Ik begrijp niet waarom de Raad nog steeds als een soort waarnemer aan de onderhandelingstafel zit, waarom het Parlement hierbij niet betrokken is, en waarom de documenten niet publiekelijk toegankelijk zijn. Hoe komt dat, commissaris?

De tweede vraag die mij bezighoudt, is de volgende: Wie onderhandelt er in de praktijk nu eigenlijk over de ACTA-overeenkomst? Het zijn immers geen onderhandelingen binnen het kader van de Wereldhandelsorganisatie over een soort follow-up op de TRIPS-overeenkomst. Er wordt alleen door individuele landen onderhandeld, zo horen wij van de Verenigde Staten, en door machtige economische belangengroepen. Ik vraag me echt af of daar in feite geen criteria worden ontwikkeld waaraan uiteindelijk iedereen moet voldoen, ook al zit niet iedereen aan de onderhandelingstafel.

De derde vraag die mij bezighoudt, commissaris, is deze: waar gaan de onderhandelingen inhoudelijk eigenlijk over? Tijdens de hoorzitting heeft u mijn vraag beantwoord en mij verzekerd dat het communautair acquis niet in gevaar komt. Als ik echter naar de afzonderlijke documenten kijk die zijn uitgelekt, heb ik daar helaas mijn twijfels over. Ik begrijp dat er onderhandelingen plaatsvinden, dat er blokkeringen op internet mogelijk zijn, dat providers als het ware als hulp-sheriff gebruikt kunnen worden om het internet te doorzoeken met het oog op economische belangen, dat er soms beperkingen op onderzoek en wetenschap opgelegd mogen worden en dat sommige mensen zelfs proberen om algemene systemen voor toezicht in te voeren. Ik vraag me dan ook af waar in dit verband het communautair acquis is gebleven.

Dan is er ook nog de vraag van de schadevergoeding. Het feit dat onderhandeld wordt over de vraag of ook de lost profit in die schadevergoeding moet worden opgenomen, past niet binnen ons beleid.

Tot slot, commissaris, gaat mijn derde vraag over de concrete relatie tussen ´offline´ en ´online´. Als ik lees dat zowel de aanduidingen ´online´ als ´offline´ geacht worden om de digitale wereld te representeren, betekent dat dan in wezen ook dat er aan de grens beperkingen op en doorzoekingen van laptops, iPods en MO3-spelers mogelijk zijn? Zou u zo vriendelijk willen zijn om deze drie vragen te beantwoorden?

  Niccolò Rinaldi, rapporteur. − (IT) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, volgens mij is het vraagstuk dat vanavond ter tafel ligt behept met een erfzonde, namelijk de geheimzinnigheid waarin het overleg tot op heden is uitgevoerd. Deze geheimzinnigheid is mogelijk nog versterkt door een gebrek aan evenwichtigheid, als het waar is dat Amerikaanse industrieën, in tegenstelling tot de Europese publieke opinie en de Europese instellingen, toegang hebben gehad tot een aantal informatiebronnen op basis van een vertrouwelijkheidspact. Niet-transparante onderhandelingen is een probleem waar we ook in andere gevallen mee worden geconfronteerd – we hebben hier over gesproken in het kader van de overeenkomst met Korea – en iets waar nu, met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, een eind aan moet komen.

Het lijkt mij dat deze erfzonde tevens het resultaat is van misbruik, namelijk het misbruik dat wordt gemaakt van de strijd tegen namaak om andere ‘gevechten’ te leveren, alsof het een soort wachtwoord is op basis waarvan alles geoorloofd is. Bovendien is dit een ongelooflijk belangrijke strijd voor een handelsmacht als de Europese Unie. Mijnheer de commissaris, ik kom uit een stad die u goed kent, namelijk Venetië. In die stad zijn de regels inzake het vervalsen van producten, ik denk hierbij bijvoorbeeld aan Muranoglas, zeer streng (ze gaan zelfs zo ver als de doodstraf). Dit is dan ook iets wat we absoluut serieus moeten nemen in onze economie, die steeds meer globaliseert.

Deze overeenkomst leidt echter tot ernstige dreigingen, die onrust wekken onder de publieke opinie. Daar moet de Commissie zich uiteraard bewust van zijn. Deze kwestie, die eigenlijk geheel zou moeten thuishoren in de Commissie internationale handel, verwijdert zich daar steeds verder van, terwijl die commissie anderzijds steeds meer het werk doet van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken.

Wij zijn bezorgd over vraagstukken die betrekking hebben op de vrijheid van informatie en de vrijheid van meningsuiting via het internet, het recht op privacy en de eventuele strafrechtelijke en civiele gevolgen voor internet service providers. Er is een soort rode lijn die niet mag worden overschreden. Ik wil de Commissie dan ook verzoeken zeer voorzichtig met deze materie om te gaan.

Vanuit een meer commercieel oogpunt zou ik de commissaris willen verzoeken ons te verzekeren dat de Handelsovereenkomst ter bestrijding van namaak (ACTA) niet kan worden gebruikt om de verkoop van geneesmiddelen tegen lagere prijzen te belemmeren, van veilige, generieke medicijnen die geen auteursrecht overschrijden en die maar een ´misdaad´ begaan, namelijk dat ze worden geproduceerd in opkomende landen als India en Brazilië en de westerse farmaceutische industrieën zouden kunnen verstoren.

  Helmut Scholz, auteur. – (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, commissaris De Gucht, wanneer er een bijeenkomst van vertegenwoordigers van tien regeringen in een kleine groep in een achterkamertje plaatsvindt om overeenstemming te bereiken over een wereldwijde toezichtregeling met precaire hoofdstuktitels als ‘Handhaving van de wet’ en ‘Strafmaatregelen in een civiel kader in verband met grenscontroles en het internet’, is het nauwelijks verrassend te noemen als er geruchten de ronde gaan doen en vragen worden opgeworpen waarop de burgers terecht een antwoord verwachten.

Ik sluit mij volledig aan bij de kritiek van mijn collega’s. U dient zich echter wel terdege bewust te zijn van de bezorgdheid achter de vragen van de Commissie internationale handel, vragen die overigens door meerdere fracties worden ondersteund. Ik doel daarmee op het feit dat in een overeenkomst die oorspronkelijk bedoeld was voor de bescherming van technische prestaties en octrooien, nu plotseling uitgebreid wordt ingegaan op de burgerrechten, de democratie van de communicatie, het gedecentraliseerde potentieel voor innovatie en culturele ontwikkeling en de bescherming van persoonsgegevens. Op uw onderhandelingen zijn echter ook de hoofdstukken 7 en 8 van het Handvest van de grondrechten van toepassing en wij zullen u daar voortdurend aan blijven herinneren.

Een dergelijke overeenkomst is op de hele wereld van invloed. U sluit echter niet alleen de opkomende economieën en ontwikkelingslanden van die onderhandelingen uit, maar ook de maatschappelijke organisaties, de vakbonden en de nationale parlementen. Eenvoudig gezegd, u sluit het grote publiek buiten, terwijl u juist geacht wordt uw werkzaamheden ten dienste en onder controle van dat publiek uit te voren. U onderhandelt zonder een mandaat van het Europees Parlement. U blijft ons afschepen met samenvattingen van twee pagina’s over de resultaten van complete onderhandelingsrondes. U weigert om u aan de nieuwe wetgeving te houden en ons toegang te geven tot dezelfde documenten die de lidstaten in het kader van deze onderhandelingen krijgen. Als u nu stelt dat de bezorgdheid van mijn fractie ongegrond is, daag ik u uit om dat te bewijzen. Leg alle onderhandelingsdocumenten nu meteen open op tafel. Als u ervan droomt dat u op een dag de goedkeuring van dit Parlement zult krijgen voor de resultaten van uw onderhandelingen, zou u lering moeten trekken uit de ervaringen van het democratische besluit tegen de SWIFT-overeenomst. Ik kan u alleen maar aanraden om de democratie te omarmen. Dit Parlement zal niet langer toestaan dat er debatten in achterkamertjes worden gevoerd of dat er stiekem besluiten worden genomen.

  Syed Kamall, auteur. − (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat de commissaris kan merken hoe hoog wij dit in heel het Parlement opvatten. Wij roepen immers allemaal, eensgezind, op tot meer transparantie, ook al verschillen we van mening over een aantal aspecten van ACTA en de handel in namaakproducten en ook over intellectueel eigendom. Ik hoop dat dit heel duidelijk overgekomen is.

Mijnheer de commissaris, we vrezen allemaal dat wanneer u aan het onderhandelen bent en er niet genoeg transparantie is – we kennen de uitgangspunten en onze onderhandelingspositie tijdens deze gesprekken niet – u een vacuüm creëert, en we weten allemaal dat een vacuüm gevuld wordt met geruchten. We hebben uitgelekte informatie gezien waarvan werd beweerd dat het om officiële documenten ging. We kunnen onmogelijk vaststellen of het inderdaad om officiële documenten ging of dat dit gewoon verzonnen was, maar dit laat wel zien wat er gebeurt als er niet voldoende transparantie is en informatie niet wordt gedeeld.

Ik denk dat een aantal van ons ook echt begrip heeft voor het feit dat er zo nu en dan behoefte is aan vertrouwelijkheid. Zeker als we in onderhandeling zijn, willen we niet al onze onderhandelingsposities prijsgeven, en willen we niet al onze kaarten laten zien.

Waar we echter om vragen, is redelijke transparantie. Waarom kunnen we geen toegang krijgen tot deze documenten? Waarom kunnen we geen toegang krijgen tot de teksten? Als u vindt dat u ons deze toegang niet kunt toestaan om redenen van transparantie en ten behoeve van de onderhandelingen, geef ons dan ten minste een samenvatting van de standpunten en vertel ons wat onze fundamentele uitgangspunten zijn in deze onderhandelingen.

Gaan we bijvoorbeeld voorstellen steunen die, afgaande op informele berichten op internet, op tafel lijken te liggen, zoals het aan de grens in beslag nemen van MP3-spelers en laptops? Zullen er strafrechtelijke sancties komen? Is de EU voornemens om dit te steunen? Ik ben van mening dat we dit moeten weten en dat het tekenend is voor de krachtige gevoelens die heersen in het gehele Parlement dat we in staat zijn gebleken om het eens te worden over een breed gedragen compromis en over een gezamenlijke tekst, hoewel er kleine verschillen en nuances tussen de fracties zijn.

Het is derhalve nu aan u, mijnheer de commissaris, om transparantie te tonen en te laten zien dat u de democratische verantwoording erkent waar we allemaal naar streven.

  Karel De Gucht, lid van de Commissie. − (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik begrijp de bezorgdheid van de leden van het Parlement ten aanzien van de ACTA-onderhandelingen.

Ik zou willen beginnen met in herinnering te brengen dat we over deze overeenkomst onderhandelen om de bescherming te verbeteren van ‘in Europa geproduceerde' innovatie op alle gebieden waar inbreuk op intellectuele-eigendomsrechten mogelijk is. Om een concurrerende economie te blijven moeten we kunnen rekenen op innovatie, creativiteit en merkexclusiviteit. Dit is een van onze belangrijkste concurrentievoordelen op de wereldmarkt, en daarom hebben we de instrumenten nodig die ervoor kunnen zorgen dat dit concurrentievoordeel adequaat wordt beschermd op onze belangrijkste exportmarkten.

We hebben enkele jaren lang gepoogd om deze kwestie aan de orde te stellen in multilaterale organisaties, zoals de WTO of de Wereldorganisatie voor de intellectuele eigendom. Deze pogingen zijn systematisch gedwarsboomd door andere landen. Ondanks onze voorkeur voor een werkelijk wereldwijde oplossing hadden we met andere woorden geen andere keus dan een coalitie aan te gaan met bereidwilligen.

De uiteindelijke overeenkomst zal alleen bindend zijn voor de landen die hebben ondertekend, hoewel het ons natuurlijk zou verheugen als meer landen, met name opkomende economieën, zich vervolgens zouden aansluiten.

Zoals ik tijdens mijn hoorzitting heb gezegd, zijn deze internationale onderhandelingen vertrouwelijk en dit is niet ongebruikelijk. Onderhandelingen hebben tot doel om een gedeeld resultaat te bereiken en vereisen een minimum aan vertrouwelijkheid, opdat iedere partij zich vrij voelt om concessies te doen en/of opties uit te proberen alvorens definitief met een overeenkomst in te stemmen.

Aan de andere kant ben ik het ermee eens dat het Parlement adequaat geïnformeerd moet worden over de ontwikkeling van de onderhandelingen. We doen ons uiterste best op twee gebieden: het informeren van het Parlement en het overreden van onze onderhandelingspartners opdat zij instemmen met meer transparantie. Wat betreft het eerste punt, het informeren van het Parlement, hebben we u de beschikking gegeven over de onderhandelingsrichtsnoeren, de volledige verslagen van de onderhandelingsronden en over algemeen gesproken alle relevante documenten van DG Handel, die met de lidstaten zijn gedeeld via het comité handelspolitiek. Dit hebben we gedaan op grond van het kaderakkoord. Ook is in de afgelopen drie jaar meerdere keren over ACTA gedebatteerd binnen de Commissie internationale handel.

Ik zou hieraan willen toevoegen dat de Commissie twee stakeholderconferenties over ACTA heeft georganiseerd, in juni 2008 en april 2009, die toegankelijk waren voor alle burgers, vertegenwoordigers van de sector, NGO's en de media. Een volgende openbare conferentie zal op 22 maart in Brussel worden georganiseerd.

Ik begrijp dat u van mening bent dat dit voor u niet voldoende is om een duidelijk beeld te krijgen van waar we in deze onderhandelingen staan. Ik heb mijn diensten geïnstrueerd om specifieke voorlichtingsbijeenkomsten te organiseren met geïnteresseerde leden van het Europees Parlement over alle aspecten van de onderhandelingen. Zij staan tot uw beschikking voor besprekingen voor en na iedere volgende onderhandelingsronde.

Ten tweede realiseer ik me dat u het beste op de hoogte kunt blijven van hoe het er voor staat met de onderhandelingen door het voorstel voor een onderhandelingstekst te lezen. Hierdoor zou u een zeer duidelijk beeld krijgen van waar we staan in de onderhandelingen. Zoals u waarschijnlijk weet, bestaat er tussen de ACTA-partijen een akkoord om de onderhandelingstekst alleen openbaar te maken indien alle partijen daarmee instemmen. De Commissie is er voorstander van om de onderhandelingsdocumenten zo snel mogelijk vrij te geven. Een aantal ACTA-onderhandelingspartners blijven echter tegen een vroege vrijgave. Ik ben het helemaal niet eens met hun benadering, maar ik kan niet eenzijdig een vertrouwelijkheidsbelofte verbreken, aangezien ik daarmee mijn geloofwaardigheid als onderhandelaar op het spel zou zetten.

Niettemin zal ik erop toezien dat de Commissie tijdens de volgende onderhandelingsronde in april haar onderhandelingspartners sterk onder druk zet opdat zij instemmen met openbaarmaking van de tekst. Ook zal ik op bilateraal niveau de bezorgdheid van het Parlement aan de orde stellen bij ACTA-partners, zoals bijvoorbeeld de Verenigde Staten, die ik voorafgaand aan de nieuwe ronde zal ontmoeten. Het is in ons aller belang dat iedereen een duidelijk idee heeft van waar deze onderhandelingen precies over gaan en zelfs belangrijker, van waar ze niet over gaan.

Tot slot zou ik ten aanzien van uw bezorgdheid over de inhoud de belangrijkste beginselen in herinnering willen roepen die het doel vormen van de Commissie bij de onderhandelingen over deze overeenkomst.

Het eerste doel is om grootschalige inbreuken op intellectuele-eigendomsrechten met significante commerciële gevolgen te bestrijden. Dit zal niet leiden tot een beperking van burgerlijke vrijheden of tot intimidatie van consumenten.

Ten tweede gaat ACTA alleen over de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten en omvat de overeenkomst geen bepalingen die de wetgeving inzake intellectueel eigendom inhoudelijk wijzigen, zoals het creëren van nieuwe rechten, de reikwijdte van de bescherming en de duur. De overeenkomst moet echter minimumregels vaststellen voor de manier waarop innovatoren hun rechten kunnen afdwingen voor de rechtbank, aan de grenzen of via het internet. Zo kan bijvoorbeeld een Europese modeontwerper die wordt geconfronteerd met namaak van zijn creaties buiten Europa ervoor zorgen dat zijn rechten in het buitenland toereikend worden gewaarborgd.

Ten derde moet en zal ACTA in overeenstemming blijven met het communautair acquis, met inbegrip van het huidige niveau van harmonisatie van de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten, de richtlijn inzake e-handel, het regelgevingskader voor de telecommunicatiemarkt en, niet in het minst, de toepasselijke EU-wetgeving inzake gegevensbescherming en piraterij. Er zal niet via een achterdeur worden geharmoniseerd of EU-wetgeving worden gewijzigd.

Als zodanig zal ACTA geen invloed hebben op Europese burgers, aangezien de overeenkomst geen nieuwe verplichtingen voor de EU en geen behoefte aan de uitvoering van wetgeving zal creëren. De overeenkomst zal echter onze innovatoren verbeterde bescherming op buitenlandse markten bieden.

Ik ben me bewust van de bezorgdheid die is geuit door enkelen onder u over de invoering van een ‘three strike’-regel of graduated response ter bestrijding van auteursrechten en internetpiraterij. Ik wil hier heel duidelijk over zijn om iedere ambiguïteit uit te sluiten. De three strike-regel of graduated response zijn niet verplicht in Europa. Verschillende EU-lidstaten hebben verschillende regels en we willen die flexibiliteit behouden en tegelijkertijd de grondrechten, vrijheden en burgerlijke vrijheden eerbiedigen. De EU steunt niet, en accepteert niet, dat ACTA een verplichting schept om mensen af te sluiten van het internet vanwege illegale downloads.

Op vergelijkbare wijze zullen we ervoor zorgen dat ACTA geen hindernis zal vormen voor de toegang tot generieke geneesmiddelen. Ik weet dat er enige controverse is geweest omtrent de impact van de douanewetgeving van de EU op de handel in generieke geneesmiddelen. Zoals ik reeds heb gezegd tijdens mijn hoorzitting, zal dit probleem worden behandeld tijdens de aanstaande herziening van onze douanewetgeving.

Tot slot vroeg u ook naar een effectbeoordeling voor ACTA. In feite hebben we, gezien het feit dat de Commissie niet verder zal gaan dan het communautair acquis, ons gebaseerd op de onderzoeken die zijn uitgevoerd voor de richtlijn inzake de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten van 2004 en het voorstel voor een richtlijn inzake strafrechtelijke handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (dat niet werd aangenomen).

We hebben tevens de conclusies van het onderzoek van de OESO naar de economische impact van namaak en piraterij van 2008 in overweging genomen. Dit onderzoek schat de waarde van de economie van fysieke, internationaal verhandelde namaakproducten op 250 miljard dollar, wat neerkomt op meer dan het individuele BBP van 150 landen. Het onderzoek omvat ook een uitputtende analyse van de piraterij van digitale inhoud.

Kortom, ik ben me bewust van uw zorgen en ik zal ze met alles wat in mijn vermogen ligt verdedigen. Uw vertrouwen en steun zullen me helpen om deze belangrijke taak te volbrengen.

  Tokia Saïfi, namens de PPE-Fractie. – (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, we beschikken sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon over nieuwe bevoegdheden en we willen graag dat die van meet af aan worden gerespecteerd. We hebben naar u geluisterd en vragen u om een permanente raadplegingsprocedure op te zetten met betrekking tot ACTA, de handelsovereenkomst ter bestrijding van namaak. Het Europees Parlement en de daarin vertegenwoordigde burgers moeten regelmatig volledig op de hoogte worden gebracht van de status van de onderhandelingen, één en ander met eerbiediging van de vertrouwelijkheidsclausules die, zoals u zojuist heeft opgemerkt, onlosmakelijk met deze overeenkomst zijn verbonden. Om op volwaardige wijze bij het wetgevingsproces betrokken te worden zouden we nu graag toegang krijgen tot de tekst en een samenvatting van de onderhandelingen.

Mijn fractie en ik willen u graag aanmoedigen om de onderhandelingen voor te zetten en zo een multilaterale overeenkomst tot stand te brengen met strengere normen voor de handhaving van en het respect voor intellectuele eigendomsrechten, waarbij opkomende economieën zoals China zich op den duur zouden kunnen aansluiten. Namaak is een gesel, een ondergrondse activiteit en een belangrijke factor in oneerlijke mededinging. Het is een gevaar voor het lichaam, de maatschappij en de economie – maar ook voor de geest.

Door onderzoekers en ondernemingen die jaren hebben geïnvesteerd in analyse en ontwikkeling de vruchten van hun arbeid te ontzeggen, ontmoedig je anderen om hun voorbeeld van inventiviteit en creativiteit te volgen. En dat is nu juist de essentie van concurrentievermogen van de Europese Unie.

Tot slot geloof ik dat we, gelet op de ontwikkeling van ons digitale milieu, niet langer kunnen beweren dat namaak ongrijpbaar is. Ik ben er dus van overtuigd dat het mogelijk is om internetgebruikers – en zeker gebruikers die auteursrechten schenden – aansprakelijk te stellen, en wel zonder hun grondrechten en vrijheden als burger aan te tasten. Laten we daarom met elkaar samenwerken om dit juiste evenwicht tussen rechten en plichten te vinden.

  David Martin, namens de S&D-Fractie. – (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zou de commissaris willen danken voor zijn bijdrage. Mijnheer de commissaris, u zei aan het einde van uw toespraak dat u zich van onze zorgen bewust bent en dat u erop reageert. Naar mijn mening doet u dat tot op zekere hoogte. Ik ben er niet van overtuigd dat u onze bezorgdheid omtrent de ACTA-onderhandelingen volledig hebt begrepen. Het is waar dat er punten van overeenstemming zijn tussen ons als het erom gaat dat houders van intellectuele-eigendomsrechten voor hun rechten een eerlijke opbrengst verdienen, maar namaakgoederen kunnen de menselijke gezondheid bedreigen en dat gebeurt soms ook.

Evenmin als u zijn wij tegen internationale samenwerking om piraterij te bestrijden en om namaak en ander misbruik van intellectuele-eigendomsrechten aan te pakken. Echter, dit moet – nogmaals – gebaseerd zijn op het bestaand communautair acquis. Als u ons daarover een absolute garantie kunt geven, accepteer ik het, maar u zei dat u het niet via de achterdeur zou doen, wat op mij overkomt alsof u nog de mogelijkheid hebt om het via de voordeur te doen. Als u echter zegt dat er absoluut niets verandert ten opzichte van het communautair acquis, dan zou mij dat verheugen en accepteer ik dat op uw woord.

Ook zei u dat u mensen niet strafrechtelijk zou vervolgen voor downloaden van het internet, maar in dat verband sprak u over de externe grenzen van de Gemeenschap. Wat zou er echter kunnen gebeuren met mensen die de EU verlaten in plaats van de EU binnenkomen? Ook in dat geval willen we niet dat iemand op grond van ACTA strafrechtelijk vervolgd kan worden voor individueel gebruik. Hoewel we persoonlijk gebruik van materiaal waar auteursrecht op rust afkeuren, zou niemand daarvoor gecriminaliseerd mogen worden.

Natuurlijk moet iedere via ACTA getroffen maatregel in verhouding staan tot de doelstellingen. Het is geen blanco cheque voor houders van auteursrechten. Zoals andere leden van het Parlement hebben opgemerkt, is het probleem dat we de situatie niet kennen omdat er zoveel geheimzinnigheid is rond dit onderwerp.

Ik verwelkom uw stellige belofte om het voorstel voor een onderhandelingstekst beschikbaar te maken en dat u druk zult uitoefenen op de andere partijen. Ik denk echter dat u de andere partijen moet vertellen dat het u als onderhandelaar niet sterker maakt, maar juist verzwakt, als u de ontwerptekst niet kunt vrijgeven, omdat u – zoals vanavond heel duidelijk bleek – niet de steun van het Parlement zult hebben, als we de ontwerptekst waaraan u werkt niet mogen zien.

Om positief te eindigen wil ik zeggen dat ik uw opmerkingen over generieke geneesmiddelen verwelkom en dat ik uitkijk naar de herziening van de douaneverordening.

  Sophia in 't Veld, namens de ALDE-Fractie. – (EN) Mijnheer de Voorzitter, toen ik mij aan het voorbereiden was op dit debat over auteursrecht, intellectuele-eigendomsrechten en over de manier waarop we de creatieve en intellectuele inspanningen van onze medeburgers willen beschermen, moest ik terugdenken aan de diefstal een paar jaar geleden van een vrachtwagen met de nieuwe Harry Potterboeken, vlak voordat deze zouden worden uitgebracht. Vandaag zou de dief niet meer de moeite nemen een vrachtwagen te stelen; hij zou het een en ander eenvoudigweg illegaal downloaden op zijn laptop of MP3-speler en het meenemen over de grens.

Ik ben verheugd over het streven van de Commissie naar transparantie, maar volgens de informatienota die uw diensten welwillend ter beschikking hebben gesteld, was de bewering dat de onderhandelaars een vertrouwelijkheidsakkoord moesten ondertekenen niet juist. U hebt net gezegd dat u, of de vorige Commissie, een dergelijk akkoord hebt ondertekend en dat u daar derhalve aan gebonden bent. Ik wil graag weten welke van de twee beweringen juist is. Als een dergelijke vertrouwelijkheidssclausule niet bestaat, dan moeten alle relevante documenten onmiddellijk openbaar worden gemaakt.

Als een dergelijke clausule daarentegen wel bestaat, moeten we van de commissaris te horen krijgen wat hij zal doen om volledige transparantie te garanderen en ervoor te zorgen dat het publiek, en niet alleen dit Parlement, volledig geïnformeerd is, omdat beperkte toegang voor alleen Parlementsleden, op voorwaarde van vertrouwelijkheid, niet volstaat. Europese burgers hebben het recht om te worden geïnformeerd over beslissingen die aanzienlijke gevolgen hebben voor hun rechten en vrijheden. In ieder geval moet het afgelopen zijn met dergelijke vertrouwelijkheidssclausules. De EU moet er in de toekomst op aandringen dat de Europese transparantienormen van toepassing zijn.

De democratische legitimiteit van deze onderhandelingen is zwak. Er is geen enkel debat geweest om de doelstellingen en grondbeginselen van de EU vast te stellen. Het mandaat heeft geen enkele parlementaire goedkeuring gekregen. U zult misschien aanvoeren dat daar geen wettelijke eisen voor zijn, maar daar gaat het niet om, want als zevenentwintig personen – nationale ministers – van mening zijn dat zij zichzelf een mandaat kunnen geven om in het geheim over de fundamentele rechten en vrijheden van Europese burgers te onderhandelen, kan ik alleen maar concluderen dat hun opvatting van democratie fundamenteel van de mijne verschilt.

Het is het Parlement ernst. Geen ‘three strikes out’-regeling; er moet een einde komen aan het zonder bevelschrift doorzoeken en in beslag nemen van laptops of mobiele telefoons. Het Parlement moet waterdichte garanties krijgen dat dergelijke clausules niet via een achterdeurtje van een internationale overeenkomst worden ingevoerd.

Tot slot wens ik u een hele goede reis naar Nieuw Zeeland volgende maand, en zorgt u er alstublieft voor dat er geen illegaal gedownload materiaal op uw iPod staat!

  Christian Engström, namens de Verts/ALE-Fractie. – (EN) Mijnheer de Voorzitter, in de allereerste plaats zou ik de Commissie geluk willen wensen met het feit dat zij uiteindelijk heeft bereikt waar de Europese leiders al tientallen jaren over praten. Ze zijn er zowaar in geslaagd om gewone burgers geïnteresseerd te krijgen in de EU-politiek.

ACTA is een kwestie die de mensen op het net enorm bezighoudt. Maar, dit gezegd hebbende, vind ik nog steeds dat ik de Commissie moet bekritiseren wegens de methode die zij gebruikt. De reden dat zoveel burgers de ACTA-kwestie volgen, is dat ze woedend zijn. Ze zijn woedend over voorstellen die hun vrijheid beperken en een inbreuk vormen op hun privacy alleen maar omdat enkele grote bedrijven daar om vragen.

Ze zijn woedend omdat zij zien hoe hun fundamentele burgerlijke vrijheden worden afgewogen tegen de belangen van de industrie en te licht worden bevonden. Ze zijn woedend over het volkomen gebrek aan transparantie. Zo hoort het niet te gaan in een democratie.

Morgen stemmen we over een resolutie waarin de Commissie wordt opgeroepen het Verdrag na te komen en alle ACTA-documenten op tafel te leggen. Ik hoop dat de resolutie met een overweldigende meerderheid zal worden aangenomen. Het recht op privacy, op vrijheid van informatie en op een eerlijk en behoorlijk proces vormen de hoekstenen van een vrije en open maatschappij.

Morgen zullen we laten zien dat dit een Parlement is dat bereid is voor die rechten in het informatietijdperk op te komen. We zullen de informatie eisen waar we recht op hebben en die ons als gekozen vertegenwoordigers toekomt, en we zullen de Commissie er met alle respect aan herinneren dat dit het Parlement is, en geen deurmat.

  Edvard Kožušník, namens de ECR-fractie. – (CS) Mijnheer de Voorzitter, aanvankelijk wilde ik de heer De Gucht bedanken voor het feit dat hij afwijkt van de aanpak van zijn voorganger, die het Europees Parlement, de enige direct gekozen Europese instelling, buiten sloot en niet informeerde over het onderhandelingsproces voor deze overeenkomst. Ik ben echter enigszins in verlegenheid geraakt, omdat ik ermee ben opgevoed dat men eerbied moet tonen voor belangrijke personen en daarom was ik nogal geschokt door het feit dat de heer De Gucht ostentatief zijn bril stond schoon te maken terwijl mijn collega Kamall hier het woord voerde. Ik zal desalniettemin ter zake komen.

Ik ben er persoonlijk verheugd over dat deze overeenkomst tot stand komt, omdat intellectueel eigendom betere bescherming verdient dan op het moment het geval is. Het baart me echter zorgen dat Rusland en China niet tot de overeenkomstsluitende partijen behoren, aangezien deze landen de grootste bron van het schenden van auteursrecht zijn. Ik heb ook mijn twijfels over de effectiviteit van deze overeenkomst. Aangezien de inhoud van de overeenkomst tot nog toe in nevelen gehuld is, zoals vele collega’s hier al hebben opgemerkt, wil ik de Commissie, die als vertegenwoordigster van de lidstaten de onderhandelingen over de overeenkomst voert, er graag toe oproepen om ervoor te waken dat de overeenkomst gaat dienen als middel voor de export van de Franse digitale guillotine naar andere landen en de Commissie tegelijkertijd importeur van softwarepatenten naar de EU wordt.

  Eva-Britt Svensson, namens de GUE/NGL-Fractie. – (SV) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, ik ben zowel verbaasd als diep verontrust over het feit dat de Commissie het gebruik van geheime onderhandelingen verdedigt als het gaat om wetgeving met betrekking tot de vrijheden en grondrechten van de burgers, privacy, enzovoort. Dat de burgers informatie wordt ontzegd over zulke onderhandelingen, kan nooit worden verdedigd.

Ik eis de onmiddellijke onderbreking van de onderhandelingen. We kunnen ze hervatten wanneer de ACTA-partijen het erover eens zijn dat de onderhandelingen transparant en democratisch zullen verlopen. Ik wil onmiddellijk alle documenten op tafel hebben, en dat voor alle burgers. Transparantie en informatie behoren tot de fundamentele beginselen van een democratie, met name wanneer het gaat om fundamentele vrijheden en burgerrechten. Wij willen dus dat alle documenten onmiddellijk op tafel worden gelegd voor alle burgers, want dat is immers wat van een democratie wordt verwacht.

  Laurence J.A.J. Stassen (NI). - Voorzitter, als een dossier achter gesloten deuren bekokstoofd wordt, dan gaan bij mijn fractie alle alarmbellen rinkelen. ACTA is zo'n dossier. Velen in mijn land vroegen zich af waarom de Partij voor de Vrijheid in het Europees Parlement gekozen moest worden, en dit is dus de reden: het bestrijden van de Europese keuken die achter gesloten deuren allerlei onsmakelijke brouwsels zit klaar te maken, zonder dat de burger er iets over te zeggen heeft.

Deze keer is nog niet eens bekend wát er uit die Europese keuken komt. Het Europees Parlement moet dus een mening hebben over iets wat nog als geheim in de keuken staat. Kan het gekker? Dit is een volstrekt minachten van het Parlement en de burger. Wat tot nu toe is uitgelekt over dit ACTA-gerecht stemt ons erg somber. Doelwit zou de consument zijn, waarbij de mogelijkheid bestaat om de burger af te sluiten van internet, en dat is zeer ernstig.

Europa was altijd het werelddeel waar de vrijheid van mensen om kennis te vergaren voorop stond. Die vrijheid komt nu ronduit in gevaar. Dat kan en dat mag niet. Bovendien wordt het subsidiariteitsbeginsel geschonden. De nationale lidstaten hebben totaal geen zeggenschap meer in dit dossier. Mijn fractie staat voor volstrekte openheid van zaken en is fel gekant tegen het criminaliseren van de burger. ACTA kweekt een cultuur van verstikkend toezicht en verdachtmaking. De staat kijkt mee. ACTA gaat buiten alle bestaande internationale instanties, zoals de WTO, om.

Waar is de Commissie toch mee bezig in die geheime keuken? En waarom zitten er bijna uitsluitend Amerikaanse bedrijven bij het overleg? Wat doen zij eigenlijk in die keuken? Is het om hun commerciële belangen veilig te stellen? En hoe zit het dan met de belangen van de burgers in Europa? Zijn die soms minder belangrijk? Hier blijkt het belang van de PVV. Wij strijden voor het belang van de burger, daar waar geheimhouding en achterkamerpolitiek plaatsvindt.

Laat overigens duidelijk zijn dat de Partij voor de Vrijheid tegen namaak van medicijnen en producten is. Daarover gaat deze discussie ook niet. Het gaat over het feit dat de leden van dit Parlement zich niet goed kunnen uitspreken over dit dossier, louter omdat het geheim is en wij de inhoud dus niet kennen. Een grovere schending van het parlementaire mandaat kunnen wij ons niet voorstellen. Wat ons betreft wordt die hele stinkende en geheime keuken gesloten en hangt men een groot bord op de deur: 'gesloten wegens overtreding van de regels'.

  Zuzana Roithová (PPE). - (CS) Mijnheer de commissaris, dames en heren, we weten allemaal dat de globalisering, en vooral de toetreding van China tot de WHO, enorme problemen met zich mee heeft gebracht. Europa wordt overspoeld met namaakartikelen, die steeds schadelijker zijn voor de menselijke gezondheid en grote economische verliezen voor bedrijven tot gevolg hebben. Voor burgers en bedrijven is het moeilijk te accepteren dat de controlemogelijkheden van de lidstaten hiervoor volstrekt ontoereikend zijn en zij roepen terecht om effectievere maatregelen op Europees niveau, waaronder hoge boetes voor vervalsers. Deze overeenkomst zou de internationale samenwerking bij het opsporen van vervalsers aanzienlijk moeten verbeteren. Ik denk alleen niet dat het ons doel moet zijn om middelbare scholieren die spelletjes van internet downloaden te vervolgen. De inhoud van de overeenkomst, waarover twee jaar is onderhandeld, is geheim en daarom lekt er alleen informatie door over controversiële artikelen, die van invloed zouden kunnen zijn op de huidige rechten van de Europese burgers, hun privacy en hun persoonlijke gegevens. Daar hebben we de Commissie geen mandaat voor gegeven.

Ik vrees daarom dat deze hoogst noodzakelijke overeenkomst in het Europees Parlement niet geratificeerd zal worden, zoals ook met de SWIFT-overeenkomst gebeurd is, tenzij de Commissie het Parlement regelmatig informeert over de structuur en de overeengekomen limieten in de overeenkomst. Ik wil niet dat het Parlement opnieuw voor een voldongen feit gesteld wordt en de overeenkomst alleen kan aannemen of afwijzen, zonder dat we de tekst gedetailleerd kunnen behandelen en de angsten van onze burgers kunnen wegnemen.

Verder beschouw ik het als een strategische misser dat juist China, de grootste bron van namaakartikelen, niet is uitgenodigd voor de onderhandelingen over deze overeenkomst. Daarom vraag ik u, mijnheer de commissaris, of u mij uit kunt leggen wat voor tactiek u volgt en of u in onderhandeling bent met China, zodat het zich later nog bij de overeenkomst kan aansluiten? Gelooft u dat dat gaat gebeuren?

  Gianluca Susta (S&D). - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de Europese ambities om de grootste economie ter wereld te blijven moeten steeds sterker worden gekoppeld aan de verbetering van het Europese concurrentievermogen, aan de kwaliteit van het Europese productiesysteem en aan zijn capaciteit om nieuwe markten te veroveren.

In dit verband speelt de strijd tegen namaak en commerciële fraude een essentiële rol. De bescherming van handelsmerken, octrooien en intellectuele-eigendomsrechten zijn echter niet slechts niet-financiële instrumenten om het concurrentievermogen van het systeem te vergroten, maar tevens een concreet voorbeeld van de toepassing op de industriële economie van beginselen van een democratische rechtscultuur die is gebaseerd op de naleving van regels die in de afgelopen jaren zijn overtreden in het kader van internationale financiële speculaties.

De handelsovereenkomst ter bestrijding van namaak (ACTA) is een essentieel instrument in de strijd tegen namaak, een fenomeen waarin jaarlijks het ongelooflijke bedrag van 500 miljard dollar omgaat, dat banden heeft met de georganiseerde misdaad en nadelige gevolgen heeft en zelfs een bedreiging vormt voor fundamentele mensenrechten als het recht op gezondheid, als we alleen al denken aan de namaak van medicijnen. Om te kunnen beoordelen of ACTA noodzakelijk is moeten we deze internationale context in het achterhoofd houden.

Anderzijds moeten we er ook op aandringen dat deze overeenkomst enkele elementaire en fundamentele, op het naleven van regels gebaseerde samenlevingsbeginselen respecteert. We kunnen niet verhullen dat we bezorgd zijn over de rechtsgrondslag van de overeenkomst, over het onderhandelingsmandaat en de transparantie van de overeenkomst. Wie, zoals dit Parlement, 500 miljoen burgers vertegenwoordigt, moet officieel worden geïnformeerd, niet vertrouwelijk. De onderhandelaars van de Commissie moeten in dit Parlement verslag uitbrengen over de voortgang van het werk, en om een gedetailleerd standpunt te kunnen vormen is tevens toegang tot documenten en informatie nodig.

De lastige maar vruchtbare samenwerking tussen het Parlement en de Commissie kan de Europese Unie helpen haar potentieel zo goed mogelijk te verwezenlijken. De ontwerpresolutie ligt in deze lijn en verdient daarom onze steun.

  Alexander Alvaro (ALDE). – (DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris De Gucht, u wordt met een zware erfenis belast en indien het onderwerp niet zo serieus zou zijn, zou ik bijna kunnen glimlachen over de speculaties die door de ACTA in gang zijn gezet. Er zijn echter twee redenen waarom ik hier absoluut niet om kan lachen. In de eerste plaats vormen namaak en schendingen van het auteurs- en merkenrecht een bedreiging van zowel de integriteit van de economie als de volksgezondheid.

Het wereldwijde economische verlies als gevolg van die namaak en schendingen van het auteurs- en merkenrecht bedroeg alleen al in 2007 naar schatting 185 miljard euro. Dat is aanzienlijk meer dan de begroting van de Europese Unie. Dit vormt een bedreiging voor onze ondernemingen, bevordert criminaliteit en leidt tot banenverlies. Dat is zeker niet in ons belang.

Daarnaast kunnen nagemaakte geneesmiddelen het leven in gevaar brengen van mensen die deze geneesmiddelen innemen, maar die zich er niet van bewust zijn dat het om namaakproducten gaat. Dat is eveneens een onaanvaardbaar risico.

Het moge duidelijk zijn dat het van groot belang is voor ons om actie op dit punt te ondernemen. In de tweede plaats moet het boven alle twijfel verheven zijn dat het onderhandelingsmandaat van de Commissie strikt beperkt blijft tot het kader van het communautair acquis teneinde te waarborgen dat ACTA in de toekomst niet synoniem is voor ‘another crazy treaty agreed’.

Na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon dient het Europees Parlement ook van uitgebreide en ad-hocinformatie voorzien te worden over de huidige status van de onderhandeling over de ACTA-overeenkomst. Wij krijgen uiteindelijk immers straks ook het verzoek om die overeenkomst goed te keuren. Met andere woorden, het Europees Parlement verwacht volledige transparantie en de publicatie van niet alleen de onderhandelingsdocumenten maar ook alle andere relevante stukken. Indien de Commissie nieuwe geruchten en speculaties rondom de ACTA wil voorkomen, zie ik geen andere optie dan dat zij het geïnteresseerde publiek van uitgebreide informatie voorziet.

Ik heb in dit verband drie belangrijke vragen. In de eerste plaats – ook al bent u hierop al kort ingegaan – de vraag of de Commissie kan garanderen dat er geen ‘three strikes and you are out’-regeling wordt ingevoerd. Dat zou uiteraard in strijd zijn met de nieuwe kaderrichtlijn inzake elektronische communicatie.

Dan mijn tweede vraag: kan de Commissie garanderen dat er geen wettelijke aansprakelijkheid wordt ingevoerd voor service providers voor de content die zij doorgeven? Dat zou uiteraard strijdig zijn met de richtlijn inzake e-Commerce.

Tot slot mijn laatste vraag: kan de Commissie garanderen dat er in het kader van ACTA geen strafmaatregelen ingevoerd worden die buiten de bevoegdheden van de Europese Unie vallen? Ik ben mij er overigens terdege van bewust dat de lidstaten in dit opzicht hun verantwoordelijkheid zullen nemen. Ik ga er echter vanuit dat u, in uw hoedanigheid als hoedster van de Verdragen, zult doen wat er van u verwacht wordt.

  Jan Philipp Albrecht (Verts/ALE). – (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer De Gucht, meer dan een jaar geleden heeft het Europees Parlement de Commissie zeer duidelijk gevraagd om de onderhandelingen over de ACTA-overeenkomst in de toekomst op transparante wijze te voeren en om het publiek en de parlementen bij deze onderhandelingen te betrekken. Wij hebben er daarnaast op aangedrongen om de nadruk te blijven beperken tot het bestrijden van namaak, zoals dat ook in de titel tot uitdrukking komt. Wat heeft u sindsdien gedaan? Niets, helemaal niets. Integendeel, samen met uw zogeheten onheilige coalitie van bereidwilligen – en met name de rijke geïndustrialiseerde landen – onderhandelt u door middel van een zeer ondemocratische, zelfs onwettige, geheime diplomatie over het tot stand brengen van een overeenkomst. Op veel gebieden gaat deze overeenkomst bovendien veel verder dan de huidige regelingen voor het handhaven van het intellectuele eigendomsrecht in Europa. Wij kunnen daar uiteraard niet helemaal zeker van zijn omdat wij hierover van u geen informatie hebben ontvangen.

En dan moet het echte schandaal nog komen. Vanaf 1 december vorig jaar bent u op veel gebieden niet langer in staat om ons te negeren en samen met de Raad uw achterkamertjespolitiek voort te zetten, omdat de burgers – vertegenwoordigd door hun Parlement – middels het Verdrag van Lissabon terecht een halt hebben toegeroepen aan een dergelijk gedrag. Ik vraag mijzelf dan ook af waar u op dit punt eigenlijk mee bezig bent? U bent als Commissie de hoedster van de Verdragen. Dat betekent dat u er verantwoordelijk voor bent dat het duidelijk geformuleerde EU-Verdrag ook daadwerkelijk wordt nageleefd. Als u niet in staat bent om een volledige naleving van het Verdrag te waarborgen, kunt u wederom op een ‘nee’ van dit Parlement rekenen. Als u er niet van overtuigd bent dat u de naleving van de Verdragen in het kader van deze onderhandelingen kunt waarborgen, dient u onmiddellijk met die onderhandelingen te stoppen totdat u daar wel toe in staat bent. Dat is de reden dat de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie zegt: Kom nu in actie. Act on ACTA!

  Patrick le Hyaric (GUE/NGL). – (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, iedereen hier is tegen namaak en piraterij, maar u heeft ons zojuist toch een verhaaltje verteld, mijnheer de commissaris, om iets goed te praten, namelijk dat u achter onze ruggen om – achter de ruggen van de burgers en hun vertegenwoordigers om – aan het onderhandelen bent over een internationale overeenkomst.

Ik wil u er daarom op wijzen, mijnheer de commissaris, dat artikel 128 van het Verdrag van Lissabon – letterlijk – het volgende bepaalt: “Het Europees Parlement wordt in iedere fase van de procedure onverwijld en ten volle geïnformeerd” als het gaat om het onderhandelen over of het sluiten van internationale overeenkomsten. En dat is het geval met deze ACTA-overeenkomst. Houdt u zich dan aan uw woord en uw Verdrag! Uiteraard zijn wij bezorgd over de grondrechten. Het lijkt er immers op dat het beoordelen en bestraffen van één bepaald delict – piraterij – nu overgelaten wordt aan internetproviders, en niet aan de gerechtelijke autoriteiten.

Alles wijst er verder op dat de landen die deze overeenkomst ondertekenen van nu af aan het recht zullen krijgen om telefoons, laptop computers en draagbare geluidsapparatuur te onderzoeken, en dat alles onder het mom van piraterijbestrijding, precies zoals dat met de SWIFT-overeenkomst, die vooral gericht was op terrorismebestrijding, het geval was. Bedenk echter wel, mijnheer de commissaris, dat het Parlement het geschil over SWIFT heeft gewonnen. We zullen dat ook doen met ACTA, als dat nodig mocht blijken te zijn.

We halen hier een aantal zaken door elkaar: de bestrijding van namaak en piraterij en de bescherming van privacy, schendingen van het octrooirecht en – als het gaat om medicijnen – het recht op gezondheid. Mijnheer de commissaris: laat ons toch eens zien wat deze overeenkomst werkelijk inhoudt.

  Cristiana Muscardini (PPE). - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, mijnheer de commissaris, de ACTA-overeenkomst is van essentieel belang om te komen tot volledige harmonisatie van de maatregelen voor de bescherming van de Europese handel tegen namaak en piraterij. De ACTA-onderhandelingen hebben betrekking op gevoelige onderwerpen van de Europese wetgeving, zoals het garanderen van de toepassing van intellectuele-eigendomsrechten, gegevensoverdracht en gegevensbescherming. Daarom vragen wij andermaal om meer transparantie.

De Commissie moet zich daar ten volle voor inspannen, overeenkomstig het niveau van vertrouwelijkheid. De huidige onderhandelingsteksten dienen aan het Parlement beschikbaar te worden gesteld, zodat het Parlement toezicht op de overeenkomsten kan uitoefenen en eventueel suggesties kan doen aan de ACTA-deelnemers. De woorden van de commissaris vanavond zijn hoopgevend, maar we willen ook dat de daad bij het woord wordt gevoegd.

Het Parlement heeft zich altijd ingespannen om Europese consumenten en producten te beschermen tegen namaak en tegen maatregelen die privacy op het internet schenden. Daarom is het essentieel dat de Commissie een actieve rol blijft spelen in de huidige onderhandelingen en er een groter aantal deelnemers bij betrekt. Op dit moment is het aantal namelijk beperkt tot twaalf. We hopen dat steeds meer landen, ontwikkelingslanden en opkomende landen, zich zullen aansluiten bij de onderhandelingen en de uiteindelijke overeenkomst zullen ondertekenen, teneinde een breder perspectief op de zaak mogelijk te maken.

De landen moeten hun gezamenlijke verplichtingen respecteren en zich eraan houden, teneinde een efficiëntere strijd te voeren tegen namaak en piraterij. Deze economische plaag betekent de doodstraf voor een groot aantal productiesectoren die zich houden aan de regels. Daarom moeten de consumenten, die aan behoorlijke gevaren worden blootgesteld, ook met betrekking tot hun gezondheid, kunnen beschikken over duidelijke regels. Mijnheer de commissaris, bij gebrek aan duidelijke en daadwerkelijk toegepaste regels, ook voor het internet, werkt het internet namelijk niet langer als een bron van kansen, maar krijgt het een boemerangeffect. We moeten er gezamenlijk voor zorgen dat dit niet gebeurt, omdat het niet alleen om individuele privacy gaat, maar ook om de veiligheid van onze landen.

  Emine Bozkurt (S&D). - Voorzitter, commissaris, een overeenkomst achter gesloten deuren is niet wat de Europese burgers verdienen, noch willen. De Europese Unie onderhandelt momenteel over een heel belangrijk handelsakkoord, ACTA, en dat gebeurt wederom in achterkamertjes. Op geen enkel moment hebben de nationale parlementen noch het Europees Parlement enige democratische controle kunnen uitvoeren op de inhoud en reikwijdte van de onderhandelingen. Nee, de onderhandelende partijen hebben een geheimhoudingsclausule afgesproken.

Het EP en de Europese burgers worden dus opnieuw buitenspel gezet. Het vertrouwen van de burger in Europa wordt weer geschaad. Deze keer gaat het niet over terrorismebestrijding, maar over handelsbelangen. Begrijp me niet verkeerd. De Europese economie moet gestimuleerd worden en het intellectuele eigendom is daar een belangrijk onderdeel van. Maar de onduidelijkheid die momenteel gecreëerd wordt door het geheim houden van de onderhandelingsdocumenten doet vele geruchten ontstaan.

Ik wil vragen hoe de communicatie loopt tussen de commissaris van Handel en de commissaris van Fundamentele Vrijheden in dezen. Gaat mijnheer De Gucht op enig moment zijn collega's inlichten over de inhoud van het akkoord? Gaat mevrouw Reding op enig moment haar collega van handel vragen openheid te verschaffen? Het Europees Parlement verlangt deze openheid. Nu is het moment om die te verschaffen, vooraleer er door het Europees Parlement ingestemd moet worden met dit handelsakkoord.

  Eva Lichtenberger (Verts/ALE). – (DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, tijdens de hoorzittingen van de nieuwe commissarissen was transparantie een van de meest gebruikte woorden. U heeft vandaag wederom gezegd dat alles al transparant en open is. Ik moet u echter in alle eerlijkheid zeggen dat uw definitie van transparantie helaas geen definitie is waarbij ik mij kan aansluiten. Dat geldt overduidelijk ook voor een groot aantal collega´s in dit Parlement. Transparantie is meer dan alleen maar een paar stukjes informatie geven en dan vervolgens zeggen: ‘Helaas kunnen wij de rest niet openbaar maken, omdat wij iemand beloofd hebben dat die informatie vertrouwelijk blijft.’

Wij zijn een nieuw tijdperk binnengegaan. Het is niet langer mogelijk om internationale verdragen te gebruiken om blinde afspraken met handelspartners te maken die vervolgens in de toekomst invloed uitoefenen op de Europese wetgeving. Nu het Verdrag van Lissabon in werking is getreden, is dat niet meer mogelijk. Dat betekent dat die blinde afspraken, die geheimzinnigheid en dat gebrek aan transparantie stoppen op de drempel van het Europees Parlement. Wij hebben geloofwaardigheid nodig om de innovatie te beschermen: dat is het belangrijkste argument dat u hier naar voren schuift. Die geloofwaardigheid zult u echter niet creëren als u over alles achter gesloten deuren onderhandelt en vervolgens de mensen probeert een hart onder de riem te steken door te zeggen dat het uiteindelijk allemaal zo slecht niet zal uitpakken. Dat, geachte commissaris, is absoluut de verkeerde werkwijze.

  Catherine Trautmann (S&D). – (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, beste collega’s, laten we het eens luid en eerlijk zeggen: de wijze waarop de onderhandelingen over de handelsovereenkomst ter bestrijding van namaak worden gevoerd is voor het Europees Parlement onaanvaardbaar.

We zijn de nieuwe medewetgever over dit onderwerp, en het Verdrag van Lissabon bepaalt dat we het recht hebben ten volle geïnformeerd te worden, en ook dat we die informatie op hetzelfde moment moeten ontvangen als de Raad. De documenten die nu toe zijn “uitgelekt” tonen aan dat dit voorschrift formeel althans niet is nagekomen.

Wat kan er over de inhoud worden gezegd? Het schijnt dat internetproviders de hier volgende oplichtersdeal is voorgesteld: als zij zich bereid tonen mee te werken aan systematisch toezicht op de inhoud zullen ze de vrijstelling van aansprakelijkheid die ze thans genieten behouden. Indien niet, dan stellen ze zichzelf bloot aan gerechtelijke acties door rechthebbenden en zullen ze sancties opgelegd krijgen.

Ik vind een dergelijke concessie heel gevaarlijk. Het communautair acquis wordt op deze wijze op losse schroeven gezet, en dan niet alleen als het gaat om het beginsel van mere conduit zoals dat in de richtlijn inzake elektronische handel wordt aangehouden – in het Frans gemakshalve “simple transport” genoemd – , maar ook als het de eerbiediging van de grondrechten van de burgers betreft. We hebben daar tijdens ons debat over het telecommunicatiepakket al op gewezen.

Ik wil u er tot slot aan herinneren dat dit Parlement al heeft aangegeven veel waarde te hechten aan deze beginselen, en wel door de SWIFT-overeenkomst te verwerpen. Ik twijfel er niet aan of we kunnen dat opnieuw doen. Daarom wijs ik er zo nadrukkelijk op dat de resolutie die we nu bespreken enorm belangrijk is. Ik dank onze coördinator, de heer Arif, voor zijn werk, en ik bedank ook al de onderhandelaars van de commissie internationale handel. Zij hebben ervoor gezorgd dat het signaal dat het Europees Parlement morgen zal afgeven een heel sterke symbolische lading zal hebben, omdat het bij unanimiteit tot stand is gekomen.

  Georgios Papastamkos (PPE). – (EL) Voorzitter, nagemaakte producten zijn niet alleen schadelijk voor het concurrentievermogen van Europese ondernemingen maar kunnen ook gevaarlijk zijn voor de menselijke gezondheid. Het antwoord moet worden gezocht in een wereldwijd sterkere toepassing van de auteursrechten.

Er dienen zo veel mogelijk handelspartners toe te treden tot de onderhavige multilaterale overeenkomst. De in onderhandeling zijnde overeenkomst dient volledig te stroken met het desbetreffende communautair acquis, de fundamentele vrijheden te respecteren en persoonsgegevens te beschermen, het vrije verkeer van informatie te waarborgen en geen obstakel voor legitieme handelstransacties te vormen als daar geen aanleiding toe is.

Tot slot dient het Parlement gedurende alle stadia van de onderhandelingen inhoudelijk volledig op de hoogte te zijn, waarbij vertrouwelijkheid op een redelijke manier in acht wordt genomen.

  João Ferreira (GUE/NGL). – (PT) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, in de obscure praktijken van de Commissie kan warempel een lichtpunt worden ontwaard, namelijk het streven naar uitbreiding van het toepassingsgebied en de kosten van de intellectuele eigendomsrechten, zodat de grote groepen nog meer winst kunnen maken.

Om deze doelstelling te kunnen verwezenlijken schrikt men er niet voor terug om, waar nodig, de basisnormen van democratie en transparantie met voeten te treden, informatie achter te houden of zich te onttrekken aan stemmingen en democratische controle. Om deze doelstelling te kunnen verwezenlijken schrikt men er niet voor terug om, waar nodig, de wereldwijde toegang tot essentiële goederen zoals veilige medicijnen, inclusief generieke geneesmiddelen, te beperken en het recht op privacy en op eerbiediging van de vertrouwelijkheid van briefwisseling en het recht op bescherming van persoonsgegevens te schenden.

De alomtegenwoordigheid van de markt en de bescherming van economische belangen die hun eigen sectorale doelstellingen nastreven, zijn onverenigbaar met de bescherming en de bewaking van het algemeen belang. De resultaten van dit beleid zijn duidelijk zichtbaar.

  Karel De Gucht, lid van de Commissie. − (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik moet zeggen dat ik bij het beluisteren van de toespraken nadat ik het woord had genomen, het gevoel krijg dat velen van u niet goed hebben geluisterd naar wat ik heb gezegd, want ik heb heel duidelijk gemaakt dat we het communautair acquis wel degelijk zullen respecteren, dat ik ervoor zal proberen te zorgen dat de andere partijen bij de overeenkomst instemmen met het vrijgeven van de tekst waarover momenteel wordt onderhandeld. Ik heb duidelijk gemaakt dat het alleen zou gelden voor commerciële schending van intellectuele-eigendomsrechten, en zo zou ik nog wel een tijdje door kunnen gaan. Ik ga dus niet nog eens op al gestelde vragen antwoord geven, omdat ik eerlijk gezegd denk dat ik die al in mijn eerste toespraak beantwoord heb.

David Martin stelde de vraag wat er gebeurt wanneer iemand niet alleen de Europese Unie verlaat, maar een land dat partij is bij de ACTA-overeenkomst. Dat is een interessante vraag omdat dit natuurlijk afhangt van waar hij naar toe gaat. Als hij naar een land gaat dat geen partij is bij de ACTA-overeenkomst, dan zal het afhangen van de douane en de politie van het land in kwestie, maar daar hebben we geen zeggenschap over. Voor zover we daar wel zeggenschap over hebben, zullen we ervoor zorgen dat dit niet gebeurt, maar we kunnen natuurlijk niet voor anderen spreken.

Ik ben het niet helemaal eens met de redenatie van mevrouw In’t Veld over parlementaire toestemming en parlementaire controle, maar laat mij duidelijk zeggen hoe het Verdrag van Lissabon hier volgens mij in voorziet: de Raad geeft de Commissie een mandaat en de Commissie onderhandelt, en de Raad heeft volgens hun eigen reglement een beslissing over een mandaat genomen. Of een minister in de Raad nu van tevoren de goedkeuring van zijn nationale parlement nodig heeft, is geen kwestie van Europees recht, maar van nationaal recht, en dat verschilt van land tot land. Ik weet dat er bijvoorbeeld in uw land voor veel van dit soort standpunten vooraf goedkeuring nodig is van het parlement – OK, maar er zijn landen waar dat niet het geval is. Ik denk dat we niet moeten oordelen over de manier waarop de Raad een besluit neemt. Voor zover de Raad het Verdrag en zijn eigen reglement eerbiedigt, denk ik dat dit hun zaak is en niet zozeer de onze.

U wilde mij tot op zekere hoogte beschermen voor wat betreft een mogelijke controle van mijn iPod. Ik heb geen iPod, dus er is nog geen probleem. Of eigenlijk, ik heb er een sinds gisteren, maar ik heb hem nog niet gebruikt en ik ga ook niet naar Nieuw-Zeeland. Het is een beetje te ver weg. Dat is meer iets voor ambtenaren die wat meer tijd hebben om daar naar toe te gaan.

... de ganse discussie over de keuken, die laat ik voor mevrouw Stassen ...

(EN) Interessante vraag, hoe zit het met China? Welnu, zoals u weet, mevrouw Roithová, is China geen partij bij de huidige onderhandelingen. China vormt een ernstig probleem omdat, zoals u terecht zegt, dit land de belangrijkste bron van nagemaakte producten is.

Momenteel voeren we op verschillende niveaus onderhandelingen en besprekingen met hen. Ook is er een economische dialoog op hoog niveau. Herhaaldelijk leggen we de nadruk op intellectuele-eigendomsrechten, die een van de belangrijkste problemen zijn, niet alleen binnen de handel via het internet maar ook bij heel veel andere activiteiten. Zodra ACTA een feit is, staat het alle landen vrij om deze te ondertekenen, en ik hoop dat China tot de conclusie komt dat het, ook voor hun eigen industrie, bevorderlijk zou zijn als er een betere bescherming van de intellectuele-eigendomsrechten zou zijn. Vroeg of laat zal die ook er ook wel komen. Kijk maar naar andere landen waar dit in het verleden ook is gebeurd: nu hebben ze veel meer interesse in intellectuele-eigendomsrechten.

Ik ben het niet helemaal eens met de interpretatie van de heer Le Hyaric en mevrouw Trautmann met betrekking tot artikel 218. Wat er in artikel 218 staat, is dat het Parlement over alle stappen in de procedure geïnformeerd dient te worden. Welnu, dat is gebeurd, en zelfs nog meer dan dat. Wat wij doen op het gebied van informatieverstrekking gaat veel verder dan wat in artikel 218 wordt genoemd, veel verder, maar daar heb ik geen probleem mee. Ik heb in mijn inleidende verklaring al duidelijk gemaakt dat we erop zullen aandringen dat andere partijen ermee instemmen dat we de huidige ontwerptekst openbaar kunnen maken, maar het is onjuist dat we artikel 218 niet zouden eerbiedigen.

Overigens wil ik nog even tegen mevrouw In’t Veld zeggen dat we u bijlage 16 van de door alle deelnemers aan ACTA overeengekomen verklaring over het in acht nemen van de vertrouwelijkheid van documenten hebben toegezonden. De directeur-generaal, de heer David O’Sullivan heeft deze op 21 januari 2009 naar u verzonden. Natuurlijk was dat nog tijdens het vorige Parlement, maar het is nog steeds dezelfde persoon. De heer Sullivan is nog steeds dezelfde en mevrouw In’t Veld is nog steeds dezelfde, dus u moet hem gekregen hebben. Dan kunt u mij moeilijk vragen waar het allemaal over gaat.

Tot slot wil ik nog heel duidelijk maken dat wat ik vandaag heb gezegd en dat wat ik tijdens de hoorzitting heb gezegd serieus genomen dient te worden. Ik zal mijn uiterste best doen om met de overeenkomstsluitende partijen overeen te komen dat we u volledig kunnen informeren. Zolang dat niet het geval is, kan ik de ontwerpteksten van de overeenkomst niet aan u openbaar maken omdat dat in strijd zou zijn met de overeenkomst inzake vertrouwelijkheid. Bovendien zou schending van een dergelijke overeenkomst niet alleen gevolgen hebben voor de ACTA-onderhandelingen maar ook voor een groot aantal andere onderhandelingen die we met de betrokken landen voeren. Het zou een schending zijn van de vertrouwelijkheid op zich en dat maakt alle onderhandelingen bijzonder lastig, zo niet onmogelijk, maar ik zal mijn best doen ervoor te zorgen dat u de spullen krijgt.

  De Voorzitter. – Tot besluit van het debat zijn er vijf ontwerpresoluties(1) ingediend, overeenkomstig artikel 115, lid 5, van het Reglement.

Het debat is gesloten.

De stemming vindt woensdag 10 maart 2010 plaats.

Schriftelijke verklaringen (artikel 149)

  Françoise Castex (S&D), schriftelijk. – (FR) Hoewel het Parlement al maanden toegang tot de teksten eist, zijn de onderhandelingen over de handelsovereenkomst ter bestrijding van namaak (ACTA) in het grootste geheim gevoerd – achter de ruggen van de burgers en hun vertegenwoordigers om. Dat is onaanvaardbaar. De Commissie lijkt de kluts kwijt te zijn. Ze vertelt ons dat ze ons de documenten al gestuurd heeft, en tegelijkertijd dat ze de Raad zal vragen alles openbaar te maken. Wie denkt ze zo voor de gek te houden?

Het gaat om meer dan transparantie alleen. We willen de Commissie en de Raad graag duidelijk maken dat ze voor het einde van de onderhandelingen de instemming van het Parlement zullen moeten zien te verkrijgen. Uit wat ons via lekken heeft bereikt krijgen we de indruk dat we hier met een paard van Troje te maken hebben. Met een verwijzing naar de – overigens volkomen legitieme – bestrijding van namaak, willen de lidstaten, de Franse regering voorop, een tekst goedkeuren die de toegang tot geneesmiddelen zal bemoeilijken, de vrijheid van meningsuiting zal beperken en de neutraliteit van het internet en de wettelijke aansprakelijkheid van de providers zal ondermijnen.

Het is gewoon zo dat het Parlement zich zal verzetten tegen alles wat het communautair acquis schaadt. Als de Commissie en de Raad hun strategie niet wijzigen, zullen wij de individuele vrijheden van onze medeburgers gaan verdedigen door ACTA te verwerpen, precies zoals we met de SWIFT-overeenkomst hebben gedaan.

  Ioan Enciu (S&D), schriftelijk. – (RO) Ik verwelkom de vraag die aan de Commissie is gesteld over transparantie en de stand van zaken bij de onderhandelingen over de handelsovereenkomst ter bestrijding van namaak (ACTA). Naar mijn mening moet er dringend actie worden ondernomen om de situatie waarin we ons thans bevinden te verhelpen. Het is onaanvaardbaar dat het Europees Parlement door de Commissie wordt uitgesloten van de onderhandelingen over de totstandkoming van de ACTA, gezien het feit dat we onze goedkeuring moeten hechten aan de bepalingen van die overeenkomst. Zoals al is gezegd, moet de Commissie zo spoedig mogelijk alle onderhandelingen openbaar maken die zijn gevoerd in verband met de ACTA, en zeggen wat de vooruitzichten zijn voor de vergadering in april. Kwesties zoals het verplichten van internetaanbieders om het verkeer te bewaken en beperkingen op te leggen binnen hun netwerk, kunnen een negatieve uitwerking op de bevolking hebben, zowel vanuit het oogpunt van eerbiediging van hun recht op privacy als door de extra kosten die gebruikers moeten betalen. Over zo’n kwestie moet openlijk worden gedebatteerd en de publieke opinie moet worden geraadpleegd. Het standpunt van de Europese burgers en bedrijven over deze maatregelen moet bekend zijn en geëerbiedigd worden, opdat elke vorm van fout, antidemocratisch gedrag kan worden voorkomen.

  Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (S&D), schriftelijk. – (PL) Dames en heren, de ACTA-overeenkomst (Anti-Counterfeiting Trade Agreement) waarover momenteel door de Commissie wordt onderhandeld, gaat verder dan het evenredigheidsbeginsel dat in de Europese wetgeving is verankerd en stelt dat de maatregelen van de Unie niet verder mogen gaan dan nodig is om de doelstellingen van het Verdrag te bereiken. Vooral het hoofdstuk over het internet wekt ongerustheid. Blijkbaar bevat de overeenkomst bepalingen die enerzijds de vrijheid van meningsuiting en anderzijds de commerciële activiteit op het Internet aan banden kunnen leggen. Dit zal het resultaat zijn van het idee dat blijkbaar overwogen wordt om de internetleveranciers verantwoordelijk te houden voor de inhoud van de verzonden gegevens en om strafsancties in te voeren voor het downloaden van bestanden voor privégebruik. Ik gebruik het woord "blijkbaar" omdat de informatie over de bepalingen van de overeenkomst niet afkomstig is van officiële bronnen maar alleen gebaseerd is op roddels en lekken. De Commissie houdt het Parlement immers niet op de hoogte van de stand van zaken van de onderhandelingen. Inmiddels voorziet het Verdrag van Lissabon al in zo’n procedure. Bovendien heeft de Raad de goedkeuring van het Parlement nodig met een meerderheid van zijn leden om een overeenkomst te sluiten. Het nieuwe Verdrag bevat ook een bevoegdheid om maatregelen te nemen op het gebied van intellectuele eigendom, die evenzeer toebehoort aan het Parlement en de Raad. Daarom sluit ik me aan bij de Parlementsleden die meer transparantie eisen bij de gevoerde onderhandelingen en ik vind dat de interinstitutionele samenwerking rond de ACTA-overeenkomst zou moeten aantonen dat alle instellingen het nieuwe Verdrag, dat nu in werking is getreden, ernstig nemen. Momenteel is dat niet het geval.

  Alan Kelly (S&D), schriftelijk. – (EN) De handelsovereenkomst ter bestrijding van namaak behelst een mandaat dat essentieel is voor de bescherming van intellectuele-eigendomsrechten. Na de crisis moet er voor intellectuelen en kunstenaars een stimulans zijn om hun creativiteit te benutten en zonder angst nieuw materiaal online te publiceren. Dit recht moet worden afgewogen tegen het recht van het individu op toegang tot informatie, en sancties dienen bovendien alleen gericht te zijn op de grotere commerciële exploitanten van auteursrechtelijk beschermd materiaal. Maar dat is een kwestie voor een andere keer. Op dit moment maak ik mij het meest zorgen over de mate waarin dit Parlement over de onderhandelingen op de hoogte wordt gehouden. Volgens het Verdrag van Lissabon is voor deze overeenkomst de goedkeuring van dit Parlement nodig en ik kan uit de reacties van mijn collega’s wel raden dat de overeenkomst door de wijze waarop deze tot stand komt, een kille ontvangst wacht. Er moet meer openheid komen in de onderhandelingen over ACTA, en de Commissie en de Raad moeten hierbij hun goede wil tonen door ervoor te zorgen dat het Parlement ruime toegang heeft tot de documenten inzake deze kwestie.

  Stavros Lambrinidis (S&D), schriftelijk. – (EN) Ik hoop dat de schriftelijke verklaring over ACTA die ik twee weken geleden samen met mijn collega’s Castex, Alvaro and Roithová heb ingediend, en het debat van vandaag als een verlate waarschuwing dienen voor de Raad en de Commissie. Het Parlement gaat niet stilletjes achterover leunen terwijl de grondrechten van miljoenen burgers tijdens de onderhandelingen achter gesloten deuren onderuit worden gehaald. Wij bestrijden iedere vorm van ‘witwassen van de wetgeving’ op internationaal niveau voor wat anders heel moeilijk door de meeste nationale wetgevende instanties heen zou komen – laat staan het Europees Parlement. Ik verwijs hier natuurlijk naar de beruchte ‘three strikes’-wetten. Dit Parlement is vast van mening dat intellectuele-eigendomsrechten beschermd moeten worden, maar niet door particuliere bedrijven verstrekkende bevoegdheden toe te kennen om in het wilde weg van iedere burger diens activiteiten op het internet te volgen – iets waarvoor we bij de bestrijding van het terrorisme zelfs onze politie geen toestemming willen geven – en zeker niet door de buitenproportionele straf om hele huishoudens van het internet af te sluiten. Toegang tot het internet is op zich een grondrecht. Het moet als zodanig worden behandeld en beschermd.

  Michael Theurer (ALDE), schriftelijk. – (DE) De onderhandelingen van de Commissie over de handelsovereenkomst ter bestrijding van namaak (ACTA) hebben een aantal vragen opgeworpen. Hoewel de overeenkomst bedoeld is om gerechtvaardigde punten van zorg aan te pakken, te weten het bestrijden van namaak en het smokkelen van producten en merken, dient een en ander veel sterker op onze Europese beginselen gebaseerd te zijn. Die overeenkomst mag niet leiden tot de harmonisatie van het auteursrecht, het octrooirecht en het merkenrecht in de EU. Integendeel, het subsidiariteitsbeginsel dient ons belangrijkste beginsel te blijven. Handelsovereenkomsten mogen niet misbruikt worden om de grondrechten en fundamentele vrijheden van individuen in te perken. Voordat het Parlement de goedkeuring kan geven die vereist is voor de ratificering van de overeenkomst, zijn er nog steeds significante verbeteringen nodig en niet alleen wat de inhoud betreft. Het Parlement dient intensiever bij de onderhandelingen betrokken te worden. Daarnaast dienen de onderhandelingsdocumenten volledig toegankelijk voor ons te zijn.