Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2010/2592(RSP)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή των εγγράφων :

Κείμενα που κατατέθηκαν :

B7-0176/2010

Συζήτηση :

PV 10/03/2010 - 12
CRE 10/03/2010 - 12

Ψηφοφορία :

PV 11/03/2010 - 8.1

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P7_TA(2010)0063

Συζητήσεις
Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

12. Κούβα (συζήτηση)
Βίντεο των παρεμβάσεων
PV
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με την Κούβα.

 
  
MPphoto
 

  Diego Lopez Garrido, Προεδρεύων του Συμβουλίου.(ES) Κυρία Πρόεδρε, ο θάνατος του Orlando Zapata ήταν ένα εξαιρετικά αρνητικό γεγονός, το οποίο δεν έπρεπε να είχε συμβεί και το οποίο δεν θέλουμε να ξανασυμβεί στην Κούβα ή οπουδήποτε αλλού.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα θεσμικά της όργανα πρέπει να δεσμευτούν ότι θα καταδικάσουν γεγονότα, τα οποία συνιστούν παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ότι θα εργαστούν για να διασφαλίσουν ότι τίποτε τέτοιο δεν θα ξανασυμβεί. Αυτή πρέπει να είναι η δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν θεμελιώδες σύμβολο της ταυτότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επειδή πιστεύουμε στις αξίες της ελευθερίας, της ανοχής και της πολυφωνίας. Αποτελούν, κατά συνέπεια, την προσωπικότητά μας, την πιο γνήσια έκφραση της προσωπικότητάς μας. Όπου υπάρχουν παραβιάσεις αυτών των οικουμενικών δικαιωμάτων, η Ευρωπαϊκή Ένωση τις καταδικάζει δημόσια και το έχουμε πράξει αυτό στην περίπτωση της Κούβας. Το πράξαμε όταν αναφέραμε την απαισιοδοξία και την ανησυχία μας σχετικά με την έλλειψη προόδου όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κούβα, και το πράξαμε όταν ζητήσαμε να αφεθούν ελεύθεροι οι κρατούμενοι συνείδησης στις φυλακές της Κούβας. Υπάρχουν επί του παρόντος περίπου 200 κρατούμενοι συνείδησης, η κατάσταση ορισμένων εξ αυτών όσον αφορά την υγεία τους είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη, και ένας εξ αυτών είναι ο Guillermo Fariñas, του οποίου η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή και ο οποίος πραγματοποιεί απεργία πείνας.

Το πράξαμε επίσης όταν είπαμε ότι έπρεπε να προστατευτούν οι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κούβα, και το πράξαμε όταν είπαμε ότι η κυβέρνηση της Κούβας, η οποία είχε πολλούς κρατούμενους στη δικαιοδοσία της, πρέπει να κληθεί να λογοδοτήσει για τον θάνατο του Orlando Zapata.

Ωστόσο, η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την Κούβα προχωρεί ακόμα περισσότερο. Η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την Κούβα είναι διαρθρωμένη γύρω από ορισμένα στοιχεία και θα ήθελα να επισημάνω ορισμένα από αυτά.

Πρώτον, υπάρχει ο πολιτικός διάλογος. Πολιτικός διάλογος με τα θεσμικά όργανα της Κούβας, με τις αρχές και με το σύνολο της κοινωνίας των πολιτών, ο οποίος επεκτείνεται φυσικά επίσης στα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεύτερον, υπάρχει η συνεργασία για την ανάπτυξη με την Κούβα, η οποία συνιστά αλληλεγγύη προς τον λαό της Κούβας, τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο. Περιλαμβάνει, επίσης, την προώθηση της προόδου σε ό,τι αφορά τον πολιτισμό και τις δημοκρατικές πρακτικές στην Κούβα.

Αυτά είναι τα θεμελιώδη στοιχεία μιας πολιτικής, η οποία αποσκοπεί ουσιαστικά σε έναν μοναδικό στόχο: τον λαό της Κούβας, την ευημερία του, την πρόοδό του, τις συνθήκες διαβίωσής του και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του.

 
  
MPphoto
 

  Andris Piebalgs, Μέλος της Επιτροπής.(EN) Κυρία Πρόεδρε, η Επιτροπή εκφράζει τη βαθιά λύπη της για τον θάνατο του κ. Orlando Zapata και για τις συνθήκες αυτού. Θα ήθελα, επίσης, να εκφράσω τη βαθιά μου ανησυχία για τους άλλους πολιτικούς κρατουμένους στην Κούβα. Όλοι εμείς σε αυτήν την αίθουσα μοιραζόμαστε το ίδιο αίσθημα οργής και απογοήτευσης για τον θάνατο του κ. Zapata, και πρέπει να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια για να διασφαλίσουμε ότι τέτοιου είδους γεγονότα δεν θα ξανασυμβούν στην Κούβα ούτε σε καμία άλλη χώρα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει τις ρίζες της στις αξίες της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, τις οποίες αγωνιζόμαστε να προστατεύσουμε και να προωθήσουμε αφού έχουμε υποστεί, μέχρι πολύ πρόσφατα, παραβιάσεις των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη δική μας ήπειρο. Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι οικουμενικά και δεν έχουν σύνορα. Αυτή η αρχή αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του διαλόγου μας με όλους τους εταίρους στην Ευρώπη και εκτός αυτής.

Η εποικοδομητική συνεργασία, όχι μια πολιτική εξαναγκασμού και επιβολής κυρώσεων, παραμένει στη βάση της πολιτικής μας προς την Κούβα, όπως υπογραμμίστηκε στην κοινή θέση που υιοθετήθηκε το 1996. Αυτή είναι η λογική που οδήγησε το Συμβούλιο να αποφασίσει τον Ιούνιο του 2008 την άρση των διπλωματικών μέτρων του 2003, ως μέσο διευκόλυνσης της διαδικασίας πολιτικού διαλόγου και δυνατότητας πλήρους χρήσης των μέσων στο πλαίσιο της κοινής θέσης του 1996. Αυτή είναι, επίσης, η λογική που οδήγησε πολλά κράτη μέλη να ξαναρχίσουν τη συνεργασία για την ανάπτυξη με την Κούβα τους τελευταίους μήνες, εκπροσωπώντας ευρύ φάσμα των πολιτικών κομμάτων τα οποία εκπροσωπούνται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και αντανακλώντας, κατά συνέπεια, την κοινή άποψη για τον σημαντικό ρόλο που πρόκειται να διαδραματίσει η συνεργασία για την ανάπτυξη στην Κούβα.

Σε τέτοιες εποχές για την Κούβα, η αδράνεια θα ήταν η χειρότερη πιθανή επιλογή για την αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως παγκόσμιου παράγοντα. Εκείνο που διακυβεύεται δεν είναι μόνο η εν λόγω αξιοπιστία, αλλά επίσης η ικανότητά μας να είμαστε παρόντες στην Κούβα. Κατά συνέπεια, πιστεύω ακράδαντα ότι ο καλύτερος τρόπος για να προχωρήσουμε είναι να επιδιώξουμε και να εμβαθύνουμε τον συνεχή πολιτικό διάλογο και να συνεχίσουμε τη συνεργασία με την Κούβα ως μέσο βελτίωσης της ζωής του λαού της Κούβας.

Η συνεργασία με την Κούβα δεν ανεστάλη ποτέ από την Ευρωπαϊκή Ένωση, επειδή η ανάπτυξη δεν αφορά την υποστήριξη της κυβέρνησης – αφορά την υποστήριξη του λαού. Πάντοτε πιστεύαμε ότι η συνεργασία για την ανάπτυξη αποτελεί σημαντικό στοιχείο των σχέσεών μας με την Κούβα. Από τα δρομολογημένα έργα στην Κούβα επωφελείται ο πληθυσμός άμεσα καθώς αντιμετωπίζονται οι βασικές ανάγκες του μέσω της στήριξης για αποκατάσταση και ανασυγκρότηση μετά τους τυφώνες, της επισιτιστικής ασφάλειας και της προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή. Εκτελούνται, επίσης, έργα για τη στήριξη των δραστηριοτήτων μη κρατικών φορέων.

Θα ήθελα να καταστεί απολύτως σαφές ότι δεν χορηγούνται κοινοτικοί πόροι μέσω της κυβέρνησης ή των δημοσίων φορέων. Τα χρήματα χορηγούνται μέσω των υπηρεσιών των Ηνωμένων Εθνών και των ευρωπαϊκών ΜΚΟ, που χαιρετίζουν την παρουσία της Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Κούβα.

Είναι σημαντικό να συνεχίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση να αντιμετωπίζει τις βασικές ανάγκες του πληθυσμού της Κούβας παρεμβαίνοντας σε στρατηγικούς τομείς μέσω των διαθέσιμων θεματικών ή γεωγραφικών μέσων. Το καθήκον που η ΕΕ πρέπει να αντιμετωπίσει αποφασιστικά είναι να βρει τη σωστή ισορροπία ανάμεσα στο να δείχνει ανοιχτή σε διάλογο, στο να στηρίζει τον πληθυσμό της Κούβας μέσω της συνεργασίας για την ανάπτυξη και στο να επιβεβαιώνει τις αρχές μας.

 
  
MPphoto
 

  José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, εξ ονόματος της Ομάδας PPE.(ES) Κυρία Πρόεδρε, όταν η ομάδα μου ζήτησε να συμπεριληφθεί αυτό το θέμα στην ημερήσια διάταξη, δεν το έπραξε προκειμένου να επισημανθούν σφάλματα, τα οποία ορισμένες φορές είναι ανεπανόρθωτα, σε πολιτικές που ενδίδουν στους εχθρούς της ελευθερίας. Δεν το έπραξε, επίσης, προκειμένου να ωφεληθεί πολιτικά από αυτήν την καταδίκη.

Το έπραξε προκειμένου το Κοινοβούλιο, το οποίο είναι το θεσμικό όργανο στη δημοκρατική καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να μπορέσει να μιλήσει ανοικτά για να καταδικάσει τον θάνατο ενός αθώου ατόμου, και, πάνω απ’ όλα, να εκφράσει την αλληλεγγύη του προς εκείνους στην Κούβα οι οποίοι μάχονται, ζουν και πεθαίνουν, όπως ο Orlando Zapata, για την ελευθερία και την αξιοπρέπειά τους.

Όπως είπε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η κοινή θέση του Συμβουλίου ισχύει ακόμη και αποτελεί έντιμη θέση διότι ζητά την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων. Αποτελεί, επίσης, συνεπή θέση, επειδή ζητά τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, προκειμένου να ριζώσει στην Κούβα το δικό μας σύστημα αξιών και όχι ξένα συστήματα, όπως εκείνα της Κίνας ή του Βιετνάμ.

Κυρία Πρόεδρε, τα λόγια ενός γενναίου άνδρα, του Oswaldo Paya, ο οποίος κέρδισε το βραβείο Ζαχάρωφ το 2002, ακόμη αντηχούν σε αυτό το Σώμα. Είπε ότι η πρώτη νίκη που έπρεπε να διακηρυχθεί ήταν ότι δεν υπήρχε μίσος στην καρδιά του. Είπε σε εκείνους που τον καταπίεσαν, που ήταν αδέλφια του, ότι δεν τους μισούσε, αλλά ότι δεν επρόκειτο να επιβάλουν τη θέλησή τους μέσω του φόβου.

Είπε ότι ο Andrei Sakharov άφησε μια κληρονομιά αξιοπρέπειας και εργασίας προς την ειρηνική συνύπαρξη των λαών, και ότι συχνά οι φωνές που μετρούν περισσότερο είναι οι φωνές που δεν ακούγονται.

Σε αυτό το Σώμα, δεν μπορέσαμε να ακούσουμε τις φωνές της οργάνωσης «Κυρίες με τα Λευκά», στην οποία απένειμε επίσης το βραβείο Ζαχάρωφ το Κοινοβούλιο. Τώρα δεν θα μπορέσουμε, δυστυχώς, να ακούσουμε τη φωνή του Orlando Zapata, αλλά σύντομα θα μπορέσουμε να ακούσουμε τις φωνές πολλών περισσότερων Κουβανών.

Εν τω μεταξύ, κυρία Πρόεδρε, με τη νομιμότητα που διέπει το Κοινοβούλιο, το οποίο εκπροσωπεί 500 εκατομμύρια πολίτες από τα 27 κράτη μέλη της Ένωσης, αυτό πρέπει να εκφράσει μεγαλόφωνα και καθαρά την ασταμάτητη κραυγή ελευθερίας που ακούμε από το αγαπητό νησί της Κούβας.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 

  Luis Yáñez-Barnuevo García, εξ ονόματος της Ομάδας S&D.(ES) Κυρία Πρόεδρε, κύριε López Garrido, κύριε Επίτροπε, ας μην επιτρέψουμε ποτέ ξανά στη σιωπή μας να έχει ως αποτέλεσμα τη συνεργία μας με τους εχθρούς της ελευθερίας. Ας μην επιτρέψουμε ποτέ ξανά ένα άτομο που μαχόταν για τα δικαιώματά του και τα δικαιώματα όλων να πεθάνει στη φυλακή στην Κούβα ή οπουδήποτε αλλού, χωρίς να μιλήσουμε μεγαλόφωνα και σταθερά για να απαιτήσουμε να σωθεί.

Ο κ. Orlando Zapata Tamayo, ένας μαύρος οικοδόμος 42 ετών, ο οποίος ζητούσε απλώς να βελτιωθούν οι συνθήκες που επικρατούσαν στη φυλακή, πέθανε μετά από απεργία πείνας 86 ημερών και μετά από επτά χρόνια φυλάκισης επειδή ζητούσε να γίνονται σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Κατά την περίοδο αυτών των επτά ετών οι φρουροί του τον κακομεταχειρίστηκαν, τον εξευτέλισαν και τον παρενόχλησαν, ενώ κατά το διάστημα αυτό –δεν πρέπει να το ξεχνάμε– η διεθνής κοινότητα σιγούσε.

Και άλλοι κρατούμενοι και ακτιβιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κούβα κάνουν επί του παρόντος απεργία πείνας, όπως ο ψυχολόγος και δημοσιογράφος Guillermo Fariñas. Κυρίες και κύριοι, το ψήφισμα που καταθέτουμε και συζητούμε σήμερα και που θα ψηφίσουμε αύριο, το οποίο παρουσιάζω εξ ονόματος της Ομάδας της Προοδευτικής Συμμαχίας Σοσιαλιστών και Δημοκρατών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, απαιτεί να απελευθερωθούν όλοι οι κρατούμενοι συνείδησης στην Κούβα. Για άλλη μία φορά, τάσσεται υπέρ μιας δημοκρατικής μετάβασης και του απόλυτου σεβασμού των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Προς το παρόν, ας μην υπεισέλθουμε σε ένα θέμα που μας διχάζει: εάν πρέπει να διατηρηθεί ή όχι η κοινή θέση. Ας εστιάσουμε τώρα στη διάσωση ζωών και στα ανθρώπινα δικαιώματα. Ας εγκαινιάσουμε, επίσης, μια περίοδο ήρεμου προβληματισμού κατά την οποία θα αναζητήσουμε σημεία επί των οποίων υπάρχει συμφωνία για μια μελλοντική πολιτική σχετικά με την Κούβα.

Αυτό το κείμενο έχει, ωστόσο, σημαντική προστιθέμενη αξία. Το γεγονός ότι κατατέθηκε από έξι πολιτικές ομάδες εκφράζει μια νέα εποχή ευρείας συναίνεσης σε αυτό το Σώμα όσον αφορά το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ας μην ξαναειπωθεί ποτέ ότι η ευρωπαϊκή δημοκρατική νομοθεσία παραδίδεται στις επιταγές –εντός εισαγωγικών– του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Ωστόσο, ας μην ξαναειπωθεί επίσης ποτέ ότι οι σοσιαλιστές και οι δημοκράτες επαναπαύονται ή συνεργούν σε κομουνιστικά δικτατορικά καθεστώτα. Το λέω αυτό πολύ απλά επειδή και οι δύο αυτές διατυπώσεις είναι ψευδείς και τα θύματα των εχθρών της ελευθερίας, όπου κι αν βρίσκονται, πρέπει να γνωρίζουν ότι είμαστε ενωμένοι στην ανεπιφύλακτη προάσπιση του σκοπού τους.

Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τέλος να ευχαριστήσω τον κ. Salafranca, ο οποίος διαπραγματεύτηκε αυτό το κείμενο εξ ονόματος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες), την κ. Weber, από την Ομάδα της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη, τον κ. Romeva i Rueda, εξ ονόματος της Ομάδας των Πρασίνων/Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία, τον κ. Kožušník από τους Ευρωπαίους Συντηρητικούς και Μεταρρυθμιστές, και άλλους συναδέλφους οι οποίοι συμμετείχαν σε αυτό το έργο, το οποίο υπήρξε δύσκολο και σύνθετο, αλλά το οποίο ελπίζω ότι θα έχει επιτυχία αύριο.

Τέλος, θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον ισπανό πρωθυπουργό και ασκούντα καθήκοντα Προέδρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον κ. Rodríguez Zapatero, για την ενθάρρυνση και την υποστήριξή του ώστε να προχωρήσει το εν λόγω ψήφισμα, το οποίο συζητούμε σήμερα.

 
  
MPphoto
 

  Renate Weber , εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (EN) Κυρία Πρόεδρε, εξ ονόματος της πολιτικής μου ομάδας, θα ήθελα καταρχάς να εκφράσω τα συλλυπητήριά μας στην οικογένεια του κ. Orlando Zapata Tamayo, ο οποίος πλήρωσε το υψηλότερο τίμημα για τις πεποιθήσεις του.

Για πολλά χρόνια ο ακτιβισμός του όσον αφορά την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλούς άλλους υπέρμαχους των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εντός και εκτός Κούβας.

Το ψήφισμα, το οποίο προτείνουν αρκετές πολιτικές ομάδες, εκφράζει τη βαθιά ανησυχία μας σχετικά με τις συνθήκες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κούβα. Ας είμαστε απολύτως ειλικρινείς. Η κατάσταση δεν έχει βελτιωθεί και πολλοί ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι, φιλειρηνικοί αντιφρονούντες και υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξακολουθούν να κρατούνται σε φυλακές, επειδή απλώς θέλουν να ασκήσουν το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου, του συνέρχεσθαι και του συναθροίζεσθαι ειρηνικώς.

Ταυτόχρονα, δεν επιτρέπεται σε ανεξάρτητες κουβανικές ΜΚΟ να λειτουργήσουν, καθώς η κυβέρνηση τους ασκεί δρακόντειο έλεγχο.

Την ώρα αυτής της συζήτησης, αρκετοί υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πραγματοποιούν απεργία πείνας. Αυτό προκαλεί ανησυχία καθώς υπάρχουν ενδείξεις ότι η υγεία του κ. Guillermo Fariñas, τουλάχιστον, επιδεινώνεται ραγδαία.

Είναι πολύ κρίμα που, μέχρι στιγμής, οι αρχές της Κούβας έχουν αγνοήσει τις αλλεπάλληλες εκκλήσεις της ΕΕ για χωρίς όρους απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων. Για αυτόν τον λόγο είμαι πεπεισμένη ότι αυτό το Κοινοβούλιο πρέπει να ζητήσει από την ΕΕ να συνεχίσει να χρησιμοποιεί όλους τους δυνατούς μηχανισμούς, ώστε να διασφαλισθεί η εργασία και οι ζωές εκείνων που επιθυμούν μια πλουραλιστική και δημοκρατική Κούβα.

 
  
MPphoto
 

  Raül Romeva i Rueda, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. (ES) Κυρία Πρόεδρε, και εγώ θα ήθελα να εκφράσω προσωπικά και εξ ονόματος της Ομάδας μου συλλυπητήρια για τον θάνατο του Orlando Zapata.

Ανεξάρτητα από την άποψη του καθενός σχετικά με την Κούβα, πρόκειται προφανώς για λυπηρό γεγονός, το οποίο αξίζει να καταδικάσουμε και σίγουρα κάτι περισσότερο από το να προβληματιστούμε και να το διατηρήσουμε στη μνήμη μας. Σε αυτό το συμβάν αξίζει η συνεκτική διατύπωση του αιτήματος που προβάλουμε σε αυτό το ψήφισμα, που είναι η απελευθέρωση εκείνων που κρατούνται για τα πολιτικά κίνητρα ή την πολιτική τους βούληση στην Κούβα και οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.

Πιστεύω ότι αυτό που κάνουμε είναι συνεκτικό, πιστεύω ότι πρέπει να γίνει και πιστεύω ότι είναι σημαντικό επίσης να το κάνουμε –θα ήθελα να το τονίσω αυτό– ανεξάρτητα από τα κίνητρα που μπορεί να κρύβονται πίσω του. Αυτό είναι μέρος της συμφωνίας.

Πρέπει, επίσης, να ζητήσουμε την άμεση απελευθέρωση αυτών των ατόμων, στην περίπτωση της Κούβας, και, πάνω απ’ όλα, να θυμηθούμε τη λεπτή κατάσταση –όπως αναφέρθηκε– ορισμένων ατόμων τα οποία, ακολουθώντας το παράδειγμα του Orlando Zapata, ξεκίνησαν απεργία πείνας και ειδικά την περίπτωση του Guillermo Fariñas.

Ωστόσο, θα ήθελα επίσης να προειδοποιήσω για τον κίνδυνο χρήσης και εκμετάλλευσης αυτής της υπόθεσης σε πολιτικό επίπεδο για άλλα ζητήματα, γεγονός το οποίο, όπως είπε ο κ. Yáñez-Barnuevo, μπορεί να είναι επικίνδυνο. Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι πραγματοποιούνται πολλές διαδικασίες, οι οποίες είναι χρήσιμες, οι οποίες έχουν αποτέλεσμα και ότι δεν πρέπει, σε καμία περίπτωση, να παρασυρθούμε –όπως κάποιοι φαίνεται να επιθυμούν– ώστε να επιστρέψουμε σε γεγονότα του παρελθόντος, σε εποχές που έχουν παρέλθει· να επιστρέψουμε στην πολιτική αποτυχία του εμπορικού αποκλεισμού, επειδή γνωρίζουμε τις συνέπειές του.

Κατά συνέπεια, εάν συμφωνήσουμε ότι δεν επιθυμούμε να επαναληφθούν καταστάσεις όπως αυτή του Orlando Zapata, πιστεύω ότι είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να προχωρήσουμε μαζί ώστε να μην επιτρέψουμε να επαναληφθεί, ξεκινώντας με τη διευκόλυνση της διαδικασίας εκδημοκρατισμού και εξομάλυνσης της νήσου.

 
  
MPphoto
 

  Edvard Kožušník, εξ ονόματος της Ομάδας ECR. (CS) Προσωπικά αναστατώθηκα πολύ από τον θάνατο του Orlando Zapata, και θα ήθελα συνεπώς, εξ ονόματος ολόκληρης της Ομάδας ECR, να εκφράσω συλλυπητήρια σε όλη την οικογένειά του. Γεννήθηκα το 1971, όταν βρισκόταν στο απόγειό της η αποκαλούμενη κομουνιστική εξομάλυνση της χώρας μου, που ήταν μία από τις πιο σκληρές περιόδους κομουνιστικού τρόμου που πέρασε η χώρα μου. Η εμπειρία της χώρας μου όσον αφορά την εγκληματική ιδεολογία του κομουνισμού είναι ο λόγος της μεγάλης αλληλεγγύης των τσέχων πολιτών προς τον λαό της Κούβας και έχουμε, συνεπώς, μεγάλη ευαισθησία απέναντι στα θλιβερά νέα που ήλθαν πρόσφατα από την Κούβα.

Δεδομένου ότι το απολυταρχικό καθεστώς στην Κούβα εξακολουθεί να υποστηρίζει το σύνθημα «σοσιαλισμός ή θάνατος», σαράντα χρόνια μετά την κουβανική επανάσταση, δεν του αξίζει καμία ανοχή. Πιστεύω ότι ο θάνατος του Orlando Zapata δεν πήγε χαμένος και ότι θα ξεσηκώσει τον λαό της Κούβας σε μαζική αντίσταση κατά του κομουνιστικού καθεστώτος. Όταν ο Pavel Wonka πέθανε σε κομουνιστική φυλακή ως το τελευταίο θύμα του κομουνιστικού τρόμου στη χώρα μου, το καθεστώς κατέρρευσε μέσα σε ενάμιση χρόνο. Εύχομαι ο Orlando Zapata να είναι ο κουβανός Pavel Wonka, με άλλα λόγια, το τελευταίο θύμα της κομουνιστικής τυραννίας. Ίσως σύντομα απελευθερωθεί η Κούβα από τα δεσμά της παλιάς επαναστατικής φρουράς και γίνει μια πραγματική νήσος ελευθερίας.

Ως εκ τούτου, απευθύνω έκκληση προς εσάς. Μέχρι να υπάρξει θεμελιώδης και αμετάκλητη πρόοδος όσον αφορά την απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων, πρόοδος που θα οδηγεί στη δημοκρατική λειτουργία της κουβανικής κοινωνίας20 και στη διενέργεια ελεύθερων εκλογών, καθώς και στην εκκίνηση της διαδικασίας διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, οι οποίες θα οδηγήσουν, μεταξύ άλλων, σε καλύτερο επίπεδο διαβίωσης για όλους τους κουβανούς πολίτες, είναι αδύνατο να εξετάσουμε το ενδεχόμενο έναρξης συνομιλιών για επαναξιολόγηση της κοινής θέσης της ΕΕ.

 
  
MPphoto
 

  Willy Meyer, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL.(ES) Κυρία Πρόεδρε, η Ομάδα μου εκφράζει τη βαθιά λύπη της για τον θάνατο του κρατούμενου Orlando Zapata. Όπως στην περίπτωση κάθε κρατουμένου, το κράτος ήταν υπεύθυνο για την ασφάλεια και τη ζωή του. Σε αυτήν την περίπτωση, η Κούβα είναι υπεύθυνη και, κατά συνέπεια, εκφράζουμε τη βαθιά λύπη μας για τον θάνατό του.

Δεν συμφωνούμε με τον τρόπο που αυτό το Σώμα χειρίζεται το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σήμερα συζητάμε γι’ αυτό το ζήτημα και αύριο θα ψηφίσουμε επ’ αυτού. Αυτό δεν το πράξαμε για το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Ονδούρα. Αυτό το Σώμα μπορεί να είναι το μόνο κοινοβούλιο στον κόσμο που δεν καταδίκασε ή που δεν καταψήφισε το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Ονδούρα με τις δολοφονίες και τα βασανιστήρια.

Κατά συνέπεια, δεν συμφωνούμε με τη φιλοσοφία ότι εξαρτάται από το πού συμβαίνει κάτι, ποιο ανθρώπινο δικαίωμα παραβιάζεται και ποια είναι η κατάσταση για το εάν πρέπει ή δεν πρέπει να εκφράσουμε άποψη.

Πριν από μία εβδομάδα, ανακαλύφθηκε στην Κολομβία ο μεγαλύτερος μαζικός τάφος στη Λατινική Αμερική. Οι ίδιες οι αρχές μιλούν για περίπου 2.500 πτώματα, και ο αριθμός αυτός μπορεί να φθάσει έως τις 50.000. Αυτό το καταδικάζουμε; Αυτό το συζητάμε, το ψηφίζουμε και το καταδικάζουμε; Τι συμβαίνει με τους αμάχους θύματα στο Αφγανιστάν; Τι συμβαίνει με τους διωγμούς στη Δυτική Σαχάρα; Όχι! Δεν θα συμμετάσχουμε σε αυτήν την υποκρισία.

Πιστεύω ότι το θεμελιώδες ζήτημα είναι η δημιουργία ισότιμης σχέσης με τη Δημοκρατία της Κούβας προκειμένου να αντιμετωπιστούν όλα τα θέματα της ατζέντας: η πολιτική ατζέντα, η ατζέντα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, η κατάσταση του σωφρονιστικού συστήματος, αλλά σε ισότιμη βάση, επειδή η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να έχει κοινή θέση με τη Δημοκρατία της Κούβας, η οποία αποτελεί την εξαίρεση στον κανόνα. Δεν έχει κοινή θέση με καμία άλλη χώρα στον κόσμο. Δεν έχει κοινή θέση με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, η οποία αναφέρθηκε, ούτε με το Βιετνάμ. Για ποιον λόγο συμβαίνει αυτό; Γιατί υπάρχει κοινή θέση με την Κούβα και όχι με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας;

Καλώ το Συμβούλιο, τον Πρόεδρο του Συμβουλίου, να θέσουν με σαφήνεια το ακόλουθο ερώτημα: πρόκειται να τερματιστεί η κοινή θέση; Αυτό είναι, κατά τη γνώμη μου, ένα από τα πιο προφανή εμπόδια όσον αφορά τη μετάβαση σε έναν ειλικρινή διάλογο ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Δημοκρατία της Κούβας με κοινά θέματα στην ατζέντα, τα οποία είναι αμοιβαίου ενδιαφέροντος.

 
  
MPphoto
 

  Andreas Mölzer (NI).(DE) Κυρία Πρόεδρε, ο θάνατος του αντιφρονούντα Orlando Zapata ως αποτέλεσμα απεργίας πείνας και η σύλληψη του μπλόγκερ Yoani Sánchez, ο οποίος μίλησε στον κόσμο για την καθημερινή ζωή στη σοσιαλιστική Κούβα, καθιστούν σαφές ότι πρέπει να διατηρήσουμε τη σύνδεση, που καθιερώθηκε στην πολιτική μας για την Κούβα το 1996, με την πρόοδο όσον αφορά τον εκδημοκρατισμό και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Φυσικά, οι ελπίδες για πρόοδο υπό τον Raúl Castro έχουν προ πολλού εξαφανιστεί.

Η κατάσταση των πολιτικών κρατουμένων, για παράδειγμα, δεν έχει βελτιωθεί πραγματικά. Εξακολουθούν να μην απολαμβάνουν καμία από τις ελευθερίες που προσφέρθηκαν στους αδελφούς Castro κατά τη φυλάκισή τους στη διάρκεια της δικτατορίας του Batista. Με την επίμονη τήρηση της σχεδιασμένης οικονομίας, η Κούβα δεν είναι πλέον σε θέση να ικανοποιήσει τις πιο βασικές ανάγκες του ίδιου της του πληθυσμού. Στην Κούβα η ευημερία και η ίδια πρωτοβουλία θεωρούνται σαφώς επίκριση κατά του καθεστώτος. Από αυτήν την άποψη ακόμα και για τον λαό της κομουνιστικής Κίνας τα πράγματα είναι ευκολότερα όσον αφορά το ότι μπορεί τουλάχιστον να βελτιώσει τη ζωή του μέσω της δικής του προσπάθειας.

Η χαλάρωση του οικονομικού εμπορικού αποκλεισμού των Ηνωμένων Πολιτειών όσον αφορά τις υπηρεσίες πληροφορικής και λογισμικού δεν θα μπορέσει να ικανοποιήσει πλήρως τις προσδοκίες που δημιουργήθηκαν στο κοινό από τις υποσχέσεις του Προέδρου Obama, αλλά ενδεχομένως θα καταστήσει δυνατή την καλύτερη οργάνωση της αντιπολίτευσης. Κυρίως, θα είναι επίσης δυσκολότερο για το καθεστώς στην Κούβα, με την αύξηση των επιλογών, να καταστείλει την ελευθερία έκφρασης γνώμης. Για αυτόν τον λόγο μόνο πρέπει να στηρίξουμε τις πρωτοβουλίες της Ευρώπης όσο καλύτερα μπορούμε και να προωθήσουμε περαιτέρω χαλάρωση στο κομουνιστικό σύστημα.

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΗΣ κ. DURANT
Αντιπροέδρου

 
  
MPphoto
 

  Jarosław Leszek Wałęsa (PPE).(PL) Ο τραγικός θάνατος του κουβανού κρατουμένου συνείδησης, Orlando Zapata, αποτελεί επιπλέον απόδειξη ότι το καθεστώς των αδελφών Castro αγνοεί τις εκκλήσεις της διεθνούς κοινότητας για τερματισμό των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς ξεφορτώνεται σιωπηρά εκείνους που ζητούν ελευθερία και δημοκρατία. Σήμερα αυτή η τραγωδία, αυτός ο τραγικός θάνατος, απέκτησε συμβολική σημασία. Είναι μια απεγνωσμένη κραυγή για βοήθεια και αποτελεσματική δράση, κυρίως από τους διεθνείς πολιτικούς και φορείς λήψης αποφάσεων, οι οποίοι, ενώ δημιουργούν σχέσεις με τις κουβανικές αρχές, δεν θέλουν να συζητήσουν με πρόσωπα της αντιπολίτευσης και προσποιούνται πως δεν ακούν τις φωνές των εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών στην Κούβα.

Πρέπει, το συντομότερο δυνατό, να αναλάβουμε συντονισμένη δράση ώστε να ασκηθεί πίεση στο καθεστώς Castro και να απαιτηθεί άμεση απελευθέρωση εκείνων που έχουν καταδικαστεί σε πολλά χρόνια φυλάκιση για τις απόψεις τους.

Τα τελευταία χρόνια, η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να υιοθετήσει πιο ήπια στάση και έχει άρει ακόμα και διπλωματικές κυρώσεις κατά της Κούβας με την ελπίδα ότι αυτή η κίνηση θα ενθαρρύνει τις αρχές να σεβαστούν τα δημοκρατικά πρότυπα. Δυστυχώς, ο τραγικός θάνατος του Orlando Zapata δείχνει ότι αυτή η πολιτική είναι αφελής, αναποτελεσματική και είναι απολύτως σαφές ότι δεν πρέπει να συνεχιστεί.

Αύριο θα ψηφίσουμε επί του ψηφίσματος για να ολοκληρωθεί η σημερινή συζήτηση. Αυτό πρέπει να αποτελέσει σαφές μήνυμα της αντίθεσής μας στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την απάνθρωπη μεταχείριση των πολιτικών κρατουμένων και την απουσία σεβασμού για τις θεμελιώδεις πολιτικές ελευθερίες στην Κούβα. Πρέπει να δείξουμε αλληλεγγύη προς τον κουβανικό λαό. Πρέπει να γίνουμε η φωνή εκείνων που δεν έχουν τώρα φωνή στην Κούβα.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 

  Emine Bozkurt (S&D).(NL) Κυρία Πρόεδρε, η τραγική μοίρα του Orlando Zapata Tamayo προκάλεσε μεγάλη αγανάκτηση σε ολόκληρο τον κόσμο. Στο αδιέξοδο που βρισκόταν, ο Zapata ένιωσε ότι η μόνη ανοιχτή επιλογή του ήταν να αυτοκτονήσει με απεργία πείνας. Χρειάστηκε να πληρώσει με τη ζωή του για τις διαμαρτυρίες του κατά της φυλάκισής του και κατά των άθλιων συνθηκών στη φυλακή του στην Κούβα. Και γιατί; Τι έγκλημα διέπραξε ο Zapata, το οποίο τον οδήγησε εξαρχής στη φυλακή; Η διατύπωση και η διάδοση χωρίς βία μιας άποψης διαφορετικής από εκείνη της κυβέρνησης δεν αποτελεί έγκλημα. Αυτό δεν καθιστά κάποιον εγκληματία ή προδότη.

Ο θάνατος του Zapata δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Ο ψυχολόγος και δημοσιογράφος, Guillermo Fariñas, ξεκίνησε επίσης απεργία πείνας, επειδή θέλει να επιτύχει την απελευθέρωση 26 ασθενών πολιτικών κρατουμένων. Ποια μοίρα τον περιμένει; Θα πληρώσει σύντομα και εκείνος με τη ζωή του για την εκστρατεία του για σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Πότε θα αλλάξει τη θέση της η κυβέρνηση της Κούβας; Υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 200 ακόμα πολιτικοί κρατούμενοι στην Κούβα. Η κράτηση ατόμων για τα ιδανικά τους αντίκειται πλήρως στην Παγκόσμια Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Καλούμε την Κούβα να απελευθερώσει άμεσα και χωρίς όρους αυτούς τους κρατουμένους συνείδησης και να τερματίσει αυτήν την κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να ελέγχει ή να εξουσιάζει τη σκέψη του λαού της. Ακόμα και εάν κλειστούν κάποιοι σε τέσσερις τοίχους ή εάν φυλακιστούν, οι ιδέες τους θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Κάθε απόπειρα εξάλειψης τέτοιων σκέψεων και ιδεών πάντοτε θα αποτυγχάνει. Δεν έχει ήδη η Κούβα χρόνια εμπειρίας όσον αφορά αυτό;

Η κυβέρνηση θα πρέπει απλώς να ξεκινήσει διάλογο με τα άτομα που έχουν αντίθετες απόψεις. Ο πολιτικός διάλογος είναι το μόνο μέσο για να υπάρξει εξέλιξη. Αυτό οφείλει η Κούβα στους πολίτες της, επειδή αξίζει στον κουβανικό λαό δημοκρατία και σεβασμός των θεμελιωδών του ελευθεριών. Δεν πρέπει να επιτραπεί να περάσει στην ιστορία ο θάνατος του Zapata ως άνευ σημασίας· πρέπει να σηματοδοτήσει το τέλος της τρέχουσας κατάστασης όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κούβα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να βοηθήσει στη βελτίωση της κατάστασης όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κούβα. Το ζήτημα αυτό δεν αφορά μόνο τους πολιτικούς κρατουμένους, όπως ο Zapata· αφορά επίσης τη δυνατότητα των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων να κάνουν ελεύθερα τη δουλειά τους. Η κυβέρνηση της Κούβας πρέπει να φροντίσει τον λαό της Κούβας. Δεν μπορεί απλώς από φόβο να θέτει υπό κράτηση άτομα ή να τα μεταχειρίζεται ως εγκληματίες. Η στέρηση της ελευθερίας των πολιτών είναι έγκλημα.

 
  
MPphoto
 

  Izaskun Bilbao Barandica (ALDE).(ES) Κυρία Πρόεδρε, η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σημαίνει καταδίκη του σκληρού και άδικου θανάτου του Orlando Zapata, που θα μπορούσε να αποφευχθεί, καθώς και έκκληση απελευθέρωσης εκείνων που εξακολουθούν να βρίσκονται στη φυλακή. Ελπίζω ότι αυτό θα κάνει τις κουβανικές αρχές να σκεφτούν, καθώς το καθεστώς τους πρέπει να σημειώσει πρόοδο προκειμένου να μπορέσουν οι πολίτες του να απολαύσουν την πραγματική δημοκρατία.

Στην Κούβα υπάρχει δικτατορία επειδή υπάρχουν κρατούμενοι συνείδησης, επειδή φοβούνται τη συζήτηση, την ελεύθερη ανταλλαγή ιδεών και σχεδίων, επειδή φοβούνται την ελευθερία. Η ύπαρξη ιδεών δεν αποτελεί έγκλημα· οι ιδέες μπορούν να προκαλέσουν, να καταπλήξουν και να σοκάρουν, αλλά πάντοτε πρέπει να τίθενται επιχειρήματα και να γίνεται συζήτηση επ’ αυτών. Δεν απαιτούν ποτέ φυλάκιση.

Οι κοινωνίες σκέφτονται και νιώθουν και το ίδιο κάνουν και οι κρατούμενοι και είναι αδύνατο να απαγορέψει κανείς στον κόσμο να σκέφτεται και να νιώθει. Αυτό σημαίνει ότι οι ιδέες και τα συναισθήματα που οι άνθρωποι θέλουν να καταπιέσουν, καταλήγουν να διαποτίσουν τη συνείδηση ολόκληρης της κοινωνίας, όπως το νερό. Αυτό ισχύει και για την κοινωνία της Κούβας και οι πρωταγωνιστές της επανάστασης που έθεσαν τέλος στο καθεστώς του Fulgencio Batista πρέπει να το γνωρίζουν αυτό καλύτερα από τον καθένα.

Ελπίζω ότι αυτό το ψήφισμα θα τους βοηθήσει να κάνουν τη μετάβαση που πρέπει να κάνουν! Ωστόσο, τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι μη διαπραγματεύσιμα. Η αξιοπιστία του Κοινοβουλίου αυξάνεται, όταν αντιδρά με την ίδια δύναμη σε όλες τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλες τις χώρες: στο Αφγανιστάν, στην Παλαιστίνη, στη χώρα των Βάσκων –τη μικρή μου χώρα– στην Ονδούρα και στην Κολομβία. Αυτή πρέπει να είναι η δέσμευσή μας. Είναι, φυσικά, η ίδια δέσμευση.

 
  
MPphoto
 

  Tomasz Piotr Poręba (ECR).(PL) Πιστεύω ότι όλοι μας σε αυτήν την αίθουσα θα συμφωνήσουμε ότι η διεφθαρμένη κομουνιστική δικτατορία καθιστά αδύνατη κάθε είδους θετική αλλαγή στη Κούβα. Το αστυνομικό κράτος των αδελφών Castro καταστρέφει οικονομικά τη νήσο, εξοντώνει την πολιτική ελευθερία και στερεί από πολλούς Κουβανούς την ελπίδα για μια ζωή με ποιότητα.

Το μέλλον της Κούβας βρίσκεται, φυσικά, στα χέρια των ίδιων των Κουβανών, αλλά η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να διαδραματίσει ενεργό ρόλο εδώ. Πρέπει να απαιτήσουμε την απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων. Μάλιστα, αυτή πρέπει να είναι η πρώτη προϋπόθεση για κάθε είδους διάλογο με την Κούβα. Πρέπει να στηρίξουμε τη δραστηριότητα των μη κυβερνητικών οργανώσεων, να στηρίξουμε το σεβασμό για τα ανθρώπινα δικαιώματα και να προωθήσουμε την πρόσβαση σε ανεξάρτητα μέσα, συμπεριλαμβανομένου του Διαδικτύου.

Η προώθηση της δημοκρατικής αλλαγής είναι ένας τομέας, στον οποίο οι διατλαντικοί δεσμοί μπορούν να διαδραματίσουν πολύ σημαντικό ρόλο. Για αυτόν τον λόγο πρέπει να συνεργαστούμε στενά με την Ουάσινγκτον. Με συνδυασμένη προσπάθεια μπορούμε να αναπτύξουμε μια μακροπρόθεσμη στρατηγική σχετικά με την Κούβα, η οποία δεν θα ξεκινά με τυφλή αποδοχή του status quo, αλλά με ένα μεγαλόπνοο όραμα δημοκρατικής και οικονομικής ανασυγκρότησης.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL).(PT) Κυρία Πρόεδρε, αυτή η συζήτηση καταδεικνύει για ακόμα μία φορά ότι η πλειοψηφία του Κοινοβουλίου είναι διπρόσωπη. Η ίδια πλειοψηφία που αρνήθηκε να καταδικάσει το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Ονδούρα, αγνοώντας το γεγονός ότι οδήγησε στη φυλάκιση και τον θάνατο αναρίθμητων ανθρώπων, είναι τώρα διατεθειμένη να διαπραγματευτεί συμφωνίες σύνδεσης με μια κυβέρνηση, η οποία είναι αποτέλεσμα εκλογών «στημένων» από εκείνους που βρίσκονται πίσω από το πραξικόπημα.

Φυσικά, όλοι λυπούμαστε για τον θάνατο του κουβανού πολίτη, κ. Orlando Zapata Tamayo, μετά από απεργία πείνας σε νοσοκομείο της Κούβας. Ωστόσο, πρέπει να εκφράσουμε τη λύπη μας για τους όρους αυτής της συζήτησης και την απαράδεκτη θέση της απέναντι στην Κούβα, αφήνοντας κατά μέρος τις σοβαρές συνέπειες του οικονομικού, εμπορικού και χρηματοπιστωτικού αποκλεισμού που επέβαλαν στην Κούβα οι Ηνωμένες Πολιτείες και την κράτηση σε αμερικανικές φυλακές πέντε κουβανών πολιτών, οι οποίοι ήθελαν μόνο να υπερασπιστούν τη χώρα τους.

Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε με μια απαράδεκτη κοινή θέση, η οποία δεν επιτρέπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση να διατηρήσει ανοικτές και πλήρεις σχέσεις με την κυβέρνηση της Κούβας βάσει διμερών συμφερόντων. Ήρθε η ώρα να τερματιστεί η κοινή θέση προκειμένου να ξεκινήσουν σχέσεις εξομάλυνσης μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Κούβας. Αυτό αναμένουμε από την ισπανική Προεδρία.

 
  
MPphoto
 

  Bogusław Sonik (PPE).(PL) Κυρία Πρόεδρε, θυμόμαστε το διάσημο σύνθημα του Fidel Castro «σοσιαλισμός ή θάνατος». Σήμερα μπορούμε να πούμε με ασφάλεια ότι από αυτό το σύνθημα μόνο ο θάνατος απομένει. Απόδειξη αυτού αποτελούν οι συνθήκες που οδήγησαν στον θάνατο του κουβανού κρατουμένου και πατριώτη, Orlando Zapata. Το δικτατορικό καθεστώς του Castro απαξιώνει την ιδέα του δημοκρατικού σοσιαλισμού.

Αυτό που συμβαίνει στην Κούβα ντροπιάζει όλους όσοι ασχολούνται με την πολιτική κάτω από τη σημαία της αριστεράς. Ένιωσα ντροπή και για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όταν ο τότε Επίτροπος, κ. Michel, πραγματοποίησε επίσκεψη στην Κούβα με μια πρόταση συνεργασίας για την ανάπτυξη, αλλά απέφυγε προσεκτικά να έρθει σε επαφή με τη δημοκρατική αντιπολίτευση.

Πρέπει να τερματίσουμε αυτού του είδους την πολιτική, αυτό το κλείσιμο των ματιών στην πραγματικότητα μιας χώρας στην οποία ποτέ δεν διεξήχθησαν ελεύθερες εκλογές και στην οποία οι κρατούμενοι συνείδησης εκτίουν ποινές φυλάκισης πολλών ετών σε σκανδαλώδεις συνθήκες. Η ισπανική Προεδρία προτείνει σήμερα την εφαρμογή ανοικτής πολιτικής προς την Αβάνα, αλλά βασική προϋπόθεση αυτής της πολιτικής πρέπει να είναι ο εκδημοκρατισμός του καθεστώτος της Κούβας, η απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, η έναρξη διαλόγου με την κοινωνία, η άρση της λογοκρισίας και η αποκατάσταση των πολιτικών ελευθεριών. Αυτό πρέπει να ειπωθεί με σαφήνεια, ανοικτά και σταθερά στην κυβέρνηση της Κούβας. Είναι, εξάλλου, προς το συμφέρον της.

Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν διαφορετικοί δρόμοι για την ελευθερία στην περίπτωση λαών καταπιεσμένων από δικτάτορες. Υπάρχει ο δρόμος που επέλεξαν η Πολωνία και η Νότια Αφρική – ο δρόμος του διαλόγου και της κατανόησης. Ωστόσο, υπάρχει επίσης ο δρόμος που επέλεξε η Ρουμανία κατά την αιματηρή ανατροπή του καθεστώτος. Είναι προς το συμφέρον όλων να αποφευχθεί ένα τέτοιο σενάριο. Ποιον δρόμο θα επιλέξει η Αβάνα; Η απάντηση σε αυτό βρίσκεται στην Κούβα. Η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να συμβάλει ενεργά, ώστε να οδηγηθεί η Κούβα στον χώρο της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Αυτή πρέπει, επίσης, να είναι η θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

 
  
MPphoto
 

  Richard Howitt (S&D).(EN) Κυρία Πρόεδρε, καταρχάς θέλω να εκφράσω τη βαθύτατη συμπάθειά μου για τον θάνατο του Orlando Zapata Tamayo και τη βαθύτατη ανησυχία μου για τους τέσσερις άλλους κουβανούς κρατουμένους και τον ακτιβιστή της αντιπολίτευσης, οι οποίοι ξεκίνησαν απεργία πείνας προκειμένου να διαμαρτυρηθούν.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να επαναλάβει την έκκλησή μας για την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση των κρατουμένων συνείδησης στην Κούβα –55 σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, 200 σύμφωνα με την Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα της Κούβας– και πρέπει να εκφράσουμε ιδιαίτερη ανησυχία σήμερα για την πρόσφατη κράτηση και τον ξυλοδαρμό του Darsi Ferrer, διευθυντή ενός κέντρου υγείας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Αβάνα. Η Διεθνής Αμνηστία δεν έχει προσκληθεί για να πραγματοποιήσει επίσκεψη στην Κούβα εδώ και 19 χρόνια και πρέπει να της επιτραπεί να το πράξει. Πρέπει να ζητήσουμε από την κυβέρνηση της Κούβας να συμφωνήσει συγκεκριμένες ημερομηνίες για την προγραμματισμένη επίσκεψη του Manfred Nowak, Ειδικού Εισηγητή των Ηνωμένων Εθνών για τα βασανιστήρια, τον οποίο σκοπεύουμε να συναντήσουμε στη Γενεύη την προσεχή εβδομάδα.

Καθώς είμαι ένα από τα άτομα σε αυτό το Σώμα που υπήρξε πάντοτε κατά του εμπορικού αποκλεισμού των Ηνωμένων Πολιτειών, ο οποίος έχει επιβληθεί από το 1962, χαιρετίζω το γεγονός ότι υπό τον Πρόεδρο Obama, εγκρίθηκαν μέτρα που επιτρέπουν στους Κουβανο-Αμερικανούς να ταξιδεύουν πιο ελεύθερα και να αποστέλλουν περισσότερα χρήματα στην πατρίδα τους. Εξέφρασα την ικανοποίησή μου για την αναθεώρηση το 2008 της κοινής θέσης της ΕΕ, η οποία οδηγεί στην εδραίωση πολιτικού διαλόγου ανάμεσα στην Κούβα και την ΕΕ και αποκαθιστά τη συνεργασία για την ανάπτυξη της ΕΚ, και χαιρετίζω το γεγονός ότι δόθηκε πρόσφατα στο BBC ελεύθερη πρόσβαση στην Κούβα. Εκφράζω, όμως, την απογοήτευσή μου που, στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, η Κούβα δεν συμφώνησε επί συστάσεων προκειμένου να επικυρωθούν οι δύο βασικές συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα –το Διεθνές Σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα και το Διεθνές Σύμφωνο για τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα– και να επιτραπεί ανεξάρτητη επιθεώρηση των φυλακών.

Λέω στην Επιτροπή και στην Προεδρία σήμερα το απόγευμα ότι εσείς –και όλοι εμείς που επισκεπτόμαστε την Κούβα– πρέπει να παραμείνουμε σταθεροί ώστε να διασφαλίσουμε συναντήσεις με μέλη της κοινωνίας των πολιτών της Κούβας. Η Αναπληρώτρια Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Bisa Williams, μπόρεσε να πραγματοποιήσει μια τέτοια επίσκεψη χωρίς περιορισμούς πέρυσι και πρέπει να επιμείνουμε –όποιος από εμάς πάει στην Κούβα– ώστε να κάνουμε το ίδιο.

 
  
MPphoto
 

  Louis Michel (ALDE).(FR) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κύριε Υπουργέ, ο θάνατος του Orlando Zapata Tamayo αποτελεί τραγική απόδειξη της απελπισίας στην οποία μπορεί να οδηγήσει η έλλειψη ή η απουσία ελευθερίας.

Όπως είπε ο κύριος Υπουργός, αυτό σαφώς δεν έπρεπε να είχε συμβεί. Πρέπει να καταγγείλουμε την κράτηση των κρατουμένων συνείδησης και να απαιτήσουμε την απελευθέρωσή τους. Δεν μπορούμε να στηρίξουμε την αυθαιρεσία μιας εξουσίας, η οποία πεισματικά αρνείται να υποστηρίξει την άσκηση των πιο θεμελιωδών ελευθεριών, αλλά πιστεύω ότι δεν μπορούμε να στερηθούμε τα πλεονεκτήματα και τις προοπτικές ενός πολιτικού διαλόγου, ο οποίος, τώρα περισσότερο από ποτέ, παραμένει η πιο απτή έκφραση των ευρωπαϊκών αξιών μας.

Οι σχέσεις ανάμεσα στην Κούβα και την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι περίπλοκες εδώ και πολύ καιρό· συχνά βασίζονται στην έλλειψη ενημέρωσης και κατανόησης, η οποία οδήγησε σε σοβαρές εντάσεις και η οποία τακτικά υπονομεύει τα βήματα προόδου και τις προοπτικές για πολιτικό διάλογο. Όλοι γνωρίζουμε ότι η Κούβα σήμερα βρίσκεται σε σημείο καμπής στην ιστορία της. Περισσότερο από ποτέ, παραμένω πεπεισμένος ότι θα σφάλαμε εάν δεν διατηρούσαμε τα πλεονεκτήματα και τα βήματα προόδου, όσο μικρά κι αν είναι, από έναν διάλογο, ο οποίος υποστηρίζεται από συγκεκριμένους ιστορικούς, πολιτιστικούς και γλωσσικούς δεσμούς.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι χωρίς αμφιβολία η μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί να πείσει τους Κουβανούς ότι η απομόνωση στην οποία θέτουν εαυτούς είναι αυτοκαταστροφική και μπορεί μόνο να τους οδηγήσει, αργά ή γρήγορα, σε μια τραγική μοίρα. Δεν μπορούμε να αποποιηθούμε την ευθύνη ότι πρέπει να επιδιώξουμε τον διάλογο χωρίς να εξαιρέσουμε κανένα από τα δύσκολα ζητήματα, αλλά επίσης χωρίς να εφαρμόσουμε –πράγμα που πιστεύω ότι συμβαίνει πολύ συχνά– δύο μέτρα και δύο σταθμά.

 
  
MPphoto
 

  Marek Henryk Migalski (ECR).(PL) Η ελευθερία θα θριαμβεύσει στην Κούβα. Θα υπάρξει εκεί δημοκρατία και θα υπάρξει ελεύθερη οικονομία της αγοράς.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να βοηθήσει στην πτώση του καθεστώτος και, υποθέτω, δεν επιθυμεί να το κάνει, αλλά πρέπει να το θέλει και πρέπει να μπορεί να βοηθήσει τους Κουβανούς μετά την αλλαγή του συστήματος. Η εμπειρία από χώρες όπως η Πολωνία, η Τσεχική Δημοκρατία, η Σλοβακία και η Ουγγαρία δείχνει ότι αυτό μπορεί να γίνει και ότι μπορεί να έχει επιτυχία. Μπορούμε να βοηθήσουμε χάρη στην εμπειρία μας και, μετά την ανατροπή του Castro, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να βοηθήσει με την εμπειρία και τα χρήματα που διαθέτει, έτσι ώστε να μην φτάσει ποτέ η Κούβα στην κατάσταση που περιγράφει ο πολωνός σχολιαστής Marek Magierowski, κατά την οποία στο μέλλον οι απόγονοι του Orlando Zapata, στον οποίο έγινε συχνά αναφορά σε αυτήν την αίθουσα, θα σερβίρουν ρούμι στους χώρους περιπάτου και στις λεωφόρους της Αβάνας στους απογόνους του Castro.

 
  
MPphoto
 

  Jiří Maštálka (GUE/NGL). (CS) Το επάγγελμά μου είναι ιατρός και γνωρίζω πόσο δύσκολο είναι να σωθεί μια ανθρώπινη ζωή. Λυπάμαι ειλικρινά για την απώλεια κάθε ανθρώπινης ζωής και μοιράζομαι τη θλίψη σας σχετικά με τον θάνατο του Orlando Zapata. Μελέτησα προσεκτικά όλα τα προτεινόμενα ψηφίσματα των πολιτικών ομάδων. Φοβάμαι πως πρέπει να επαναλάβω αυτό που είπα όταν συζητούσαμε πρόσφατα σχετικά με την έκθεση για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας. Είπα τότε ότι σφάλλουμε όταν ορίζουμε τους εαυτούς μας συμβούλους που δεν έχουν τίποτε καλό να πουν και όταν δεν δείχνουμε σεβασμό στις συγκεκριμένες ιστορικές και πολιτιστικές παραδόσεις αυτών των χωρών, ούτε καν στα θετικά αποτελέσματα τα οποία αυτές οι χώρες έχουν επιτύχει. Το ίδιο ισχύει για την Κούβα. Πιστεύω ακράδαντα ότι ο μόνος τρόπος για να βελτιωθεί η κατάσταση στην Κούβα είναι μέσω ενός διαλόγου μεταξύ ίσων, για τον οποίο οι κουβανοί αξιωματούχοι είναι έτοιμοι. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε, επίσης, να βοηθήσουμε ώστε να βελτιωθούν τα κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα στην Κούβα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Κούβα, παρά τη δύσκολη οικονομική της κατάσταση, βρίσκεται πάντοτε ανάμεσα στις πρώτες χώρες που παρέχουν βοήθεια σε άλλες χώρες, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση της καταστροφής στην Αϊτή. Είναι αλήθεια ότι εκείνος που βιάζεται να καταδικάσει, αγαπά να καταδικάζει. Αναμφίβολα δεν πρέπει να επιλέξουμε αυτόν τον δρόμο.

 
  
MPphoto
 

  Mario Mauro (PPE). - (IT) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πιστεύω πραγματικά ότι μπορώ να δηλώσω πως η σημερινή ημέρα θα είναι ιστορική για αυτό το Κοινοβούλιο και ακόμα περισσότερο η αυριανή ημέρα κατά την οποία θα ψηφίσουμε. Αυτό συμβαίνει επειδή για πρώτη φορά, αφήνοντας κατά μέρος τις αμοιβαίες προκαταλήψεις μας οι οποίες οφείλονται στο ότι είμαστε μέλη διαφορετικών ομάδων, υποκλινόμαστε ενώπιον του μεγάλου μυστηρίου του θανάτου ενός ανθρώπου και αναγνωρίζουμε την αλήθεια.

Τι ακριβώς θα γράψουμε σε αυτό το ψήφισμα; Θα γράψουμε πράγματα, τα οποία μπορεί να φαίνονται απλά και αυτονόητα, αλλά τα οποία είναι στην πραγματικότητα πολύ σημαντικά. Θα γράψουμε ότι στην Κούβα δεν υπάρχει ελευθερία· θα γράψουμε ότι στην Κούβα δεν υπάρχει δημοκρατία· θα γράψουμε ότι η ζωή είναι σημαντική και ότι δεν πρέπει να σκοτώνονται άνθρωποι. Αυτά μπορεί να τα θεωρούμε σχεδόν δεδομένα, όμως χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να ξεπεράσουμε τις αμοιβαίες προκαταλήψεις μας και να αναγνωρίσουμε ένα γεγονός, το οποίο δεν προσβάλλει κανένα από τα πολιτικά πιστεύω μας, αλλά απλώς μας καθοδηγεί ώστε να αναγνωρίσουμε τον βασικό σπόρο της αλήθειας, που αποτελεί το μόνο θεμέλιο για συζήτηση.

Δεν πρέπει να αποφύγουμε τις συζητήσεις με την Κούβα, αλλά αντίθετα πρέπει να επιμείνουμε ώστε κάθε αληθινή συζήτηση να πηγάζει από την αλήθεια, με άλλα λόγια, από την αδυναμία της να αναγνωρίσει την κεντρική σημασία του ατόμου. Εκείνο που χρειαζόμαστε, κάτι περισσότερο από χειραψίες και φιλικές χειρονομίες, είναι κατάλληλα μέτρα, τα οποία θα κάνουν την κυβέρνηση του Castro να εγκαταλείψει κάθε ελπίδα επίτευξης συμβιβασμών, που δεν θα απέδιδαν σημασία ή τουλάχιστον θα απέδιδαν μόνο δευτερεύουσα σημασία στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Το Κοινοβούλιο, πολύ σωστά, αξιοποίησε αυτήν την ευκαιρία, σε αντίθεση με την Ύπατη Εκπρόσωπο, στην οποία θα υπενθυμίσω πάλι, όπως έκανα σήμερα το πρωί, ότι το Cuba libre δεν είναι το όνομα ενός κοκτέιλ: Είναι ένα σύνθημα που συνεγείρει τα πλήθη, το οποίο κουβαλάμε στις καρδιές μας, επειδή θέλουμε τη δημοκρατία και θέλουμε η Κούβα να είναι ελεύθερη.

 
  
MPphoto
 

  María Muñiz De Urquiza (S&D).(ES) Κυρία Πρόεδρε, οι ισπανοί βουλευτές της Ομάδας της Προοδευτικής Συμμαχίας Σοσιαλιστών και Δημοκρατών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκφράζουν τη βαθιά λύπη τους για τον θάνατο του Orlando Zapata και για την κατάσταση των κρατουμένων συνείδησης, και απευθύνουμε έντονη έκκληση για την απελευθέρωσή τους.

Ο θάνατος του Orlando Zapata είναι λυπηρό γεγονός, αλλά μπορεί επίσης να αποτελέσει το έναυσμα ώστε να σταματήσουμε να συζητάμε για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κούβα και να αρχίσουμε να εργαζόμαστε για τα ανθρώπινα δικαιώματα με τις αρχές της Κούβας, προκειμένου να προωθήσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κούβα. Για να το πράξουμε αυτό, πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε την αλλαγή της κοινής θέσης, που μας εμποδίζει να έχουμε διάλογο με τις αρχές της Κούβας οι οποίες έχουν τη δυνατότητα αλλαγής της κατάστασης όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα στη νήσο.

Η κοινή θέση –η οποία, παρεμπιπτόντως, δεν είναι τόσο κοινή, επειδή μεγάλος αριθμός κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει διμερείς σχέσεις με την Κούβα– αποτελεί εμπόδιο που παρεμποδίζει κάθε ενδεχόμενο πολιτικού διαλόγου. Αποτελεί εμπόδιο στην εφαρμογή από την Ευρωπαϊκή Ένωση των αρχών που βρίσκονται πίσω από την εξωτερική δράση της, στις οποίες περιλαμβάνεται η προώθηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο.

Η κοινή θέση είναι ένα παρωχημένο, αναχρονιστικό μέσο, το οποίο εγκρίθηκε τον προηγούμενο αιώνα από 15 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τώρα έχουμε 27 κράτη μέλη. Η κατάσταση στον κόσμο έχει αλλάξει. Οι Ηνωμένες Πολιτείες διεξάγουν διάλογο με την Κούβα για ζητήματα ευαίσθητα όπως η μετανάστευση. Η Κούβα εντάχθηκε στον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών βάσει διαλόγου στο πλαίσιο του σεβασμού των αρχών που πρεσβεύει ο Οργανισμός.

Σε αυτήν τη νέα εποχή για την Ευρωπαϊκή Ένωση χρειαζόμαστε ένα διμερώς διαπραγματευθέν μέσο, το οποίο θα μας επιτρέψει να είμαστε αποτελεσματικοί στην πραγματοποίηση αυτού στο οποίο είναι αποτελεσματική η Ευρωπαϊκή Ένωση, που είναι η προώθηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι παράδοξο να εμποδίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση τον διάλογο με την Κούβα δεδομένου ότι, στις εξωτερικές σχέσεις της, έχει διαπραγματευτεί και εφαρμόζει συμφωνίες με χώρες οι οποίες δεν πληρούν τις ελάχιστες προδιαγραφές στον τομέα των αστικών και πολιτικών δικαιωμάτων και ούτε, φυσικά, στον τομέα των κοινωνικών δικαιωμάτων, ενώ η Κούβα τις πληροί.

Μόνο ο διάλογος, οι μηχανισμοί συνεργασίας και συμβιβασμού μέσω μιας διεθνούς συνθήκης θα επιτρέψουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση να ζητήσει οτιδήποτε από την Κούβα και εκείνοι που αρνούνται τον διάλογο εμποδίζουν την αναζήτηση μιας αξιοπρεπούς εξόδου για εκείνους που ισχυρίζονται ότι υπερασπίζονται.

Αντίθετα, η εξωτερική πολιτική της ισπανικής κυβέρνησης έδωσε το καλό παράδειγμα, καθώς μέσω εποικοδομητικού, αυστηρού διαλόγου ένας σημαντικός αριθμός κρατουμένων συνείδησης απελευθερώθηκε.

Όπως είπε ο Δον Κιχώτης, εάν κάποιος τιμωρηθεί με πράξεις, δεν χρειάζεται να τιμωρηθεί με λόγια. Κατά συνέπεια, θα σταματήσουμε να συζητάμε και θα αρχίσουμε να εργαζόμαστε για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κούβα σε συνεργασία με τις αρχές της Κούβας, και αυτό ακριβώς είναι που χρειάζονται οι κρατούμενοι συνείδησης αντί για επικρίσεις από αυτό το Σώμα.

 
  
MPphoto
 

  Ramon Tremosa i Balcells (ALDE).(ES) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, στις επιδρομές της «μαύρης άνοιξης» το 2003 στην Κούβα, 75 αντιφρονούντες φυλακίστηκαν με την κατηγορία ότι ήταν κατάσκοποι των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Orlando Zapata συνελήφθη την ίδια περίοδο για ασέβεια, διατάραξη της τάξης και απείθεια.

Οι σύζυγοι των 75 αντιφρονούντων σχημάτισαν την ομάδα των «Κυριών με τα Λευκά», στην οποία απονεμήθηκε το Βραβείο Ζαχάρωφ για την ελευθερία της σκέψης από το Κοινοβούλιο το 2005. Παρεμπιπτόντως, θα ήθελα να επισημάνω ότι το καθεστώς Castro δεν χορήγησε θεωρήσεις στις «Κυρίες με τα Λευκά», ώστε να έρθουν εδώ στο Κοινοβούλιο για να παραλάβουν το βραβείο τους.

Η Κουβανική Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα αναγνωρίζει ότι υπάρχουν εκεί περίπου 200 πολιτικοί κρατούμενοι, 22 εκ των οποίων είναι δημοσιογράφοι. Η Κούβα βρίσκεται τρίτη στη θλιβερή παγκόσμια κατάταξη όσον αφορά φυλακισμένους δημοσιογράφους, πίσω από το Ιράν με 52 και την Κίνα με 24.

Ο Orlando Zapata, 42 ετών, ανακηρύχθηκε κρατούμενος συνείδησης από τη Διεθνή Αμνηστία. Ξεκίνησε απεργία πείνας στις 3 Δεκεμβρίου 2009 λόγω των επανειλημμένων ξυλοδαρμών που υπέστη και λόγω άλλου είδους κακομεταχείρισης και πέθανε στις 23 Φεβρουαρίου, 85 ημέρες αφότου ξεκίνησε την απεργία πείνας.

Το Κοινοβούλιο πρέπει να εκφράσει την υποστήριξή του στην οικογένεια και τους φίλους του κ. Zapata και να εκφράσει τη μεγάλη ανησυχία του όσον αφορά την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κούβα. Αυτό το Σώμα πρέπει να στείλει σαφές μήνυμα στο καθεστώς Castro, ειδικά στο πλαίσιο της ισπανικής Προεδρίας. Η ισπανική Προεδρία πρέπει, παρεμπιπτόντως, να επιδείξει μεγαλύτερο δυναμισμό όσον αφορά την υπεράσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην Κούβα.

Τέλος, κυρίες και κύριοι, δράττομαι της ευκαιρίας να απευθύνω έκκληση για άμεση απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων στην Κούβα.

 
  
MPphoto
 

  Francisco José Millán Mon (PPE).(ES) Κυρία Πρόεδρε, η δημοκρατία και η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατέχουν σημαντική θέση ανάμεσα στις αρχές και τους στόχους της Ένωσης για εξωτερική δράση – αναφέρομαι στο άρθρο 21 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό το άρθρο ισχύει επίσης για τις σχέσεις με την Κούβα και με τον λαό της Κούβας, ο οποίος μας είναι ιδιαίτερα αγαπητός.

Δυστυχώς, τα τελευταία πέντε χρόνια οι ενέργειες του Συμβουλίου φαίνεται ότι διέπονταν ουσιαστικά από μια επιθυμία διόρθωσης της γραμμής που είχε υιοθετηθεί τα προηγούμενα χρόνια, ιδίως το 2003 όταν εκδηλώθηκε ένα ιδιαίτερα σκληρό κύμα καταπίεσης στην Κούβα. Το 2005 το Συμβούλιο ανέστειλε τα μέτρα του 2003.

Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν ταξίδια στη νήσο από Υπουργούς Εξωτερικών και Επιτρόπους. Τον Ιούνιο του 2008, πραγματοποιήθηκε άρση των μέτρων του 2003 και θεσμοθετήθηκε παγκόσμιος πολιτικός διάλογος –όπως μας υπενθύμισε ο κ. López Garrido– μαζί με τακτικές συνεδριάσεις υψηλού επιπέδου. Μάλιστα ο αρχηγός κράτους ενός κράτους μέλους επισκέφθηκε πρόσφατα την Αβάνα. Δυστυχώς, οι ευρωπαίοι πολιτικοί ηγέτες που μετέβησαν στη νήσο δεν είχαν χρόνο να συναντηθούν με τους εκπροσώπους των αντιφρονούντων, οι οποίοι κατά συνέπεια ένιωσαν ότι περιθωριοποιούνται.

Όλο αυτό το διάστημα η καταπίεση στην Κούβα συνεχίζεται. Δεν έχουν υπάρξει αλλαγές ή μεταρρυθμίσεις. Παρ’ όλα αυτά, ο πολιτικός διάλογος διατηρείται. Τώρα έχουμε συγκλονιστεί όλοι από τον σκληρό θάνατο του πολιτικού κρατουμένου Orlando Zapata.

Όπως είναι ευρέως γνωστό, κυρίες και κύριοι, ορισμένες κυβερνήσεις, όπως η ισπανική κυβέρνηση, έχουν δηλώσει επανειλημμένως ότι επιθυμούν να ακυρώσουν την κοινή θέση. Λένε κάτι πολύ λογικό: υποστήριξη στη μετάβαση στη δημοκρατία, ουσιαστικά το ίδιο πράγμα που απαιτείται από τις αρχές και τους στόχους του άρθρου 21 της Συνθήκης.

Θα ολοκληρώσω με δύο επισημάνσεις. Η κοινή θέση δεν παρεμπόδισε τον διάλογο. Αυτό είναι προφανές. Άλλωστε αυτό επαναβεβαιώθηκε πρόσφατα από τους 27 υπουργούς, τον Ιούνιο του 2009. Δεύτερον, προτεραιότητα δεν μπορεί να καταστεί η αλλαγή της κοινής θέσης – αυτό θα έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει! Η προτεραιότητα τώρα είναι να ζητηθεί η άμεση, πλήρης και άνευ όρων απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων.

Θεωρώ ότι η Κούβα και η Λατινική Αμερική ανήκουν στη Δύση και τα σύμβολα που προσδιορίζουν τη Δύση είναι η αξιοπρέπεια των ανθρώπων και ο σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους. Και μια τελευταία σκέψη: Θα ήθελα να υπενθυμίσω στο Συμβούλιο ότι, στα συμπεράσματά του τον Ιούνιο του 2009, ανέφερε πως το μέλλον του πολιτικού διαλόγου με τις αρχές της Κούβας εξαρτιόταν από την πρόοδο που θα σημειωνόταν συγκεκριμένα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι σήμερα έχει σημειωθεί αυτή η πρόοδος; Μπορεί πράγματι να το ισχυριστεί αυτό κανείς;

 
  
MPphoto
 

  Antonio Masip Hidalgo (S&D).(ES) «Η ιστορία θα με συγχωρέσει» ήταν η διάσημη δήλωση ενός νεαρού δικηγόρου που ξεσήκωσε τον λαό του. Η ιστορία όντως τον συγχωρεί για την επανάστασή του κατά της τυραννίας και στη συνέχεια κατά του εμπορικού αποκλεισμού των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ωστόσο, με την ίδια κατηγορηματική απόφαση το Κοινοβούλιο, το οποίο εκπροσωπεί τον μεγαλύτερο χώρο ελευθερίας και δημοκρατίας στον κόσμο, καταδικάζει τη δικτατορία που υφίσταται ο λαός της Κούβας, την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη νήσο, τη βάναυση μεταχείριση των πολιτικών κρατουμένων και την περιφρόνηση για τους εξόριστους υπηκόους της. Η απόφαση της ιστορίας είναι σαφής.

Μέσω αυτού του ψηφίσματος οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όλων των ιδεολογιών στέκονται στο πλευρό του λαού της Κούβας στον αγώνα του. Πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να αποτρέψουμε τη βάναυση καταπίεση την οποία υφίσταται, γεγονός που περιλαμβάνει την ακύρωση της κοινής θέσης που προκαλεί παράλυση.

Θα αποτίσω φόρο τιμής στον Raúl Rivero με τους τελευταίους στίχους που έγραψε στην πόλη του την Αβάνα, οι οποίοι λένε ότι δεν επιβάλλουν φόρο στα τρυφερά συναισθήματα, στο αίσθημα κενού και ασφυξίας ή στην πικρία. Τα ερείπια της πατρίδας είναι ασφαλή. Μην ανησυχείτε, σύντροφοι. Τώρα φεύγουμε.

 
  
MPphoto
 

  Fiorello Provera (EFD). - (IT) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, για ακόμα μια φορά, οι επιλογές και η συμπεριφορά του κομουνιστικού καθεστώτος της Κούβας βάζουν το Κοινοβούλιό μας σε δίλημμα: είναι δυνατό να συνεχιστεί η διεξαγωγή συζητήσεων με το εν λόγω καθεστώς; Εδώ και χρόνια το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητά από τις αρχές της Κούβας δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις που σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όμως η παράδοση της εξουσίας από τον Fidel Castro στον αδελφό του, Raúl, δεν οδήγησε ούτε σε δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις ούτε στην απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων.

Ο θάνατος του Orlando Zapata στη φυλακή, μετά από 85 ημέρες απεργίας πείνας, καταδεικνύει την ιδεολογική και καταπιεστική φύση του καθεστώτος. Για 10 χρόνια η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδότησε ενισχύσεις ύψους 145 εκατομμυρίων ευρώ προς την Κούβα: τα αποτελέσματα ήταν κάθε άλλο παρά λαμπρά. Για την ακρίβεια, η εν λόγω χρηματοδότηση συνέβαλε για να διατηρηθεί ζωντανή η τυραννία. Εάν θέλουμε να είμαστε αξιόπιστοι, πρέπει να απαιτήσουμε οι σχέσεις με την Αβάνα, συμπεριλαμβανομένης της αναπτυξιακής βοήθειας, να συνδεθούν με συγκεκριμένες και επαληθεύσιμες βελτιώσεις όσον αφορά την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για όλους τους κουβανούς πολίτες, αρχής γενομένης από την άμεση απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων και των κρατουμένων συνείδησης.

Δεν πρέπει να δώσουμε τελεσίγραφο αλλά να ζητήσουμε αλλαγή από ένα από τα πιο καταπιεστικά καθεστώτα του πλανήτη, από την ξεθωριασμένη απομίμηση μιας ιδεολογίας την οποία έχει ξεπεράσει η ιστορία και η οποία ταχύτατα εξαφανίζεται.

 
  
MPphoto
 

  Michael Gahler (PPE).(DE) Κυρία Πρόεδρε, πρέπει να κάνουμε μια χειροπιαστή προσφορά στον λαό της Κούβας και επίσης στο καθεστώς της νήσου: στη θέση του πολιτικού status quo θα χρηματοδοτήσουμε τη μετάβαση της Κούβας στη δημοκρατία. Το πρώτο βήμα πρέπει να είναι η απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων. Παράλληλα, οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να τερματίσουν τις κυρώσεις τους, οι οποίες συνέβαλαν στο να παγιωθεί το καθεστώς παρά να ξεπεραστεί. Το επόμενο βήμα πρέπει να είναι μια συζήτηση στρογγυλής τραπέζης στην οποία θα συμμετέχουν εκπρόσωποι του καθεστώτος και του κινήματος για τα ατομικά δικαιώματα με έδρα την Κούβα, προκειμένου να καταρτιστεί χρονοδιάγραμμα για τη μετάβαση στη δημοκρατία και για δημοκρατικές εκλογές.

Παρεμπιπτόντως, η Κεντρική Ευρώπη αποδεικνύει ότι ακόμα υπάρχει μέλλον για το πρώην κρατικό κόμμα – ακόμα και για αυτό το κόμμα, λοιπόν, υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο του παλιού συστήματος. Εμείς, ως ΕΕ και ως κράτη μέλη, πρέπει να στηρίξουμε αυτήν τη διαδικασία με τρόπο παρόμοιο με αυτόν που υιοθετήσαμε στην περίπτωση της Κεντρικής Ευρώπης. Εάν το πράξουμε αυτό θα βοηθηθεί ο λαός της Κούβας, θα σταθεροποιηθεί η περιοχή και θα προετοιμαστεί το έδαφος για νέου είδους σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες δεν θα αποτελούν επανάληψη της προ Castro εποχής.

 
  
MPphoto
 

  João Ferreira (GUE/NGL).(PT) Κυρία Πρόεδρε, ανεξάρτητα από τους λόγους που τον προκάλεσαν, ο θάνατος του κ. Orlando Zapata Tamayo είναι λυπηρό γεγονός· είναι λυπηρό που η διαμαρτυρία του είχε αυτήν την έσχατη κατάληξη. Ωστόσο, δεν μπορούμε να αποδεχτούμε την εντατικοποίηση μη αποδεκτών πολιτικών και ιδεολογικών εκστρατειών κατά της Κούβας και του λαού της, οι οποίες χρησιμοποιούν ως πρόσχημα αυτό το θλιβερό και λυπηρό γεγονός.

Ανεξάρτητα από την άποψη κάθε ατόμου όσον αφορά τις επιλογές του λαού της Κούβας, πρέπει να γίνονται σεβαστές αυτές οι επιλογές καθώς και το κυριαρχικό δικαίωμα του λαού να αποφασίζει την μοίρα του και τη μορφή της πολιτικής οργάνωσης του κράτους του.

Για αυτούς τους λόγους καταδικάζουμε κάθε μορφή παρέμβασης ή επίθεσης, συμπεριλαμβανομένου του εγκληματικού εμπορικού αποκλεισμού στον οποίο υποβάλλεται η Κούβα σχεδόν επί μισό αιώνα.

Για αυτούς τους λόγους θεωρούμε, επίσης, ότι η λογική θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η οδός που οφείλουμε να ακολουθήσουμε πρέπει να είναι η πλήρης εξομάλυνση των σχέσεων με την Κούβα μέσω της κατάργησης της κοινής θέσης κατά της Κούβας, η οποία συνιστά μη αποδεκτή μορφή διάκρισης σε βάρος της Κούβας και του λαού της.

Πάνω απ’ όλα, δεν αποδεχόμαστε την τεράστια υποκρισία πολλών βουλευτών του Κοινοβουλίου και καταγγέλλουμε έντονα τη διπρόσωπη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 
  
MPphoto
 

  Antonio López-Istúriz White (PPE).(ES) Κυρία Πρόεδρε, η ομιλία μου απευθύνεται στη μητέρα του Orlando Zapata και σε εκείνους που υποφέρουν μαζί του στον αγώνα για ελευθερία στην Κούβα: δεν είναι μόνοι.

Σήμερα, μέσω αυτού του ψηφίσματος –του οποίου, με την ιδιότητά μου ως Γενικός Γραμματέας του κόμματός μου, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους συντάκτες και κυρίως όλα τα κόμματα που το υπέγραψαν– το Κοινοβούλιο εκφράζεται ενιαία κατά αυτής της απομονωμένης και παρωχημένης δικτατορίας. Σήμερα υπογράφουμε την έναρξη της παγκόσμιας θανατικής καταδίκης αυτού του καθεστώτος.

Είμαι πεπεισμένος, βάσει της πλειονότητας των ομιλιών που άκουσα, ότι είμαστε όλοι ενωμένοι όσον αφορά την απαρασάλευτη και σαφή καταδίκη του θανάτου του υιού σας. Πολλοί από εμάς, ωστόσο, προχωρούμε πέρα από αυτήν τη δήλωση: μπορείτε να είστε βέβαιη ότι θα συνεχίσουμε να επαγρυπνούμε προκειμένου να διασφαλίσουμε την άνευ όρων απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων στη νήσο.

Θα συνεχίσουμε να επαγρυπνούμε όσον αφορά την κατάσταση των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη νήσο. Η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) θα αγωνιστεί, φυσικά, για τη διατήρηση της κοινής θέσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, βάσει όσων άκουσα, είμαι βέβαιος ότι πολλοί άλλοι θα κάνουν το ίδιο.

Δεν θα στείλουμε συγκεχυμένα μηνύματα, αλλά μάλλον έναν σαφή οδηγό για την επίτευξη του οράματός μας να δούμε μια δημοκρατική Κούβα. Η υπέρτατη θυσία που έκανε ο Orlando προκάλεσε την ανταπόκριση όσων έχουν καθαρή συνείδηση σε ολόκληρο τον κόσμο. Ας διασφαλίσουμε ότι η σιωπηρή θυσία χιλιάδων Κουβανών θα εορτάζεται στο εγγύς μέλλον σε μια ελεύθερη Κούβα.

 
  
MPphoto
 

  Gesine Meissner (ALDE).(DE) Κυρία Πρόεδρε, για εμάς είναι σχετικά εύκολο να συζητάμε όταν οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων λαμβάνουν χώρα αλλού και οι άνθρωποι πεθαίνουν επίσης για τα πιστεύω τους. Είναι σημαντικό να το τονίσουμε αυτό. Ο κ. Zapata έχασε πράγματι τη ζωή του ως αποτέλεσμα της απεργίας πείνας που έκανε και υπάρχουν, επίσης, και άλλοι κρατούμενοι οι οποίοι έχουν τώρα παρακινηθεί να ξεκινήσουν απεργία πείνας.

Πρέπει, ως εκ τούτου, να σκεφτούμε συγκεκριμένα πώς μπορούμε να κινηθούμε προς τα εμπρός με στοχοθετημένο τρόπο. Κάποιοι είπαν ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να συζητήσουμε με την Κούβα, επειδή δεν αποδεχόμαστε το καθεστώς εκεί. Άλλοι –και πιστεύω ότι αυτή η θέση δεν είναι καθόλου καλή, κύριε Ferreira– εξέφρασαν την άποψη ότι υπάρχει υποκρισία εδώ και ότι πρέπει να δοθεί στο λαό της Κούβας η ελευθερία να λαμβάνει τις δικές του πολιτικές αποφάσεις. Πιστεύω ότι η ελευθερία λήψης πολιτικών αποφάσεων πραγματικά σταματά στο σημείο που παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και πεθαίνουν άνθρωποι. Με βάση αυτά τα δεδομένα εμείς, ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πρέπει να κάνουμε κάτι.

Έχοντας αυτά υπόψη, είναι απολύτως σωστό οι συγκεκριμένες προτάσεις που κατατέθηκαν –συμπεριλαμβανομένων κυρίως ορισμένων νέων προτάσεων από τον κ. Gahler– να συζητηθούν λεπτομερώς και να εξετάσουμε το τι μπορούμε να πράξουμε για να παρέμβουμε σε περιπτώσεις παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ολόκληρο τον κόσμο και για να βοηθήσουμε τους λαούς του κόσμου.

 
  
MPphoto
 

  Franz Obermayr (NI).(DE) Κυρία Πρόεδρε, καθώς σήμερα συζητάμε τις σχέσεις μας με την Κούβα στη σκιά του τραγικού θανάτου του Orlando Zapata, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η άποψη που είχαμε για την Κούβα διαμορφώθηκε σε μια εποχή που οι σκέψεις μας καθορίζονταν στο πλαίσιο «φίλος ή εχθρός». Από τη μία πλευρά, υπήρχαν οι κακοί Κουβανοί, που ήταν υποτελείς της επιδίωξης της Σοβιετικής Ένωσης για διεθνή επανάσταση και, από την άλλη πλευρά, υπήρχαν οι καλοί Κουβανοί, που έσωσαν τη χώρα από τα δεσμά των βαρόνων ζάχαρης, της μαφίας, της CIA και του ιμπεριαλισμού των Ηνωμένων Πολιτειών. Από τη μία πλευρά υπήρχαν οι κακοί Κουβανοί, οι κομουνιστές καταπιεστές του λαού και από την άλλη εκείνοι που παρείχαν στον πληθυσμό εκπαίδευση και ιατρική περίθαλψη και τερμάτισαν την πείνα του. Σήμερα, εάν υπάρχει λογική στο θάνατο του Orlando Zapata –εάν μπορεί ποτέ να υπάρξει λογική στο θάνατο– πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να πάρουμε πολύ σοβαρά αυτήν την κληρονομιά. Αυτός ο θάνατος δεν πρέπει να είναι μάταιος.

Το άλλο πράγμα που πρέπει να συμβεί είναι ότι η ΕΕ πρέπει να αναζητήσει σαφείς δρόμους, αφοσιωμένους πολιτικούς δρόμους και δεν πρέπει να μας αφήσει να τεθούμε υπό τον ζυγό των Ηνωμένων Πολιτειών· πρέπει να απελευθερωθούμε από τους παλιούς ιδεολογικούς φραγμούς και πρέπει να είμαστε ισότιμοι στον πολιτικό διάλογο και να πιέσουμε ώστε να υπάρξουν σαφείς βελτιώσεις όσον αφορά την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ώστε να μπορέσουμε σύντομα να μιλάμε για ελεύθερη Κούβα και ώστε ο λαός της νήσου να μπορέσει να ζήσει σε δημοκρατία.

 
  
MPphoto
 

  Alf Svensson (PPE).(SV) Κυρία Πρόεδρε, ο εμπορικός αποκλεισμός των Ηνωμένων Πολιτειών επιβάλλεται επί σχεδόν 50 χρόνια. Ο εμπορικός αποκλεισμός προκάλεσε φτώχεια και καταπίεση στον λαό της Κούβας, όπως επεσήμαναν πολλοί διαφορετικοί ομιλητές.

Πολλοί θα γνωρίζουν την έκθεση που εκπόνησε το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τον Νοέμβριο του 2009 με τίτλο «Νέος Castro, ίδια Κούβα», η οποία πρότεινε την άρση του εμπορικού αποκλεισμού και τη διορία έξι μηνών στους δικτάτορες της Κούβας προκειμένου να απελευθερώσουν τους πολιτικούς κρατουμένους. Εάν δεν μπορούσαν να το κάνουν αυτό, τότε θα έπρεπε να επιβληθεί πιο έξυπνος αποκλεισμός. Ο τύπος του αποκλεισμού θα ήταν σαν εκείνον που χρησιμοποιήθηκε σε πρόσφατες περιπτώσεις και που περιλαμβάνει δέσμευση περιουσιακών στοιχείων και ξένων επενδύσεων και θέσπιση ταξιδιωτικής απαγόρευσης. Τα σημαντικότερα δημοκρατικά κράτη και η ΕΕ θα έπρεπε, φυσικά, να τον υποστηρίξουν. Θα ήταν ενδιαφέρον να μάθουμε τις απόψεις του Προεδρεύοντος του Συμβουλίου σχετικά με αυτήν την πρόταση του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

 
  
MPphoto
 

  Anna Záborská (PPE). (SK) Προτεραιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπό οιεσδήποτε συνθήκες πρέπει να είναι ο αγώνας μας κατά των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο Orlando Zapata, ένας κουβανός πολιτικός κρατούμενος, πέθανε έπειτα από απεργία πείνας. Ένας άλλος κουβανός κρατούμενος πραγματοποιεί απεργία πείνας ως διαμαρτυρία εξ ονόματος 25 κρατουμένων, των οποίων η υγεία είναι πολύ κακή και των οποίων η ζωή απειλείται. Η λύση δεν είναι να κάνουμε αυτό που πρότεινε η ισπανική κυβέρνηση, όταν πρόσφερε άσυλο στον κρατούμενο που λιμοκτονούσε. Αναρωτιέμαι για την ισπανική κυβέρνηση, η οποία ασκεί επί του παρόντος την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επειδή η πρότασή της δεν αντιμετωπίζει την κατάσταση. Η άμεση απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων είναι πολύ δύσκολη. Ζητώ, συνεπώς, από τον Επίτροπο Piebalgs να ξεκινήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση της Κούβας, ώστε να επιτραπεί στον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό να επισκεφθεί τους κουβανούς πολιτικούς κρατουμένους. Αυτό θα επέτρεπε αντικειμενική αξιολόγηση της κατάστασής τους και βοήθεια σε περαιτέρω διαπραγματεύσεις. Στον Ερυθρό Σταυρό επετράπη αυτό στην περίπτωση της φυλακής του Γκουαντάναμο.

 
  
MPphoto
 

  Angelika Werthmann (NI).(DE) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, και εγώ υποστηρίζω τη συμμόρφωση με τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ευρώπη καθώς και σε άλλα μέρη του κόσμου. Ο θάνατος του κ. Zapata αποτελεί κραυγή για βοήθεια από ένα άτομο που τράβηξε την προσοχή με πολύ τραγικό τρόπο σε αυτό που –τουλάχιστον για εκείνον– ήταν μια τελείως αβάστακτη κατάσταση. Επιθυμώ να δω εμάς, ως Ευρωπαίους, να λαμβάνουμε σαφή θέση για συμμόρφωση με τα ανθρώπινα δικαιώματα που περιλαμβάνονται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ανεξάρτητα από την πολιτική κατάσταση.

 
  
MPphoto
 

  Diego López Garrido, Προεδρεύων του Συμβουλίου.(ES) Κυρία Πρόεδρε, πιστεύω ότι η συζήτηση που είχαμε σχετικά με το ζήτημα της κατάστασης των κρατουμένων συνείδησης στην Κούβα, λόγω του θανάτου ενός από αυτούς, του Orlando Zapata, δείχνει ότι υπάρχει υψηλό επίπεδο συμφωνίας μεταξύ των βουλευτών και των πολιτικών ομάδων. Είμαι πεπεισμένος ότι αυτό θα αποδειχθεί αύριο κατά την ψηφοφορία που πρόκειται να λάβει χώρα σχετικά με τα ψηφίσματα που προκύπτουν από αυτήν τη συζήτηση, τα οποία είναι βασικά σύμφωνα με τη θέση του Συμβουλίου, της Επιτροπής και όλων των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό αναμφίβολα ενισχύει την Ευρωπαϊκή Ένωση σε αυτόν τον ουσιαστικό διάλογο με την Κούβα και στον στόχο της προαγωγής και της βελτίωσης της κατάστασης του λαού της Κούβας.

Πιστεύω ότι μπορούμε να συμφωνήσουμε πως πρέπει να μιλάμε ανοικτά και άμεσα οπουδήποτε υπάρχει παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πιστεύω ότι αυτό αποτελεί μια θεμελιώδη αρχή που επισημάνθηκε και ότι πρέπει πάντοτε να υπολογίζεται χρησιμοποιώντας το ίδιο μέτρο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να παίρνει θέση μόλις υπάρξει παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επειδή αυτό αποτελεί μέρος της ίδιας της προσωπικότητάς της. Στην προκειμένη περίπτωση αυτό κάνουμε όσον αφορά την Κούβα, λέγοντας και απαιτώντας να απελευθερωθούν όλοι οι υπόλοιποι κρατούμενοι συνείδησης στην Κούβα και να γίνουν σεβαστά εκεί τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ωστόσο, αυτό δεν είναι όλο: πρέπει να εργαστούμε αποτελεσματικά και να είμαστε αποτελεσματικοί, να επιτύχουμε αποτελέσματα που βελτιώνουν την ευημερία και τις συνθήκες διαβίωσης των φυλακισμένων συνείδησης ή που καθιστούν ακόμα και δυνατή την απελευθέρωσή τους.

Σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό επετεύχθη, και σε άλλες περιπτώσεις σημειώθηκε πρόοδος. Αυτό συμβαίνει επειδή, μεταξύ άλλων, υπάρχει ένα θεμελιώδες στοιχείο στην πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την Κούβα, το οποίο είναι ο πολιτικός διάλογος. Ο διάλογος αυτός ξανάρχισε πρόσφατα –πράγμα που πιστεύω ότι είναι καλό– και, μέσω του τερματισμού των κυρώσεων που αποτελούσαν μέρος της θέσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και που δεν διέπονταν από καμία λογική και της συνέχισης αυτού του πολιτικού διαλόγου, κατέστη δυνατό να γίνει κάτι το οποίο δεν ήταν δυνατό από το 2003: να συζητήσουμε με τις αρχές της Κούβας για τους κρατουμένους συνείδησης.

Φυσικά, η αξιολόγηση την οποία κάποιοι από εσάς ανέφεραν, η αξιολόγηση του αποτελέσματος αυτού του διαλόγου θα πρέπει να πραγματοποιείται σε περιοδική βάση και θα πρέπει να υπάρξει αξιολόγηση αυτής της διαδικασίας εφέτος. Πολλοί από εσάς –αναφέρομαι, για παράδειγμα, στις ομιλίες των κ.κ. Mauro,Yáñez-Barnuevo ή Michel– έχετε επισημάνει τη σημασία αυτού του διαλόγου, αυτής της συνεργασίας και του κύρους που διαθέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση ώστε να συνομιλεί με την Κούβα και να επιτυγχάνει πρόοδο, που είναι ο απώτερος στόχος.

Κατά συνέπεια, χαιρετίζουμε την απόφαση κατά πλειοψηφία αυτού του Σώματος σχετικά με την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κούβα, η οποία πιστεύω ότι μπορεί να συνοψιστεί σε ένα μήνυμα: παρόλο που εξακολουθούμε να είμαστε ανοικτοί σε διάλογο με την Κούβα, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα συνεχίσει να απαιτεί την απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων και τον σεβασμό των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων των κουβανών πολιτών.

 
  
MPphoto
 

  Andris Piebalgs, Μέλος της Επιτροπής.(EN) Κυρία Πρόεδρε, πιστεύω πως και αυτή η συζήτηση απέδειξε ότι, όσον αφορά ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοκρατίας, το Κοινοβούλιο αποτελεί φάρο.

Ούτε η Επιτροπή θα ανεχθεί ποτέ την παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοκρατίας. Αυτό, συνεπώς, σημαίνει ότι θα παραμείνει ακρογωνιαίος λίθος της πολιτικής μας, όχι μόνο λόγω της ισχύος της, αλλά πιστεύουμε, επίσης, ότι εάν κανείς πιστεύει κάτι ακράδαντα πρέπει να το γνωστοποιεί.

Όπως, επίσης, γνωρίζετε, η βάση για το έργο μας με την Κούβα βρίσκεται στη συνέχιση της κοινής θέσης του 1996. Αυτή παρέχει τη βάση και είναι απολύτως σαφές ότι πρέπει να υπάρξουν ορισμένες βασικές αλλαγές όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κούβα.

Ταυτόχρονα, οι εποικοδομητικοί διάλογοι που ξεκίνησαν το 2008 δίνουν, επίσης, θετικά σημάδια. Δεν θα έλεγα ότι επιτύχαμε σημαντικές καινοτομίες, αλλά σε πολλά ζητήματα υπήρξε πρόοδος.

Πιστεύω ότι αυτός είναι ο τρόπος που πρέπει να συνεχίσουμε. Και πρέπει, επίσης, να συνεχίσουμε τις συναντήσεις με την κοινωνία των πολιτών. Η Επιτροπή θα παρακολουθήσει το συμπέρασμα του Συμβουλίου, το οποίο λέει ότι, όταν ενδείκνυται, οι συναντήσεις με τη δημοκρατική αντιπολίτευση θα αποτελούν μέρος των επισκέψεων υψηλού επιπέδου και ότι θα τις επιδιώξουμε ενεργά.

 
  
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Έλαβα επτά προτάσεις ψηφίσματος που κατατέθηκαν σύμφωνα με τον άρθρο 110, παράγραφος 2 του Κανονισμού.

Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 149 του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 
 

  Krzysztof Lisek (PPE), γραπτώς. (PL) Ο Orlando Zapata Tamayo, που συνελήφθη το 2003 με μια ομάδα 75 άλλων αντιφρονούντων κατά τη διάρκεια καταστολής των ομάδων της αντιπολίτευσης που διενήργησαν οι αρχές, πέθανε μετά από απεργία πείνας δύο μηνών σε φυλακή της Κούβας. Ελπίζω πως ο τραγικός θάνατος ενός από τους πιο γνωστούς πολιτικούς κρατουμένους της Κούβας θύμισε σε όλους ότι το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κούβα δεν έχει διευθετηθεί.

Συμφωνώ πλήρως με τις απαιτήσεις της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και πολλών οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα ότι οι κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών κρατών πρέπει να ασκήσουν πίεση στις αρχές της Κούβας για την άνευ όρων απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων με την απειλή διακοπής κάθε προσπάθειας βελτίωσης των σχέσεων ΕΕ-Κούβας. Είμαι της άποψης ότι η πλήρης άρση των κυρώσεων σε βάρος της Κούβας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς διαπραγμάτευση της πραγματικής απελευθέρωσης όλων των πολιτικών κρατουμένων, ήταν πρόωρη. Ταυτόχρονα, θα ήθελα να τονίσω ότι οι πολίτες της Κούβας δεν πρέπει να πληρώνουν για τα λάθη των ανθρώπων που λαμβάνουν τέτοιες αποφάσεις. Είναι πλέον καιρός να κάνει η χώρα συγκεκριμένα βήματα προς τον εκδημοκρατισμό, τη δημιουργία κοινωνίας των πολιτών και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδίως της ελευθερίας του λόγου και του συνεταιρίζεσθαι.

Θα ήθελα να επαναλάβω τα λόγια του πρώην πρωθυπουργού της Ισπανίας, José María Aznar, και να πω ότι είναι απαράδεκτο κατά τις επισκέψεις τους στην Κούβα να αρνούνται οι ευρωπαίοι πολιτικοί να συναντήσουν εκπροσώπους της αντιπολίτευσης. Πρέπει να βρούμε εργαλεία για να υποστηρίξουμε την ανάπτυξη ενός δημοκρατικού συστήματος στην Κούβα και να περάσουμε στο έθνος της Κούβας τις οικουμενικές αξίες που σχετίζονται με την οικοδόμηση της δημοκρατίας και της δημοκρατικής κοινωνίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Tunne Kelam (PPE), γραπτώς.(EN) Ο πρόωρος θάνατος του Orlando Zapata Tamayo μετά από επτά χρόνια παράνομης φυλάκισης, για την οποία μπορούσε να διαμαρτυρηθεί μόνο με έναν τρόπο, πρέπει να θεωρηθεί ευθύνη του καταπιεστικού καθεστώτος της Κούβας. Δική μας ευθύνη είναι να έχουμε κατά νου τα λόγια της μητέρας του Orlando Zapata: «Δεν πρέπει να χρειαστεί να περάσετε αυτό που βίωσε ο γιος μου.» Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων ετών ηγεσίας του Raúl Castro, οι προσδοκίες ότι η κομουνιστική δικτατορία στην Κούβα θα γινόταν πιο ανθρώπινη έχουν σαφώς διαψευστεί. Οι άνθρωποι εκεί εξακολουθούν να θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή τους όταν εκφράζουν τη γνώμη τους. Υπάρχουν ακόμα περίπου 200 πολιτικοί κρατούμενοι στην Κούβα. Και οι ΗΠΑ και τα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν καταδικάσει τον θάνατο του κ. Zapata, ωστόσο η εν λόγω διαμαρτυρία δεν κατέστη αρκετά ισχυρή ή έγκαιρη. Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν μπορεί κανείς, όπως η ισπανική Προεδρία, να καθυστερεί να αντιδράσει. Το ηθικό δίδαγμα της υπόθεσης Zapata είναι ότι δεν μπορεί κανείς να αγνοεί τη σκληρή πραγματικότητα της δικτατορίας στην Κούβα. Η πολιτική μας προς την Κούβα πρέπει να εξακολουθήσει να εξαρτάται από πραγματικές αλλαγές εκεί. Η ΕΕ πρέπει μάλλον να πάρει το μέρος του λαού της Κούβας παρά να τρέφει ελπίδες ότι οι δολοφόνοι του Zapata είναι άξιοι εμπιστοσύνης.

 
  
 

(Η συνεδρίαση διακόπτεται στις 17.25 και συνεχίζεται στις 18.00)

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΗΣ κ. WALLIS
Αντιπροέδρου

 
Τελευταία ενημέρωση: 4 Ιουνίου 2010Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου