Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση των ακόλουθων εκθέσεων:

– A7-0138/2010 του κ. van Nistelrooij, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης, σχετικά με την υλοποίηση των συνεργειών των διαθέσιμων πόρων για την έρευνα και την καινοτομία στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1080/2006 για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο για την έρευνα και ανάπτυξη στις πόλεις και τις περιφέρειες, καθώς και στα κράτη μέλη και την Ένωση (2009/2243(INI)),

– A7-0132/2010 του κ. Grech, εξ ονόματος της Επιτροπής Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών, για τη δημιουργία μιας ενιαίας αγοράς για τους καταναλωτές και τους πολίτες (2010/2011(INI)),

– A7-0147/2010 του κ. Hoang Ngoc, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, σχετικά με τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών για μια οικονομία σε φάση ανάκαμψης (COM(2009/0545 - 2010/2038 (INI))), και

– A7-0129/2010 του κ. Cortés Lastra, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης, σχετικά με τη συμβολή της πολιτικής συνοχής στην επίτευξη των στόχων της Λισαβόνας και της ΕΕ2020 (2009/2235(INI)).

  Lambert van Nistelrooij, εισηγητής. – (NL) Η δέσμη μέτρων την οποία συζητούμε είναι πράγματι πολύ συνεκτική. Μετά την πρωινή συζήτηση σχετικά με τη δέσμη μέτρων στήριξης και την αυστηρότερη, υγιέστερη οικονομική και χρηματοπιστωτική διακυβέρνηση, συζητούμε τώρα μια σειρά βασικών θεμάτων τα οποία είναι σημαντικά όσον αφορά τη δέσμευση που απαιτείται για την εφαρμογή της στρατηγικής ΕΕ 2020.

Το Κοινοβούλιο επιθυμεί να κατευθύνει ρητώς αυτές τις προτάσεις της Επιτροπής και, ιδίως, του Συμβουλίου· είναι απαράδεκτο να λαμβάνει αποφάσεις το Συμβούλιο τον Ιούνιο χωρίς να έχουμε προηγουμένως καταλήξει σε σαφή συμφωνία για μια σειρά βασικών ζητημάτων. Μιλάμε για την κατεύθυνση, καθώς και για την εφαρμογή στο εγγύς μέλλον. Ένα παράδειγμα είναι τα εμβληματικά σχέδια τα οποία, σύντομα, θα απαιτήσουν επίσης την κοινή στήριξή μας. Είναι, λοιπόν, πραγματικά σημαντικό να επενδύσουμε από τώρα αρκετό χρόνο για την εξέταση αυτού του θέματος.

Λοιπόν, τόσο η έκθεση Cortés Lastra όσο και η δική μου έκθεση εξ ονόματος της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης αφορούν συνέργεια πολιτικών με σκοπό την αύξηση της απόδοσης, ή των αποτελεσμάτων, της Ευρώπης. Το καλό είναι ότι μπορούμε να επιτύχουμε περισσότερα· μάλιστα, οφείλουμε να επιτύχουμε περισσότερα. Οι δραστηριότητές μας είναι κατακερματισμένες σε ποικίλους τομείς – αν λάβουμε υπόψη τις παγκόσμιες εξελίξεις, τον ανταγωνισμό και το είδος των ζητημάτων που θέλουμε να διαχειριστούμε. Συγκεφαλαιώνοντας: οι δραστηριότητές μας πρέπει να γίνουν πιο ευφυείς, πιο οικολογικές, πιο βιώσιμες και πιο συμμετοχικές.

Οι εκθέσεις τις οποίες κατέθεσε η Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής αφορούν επίσης τη διακυβέρνηση και την εξασφάλιση επαρκών οικονομικών πόρων, μεταξύ άλλων και στον τομέα της εκπαίδευσης. Με λίγα λόγια, ευελπιστώ ότι αυτό το απόγευμα θα θέσουμε ξεκάθαρα θεμέλια γι’ αυτό το ψήφισμα. Δεν γνωρίζω αν αύριο θα διεξαχθεί ψηφοφορία, και αν θα επιτευχθεί συναίνεση ως προς το θέμα της διακυβέρνησης. Εν πάση περιπτώσει, όμως, αναμένω ότι το Κοινοβούλιο θα είναι σε θέση να υιοθετήσει την τελική του θέση για τη στρατηγική ΕΕ 2020 τον Ιούνιο.

Επανέρχομαι τώρα στο περιεχόμενο της έκθεσής μου: πρόκειται για έκθεση εφαρμογής. Εξετάσαμε προσεκτικά τις διαδικασίες που εφαρμόζονται στους τομείς της έρευνας και ανάπτυξης, της περιφερειακής πολιτικής και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, και θέλω να ευχαριστήσω τους συναδέλφους μου βουλευτές, περιλαμβανομένων των μελών της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας –της συναρμόδιας επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 50– που μας βοήθησαν να επιτύχουμε θετικά αποτελέσματα.

Ποιες ήταν οι διαπιστώσεις μας;

1. Στην Ευρώπη διαθέτουμε έρευνα υψηλής ποιότητας. Ωστόσο, η εφαρμογή των αποτελεσμάτων αυτής της έρευνας καθυστερεί. Η γνώση είναι ελεύθερη, ταξιδεύει σε όλον τον κόσμο, και δεν μπορεί να την κρατά κανείς για τον εαυτό του. Παρότι γνωρίζουμε πολύ καλά πώς να επενδύουμε στην έρευνα, παρουσιάζουμε υστέρηση όσον αφορά τη χρησιμοποίησή της, τη μεταφορά της καινοτομίας στην αγορά και, κατά συνέπεια, τη διατήρηση της παραγωγής προϊόντων υψηλής ποιότητας στην ήπειρό μας.

2. Στην έκθεσή μου επισημαίνεται ότι σήμερα δαπανούμε το ένα τέταρτο των περιφερειακών πόρων για τη δημιουργία υποδομών στους τομείς της έρευνας και της καινοτομίας. Πρόκειται για ουσιώδη αλλαγή, για σύστημα προτεραιοτήτων το οποίο επί του παρόντος λειτουργεί αποτελεσματικά χάρη σε πρωτοβουλίες της Επιτροπής. Η δέσμευση πόρων συγκαταλέγεται μεταξύ των μέσων τα οποία έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά και έχουν επίσης επηρεάσει αποφασιστικά τα προγράμματα δράσης των περιφερειών, των κωμοπόλεων και των πόλεων. Οδηγεί στη διαμόρφωση καλύτερων χαρακτηριστικών στην οικονομία της γνώσης στην οποία εξελισσόμαστε, καθώς και σε μεγαλύτερη εξειδίκευση.

3. Στην έκθεσή μου, σε συνεργασία με τους συναδέλφους μου βουλευτές, έχω διατυπώσει σειρά προτάσεων για βελτιώσεις στην αλυσίδα έρευνας/καινοτομίας/παραγωγής με σκοπό την αύξηση της αποτελεσματικότητας. Πρέπει να αντιληφθούμε επίσης τη σπουδαιότητα της εδαφικής διάστασης όπως ορίζεται στη Συνθήκη της Λισαβόνας. Πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας σε μια σειρά τομέων προκειμένου να επιτύχουμε αποτελέσματα μεγάλης κλίμακας· πρέπει να επιδείξουμε το αναγκαίο θάρρος ώστε να εξειδικεύσουμε την παραγωγή σε επίπεδο περιφέρειας –παρεμπιπτόντως, η αρχή της εξειδίκευσης δεν είναι κάτι νέο στην Ευρωπαϊκή Ένωση– υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρχουν κατάλληλα δίκτυα για τη μετάδοση αυτών των γνώσεων (ευρυζωνικές συνδέσεις ή παραδοσιακές υποδομές). Εφόσον η Ένωση επενδύσει χρήματα, απαιτείται επίσης συνεργασία μεταξύ...

(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

  Liem Hoang Ngoc, εισηγητής. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η έκθεση ιδίας πρωτοβουλίας επί της οποίας θα ψηφίσουμε αυτήν την εβδομάδα έχει ιδιαίτερα μεγάλη συμβολική σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι αγορές αδυνατούν να αξιολογήσουν τους κινδύνους που σχετίζονται με την οικονομική κατάσταση στη ζώνη του ευρώ.

Αφού απαίτησαν πολιτικές αυστηρής δημοσιονομικής προσαρμογής, τώρα αμφισβητούν την ικανότητα των κρατών μελών να δώσουν ώθηση στην ανάπτυξή τους και, ως εκ τούτου, να εξασφαλίσουν τα φορολογικά έσοδα τα οποία είναι αναγκαία για την καταβολή των επιτοκίων επί του χρέους τους. Δυστυχώς, δεν μπορούν να διενεργηθούν αξιολογήσεις κινδύνου στο εξαιρετικά αβέβαιο περιβάλλον στο οποίο κινείται σήμερα η παγκόσμια οικονομία. Οι αξιολογήσεις αυτού του είδους είναι πολύ πιο σημαντικές στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου το ποσοστό χρησιμοποίησης της παραγωγικής ικανότητας βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλό επίπεδο.

Αντί να επενδύουν, οι επιχειρήσεις παροπλίζουν τα μηχανήματά τους καθότι, παρά τις αρχικές ενδείξεις ανάκαμψης στα τέλη του 2009, η ζήτηση είναι ανεπαρκής. Η ανάπτυξη κινδυνεύει ακόμη και να αντιστραφεί αν η λήψη περιοριστικών μέτρων καταπνίξει την ανάκαμψη εν τη γενέσει της. Πρώτος στόχος της έκθεσής μας ήταν να καθορίσουμε επακριβώς τον βέλτιστο χρόνο δρομολόγησης πολιτικών για την έξοδο από την κρίση. Προτείναμε να διατηρηθούν τα μέτρα στήριξης μέχρις ότου αποκατασταθεί ο κανονικός ρυθμός χρησιμοποίησης της παραγωγικής ικανότητας. Ως εκ τούτου, προτείναμε να υιοθετηθεί η αρχή των αντικυκλικών δημοσιονομικών πολιτικών, οι οποίες εφαρμόστηκαν με επιτυχία κατά την πρώτη φάση της κρίσης το 2008 και το 2009, και οι οποίες συνάδουν με το πνεύμα της μεταρρύθμισης του συμφώνου σταθερότητας του 2005.

Οι πολιτικές αυτές περιλαμβάνουν τη χρήση αυτόματων σταθεροποιητών, με άλλα λόγια τη δέσμευση πλεονασμάτων από τον κύριο προϋπολογισμό για την αποπληρωμή χρεών στο ανώτατο σημείο του κύκλου και την παροχή στα κράτη μέλη της δυνατότητας δανεισμού των πόρων που απαιτούνται για μέτρα τόνωσης στο κατώτατο σημείο του κύκλου. Την τρέχουσα περίοδο βρισκόμαστε στο κατώτατο σημείο του κύκλου. Τα επιτόκια υφίστανται σαφείς πιέσεις και απειλούν τη βιωσιμότητα του χρέους. Στο πλαίσιο αυτό, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ορθώς ανακοίνωσε ότι θα εξαγοράσει μέρος του χρέους έτσι ώστε να επιτραπεί στα κράτη μέλη να διαφοροποιήσουν τις πηγές χρηματοδότησής τους.

Παρ’ όλα αυτά, πέραν του ότι αυτή η έννοια της βιωσιμότητας δεν ορίζεται πουθενά στην οικονομική βιβλιογραφία, μπορούν να θεωρηθούν δικαιολογημένα τα ασφάλιστρα κινδύνου τα οποία απαιτούν οι αγορές; Όχι, αν λάβουμε υπόψη ότι οι κίνδυνοι στην αγορά παραγώγων ενυπόθηκων δανείων, όπως και στην αγορά δημόσιου χρέους, είναι αδύνατον να εκτιμηθούν. Γι’ αυτό, στην έκθεσή μας, προτείναμε να ληφθεί ιδιαίτερη μέριμνα για τον δείκτη του διαρθρωτικού ελλείμματος αντί να εστιαζόμαστε…

(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

Γι’ αυτό, στην έκθεσή μας, προτείναμε να ληφθεί ιδιαίτερη μέριμνα για τον δείκτη του διαρθρωτικού ελλείμματος αντί να εστιαζόμαστε στο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, το μέγεθος του οποίου οφείλεται στην επιδείνωση του πραγματικού δημοσιονομικού ελλείμματος. Αυτό είναι αποτέλεσμα της κρίσης, η οποία έχει αποδυναμώσει τη μεγέθυνση και τα συνακόλουθα φορολογικά έσοδα. Αυτά τα έσοδα έχουν επίσης επηρεαστεί αρνητικά από τη μείωση της φορολογίας, η οποία δεν είχε τον αναμενόμενο αντίκτυπο στην προσφορά.

Στην έκθεσή μας επιχειρούμε να παρουσιάσουμε τρεις συστάσεις σε συνδυασμό με ορισμένους επιχειρησιακούς δείκτες. Η πρώτη σύσταση είναι να διατηρηθούν τα μέτρα στήριξης μέχρις ότου σταθεροποιηθεί η ανάκαμψη. Η δεύτερη είναι να παρακολουθούνται τα διαρθρωτικά ελλείμματα, τα οποία εξακολουθούν να κινούνται πλησίον του σημείου ισορροπίας, παρά την επιδείνωση των πραγματικών δημοσιονομικών ελλειμμάτων, στέλνοντας έτσι ένα καθησυχαστικό μήνυμα στις αγορές όσον αφορά την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών. Η τρίτη είναι να αξιολογείται η αποδοτικότητα των φορολογικών δαπανών και, ειδικότερα, ορισμένων φορολογικών ελαφρύνσεων οι οποίες σχετίζονται με τη μείωση των φορολογικών εσόδων.

Δυστυχώς, για τους φιλελεύθερους και τους συντηρητικούς στην Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, η κοινή λογική δεν έχει μεγάλη σημασία· οι συνέπειες της κρίσης δεν έχουν μεγάλη σημασία· και το ότι το τεράστιο χρέος οφείλεται μεταξύ άλλων και στα σχέδια διάσωσης των τραπεζών δεν έχει μεγάλη σημασία. Μόνο η τυφλή πίστη τους στην αποτελεσματικότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών έχει σημασία· μόνο η δογματική συμμόρφωση με ένα εμφανώς παρωχημένο σύμφωνο σταθερότητας έχει σημασία. Δεν θεωρούν αναγκαίο να θεσπιστούν τα μέσα τα οποία απαιτεί η οικονομική διακυβέρνηση, η οποία είναι αναγκαία για την ενίσχυση της Ένωσης. Επιχειρείται απλώς να ακολουθήσει η Ευρώπη δίαιτα λιμοκτονίας και να εφαρμόσει πάση θυσία τα κριτήρια του συμφώνου, χωρίς καμία εγγύηση επιτυχίας και με κίνδυνο καταστροφής της ανάκαμψης, η δε κοινωνική συνοχή αγνοείται παντελώς. Αυτή είναι η θέση την οποία υπερασπίστηκαν στην Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής. Μετά από αυτήν την ψηφοφορία, η οικονομική υγεία της Ευρώπης επιδεινώθηκε περαιτέρω. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέληξαν επιτέλους σε μέσα νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής τα οποία αναμένεται να μας βοηθήσουν να βελτιώσουμε την οικονομική διακυβέρνηση στη ζώνη του ευρώ. Ωστόσο, οι αγορές σημείωσαν για μία ακόμη φορά πτώση, καθώς ανησυχούν για τα σχέδια λιτότητας.

Τη Δευτέρα το Συμβούλιο ECOFIN χρειάστηκε να ξεκινήσει και πάλι από την αρχή. Υπό τις συνθήκες αυτές, οι τροπολογίες τις οποίες καταθέτουμε είναι, σε γενικές γραμμές, πολύ μετριοπαθείς· καταθέτουμε δε και ορισμένες νεότερες. Οι τροπολογίες μας τάσσονται υπέρ της ευέλικτης εφαρμογής του συμφώνου σταθερότητας, έτσι ώστε να αποφευχθεί μια ανεπιθύμητη θεραπεία λιτότητας. Τάσσονται επίσης υπέρ της δημιουργίας ενός δημόσιου οργανισμού αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας με σκοπό την προστασία των κρατών μελών από τις προσταγές των αγορών. Αυτά είναι τα μηνύματα που πρέπει να εκπέμψει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Κύριε Karas, η εποχή των ιδεολογικών σπασμωδικών αντιδράσεων έχει παρέλθει, όπως και η εποχή των βραχυπρόθεσμων εθνικών εκλογικών κινήσεων. Η Ευρώπη χρειάζεται πολιτικές οι οποίες θα έχουν ως κίνητρό τους την πραγματική επιθυμία ενδυνάμωσης της Ένωσης. Αν εσείς και η πολιτική σας ομάδα δεν είστε σε θέση να ανταποκριθείτε σε αυτήν την πρόκληση, αν δεν είστε πλέον ικανοί να εκπροσωπείτε το γενικό συμφέρον, να είστε βέβαιοι ότι οι πολίτες μας θα μπορέσουν να καταλήξουν στα δικά τους συμπεράσματα, διότι αυτήν τη στιγμή διακυβεύεται το μέλλον της ζώνης του ευρώ.

  Ricardo Cortés Lastra, εισηγητής. – (ES) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θέλω καταρχάς να ευχαριστήσω τους σκιώδεις εισηγητές και τους βοηθούς τους, τη γραμματεία της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης, για τη συμβολή τους, καθώς και τη Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής και τη Γενική Διεύθυνση Απασχόλησης, Κοινωνικών Υποθέσεων και Ίσων Ευκαιριών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, την Επιτροπή των Περιφερειών, τα συνδικάτα και τα ευρωπαϊκά περιφερειακά δίκτυα και οργανώσεις για τη συνεργασία τους.

Κατά την προετοιμασία αυτής της έκθεσης πραγματοποίησα συναντήσεις με πολλές περιφερειακές οργανώσεις και φορείς, ιδίως με την Επιτροπή των Περιφερειών, τη Διάσκεψη των Απομεμακρυσμένων και Θαλάσσιων Περιφερειών, τη Συνέλευση των Περιφερειών της Ευρώπης, το Δίκτυο Έρευνας και Καινοτομίας των Ευρωπαϊκών Περιφερειών, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και τη Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής καθώς και τη Γενική Διεύθυνση Απασχόλησης, Κοινωνικών Υποθέσεων και Ίσων Ευκαιριών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ευχαριστώ όλους τους εν λόγω φορείς για τη διαθεσιμότητά τους και για τις ενδιαφέρουσες συνεισφορές τους.

Μετά την αλλαγή του τίτλου, ο οποίος περιλαμβάνει πλέον αναφορά στη στρατηγική «Ευρώπη 2020», κύριος στόχος της έκθεσης είναι να υπερασπιστεί την πολιτική συνοχής ως μια ισχυρή, επαρκώς χρηματοδοτούμενη πολιτική, η οποία εφαρμόζεται σε όλες τις περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και τον κεντρικό της ρόλο στη στρατηγική «Ευρώπη 2020».

Η έκθεση εγκρίθηκε σχεδόν ομοφώνως από την Επιτροπή Περιφερειακής Ανάπτυξης: 40 ψήφοι υπέρ, 1 αποχή και 1 ψήφος κατά.

Στο πρώτο μέρος της έκθεσης παρουσιάζεται μια σύντομη ανάλυση της συμβολής της πολιτικής συνοχής στη στρατηγική της Λισαβόνας και επισημαίνονται οι περιορισμοί ως προς τη συμμετοχή των περιφερειακών και τοπικών αρχών, των κοινωνικών και οικονομικών φορέων καθώς και των φορέων της κοινωνίας των πολιτών στη στρατηγική της Λισαβόνας, οι οποίοι δυσχεραίνουν την υιοθέτηση, τη διάδοση και την αποτελεσματικότητά της. Στην έκθεση επισημαίνεται επίσης η αναγκαιότητα των αξιολογήσεων, όχι μόνο όσον αφορά τις πραγματικές δαπάνες, αλλά και τον πραγματικό αντίκτυπο.

Το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει συστάσεις για τη μελλοντική στρατηγική «Ευρώπη 2020» και επισημάνσεις σχετικά με τη σπουδαιότητα των περιφερειών, της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης και της αρχής της εταιρικής σχέσης, που αποτελούν βασικούς πυλώνες της πολιτικής συνοχής οι οποίοι πρέπει να ενσωματωθούν στη στρατηγική «Ευρώπη 2020» ως αναγκαία προϋπόθεση για την επιτυχή εφαρμογή της.

Επιπλέον, επιβάλλεται να ενισχυθεί η συμμετοχή των κοινωνικών και οικονομικών παραγόντων, καθώς και των φορέων της κοινωνίας των πολιτών εν γένει, έτσι ώστε να αποφευχθεί η ανυποληψία και η αποσύνδεση της στρατηγικής από τους κύριους ενδιαφερόμενους.

Σε αυτό το τμήμα του κειμένου υπογραμμίζεται ο καίριος ρόλος της εκπαίδευσης, της κατάρτισης, της έρευνας και καινοτομίας, η σημασία την οποία έχει η διευκόλυνση της δημιουργίας του λεγομένου τριγώνου της γνώσης, και η ανάγκη υποστήριξης των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες πολύ συχνά διαδραματίζουν πρωτοποριακό ρόλο στον τομέα της καινοτομίας.

Συγχρόνως, όμως, δεν πρέπει να παραβλέπουμε τις ειδικές ανάγκες των περιφερειών και των κοινωνικών ομάδων που αντιμετωπίζουν τις μεγαλύτερες δυσχέρειες. Ως εκ τούτου, πρέπει να δημιουργούνται περιθώρια για κάποιο βαθμό ευελιξίας.

Ειδικότερα, προκειμένου να ενισχύσουμε το πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα των επενδύσεων στην έρευνα και ανάπτυξη, την εκπαίδευση και την κατάρτιση, υπερασπιζόμαστε την ανάγκη αύξησης των συνεργειών μεταξύ των εθνικών στρατηγικών πλαισίων αναφοράς και των εθνικών προγραμμάτων μεταρρυθμίσεων, καθώς και τον αυξημένο συντονισμό και τη συνεκτικότητα μεταξύ των διαφορετικών ευρωπαϊκών, εθνικών και περιφερειακών πολιτικών που σχετίζονται με στρατηγικούς στόχους.

Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων διαδραματίζει, και πρέπει να συνεχίσει να διαδραματίζει, σημαντικό ρόλο με τη χρήση των μέσων χρηματοοικονομικής τεχνικής, συνεργασίας και στήριξης για την ενίσχυση των περιφερειών και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Ωστόσο, για να διευκολυνθεί το έργο της, καθώς και το έργο όλων των δικαιούχων, απαιτείται πρόοδος προς την κατεύθυνση της περαιτέρω απλούστευσης.

Εν κατακλείδι, το κείμενο της έκθεσης τάσσεται υπέρ μιας ισχυρής και επαρκώς χρηματοδοτούμενης πολιτικής συνοχής για το μέλλον, η οποία θα εφαρμόζεται σε όλες τις ευρωπαϊκές περιφέρειες και η οποία καλείται να διαδραματίσει καίριο ρόλο στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020».

  Louis Grech, εισηγητής. – (MT) Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ουσίαν, η έκθεσή μου αφορά την προστασία της ενιαίας αγοράς σε επίπεδο πολύ μικρών επιχειρήσεων, και προσεγγίζει την αγορά ως ενιαίο εγχείρημα ενώ λαμβάνει υπόψη το πλαίσιο του 2012, τη στρατηγική για το 2020 και την πρόσφατη χρηματοοικονομική κρίση.

Οι στρατηγικές και τα μέτρα που αποβλέπουν στην αναζωογόνηση της ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς και της ευρωπαϊκής αγοράς πρέπει να στηρίζονται σε μια πραγματιστική, εκτεταμένη και συνολική συμφωνία η οποία θα περιλαμβάνει όλα τα κράτη μέλη και θα εστιάζεται κυρίως στις προτεραιότητες τις οποίες τα κράτη μέλη είναι πραγματικά πρόθυμα να εφαρμόσουν.

Η Ευρώπη πρέπει να αναπτύξει στρατηγικές για το 2020 οι οποίες θα επιτρέπουν στην αγορά να λειτουργήσει ως πρωταρχικός παράγοντας οικονομικής αναζωογόνησης, εξασφαλίζοντας συγχρόνως την αποδοχή των πολιτών μέσω της προστασίας των συμφερόντων τους, των καταναλωτών μέσω της προστασίας των δικαιωμάτων τους, και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων μέσω της παροχής κατάλληλων κινήτρων. Στην έκθεσή μου προτείνεται μια σειρά στρατηγικών νομοθετικών και μη νομοθετικών πρωτοβουλιών, οι οποίες προσανατολίζονται προς την αποκατάσταση της ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς. Οι πρωτοβουλίες αυτές κορυφώνονται με την έγκριση της «πράξης ενιαίας αγοράς», η οποία συνδυάζει τα άμεσα μέτρα (2012) με το μακροπρόθεσμο όραμα της στρατηγικής για το 2020.

Έχω καταθέσει επίσης συγκεκριμένες μη νομοθετικές προτάσεις για την κατάρτιση του «καταστατικού χάρτη πολιτών» ο οποίος ορίζει τα δικαιώματα και τις δυνατότητές τους. Είναι άλλωστε ενθαρρυντικό το γεγονός ότι έτυχε θετικής ανταπόκρισης από τους Επιτρόπους Barnier και Dalli η πρότασή μου σχετικά με τις 20 κορυφαίες πηγές δυσαρέσκειας τις οποίες περιγράφουν οι ευρωπαίοι πολίτες, σχετικά με τη δημιουργία ενός συλλογικού μηχανισμού επανόρθωσης και σχετικά με μια στρατηγική επικοινωνίας που να εστιάζεται στα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες.

Πρέπει να υιοθετήσουμε μια πραγματικά νέα πολιτική γραμμή σκέψης η οποία να στηρίζεται στην προστασία των καταναλωτών και την κοινωνική διάσταση, η οποία θα χρησιμεύσει στον σχεδιασμό των νόμων και των αρμοδιοτήτων που θα αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Μόνο έτσι μπορούμε να δημιουργήσουμε μια πραγματικά κοινωνική οικονομία της αγοράς όπως προβλέπεται στη Συνθήκη της Λισαβόνας.

Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, η ενιαία αγορά δεν μπόρεσε να πείσει τους πολίτες μας ότι εκπροσωπεί τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις τους. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το ότι οι πολίτες και οι καταναλωτές μας αντιμετωπίζουν με ολοένα και μεγαλύτερη αβεβαιότητα και έλλειψη πίστης την αγορά. Πρέπει να συμβιβαστούμε με το ότι ο παραδοσιακός ορισμός της ενιαίας αγοράς ως συστήματος που σχετίζεται αποκλειστικά με την οικονομική διάσταση πρέπει να αναθεωρηθεί. Πρέπει να σχεδιάσουμε μια νέα κοινή γραμμή η οποία να είναι ολιστική και να λαμβάνει πλήρως υπόψη τα αισθήματα των πολιτών μας, των καταναλωτών και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί αν τους προσφέρουμε ηγετικό ρόλο στην επανεκκίνηση της ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς. Κάθε προσπάθεια που σπαταλιέται στην προσπάθεια να εξηγήσουμε την ενιαία αγορά κατά τρόπο δογματικό ισοδυναμεί με υποτίμηση των προκλήσεων, των ασυνεπειών, των συμφερόντων, των διαφορετικών πεποιθήσεων και των περίπλοκων συνθηκών τις οποίες οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε.

Η διαδικασία ολοκλήρωσης της ενιαίας αγοράς δεν είναι μη αναστρέψιμη. Το σημερινό καθεστώς της πρέπει να επανεξεταστεί. Η ευρωπαϊκή ενιαία αγορά κινδυνεύει να αποδυναμωθεί εξαιρετικά και, ως εκ τούτου, να χάσει τη σημασία της λόγω των τάσεων προστατευτισμού οι οποίες συνοδεύουν την κρίση.

Η ενιαία αγορά δεν είναι αυτοσκοπός αλλά ένα μέσο το οποίο πρέπει να συμβάλλει με ουσιαστικό τρόπο στη βελτίωση της ποιότητας ζωής όλων των ευρωπαίων πολιτών, έτσι ώστε, όπως ανέφερε η Evelyne Gebhardt, «η ενιαία αγορά να λειτουργεί προς όφελος των πολιτών και όχι εις βάρος τους».

Για να εγγυηθούμε μια βιώσιμη και ισχυρή ενιαία αγορά, πρέπει να συνδυάσουμε τα στοιχεία που ο Mario Monti περιέγραψε στην αναλυτική και άκρως ενδιαφέρουσα έκθεσή του ως εντάσεις μεταξύ της ολοκλήρωσης της αγοράς και των κοινωνικών στόχων. Σε τελική ανάλυση, το κυρίαρχο σύστημα είναι αυτό που κατορθώνει να εξισορροπήσει μια δραστήρια και ανταγωνιστική οικονομία η οποία ενθαρρύνει την καινοτομία και τη δημιουργία θέσεων εργασίας και η οποία προσφέρει προστασία στους καταναλωτές καθώς και τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά εχέγγυα που απαιτούν οι πολίτες μας. Όλα αυτά πρέπει να επιτευχθούν με πνεύμα συμβιβασμού και αλληλεγγύης.

Τέλος, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλες και όλους τους σκιώδεις εισηγητές και συντονιστές για τη συνεισφορά τους.

  Pervenche Berès, συντάκτρια. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, οφείλω καταρχάς να εκφράσω τις αμφιβολίες μου για τον προγραμματισμό και για την ικανότητά μας να οργανώνουμε κατάλληλα τις συζητήσεις μας. Είμαι πολύ πρόθυμη να μοιραστώ τη σημερινή συζήτηση με όλες αυτές τις πρωτοβουλίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αισθάνομαι όμως σαν να βρίσκομαι μέσα σε ένα χωνευτήρι το οποίο δεν είμαι σίγουρη ότι αντιπροσωπεύει ακριβώς το όραμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη στρατηγική «ΕΕ 2020». Ίσως όμως να γίνομαι υπερβολικά απαιτητική.

Από την άλλη πλευρά, ευελπιστώ ότι συμμερίζεστε την ανησυχία μου, κύριε Πρόεδρε, μιας και θίξατε, εξ ονόματος του Σώματος ένα εξαιρετικά σημαντικό ζήτημα στον Πρόεδρο Van Rompuy, στις 10 Μαΐου, το οποίο αφορά τα ακόλουθα.

Όσον αφορά την έγκριση των κατευθυντήριων γραμμών για την απασχόληση, εφέτος –κατ’ εξαίρεση θα έλεγα– στο πλαίσιο ειδικής εταιρικής σχέσης μεταξύ της Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και σε πνεύμα καλής συνεργασίας με το Συμβούλιο, λαμβάνοντας υπόψη το ελαφρώς αναθεωρημένο χρονοδιάγραμμα –οι κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση συνήθως δημοσιεύονται στα τέλη του προηγουμένου έτους, εφέτος όμως δημοσιεύτηκαν τον Απρίλιο και θα κληθούμε να τις συζητήσουμε πριν από το εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ενώ μας δεσμεύουν για έναν μακροχρόνιο κύκλο τα επόμενα χρόνια– είχατε την καλοσύνη να υποστηρίξετε, εκ μέρους όλων μας, το αίτημα που απευθύναμε στον Πρόεδρο Van Rompuy ζητώντας από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να χορηγήσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το δικαίωμα άσκησης των αρμοδιοτήτων του δυνάμει της Συνθήκης της Λισαβόνας αυτής καθαυτή.

Είναι σαφές ότι ούτε η Επιτροπή ούτε το Συμβούλιο έχουν την πρόθεση να εξετάσουν αυτό το αίτημα και επομένως επιλέγουν συνειδητά να παραβιάσουν τη Συνθήκη. Εκτιμώ ότι οι αρχές του παρόντος Σώματος οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να αντλήσουν διδάγματα από αυτό το γεγονός.

Όσον αφορά την πρόκληση που παρουσιάζουν οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση, οι οποίες θα επηρεάσουν την εφαρμογή της στρατηγικής για το 2020, πρέπει να επιστήσουμε την προσοχή των αρχών στη σπουδαιότητά τους σε μια περίοδο κατά την οποία το 17% των Ευρωπαίων ζει κάτω από το όριο της φτώχειας –επισημαίνω ότι τα στοιχεία αυτά αφορούν το 2007, με άλλα λόγια την περίοδο πριν ακόμη εκδηλωθεί η κρίση– και κατά την οποία 23 εκατομμύρια συμπολίτες μας οδηγούνται στην ανεργία.

Αυτήν την περίοδο επικρατεί μεγάλη ανησυχία στους κόλπους της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων σχετικά με δύο ζητήματα. Πρώτον, σχετικά με τον στόχο μείωσης της φτώχειας, ο οποίος αν δεν κάνω λάθος ήταν πρωτοβουλία του Επιτρόπου Andor: ο στόχος αυτός συμπεριλήφθηκε στη στρατηγική για το 2020, πράγμα το οποίο χαιρετίζουμε. Δεν αντιλαμβανόμαστε πώς είναι δυνατό το ζήτημα αυτό να αποτελεί θέμα συζητήσεων, δισταγμών και αμφισβήτησης των αρμοδιοτήτων της Ένωσης στους κόλπους του Συμβουλίου, όταν η Συνθήκη ορίζει σαφώς ότι πρόκειται για τομέα στον οποίο και η ΕΕ διαθέτει αρμοδιότητες.

Το δεύτερο ζήτημα αφορά τη συσχέτιση και τη συνέπεια μεταξύ των διάφορων πολιτικών, επειδή η Επιτροπή μάς λέει σαφώς ότι έχει επιφέρει θεμελιώδεις αλλαγές σε αυτήν τη στρατηγική για το 2020, καθώς μείωσε τον αριθμό των στόχων.

Πιστεύω ότι οι θεμελιώδεις αλλαγές δεν μπορεί να περιορίζονται μόνο στη μείωση του αριθμού των στόχων. Ωστόσο, είμαστε πεπεισμένοι ότι η στρατηγική για το 2020 πρέπει να λαμβάνει υπόψη την πραγματική κατάσταση στην ΕΕ. Η πραγματικότητα είναι ότι η ομάδα που υποφέρει σήμερα περισσότερο εξαιτίας της κρίσης, η ομάδα που θα πληγεί σοβαρότερα, είναι η ομάδα του πληθυσμού η οποία ουσιαστικά δημιουργεί τον πλούτο της ΕΕ.

Είναι δεδομένο ότι βλέπουμε να ξεκινούν από διάφορους χώρους συζητήσεις οι οποίες ενδέχεται να στρέφονται κατά των συμφερόντων των ίδιων των Ευρωπαίων, επειδή θα προκαλούσαν μείωση των επενδύσεων σε μια περίοδο κατά την οποία είναι αναγκαίες περισσότερο από κάθε άλλη φορά, με άλλα λόγια όσον αφορά το μακροπρόθεσμο κεφάλαιό μας: την εκπαίδευση, την κατάρτιση και την υγεία.

Γι’ αυτό, απέναντι σε αυτήν την πρόκληση, η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων καλεί τις αρχές να δώσουν προσοχή στον τρόπο μείωσης των δημόσιων επενδύσεων σε αυτούς τους τομείς, ιδίως μάλιστα σε μια περίοδο κατά την οποία η μειωμένη ανάπτυξη και οι ελαττωμένες ιδιωτικές επενδύσεις δεν μπορούν να καλύψουν το κενό και, ως εκ τούτου, να διασφαλίσουν τη βραχυπρόθεσμη ανάκαμψη των δημόσιων οικονομικών.

Πρόκειται για ζήτημα προγραμματισμού καίριας σημασίας, και δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε τη λύπη μας για την απόφαση των υπουργών Οικονομίας και Νομισματικής Πολιτικής να ταχθούν υπέρ της απόσυρσης των μη συμβατικών μέτρων στήριξης της απασχόλησης και μείωσης της ανεργίας, χωρίς να έχει προηγηθεί διαβούλευση με τους υπουργούς Κοινωνικών Υποθέσεων δεδομένης της τραγικής, όπως γνωρίζουμε, κατάστασης στους τομείς της απασχόλησης και των κοινωνικών υποθέσεων στην Ευρωπαϊκή μας Ένωση.

  Mary Honeyball, συντάκτρια. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, στη στρατηγική «ΕΕ 2020» προτείνονται μέτρα για τη βελτίωση των επιδόσεων των εκπαιδευτικών συστημάτων, την ενίσχυση της ελκυστικότητας της ευρωπαϊκής ανώτατης εκπαίδευσης, την προώθηση περισσότερων προγραμμάτων κινητικότητας και κατάρτισης για νέους, τον εκσυγχρονισμό των αγορών εργασίας, την προαγωγή της κινητικότητας του εργατικού δυναμικού και την ανάπτυξη δεξιοτήτων και ικανοτήτων με σκοπό την αύξηση της συμμετοχής στην αγορά εργασίας.

Οι προτάσεις αυτές υιοθετήθηκαν από το εαρινό Συμβούλιο, το οποίο δήλωσε ότι οι κεντρικοί στόχοι οι οποίοι απαιτούν δράση σε επίπεδο ΕΕ περιλαμβάνουν τη βελτίωση των συνθηκών για την έρευνα και ανάπτυξη, τη βελτίωση των επιπέδων εκπαίδευσης, τη μείωση του ποσοστού πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου και την αύξηση της συμμετοχής των νέων, των μεγαλύτερων σε ηλικία ατόμων και των ανειδίκευτων εργαζομένων στην αγορά εργασίας.

Ωστόσο, η παγκόσμια οικονομική κρίση έχει οδηγήσει σε περικοπές των δημοσιονομικών κονδυλίων που προορίζονταν για τον τομέα της εκπαίδευσης στα κράτη μέλη όλης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παραδείγματος χάριν, η Λετονία διέρχεται βαθιά οικονομική κρίση και έχει πραγματοποιήσει αυστηρές περικοπές στα 34 ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας ενώ επαπειλείται μείωση κατά 50% του προϋπολογισμού για την ανώτατη εκπαίδευση. Τα ιρλανδικά πανεπιστήμια αντιμετωπίζουν περικοπές ύψους 6%, ενώ δεν εξαιρείται ούτε η Βρετανία, καθώς, στην Αγγλία, το Συμβούλιο Χρηματοδότησης Ανώτατης Εκπαίδευσης εκτιμά ότι ενδέχεται να υπάρξει περικοπή δαπανών έως και 500 εκατ. ευρώ στον τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης.

Οι προοπτικές δεν είναι παντού εξίσου δυσοίωνες. Ορισμένα κράτη μέλη, όπως η Γαλλία, ευδοκιμούν, το πρόβλημα όμως είναι ότι τα επίπεδα χρηματοδότησης παρουσιάζουν αποκλίσεις μεταξύ των κρατών μελών. Για να επιτύχει η στρατηγική «ΕΕ 2020», χρειαζόμαστε μια ισχυρή, συντονισμένη προσέγγιση. Καλώ λοιπόν την Επιτροπή να εξηγήσει, πρώτον, πώς σκοπεύει να διασφαλίσει ότι τα κράτη μέλη θα τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους όσον αφορά τους εκπαιδευτικούς στόχους στο πλαίσιο της στρατηγικής για το 2020, μεριμνώντας ώστε ο τομέας αυτός να λάβει επαρκή στήριξη και χρηματοδότηση και να μην λησμονηθεί μέσα σε όλη τη σπουδή για ισοσκελισμό του προϋπολογισμού υπό το πρίσμα της οικονομικής κρίσης και, δεύτερον, πώς σκοπεύει να προσφέρει συμπληρωματικά δημοσιονομικά μέσα γι’ αυτές τις σημαντικές στρατηγικές και τα προγράμματα σε επίπεδο ΕΕ.

  Michel Barnier, μέλος της Επιτροπής. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, εξ ονόματος της Επιτροπής και του Προέδρου Barroso, θα ήθελα να προβώ σε ορισμένα σχόλια σχετικά με τη στρατηγική για το 2020 και να συμφωνήσω με το περιεχόμενο των πολύ ενδιαφερουσών εκθέσεων του κ. Grech και του κ. Hoang Ngoc· στη συνέχεια, οι συνάδελφοι και φίλοι μου, Επίτροποι Hahn και Andor, θα λάβουν με τη σειρά τον λόγο –σε αυτήν τη συζήτηση στην οποία μετέχουμε– για να απαντήσουν στις υπόλοιπες προφορικές ερωτήσεις που αφορούν άλλους τομείς: τη συνοχή, την απασχόληση, την κοινωνική διάσταση, την έρευνα και ανάπτυξη.

Εξ ονόματος και των τριών μας, σας παρακαλώ να μου επιτρέψετε να ευχαριστήσω όλους τους εισηγητές και το Κοινοβούλιο γι’ αυτήν την πρωτοβουλία, η οποία αναλαμβάνεται σε μια εξαιρετικά σοβαρή και απαιτητική περίοδο για όλους μας, σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης, υπό το πρίσμα και των πρόσφατων κλυδωνισμών του ευρώ, οι οποίοι καταδεικνύουν με σαφήνεια την αλληλεξάρτηση όλων των κρατών μελών μας και την ανάγκη συντονισμού των οικονομικών πολιτικών των χωρών μας. Είναι πλέον καιρός να παρέμβουμε και να αναλάβουμε δράση, ει δυνατόν από κοινού, σε αυτό το περιβάλλον αβεβαιότητας και κρίσης. Οι αποφάσεις που ελήφθησαν τις τελευταίες ημέρες είναι –κατά τη γνώμη μας– πολύ σημαντικές.

Δεν θα επανέλθω στη μακρά συζήτηση που διεξήχθη σήμερα το πρωί με τον συνάδελφό μου, Επίτροπο Rehn. Είναι προφανές ότι πρέπει να θεσπίσουμε μέσα βελτίωσης του συντονισμού των οικονομικών μας πολιτικών, και εκτιμούμε ότι αυτή η στρατηγική «Ευρώπη 2020» μπορεί να αποτελέσει το πρώτο μέσο για μια νέα, ενισχυμένη και συντονισμένη οικονομική πολιτική.

Στην πρότασή της σχετικά με την εν λόγω στρατηγική, η Επιτροπή υπογράμμισε ήδη, από τις αρχές Μαρτίου, την ανάγκη σταθεροποίησης των δημόσιων οικονομικών μας. Η κρίση του ευρώ την οποία ζήσαμε προσφάτως μάς αποδεικνύει πόσο σημαντική εξακολουθεί να είναι αυτή η θέση. Όπως και ο συνάδελφός μου, Επίτροπος Rehn, είμαι ενήμερος για τις προτάσεις που περιλαμβάνει η έκθεση του κ. Hoang Ngoc γι’ αυτά τα ζητήματα.

Προχωρώντας σε ένα άλλο θέμα, κυρίες και κύριοι, υπάρχει μια δεύτερη προϋπόθεση για την επιτυχία της στρατηγικής για το 2020, που είναι να δημιουργήσουμε υγιείς και βελτιωμένες βάσεις για την οικονομία μας, για τις οικονομίες των χωρών μας. Αναφέρομαι, φυσικά, στην ανάγκη εποπτείας και ρύθμισης της χρηματοπιστωτικής αγοράς, έτσι ώστε να υπηρετεί την πραγματική οικονομία και όχι το αντίστροφο.

Σας υπόσχομαι ότι η Επιτροπή θα εμμείνει στην εφαρμογή του οδικού της χάρτη σε αυτούς τους τομείς. Εντός του προσεχούς έτους, θα έχουμε παρουσιάσει όλες τις αναγκαίες νομοθετικές προτάσεις, έτσι ώστε να μπορέσουμε να επισημοποιήσουμε τις δεσμεύσεις τις οποίες είχαμε αναλάβει από κοινού στη διάσκεψη της G20 για τέσσερα βασικά ζητήματα: διαφάνεια, υπευθυνότητα, εποπτεία και πρόληψη κρίσεων. Όσον αφορά αρκετά από αυτά τα ζητήματα, τα οποία έχουν ήδη εξεταστεί κατά τον νομοθετικό διάλογο, ευελπιστώ ειλικρινά ότι το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα μπορέσουν να υπερβούν πολύ γρήγορα τις διαφορές τους σχετικά με τα υπό συζήτηση κείμενα. Αναφέρομαι στη δέσμη μέτρων για τη «χρηματοπιστωτική εποπτεία» και το έγγραφο σχετικά με τα αμοιβαία κεφάλαια κινδύνου.

Πρέπει να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη. Πρέπει επίσης να αξιοποιήσουμε όλους τους διαθέσιμους πόρους ώστε να αποδεσμεύσουμε την αναπτυξιακή δυναμική της οικονομίας μας. Αυτό το έργο περιλαμβάνει σαφώς πολλές πτυχές. Η συζήτηση, και κυρίως η συζήτηση σήμερα το απόγευμα, αναδεικνύει τις ακόλουθες πτυχές: την αναζωογόνηση της εσωτερικής αγοράς, την περιφερειακή πολιτική για όλες τις περιφέρειες, περιλαμβανομένων των πιο απομακρυσμένων, όπως οι εξόχως απόκεντρες περιφέρειες, τη συνοχή, την οικονομική διακυβέρνηση, τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών, την απασχόληση, την εκπαίδευση και την έρευνα.

Όταν αναφερόμαστε στη στρατηγική «Ευρώπη 2020», για τι πράγμα μιλάμε; Θεωρώ ότι η στρατηγική αυτή πρέπει να μας επιτρέψει να υιοθετήσουμε μια καλύτερη προσέγγιση ως προς τις οικονομικές πολιτικές των κρατών μελών μας, έτσι ώστε να αποφευχθούν ορισμένες ανισορροπίες ή ακόμη και περιπτώσεις ανταγωνισμού στο μέλλον. Οι ανισορροπίες αυτές έγιναν πολύ εμφανείς κατά τη διάρκεια της τρέχουσας κρίσης, ταυτόχρονα όμως με την επείγουσα αντιμετώπιση αυτής της κρίσης πρέπει να εργαστούμε στο πεδίο της οικονομίας σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Γι’ αυτό, βάσει των προτάσεων της Επιτροπής, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υιοθέτησε πέντε κοινούς στόχους: ποσοστό απασχόλησης 75%, επένδυση του 3% του ΑΕγχΠ στην έρευνα και ανάπτυξη, καθώς και περιορισμό της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου, αύξηση του αριθμού των κατόχων πτυχίου τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο 40%, και τους στόχους 20-20-20 στους τομείς της ενέργειας και της αλλαγής του κλίματος. Τέλος, υπάρχει επίσης το θέμα της προαγωγής της κοινωνικής ένταξης μέσω της καταπολέμησης της φτώχειας.

Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου θα χρειαστεί να καθοριστούν ποσοτικοποιημένοι δείκτες για την εκπαίδευση και την κοινωνική ένταξη. Οι προσπάθειες επίτευξης αυτών των δύο στόχων βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη σε διάφορα όργανα του Συμβουλίου. Είναι πολύ σημαντικό να γίνει απολύτως κατανοητό ότι η στρατηγική για το 2020 δεν είναι απλώς ένα όραμα. Είναι, πάνω απ’ όλα, ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων το οποίο πρέπει να εκτελεστεί, και γι’ αυτό προτείνουμε επτά εμβληματικές πρωτοβουλίες στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής.

Εκτός από αυτές τις εμβληματικές πρωτοβουλίες, θα κινητοποιηθούν επίσης ευρωπαϊκά μέσα, και κυρίως η κοινή αγορά, μέσα χρηματοδοτικής μόχλευσης και μέσα εξωτερικής πολιτικής, προκειμένου να αρθούν ορισμένα εμπόδια. Θα ήθελα επίσης να εκφράσω την επιδοκιμασία μου για την έκθεση Monti η οποία παρουσιάστηκε προ ολίγων ημερών, και να αποδώσω εύσημα στο ευφυές έργο του κ. Grech, ο οποίος προσδίδει μια ανθρωπιστική και πιο συγκεκριμένη διάσταση στην εσωτερική αγορά, όπως θα επιθυμούσα και εγώ ο ίδιος.

Υπάρχουν επίσης ορισμένες προϋποθέσεις όσον αφορά την εφαρμογή. Γι’ αυτό, έχουν προταθεί αποδοτικότεροι μηχανισμοί διακυβέρνησης, οι οποίοι απαιτούν τη συμμετοχή των κρατών μελών, καθώς και της Επιτροπής, σε όλα τα επίπεδα της διαδικασίας παρακολούθησης. Η στρατηγική «ΕΕ 2020» συνεπάγεται επίσης την υιοθέτηση μεταρρυθμίσεων οι οποίες πρέπει να εφαρμοστούν στο εσωτερικό των ίδιων των κρατών μελών. Τα κράτη μέλη πρέπει να υποβάλουν εθνικά σχέδια μεταρρύθμισης από τώρα έως το τέλος του έτους, κατά τρόπο συντονισμένο, σε συνδυασμό με πρόγραμμα σταθερότητας και σύγκλισης, τηρώντας συγχρόνως το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης. Κύριε Hoang Ngoc, επιτρέψτε μου να επισημάνω ότι το εν λόγω σύμφωνο έχει υποστηριχθεί τα τελευταία δέκα χρόνια περίπου και από αριστερές και από δεξιές κυβερνήσεις.

Τέλος, η Επιτροπή καλεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να συνεχίσει το έργο που με τόση επιτυχία επιτελεί και να διαδραματίσει ακόμη μεγαλύτερο ρόλο σε αυτήν τη νέα στρατηγική. Κατά τη διάρκεια της κρίσης, θέλουμε να στείλουμε σαφή μηνύματα στα κράτη μέλη. Αυτό επιδιώκουν οι ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές τις οποίες έχει προτείνει η Επιτροπή. Η υιοθέτησή τους θα ολοκληρωθεί μόνο αφού καταθέσετε και τις δικές σας απόψεις. Ωστόσο, λόγω του επείγοντος χαρακτήρα της κατάστασης, η εφαρμογή αυτής της στρατηγικής είναι επιβεβλημένη. Σκοπός μας πρέπει να είναι η επίτευξη πολιτικής συμφωνίας στη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τον Ιούνιο.

Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι: στον υπόλοιπο κόσμο, εφαρμόζονται ήδη μεσοπρόθεσμες κοινωνικοοικονομικές στρατηγικές. Η Ευρώπη δεν πρέπει να καθυστερήσει.

Εν κατακλείδι, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διαδραματίζει τον δικό του ρόλο, και το ευχαριστούμε γι’ αυτό, για την κινητοποίηση των πολιτών, κυρίως, μέσω των εθνικών κοινοβουλίων· με εντυπωσίασε δε πραγματικά η πρωτοβουλία της Επιτροπής Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών και του προέδρου της, Malcolm Harbour, σχετικά με την οδηγία για τις υπηρεσίες, στην οποία τα εθνικά κοινοβούλια συνεργάστηκαν με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Υπάρχουν και άλλα παραδείγματα, και το συγκεκριμένο εγχείρημα είναι πολύ σημαντικό.

Τέλος, θέλω να επιβεβαιώσω ότι η Επιτροπή θα συμμορφωθεί με την επιθυμία σας και θα ασκήσει τα καθήκοντά της με αποφασιστικό τρόπο, προκειμένου να εφαρμόσει αυτήν τη στρατηγική και να δημιουργήσει, μαζί σας, αυτήν τη νέα, περισσότερη βιώσιμη και δίκαιη ανάπτυξη υψηλότερης ποιότητας, στην οποία προσβλέπουν οι πολίτες.

  Ivaylo Kalfin, συντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπής Προϋπολογισμών. – (BG) Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμα μέλη της Επιτροπής, αν συζητούσαμε τη στρατηγική «Ευρώπη 2020» χωρίς να υφίσταται η οικονομική κρίση, όλα θα ήταν θαυμάσια. Το πρόβλημα είναι ότι κατά την τρέχουσα κρίση και μετά από όσα έχουν συμβεί, η στρατηγική «Ευρώπη 2020» δεν είναι αρκετά φιλόδοξη και δυναμική.

Το πρόβλημα το οποίο αφορούσαν όλες οι ερωτήσεις που τέθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες είναι το κατά πόσον υφίσταται επαρκής βαθμός συντονισμού, όπως συνέβαινε μέχρι και τώρα στις ευρωπαϊκές πολιτικές, ώστε να σημειώσει πρόοδο η Ευρωπαϊκή Ένωση. Όπως παρατηρούμε, αυτός ο συντονισμός είναι καλός σε περίοδο ανάπτυξης, κατά τη διάρκεια κρίσεων όμως δεν ανταποκρίνεται στις τρέχουσες ανάγκες. Εναλλακτικώς, πολλά ακόμη καθήκοντα πρέπει να μεταφερθούν, όχι μόνο ο συντονισμός αλλά και η λήψη αποφάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, έτσι ώστε η Ευρώπη να μπορέσει να θέσει πολύ πιο φιλόδοξους στόχους και να διαδραματίσει σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτόν τον συντονισμό.

Αυτό είναι το θεμελιώδες ερώτημα που καλούμαστε να απαντήσουμε. Αν δεν δώσουμε την κατάλληλη απάντηση, δεν θα μπορέσουμε να καθορίσουμε σωστά και το πρόγραμμα της στρατηγικής «ΕΕ 2020». Φρονώ ότι τις προσεχείς εβδομάδες οφείλουμε να εστιάσουμε την προσοχή μας κυρίως σε αυτό το ζήτημα.

  Othmar Karas, εξ ονόματος της Ομάδας PPE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμα μέλη της Επιτροπής, κυρίες και κύριοι, χαίρομαι ιδιαίτερα που βλέπω τον κ. Hahn, Επίτροπο αρμόδιο για θέματα περιφερειακής πολιτικής, και τον κ. Barnier, Επίτροπο αρμόδιο για την εσωτερική αγορά, να κάθονται ο ένας πλάι στον άλλον καθώς είναι αναγκαίο να μην φέρουμε σε αντιπαράθεση την περιφερειακή πολιτική με την εσωτερική αγορά. Απεναντίας, θα πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η μία θα συμπληρώνει την άλλη και ότι θα είναι αμφότερες ισχυρές, έτσι ώστε να επιτύχουμε τους στόχους της στρατηγικής «ΕΕ 2020».

Η «Ευρώπη 2020» πρέπει να αρχίσει εδώ και τώρα και δεν πρέπει να αποτελεί απλώς έναν κατάλογο στόχων. Η «Ευρώπη 2020» είναι ένα εγχείρημα για την προαγωγή της μεγέθυνσης και της απασχόλησης και χρειαζόμαστε συγκεκριμένα σχέδια, χρειαζόμαστε τα μέσα, τις διαδικασίες, καθώς και μηχανισμούς κυρώσεων, προκειμένου να υλοποιηθεί με επιτυχία. Είμαι πεπεισμένος ότι θα μπορέσουμε να υλοποιήσουμε την «Ευρώπη 2020» μόνο αν είμαστε έτοιμοι, αν η Ευρώπη είναι έτοιμη να προσεγγίσει την ΕΕ σαν να πρόκειται για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης! Μόνο αν σκεφτόμαστε κατ’ αυτόν τον τρόπο και αν ο καθένας από εμάς συνεισφέρει στην επιτυχία του συνόλου.

Η υλοποίηση της «Ευρώπης 2020» σημαίνει ότι είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε πράξη την πολιτική ένωση. Αυτό προϋποθέτει την ενίσχυση και διεύρυνση της νομισματικής ένωσης, την ενίσχυση και διεύρυνση της εσωτερικής αγοράς, αίροντας τα εμπόδια στη λειτουργία της και καλώντας τους πολίτες να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες που προσφέρει η Ευρώπη, να αξιοποιήσουν την Ευρώπη ώστε να υπερβούν τα σύνορα. Πρέπει να δημιουργήσουμε μια οικονομική ένωση η οποία θα είναι μέρος μιας πολιτικής, καθώς και μιας κοινωνικής ένωσης. Τίποτε από αυτά δεν είναι έτοιμο και υπάρχουν πολλές ακόμη πτυχές τις οποίες δεν έχουμε καν θίξει. Η «Ευρώπη 2020» είναι μια κοινοτική Ένωση, όχι μια εθνικιστική ή παρεμποδιστική Ευρώπη.

Απαιτούνται λοιπόν δημοσιονομική επισκόπηση, αξιολόγηση αντικτύπου σε επίπεδο ΕΕ, εφαρμογή της πράξης για τις μικρές επιχειρήσεις και, προφανώς, πολύ συγκεκριμένα ευρωπαϊκά προγράμματα για τη μεγέθυνση και την απασχόληση καθώς και διεύρυνση των ελευθεριών στους τομείς της εκπαίδευσης, της επιστήμης, της έρευνας και της καινοτομίας στην Ευρώπη.

(Ο ομιλητής δέχεται να απαντήσει σε ερώτηση στο πλαίσιο της διαδικασίας της γαλάζιας κάρτας σύμφωνα με το άρθρο 149, παράγραφος 8, του Κανονισμού)

  William (The Earl of) Dartmouth (EFD). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ρωτήσω τον κ. Karas αν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης στις οποίες αναφέρθηκε στην ομιλία του θα δημιουργηθούν με τη συναίνεση των λαών της Ευρώπης ή χωρίς τη συναίνεση των λαών της Ευρώπης.

  Othmar Karas (PPE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, όλοι όσοι εκπροσωπούμε τους πολίτες της Ευρώπης και βρισκόμαστε σε διαρκή επαφή μαζί τους έχουμε έναν στόχο: να εργαστούμε με τους πολίτες της Ευρώπης έτσι ώστε να αναπτύξουμε περαιτέρω την Ευρώπη για να την καταστήσουμε πιο ανταγωνιστική και να επιτύχουμε τη μεγέθυνση και την απασχόληση προς όφελος των πολιτών της Ευρώπης. Αν δεν αναλάβουμε από κοινού δράση ώστε να καταστούμε πιο ισχυροί και αν ο καθένας μεριμνά για τα δικά του συμφέροντα, αυτή η Κοινότητα δεν πρόκειται να ενισχυθεί, αλλά να αποδυναμωθεί, αυτήν την περίοδο επέκτασης της παγκοσμιοποίησης. Οι πολίτες είναι οι σημαντικότεροι σύμμαχοί μας για την επίτευξη των κοινών μας στόχων.

  Marita Ulvskog, εξ ονόματος της Ομάδας S&D. – (SV) Κύριε Πρόεδρε, η Ευρώπη για την οποία αποφασίζουμε σήμερα είναι επίσης η Ευρώπη που θα αποφασίσει για τη μορφή της ΕΕ το 2020. Οι αποφάσεις τις οποίες αρνούμαστε να λάβουμε σήμερα θα οδηγήσουν σε νέες κρίσεις. Οι αποφάσεις που θα λάβουμε σήμερα πρέπει να είναι μακροπρόθεσμες.

Αποτελεί σοβαρό πρόβλημα το ότι τόσες πολλές αποφάσεις εξακολουθούν να είναι κοντόφθαλμες και να διέπονται από μια δεξιά φιλοσοφία σύμφωνα με την οποία οι οικονομίες που διέρχονται κρίση υποβάλλονται σε δίαιτα λιμοκτονίας. Αποτελεί επίσης σοβαρό πρόβλημα το ότι συζητούμε για τις ελληνικές συντάξεις αντί για τη συμπεριφορά των μεγάλων τραπεζιτών και των κερδοσκόπων στις χρηματοπιστωτικές αγορές και τις αγορές ακινήτων. Πρέπει να διορθώσουμε αυτήν την κατάσταση, ειδάλλως η Ευρώπη την οποία θα δούμε το 2020 μπορεί να διέρχεται ακόμη πιο σοβαρή κρίση από αυτήν που βιώνουμε σήμερα.

Καλώ την Επιτροπή να καταβάλει σοβαρή προσπάθεια για αλλαγή πορείας έτσι ώστε να εγκαταλείψουμε την τυφλή πίστη μας στις λύσεις που προσφέρει η αγορά, να ρυθμίσουμε τις αγορές και να πραγματοποιήσουμε εκτεταμένες επενδύσεις στους τομείς οι οποίοι είναι ωφέλιμοι για όλους. Αυτό μπορεί να αφορά το δίκτυο μεταφορών, μπορεί να αφορά τον ενεργειακό εφοδιασμό ή μπορεί να αφορά άλλες σημαντικές λύσεις για ζητήματα στα οποία τα κράτη μέλη δεν μπορούν να ενεργήσουν μόνα τους αλλά πρέπει να παρέμβουν η ΕΕ και η Επιτροπή.

Ευελπιστώ επίσης ότι η Επιτροπή είναι έτοιμη να καταθέσει προτάσεις οι οποίες θα δείχνουν ότι αντιμετωπίζουμε με σοβαρότητα τη μετάβαση σε μια βιώσιμη κοινωνία. Με άλλα λόγια, ότι θα αναδιαρθρώσουμε τη βιομηχανία μας έτσι ώστε να είναι ανταγωνιστική και να μπορεί να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας. Αυτό δεν μπορούμε να το επιτύχουμε πείθοντας τους εαυτούς μας ότι μπορούμε να συνεχίσουμε να ακολουθούμε τις ίδιες παλιές τακτικές. Αυτό απαιτεί επίσης επενδύσεις, μπορεί όμως να έχει αντίκτυπο στον σημερινό αριθμό των 28 εκατομμυρίων καταγεγραμμένων ανέργων.

Καλώ επίσης την Επιτροπή να δείξει στους εργαζόμενους της ΕΕ τον σεβασμό που θα απαιτηθεί σε αυτήν την οικονομική κρίση προκειμένου να κερδίσουμε τη στήριξή τους και να δημιουργήσουμε μαζί τους μια ισχυρότερη και καλύτερη κοινωνία. Για να υπερβούμε αυτήν την κρίση, χρειαζόμαστε συνδικαλιστικά δικαιώματα, ενώ οι εργαζόμενοι της Ευρώπης πρέπει να γίνουν πραγματικοί μέτοχοι των εξελίξεων.

  Lena Ek, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, στο παρελθόν έλεγα ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει μια τριπλή κρίση, αναφερόμενη στις χρηματοοικονομικές αγορές, την απασχόληση και το κλίμα. Τώρα όμως, δυστυχώς, αντιμετωπίζουμε μια τετραπλή κρίση, αν προσθέσουμε την κρίση των κρατικών προϋπολογισμών. Αυτό δείχνει σαφώς με οδυνηρό τρόπο ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται επειγόντως όραμα. Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση έχει μέχρι στιγμής εστιαστεί στη δημιουργία νέων σχεδίων, χωρίς να διασφαλίζεται η ορθή λειτουργία τους. Φρονώ ότι είναι πλέον καιρός να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματά μας και να εργαστούμε για την εμβάθυνση των υφιστάμενων θεσμών. Τα σφάλματα που έχουν διαπραχθεί μπορούν να διορθωθούν και η Ένωση μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί υπέρ των πολιτών της και σε συνεργασία μαζί τους.

Η Ευρώπη χρειάζεται μια Ένωση που θα έχει το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον. Κατ’ εμέ, η πορεία που πρέπει να ακολουθεί είναι σαφής: θέλω μια Ευρώπη ανοικτή, συμμετοχική και οικολογική. Οι εμβληματικές προτάσεις στη στρατηγική «Ευρώπη 2020» της Επιτροπής είναι σημαντικά μέσα για τη δημιουργία αυτής της Ευρώπης, υπό την προϋπόθεση ότι θα τις εφαρμόσουμε στην πράξη. Και εδώ οφείλω να θέσω ορισμένα ερωτήματα.

Πρώτον, ο γενικός στόχος της στρατηγικής είναι η δημιουργία μιας πιο δυναμικής και ανταγωνιστικής οικονομίας. Σε ορισμένες χώρες, η συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας μπορεί να κινείται ακόμη και στο 40%, και αυτό είναι επονείδιστο. Η ύπαρξη αγοράς εργασίας στην οποία τα φύλα εκπροσωπούνται ισότιμα αποτελεί προϋπόθεση για την αντιμετώπιση των δημογραφικών προκλήσεων. Ευελπιστώ ότι το Συμβούλιο και η Επιτροπή θα αντιμετωπίσουν πραγματικά με σοβαρότητα το γεγονός ότι η ισότητα των φύλων έχει συμπεριληφθεί στα συμπεράσματα του Συμβουλίου εδώ και δύο μήνες. Μια συμμετοχική κοινωνία χρειάζεται περισσότερες θέσεις εργασίας. Η ανεργία είναι ο κύριος λόγος ύπαρξης της φτώχειας. Η ανεργία των νέων στην Ισπανία, η οποία κυμαίνεται στο 44%, είναι ολέθρια.

Έχουμε αμέτρητες ευκαιρίες δημιουργίας πράσινων θέσεων εργασίας, όμως οι πολιτικές μας πρέπει να κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Μια ενεργειακώς αποδοτική Ευρώπη αποτελεί επίσης κινητήρια δύναμη για την καινοτομία, και το ενεργειακό ισοδύναμο των συρμών μεγάλης ταχύτητα, των υπερδικτύων και των ευφυών δικτύων υψηλής τεχνολογίας αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

Οφείλω να συγχαρώ τη φιλελεύθερη Επίτροπο Neelie Kroes, καθώς ήταν η πρώτη που περιέγραψε πραγματικά μια σαφή εμβληματική πρόταση για την ψηφιακή στρατηγική, αναμένω δε εξίσου εμβριθές υλικό για τα υπόλοιπα εμβληματικά σχέδια πριν από τον Ιούνιο, έτσι ώστε να μπορέσουμε να συνεργαστούμε και ως προς τη λήψη αποφάσεων.

Εντούτοις, κύριε Επίτροπε, ενώ η στρατηγική της ΕΕ κινείται προς μία κατεύθυνση, η πρότασή σας για τον προϋπολογισμό κινείται, για να είμαστε ειλικρινείς, προς διαφορετική κατεύθυνση. Εκτός από τα περιφερειακά ταμεία, τα κοινωνικά ταμεία και το γεωργικό ταμείο, πρέπει να εκσυγχρονίσουμε και να επιτύχουμε τη συνεκτικότητα των κοινών μας μέσων πολιτικής. Χρειαζόμαστε διαφάνεια καθώς και τα ίδια στατιστικά στοιχεία, ενώ απαιτούνται επίσης κίνητρα και αντικίνητρα για τα κράτη μέλη, ώστε να μην δίνουν μόνο υποσχέσεις αλλά και να τις τηρούν. Αυτό είναι σημαντικό και για τους ευρωπαίους πολίτες και για εμάς εδώ στο Κοινοβούλιο. Πρέπει να ενισχύσουμε το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, ενώ υποστηρίζουμε πλήρως τη δέσμη μέτρων του Επιτρόπου Olli Rehn.

Προκειμένου να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη, όπως αναφέρατε, κύριε Επίτροπε, χρειαζόμαστε δείκτες για τις υπόλοιπες εμβληματικές προτάσεις. Έτσι θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη μας προς εσάς και την Επιτροπή, και ίσως, αν μπορέσουμε να συνεργαστούμε για τη λήψη αποφάσεων, η εμπιστοσύνη των πολιτών σε όλους μας.

  Pascal Canfin, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Barnier, στην ομιλία σας αναφέρατε την έκθεση του κ. Monti, η οποία σας υποβλήθηκε προ ολίγων ημερών.

Η έκθεση του κ. Monti περιλαμβάνει μια πολύ ενδιαφέρουσα πτυχή, η οποία συνίσταται στην έμφαση που δίνει στην πιεστική ανάγκη να προχωρήσουμε στο επόμενο στάδιο της φορολογικής συνεργασίας. Εξηγεί με σαφήνεια ότι τα κριτήρια του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης πρέπει μεν να τηρηθούν, αν όμως τηρηθούν αποκλειστικά και μόνο ως προς τις δαπάνες, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα προκληθεί ύφεση. Ως εκ τούτου, είναι κρίσιμο να χρησιμοποιηθούν και οι δύο πυλώνες και, ειδικότερα, ο φορολογικός πυλώνας, για να επιτραπεί στα κράτη μέλη να συγκεντρώσουν πρόσθετα έσοδα από τις οικονομικές δραστηριότητες και τους οικονομικούς παράγοντες η φορολογία των οποίων έχει μειωθεί επανειλημμένως τα τελευταία χρόνια: τα κέρδη από επιχειρήσεις, κεφάλαια και χρηματοπιστωτικές συναλλαγές.

Για να επιτευχθεί αυτό, ο συντονισμός σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι επιβεβλημένος. Αυτό είναι το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει η έκθεση του κ. Monti, η οποία υποβλήθηκε προ διημέρου. Ωστόσο, στη στρατηγική «ΕΕ 2020» την οποία παρουσίασε η Επιτροπή δεν γίνεται η παραμικρή αναφορά σε αυτό το ζήτημα. Στην ανακοίνωση του κ. Rehn, η οποία δημοσιεύθηκε προ ολίγων ημερών, δεν γίνεται η παραμικρή αναφορά σε αυτό το ζήτημα. Πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες, μία από τις θεμελιώδεις προστιθέμενες αξίες που μπορεί να προσφέρει σήμερα η Επιτροπή. Κάντε αυτό, και έτσι θα επιτευχθεί η διασύνδεση των επιμέρους πτυχών – η κ. Berès μόλις ανέφερε ότι αυτή η συζήτηση μοιάζει κάπως με χωνευτήρι· ο φορολογικός συντονισμός θα συμβάλει στη διασύνδεση της στρατηγικής «ΕΕ 2020», και των εκθέσεων για τη διακυβέρνηση της ζώνης του ευρώ, για την ενιαία αγορά, και για τα θέματα που άπτονται της απασχόλησης και της εκπαίδευσης.

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι, αν τηρήσουμε τους κανόνες του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης –το οποίο, παρεμπιπτόντως, είναι ζωτικής σημασίας– αλλά περιοριστούμε μόνο στην περικοπή δαπανών, τότε θα οδηγηθούμε σίγουρα σε κοινωνική οπισθοδρόμηση και οικονομική ύφεση.

Επομένως, το ερώτημά μου είναι πολύ σαφές: κύριε Barnier, ως εκπρόσωπος της Επιτροπής, ποιες προτάσεις θα καταθέσετε τις προσεχείς εβδομάδες; Πώς θα πείσετε τους συναδέλφους σας –αν υποθέσουμε ότι έχετε ήδη πεισθεί ο ίδιος– για την ανάγκη θέσπισης ενός σχεδίου δράσης, ενός σχεδίου φορολογικού συντονισμού το οποίο θα επιτρέψει και πάλι στα κράτη μέλη να αντλήσουν νέα έσοδα βάσει μιας σειράς συμφωνιών;

Ποιες είναι οι προτάσεις σας; Δεν έχετε το δικαίωμα να σιωπάτε. Η Επιτροπή έχει το δικαίωμα πρωτοβουλίας για τη θέσπιση νομοθεσίας, σήμερα όμως, για τα συγκεκριμένα θέματα, το εν λόγω δικαίωμα έχει καταστεί υποχρέωση.

  Malcolm Harbour, εξ ονόματος της Ομάδας ECR. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς, εξ ονόματος της πολιτικής μου ομάδας, θέλω να χαιρετίσω με ιδιαίτερη θέρμη όλες τις εκθέσεις, κυρίως όμως την έκθεση του κ. Grech, για την οποία ήμουν σκιώδης εισηγητής στην αρμόδια επιτροπή. Θα θίξω εντός ολίγου ορισμένες πτυχές αυτού του θέματος, όμως θέλω προηγουμένως να εκφράσω τη στήριξή μου για τα σχόλια της κ. Berès σχετικά με τον ευρύτερο χαρακτήρα της σημερινής μας συζήτησης. Από την άλλη πλευρά, όμως, είναι μια συζήτηση με μάλλον χαλαρή δομή. Υπήρξαν ορισμένες όντως σημαντικές παρεμβάσεις πολλών συναδέλφων, η αλήθεια είναι όμως, και αυτό το απευθύνω στην Επιτροπή και τον Επίτροπο Barnier, ότι το γεγονός αυτό αντικατοπτρίζει και τον χαρακτήρα του εγγράφου για τη στρατηγική «ΕΕ 2020». Περιλαμβάνει πολλές θαυμάσιες ιδέες, όμως είναι πολύ χαλαρή και, επιπλέον, επί του παρόντος δεν έχει αναπτυχθεί καθόλου ικανοποιητικά. Μίλησε για τις επτά εμβληματικές πρωτοβουλίες. Ακόμη, όμως, δεν γνωρίζουμε τις λεπτομέρειές τους.

Η πρώτη επισήμανσή μου, επομένως, είναι να σας παρακαλέσω να μεριμνήσουμε ώστε το Συμβούλιο να μην εγκρίνει τις λεπτομέρειες αυτής της πρότασης στην προσεχή συνεδρίασή του τον Ιούνιο, διότι δεν είναι ακόμη έτοιμη για έγκριση. Πρέπει να της αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο και να συνεργαστούμε για τη επεξεργασία των λεπτομερειών.

Η δεύτερη επισήμανσή μου αφορά την εκτίμηση ότι πρέπει να καταστήσουμε την επανεκκίνηση της ενιαίας αγοράς όγδοη εμβληματική πρωτοβουλία. Αυτό δεν πρόκειται να περιπλέξει υπερβολικά τα πράγματα, καθώς όφειλε να είναι η υπ’ αριθμόν ένα πρωτοβουλία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούσατε τη δήλωση του κ. Grech ότι υπάρχουν δυνατότητες για τη δημιουργία θέσεων εργασίας, την ενθάρρυνση της καινοτομίας και τη μετάβαση σε μια πιο βιώσιμη οικονομία, όμως πρέπει να εξασφαλίσουμε τη στήριξη των πολιτών και των καταναλωτών για την εν λόγω πρόταση.

Αυτό σχετίζεται και με το ερώτημα που απηύθυνε στον κ. Karas προ ολίγου ο κόμης του Dartmouth. Οι πολίτες πρέπει να πεισθούν για τη χρησιμότητα αυτής της διαδικασίας, όμως εξαρτάται και από τους ίδιους. Αυτοί είναι που θα αντλήσουν τα οφέλη. Διαθέτουμε αυτό το μέσο το οποίο προσφέρει τεράστιες δυνατότητες και, κυρίως υπό το πρίσμα των δημόσιων προϋπολογισμών που εξακολουθούν να αντιστοιχούν στο 16% της ευρωπαϊκής οικονομίας, γιατί δεν χρησιμοποιούμε τους προϋπολογισμούς δημόσιων προμηθειών μας για να προωθήσουμε την καινοτομία, να αγοράσουμε αυτές τις νέες τεχνολογίες, και να ενθαρρύνουμε τις ΜΜΕ να τις χρησιμοποιήσουν; Αυτή είναι η λιγότερο αναπτυγμένη από όλες τις μεγάλες πολιτικές μας. Σήμερα ακούσαμε τις τοποθετήσεις του κ. Barnier και του κ. Grech, ενώ διαφωτιστική υπήρξε και η αναφορά στην έκθεση του κ. Monti. Έχουμε τα μέσα, όμως πρέπει να τα θέσουμε σε εφαρμογή.

  Gabriele Zimmer, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, διανύουμε την καθοριστικότερη κρίση που έχει βιώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση στην ιστορία της, εντούτοις σχεδόν όλες οι αποφάσεις για τους στρατηγικούς προσανατολισμούς λαμβάνονται σε επίπεδο κυβερνήσεων. Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιτράπηκε να διαδραματίσει κάποιον περιφερειακό ρόλο, αλλά μέχρις εκεί.

Ξανά και ξανά, ολόκληρη η σημερινή συζήτηση περιστρέφεται γύρω από ειδικά ζητήματα που αφορούν τη στρατηγική «Ευρώπη 2020» για την απασχόληση και την ανάπτυξη, η οποία δίνει την εσφαλμένη εντύπωση ότι συζητούμε για το μέλλον της Ευρώπης και την πορεία της περαιτέρω εξέλιξής της. Μπορούμε ίσως να υποβάλλουμε προφορικές ερωτήσεις για την πολιτική σημασία της στρατηγικής «ΕΕ 2020» στο πλαίσιο της τρέχουσας οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης, όμως δεν μας επιτρέπεται να προβάλουμε τις απαιτήσεις μας κατά τρόπο που να επηρεάζει και να τροποποιεί αυτήν τη στρατηγική, να διορθώσουμε τις ελλείψεις ή, ενδεχομένως, ακόμη και να μεταβάλουμε τις προτεραιότητες.

Αντί να συμμετέχουμε σε αυτό το στρατηγικό σημείο καμπής, παρατηρούμε ότι σχεδόν όλα τα θέματα που συζητήσαμε σε τούτο το Σώμα τους τελευταίους μήνες παγιδεύονται στα παιχνίδια ισχύος μεταξύ των θεσμικών οργάνων παρά την ύπαρξη, ίσως όμως και εξαιτίας της ύπαρξης, της Συνθήκης της Λισαβόνας. Η κατάσταση αυτή έχει αποβεί κυρίως εις βάρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Τόσο η στρατηγική «ΕΕ 2020» όσο και, για παράδειγμα, οι ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση, στις οποίες αναφέρθηκε η πρόεδρος της Επιτροπής Απασχόλησης, αντιμετωπίζουν το Κοινοβούλιο ως όργανο το οποίο πρέπει απλώς να ενημερώνεται ή να γνωμοδοτεί.

Επίσης, όλες οι επιμέρους εκθέσεις που κατατέθηκαν εδώ σήμερα απέχουν πολύ από το να παρουσιάζουν μια συνολική εικόνα των απαιτήσεων ή των θέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την ευρωπαϊκή στρατηγική. Θέλουμε να εισηγηθούμε μια ολόκληρη σειρά συγκεκριμένων αλλαγών.

Κατά την τελευταία κοινοβουλευτική περίοδο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απηύθυνε συγκεκριμένα αιτήματα στο Συμβούλιο και τα κράτη μέλη όσον αφορά την καταπολέμηση της φτώχειας, τη θέσπιση παροχών ελαχίστου εισοδήματος και την καθιέρωση κατώτατου μισθού ενάντια στη φτώχεια σε επίπεδο ΕΕ. Τίποτε από όλα αυτά δεν έχει ενσωματωθεί στη στρατηγική. Απεναντίας: υπάρχει ακόμη και κίνδυνος στόχοι όπως η καταπολέμηση της φτώχειας και η μείωσή της κατά 25% να εξαφανιστούν από το κείμενο της τρέχουσας στρατηγικής, επειδή δεν συνάδουν με τις ικανότητες και τα συμφέροντα των κρατών μελών ή των κυβερνήσεων.

Ακόμη και το ιστορικό της ΕΕ στον τομέα της απασχόλησης την τελευταία δεκαετία καταδεικνύει σαφώς ότι, ιδίως, οι άτυπες και επισφαλείς θέσεις απασχόλησης έχουν αυξηθεί στο 60%. Ωστόσο, η τεράστια αύξηση του αριθμού των άτυπων θέσεων απασχόλησης θα πρέπει να μας ωθήσει να διαμορφώσουμε ένα πρότυπο στη στρατηγική και τις κατευθυντήριες γραμμές το οποίο να προσανατολίζεται στη δημιουργία θέσεων εργασίας που να είναι ασφαλείς και να προστατεύουν έναντι της φτώχειας. Αυτό, μάλιστα, είναι ένα θεμελιώδες αίτημα που μας απασχολεί εν προκειμένω.

Ωστόσο, όσο η Ευρωπαϊκή Ένωση, τα θεσμικά όργανα και οι συγκεκριμένες πολιτικές τους δεν στέλνουν μηνύματα προς όσους περιθωριοποιούνται, ζουν σε συνθήκες φτώχειας ή μένουν άνεργοι, ή σε νέους ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν καμία προοπτική για το μέλλον, δεν θα μπορέσουμε να πείσουμε αυτές τις ομάδες ότι μια κοινή Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα εγχείρημα το οποίο διασφαλίζει το μέλλον. Αυτό είναι ένα δημοκρατικό έλλειμμα το οποίο καθόλου δεν απασχολεί την τρέχουσα στρατηγική «ΕΕ 2020» και το οποίο οφείλουμε να καταπολεμήσουμε μαζί με τους πολίτες μας.

  Bastiaan Belder, εξ ονόματος της Ομάδας EFD. – (NL) Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και η ζώνη του ευρώ δημιουργούν μια σοβαρή κατάσταση, η οποία απαιτεί διαρθρωτική προσέγγιση. Η προτεινόμενη στρατηγική «ΕΕ 2020», η οποία σκοπό έχει να συμβάλει στην οικονομική μεγέθυνση και την απασχόληση, προσπαθεί να προσφέρει αυτήν την προσέγγιση.

Η στρατηγική ορθώς καλύπτει το θέμα των υγιών δημόσιων οικονομικών. Ωστόσο, η πρωτοβουλία θα είναι χρήσιμη μόνο εφόσον πληρούνται δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η λειτουργία του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης πρέπει να ενισχυθεί έτσι ώστε να μην επαναληφθούν παρόμοιες καταστάσεις. Επομένως, δεν είναι μόνο ζήτημα μηχανισμών και κανόνων, αλλά και νοοτροπίας. Το στοιχείο που έχει κρίσιμη σημασία είναι τα κράτη μέλη να τηρούν τις δημοσιονομικές τους δεσμεύσεις, όπως επεσήμανα κατά τη διάρκεια διάσκεψης στην Αθήνα την περασμένη εβδομάδα.

Είναι ευπρόσδεκτο το ότι τα κράτη μέλη θα μπορούν να ζητούν από άλλα κράτη μέλη να λογοδοτούν με πιο έντονο τρόπο στους κόλπους του Συμβουλίου όσον αφορά τις απαιτούμενες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για την αποκατάσταση της τάξης στα δημόσια οικονομικά τους. Κατά τη γνώμη μου, η ενίσχυση του οικονομικού συντονισμού πρέπει να καλύπτει και αυτήν την πτυχή.

Η δεύτερη προϋπόθεση στην οποία θέλω να επιστήσω την προσοχή αφορά το ότι είναι ανεπιθύμητο να στρέφει την προσοχή της η Ευρωπαϊκή Ένωση στους τομείς πολιτικής των κοινωνικών υποθέσεων, της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής. Οι στόχοι σε αυτά τα πεδία δεν μπορούν να επιβληθούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο· και πολύ σωστά δεν μπορούν. Διαπιστώσαμε και στην περίπτωση της στρατηγικής της Λισαβόνας ότι μια τέτοια προσέγγιση δεν ευδοκιμεί. Και στην προκειμένη περίπτωση η αλήθεια είναι ότι η αυτοσυγκράτηση δείχνει το αφεντικό· το ευρωπαϊκό αφεντικό.

  Barry Madlener (NI). – (NL) Σήμερα συζητούμε την οικονομία της Ευρώπης από μακροπρόθεσμη προοπτική, καθώς και τους τρόπους επίτευξης βιώσιμης οικονομικής μεγέθυνσης. Όταν τα θέματα αυτά τα συζητά η Ευρώπη, δεν κοιμάμαι και τόσο ήσυχα, μιας και η Ευρώπη δεν έχει προτείνει πολύ σημαντικά πράγματα μέχρι στιγμής. Υπενθυμίζω στο Σώμα τη στρατηγική της Λισαβόνας, βάσει της οποίας η Ευρώπη συμφώνησε να καταστεί η πιο ανταγωνιστική οικονομία ανά την υφήλιο. Αυτό αποδείχθηκε, φυσικά, ότι απέτυχε πλήρως.

Το μόνο πράγμα που κατάφερε αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν να αυξήσει τη γραφειοκρατία, να δημιουργήσει περιττούς κανόνες –ιδίως στη χώρα μου, τις Κάτω Χώρες– και να επιφέρει αυξήσεις της φορολογίας, μαζική μετανάστευση, εγκληματικότητα και ανασφάλεια. Επιπλέον, ας δούμε και τον κατάλογο των χωρών οι οποίες προσδοκούν να ενταχθούν στην ΕΕ και με τις οποίες καθόμαστε καθημερινά γύρω από το ίδιο τραπέζι: Αλβανία, Βοσνία, Τουρκία –όλες χώρες φτωχές, μουσουλμανικές, και με τεράστια επίπεδα διαφθοράς και εγκληματικότητας– και Ισλανδία – ένα κράτος χρεοκοπημένο.

Εξάλλου, καθημερινά στο παρόν Σώμα ακούμε μέλη της Ομάδας των Πρασίνων / Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας και της Ομάδας της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ακόμη και της Ομάδας της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη, να δηλώνουν ότι χρειαζόμαστε μια πράσινη οικονομία, ότι πρέπει να προσφέρουμε επιδοτήσεις ύψους δισεκατομμυρίων ευρώ για ανεμογεννήτριες και πράσινη ηλεκτρική ενέργεια, παρόλο που η βιομηχανία μας καθίσταται όλο και λιγότερο ανταγωνιστική έναντι της Κίνας, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ινδίας.

Σας εκπλήσσει το ότι η οικονομία μας παραμένει στάσιμη; Υπάρχει μόνο μία συνταγή για μια οικονομικά ισχυρή Ευρώπη, και αυτή απαιτεί λιγότερη γραφειοκρατία και λιγότερους υπαλλήλους στις Βρυξέλλες, καθώς και λιγότερη γραφειοκρατία στα κράτη μέλη· περικοπές αντί για αυξήσεις φόρων, αλλά και τερματισμό της μαζικής μετανάστευσης. Η Ελλάδα, προφανώς, πρέπει να αποβληθεί από τη ζώνη του ευρώ. Ας κοιτάξουμε για μία φορά τους εαυτούς μας στον καθρέφτη και ας ρωτήσουμε τους βουλευτές του ΕΚ που βρίσκονται εδώ: τι κάνατε τα τελευταία χρόνια για να υποχρεώσετε την Ελλάδα να τηρήσει τις δεσμεύσεις της βάσει του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης; Γνωρίζω ήδη την απάντησή σας: τίποτε απολύτως. Όλοι κοιμόσαστε εδώ τη στιγμή που χώρες όπως η Ελλάδα, οι οποίες λαμβάνουν δισεκατομμύρια κάθε έτος από την Ευρώπη, σπαταλούσαν αυτά τα χρήματα και διόγκωναν ανεξέλεγκτα την κυβέρνηση.

Αν η Ευρώπη δεν επιτύχει σε αυτόν τον τομέα, προβλέπω ότι η χώρα μου, οι Κάτω Χώρες –καθώς και η Γερμανία– θα εγκαταλείψουν τη ζώνη του ευρώ.

  Gunnar Hökmark (PPE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, η δέσμη μέτρων χρηματοδοτικής στήριξης που παρουσιάστηκε σχεδόν πριν από δύο εβδομάδες ήταν απαραίτητη, αλλά δεν αποτελεί τη λύση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Ευρώπη. Τώρα απαιτείται ανάληψη δράσης, λήψη αποφάσεων και αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στα δημόσια οικονομικά. Θα έλεγα ότι πρέπει να συζητήσουμε τη στρατηγική για το 2020, όμως χρειαζόμαστε ακόμη περισσότερο μια στρατηγική για το 2010, η οποία να περιγράφει τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την επαναφορά της μεγέθυνσης, την ελάττωση των ελλειμμάτων και τη δημιουργία αισιοδοξίας.

Ωστόσο, η αναγκαία μεγέθυνση δεν πρόκειται να επιτευχθεί αν δεν αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στα δημόσια οικονομικά. Ως προς την πτυχή αυτή, οι Σοσιαλιστές αποτυγχάνουν. Υπερασπίζονται τις ίδιες πολιτικές οι οποίες οδήγησαν στα ελλείμματα και την κρίση στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία και άλλες χώρες. Ο εισηγητής, κ. Hoang Ngoc, υποστηρίζει ότι πρέπει να παρατείνουμε την εφαρμογή αυτών των πολιτικών και ότι πρέπει να μειώσουμε τα ελλείμματα αργότερα. Η κ. Ulvskog από τη Σουηδία συνιστά αύξηση των δαπανών. Οι Σοσιαλιστές έχουν καταστεί απειλή για την ευημερία, την ανάκαμψη και τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης τις οποίες έχει ανάγκη η Ευρώπη. Σας διαβεβαιώνω ότι, εκεί όπου οι Σοσιαλιστές αποτυγχάνουν, εμείς στην Ομάδα του ΕΛΚ θα υποστηρίξουμε με σθένος τα μέτρα που απαιτείται να ληφθούν – μείωση των ελλειμμάτων, αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και μεταρρυθμίσεις με σκοπό τη μεγέθυνση και τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης. Αυτό θα χρειαστεί η Ευρώπη, και εμείς θα λάβουμε με γενναιότητα τις δύσκολες αποφάσεις και θα αναλάβουμε τις ευθύνες μας εκεί όπου οι άλλοι αποτυγχάνουν.

  Alejandro Cercas (S&D). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, θέλω να αφιερώσω λίγα δευτερόλεπτα από τον χρόνο μου για να πω στον συνάδελφο που μίλησε προηγουμένως να πάει στην Ελλάδα και να ρωτήσει ποιος ευθύνεται για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν εκεί σήμερα οι εργαζόμενοι. Δεν περιμένουν λύσεις από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες). Όχι, κύριε. Προσβλέπουν σε πραγματική πολιτική αλλαγή, όπως αυτήν την οποία μπορεί να επιφέρει η στρατηγική για το 2020.

Αν η ανάλυσή μας είναι εσφαλμένη, οι λύσεις μας θα είναι εξίσου εσφαλμένες. Η ανάλυση στην οποία πρέπει να καταλήξουμε είναι ότι η Ευρώπη πάσχει σοβαρά λόγω απληστίας, απουσίας ρυθμιστικού πλαισίου, έλλειψης οικονομικής διακυβέρνησης, ανεπάρκειας εκπαιδευμένου και συνεκτικού πληθυσμού, ελλείμματος κοινωνικής δικαιοσύνης, μειωμένης οικονομικής ανάπτυξης, χαμηλής ανάπτυξης της απασχόλησης καθώς και λόγω της ύπαρξης τεράστιου ανειδίκευτου δυναμικού εκτός της αγοράς εργασίας.

Κύριε Πρόεδρε, οι προσπάθειές μας την προσεχή δεκαετία πρέπει να αποβλέπουν στην αύξηση του αριθμού των εργαζομένων και στη διασφάλιση της καλύτερης προετοιμασίας του πληθυσμού, μέσω της εκπαίδευσης, προκειμένου να κερδηθεί η μάχη της παραγωγικότητας. Η Ευρώπη δεν πρόκειται να κερδίσει τη μάχη της ανταγωνιστικότητας αν δεν κερδίσει πρώτα τη μάχη της παραγωγικότητας. Δεν πρόκειται να εξασφαλίσουμε τη θέση μας στην παγκόσμια οικονομία μειώνοντας τους μισθούς και καταστρέφοντας τα κοινωνικά πρότυπα, αλλά αυξάνοντας τα επίπεδα των γνώσεών μας, και ενισχύοντας την αλληλεγγύη και την κοινωνική συνοχή στην κοινωνία μας. Αυτά είναι τα πλεονεκτήματά μας. Πρέπει να μετατρέψουμε την Ευρώπη σε πραγματικά ενωμένη ήπειρο, με σαφή προσανατολισμό, σαφείς στόχους, με οικονομική διακυβέρνηση η οποία δεν θα μας επιτρέπει απλώς να ανταποκρινόμαστε στα επείγοντα προβλήματα του παρόντος, αλλά και στις προκλήσεις του μέλλοντος.

Αυτές είναι οι ελπίδες μας. Αυτές είναι οι ελπίδες τις οποίες έχει διατυπώσει μια σεβαστή πλειονότητα μεταξύ των μελών της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, αγνοώντας τις σειρήνες όσων επιθυμούν να επιστρέψουμε στην αντίληψη «ο καθένας για τον εαυτό του», καταστρέφοντας έτσι την αλληλεγγύη με όλους τους υπόλοιπους.

Η ελπίδα μας, κύριε Πρόεδρε, είναι αυτή: ότι η στρατηγική για το 2020 θα γίνει κτήμα όλων των ευρωπαίων πολιτών, οι οποίοι μας ζητούν περισσότερες θέσεις εργασίας, απασχόληση υψηλότερης ποιότητας και οικονομική διακυβέρνηση και φορολογική ενοποίηση. Η οικονομική ενοποίηση είναι καλή, όμως απαιτούνται συγχρόνως κοινωνική και οικονομική ενοποίηση, διαφορετικά δεν πρόκειται να πετύχουμε τίποτε.

  Michael Theurer (ALDE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Επίτροποι, κυρίες και κύριοι, όπως ακούσαμε, οι χρηματοπιστωτικές αγορές πρέπει να υπαχθούν σε ένα νέο ρυθμιστικό πλαίσιο έτσι ώστε στο μέλλον να αποφύγουμε τις υπερβολές που οδήγησαν στην κρίση.

Ωστόσο, αν υπογραμμίσουμε τις υποκείμενες αιτίες του χρέους των κυβερνήσεων, θα καταστεί σαφές ότι, εδώ στο Κοινοβούλιο, μιλάμε πάρα πολύ για το δημόσιο χρέος και ελάχιστα για το πώς μπορούμε να εξασφαλίσουμε την ευημερία και την ανάπτυξη. Τι καθορίζει την ανάπτυξή μας; Η ανάπτυξη και η ευημερία μας εξαρτώνται από τη δυνατότητα των ανθρώπων στην Ευρωπαϊκή Ένωση να αναπτύσσουν προϊόντα και να παράγουν νέες ιδέες οι οποίες έχουν ζήτηση και στην παγκόσμια αγορά.

Συνεπώς, πολύ εύστοχα ένα από τα κεφάλαια της στρατηγικής «ΕΕ 2020» είναι η Ένωση Καινοτομίας. Πρέπει να επικεντρώσουμε τις προσπάθειές μας σε επενδύσεις και στην ενίσχυση της έρευνας και ανάπτυξης. Συγχρόνως, είναι σημαντικό να ενισχύσουμε τις συνέργειες μεταξύ της χρηματοδότησης της έρευνας και της πολιτικής για την περιφερειακή ανάπτυξη. Σε αυτούς τους τομείς θα μπορούσαν να επιτευχθούν πολύ περισσότερα αποτελέσματα. Συμφωνώ με τους Φιλελεύθερους και το γερμανικό Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (FDP) ως προς το ότι πρέπει να επικεντρώσουμε την προσοχή μας στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Πρέπει να μεριμνήσουμε ώστε, ως Ευρωπαϊκή Ένωση, να δαπανούμε τα κονδύλιά μας κατά τρόπο που να επιτρέπει την πρόσβαση των ΜΜΕ σε αυτά καθώς και τη μεταφορά τεχνολογίας μεταξύ των πανεπιστημίων και τεχνικών σχολών και των ΜΜΕ. Πρέπει να ενθαρρύνουμε τους πολίτες να παίρνουν το μέλλον τους στα χέρια τους μέσω προσωπικής υπευθυνότητας και πρωτοβουλίας. Οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας· αυτές πρέπει να δημιουργούνται από την ίδια την οικονομία.

  Elisabeth Schroedter (Verts/ALE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Επίτροποι, κυρίες και κύριοι, είναι σαφές ότι αναγνωρίζετε ότι η στροφή προς ένα πρότυπο πράσινης οικονομικής ανάπτυξης πρέπει να αρχίσει τώρα, διότι η αλλαγή του κλίματος θα θέσει σε κίνδυνο την οικονομική επιτυχία της ΕΕ.

Ωστόσο, το στοιχείο που απουσιάζει από τη στρατηγική «Ευρώπη 2020» είναι η σύνδεση μεταξύ της περιβαλλοντικής αλλαγής στην οικονομία και μιας πράσινης στρατηγικής για την απασχόληση. Υπάρχουν μελέτες οι οποίες καταδεικνύουν ότι μπορούν να δημιουργηθούν οκτώ εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας μέσω της ενεργειακής μετάβασης και μόνο. Επομένως, στο πλαίσιο της στρατηγικής «ΕΕ 2020», χρειαζόμαστε μια πρωτοβουλία για πράσινες θέσεις εργασίας. Η πρωτοβουλία αυτή πρέπει να λάβει τη μορφή συγκεκριμένων μέτρων και ολοκληρωμένων κατευθυντήριων γραμμών. Συνεπώς, χρειαζόμαστε σταθερά νομικά και πολιτικά πλαίσια, έτσι ώστε οι επενδυτές να επενδύουν όντως σε πράσινες θέσεις εργασίας. Αυτό περιλαμβάνει εξίσου τη δημιουργία διασυνδέσεων μεταξύ της έρευνας και ανάπτυξης και της οικονομίας, της προαγωγής θυλάκων καινοτομίας και της δυνατότητας προώθησης τέτοιων θυλάκων σε μειονεκτούσες περιφέρειες. Αυτή είναι η θέση που υποστηρίζεται στο κείμενο της έκθεσης van Nistelrooij, με την οποία συμφωνώ και εγώ. Παρότι δεν συμφωνώ με όσους θέλουν να επιβάλουν εκ των άνω απαιτήσεις στις περιφέρειες όσον αφορά το πρόγραμμα διάθεσης των κονδυλίων, η δυναμική την οποία παρέχουν η έκθεση αυτή και οι κατατεθείσες προτάσεις κινούνται ωστόσο προς την ορθή κατεύθυνση και θα συμβάλουν στη δημιουργία πράσινων θέσεων εργασίας.

Εντούτοις, στο πλαίσιο της στρατηγικής για την απασχόληση, πρέπει να εστιάσουμε εξίσου την προσοχή μας στη διαμόρφωση της διαδικασίας μετάβασης σε μια πράσινη οικονομία, στην εξασφάλιση της στήριξης των εργαζομένων και στην προετοιμασία τους για τη μετάβαση. Αυτά τα σχόλια τα απευθύνω στον Επίτροπο Andor. Κατά βάση, η διάρθρωση των κατευθυντήριων γραμμών για την απασχόληση που έχουν κατατεθεί είναι ορθή και ισορροπημένη. Το γεγονός ότι η εκπαίδευση έχει υπογραμμιστεί ως τομέας ιδιαίτερης εστίασης έχει μεγάλη σημασία. Αυτός ο τομέας προσφέρει τεράστιες ευκαιρίες για την έξοδο από τον φαύλο κύκλο της φτώχειας. Αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο μιας στρατηγικής για την πράσινη απασχόληση και κατά τον τρόπο αυτόν έχει καίρια σημασία για την επιτυχία της στρατηγικής «ΕΕ 2020». Ωστόσο, πρέπει να επιφέρουμε και βελτιώσεις στις κατευθυντήριες γραμμές. Οι κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση μπορούν να διαδραματίσουν αποφασιστικό ρόλο, βοηθώντας μας να αξιοποιήσουμε πραγματικά τη δυναμική των πράσινων θέσεων εργασίας.

  Konrad Szymański (ECR). – (PL) Πολύ διαφορετικά συμπεράσματα μπορούν να αντληθούν από την αργή οικονομική ανάπτυξη της Ευρώπης και την κατάρρευση την οποία προκάλεσε η κρίση. Σίγουρα μπορεί να συμφωνήσει κανείς με όσους στο Σώμα ζητούν τη μείωση των επιβαρύνσεων που επιφέρουν οι παραχωρήσεις, οι διοικητικές διατάξεις και οι υποχρεώσεις ενημέρωσης τις οποίες δημιουργούν τα κράτη μέλη αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση και το παρόν Κοινοβούλιο. Εντούτοις, υπάρχει κίνδυνος εφαρμογής μιας θεραπείας η οποία είναι πολύ χειρότερη από την ίδια την ασθένεια. Ένα τέτοιο μέτρο που θα μπορούσε να αποδειχθεί επιζήμιο για την ευρωπαϊκή ανάπτυξη θα ήταν η αύξηση του ρόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πεδίο της φορολογικής συνεργασίας και συντονισμού, και η φορολογική εναρμόνιση που θα προέκυπτε από αυτήν τη διαδικασία. Ο φορολογικός ανταγωνισμός, όπως και κάθε είδος ανταγωνισμού, είναι καλός για τους πολίτες και τις αγορές. Δημιουργεί ευκαιρίες για καλύτερα αποτελέσματα, και είναι σημαντικός παράγοντας για την ανταγωνιστικότητά μας σε διεθνές επίπεδο. Ως εκ τούτου, οι κοινές ελευθερίες και η κοινή αγορά, και όχι η διεύρυνση των αρμοδιοτήτων της Ένωσης, θα πρέπει να αποτελούν την κεντρική αρχή της οικονομικής πολιτικής της Ένωσης.

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL). – (PT) Κύριε Πρόεδρε, θα θέλαμε να επισημάνουμε σε αυτήν τη συζήτηση ότι είναι καιρός να σταματήσουμε να παίζουμε με τις λέξεις και να μιλήσουμε για τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η πλειονότητα των γυναικών και ανδρών στις χώρες μας· να μιλήσουμε για την ανθρώπινη δυστυχία· για τα περισσότερα από 85 εκατομμύρια άτομα που ζουν σε συνθήκες φτώχειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία είναι μία από τις πλουσιότερες περιοχές του κόσμου και στην οποία εξακολουθούν να αποκομίζονται σκανδαλώδη κέρδη, χωρίς να λαμβάνεται κανένα μέτρο ελέγχου τους. Θέλουμε να μιλήσουμε για την απουσία εργασιακής ασφάλειας και τις ανεπαρκείς αμοιβές των εργαζομένων· για τους νέους άνδρες και γυναίκες που δεν μπορούν να βρουν εργασία· για τα 23 εκατομμύρια ανέργους. Θέλουμε να μιλήσουμε για τους ηλικιωμένους από τους οποίους αφαιρούν τη δυνατότητα αξιοπρεπούς συνταξιοδότησης και για τα παιδιά το μέλλον των οποίων υποθηκεύεται.

Πρέπει να είμαστε σαφείς: αυτό που προτείνεται με τη στρατηγική «Ευρώπη 2020» είναι η ίδια πορεία που ακολουθούνταν και όταν άρχισε η κρίση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν ήθελε να αναλύσει τις αιτίες της τρέχουσας κατάστασης ή να ερμηνεύσει τις συνέπειες των κεντρικών χαρακτηριστικών των πολιτικών τις οποίες ακολούθησε κατά την εφαρμογή της στρατηγικής της Λισαβόνας: ελευθέρωση ολόκληρων τομέων της οικονομίας, περιλαμβανομένων των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, και ευελιξία του εργατικού δυναμικού, την οποία αποκαλεί «ευελισφάλεια».

Τώρα επιδιώκουν να δημιουργήσουν προϋποθέσεις περαιτέρω συγκέντρωσης του πλούτου χρησιμοποιώντας διάφορες οδηγίες οι οποίες διευκολύνουν την ιδιωτικοποίηση στρατηγικών τομέων της οικονομίας, και επιτίθενται κατά δημόσιων υπηρεσιών οι οποίες ενδιαφέρουν οικονομικούς παράγοντες στους τομείς της υγείας, της κοινωνικής ασφάλισης και της εκπαίδευσης· οτιδήποτε μπορεί να αποφέρει κέρδος. Προτιμούν να αποσιωπούν το ότι μόνο η απομάκρυνση από τέτοιες πολιτικές θα μας επιτρέψει να αλλάξουμε πορεία, και ότι μόνο έτσι μπορεί να επιτευχθεί η κοινωνική πρόοδος. Παρ’ όλα αυτά, εμμένουμε στην ανάγκη τερματισμού αυτών των πολιτικών και δηλώνουμε ότι είναι καιρός να εγκαταλειφθεί το σύμφωνο σταθερότητας και να αντικατασταθεί από ένα πρόγραμμα κοινωνικής ανάπτυξης και προόδου. Το πρόγραμμα αυτό πρέπει να δίνει προτεραιότητα στην παραγωγή, σε δημόσιες υπηρεσίες υψηλής ποιότητας, στη δημιουργία θέσεων εργασίας με δικαιώματα, αξιοπρεπείς μισθούς, συντάξεις και όρους συνταξιοδότησης, κοινωνική ένταξη, και δίκαιη διανομή και κατανομή του πλούτου. Οι προτεραιότητες αυτές θα απαιτήσουν πραγματική οικονομική και κοινωνική συνοχή, με σαφείς ενισχύσεις από τον προϋπολογισμό της Ένωσης, αλληλεγγύη, δημόσιες πολιτικές, καθώς και έλεγχο των βασικών τομέων της οικονομίας από το κράτος.

Είμαστε βέβαιοι ότι οι εργαζόμενοι και οι λαοί θα συνεχίσουν να αγωνίζονται γι’ αυτά, για παράδειγμα στην Ελλάδα αύριο ή στην Πορτογαλία στις 29 Μαΐου· χαιρετίζουμε λοιπόν από τούτο το βήμα τον αγώνα τους.

  William (The Earl of) Dartmouth (EFD). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, αναμφίβολα η στρατηγική για το 2020 λέει πολλά ενδιαφέροντα πράγματα, όμως στο πλαίσιο της διεύρυνσης, έως το 2020, στην ΕΕ θα έχουν ενταχθεί πέντε νέες χώρες και κατά πάσα πιθανότητα οκτώ. Ήδη στην ΕΕ του 2010, δώδεκα χώρες είναι καθαροί συνεισφέροντες στην ΕΕ. Τα υπόλοιπα 15 κράτη μέλη λαμβάνουν ενισχύσεις.

Κανένα από τα νέα κράτη δεν φαίνεται πιθανό να ανήκει στους συνεισφέροντες. Επομένως, το 2020 ενδέχεται να υπάρχουν τουλάχιστον 23 χώρες οι οποίες θα λαμβάνουν ενισχύσεις. Έως το 2020, λοιπόν, η ΕΕ θα έχει μετατραπεί, στην πράξη, σε ένωση αναδιανομής εισοδήματος, η οποία θα μεταφέρει χρήματα από δώδεκα συνεισφέρουσες χώρες σε 23 επιδοτούμενες χώρες. Δυστυχώς, και αδίκως, ο φορολογούμενος του Ηνωμένου Βασιλείου έχει παγιδευτεί σε αυτό το σύστημα. Το συγκριτικά φτωχό Ηνωμένο Βασίλειο είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος συνεισφέρων στον προϋπολογισμό της ΕΕ.

Στις τελευταίες περιφερειακές εκλογές στη Γερμανία, οι ψηφοφόροι της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας είπαν «όχι» στον εκλογικό τους συνασπισμό, λέγοντας επίσης «όχι» σε αυτήν την ένωση αναδιανομής εισοδήματος. Οι ψηφοφόροι σε άλλες συνεισφέρουσες χώρες θα πουν επίσης «όχι» την προσεχή δεκαετία. Έως το 2020, το χάσμα θα είναι αγεφύρωτο. Δεν είναι προς το εθνικό συμφέρον του Ηνωμένου Βασιλείου να επικρατεί οικονομικό χάος στην άλλη πλευρά του στενού της Μάγχης, εντούτοις, αν δεν σταματήσει αμέσως η διεύρυνση, το οικονομικό χάος είναι αναπόφευκτο. Κατά συνέπεια, η στρατηγική για το 2020 είναι εντελώς άστοχη.

  Krisztina Morvai (NI). – (HU) Κυρίες και κύριοι, με όλον τον σεβασμό, θα ήθελα να σας ρωτήσω αν νομίζετε και εσείς ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα εξαιρετικά παράδοξο θέαμα. Ενώ διεξάγουμε μια άκρως σημαντική συζήτηση για τη χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση η οποία έχει δημιουργήσει καταστάσεις τραγικές για πολλά εκατομμύρια Ευρωπαίους, μόνο 40 περίπου άτομα είναι παρόντα στο Σώμα. Καλούμε τους ευρωπαίους οικονομικούς παράγοντες και πολίτες να εξοικονομούν ενέργεια ενώ, τις τελευταίες τρεις ημέρες, κάτι που ισχύει εξίσου για κάθε συνεδρίαση της Ολομέλειας, βλέπουμε με τα ίδια μας τα μάτια, αν το δείχνουν οι κάμερες, τη σπατάλη ενέργειας προκειμένου να φωτιστεί μια αίθουσα μεγέθους κλειστού σταδίου, τη στιγμή που δεν υπάρχουν εδώ περισσότερα από 40 άτομα, αν εξαιρέσουμε την ώρα των ψηφοφοριών. Στους 27 θαλάμους διερμηνείας, υπάρχουν 27x3, δηλαδή 81, επαγγελματίες διερμηνείς, οι οποίοι μας παρέχουν υπηρεσίες ταυτόχρονης διερμηνείας. Με 40 βουλευτές του ΕΚ, αυτό ισοδυναμεί με δύο διερμηνείς ανά άτομο. Δεν νομίζουμε ότι είναι καιρός να κοιτάξουμε τους εαυτούς μας στον καθρέφτη και να σταματήσουμε να καλούμε συνταξιούχους, πυροσβέστες, νοσοκόμους και εκπαιδευτικούς να συνεχίσουν να σφίγγουν το ζωνάρι;

  Lena Kolarska-Bobińska (PPE). – (PL) Σε περιόδους κρίσης, όταν απειλείται η ίδια η ακεραιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οφείλουμε, προκειμένου να στηρίξουμε την οικονομική μεγέθυνση, να μεριμνούμε ιδιαίτερα για τη συνοχή της Ένωσης. Ακόμη δεν γνωρίζουμε αν η κρίση θα οδηγήσει σε όξυνση των αποκλίσεων μεταξύ των διαφορετικών περιφερειών της Ευρώπης. Οι ιστορικές αποκλίσεις στα επίπεδα ανάπτυξης των περιφερειών μπορεί να αυξηθούν, και μπορεί επίσης να εμφανιστούν νέοι παράγοντες διαφοροποίησης.

Στο πλαίσιο αυτής της κατάστασης, απαιτούνται κυρίως μηχανισμοί μείωσης των αποκλίσεων μεταξύ των περιφερειών, και τον στόχο αυτόν θα μπορέσουμε να τον επιτύχουμε αν συνεχίσουμε να εφαρμόζουμε μια ισχυρή περιφερειακή πολιτική. Δεν θα ήταν καθόλου συνετό, υπό αυτές τις συνθήκες, να εγκαταλείψουμε αυτήν την πολιτική και να μειώσουμε σημαντικά τη χρηματοδότηση που διατίθεται στις τοπικές και περιφερειακές αρχές, διότι έτσι θα απειλούνταν σοβαρά η προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης, αλλά και η ίδια η ευρωπαϊκή ενότητα.

Τόσο η στρατηγική «Ευρώπη 2020» όσο και η πολιτική συνοχής αποβλέπουν στον ίδιο στόχο. Έχουν κρίσιμο αντίκτυπο στην οικονομική αναζωογόνηση και τεράστια σημασία για την ευρωπαϊκή πολιτική αλληλεγγύης. Ωστόσο, απαιτείται καλύτερος συντονισμός μεταξύ των δύο. Η δημιουργία νέων και χωριστών θεματικών ταμείων για την αντιμετώπιση των νέων προκλήσεων θα ισοδυναμούσε με σπατάλη χρόνου και χρήματος, και θα καθυστερούσε επίσης την υλοποίηση της στρατηγικής για το 2020, καταδικάζοντάς την στην ίδια τύχη με τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Πρέπει να διασφαλίσουμε τη χρηματοδότηση βασικών έργων υποδομής και να απορρίψουμε την επανεθνικοποίηση της περιφερειακής πολιτικής.

Επί του παρόντος, ακούμε συχνά ότι ασκείται έντονη πίεση από τις κυβερνήσεις ορισμένων κρατών μελών αλλά και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου να μειωθούν οι δαπάνες της περιφερειακής πολιτικής. Ωστόσο, το μήνυμα που απευθύνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με την έκθεσή του, της οποίας υπήρξα σκιώδης εισηγήτρια, είναι σαφές. Χρειαζόμαστε ισχυρότερη, και όχι αποδυναμωμένη, πολιτική συνοχής. Χρειαζόμαστε πραγματική ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.

  Evelyne Gebhardt (S&D). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Grech, θα ήθελα να σας συγχαρώ για την πραγματικά εξαίρετη έκθεση την οποία υποβάλατε στο Σώμα και η οποία μας προσφέρει μια βάση εκκίνησης των μελλοντικών προσπαθειών μας. Σας ευχαριστώ επίσης που χρησιμοποιήσατε τη φράση την οποία χρησιμοποιώ και εγώ διαρκώς, ότι δηλαδή η οικονομία υπάρχει για τους ανθρώπους και όχι το αντίστροφο. Αυτό ακριβώς πρέπει να είναι το θεμέλιο της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στην έκθεσή σας, πολύ ορθώς υπογραμμίζετε επίσης ότι η κατάλληλη αξιολόγηση του αντικτύπου της εσωτερικής αγοράς σε επίπεδο κοινωνικής πολιτικής, καταναλωτών, περιβάλλοντος και οικονομίας, καθώς και των αποφάσεων που λαμβάνουμε στην εσωτερική αγορά, έχει ιδιαίτερη σημασία. Αυτό ακριβώς είναι το στοιχείο που απουσίαζε μέχρι σήμερα ή δεν είχε καταστεί αρκετά ορατό για τους πολίτες. Μια πολύ σημαντική προσέγγιση είναι να επισημανθούν τα πραγματικά ανθρωπιστικά και ολιστικά στοιχεία της πολιτικής μας, ακόμη και όσον αφορά την εσωτερική αγορά.

Στην έκθεσή σας, δηλώνετε επίσης κάτι που έχει ιδιαίτερη σημασία για εμάς τους Σοσιαλδημοκράτες, ότι δηλαδή η κοινωνική πολιτική θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως πυρήνας της πολιτικής για την εσωτερική αγορά και ότι η προστασία των υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος είναι ιδιαίτερα σημαντική. Επιπλέον, ζητείτε την ανάπτυξη μιας στρατηγικής με στόχο την καλύτερη διάδοση των κοινωνικών πλεονεκτημάτων της εσωτερικής αγοράς.

Αν λάβουμε υπόψη μόνο αυτές τις πτυχές, θα διαπιστώσουμε ότι θα μπορούσαμε να επιτύχουμε πάρα πολλά αν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μας προσέφερε τη στήριξή της. Ευελπιστώ επίσης ότι η Επιτροπή θα αξιοποιήσει όντως την ευκαιρία που προσφέρει η έκθεση Grech, ώστε να τεθεί η πρόοδος των πολιτών της ΕΕ στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός μας. Απευθύνω αυτήν την έκκληση ιδιαίτερα σθεναρά και, όπως γνωρίζουμε, ο κ. Barnier έχει ήδη συμφωνήσει να συμμορφωθεί με το αίτημά μας. Αν προσεγγίσουμε την εσωτερική αγορά από αυτήν την οπτική γωνία, η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα τύχει μεγαλύτερης αποδοχής και θα μπορούμε να προσβλέπουμε σε ένα καλύτερο μέλλον.

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. McMILLAN-SCOTT
Αντιπροέδρου

  Robert Rochefort (ALDE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, σε αυτήν τη συζήτηση για τη στρατηγική «ΕΕ 2020», θα ήθελα και εγώ να εκμεταλλευθώ την πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση του κ. Grech για να σας εκφράσω την πεποίθησή μου ότι οι καταναλωτές δεν πρέπει να μείνουν εκτός αυτής της μελλοντικής στρατηγικής.

Διαβάζοντας το κείμενο της Επιτροπής σχετικά με τη στρατηγική για το 2020, διαπιστώνω ότι δεν γίνεται σχεδόν καμία αναφορά στους καταναλωτές. Κατά την τρέχουσα κρίση, οφείλετε να μην λησμονείτε ότι, ενώ οι επενδύσεις είναι, φυσικά, η κρίσιμη μεταβλητή, η κατανάλωση σε καθεμία από τις χώρες μας αντιπροσωπεύει ποσοστό μεταξύ 60 και 70% του ΑΕγχΠ μας.

Επομένως, θα ήθελα να κινηθούμε περισσότερο προς αυτήν την κατεύθυνση στο πλαίσιο της στρατηγικής «ΕΕ 2020». Θα ήθελα πολύ να δω την Ευρώπη να πρωτοπορεί στη διαμόρφωση ενός διαφορετικού προτύπου κατανάλωσης, το οποίο θα στηρίζεται στο τρίγωνο της γνώσης, στη βιώσιμη ανάπτυξη, μια Ευρώπη που θα μπορεί να αναπτύσσει συνθήκες παραγωγής και προϊόντα τα οποία θα ενδιαφέρουν τους καταναλωτές, τα οποία θα δημιουργούνται σε συνεργασία μαζί τους, μια Ευρώπη που θα εστιάζεται στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα χάριν της ποσότητας. Θα ήθελα να δω ένα είδος ενισχυμένου ανταγωνισμού ο οποίος δεν θα ενθαρρύνει τις «εκπτώσεις χάριν των εκπτώσεων», αλλά θα συμβάλλει στην αύξηση της ικανοποίησης των καταναλωτών.

Κύριε Επίτροπε, το ερώτημά μου, συνεπώς, είναι πολύ απλό. Θα προτείνετε στον Πρόεδρο Barroso και στο Σώμα των Επιτρόπων τη σύσταση μιας ομάδας η οποία θα εργαστεί σε αυτόν τον τομέα, έτσι ώστε οι καταναλωτές να πάψουν να αντιμετωπίζονται ως μεταβλητές προσαρμογής, ως παθητικά άτομα, και να αντιμετωπίζονται ως ενεργοί συμμέτοχοι που βρίσκονται στο πλευρό σας, στο δικό μας πλευρό, προκειμένου να οικοδομήσουμε αυτήν τη μελλοντική κοινωνία την οποία τόσο πολύ χρειαζόμαστε;

  Emilie Turunen (Verts/ALE). – (DA) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αφιερώσω λίγο χρόνο για να μιλήσω σχετικά με τις κοινωνικές πτυχές και τις πτυχές της στρατηγικής «ΕΕ 2020» που άπτονται της απασχόλησης, καθώς και για τις προσπάθειες που καταβάλλει εν προκειμένω η Επιτροπή. Είμαι σίγουρη ότι είναι γνωστό τοις πάσι ότι η Ομάδα των Πρασίνων / Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία θα προτιμούσε ένα πολύ πιο φιλόδοξο σχέδιο για το 2020 από αυτό που προτείνεται σήμερα, το οποίο να χαρακτηρίζεται από γνήσια επιθυμία καθορισμού των μηχανισμών μέσω των οποίων θα στηρίξει η Ευρώπη τη λειτουργία της στο μέλλον, καθώς και από την επιθυμία καθορισμού φιλόδοξων στόχων σε θέματα κοινωνικής πολιτικής και απασχόλησης. Εντούτοις, στη σημερινή συγκυρία τα κράτη μέλη δεν φαίνεται να έχουν την πρόθεση να αναπτύξουν το σχέδιο το οποίο έχει προτείνει η Επιτροπή. Απεναντίας, πραγματοποιούν βήματα οπισθοδρόμησης.

Πρώτον, όσον αφορά την καταπολέμηση της φτώχειας: πολλά κράτη μέλη έχουν εκφράσει αμφιβολίες σχετικά με το κατά πόσον η ΕΕ διαθέτει όντως αρμοδιότητα καταπολέμησης της φτώχειας και καθορισμού συγκεκριμένων στόχων ως προς το θέμα αυτό. Η απάντησή μου εν προκειμένω είναι απλώς ότι παρέχεται σχετική νομική βάση σε πολλά σημεία της νέας Συνθήκης της Λισαβόνας, όπως για παράδειγμα το άρθρο 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα άρθρα 9 και 153 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επομένως, απομένει απλώς να κάνουμε την αρχή. Δεύτερον, άλλα κράτη μέλη, περιλαμβανομένης και της χώρας μου, της Δανίας, έχουν ασκήσει κριτική σχετικά με τον ορισμό της φτώχειας. Ασφαλώς και χρειάζεται να διατυπώσουμε έναν καλό ορισμό. Ωστόσο, τα επιχειρήματα αυτού του είδους δεν μπορούν να συγκαλύψουν το γεγονός ότι αυτό αφορά ένα και μόνο πράγμα: το κατά πόσον επιθυμούμε ή όχι να καταπολεμήσουμε πραγματικά τη φτώχεια στην Ευρώπη. Αυτή είναι η πραγματική ουσία της συζήτησης.

Επιθυμούμε να μειώσουμε τον αριθμό των φτωχών στην Ευρώπη, ο οποίος ανέρχεται σήμερα σε 84 εκατομμύρια; Επιθυμούμε να μειώσουμε τον αριθμό των φτωχών εργαζομένων, οι οποίοι αριθμούν σχεδόν 17 εκατομμύρια; Επιθυμούμε να μην έχουν απλώς όλοι εργασία, αλλά να έχουν επίσης καλή και αξιοπρεπή εργασία; Επιθυμούμε να έχουν πρόσβαση οι νέοι άνθρωποι στην αγορά εργασίας; Ναι, ασφαλώς και τα επιθυμούμε όλα αυτά, και γι’ αυτό ακριβώς χρειαζόμαστε συγκεκριμένους στόχους στα κοινωνικά θέματα και στον τομέα της απασχόλησης. Η Ευρώπη διανύει σήμερα μια οικονομική κρίση, όμως δεν πρέπει να επιτρέψουμε η κρίση αυτή να μας εμποδίσει να σκεπτόμαστε ή να μας κάνει να φοβόμαστε να θέσουμε φιλόδοξους στόχους σε αυτούς τους τομείς. Αν δεν έχουμε το θάρρος να το πράξουμε τώρα, θα υπονομευθεί η οικονομική κατάσταση στην Ευρώπη, καθώς και η κοινωνική μας συνοχή. Κατά συνέπεια, κύριοι Επίτροποι, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να σας πω ότι η κρίσιμη παράμετρος θα είναι η πολιτική βούληση. Ευελπιστώ ότι το Κοινοβούλιο και η Επιτροπή θα αναλάβουν ηγετικό ρόλο και θα καλέσουν επιτακτικά τα κράτη μέλη τα οποία διστάζουν να αφοσιωθούν σε μια κοινωνική Ευρώπη με προοπτική το 2020. Ελπίζω δε ότι, ως Επίτροποι, είστε προετοιμασμένοι να αναλάβετε αυτό το έργο.

  Oldřich Vlasák (ECR). – (CS) Περάσαμε όλη την ημέρα συζητώντας τον επιθυμητό στρατηγικό προσανατολισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά τη γνώμη μου, όμως, οφείλαμε πρώτα να αναρωτηθούμε ποια είναι η επιθυμητή μελλοντική πορεία για τους πολίτες μας και για τους πιο άμεσα ενδιαφερόμενους, με άλλα λόγια τους δήμους και τις τοπικές αρχές. Επομένως, μου προκαλεί μεγάλη απογοήτευση το γεγονός ότι ο ρόλος των τοπικών αρχών δεν αντικατοπτρίζεται επαρκώς στη στρατηγική «ΕΕ 2020». Η στρατηγική ορθώς αναφέρει την ανάγκη ισχυρότερων δεσμών με τους περιφερειακούς και τοπικούς εταίρους, όμως δεν είναι σαφές πώς θα πρέπει να εφαρμοστεί στην πράξη η αρχή της εταιρικής σχέσης. Επιπλέον, η διαδικασία διαβούλευσης είναι προαιρετική, συνεπώς δεν είναι με κανέναν τρόπο δεσμευτική για τη λήψη αποφάσεων από τα κράτη μέλη. Αυτό μπορώ να σας το επιβεβαιώσω με ένα συγκεκριμένο παράδειγμα. Όταν η Ομοσπονδία Δήμων της Τσεχικής Δημοκρατίας διατύπωσε παρατηρήσεις σχετικά με τη θέση της κυβέρνησής μας έναντι της στρατηγικής «ΕΕ 2020», οι παρατηρήσεις της όχι απλώς δεν ενσωματώθηκαν στη θέση της κυβέρνησης, αλλά και η ομοσπονδία δεν έλαβε καν ολοκληρωμένη απάντηση σχετικά με τον τρόπο χειρισμού των παρατηρήσεών της.

Αν θέλουμε να αποφύγουμε την επανάληψη της αποτυχίας της στρατηγικής της Λισαβόνας, δεν πρέπει να συνεχίσουμε να αγνοούμε τη φωνή των τοπικών αρχών, οι οποίες είναι τμήμα της δημόσιας διοίκησης όλων των κρατών μελών και ο ρόλος τους είναι καίριος για την υλοποίηση όλων των ευρωπαϊκών πολιτικών. Αντιθέτως, η υποχρεωτική διαβούλευση με τους φορείς της «βάσης» θα συνεισέφερε ζωτικά ευρήματα ως προς την ορθή, αποδοτική και αποτελεσματική υλοποίηση των εγκριθέντων μέτρων. Ως εκ τούτου, θα ήθελα να καλέσω την Επιτροπή να παρακολουθήσει προσεκτικά τη μέθοδο διασύνδεσης των τοπικών αρχών με την όλη διαδικασία.

  Κυριάκος Τριανταφυλλίδης (GUE/NGL). - Κύριε Πρόεδρε, η υπάρχουσα στρατηγική της Λισαβόνας έχει απλώς μετονομασθεί σε στρατηγική της ΕΕ 2020. Επί της ουσίας, το σύνολο των προτάσεων της Επιτροπής δεν ανατρέπει τους υφιστάμενους στόχους, στόχοι οι οποίοι όχι μόνο δεν υλοποιήθηκαν, αλλά η πορεία των τελευταίων δέκα ετών δείχνει τη διολίσθηση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρά ταύτα, οι προτάσεις που υπάρχουν στο τραπέζι από την Επιτροπή δεν περιλαμβάνουν αρκετά κοινωνικά κριτήρια. Ερωτούμε λοιπόν, πιο μέτρο προτείνει η Επιτροπή που να αποτρέπει την ασυδοσία της αγοράς, τις απολύσεις κατά το δοκούν, την επέκταση της επισφάλειας στην εργασία; Η εμπλοκή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου δεν σημαίνει επαχθέστερους όρους για τα κράτη μέλη και τους λαούς; Η άποψή μας είναι ότι αν το σύμφωνο σταθερότητας δεν αντικατασταθεί από ένα σύμφωνο για την επίτευξη των κοινωνικών στόχων, η θηλιά στο λαιμό των λαών θα σφίγγει ακόμη περισσότερο και θα απαιτούνται πλέον μεγαλύτερες θυσίες.

  Timo Soini (EFD). – (FI) Κύριε Πρόεδρε, όταν σπούδαζα στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι τη δεκαετία του 1980, η Σοβιετική Ένωση ήταν ακόμη ισχυρή. Όταν αντιμετώπιζε προβλήματα, διατυπώνονταν εκκλήσεις για περισσότερο σοσιαλισμό. Τώρα είμαι ένας μεσήλικας πατέρας μιας οικογένειας εδώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση και, όταν εκδηλώνονται προβλήματα εδώ, διατυπώνουμε εκκλήσεις για μεγαλύτερη ολοκλήρωση. Οι δύο προσεγγίσεις παρουσιάζουν εκπληκτική ομοιότητα, και το αποτέλεσμα θα είναι επίσης το ίδιο: θα οδηγήσουν σε αποτυχία.

Ας χτίσουμε το οικοδόμημά μας με θεμέλιο τα κράτη μέλη. Για να επιτευχθεί αυτό, πρέπει να ψήσουμε το ψωμί μας προτού να το μοιράσουμε, όπως λέμε στη Φινλανδία. Πρέπει να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας και να διαμορφώσουμε κατάλληλες συνθήκες. Αυτή θα είναι η πηγή της δύναμής μας. Έτσι θα μπορέσουμε να σημειώσουμε πρόοδο. Έχουμε έλλειψη εργοδοτών – όχι έλλειψη εργαζομένων, αλλά εργοδοτών οι οποίοι να μπορούν να προσφέρουν δουλειά σε ανθρώπους.

Οι μικρές επιχειρήσεις έχουν κρίσιμη σημασία. Θα πρέπει να αναβάλουμε τη συζήτηση της οδηγίας για τα ωράρια εργασίας των ιδιοκτητών και οδηγών οχημάτων για την επόμενη περίοδο συνόδου. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα περίπτωσης στην οποία θα έπρεπε να υπερασπιζόμαστε τα συμφέροντα των ανεξάρτητων επιχειρηματιών, οι οποίοι δημιουργούν θέσεις εργασίας, ευδοκιμούν και απασχολούν προσωπικό. Τώρα, όμως, δημιουργείται ο κίνδυνος να χάσουμε θέσεις εργασίας εξαιτίας διοικητικών αποφάσεων. Ενώ αγαπώ πραγματικά την Ευρώπη, δεν αγαπώ την Ευρωπαϊκή Ένωση.

  Franz Obermayr (NI). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, τη χρονιά του Παγκοσμίου Κυπέλου, οι κυρίες και οι κύριοι του Συμβουλίου θα μπορούσαν να διδαχθούν κάτι χρήσιμο από το ποδόσφαιρο, δηλαδή ότι δεν είναι δυνατόν να υπάρξει καλό ποδοσφαιρικό παιχνίδι αν έχουμε έναν διαιτητή για κάθε παίκτη. Ωστόσο, ένα παιχνίδι χωρίς κανόνες, χωρίς διαιτητή και χωρίς ποινές για τις παραβιάσεις των κανόνων είναι σίγουρο ότι θα καταλήξει σε χάος. Αυτή ακριβώς είναι η κατάσταση που αντιμετωπίζουμε σήμερα!

Είναι επιτέλους καιρός η στρατηγική «Ευρώπη 2020» να θέσει τέρμα στους κερδοσκόπους των αμοιβαίων κεφαλαίων υψηλού κινδύνου. Όσοι είχαν εξασφαλίσει άνετα εισοδήματα μέσω κερδοσκοπίας και εξωφρενικών επιτοκίων επί σειρά ετών, πρέπει τώρα να συνεισφέρουν. Τον λογαριασμό θα πρέπει να κληθούν να τον πληρώσουν όχι οι μικροί αποταμιευτές, αλλά οι επιχειρήσεις με τα υψηλά έσοδα από την κερδοσκοπία.

Ούτε πρέπει η πολιτική συνοχής να αγνοήσει την κρίση του ευρώ. Εκτός από την τρέχουσα δέσμη μέτρων διάσωσης, η Ελλάδα έχει ωφεληθεί δυσανάλογα στο παρελθόν από γεωργικές και περιφερειακές ενισχύσεις. Χωρίς τις αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές, τα χρήματα αυτά προφανώς εξανεμίστηκαν και, παρά τις πολυετείς χρηματοδοτήσεις, η χώρα έχει περιέλθει στο χείλος της καταστροφής. Δεν κατανοώ γιατί πρέπει να συνεχίσουμε τη ροή των χρηματοδοτήσεων απέναντι σε μια τέτοια κατάσταση. Γιατί δεν ακούμε τον Επίτροπο Rehn, ο οποίος πρότεινε την εύλογη λύση της διακοπής των χρηματοδοτήσεων; Τέλος, δεν είναι δυνατόν να επιτρέψουμε να καταστεί η ΕΕ μια ένωση μεταφοράς κονδυλίων. Η κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία, την οποία πολλοί εξ υμών φαίνεται να επιθυμείτε, δεν έχει αποδείξει ακόμη την αξία της, ακόμη και όταν προέρχεται από τις Βρυξέλλες.

Τι χρειαζόμαστε, επομένως; Χρειαζόμαστε μια δημοσιονομική πολιτική αυτοπειθαρχίας και, αν αυτή δεν λειτουργήσει, γενναίους και αποτελεσματικούς μηχανισμούς κυρώσεων. Όλα αυτά πρέπει να συμπεριληφθούν στη στρατηγική «ΕΕ 2020».

  Jean-Paul Gauzès (PPE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η οικονομική και χρηματοπιστωτική κατάσταση στην Ευρώπη δικαιολογεί πλήρως τα δραστικά μέτρα που έχουν ληφθεί, ειδικότερα, με σκοπό τη σταθεροποίηση της ζώνης του ευρώ και την αποφυγή της υποτίμησης του κοινού μας νομίσματος. Ο επείγων χαρακτήρας της κατάστασης δικαιολογεί την πρακτική προσέγγιση που έχει υιοθετηθεί. Εντούτοις, όσον αφορά την εφαρμογή των μέτρων που έχουν εγκριθεί, θα πρέπει να διασφαλιστεί η συμμετοχή του Κοινοβουλίου, εντός των ορίων των αρμοδιοτήτων του, καθώς και η δυνατότητά του να ασκεί δημοκρατικό έλεγχο όπου κρίνεται σκόπιμο.

Πράγματι, πρέπει να φροντίσουμε ώστε οι συμπολίτες μας να μην χάσουν την εμπιστοσύνη τους στους πολιτικούς θεσμούς, αλλά να την ανακτήσουν. Χωρίς αυτήν την εμπιστοσύνη, θα είναι αδύνατη κάθε διαρθρωτική μεταρρύθμιση ή αποδοχή των αναγκαίων μέτρων λιτότητας.

Απέναντι στη χρηματοοικονομική κρίση, η Ευρώπη δεν έχει παραμείνει αδρανής. Αυτό δεν το παραδεχόμαστε δημοσίως αρκετά συχνά. Το 2009 καταρτίσαμε και εγκρίναμε κανονισμούς σχετικά με τους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας, των οποίων οι διατάξεις εφαρμογής θα δημοσιευθούν πολύ σύντομα από την Επιτροπή. Η Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής του Κοινοβουλίου ψήφισε προ ολίγων ημερών υπέρ της δέσμης μέτρων για την εποπτεία των χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων. Την περασμένη Δευτέρα, η ίδια επιτροπή ενέκρινε με μεγάλη πλειοψηφία την έκθεση σχετικά με τη ρύθμιση των αμοιβαίων κεφαλαίων υψηλού κινδύνου.

Έχουν ξεκινήσει τριμερείς διάλογοι προς αναζήτηση συμφωνίας με το Συμβούλιο. Η συμφωνία αυτή πρέπει να επιτευχθεί σύντομα, προκειμένου τα θεσμικά μας όργανα να διατηρήσουν την αξιοπιστία τους. Οι συμπολίτες μας μάς ρωτούν συχνά: «Τι κάνει η Ευρώπη;» Οφείλουμε να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες τους.

Ως εκ τούτου, θα ήθελα να σας συγχαρώ, κύριε Επίτροπε, για την αποφασιστικότητά σας, και να σας ενθαρρύνω να συνεχίσετε την εφαρμογή του προγράμματος εργασίας που καθορίσατε, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις τις οποίες αναλάβατε κατά την ακρόασή σας. Το φιλόδοξο αλλά επιβεβλημένο πρόγραμμα εργασίας σας έχει τη στήριξή μας. Θα σταθούμε αλληλέγγυοι μαζί σας, έτσι ώστε να υλοποιηθεί η αναγκαία ρύθμιση των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Σκοπός μας εν προκειμένω δεν είναι να εκφοβίσουμε τον χρηματοπιστωτικό τομέα, αλλά να θεσπίσουμε κανόνες οι οποίοι θα διασφαλίζουν τη ρύθμιση των δραστηριοτήτων οι οποίες χρήζουν ρύθμισης, ενώ θα καθιστούν συγχρόνως ασφαλέστερες και διαφανέστερες τις συναλλαγές.

  Csaba Sándor Tabajdi (S&D). – (HU) Κύριοι Επίτροποι, κυρίες και κύριοι, η Ευρώπη οφείλει σήμερα να ανταποκριθεί σε δύο κρίσιμες προκλήσεις: να χαράξει μια νέα στρατηγική, την οποία συζητούμε σήμερα και η οποία εκτιμώ ότι εξελίσσεται ομαλά. Ωστόσο, η Ευρώπη θα βρεθεί σε ένα κρίσιμο σημείο καμπής αν δεν εξεύρει νέο τρόπο λειτουργίας. Τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων όσον αφορά την κρίση στην Ελλάδα –και επ’ αυτού διαφωνώ με τον κ. Gauzès, καθότι, δυστυχώς, η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη, κυρίως δε η κ. Merkel, καθυστέρησαν να αντιδράσουν σε αυτήν την κατάσταση– σημαίνουν ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε σημείο καμπής. Πρόκειται για άκρως επικίνδυνο σημείο καμπής, το οποίο θα καθορίσει το κατά πόσον θα κινηθούμε προς την κατεύθυνση της επανεθνικοποίησης, της εθνικής περιχαράκωσης και του εγωισμού, ή προς την κατεύθυνση του κοινοτισμού. Αν δεν κινηθούμε προς την κατεύθυνση του κοινοτισμού, το πρόγραμμα που περιέγραψε ο κ. Barnier δεν πρόκειται να εφαρμοστεί και θα μας είναι άχρηστο. Είναι πολύ σημαντικό να μην λησμονήσουμε, κατά τον καθορισμό των νέων στόχων μας, την προηγούμενη πολιτική μας, την πολιτική συνοχής, την κοινή γεωργική πολιτική ή, βλέποντας και τον Επίτροπο Andor που είναι παρών, την ανανέωση του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου. Βρισκόμαστε σε σημείο καμπής, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Οι τελευταίες εβδομάδες έχουν αποδείξει ότι αυτή είναι η πραγματικότητα: το προηγούμενο πρότυπο δεν λειτουργεί και το τρέχον πρότυπο δεν λειτουργεί σωστά. Τάσσομαι υπέρ της εποπτείας των εθνικών προϋπολογισμών από την Επιτροπή πριν από την υποβολή τους στα κοινοβούλια των κρατών μελών.

  Carl Haglund (ALDE). – (SV) Κύριε Πρόεδρε, η παρέμβασή μου αφορά την έκθεση του κ. Hoang Ngoc σχετικά με τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Η εκπόνησή της υπήρξε πολύ ενδιαφέρουσα. Η αλήθεια είναι –και η ομιλία του εισηγητή το κατέστησε εξάλλου σαφές– ότι, από ιδεολογική άποψη, είχαμε πολύ διαφορετικές απόψεις επί του θέματος.

Σε αυτό το πλαίσιο, είναι σημαντικό να θυμηθούμε τα όσα συμβαίνουν στην Ευρώπη τις τελευταίες εβδομάδες, καθώς διανύουμε μια οικονομική κρίση που παρόμοιά της δεν έχουμε αντιμετωπίσει σχεδόν ποτέ στο παρελθόν. Η κρίση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην αδυναμία ορισμένων κρατών μελών να ελέγξουν τα οικονομικά τους και να τα κρατήσουν σε τάξη. Επομένως, προκάλεσε μάλλον έκπληξη το ότι εκφράστηκαν τόσο σοβαρές ιδεολογικές διαφορές σχετικά με το αν ήταν όντως σκόπιμος ο δανεισμός και η δαπάνη των ποσών που χρησιμοποίησαν πολλές χώρες τα τελευταία χρόνια.

Όπως προανέφερα, εκδηλώθηκαν πολύ σημαντικές διαφορές σχετικά με τα θέματα αυτά, κάτι που διαπιστώσαμε άλλωστε και σε τούτη την Αίθουσα. Ευτυχώς, η ευρεία πλειονότητα των μελών της αρμόδιας επιτροπής υποστήριξε επίσης την άποψη ότι απαιτούνται αυστηρότερα μέτρα διόρθωσης της κατάστασης την οποία αντιμετωπίζουμε. Η δε Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει παρουσιάσει πολύ χρήσιμες προτάσεις τις τελευταίες εβδομάδες. Έτσι, αρχίσαμε επιτέλους να λαμβάνουμε αποφάσεις οι οποίες θα μας επιτρέψουν να επαναφέρουμε πραγματικά την τάξη στην οικονομία της Ευρώπης. Αυτό ακριβώς είναι και το ζητούμενο.

Γι’ αυτό οι συζητήσεις στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή ήταν τόσο ζωηρές, για να χρησιμοποιήσω μια ήπια έκφραση. Είναι σημαντικό να λάβουμε υπόψη ότι δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με τις τρέχουσες ανάγκες δανεισμού μας, αλλά και με μελλοντικές προκλήσεις όπως η δημογραφία στην Ευρώπη, η γήρανση του πληθυσμού της κ.ο.κ. Η έκθεση αυτή ήταν πολύ σημαντική, και εκτιμώ ότι συνεισφέραμε θετικές τροπολογίες στο κείμενο. Είμαι πεπεισμένος ότι η απόφαση την οποία θα λάβει εν τέλει το Σώμα θα είναι συνετή.

  Bas Eickhout (Verts/ALE). – (NL) Η τρέχουσα συζήτηση αυτής της κρίσης κάλυψε κυρίως το θέμα της δημοσιονομικής πειθαρχίας· και πολύ σωστά, μιας και το θέμα αυτό είναι σημαντικό. Δεν περιγράφει, ωστόσο, τη συνολική εικόνα. Ας προσεγγίζουμε επίσης αυτήν την κρίση στις ορθές της διαστάσεις, πράγμα που σημαίνει ότι εξακολουθούμε να μιλάμε για τραπεζική κρίση.

Επί σειρά ετών, οι τράπεζες δημιουργούσαν χρήματα από το τίποτε χρησιμοποιώντας αδιαφανείς μηχανισμούς και, το 2008, αυτή η φούσκα έσπασε. Τότε οι χώρες μετέτρεψαν αυτό το ιδιωτικό χρέος σε δημόσιο, και αυτό είναι το πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει σήμερα η Ελλάδα: ένα δυσβάσταχτο φορτίο δημόσιου χρέους. Υπό το πρίσμα αυτό, όταν συζητάμε τη στρατηγική για το 2020, πρέπει να λαμβάνουμε επίσης υπόψη τον ρόλο των τραπεζών. Η Επιτροπή επιδεικνύει απόλυτη έλλειψη φιλοδοξίας σε αυτόν τον τομέα. Ούτε λέξη σχεδόν δεν ακούστηκε για τις τράπεζες. Εκείνο που κατέδειξε η τρέχουσα κρίση είναι ότι πρέπει να γίνει σαφής διαχωρισμός μεταξύ των ταμιευτηρίων και των τραπεζών επενδύσεων. Πού είναι η φιλόδοξη προσέγγιση της Επιτροπής όσον αφορά τη δημιουργία σχεδίων για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης; Αυτή ήταν η πρώτη μου επισήμανση.

Ωστόσο, πρέπει να δούμε επίσης την οικονομία του μέλλοντος. Η οικονομία του μέλλοντος θα χρησιμοποιεί αποδοτικά τους φυσικούς της πόρους. Και σε αυτόν τον τομέα η Επιτροπή εμφανίζεται ελάχιστα φιλόδοξη. Είτε οι επιδιώξεις της είναι υπερβολικά αόριστες είτε οι στόχοι που θέτει υπερβολικά χαμηλοί· ένα παράδειγμα είναι ο στόχος μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 20%, που είναι θλιβερά ανεπαρκής για την προώθηση της πράσινης καινοτομίας. Πώς θα λάβουν οι επιχειρήσεις το μήνυμα ότι οφείλουν να επενδύσουν σε πράσινες τεχνολογίες; Θεωρούμε ότι τα σχέδια της Επιτροπής θα πρέπει να καλύπτουν και αυτήν την πτυχή.

Τέλος, όσον αφορά τον προϋπολογισμό μας, πρέπει και αυτός να συνάδει με τη στρατηγική μας. Τούτο σημαίνει ότι τα διαρθρωτικά ταμεία πρέπει σε τελευταία ανάλυση να χρησιμοποιηθούν για την προώθηση νέων πράσινων τεχνολογιών. Επί του παρόντος, κυρίως επιδοτούμε την περαιτέρω αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Πού είναι τα χρήματα για την καινοτομία, και πού είναι τα κονδύλια για τη βιώσιμη γεωργία στον γεωργικό προϋπολογισμό; Η Επιτροπή επιβάλλεται να είναι συγκεκριμένη και φιλόδοξη, αντί να καταρτίζει αόριστα σχέδια· αυτά δεν πρόκειται να μας επιτρέψουν να εξέλθουμε από τη σημερινή κρίση.

  Kay Swinburne (ECR). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, το κύριο συστατικό της στρατηγικής «ΕΕ 2020» δεν θα πρέπει να είναι τα ταμεία σταθερότητας και τα μέτρα διάσωσης. Πρέπει να είναι μια νέα στρατηγική την οποία όλες οι χώρες μας πρέπει να θέλουν να ακολουθήσουν για να επανεκκινήσουν και να αναζωογονήσουν την εσωτερική αγορά της ΕΕ. Πρέπει να αναζητούμε τρόπους προσαρμογής των οικονομιών μας έτσι ώστε να ανταποκρίνονται σε αυτές τις προκλήσεις. Η μόνη λύση για το μέλλον είναι να στραφούμε σε νέες βιομηχανίες μέσω της έρευνας, της ανάπτυξης και της καινοτομίας. Η ΕΕ θα πρέπει να ενθαρρύνει την ανάπτυξη νέου οικονομικού δυναμισμού στον ευρωπαϊκό χώρο έρευνας, δημιουργώντας δίκτυα αριστείας, ομάδες έρευνας για ολοκληρωμένα προγράμματα βάσει καινοτομίας με σκοπό την ανάπτυξη νέων προϊόντων και υπηρεσιών, εξετάζοντας νέες διαδικασίες και τεχνολογίες και νέα επιχειρηματικά πρότυπα. Πρέπει να μελετήσουμε τα υπάρχοντα επιτυχημένα εγχειρήματα και να χρησιμοποιήσουμε τα δίκτυα επαφών της ΕΕ για την αναζήτηση βέλτιστων πρακτικών.

Στην εκλογική μου περιφέρεια, επισκέφθηκα το πανεπιστήμιο Glyndŵr, το οποίο έχει προωθήσει τη δημιουργία απευθείας επαφών με επιχειρήσεις υψηλής τεχνολογίας στη Βόρεια Ουαλία, εξασφαλίζοντας θέσεις εργασίας για το 90% των αποφοίτων του, ακόμη και πέρυσι. Δεν έχει βελτιώσει απλώς τις προοπτικές εξεύρεσης εργασίας των νέων που φοιτούν σε αυτό, αλλά έχει αναζωογονήσει και μια ολόκληρη περιφέρεια της Βόρειας Ουαλίας. Αντί να αναζητούμε προγράμματα δισεκατομμυρίων δολαρίων και μαγικές λύσεις, πρέπει να επιστρέψουμε στα βασικά συστατικά μιας επιτυχημένης οικονομίας. Η Νότια Ουαλία διαθέτει πέντε μεγάλες εταιρείες ανάπτυξης φαρμακευτικών προϊόντων με τεχνολογία διεθνούς επιπέδου. Με λίγη βοήθεια από την ΕΕ, αυτή η ομάδα εταιρειών υψηλής τεχνολογίας θα μπορούσε να μετεξελιχθεί σε κέντρο παγκόσμιας ακτινοβολίας, οδηγώντας μια ολόκληρη οικονομία, η οποία σήμερα χρήζει στήριξης μέσω των ταμείων συνοχής, σε ένα λαμπρότερο μέλλον. Χρειαζόμαστε λύσεις οι οποίες να λειτουργούν αποτελεσματικά προς όφελος των πολιτών μας.

  Jacky Hénin (GUE/NGL). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, δεν πρόκειται να το παραδεχθείτε, όμως η πραγματικότητα είναι εμφανέστατη: η ιδέα, ή τουλάχιστον ο μύθος, μιας φιλελεύθερης Ευρώπης έχει ξεφουσκώσει. Πώς μπορεί να συνεχίσει να πιστεύει κανείς στην εμβάθυνση της ομοσπονδιακής της διάστασης όταν ετοιμάζεται να γδάρει τις πιο χρεωμένες χώρες για να βοηθήσει τις χρηματοπιστωτικές αγορές;

Ωστόσο, το εγχείρημα και οι δραστηριότητες της φιλελεύθερης Ευρώπης έχουν επίσης ξεφουσκώσει, και μάλιστα με εντυπωσιακό τρόπο. Με τις διαδοχικές κρίσεις, η τελευταία από τις οποίες ήταν και η σοβαρότερη από όλες, το δημόσιο χρέος έχει εκτιναχθεί στα ύψη. Ακόμη σοβαρότερο, όμως, είναι το γεγονός ότι έχει καταρρεύσει η αξιοπιστία της ζώνης του ευρώ. Η κατάσταση απαιτεί πραγματική αλληλεγγύη. Ωστόσο, η Συνθήκη του Μάαστριχτ αποκλείει κάθε έννοια αλληλεγγύης μεταξύ των χωρών της ζώνης του ευρώ. Αυτό είναι και το ύστατο ευρωπαϊκό παράδοξο.

Το αδιέξοδο της Ευρώπης είναι επίσης εμφανές από τις διαπραγματεύσεις στο εσωτερικό του ΠΟΕ και από το παραμύθι που συστηματικά μας πλασάρουν, ότι δηλαδή η ΕΕ θα μας προστατέψει από την παγκοσμιοποίηση. Αντί να μας προσφέρουν ασπίδα και προστασία, οι οδηγίες της ΕΕ συχνά προηγούνται έναντι του ΠΟΕ. Μάλιστα, σήμερα έχουμε καταστεί εξαιρετικά ευάλωτοι εξαιτίας της ίδιας της ΕΕ, και καταβάλλουμε το τίμημα μέσω της διαδικασίας αποβιομηχάνισης και των διάφορων μορφών επανεγκατάστασης επιχειρήσεων. Χάριν των λαών της Ευρώπης, η πολιτική της ΕΕ πρέπει επειγόντως να αλλάξει κατεύθυνση.

  Mara Bizzotto (EFD). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, 308 δισ. ευρώ είναι το συνολικό ποσό των πόρων που έχουν δεσμευτεί για την εφαρμογή της πολιτικής συνοχής την περίοδο 2007-2013. Μέχρι στιγμής, η Ευρώπη έχει δαπανήσει και, κρίνοντας από τα αποτελέσματα, σπαταλήσει, μέρος αυτών των πόρων προτεραιότητας που προβλέπει η Λισαβόνα. Προκειμένου να είναι επιτυχημένη η στρατηγική «ΕΕ 2020» και να χρησιμοποιηθούν τα βουνά χρήματος που δεν έχουν ακόμη δαπανηθεί για την προώθηση της οικονομικής μεγέθυνσης και την ενίσχυση του ανταγωνισμού, απαιτούνται δύο είδη παρεμβάσεων: απλούστευση και αναθεώρηση.

Η απλούστευση θα διαδραματίσει καίριο ρόλο στην αποδέσμευση αυτών των πόρων από τη γραφειοκρατία, η οποία οδηγεί σε παράλυση: οι περιφέρειες, οι πολίτες και οι επιχειρήσεις θέλουν να μπορούν να δραστηριοποιούνται πιο ελεύθερα έτσι ώστε να αξιοποιούν πραγματικά τις δυνατότητές τους.

Όσον αφορά την αναθεώρηση, αποτελεί επείγουσα ανάγκη, προκειμένου να τροποποιηθούν τα κριτήρια που καθορίζουν τον τρόπο κατανομής των πόρων, μέσω της επανεξέτασης των γενικότερων αντιλήψεων στις οποίες στηρίζεται η πολιτική συνοχής.

Τώρα, περισσότερο από ποτέ, η πολιτική συνοχής μας πρέπει να είναι σε θέση να αποδείξει τη σπουδαιότητά της ως πολυεπίπεδο εργαλείο διακυβέρνησης, ανταποκρινόμενη επί της ουσίας στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι περιφέρειές μας και, στις Βρυξέλλες, διαμορφώνοντας τις προ πολλού αναμενόμενες αποφάσεις όσον αφορά το μέλλον του κοινωνικού και οικονομικού μοντέλου μας.

Κυρίες και κύριοι, είναι καθήκον όλων όσοι, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι υπεύθυνοι για τη διαχείριση τέτοιων ποσών να επιβάλουν την αυστηρή εποπτεία των σχεδίων που υποστηρίζονται με τους πόρους αυτούς και να καταπολεμήσουν αυστηρά τη σπατάλη. Μόνο έτσι θα καταφέρει η στρατηγική «ΕΕ 2020» να μην καταντήσει κακό αντίγραφο ενός κακού πρωτοτύπου.

  Regina Bastos (PPE). – (PT) Κύριε Πρόεδρε, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με επιταχυνόμενες παγκόσμιες αλλαγές οι οποίες έχουν ολέθριες συνέπειες για τα οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά μας συστήματα και, ως εκ τούτου, για όλους τους πολίτες μας. Σήμερα παρακολουθούμε την άνευ προηγουμένου αποδυνάμωση της ικανότητας των κρατών να παρέχουν λύσεις. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει, συνεπώς, να αναζητήσει κοινούς στόχους και συμμάχους, και να δράσει κατά τρόπο σαφή και ενωμένο στη διεθνή σκηνή.

Οι εξαιρετικές καταστάσεις απαιτούν ξεκάθαρη κοινή δράση. Αν δεν λάβουμε τα αναγκαία δυναμικά μέτρα και αν δεν αναλάβουμε συλλογικά τις αναγκαίες ευθύνες, η Ευρώπη θα καταδικαστεί σε περιθωριοποίηση και ένδεια. Μόνο μια ισχυρή Ευρώπη η οποία τηρεί συλλογικούς κανόνες μπορεί να ανταποκριθεί ικανοποιητικά στις ανάγκες της νέας εποχής.

Τα αποδυναμωμένα και χρεωμένα κράτη αδυνατούν να προστατέψουν τους πολίτες τους. Γι’ αυτό, πρέπει να μπορέσουμε να κερδίσουμε και πάλι την εμπιστοσύνη των πολιτών, να κερδίσουμε τις μάχες για τη σταθερότητα, τη δημοσιονομική πειθαρχία, τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, τη σταθερότητα της νομισματικής ένωσης, την παγκοσμιοποίηση, τις στρατηγικές επιλογές.

Αν δεν τα καταφέρουμε, κινδυνεύουμε να υπονομεύσουμε το ίδιο το μέλλον μας. Τη μάχη για το μέλλον θα την κερδίσουμε μόνο αν επιδείξουμε προσήλωση στους στόχους της κοινωνικής συνοχής, της διασφάλισης της ειρήνης, και του σχεδιασμού ενός νέου προτύπου που θα στηρίζεται στις αξίες της ελευθερίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της υπευθυνότητας. Έτσι, η στρατηγική για το 2020 και οι ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την «Ευρώπη 2020» αποτελούν αναγκαία στοιχεία ενός νέου κύκλου ανάπτυξης και απασχόλησης στην Ευρώπη.

Για να εφαρμοστεί και να εκτελεστεί σωστά αυτή η στρατηγική, πρέπει να καθοριστούν σαφείς μετρήσιμοι στόχοι για την απασχόληση, την εκπαίδευση και τη μείωση της φτώχειας. Είναι επίσης αναγκαίο να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για να διευκολυνθεί η μεταφορά των εθνικών στόχων των κρατών μελών, αν επιθυμούμε την επιτυχία και την ορθή εκτέλεση αυτής της στρατηγικής.

  Constanze Angela Krehl (S&D). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, η τρέχουσα πολιτική συνοχής ξεκίνησε την πορεία της υπό τον τίτλο «στρατηγική της Λισαβόνας». Ωστόσο, έχω την πεποίθηση ότι η πολιτική συνοχής μπορεί, και θα κατορθώσει, να συνεισφέρει τα μέγιστα στη στρατηγική «Ευρώπη 2020», όχι μόνο επειδή διαχειριζόμαστε σημαντικούς πόρους σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές πολιτικές αλλά, πάνω απ’ όλα, επειδή η πολιτική συνοχής επιτρέπει τη βιώσιμη ανάπτυξη των περιφερειών μας και διασφαλίζει την κατάλληλη εποπτεία των διαδικασιών αναδιάρθρωσης και των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι περιφέρειές μας.

Εντούτοις, υπάρχει ένα κεντρικής σημασίας ζήτημα το οποίο θα ήθελα να διευκρινίσω για μία ακόμη φορά, και το οποίο αφορά και τη δική μου πολιτική ομάδα: η πολιτική συνοχής μας μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά μόνο αν η οικονομική ανάπτυξη θεωρηθεί εξίσου σημαντική με την κοινωνική ανάπτυξη και την παροχή κατάρτισης στους εργαζομένους. Καταρχήν, πρέπει να αναλάβουμε από κοινού την ευθύνη για τους πόρους που έχουμε στη διάθεσή μας. Μοιάζει κάπως με το λογισμικό και το υλικό στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές – το ένα δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς το άλλο.

  Ramona Nicole Mănescu (ALDE). – (RO) Θα ήθελα καταρχάς να συγχαρώ τον κ. Cortés Lastra για την προσπάθεια που κατέβαλε κατά την εκπόνηση της έκθεσής του. Η έκθεση αυτή υπογραμμίζει για μία ακόμη φορά τη σημαντική συμβολή της πολιτικής συνοχής στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «ΕΕ 2020». Πρέπει λοιπόν να διασφαλίσουμε ότι η περιφερειακή εστίαση της πολιτικής συνοχής θα αναγνωριστεί ως τμήμα αυτής της στρατηγικής.

Όλοι γνωρίζουμε ότι η αποτελεσματική εφαρμογή της στρατηγικής θα εξαρτηθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό από τον τρόπο σχεδιασμού της. Κατά συνέπεια, εκτιμώ ότι οι τοπικές και περιφερειακές αρχές πρέπει να συμμετάσχουν ακόμη και στη φάση του σχεδιασμού, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η επίτευξη πραγματικά επιτυχών αποτελεσμάτων αργότερα. Συγχρόνως, η βελτιωμένη διακυβέρνηση σε μια σειρά επιπέδων εγγυάται την αποτελεσματική εκτέλεση της πολιτικής συνοχής σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.

Ως δικαιούχοι αυτών των πολιτικών, φρονώ ότι τα κράτη μέλη πρέπει να διατηρήσουν τον καίριο ρόλο που διαδραματίζουν στη διαδικασία λήψης αποφάσεων όσον αφορά την πολιτική συνοχής εντός του Συμβουλίου. Τέλος, χαιρετίζω την αναγνώριση του ρόλου των διαρθρωτικών ταμείων στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής. Ωστόσο, θέλω να επιστήσω την προσοχή σας, για μία ακόμη φορά, στο ότι πρέπει να αποφύγουμε την παγίδα της χρησιμοποίησης των ταμείων αυτών στο μέλλον ως μέσου τιμωρίας κρατών μελών. Φρονώ ότι ένα τέτοιο μέτρο θα ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με τους πραγματικούς στόχους της πολιτικής συνοχής.

  François Alfonsi (Verts/ALE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, η λέξη κλειδί στη στρατηγική για το 2020 είναι η ανάπτυξη. Ανεξαρτήτως αν επιλέγουμε να την ονομάσουμε ευφυή, βιώσιμη ή χωρίς αποκλεισμούς, σήμερα στην Ευρώπη είμαστε παγιδευμένοι σε μια κρίση η οποία δεν πρόκειται να τερματιστεί αύριο. Οι εξειδικευμένοι στόχοι αυτής της στρατηγικής 2020 –αύξηση του ποσοστού απασχόλησης, μείωση του ποσοστού φτώχειας και ούτω καθεξής– είναι απλώς ευσεβείς πόθοι, διότι χρησιμοποιούν το ίδιο πρότυπο με τη στρατηγική της Λισαβόνας, που έχει αποτύχει.

Η Ευρώπη είναι αντιμέτωπη με μια κρίση η οποία απαιτεί ένα πολύ πιο εμπνευσμένο και πολιτικό εγχείρημα, το οποίο θα διαπνέεται από νέες ιδέες, κάτι που απουσιάζει εντελώς από αυτήν τη στρατηγική 2020.

Θα ήθελα να επισημάνω μία τέτοια ιδέα. Δεν θα έπρεπε, επιτέλους, να θέσουμε έναν στόχο ενίσχυσης της ευρωπαϊκής πολιτιστικής πολυμορφίας, μιας θεμελιώδους αξίας της ΕΕ, η οποία μπορεί να προσφέρει την πρώτη ύλη, σε βαθμό που δεν απαντάται σε καμία άλλη ήπειρο, για την οικονομική ανάπτυξη της Ευρώπης μας, μέσω της χρήσης άυλων πόρων, όπως της οικονομίας του πολιτισμού, αλλά και υλικών πόρων, όπως των ειδικών περιφερειακών μας προϊόντων;

Επιπλέον, αναπτύσσεται ένα στρατηγικό όραμα το οποίο εστιάζεται σχεδόν αποκλειστικά στα κράτη μέλη. Ωστόσο, τα κράτη αυτά, με τους παραδοσιακούς τους τρόπους σκέψης και τις συγκεντρωτικές διοικήσεις, εξακολουθούν να διατηρούν την Ευρώπη στον πάγο.

Η μελλοντική στρατηγική της ΕΕ χρειάζεται ευρύτερη περιφερειακή διάσταση. Πρέπει να ενθαρρυνθούν επίσης οι μακροπεριφερειακές στρατηγικές οι οποίες αναδιαρθρώνουν τις πολιτικές χρήσης γης γύρω από τις ζωτικές φυσικές λεκάνες της ηπείρου, οι οποίες είναι επίσης πολιτιστικά και ιστορικά της κέντρα – όπως η Βαλτική Θάλασσα, η Δυτική Μεσόγειος, ο Δούναβης, οι Άλπεις, το Ατλαντικό Τόξο κ.ο.κ.

Η προσέγγιση αυτή υιοθετείται σταδιακά, λόγου χάρη, στη Βαλτική Θάλασσα, όμως δεν έχει ενταχθεί ακόμη στη στρατηγική «ΕΕ 2020», και επομένως θα μπορούσε πολύ εύκολα να εγκαταλειφθεί πριν ακόμη εφαρμοστεί όταν χρειαστεί να αποδεσμευτούν οι αναγκαίοι πόροι για την υλοποίησή της. Συνεπώς, η στρατηγική «ΕΕ 2020» που μας έχει παρουσιαστεί χαρακτηρίζεται, κατά τη γνώμη μας, από μια άκρως αμφιλεγόμενη και τεχνοκρατική προσέγγιση· απουσιάζει το πολιτικό όραμα.

  Zbigniew Ziobro (ECR). – (PL) Η στρατηγική «ΕΕ 2020» είναι ένα έγγραφο με το οποίο επιδιώκεται να καθοριστεί η κατεύθυνση της ανάπτυξης της Ένωσης κατά την προσεχή δεκαετία. Ωστόσο, προκειμένου το έγγραφο αυτό να μην έχει την ίδια τύχη με τη στρατηγική της Λισαβόνας, πρέπει να είναι πιο ρεαλιστικό και να βρίσκεται πιο κοντά στις φιλοδοξίες των κρατών μελών. Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να εκτιμήσουμε τις τροπολογίες τις οποίες ενέκρινε το Κοινοβούλιο στην πρόταση της Επιτροπής, οι οποίες, ειδικότερα, αφορούν την ενίσχυση της κοινής αγοράς, τη μείωση του προστατευτισμού, τη συνέχιση της πολιτικής συνοχής και τη στήριξη της γεωργίας.

Ωστόσο, και αυτό πρέπει να υπογραμμιστεί, η διαχείριση της πολιτικής για το κλίμα πρέπει να γίνεται με πιο δίκαιο τρόπο, με άλλα λόγια κατά τρόπο που να μην έχει ως αποτέλεσμα, μέσω της επιβολής υπερβολικών επιβαρύνσεων, οι χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης να είναι πάντοτε οι φτωχοί συγγενείς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τέλος, θα ήθελα να επισημάνω ότι η κεντρική ιδέα της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η καινοτομία, όμως δεν θα πρέπει να λησμονούμε την ανάγκη συνέχισης της πολιτικής συνοχής και στήριξης της γεωργίας, διότι αυτή είναι η πολιτική που επιτρέπει στις φτωχότερες περιφέρειες να αναπληρώνουν το κενό ανάπτυξης που τις χωρίζει από άλλες περιφέρειες.

  Mario Borghezio (EFD). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κατά τη γνώμη μου, μια βιομηχανική πολιτική η οποία εστιάζεται αποκλειστικά σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε διεθνές επίπεδο και χρησιμοποιούν προηγμένες τεχνολογίες δεν είναι ο καλύτερος δρόμος για την επιτυχία. Δεν πρέπει να λησμονούμε το σύνολο των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, περιλαμβανομένων επίσης των μικρής κλίμακας κατασκευαστών και των εμπόρων λιανικής. Η πολιτική καινοτομίας πρέπει να αφορά και αυτούς.

Ειδικότερα, η στρατηγική αυτή θα πρέπει να εγγυάται περιβάλλον τέτοιο που να επιτρέπει στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις να λειτουργούν ισότιμα με τους ανταγωνιστές τους εκτός της ΕΕ μέσω της θέσπισης ρητρών διασφάλισης και ισχυρών, αποτελεσματικών μέτρων καταπολέμησης του εξαιρετικά σοβαρού προβλήματος της παραποίησης, μεταξύ άλλων και με τη χρήση αποτελεσματικών μέσων προστασίας του εμπορίου. Είναι σημαντικό η διακυβέρνηση της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» να μην βρίσκεται υπό τον έλεγχο μόνο της Επιτροπής, αλλά να διεξάγεται σε διαφορετικά επίπεδα, περιλαμβανομένου του εθνικού και μακροπεριφερειακού επιπέδου.

Πρέπει να αρχίσουμε να σχεδιάζουμε μια πολιτική και στρατηγική η οποία να εστιάζεται στο τοπικό επίπεδο και στις πραγματικότητες της βιομηχανίας μεταποίησης, θα ήθελα δε να υπογραμμίσω εν προκειμένω την ανάγκη να ληφθεί μέριμνα για την κατάσταση του μεταποιητικού τομέα στην Παδανία. Με άλλα λόγια, ζητούμε να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην πραγματική κατάσταση της μεταποίησης, εστιάζοντας ειδικότερα στη διάρθρωση των ΜΜΕ, όπως προανέφερα, η οποία είναι η ραχοκοκαλιά της μεταποίησης σε όλες τις χώρες της Ευρώπης και, ως εκ τούτου, προσφέρει την πραγματική ελπίδα για το μέλλον της μεταποίησης και της ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  Bendt Bendtsen (PPE). – (DA) Κύριε Πρόεδρε, ο στόχος μας ήταν να γίνουμε «η πιο ανταγωνιστική οικονομία της γνώσης παγκοσμίως», όμως αυτό δεν συνέβη. Οι προκλήσεις τις οποίες αντιμετωπίζει η Ευρώπη τα επόμενα χρόνια είναι τεράστιες. Τα προβλήματα που βλέπουμε αυτήν την περίοδο στην Ελλάδα, και σύντομα μάλλον θα δούμε και σε ορισμένες άλλες χώρες, είναι αποτέλεσμα δύο παραγόντων: της έλλειψης ανταγωνιστικότητας στην Ευρώπη και του ότι οι Ευρωπαίοι ζούμε πάνω από τις δυνατότητές μας, με άλλα λόγια δαπανούμε περισσότερα χρήματα από όσα κερδίζουμε και από όσα μπορεί να υποστηρίξει η παραγωγικότητά μας.

Πολλοί οικονομολόγοι αρέσκονται να κάνουν την οικονομική επιστήμη πιο σύνθετη απ’ ό,τι πραγματικά είναι, όμως η εξήγηση είναι πολύ απλή: οι αγορές, απλώς, έπαψαν να πιστεύουν ότι οι υπερχρεωμένες χώρες της Ευρώπης μπορούν να ανταγωνιστούν και να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους – αυτός είναι ο λόγος για όσα συμβαίνουν. Το μείζον πρόβλημα της Ευρώπης, όπως προανέφερα, είναι η έλλειψη ανταγωνιστικότητας, και αυτό είναι το πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει η στρατηγική «ΕΕ 2020». Πρέπει να αυξήσουμε την ανταγωνιστικότητά μας σε σύγκριση με άλλες χώρες και τα κράτη μέλη πρέπει να βάλουν σε τάξη τις οικονομίες τους, επενδύοντας συγχρόνως στο μέλλον.

Πράγματι, μπορεί να καταστούν αναγκαίες οι περικοπές στις λεγόμενες υπηρεσίες πρόνοιας, προκειμένου να χρησιμοποιήσουμε τα χρήματα για την εκπαίδευση και την έρευνα. Οι μικρές και οι μεσαίες επιχειρήσεις είναι η ραχοκοκαλιά της ευρωπαϊκής οικονομίας. Πρέπει λοιπόν να τις αντιμετωπίσουμε με σοβαρότητα στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής. Δεν διαθέτουν κεφάλαια και δυσκολεύονται να δανειστούν χρήματα. Πρέπει να κάνουμε κάτι γι’ αυτό. Πολλές μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις εξαιρούνται από τους δημόσιους διαγωνισμούς, τόσο στα κράτη μέλη όσο και, κυρίως, στους δημόσιους διαγωνισμούς της ΕΕ, όπου δίνεται προτεραιότητα σε μεγάλες επιχειρήσεις.

Τέλος, θα ήθελα να επισημάνω ότι οι διοικητικές επιβαρύνσεις είναι επίσης ένα πρόβλημα το οποίο μας ταλαιπωρεί διαρκώς. Οι διοικητικοί κανόνες τους οποίους θεσπίζουμε επιβαρύνουν, φυσικά, περισσότερο τις μικρές επιχειρήσεις, οι οποίες έχουν πολύ λίγους εργαζομένους. Τέλος, πρέπει να βοηθήσουμε τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις να εισέλθουν στις αγορές εξαγωγών.

  Sergio Gaetano Cofferati (S&D). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, φρονώ ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να επικεντρωθούμε όλοι αποκλειστικά στο θέμα της κρίσης. Μετά τα μέτρα που ελήφθησαν για τη δημιουργία του ταμείου προστασίας του ευρώ με σκοπό την παροχή βοήθειας σε χώρες οι οποίες αντιμετωπίζουν προβλήματα και τον τερματισμό της κερδοσκοπίας, οι συζητήσεις στο Σώμα εστιάστηκαν σε υπερβολικό βαθμό στα θέματα της ανανέωσης και της σταθερότητας, παραβλέποντας όλα τα υπόλοιπα. Αυτά είναι θέματα που αφορούν τα κράτη μέλη.

Εστιάσαμε την προσοχή μας σε τόσο στενό πεδίο, ώστε τα θέματα του χρηματοπιστωτικού και τραπεζικού συστήματος και τα συναφή προβλήματα της εποπτείας και της ρύθμισης να έχουν παραμεριστεί και σχεδόν λησμονηθεί. Ωστόσο, έχω τη σθεναρή πεποίθηση ότι, κατά τη διαμόρφωση της πολιτικής μας, απαιτείται να έχουμε και μια γενική εικόνα της κατάστασης. Το σύμφωνο δεν ονομάστηκε τυχαία «σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης». Ένας πιο ακριβής τίτλος θα μπορούσε να είναι «σύμφωνο σταθερότητας για την ανάπτυξη».

Πρέπει να αρχίσουμε να μιλάμε ξανά για μεγέθυνση και ανάπτυξη. Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να σταματήσουμε την κερδοσκοπία και να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη των πραγματικών επενδυτών. Χωρίς προτάσεις σχετικά με τη μεγέθυνση –μιλώ για τη φορολογική ενοποίηση την οποία ανέφερε ο κ. Monti, για τους επενδυτικούς πόρους, καθώς και για τη διάθεση ευρωομολόγων και μέσων συνοχής, διότι η συνοχή είναι πολύ σημαντικός παράγοντας για την ανταγωνιστικότητα– θα είναι δύσκολο να δημιουργηθεί αυτό το θετικό κλίμα, ιδίως την τρέχουσα περίοδο.

  Olle Schmidt (ALDE). – (SV) Κύριε Πρόεδρε, η τελευταία περίοδος μάς απέδειξε πόσο σπουδαία είναι η ύπαρξη υγιών δημόσιων οικονομικών. Είναι λοιπόν, το λιγότερο, παράδοξο να επιθυμεί ο εισηγητής, κ. Hoang Ngoc, να υποβαθμίσει –ακόμη και να διαγράψει– την αναφορά σε αυστηρές απαιτήσεις τήρησης του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Η αλήθεια είναι ότι, απεναντίας, η ΕΕ επιβάλλεται σήμερα να εστιάσει την προσοχή της στον περιορισμό του ανεξέλεγκτου χρέους της. Διαφορετικά, το μέλλον μπορεί να είναι ακόμη πιο τρομακτικό.

Ήμουν μέλος του σουηδικού κοινοβουλίου, του Riksdag, κατά τη δεκαετία του 1990 και ήμουν μέλος της Επιτροπής Οικονομικών όταν κατέρρευσαν τα δημόσια οικονομικά μας. Δεν είμαι ιδιαίτερα υπερήφανος γι’ αυτό, όμως είναι αλήθεια: για ένα διάστημα, είχαμε επιτόκια της τάξεως του 500%! Κινούνταν προς το 2.000%, πράγμα που σημαίνει ότι η χώρα μας κινδύνευε άμεσα να μετατραπεί σε κράτος μπανανίας, όμως ακόμη και τα επιτόκια του 500% δεν ήταν αρκετά – το νόμισμά μας κατέρρευσε και ο George Soros κέρδισε.

Ακολούθησε μια δύσκολη περίοδος για τον σουηδικό λαό, όμως, κύριε Hoang Ngoc, διδαχθήκαμε ένα πράγμα, και αυτό ήταν να διατηρούμε τα οικονομικά μας σε τάξη. Το ίδιο ισχύει για την Ευρώπη – η ευταξία εξασφαλίζει τη σταθερότητα και την ανάπτυξη.

  Μιχάλης Τρεμόπουλος (Verts/ALE). - Η Ευρώπη εξακολουθεί σήμερα να αντιμετωπίζει μία πολυδιάστατη κρίση, που πλήττει ιδιαίτερα την απασχόληση και τα χαμηλά εισοδήματα. Όταν ξεκινούσε η Ευρωπαϊκή Ένωση, φτώχεια υπήρχε μόνον εκεί που δεν υπήρχε εργασία. Σήμερα, το 9,6% των ευρωπαίων είναι άνεργοι και το 8% των εργαζομένων ζουν με εισοδήματα χαμηλότερα από το όριο της φτώχειας. Ποια είναι η προοπτική για το 2020;

Στον συνδυασμό αυτόν της ανεργίας και της φτώχειας συμβάλλει και η πίεση που δημιουργεί η ευκολία των απολύσεων. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο δεν υπάρχει προστασία απέναντι στις απολύσεις, ενώ και οι εθνικές νομοθεσίες αποδυναμώνονται, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα. Όλα αυτά γίνονται ενώ είμαστε στο έτος κατά της καταπολέμησης της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.

Υπάρχει λοιπόν ανάγκη για ένα ελάχιστο πλαίσιο αντικινήτρων για τις απολύσεις. Υπάρχουν προτάσεις. Αφετηρία είναι να αναγνωρίσουμε ως καταχρηστική πρακτική τις μαζικές απολύσεις από επιχειρήσεις που παρουσιάζουν κέρδη στην ίδια χώρα. Λογική συνέπεια θα είναι να αποκλείονται από ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, να έχουν υψηλότερη φορολογία, πρόστιμα και επιστροφές χρηματοδοτήσεων. Το ερώτημα είναι: περιλαμβάνεται η εταιρική ευθύνη των επιχειρήσεων στην υποχρέωση τους να λειτουργούν ως μέρος της κοινωνίας ή θεωρούν αποδεκτό να φέρονται ως ανταγωνιστές των εργαζομένων;

  Vicky Ford (ECR). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, χαιρετίζω πολλούς από τους στόχους της στρατηγικής «ΕΕ 2020»: την εστίαση στη μεγέθυνση με κινητήρα τις καινοτόμες επιχειρήσεις, στη βιώσιμη μεγέθυνση και στην επίτευξη υψηλού ποσοστού απασχόλησης. Για να επιτευχθούν όμως αυτοί οι στόχοι, η ΕΕ δεν πρέπει να τους υποστηρίζει μονάχα στα λόγια: πρέπει να τους εφαρμόσουμε και στην πράξη.

Για παράδειγμα, όταν αναλαμβάνουμε τις θεμελιώδους σημασίας μεταρρυθμίσεις των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι οι καινοτόμες επιχειρήσεις και οι εργοδότες που τις διευθύνουν χρειάζονται πρόσβαση σε κεφάλαια στις διεθνείς αγορές. Τα κράτη μέλη μας πρέπει να έχουν επίσης πρόσβαση σε αυτές τις διεθνείς αγορές κεφαλαίων και, ενώ όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Σταθεροποίησης, και στο κατά πόσον έχει επιτύχει επί του παρόντος μείωση της άμεσης αστάθειας, κατ’ ουσίαν, μακροπρόθεσμη εμπιστοσύνη μπορεί να επιτευχθεί μόνο αν, εκτός από αυτήν τη φιλόδοξη μεγέθυνση, τεθούν υπό έλεγχο τα ελλείμματά μας και κριθούν βιώσιμα τα ίδια τα δημόσια οικονομικά.

  Johannes Hahn, μέλος της Επιτροπής. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι η σημερινή συζήτηση έδειξε και απέδειξε ότι το Κοινοβούλιο μπορεί και πρέπει να συνεισφέρει σημαντικά στην ανάπτυξη της στρατηγικής. Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων μου, οφείλω να ευχαριστήσω τον κ. van Nistelrooij και τον κ. Cortés Lastra, ειδικότερα, για τις εκθέσεις τους. Ευχαριστώ επίσης όσες και όσους συμμετείχαν εντατικά σε αυτές τις εργασίες, επειδή θα συμβάλουν σημαντικά στη διαμόρφωση της περιφερειακής πολιτικής και επειδή αμφότερες οι εκθέσεις έχουν καταδείξει πόσο σημαντικό είναι να ληφθούν υπόψη όλες οι περιφέρειες της Ευρώπης, καθώς και ότι η περιφερειακή πολιτική μπορεί και πρέπει να είναι πολιτική για όλες τις περιφέρειες, και ότι στο μέλλον θα γίνει τέτοια πολιτική.

Και στις δύο εκθέσεις υπογραμμίζεται σε τελική ανάλυση ο θετικός αντίκτυπος αυτού του μέτρου. Ευχαριστώ τον κ. Cortés Lastra, ειδικότερα, για τη σπουδαία συμβολή του και για την επισήμανσή του ότι η στρατηγική της Λισαβόνας στην πραγματικότητα προσέφερε αποτελέσματα, παρ’ όλες τις επικρίσεις. Εξάλλου, σημαντικό αντίκτυπο εν προκειμένω δεν είχε μόνο η ιδέα αλλά και η συνακόλουθη εφαρμογή της έννοιας της εξειδίκευσης των δαπανών, ιδίως στους τομείς της καινοτομίας και της έρευνας.

Η κ. Schroeder μπορεί να το θεωρεί δυσάρεστο, όμως είναι προφανώς αναγκαίο να θέτουμε στόχους. Ωστόσο, οι περιφέρειες που διαθέτουν τοπικές υποδομές και οι δημιουργοί επιμέρους σχεδίων έχουν, και στο μέλλον θα συνεχίσουν να έχουν, τη δυνατότητα να εκτελούν επιμέρους σχέδια και να επιτυγχάνουν στόχους υπαγόμενοι σε ένα ευρύτερο πλαίσιο. Ασφαλώς, χρειαζόμαστε πτυχές στις οποίες πρέπει να δίνεται έμφαση, καθώς και προτεραιότητες, και αυτή είναι η αντίληψη στην οποία στηρίζεται η εξειδίκευση των δαπανών. Ωστόσο, μπορούμε να επιτύχουμε πάρα πολλά αν χρησιμοποιούμε συγχρόνως μια προσέγγιση από κάτω προς τα πάνω και μια προσέγγιση από πάνω προς τα κάτω.

Επιπλέον, η στρατηγική έκθεση την οποία παρουσίασα προσφάτως σχετικά με τις εκθέσεις των 27 κρατών μελών όσον αφορά την έως τώρα κατάσταση υλοποίησης της τρέχουσας περιόδου προγραμματισμού καταδεικνύει πόσο βιώσιμη και συνετή υπήρξε πραγματικά η εξειδίκευση των δαπανών, καθώς, μέχρι στιγμής, από τα 93 δισ. ευρώ που έχουν διατεθεί, 63 δισ. ευρώ έχουν δαπανηθεί για στόχους της Λισαβόνας, με άλλα λόγια για την έρευνα, την καινοτομία, τις επενδύσεις στον τομέα της κατάρτισης και, τέλος, τις μεταφορές και τις υποδομές, με την ευρύτερη έννοια αυτών των όρων.

Η περιφερειακή πολιτική –και αυτό το έδειξε ξεκάθαρα η έκθεση van Nistelrooij– είναι η κινητήρια δύναμη της καινοτομίας η οποία μπορεί να δημιουργήσει πρόοδο και να επιτρέψει στην ευρωπαϊκή κοινωνία να παραμείνει πιο ανταγωνιστική παγκοσμίως. Έχει καταδειχθεί ότι, από τα περισσότερα από 450 επιχειρησιακά προγράμματα, μόνο 246 εστιάζονται στην έρευνα και την καινοτομία. Αυτό καταδεικνύει με σαφήνεια ότι η έμφαση σε συγκεκριμένες πτυχές, όπως η έρευνα και ανάπτυξη, είναι αναγκαία, και ότι αυτό πρέπει να συνεχίσει να ισχύει.

Ως εκ τούτου, κατέστη προφανές στην τρέχουσα περίοδο προγραμματισμού ότι σε αυτόν τον τομέα πρέπει να διαθέσουμε μόνο 86 δισ. ευρώ, ήτοι το τριπλάσιο ποσό από αυτό που χρησιμοποιήθηκε την περίοδο 2000-2006. Ωστόσο, πρέπει να διασφαλίσουμε φυσικά τον καλύτερο συντονισμό, ιδίως στους τομείς της έρευνας και της καινοτομίας. Δεν υφίσταται αντιπαράθεση μεταξύ αριστείας, αφενός, και ευρείας γεωγραφικής διάδοσης, αφετέρου. Στόχος μας πρέπει να είναι η προαγωγή της κυκλοφορίας εγκεφάλων, όχι της διαρροής εγκεφάλων από ορισμένες ή πολλές περιφέρειες προς μικρό αριθμό περιφερειών. Απεναντίας, πρέπει να διασφαλίσουμε την κυκλοφορία της γνώσης και των προσώπων που μετέχουν σε αυτήν, ιδίως όσον αφορά την έρευνα, την καινοτομία και την ανάπτυξη.

Ένας από τους κύριους στόχους θα πρέπει να είναι, ιδίως ενόψει της προσεχούς περιόδου προγραμματισμού, να πραγματοποιήσουμε τη μετάβαση από μια προσέγγιση στηριζόμενη αποκλειστικά στις επιδόσεις, με άλλα λόγια στην ορθή δημοσιονομική διαχείριση, σε μια προσέγγιση και προοπτική μεγαλύτερης εστίασης σε στόχους. Αυτό πρέπει να είναι ένα από τα μεγάλα βήματα προόδου της στρατηγικής «ΕΕ 2020» σε σύγκριση με τη Λισαβόνα, το οποίο θα μας επιτρέψει στην πράξη να αναλύουμε τους ευρωπαϊκούς στόχους σε εθνικούς, περιφερειακούς και, εν τέλει, τοπικούς στόχους, καθιστώντας έτσι τις στρατηγικές απτές, ορατές και κατανοητές.

Ένα τελευταίο σχόλιο: η περιφερειακή πολιτική, όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι, είναι πολιτική επενδύσεων, και εννοώ επενδύσεων σε όλες τις περιφέρειες. Τέλος, όλες οι περιφέρειες μπορούν να ωφεληθούν από την πραγματοποίηση επιτυχημένων επενδύσεων σε επιμέρους περιφέρειες, καθώς δεν πρέπει ποτέ να λησμονούμε ότι τα δύο τρίτα των ευρωπαϊκών εξαγωγών κάθε κράτους μέλους προορίζονται για την Ευρωπαϊκή Ένωση, για τις υπόλοιπες 26 χώρες. Τούτο σημαίνει ότι, αν οι χώρες αυτές ευημερούν, το 27ο κράτος μέλος θα ευημερεί επίσης. Αυτός πρέπει να είναι ένας από τους στόχους μας. Δεδομένου ότι σήμερα μιλάμε επίσης για τους τρόπους αντιμετώπισης της κρίσης, η αναδιάρθρωση του προϋπολογισμού δεν μπορεί να είναι το μόνο μας μέλημα, διότι η ανάπτυξη αποτελεί εξίσου σημαντικό παράγοντα. Μόνο αυτή θα μας προσφέρει ασφαλή διέξοδο από την κρίση σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, και η περιφερειακή πολιτική μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά σε αυτό.

  László Andor, μέλος της Επιτροπής. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, τέθηκαν πέντε συν δύο ερωτήματα σχετικά με την οικονομική διακυβέρνηση και την Ευρώπη 2020. Θα κάνω ό,τι μπορώ για να απαντήσω σε πέντε λεπτά και, για να τα καταφέρω, θα χρησιμοποιήσω τα αγγλικά αντί της μητρικής μου γλώσσας.

Κυρίες και κύριοι βουλευτές, το πρώτο ερώτημα αφορά το πώς σκοπεύει η Επιτροπή να ενισχύσει την παρακολούθηση των γενικών προσανατολισμών των οικονομικών πολιτικών και πώς θα διασφαλίσει τον ενεργό ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην πολυμερή διαδικασία εποπτείας.

Για να απαντήσω σε αυτό το πρώτο ερώτημα, θα αναφερθώ στην ανακοίνωση της Επιτροπής για τη στρατηγική «Ευρώπη 2020», στην οποία η Επιτροπή προτείνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, όχι μόνο υπό την ιδιότητά του ως συννομοθέτη αλλά και ως κινητήρια δύναμη κινητοποίησης των πολιτών και των εθνικών κοινοβουλίων. Η Επιτροπή υπογραμμίζει επίσης ότι είναι σημαντικό να διεξάγεται μόνιμος διάλογος μεταξύ των διάφορων επιπέδων διακυβέρνησης, περιλαμβανομένων των εθνικών, περιφερειακών και τοπικών αρχών και των εθνικών κοινοβουλίων, καθώς και των κοινωνικών εταίρων και των εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών.

Το δεύτερο ερώτημα αφορά το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και τα πρόσθετα μέσα που μπορεί να προβλέψει η Επιτροπή για τη συμπλήρωση αυτού του συμφώνου. Επ’ αυτού, θα ήθελα να παραπέμψω στην ανακοίνωσή μας για την ενίσχυση του συντονισμού της οικονομικής πολιτικής, την οποία εγκρίναμε την περασμένη εβδομάδα. Στην ανακοίνωση αυτή, η Επιτροπή διατύπωσε προτάσεις ενίσχυσης της συμμόρφωσης με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και εμβάθυνσης του συντονισμού της δημοσιονομικής πολιτικής. Ειδικότερα, η Επιτροπή σκοπεύει να καταστήσει περισσότερο μελλοντοστραφή τη δημοσιονομική εποπτεία και τον συντονισμό των πολιτικών. Ειδικότερα στη ζώνη του ευρώ, θεωρείται εύλογη η ευρύτερη προσέγγιση της αξιολόγησης των δημοσιονομικών πολιτικών, μεταξύ άλλων και η διεισδυτικότερη επισκόπηση των αδυναμιών των εθνικών δημοσιονομικών προγραμμάτων πριν από την υιοθέτησή τους. Επιπλέον, για να παράσχουμε κατάλληλα κίνητρα ώστε τα κράτη μέλη να αντιμετωπίσουν τα δημοσιονομικά τους ελλείμματα, η λειτουργία της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος θα μπορούσε να βελτιωθεί μέσω της επιτάχυνσης των επιμέρους διαδικασιών, κυρίως για τα κράτη τα οποία έχουν κατ’ επανάληψη παραβεί τις διατάξεις του συμφώνου. Η Επιτροπή προτείνει επίσης την ενίσχυση του μακροοικονομικού πλαισίου πρόληψης κρίσεων για τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ μέσω της θέσπισης μόνιμου μηχανισμού επίλυσης κρίσεων. Βάσει του προτεινόμενου μηχανισμού, η ΕΕ θα είναι σε θέση να εκδίδει ομόλογα με σκοπό τη χρηματοδότηση επειγόντων δανείων σε κράτος μέλος της ευρωζώνης που αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα.

Το τρίτο ερώτημα αφορά τις διαφορές μεταξύ δύο εγγράφων της Επιτροπής: αφενός, της ανακοίνωσης για τα δημόσια οικονομικά στην ΟΝΕ 2006, που εκδόθηκε τον Ιούνιο του 2006, και, αφετέρου, της έκθεσης του 2008 για την ΟΝΕ@10. Οι πολιτικές συστάσεις τις οποίες διατυπώσαμε το 2006 εστιάζονταν στις αλλαγές που επέφερε η μεταρρύθμιση του συμφώνου το 2005. Η έκθεση του 2008 για την ΟΝΕ@10 συνάδει με τα όσα είχαν γραφεί εκείνη την περίοδο, λόγου χάρη, για τη σπουδαιότητα της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας, για την ανάγκη θέσπισης κινήτρων σε περιόδους ανάπτυξης και για τον θετικό ρόλο των εθνικών δημοσιονομικών πλαισίων. Συγχρόνως, τα διδάγματα από την εφαρμογή της ΟΝΕ για περίοδο άνω των 10 ετών και από τον πρόσφατο αντίκτυπο της κρίσης απαιτούν νέες αξιολογήσεις, που να είναι όμως συνεπείς με τις παλαιότερες διαπιστώσεις μας. Η ανακοίνωση της περασμένης εβδομάδας για την ενίσχυση του συντονισμού της οικονομικής πολιτικής εστιάζεται στην ανάγκη να καταστεί το σύμφωνο πιο αυστηρό όσον αφορά τόσο τον προληπτικό όσο και τον διορθωτικό ρόλο του. Περιλαμβάνει επίσης λεπτομερείς προτάσεις στο πλαίσιο των νέων δυνατοτήτων τις οποίες προσφέρει η Συνθήκη της Λισαβόνας.

Προτείνουμε να ενισχυθεί το πλαίσιο του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης, όσον αφορά τόσο τις προληπτικές όσο και τις διορθωτικές πτυχές του· να διευρυνθεί η εποπτεία των μακροοικονομικών ανισορροπιών και των τάσεων της ανταγωνιστικότητας εντός της ζώνης του ευρώ· να θεσπιστεί ένα «ευρωπαϊκό εξάμηνο» για την εκ των προτέρων ενίσχυση του ολοκληρωμένου συντονισμού της οικονομικής πολιτικής· και, τέλος, να εργαστούμε για τη δημιουργία ενός ισχυρού και μόνιμου μηχανισμού επίλυσης κρίσεων για τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ που αντιμετωπίζουν δημοσιονομικά προβλήματα.

Το τέταρτο ερώτημα αφορά την ειδική ομάδα εργασίας την οποία συνέστησε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Μάρτιο του 2010 για τη βελτίωση της οικονομικής διακυβέρνησης στην Ένωση. Η Επιτροπή θα συνεργαστεί εποικοδομητικά υπέρ των συμφερόντων της Ένωσης και απολύτως σύμφωνα με το δικαίωμα πρωτοβουλίας της. Η ανακοίνωση της περασμένης εβδομάδας συμβάλλει ήδη σημαντικά στο έργο της ομάδας εργασίας. Στο πλαίσιο αυτό, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι προφανώς ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες όσον αφορά τη μεταρρύθμιση του συστήματος οικονομικής διακυβέρνησης της ΕΕ. Με το έργο και τις εκθέσεις του στις αρμόδιες επιτροπές –κυρίως τις επιτροπές που ασχολούνται με την οικονομική κρίση– το Κοινοβούλιο παρέχει ήδη πολύτιμη συνεισφορά στις διαβουλεύσεις της ομάδας εργασίας.

Το πέμπτο και τελευταίο ερώτημα αφορά την εμπιστοσύνη που πρέπει να αποκατασταθεί προς τις ευρωπαϊκές τράπεζες και τις χρηματοπιστωτικές αγορές, καθώς και στο ευρωπαϊκό εγχείρημα γενικότερα. Θα αναφερθώ πολύ συνοπτικά σε αυτές τις πτυχές, καθώς πρόκειται για αρκετά ευρύτερο ζήτημα. Εκτιμώ ότι υπάρχουν τρία σημαντικά ζητήματα τα οποία πρέπει να υπογραμμιστούν εν προκειμένω: πρώτον, η σημασία της χρηματοπιστωτικής ρύθμισης για τη δημιουργία ενός πολύ ασφαλέστερου χρηματοπιστωτικού συστήματος· δεύτερον, η ανάγκη να καταστούν πολύ σαφείς, διαφανείς και κατανοητοί σε όλους οι κανόνες περί δημοσιονομικής σταθερότητας· και, τρίτον, η ανάγκη αποκατάστασης του αναπτυξιακού δυναμικού της Ευρώπης. Γι’ αυτό η στρατηγική «ΕΕ 2020» διαδραματίζει σημαντικό ρόλο και σε αυτό το πλαίσιο. Επομένως, αυτές οι παράμετροι είναι, κατά τη γνώμη μου, εξίσου σημαντικές για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στο ευρωπαϊκό εγχείρημα.

Καταλήγω έτσι στα δύο ερωτήματα σχετικά με τη στρατηγική «ΕΕ 2020». Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του εαρινού Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ειδικότερα, όσον αφορά τους βασικούς στόχους της στρατηγικής «ΕΕ 2020», η Επιτροπή έχει αρχίσει να συνεργάζεται με τα κράτη μέλη για τον καθορισμό εθνικών στόχων με σκοπό την υποστήριξη των εν λόγω βασικών στόχων. Για να διευκολύνει την προσπάθεια αυτή, η ομάδα της Επιτροπής Απασχόλησης για τους δείκτες έχει παρουσιάσει δύο εναλλακτικές τεχνικές προσεγγίσεις οι οποίες περιγράφουν τι πρέπει να κάνει κάθε κράτος μέλος για να διασφαλίσει ότι η ΕΕ θα εκπληρώσει τον στόχο του 75% ως προς τα επίπεδα απασχόλησης.

Κατά την τελευταία εβδομάδα του Απριλίου και την πρώτη εβδομάδα του Μαΐου, η Επιτροπή και η Προεδρία πραγματοποίησαν γύρο διμερών συνομιλιών για την ανταλλαγή αρχικών ιδεών σχετικά με τους δυνητικούς εθνικούς στόχους της στρατηγικής. Οι συζητήσεις αυτές υπήρξαν πολύ γόνιμες και μας επέτρεψαν να σχηματίσουμε μια πρώτη εικόνα των θέσεων των κρατών μελών και να κατανοήσουμε τις πολύ ιδιαίτερες οικονομικές συνθήκες που επικρατούν στα επιμέρους κράτη μέλη. Οι διμερείς συναντήσεις κατέδειξαν ότι τα περισσότερα κράτη μέλη υποστηρίζουν ένθερμα τους βασικούς στόχους και είναι διατεθειμένα να θέσουν φιλόδοξους εθνικούς στόχους για να ανταποκριθούν στους βασικούς στόχους που έθεσε το εαρινό Συμβούλιο. Βασιζόμενη στο συνολικό αποτέλεσμα αυτών των συναντήσεων, η Επιτροπή θα συγκεντρώσει τα αποτελέσματα, τα οποία θα χρησιμοποιήσει στη συνέχεια ως υλικό τεκμηρίωσης για τις συνεδριάσεις των διάφορων συνθέσεων του Συμβουλίου τον Μάιο και τον Ιούνιο. Αν υπάρξουν ανακολουθίες μεταξύ του στόχου της ΕΕ και του αθροίσματος των εθνικών στόχων, σκοπεύουμε να συνεχίσουμε τη συζήτηση με τα κράτη μέλη για να καταλήξουμε στο πώς η εθνική δράση ή η δράση σε επίπεδο ΕΕ μπορεί να φέρει την ΕΕ πιο κοντά στην επίτευξη των στόχων. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει δηλώσει ότι θα επανεξετάσει τον βασικό στόχο τον Ιούνιο μετά από περαιτέρω επεξεργασία.

Υπάρχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μια εξήγηση του στόχου της φτώχειας, αν μου επιτρέπετε. Το εαρινό Συμβούλιο ζήτησε από την Επιτροπή να βοηθήσει τα κράτη μέλη να αναζητήσουν κατάλληλους δείκτες προς υποστήριξη του βασικού στόχου της ΕΕ για την κοινωνική ένταξη, ιδίως μέσω της μείωσης της φτώχειας. Αφού ενημερώθηκε για τις ανησυχίες των διάφορων κρατών μελών, η Επιτροπή παρουσίασε μια δυνητικά συμβιβαστική πρόταση. Η πρόταση στηρίζεται σε τρεις κύριους δείκτες φτώχειας που χρησιμοποιεί η ΕΕ, ήτοι: στον κίνδυνο φτώχειας, την υλική ένδεια, και τον αριθμό των νοικοκυριών με άνεργους γονείς. Συνδυαστικά, αντικατοπτρίζουν τον πολύμορφο χαρακτήρα της φτώχειας και το φάσμα των διάφορων καταστάσεων που παρατηρούνται στα κράτη μέλη. Ενώ μια σειρά αντιπροσωπειών εξέφρασε τη στήριξή της για την πρόταση της Επιτροπής στους κόλπους της Επιτροπής Κοινωνικής Προστασίας, ορισμένοι επιμένουν να συμπεριληφθεί στο σύνολο των στόχων της ΕΕ η διάσταση της αγοράς εργασίας. Η Επιτροπή διερευνά συστηματικά τις ενδεχόμενες λύσεις.

Ως προς τη διακυβέρνηση, θα ήθελα να σας διαβεβαιώνω ότι θεωρούμε πολύ σημαντικό τον ρόλο σας στη νέα στρατηγική καθώς και τις απόψεις που μπορείτε να συνεισφέρετε. Ο Πρόεδρος Barroso έχει διευκρινίσει ότι η στενότερη συμμετοχή του Κοινοβουλίου στη στρατηγική «Ευρώπη 2020» είναι ένα από τα κύρια μελήματά του κατά τη δεύτερη θητεία του. Καταβάλλουμε δε κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να διασφαλιστεί ότι το Κοινοβούλιο θα έχει αρκετό χρόνο στη διάθεσή του για να εκπονήσει τη γνωμοδότησή του εφέτος. Προσωπικά, είμαι απολύτως διατεθειμένος να σας βοηθήσω με κάθε τρόπο σε αυτήν τη διαδικασία. Χρειαζόμαστε τη στήριξη όλων των βασικών θεσμικών οργάνων της ΕΕ προκειμένου να εξασφαλιστεί η απαιτούμενη πολιτική οικειοποίηση και επιτυχία της στρατηγικής.

Όσον αφορά την εκπαίδευση και την κατάρτιση, που είναι το θέμα του δεύτερου ερωτήματος για τη στρατηγική «Ευρώπη 2020», θέλω απλώς να επισημάνω τα ακόλουθα. Ήδη από το σχέδιο εξόδου από την κρίση το οποίο εκπονήθηκε τον Νοέμβριο του 2008, η Επιτροπή κάλεσε τα κράτη μέλη να διατηρήσουν τις επενδύσεις στο πεδίο της εκπαίδευσης και κατάρτισης, και θα παραμείνουμε προσανατολισμένοι σε αυτήν την κατεύθυνση. Σε γενικές γραμμές, τα κράτη μέλη αντέδρασαν θετικά στην έκκληση να εστιαστούν σε μέτρα ανάκαμψης με στόχο ευφυείς επενδύσεις σε πόρους για μελλοντική ανάπτυξη. Πολλές κυβερνήσεις δεν έχουν μειώσει ούτε την ενίσχυση των φοιτητών ούτε τον αριθμό των εισαγωγών στα πανεπιστήμια. Απεναντίας, πολλές δέσμες μέτρων ανάκαμψης έχουν συμπεριλάβει μέτρα στήριξης της ευρύτερης συμμετοχής στην εκπαίδευση, και κυρίως στην ανώτατη εκπαίδευση. Παρά την κρίση, οι προϋπολογισμοί για την εκπαίδευση που ανακοινώθηκαν για το 2010 παραμένουν σταθεροί ή αυξήθηκαν σε πολλά κράτη μέλη. Ωστόσο, δεν παρατηρούμε ενδείξεις για σχεδιαζόμενες μειώσεις των εκπαιδευτικών προϋπολογισμών άλλων χωρών.

Πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι ορισμένες κυβερνήσεις είχαν ήδη σχεδιάσει –και σε ορισμένες περιπτώσεις εκτελέσει– γενικές περικοπές των δημόσιων προϋπολογισμών τους πριν από την εκδήλωση της κρίσης. Πολλές τέτοιες περικοπές θα επηρέαζαν την εκπαίδευση. Άλλα κράτη μέλη διερευνούν τρόπους διαφοροποίησης των πηγών χρηματοδότησής τους. Η Επιτροπή θα συνεχίσει να παρακολουθεί προσεκτικά αυτό το ζήτημα. Σε ορισμένες χώρες, οι οικονομικοί περιορισμοί θα εμφανιστούν τώρα. Θα παρακολουθούμε τους γενικούς κρατικούς προϋπολογισμούς καθώς και την αποδοτικότητα των επενδύσεων.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο και εντός του υφιστάμενου πολυετούς χρηματοδοτικού πλαισίου, η Επιτροπή σκοπεύει να δώσει προτεραιότητα σε μέτρα τα οποία να υποστηρίζουν τους στόχους της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Η προώθηση της οικονομικής ανάκαμψης, η επένδυση στην ευρωπαϊκή νεολαία και η δημιουργία των υποδομών του αύριο είναι οι προτεραιότητες του σχεδίου προϋπολογισμού για το 2011 που υιοθέτησε προσφάτως η Επιτροπή. Η υποστήριξη της εμβληματικής πρωτοβουλίας «Νεολαία σε κίνηση» συνεπάγεται τη στήριξη των προγραμμάτων «διά βίου μάθησης» και «Νεολαία εν δράσει» καθώς και των δράσεων «Marie Curie» και «Erasmus για επιχειρηματίες».

Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι σε αυτόν τον τομέα παρεμβαίνουμε και μέσω των διαρθρωτικών ταμείων. Το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, με προϋπολογισμό 76 δισ. ευρώ την περίοδο 2007-2013, βοηθά νέους ανθρώπους να μεταβούν από την εκπαίδευση στον κόσμο της εργασίας. Βοηθά επίσης ανθρώπους να επιστρέψουν στο εκπαιδευτικό σύστημα για να ανανεώσουν και να διευρύνουν τις δεξιότητές τους. Περίπου το ένα τρίτο των δικαιούχων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου είναι νέοι. Το ταμείο διαθέτει επίσης 8,3 δισ. ευρώ, με άλλα λόγια το 11% περίπου του συνολικού του προϋπολογισμού, για τη μεταρρύθμιση των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης των κρατών μελών.

Όλα αυτά καταδεικνύουν ότι η στρατηγική «Ευρώπη 2020» ενισχύει την έννοια της κοινωνίας της γνώσης και ότι η εκπαίδευση και η κατάρτιση βρίσκονται στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας. Θα μεριμνήσουμε λοιπόν ώστε να διαθέτουμε τους αναγκαίους πόρους για την επίτευξη των στόχων μας.

  David Casa (PPE). – (MT) Είναι ανησυχητικό το ότι η οικονομική κρίση αναμένεται να έχει μακροπρόθεσμες επιπτώσεις. Όσο αυξάνεται η ηλικία του πληθυσμού, τόσο θα αυξάνονται οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα κράτη μέλη στην προσπάθειά τους να εγγυηθούν τη βιωσιμότητα του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας. Αν και κατανοώ ότι οι δημόσιες δαπάνες πρέπει να διαφοροποιηθούν προκειμένου να υλοποιήσει η Ευρώπη το όραμά της για το 2020, πιστεύω επίσης ότι οι δαπάνες αυτές πρέπει να είναι μέρος της εθνικής δημοσιονομικής πολιτικής. Η μείωση του ρυθμού των γεννήσεων και η διαρκής γήρανση του πληθυσμού απαιτούν αλλαγή πολιτικής αν θέλουμε να εγγυηθούμε τη δημοσιονομική βιωσιμότητα. Επιπλέον, πρέπει να ληφθεί υπόψη η αύξηση των απαιτήσεων για χορηγήσεις συντάξεων και παροχή ιατρικής βοήθειας.

Όσον αφορά τα πρότυπα δημογραφικής αλλαγής, η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται μια στρατηγική κινήτρων για τους ηλικιωμένους πολίτες, προκειμένου να παραμείνουν στην αγορά εργασίας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Είναι επιβεβλημένο να προσεγγίζουμε τις στρατηγικές αυτού του είδους υπό το πρίσμα των συγκεκριμένων απαιτήσεων στα διάφορα κράτη μέλη. Δεν επιτρέπεται να εφαρμόζουμε προκρούστειες πολιτικές. Κάθε επιμέρους περίπτωση χρήζει ιδιαίτερης προσοχής. Κατά συνέπεια, επιβάλλεται να υπάρχουν περισσότεροι απασχολούμενοι στην αγορά εργασίας, και να αυξήσουμε τις ευκαιρίες απασχόλησης υψηλού επιπέδου. Έτσι δεν θα μειωθεί απλώς η εξάρτηση από κοινωνικές υπηρεσίες, αλλά θα διασφαλιστεί επίσης η αύξηση του αριθμού των συνεισφερόντων σε αυτά τα συστήματα.

Ως προς το θέμα της απασχόλησης και της κατάρτισης, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει οπωσδήποτε να εστιαστεί στην ενεργό και χωρίς αποκλεισμούς απασχόληση, με άλλα λόγια, να αξιοποιεί πλήρως τις δυνατότητες όλων όσων μπορούν να εργαστούν, ιδίως των γυναικών, να προάγει την ένταξη των πιο αποκλεισμένων από τον κόσμο της εργασίας ομάδων, και να τους παρέχει όλα τα αναγκαία μέσα στήριξης της επιτυχίας τους. Κύριε Επίτροπε, καθώς έχουμε αναλάβει τα καθήκοντά μας εδώ και αρκετές εβδομάδες, είναι καιρός να σηκώσουμε τα μανίκια και να στρωθούμε στη δουλειά για την υλοποίηση αυτών των στόχων, οι οποίοι θα αυξήσουν την απασχόληση στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  Ole Christensen (S&D). – (DA) Κύριε Πρόεδρε, στην Ευρώπη χάνονται καθημερινά χιλιάδες θέσεις εργασίας, και η στρατηγική «Ευρώπη 2020» προορίζεται να αποτελέσει την απάντηση της ΕΕ στις μελλοντικές προκλήσεις σε αυτό το πεδίο καθώς και μέσο διατήρησης και ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητάς μας, έτσι ώστε να δημιουργήσουμε μεγέθυνση και περισσότερες θέσεις εργασίας. Πρέπει να επιλέξουμε ποια διαδρομή θέλουμε να ακολουθήσουμε: αν θα ανταγωνιστούμε βάσει χαμηλών μισθών και κακών συνθηκών εργασίας ή αν θα ανταγωνιστούμε βάσει γνώσεων και δεξιοτήτων, ποιοτικών πράσινων θέσεων εργασίας και αξιοπρεπών συνθηκών στην αγορά εργασίας.

Από αυτήν την άποψη, είναι κάπως ανησυχητική η μη ισορροπημένη εστίαση της Επιτροπής στην πτυχή της ευελιξίας στο πλαίσιο του προτύπου της «ευελισφάλειας». Έτσι δεν πρόκειται να πετύχουμε τίποτε. Οι εργαζόμενοι πρέπει να αισθάνονται ασφαλείς και σίγουροι για να είναι ελαστικοί. Απαιτείται κάποιο είδος στήριξης το οποίο να τους επιτρέπει να επιβιώσουν αν χάσουν τη θέση εργασίας τους. Πρέπει να παρέχεται περαιτέρω κατάρτιση που να τους επιτρέπει να μετακινούνται εντός της αγοράς εργασίας, ώστε να αξιοποιούν τις καλύτερες διαθέσιμες θέσεις απασχόλησης. Απαιτούνται επενδύσεις στα κράτη μέλη, όμως πρέπει να είναι επενδύσεις που αποδίδουν σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Η Επιτροπή πρέπει να καταβάλει μεγαλύτερες προσπάθειες για την καταπολέμηση του φαινομένου του κοινωνικού ντάμπινγκ. Οποιοσδήποτε μετακινείται από μια χώρα σε άλλη με σκοπό την εργασία θα πρέπει να εργάζεται υπό τις συνθήκες που ισχύουν στη νέα χώρα εργασίας του. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να διασφαλίσει ότι όλοι θα καλύπτονται από τους κανόνες που διέπουν τη δραστηριότητα των διακινούμενων εργαζομένων –από τους κανόνες που ισχύουν σε επίπεδο ΕΕ– οι δε κανόνες της εσωτερικής αγοράς δεν πρέπει να υπερισχύουν των κανόνων που διέπουν τα δικαιώματα των εργαζομένων.

  Marian Harkin (ALDE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα απλώς να επισημάνω ότι η συζήτησή μας σήμερα το απόγευμα αντικατοπτρίζει τη βούληση, ή καλύτερα την επιμονή, του Κοινοβουλίου να συμμετάσχει πλήρως σε αυτήν τη διαδικασία. Λόγω του περιορισμένου χρόνου που έχω στη διάθεσή μου, θα ήθελα να διατυπώσω απλώς τρία σύντομα σχόλια. Υποστηρίζω τη δήλωση του Επιτρόπου Rehn –καθώς και τη σημερινή δήλωση του Επιτρόπου Andor– σχετικά με τον έλεγχο των προϋπολογισμών των κρατών μελών. Κάποια στιγμή, δόθηκε η εντύπωση ότι η ευρωζώνη και η ΕΕ μπορεί να μην τα κατάφερναν να φτάσουν στο 2020 ως μία οντότητα. Για να διασφαλιστεί λοιπόν ότι δεν θα επιβιώσουμε απλώς αλλά και θα ευδοκιμήσουμε, τα κράτη μέλη επιβάλλεται να τηρήσουν τις υποσχέσεις τους και τις δεσμεύσεις που έχουν ήδη αναλάβει. Είναι πάντα άσκοπο να κλείνει κανείς την πόρτα του στάβλου αφού προηγουμένως έφυγε το άλογο.

Δεύτερον, το τελευταίο δεκαοκτάμηνο, τα κράτη μέλη και η ΕΕ είχαν εστιάσει την προσοχή τους σχεδόν αποκλειστικά στη σταθεροποίηση των χρηματοπιστωτικών οργανισμών. Στην πραγματικότητα, στο θέμα αυτό αφιερώσαμε όλες σχεδόν τις δυνάμεις μας. Αν και είναι βεβαίως σημαντικό, πάρα πολλοί πολίτες έχασαν την εμπιστοσύνη τους και τώρα αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι. Επιζητούν τη στήριξη των κρατών μελών και προσβλέπουν στην ΕΕ να θεσπίσει ένα πλαίσιο το οποίο να ευνοεί τη δημιουργία θέσεων εργασίας, την επιχειρηματικότητα και τη στήριξη των ΜΜΕ, η κρίσιμη όμως πτυχή είναι ότι το πλαίσιο αυτό πρέπει να συνδυάζει την ανάπτυξη της οικονομίας με τη δημιουργία αξιοπρεπών θέσεων εργασίας και τη βελτίωση της ευημερίας όλων των πολιτών, ιδίως όσων βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας.

Τέλος, η ανεργία των νέων αντιπροσωπεύει μια εξαιρετικά σοβαρή κρίση. Ένα έγγραφο της Επιτροπής το οποίο εκδόθηκε εχθές επιβεβαιώνει ότι η ανεργία των νέων στην ΕΕ ανέρχεται στο 20%, δηλαδή στο διπλάσιο σε σύγκριση με την πρόβλεψη για τη συνολική ανεργία. Η κρίση αυτή είναι εξίσου πραγματική και άμεση με την οικονομική κρίση και, ενώ άκουσα και χαιρετίζω τα σχόλια του Επιτρόπου σχετικά με πρωτοβουλίες για τη νεολαία, απαιτείται πραγματικός συντονισμός μεταξύ των κρατών μελών, και άσκηση ισχυρής επιρροής επί αυτών, ώστε οι εν λόγω πρωτοβουλίες να μετατραπούν σε πραγματικές θέσεις εργασίας.

  Janusz Wojciechowski (ECR). – (PL) Η στρατηγική για το 2020 περιλαμβάνει φιλόδοξους στόχους τους οποίους είναι δύσκολο να απορρίψει κανείς, όμως οι στόχοι καθορίζονται ωσάν η Ευρωπαϊκή Ένωση να ήταν ήδη πλούσια, απαλλαγμένη από έγνοιες και απασχολημένη μόνο με τον στόχο της δημιουργίας ενός επιτυχημένου μέλλοντος. Εν τω μεταξύ, γνωρίζουμε ότι υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα για τα οποία πρέπει να ανησυχούμε και, πάνω απ’ όλα, υπάρχουν πολλές διαφορές μεταξύ των επιπέδων ανάπτυξης των πλούσιων και των φτωχών χωρών και περιφερειών της Ευρώπης.

Διαπιστώνω με έκπληξη ότι, ανάμεσα στις προτεραιότητες της στρατηγικής, δεν έχει βρεθεί χώρος για την ανάπτυξη της γεωργίας, παρότι γνωρίζουμε ότι, έως το 2050, ο κόσμος πρέπει να αυξήσει την παραγωγή τροφίμων του κατά 70%, διότι υπάρχουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι στον πλανήτη, ενώ όλο και λιγότερη γη χρησιμοποιείται για γεωργική παραγωγή. Είναι δύσκολο να κατανοήσουμε γιατί η ανάπτυξη της γεωργίας δεν αντιμετωπίζεται ως προτεραιότητα στη στρατηγική.

Γεωργία σημαίνει επισιτιστική ασφάλεια, σημαίνει οικολογική ασφάλεια, και τα στοιχεία αυτά είναι άκρως σημαντικά και για εμάς και για τις μελλοντικές γενιές. Δεν μπορώ να διανοηθώ μια υπεύθυνη στρατηγική ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία να μην περιλαμβάνει τη μέριμνα για την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής γεωργίας.

  Γεώργιος Κουμουτσάκος (PPE). - Κύριε Πρόεδρε, πριν μιλήσω για τη στρατηγική 2020 χρειάζεται μία απάντηση, πιστεύω, σε ορισμένα που ακούσθηκαν νωρίτερα από έναν ή δύο συναδέλφους σχετικά με τη θέση του ελληνικού κεντροδεξιού κόμματος για τον μηχανισμό στήριξης της ελληνικής οικονομίας. Να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν ορισμένα πράγματα. Το κόμμα μας ουδέποτε αντιτάχθηκε στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης της Ελλάδας. Το κόμμα μας είχε απλώς μια άλλη αντίληψη για τα μέτρα που έπρεπε να είχαν εφαρμοσθεί. Τα μέτρα που τώρα εφαρμόζονται είναι βέβαιο ότι οδηγούν τη χώρα σε βαθιά ύφεση και στασιμοπληθωρισμό. Και αυτά τα μέτρα τα αποφάσισε μόνη της η κυβέρνηση, χωρίς οποιαδήποτε προηγούμενη ενημέρωση και συνεννόηση με τα άλλα ελληνικά πολιτικά κόμματα και την ελληνική κοινωνία. Η κυβερνητική πλειοψηφία αρνήθηκε κάθε προηγούμενη συνεννόηση, που θα μπορούσε να είχε οδηγήσει σε μία ευρεία και αναγκαία πολιτική και κοινωνική συναίνεση. Επαναλαμβάνω, κύριε Πρόεδρε, η Νέα Δημοκρατία δεν αντιτάχθηκε στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης Ευρωπαϊκής Ένωσης και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Σεβόμαστε και το τελευταίο ευρώ των εταίρων μας και τους ευχαριστούμε για τη στήριξή τους. Για αυτό άλλωστε, υποστηρίξαμε με υπευθυνότατα ένα άλλο, αποτελεσματικότερο μείγμα πολιτικής. Υποστηρίξαμε την ανάγκη αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας αλλά και αναπτυξιακής πολιτικής. Και αυτό για να αποφύγει η Ελλάδα τον φαύλο κύκλο βαθιάς ύφεσης και καλπάζοντος πληθωρισμού, με δραματικές συνέπειες για την ελληνική κοινωνία και την οικονομία, αλλά και με αρνητικό τελικά αντίκτυπο για την Ευρώπη.

Όσον αφορά τη συζήτησή μας για την οικονομική κρίση και τη στρατηγική 2020, κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι έχει έρθει η ώρα συγκεκριμένων πράξεων και χειροπιαστών αποτελεσμάτων. Όχι άλλα λόγια! Αυτό είναι και το νόημα της δικής μου παρέμβασης. Απλά πράγματα, το ευρώ είναι μία ιστορική επιτυχία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και οφείλουμε να το προασπίσουμε και να το διασώσουμε. Για τον λόγο αυτό χρειαζόμαστε μια ισχυρή δημοσιονομική και οικονομική διακυβέρνηση, διότι χωρίς αυτήν η στρατηγική 2020 κινδυνεύει να αποτύχει ακολουθώντας το προηγούμενο της στρατηγικής της Λισαβόνας.

(Ο αγορητής δέχεται να απαντήσει σε ερώτηση «γαλάζιας κάρτας» (άρθρο 149, παράγραφος 8 του Κανονισμού))

  Marc Tarabella (S&D). – (FR) Κύριε Κουμουτσάκε, έχετε πραγματικά θράσος! Σας άκουσα να μιλάτε για την ελληνική κυβέρνηση και για το πώς δεν φρόντισε να συμβουλευτεί εσάς, τα διάφορα κόμματα ή την κοινωνία των πολιτών προτού εφαρμόσει τα μέτρα. Ωστόσο, οφείλω να επισημάνω ότι η σημερινή ελληνική κυβέρνηση δεν είναι με κανέναν τρόπο υπεύθυνη για την κατάσταση. Είναι θύμα κερδοσκόπων, στους οποίους θα ασκήσω κριτική εντός ολίγου, στην ομιλία μου. Ωστόσο, έχω επίσης καθήκον να υπογραμμίσω την ευθύνη της προηγούμενης κυβέρνησης, η οποία παραποιούσε τα στοιχεία επί σειρά πολλών ετών, και το γεγονός ότι το κόμμα σας βρισκόταν στην εξουσία για τουλάχιστον δύο κοινοβουλευτικές θητείες. Συνεπώς, φρονώ ότι η ευθύνη βαρύνει περισσότερο την Ελλάδα και τη συγκεκριμένη πολιτική ευθύνη φέρει το κόμμα σας. Έχετε να απαντήσετε τίποτε σε αυτή την ερώτηση, κύριε Κουμουτσάκε;

  Γεώργιος Κουμουτσάκος (PPE). - Κύριε συνάδελφε, η παρέμβασή σας είναι αποτέλεσμα ελλιπούς πληροφόρησης. Η προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση παρέλαβε μία οικονομία βαθιά χρεωμένη, πολύ βαθιά χρεωμένη, μία οικονομία σε σαθρά θεμέλια, και αυτά τα προβλήματα, διαχρονικά προβλήματα, βαθιά ριζωμένα από 30ετίας, ήρθε να τα αναδείξει και να τα κάνει δραματικά η μεγάλη διεθνής οικονομική κρίση.

Βεβαίως, έγιναν λάθη από την προηγούμενη κυβέρνηση αλλά, πολύ μεγαλύτερα, είτε από αδυναμία, είτε από έλλειψη θάρρους, έγιναν από την τωρινή κυβέρνηση που άργησε τουλάχιστον πέντε μήνες να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για να συγκρατήσει την κατάσταση και έτσι η κρίση ελλείμματος, που υπάρχει σε όλες οι χώρες και το ξέρετε και εσείς πολύ καλά, έγινε κρίση δανεισμού.

Και έτσι, φθάσαμε στα σημερινά δραματικά φαινόμενα. Αυτή είναι η απάντηση που σας δίνω με τη διάθεση να κάνουμε και εμείς αυτοκριτική, αλλά εδώ ισχύει η γνωστή αρχαία ρήση: «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω».

  Edward Scicluna (S&D). – (MT) Κύριε Πρόεδρε, ποτέ στο παρελθόν δεν είχε βρεθεί με τόσο δραματικό τρόπο στο προσκήνιο η σπουδαιότητα της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών. Είναι εύκολο και φυσικό να πει κανείς «σας είχαμε προειδοποιήσει να μην αφήσετε τα ελλείμματα και τα χρέη σας να τεθούν εκτός ελέγχου», και είναι απολύτως εύλογο να πούμε κάτι τέτοιο. Ωστόσο, τώρα που πολλά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περιλαμβανομένων και μελών της ζώνης του ευρώ, έχουν βρεθεί σε αυτήν τη μη βιώσιμη κατάσταση, δεν μπορούμε απλώς να αναστρέψουμε την κατάσταση και να προσπαθήσουμε μάλιστα να το πράξουμε σε όσο το δυνατόν συντομότερο διάστημα, αγνοώντας το κακό οικονομικό περιβάλλον εντός του οποίου βρισκόμαστε.

Αυτό δεν είναι έκκληση να αναβάλουμε τις παρεμβάσεις μας στο πεδίο των δημόσιων οικονομικών. Δεν υπαινίσσομαι κάτι τέτοιο. Ωστόσο, με το να απαιτούμε την αδίστακτη εφαρμογή προγραμμάτων λιτότητας εντός των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης καταδικάζουμε ολόκληρη την περιοχή της Ευρώπης σε μια μακρά περίοδο μειωμένης οικονομικής ανάπτυξης, ίσως και σε χειρότερη τύχη. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να ελαττώσουμε τη ζήτηση, ακόμη και σε χώρες που διαθέτουν πλεονάσματα, τόσο σε εσωτερικό όσο και σε εξωτερικό επίπεδο, και οι οποίες έχουν τα μέσα να δαπανούν περισσότερα και όχι λιγότερα χρήματα.

Πρέπει να βοηθήσουμε τις πιο αδύναμες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να τονώσουν τις οικονομίες τους μέσω εξαγωγών και, κατ’ αυτόν τον τρόπο, να συμβάλουμε στην προώθηση των προοπτικών αύξησης της απασχόλησης. Δεν πρέπει να είμαστε δογματικοί. Η κατάσταση αυτή απαιτεί να δράσουμε έξυπνα. Απαιτεί επίσης ορισμένη ευελιξία σε πολλούς τομείς, περιλαμβανομένης ιδίως της οικονομικής πολιτικής.

  Elizabeth Lynne (ALDE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, πολύ εύστοχα, ακούσαμε να γίνεται πολύς λόγος για οικονομική ανάκαμψη στην πρόταση της Επιτροπής για τη στρατηγική «ΕΕ 2020», δεν ειπώθηκαν όμως αρκετά, κατά τη γνώμη μου, σχετικά με τη φτώχεια, και γι’ αυτό χαίρομαι που στην ομιλία σας θίξατε το θέμα της μείωσης της φτώχειας.

Πρέπει να έχουμε πάντα υπόψη ότι οι πλέον ευάλωτες ομάδες της κοινωνίας υποφέρουν σε κάθε περίοδο οικονομικής ύφεσης περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, και γι’ αυτό οφείλουμε να θεσπίσουμε μηχανισμούς προστασίας τους. Για παράδειγμα, θα ήθελα να τεθεί ως στόχος η μείωση κατά 25% των πολιτών της ΕΕ που ζουν υπό συνθήκες φτώχειας, καθώς και να διασφαλιστεί ότι όσοι είναι σήμερα αποκλεισμένοι από την αγορά εργασίας θα μπορούν να αποκτήσουν πρόσβαση σε εργασία υψηλής ποιότητας, και ότι, συγχρόνως, θα θεσπίσουμε στόχους όσον αφορά την εξάλειψη της αδήλωτης εργασίας.

Πρέπει επίσης να μεριμνήσουμε ώστε τα κράτη μέλη να επενδύσουν στα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης και κοινωνικής προστασίας και επίσης να εγγυηθούν την πρόσβαση σε δικαιώματα, πόρους και καθολικές υπηρεσίες. Θα ήθελα επίσης να τεθούν στόχοι σε επίπεδο ΕΕ για τον τερματισμό του φαινομένου των αστέγων των δρόμων έως το 2015 από τα κράτη μέλη, και την ανάπτυξη ολοκληρωμένων στρατηγικών καταπολέμησης της έλλειψης στέγης.

Σε όλους αυτούς τους τομείς, δεν πρέπει να έχει ενισχυμένο συμβουλευτικό ρόλο μόνο το Κοινοβούλιο –και χάρηκα που αυτό το επισημάνατε και εσείς– αλλά και οι ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στο οικείο πεδίο. Όσο για την ανοικτή μέθοδο συντονισμού στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής, πρέπει να ενισχυθεί. Όλοι γνωρίζουμε ότι δεν έχει λειτουργήσει όσο καλά θα μπορούσε, όμως εκτιμώ ότι μπορεί να λειτουργήσει με πρόσφορο τρόπο στο μέλλον αν τεθούν σε εφαρμογή οι κατάλληλοι μηχανισμοί – και μόνο αν τεθούν σε εφαρμογή οι μηχανισμοί αυτοί.

  Ryszard Czarnecki (ECR). – (PL) Η στρατηγική υιοθετείται τη χειρότερη δυνατή περίοδο, όταν η βιομηχανική παραγωγή στην Ευρώπη έχει πέσει στα επίπεδα της δεκαετίας του 1990, και ενώ το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της Ευρωπαϊκής Ένωσης μειώθηκε πέρυσι κατά 4%. Ωστόσο, η χειρότερη πτυχή εν προκειμένω δεν είναι η συγκυρία. Το χειρότερο είναι το ότι έως και τέσσερις στις πέντε από τις προτεραιότητες που μας έχουν παρουσιαστεί ως βασικές ατμομηχανές της ευρωπαϊκής ανάπτυξης είναι δύσκολο να θεωρηθούν ευρωπαϊκά μέτρα, ιδίως η απασχόληση, η έρευνα και ανάπτυξη, η εκπαίδευση και η καταπολέμηση της φτώχειας. Κατ’ ουσίαν, τα ζητήματα αυτά δεν έχουν τίποτε το υπερεθνικό. Είναι ζητήματα για τα οποία αρμόδιες είναι οι οικείες χώρες. Μπορεί να υποστηριχθεί ότι μόνο η κλιματική πολιτική είναι τομέας στον οποίο μπορούμε να λάβουμε ορισμένα μέτρα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι υπόλοιποι, για να είμαστε ειλικρινείς, αφορούν θέματα αρμοδιότητας των επιμέρους κρατών μελών.

  Marc Tarabella (S&D). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, η στρατηγική «ΕΕ 2020» πρέπει να λαμβάνει υπόψη διάφορες απόψεις για την οικονομική κρίση και να προτείνει μια νέα μορφή διακυβέρνησης αντί να προσπαθεί να διορθώσει το σημερινό καταρρέον σύστημα.

Πρώτα απ’ όλα, καλό είναι να αποβάλουμε ορισμένες εσφαλμένες αντιλήψεις, ιδίως όσες αφορούν την Ελλάδα. Η κρίση αυτή δεν είναι ελληνική. Η Ελλάδα και ο πληθυσμός της είναι σήμερα θύματα ενός ληστρικού οικονομικού και χρηματοπιστωτικού συστήματος το οποίο έκανε τις χώρες της G20 να διαθέσουν, συνολικά, αρκετές εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια μέσα σε λίγες μόνο ημέρες προκειμένου να διασώσουν τις τράπεζες, αλλά αφήνει την Ελλάδα να αγωνιά για πολλούς μήνες.

Οι διεθνείς διασκέψεις κορυφής πλέον αγνοούνται· ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει. Επιτέλους, το χρηματοοικονομικό σύστημα επρόκειτο να ρυθμιστεί και η Ευρώπη διεξήγαγε τις ατέρμονες συζητήσεις της, όμως τα αρπακτικά δεν έχουν εξαφανιστεί. Τι λένε λοιπόν όλοι τώρα; Ότι η αγορά πρέπει να καθησυχαστεί. Ποιος είναι, όμως, η αγορά; Οι κερδοσκόποι, τους οποίους οφείλουμε να εξευμενίσουμε, σαν να ήταν ημίθεοι, και στους οποίους οφείλουμε να προσφέρουμε θυσίες ώστε να μπορούμε να τους ικετεύουμε να δείξουν έλεος.

Πόσο ακόμα θα γίνεται ανεκτή αυτή η κυνική προσέγγιση; Πόσο ακόμα πρέπει να ζούμε υπό τη φενάκη μιας αγοράς η οποία προσφέρει στους χρηματιστές πολύ περισσότερα από όσα αξίζουν, ενώ οδηγεί τον λαό στην ένδεια; Δεν είναι δυνατόν να επιτρέψουμε στην τρομοκρατία των χρηματοπιστωτικών αγορών να γονατίσουν ολόκληρες χώρες.

Οι παραχαράκτες διατρέχουν τεράστιο κίνδυνο επειδή επιτίθενται σε ένα στοιχείο της εθνικής κυριαρχίας ενός κράτους: στο νόμισμά του. Όμως, όταν ένας χρηματιστής κερδοσκοπεί εις βάρος του χρέους μιας χώρας, δεν διακινδυνεύει τίποτε. Πότε θα τιμωρηθούν όπως τους αξίζει οι οικονομικοί εγκληματίες των μεγάλων χρηματοπιστωτικών οργανισμών; Οι κερδοσκόποι οι οποίοι τρέφονται άπληστα από το δημόσιο θα πρέπει να τεθούν εκτός νόμου· οι τράπεζες καζίνα οι οποίες παίζουν στοιχήματα με τη ζωή και το μέλλον των πολιτών θα πρέπει να καταργηθούν· και η ΕΕ θα πρέπει να υποχρεωθεί να εποπτεύει σωστά τις χρηματοπιστωτικές αγορές, αντί να επιτίθεται κατά των δημόσιων υπηρεσιών.

Κυρίες και κύριοι, εν κατακλείδι, φρονώ ότι αρκετά έχουν παίξει αυτό το παιχνίδι εις βάρος μας. Μπορούμε να διεξάγουμε έκτακτες συνόδους κορυφής κάθε Παρασκευή και να διαθέτουμε δισεκατομμύρια, αν όμως δεν καταπολεμήσουμε τις ρίζες του προβλήματος, μία από αυτές τις Παρασκευές θα καταλήξουμε να ανακοινώσουμε τη χρεοκοπία της ΕΕ.

  Filiz Hakaeva Hyusmenova (ALDE). – (BG) Κύριε Πρόεδρε, η ευρωπαϊκή πολιτική συνοχής έχει αποδείξει τον ζωτικό της ρόλο επί σειρά ετών και έχει καταστεί καίρια πολιτική για την Κοινότητα. Προσφέρει στους ευρωπαίους πολίτες έναν ορατό, μετρήσιμο δείκτη του επιπέδου αλληλεγγύης. Ο ρόλος της έχει άλλωστε αναγνωριστεί μέσω της συμπερίληψής της μεταξύ των στόχων της Συνθήκης της Λισαβόνας. Όλα αυτά είναι εύλογο να της εξασφαλίσουν ανάλογη θέση στη στρατηγική «Ευρώπη 2020».

Στο κείμενο του σχεδίου στρατηγικής, η πολιτική αυτή δεν έχει τη θέση που της αρμόζει. Εκτιμώ λοιπόν ιδιαίτερα την έκθεση διότι συμπεριλαμβάνει την πολιτική συνοχής μεταξύ των στόχων που πρέπει να επιτευχθούν βάσει της Συνθήκης της Λισαβόνας και της στρατηγικής για το 2020, η οποία προσφέρει ανεκτίμητες κατευθυντήριες γραμμές. Χρειαζόμαστε επίσης μια ισχυρή πολιτική συνοχής, δεδομένου ότι η οικονομική κρίση μειώνει τον αριθμό των θέσεων εργασίας και αποδυναμώνει την ανταγωνιστικότητά μας, ακόμη και στο μέλλον, έτσι ώστε να διασφαλίσουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα παραμείνει ισχυρός παγκόσμιος παράγοντας.

Απαιτούνται δε αξιόπιστα κριτήρια αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας των πόρων που επενδύονται σε αυτήν την πολιτική. Όπως επισημαίνεται άλλωστε στην έκθεση, απαιτείται αξιολόγηση του αντικτύπου των δαπανών της πολιτικής συνοχής για την περιφερειακή ανάπτυξη, βάσει εξειδικευμένων δεικτών. Προκειμένου να καθορίσει τους δείκτες αξιολόγησης, η Επιτροπή θα πρέπει να μελετήσει και να προτείνει έναν σαφή ορισμό της έννοιας της «εδαφικής συνοχής», διότι αυτός είναι ο όρος που εμφανίζεται στη Συνθήκη της Λισαβόνας. Μόνο αφού μελετηθεί προηγουμένως ο ορισμός της ίδιας της έννοιας μπορούν να καθοριστούν αντικειμενικά και ακριβή κριτήρια αξιολόγησης. Αυτό θα προσφέρει μια συγκεκριμένη βάση για την εν λόγω πολιτική, καθώς και για τα θεσμικά όργανα και τους πολίτες.

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. PITTELLA
Αντιπροέδρου

  Tamás Deutsch (PPE). – (HU) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, καταρχάς, θα ήθελα να εκφράσω την εκτίμησή μου στους εισηγητές για το εξαίρετο έργο τους, και να ευχαριστήσω τους Επιτρόπους για τις σημαντικές, πολύτιμες σκέψεις που συνεισέφεραν σε αυτήν τη συζήτηση.

Πριν από λίγα χρόνια, ένας καλός φίλος και μέντορας μού είχε πει ότι στη ζωή του ο καθένας είναι σίγουρο ότι θα αντιμετωπίσει καταστάσεις στις οποίες θα αποτελεί είτε μέρος του προβλήματος είτε μέρος της λύσης. Κατά τη γνώμη μου, η στρατηγική «ΕΕ 2020» παραμένει, προς το παρόν, περισσότερο μέρος του προβλήματος παρά της λύσης. Εκτιμώ ότι έχουμε όλοι μαζί την ευθύνη να καταστήσουμε τη στρατηγική αυτή σε μεγαλύτερο βαθμό μέρος της λύσης. Επιτρέψτε μου να σταματήσω για μια στιγμή και να σας ζητήσω να σκεφτείτε ότι και η ίδια η ονομασία της στρατηγικής είναι προβληματική. Στη συντριπτική πλειονότητα των γλωσσών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ονομασία «στρατηγική ΕΕ 2020» δεν έχει το παραμικρό νόημα. Δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς ότι μια κοινότητα άνω των 500 εκατομμυρίων πολιτών θα μπορούσε να ταυτιστεί με μια στρατηγική, βάσει της αντίληψης ότι προσφέρει μια συνταγή επίλυσης των προβλημάτων της προσωπικής τους ζωής, όταν η ονομασία της είναι τόσο ασαφής και απομακρυσμένη από την πραγματικότητα της προσωπικής τους ζωής. Η ονομασία αυτή μπορεί να έχει νόημα όταν συζητείται μεταξύ διαφημιστών. Ωστόσο, εδώ δεν μιλάμε για διαφημιστές αλλά για συνηθισμένους Ευρωπαίους.

Υπάρχει ένα ακόμη σοφό ουγγρικό ρητό: όποιος θέλει τα πολλά, χάνει και τα λίγα. Κατά την κρίση μου, η στρατηγική –η οποία εξακολουθεί να είναι μέρος του προβλήματος– πασχίζει να πετύχει πολλά αλλά καταφέρνει ελάχιστα. Το καλύτερο θα ήταν ίσως να στραφεί στην αντιμετώπιση του σημαντικότερου ζητήματος. Επ’ αυτού, επιτρέψτε μου να επισημάνω ότι, κατά τη γνώμη μου, εκείνο που πρέπει να κάνουμε είναι να ενισχύσουμε την περιφερειακή ανάπτυξη. Η ενίσχυση της περιφερειακής ανάπτυξης περιλαμβάνει επενδύσεις, ανάπτυξη και δημιουργία θέσεων εργασίας, και νομίζω ότι το σοβαρότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι πολίτες είναι η ανάγκη για περισσότερες θέσεις εργασίας. Αυτά είναι τα σχόλια που ήθελα να θέσω υπόψη σας.

  Francesco De Angelis (S&D). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η δρομολόγηση της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 2020 ισοδυναμεί ουσιαστικά με το τέλος της προηγούμενης φάσης της στρατηγικής της Λισαβόνας και θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις αρνητικές διαρθρωτικές συνέπειες που προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί η χρηματοπιστωτική, οικονομική και κοινωνική κρίση.

Εκτιμώ ότι, αν θέλουμε να είναι αποτελεσματική η στρατηγική «ΕΕ 2020», πρέπει να εστιάζεται σε δύο καίριες πτυχές, η πρώτη από τις οποίες είναι ένα σύστημα αξιολόγησης της προόδου που θα λαμβάνει υπόψη τη χρήση του μηχανισμού κινήτρων και αντικινήτρων, ενώ η δεύτερη είναι μια δυναμική πολιτική επενδύσεων για τη δημιουργία υποδομών, σε συνδυασμό, φυσικά, με τα μέσα ρύθμισης του χρηματοπιστωτικού συστήματος και με πολιτικές αποκατάστασης του κοινωνικού διαλόγου και της κοινωνικής συνοχής.

Οι υποδομές αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της διαδικασίας επανεκκίνησης της πολιτικής για την καινοτομία στη βιομηχανία, τις ΜΜΕ, τις μεταποιητικές κοινοπραξίες ή τα ερευνητικά ινστιτούτα, καθώς και στο πλαίσιο της σχέσης μεταξύ αυτών και των πανεπιστημίων και τοπικών φορέων. Η έκθεση van Nistelrooij θα πρέπει επομένως να τύχει θερμής υποδοχής επειδή, εκτός του ότι παρέχει μια λεπτομερή εικόνα του έργου που έχουν επιτελέσει μέχρι στιγμής τα κράτη μέλη, αρχίζει να θίγει το ζήτημα των κριτηρίων για την εναρμόνιση των χρηματοδοτικών μέσων και των επιχειρησιακών σχεδίων που αποβλέπουν στην καινοτομία.

Η εναρμόνιση των κανόνων, των διαδικασιών και των διοικητικών πρακτικών που αφορούν τη διαχείριση των προγραμμάτων της ΕΕ, και η απλούστευση και ο εξορθολογισμός των διαδικασιών προσφέρουν τις λύσεις τις οποίες οι άμεσα ενδιαφερόμενοι και οι πολίτες μάς ζητούν εδώ και καιρό. Πιστεύω ότι, ως προς το θέμα αυτό, η Ευρώπη μπορεί και πρέπει να προσφέρει πολλά για την προώθηση της μεγέθυνσης, της ανάπτυξης και της απασχόλησης.

  Marietje Schaake (ALDE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, καθώς προσπαθούμε να λύσουμε τη χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση, θα ήθελα να επισημάνω ένα πολύ ουσιαστικό έλλειμμα: το έλλειμμα γνώσης. Με λύπη μου οφείλω να επισημάνω ότι η Ευρώπη μετατρέπεται καθημερινά σε όλο και πιο κουτή ήπειρο, αν και η γνώση είναι ο πιο κερδοφόρος και πλούσιος πόρος μας. Η επένδυση στη γνώση δεν δημιουργεί κανενός είδους κίνδυνο.

Η νέα γενιά Ευρωπαίων καταβάλλει, ωστόσο, το τίμημα της κρίσης, καθώς αυξάνεται η ανεργία μεταξύ των νέων και παγώνουν ή περικόπτονται οι προϋπολογισμοί για την εκπαίδευση και την καινοτομία. Πρέπει να μειώσουμε τον προϋπολογισμό μας, όμως πρέπει να το πράξουμε με αντίληψη που συνάδει με τις ανάγκες του 21ου αιώνα, γιατί πού διοχετεύεται σήμερα το ήμισυ του προϋπολογισμού της ΕΕ; Στη γεωργία! Θα έπρεπε να διοχετεύεται στη νέα γενιά, και στην καλλιέργειά της. Όχι μόνο στην παραδοσιακή εκπαίδευση, αλλά και εστιάζοντας στην καλλιέργεια των ψηφιακών δεξιοτήτων και της επιχειρηματικότητας, λόγου χάρη.

Γνωρίζουμε ότι όσο υψηλότερο είναι το εκπαιδευτικό επίπεδο ενός εργαζομένου, τόσο λιγότερες είναι οι πιθανότητες να χάσει τη δουλειά του. Εντούτοις, τα κράτη μέλη δεν επιδεικνύουν επαρκή προσήλωση στον στόχο της προώθησης μιας φιλόδοξης οικονομίας της γνώσης. Έτσι, η Ευρώπη τιμωρεί την επόμενη γενιά Ευρωπαίων καθώς δεν τους επιτρέπει να αναπτύξουν πλήρως τις ικανότητες και τις φιλοδοξίες τους, ενώ επιτρέπει στην Κίνα, την Ινδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής να γίνουν ελκυστικότεροι πόλοι συγκέντρωσης ταλέντου, έρευνας, δημιουργικότητας και καινοτομίας.

Τα βραχυπρόθεσμα μέτρα θα έχουν μακροπρόθεσμο κόστος. Η επιχειρηματικότητα, η αριστεία και το βιώσιμο μέλλον της ευρωπαϊκής οικονομίας μπορούν να προαχθούν μόνο αν είμαστε πρόθυμοι να επενδύσουμε στη γνώση, διότι όσοι νομίζουν ότι η γνώση είναι δαπανηρή δεν έχουν ιδέα πόσο κοστίζει η ανοησία.

Σήμερα, η Επίτροπος Kroes παρουσίασε το όραμά της για την ψηφιακή στρατηγική της Ευρώπης, η οποία είναι ένα από τα εμβληματικά προγράμματα της «ΕΕ 2020». Είναι μια φιλόδοξη αλλά συγκεκριμένη στρατηγική η οποία αποβλέπει στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής ψηφιακής αγοράς εντός της παγκόσμιας οικονομίας καθώς και στη διασύνδεση πολλών Ευρωπαίων με ένα ανοικτό Διαδίκτυο.

Εκτιμώ ότι σήμερα πρέπει να λάβουμε πιο ευφυείς αποφάσεις και να φροντίσουμε η τρέχουσα κρίση να μην υποθηκεύσει το μέλλον της νεολαίας, για να μην κληθεί η νέα γενιά να καταβάλει τόκους τόσο υψηλούς που δεν θα μπορεί να τους αποπληρώσει.

Υποστηρίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μια συντονισμένη προσέγγιση, την εγκατάλειψη των διακυβερνητικών διαδικασιών κατά τη λήψη αποφάσεων και την ενίσχυση του ρόλου της Επιτροπής και του Κοινοβουλίου, έτσι ώστε να διασφαλιστεί ότι τα κράτη μέλη θα τηρούν τις δεσμεύσεις τους;

  Thomas Mann (PPE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, η στρατηγική της Λισαβόνας δεν είχε βιώσιμη επιτυχία. Γιατί όχι; Τα κράτη μέλη, οι κοινωνικοί εταίροι και μεγάλα τμήματα της κοινωνίας των πολιτών συμμετείχαν σε ελάχιστο βαθμό, οπότε δεν τους είχε καλλιεργηθεί αίσθημα κοινής ευθύνης. Η στρατηγική «ΕΕ 2020» μπορεί να είναι διαφορετική. Θα μπορούσε να επιτύχει, κύριε Επίτροπε, αν ασχοληθεί επίσης με τους περιθωριοποιημένους, με τους χαμένους του συστήματος, οι οποίοι συχνά δεν έχουν κανένα λόμπι για να τους εκπροσωπήσει.

Στην ΕΕ, δεν εργάζονται ούτε καν τα δύο τρίτα όσων έχουν τη δυνατότητα να εργαστούν. Μόνο οι μισοί σχεδόν εργαζόμενοι μεγαλύτερης ηλικίας έχουν δουλειά. Ογδόντα εκατομμύρια Ευρωπαίοι δεν διαθέτουν ικανοποιητική επαγγελματική κατάρτιση και τους προσφέρονται όλο και λιγότερες ευκαιρίες στην αγορά εργασίας. Θεωρούμε την κατάσταση αυτή απαράδεκτη. Ωστόσο, μια γνήσια στρατηγική για το μέλλον οφείλει να διαθέτει κοινωνικό προσανατολισμό. Η ποιοτική ανάπτυξη της οικονομίας και της απασχόλησης πρέπει να συνοδεύονται από κοινωνική ισότητα και βιωσιμότητα. Επίτροπε Andor, και εσείς και εμείς εργαζόμαστε προς αυτήν την κατεύθυνση.

Τι σημαίνει αυτό με συγκεκριμένους όρους; Τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης των κρατών μελών πρέπει να προσαρμοστούν στη δημοκρατική αλλαγή. Μέσω της ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών σε όλη την Ευρώπη, μπορούμε να συνεισφέρουμε σε αυτήν τη διαδικασία και να διδαχτούμε όλοι μαζί και ο ένας από τον άλλον. Το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο –ένα από τα προσφιλή σας όργανα– πρέπει να προσαρμοστεί στις νέες προκλήσεις, έτσι ώστε να γίνουμε ακόμη πιο αποδοτικοί στην πράξη. Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να βοηθά να σταθούν στα πόδια τους όσοι κινδυνεύουν από την ανεργία. Η κοινωνία μας πρέπει να καταπολεμά τους αποκλεισμούς και να ενσωματώνει τους νέους, λόγου χάρη, μέσω κατάλληλων προγραμμάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης, έτσι ώστε να μπορούν να εξελιχθούν επαγγελματικά και προσωπικά.

Παρά τον αναγκαίο εξορθολογισμό των εθνικών προϋπολογισμών –διαδικασία την οποία εφαρμόζουμε αυτήν την περίοδο και η οποία μας απασχόλησε στο Σώμα σήμερα το πρωί– υπάρχει μια πολιτική από την οποία δεν πρέπει να προσπαθήσουμε να εξοικονομήσουμε χρήματα: η επένδυση στους πολίτες μας – με όρους οικονομίας, βιωσιμότητας και κοινωνικής πολιτικής. Η στρατηγική «ΕΕ 2020» θα επιτύχει ή θα αποτύχει στηριζόμενη σε αυτούς τους τρεις πυλώνες.

  Jutta Steinruck (S&D). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Mann, ελπίζω να βρίσκεστε σε τακτική επαφή με την καγκελάριό σας, αν προσεγγίζετε τα πράγματα όπως εγώ.

Η στρατηγική «ΕΕ 2020» προσφέρει μια πραγματική ευκαιρία ενίσχυσης της κοινωνικής διάστασης της Ευρώπης, και στην παρούσα ακριβώς συγκυρία έχουμε ανάγκη αυτήν την ευκαιρία, διότι η Ευρώπη έχει γίνει στόχος πολλών εχθρικών σχολίων ενώ έχει απομακρυνθεί από τους πολίτες της. Πρέπει οπωσδήποτε να προσφέρουμε κάτι θετικό στους πολίτες μας το οποίο θα ανατρέψει αυτήν την κατάσταση. Ως προς το θέμα της ανάπτυξης και της απασχόλησης, θα πρέπει να πάψουμε να βάζουμε τα συμφέροντα των πολιτών σε δεύτερη μοίρα έναντι των συμφερόντων των επιχειρήσεων. Μάλιστα, αυτός θα έπρεπε να είναι ο κύριος στόχος της στρατηγικής «ΕΕ 2020», διότι η Ευρώπη έχει ανάγκη την κοινωνική πρόοδο.

Αυτό το επεσήμανα από την περασμένη Δευτέρα κατά τη συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση: δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε τον στόχο της πλήρους απασχόλησης, όμως δεν μπορούμε να επιτύχουμε την πλήρη απασχόληση με κάθε κόστος, επειδή χρειαζόμαστε θέσεις εργασίας υψηλής ποιότητας. Λέμε πάντα ότι χρειαζόμαστε θέσεις εργασίας, εκείνο όμως που εγώ θεωρώ σημαντικό είναι αυτές οι θέσεις εργασίας να είναι καλής ποιότητας, να προσφέρουν κοινωνική ασφάλεια, οι εργαζόμενοι να μην χρειάζεται να λαμβάνουν επιδοτήσεις και να μπορούν να ζουν αξιοπρεπώς από τη δουλειά τους.

Ο όλο και πιο επισφαλής χαρακτήρας του εργασιακού βίου, η εντεινόμενη εισοδηματική ανισότητα καθώς και η αυξανόμενη φτώχεια –θέμα το οποίο έθιξαν πολλοί από τους ομιλητές σήμερα– πρέπει επιτέλους να τερματιστούν μέσω της στρατηγικής «ΕΕ 2020». Χρειαζόμαστε μια πιο δυναμική πολιτική για την αγορά εργασίας, η οποία να καλύπτει συγχρόνως πολλούς τομείς. Τέλος, οι πολίτες αναμένουν πιο συγκεκριμένες απαντήσεις, θα έλεγα μάλιστα ότι αναμένουν πολύ συγκεκριμένες απαντήσεις, και όχι μια ακόμη στρατηγική!

  Bogusław Sonik (PPE). – (PL) Η οικονομική κρίση που πλήττει την ήπειρό μας μάς έκανε να εστιάσουμε την προσοχή μας –πολύ εύλογα– στη διάσωση των οικονομιών των κρατών μελών και στη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού μηχανισμού προστασίας έναντι της οικονομικής κατάρρευσης. Είναι κατανοητό το ότι, έως σήμερα, η προσοχή των Ευρωπαίων εστιαζόταν στην επιτάχυνση της ανάπτυξης και στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, όμως δεν μπορούμε, όταν χαράσσουμε μια στρατηγική για την Ευρωπαϊκή Ένωση, να περιοριζόμαστε επί σειρά πολλών ετών αποκλειστικά και μόνο στη συζήτηση των οικονομικών ζητημάτων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρέπει να συμπεριφέρεται σαν να ήταν απλώς ένας αποτελεσματικός επιχειρηματίας που μεριμνά για την οικονομική επιτυχία της επιχείρησής του.

Η στρατηγική «ΕΕ 2020» θα πρέπει να περιλαμβάνει ουσιαστικές αναφορές στον ρόλο του πολιτισμού για την επίτευξη των κοινωνικών και οικονομικών στόχων που έχουν τεθεί. Εξάλλου, αυτές οι προτεραιότητες θα επηρεάσουν την κατανομή του μελλοντικού προϋπολογισμού, πρέπει λοιπόν να διατηρήσουμε τη δυνατότητα χρηματοδότησης τομέων όπως η ανάπτυξη πολιτιστικών υποδομών και η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς μεταξύ των αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης. Στη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 2020, θα πρέπει να υπογραμμίσουμε τη σημαντική επιρροή του πολιτισμού στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της Ένωσης διότι, στο κάτω-κάτω της γραφής, η φήμη της Ευρώπης οφείλεται στο πνευματικό της κεφάλαιο και στις δημιουργικές βιομηχανίες. Αυτός είναι ο τομέας στον οποίο μπορούμε να βασίσουμε την ανταγωνιστικότητά μας έναντι άλλων περιοχών του κόσμου. Η δημιουργικότητα απαιτεί καλλιέργεια και ανάπτυξη από τα πιο πρώιμα στάδια της ζωής. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να διασφαλίσουμε τη μετατροπή αυτής της δυνατότητας σε σημαντικό βαθμό σε καινοτομία, μεταξύ άλλων και στους τομείς της σύγχρονης τεχνολογίας, στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο πολιτισμός δεν πρέπει να παραμελείται από την ευρωπαϊκή πολιτική. Δεν πρέπει να απορρίψουμε όλες τις προτάσεις αύξησης του ρόλου του στην πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ισχυριζόμενοι απλώς ότι αποτελεί αρμοδιότητα των κρατών μελών. Σήμερα, η Ευρώπη είναι υπερήφανη για προγράμματα όπως η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, όμως το πρόγραμμα αυτό δημιουργήθηκε από ευρωπαϊκές πόλεις, οι οποίες φέρουν και το κύριο βάρος της διαχείρισης του εντυπωσιακού αυτού προγράμματος.

Αναμένω, λοιπόν, μεγαλύτερη αποφασιστικότητα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου να διασφαλιστεί ότι το τελικό κείμενο της στρατηγικής για το 2020 θα περιλαμβάνει και τον πολιτισμό.

  Silvia Costa (S&D). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, δέκα χρόνια μετά την έναρξη της στρατηγικής της Λισαβόνας και στις παραμονές της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», εν μέσω γενικευμένης οικονομικής, κοινωνικής και εργασιακής κρίσης, γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε να εξέλθουμε από αυτήν την κρίση, ούτε να θέσουμε τα θεμέλια για νέα και βιώσιμη ανάπτυξη και για μια νέα μορφή κοινωνικής συνοχής, όπως επισημάνατε, αν δεν ενισχύσουμε τους μηχανισμούς και τα μέσα που διαθέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση για τη διατήρηση των επενδύσεων στο τρίγωνο της γνώσης: εκπαίδευση, κατάρτιση και έρευνα.

Μόλις προ ολίγου, κύριε Επίτροπε, επιβεβαιώσατε ότι, ως προς τον στόχο αυτόν, ορισμένες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις παρουσιάζουν καλές επιδόσεις, ενώ άλλες παρουσιάζουν λιγότερο καλές επιδόσεις. Προκειμένου να μην προσκρούσουμε στα όρια τα οποία αποκάλυψε η στρατηγική της Λισαβόνας, εκτιμώ ότι, σε αυτόν τον τομέα, η Επιτροπή πρέπει να ενισχύσει την ανοικτή μέθοδο συντονισμού με τα κράτη μέλη, να θεσπίσει κίνητρα και ποινές όσον αφορά τη χρήση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου και να παρακολουθεί τα αποτελέσματα.

Δεν θεωρώ ότι συνάδει με τον ρόλο των κυβερνήσεων, όπως έπραξε η ιταλική κυβέρνηση, να περικόπτουν κονδύλια ύψους 8 δισ. ευρώ από την παιδεία και τα πανεπιστήμια, χωρίς να επανεπενδύουν τους εξοικονομηθέντες πόρους σε αυτούς τους τομείς, δεδομένου ιδίως ότι στη χώρα μας το ποσοστό πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου ανέρχεται στο 19% και της ανεργίας των νέων στο 25%.

Εν κατακλείδι, δεν κρίνετε σκόπιμη την ενίσχυση των νομικών διατάξεων της οδηγίας 2005/36/ΕΚ, ώστε να διευκολυνθεί η αμοιβαία αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων μεταξύ των κρατών μελών; Σύμφωνα με την έκθεση του καθηγητή κ. Monti, επί του παρόντος, λιγότερο από το 3% των ευρωπαίων εργαζομένων απασχολούνται σε άλλο κράτος μέλος, και ένας από τους λόγους φαίνεται να είναι αυτό ακριβώς το ακανθώδες ζήτημα της αμοιβαίας αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων.

  Amalia Sartori (PPE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θέλω και εγώ να διατυπώσω ένα σχόλιο για όσα συνέβησαν την τελευταία δεκαετία, 2000-2010, όσον αφορά τη Λισαβόνα. Είναι αλήθεια ότι πολλοί από εμάς, υπό το πρίσμα επίσης των εξελίξεων την περίοδο έως το 2008-2009, θεωρούσαμε ότι τα αποτελέσματα δεν ήταν πλήρως ικανοποιητικά. Παρ’ όλα αυτά, είναι αναμφίβολα αλήθεια ότι η δεκαετία αυτή δημιούργησε ελπίδες και προσδοκίες, και ότι επιτεύχθηκαν πολλά προς την κατεύθυνση της υλοποίησης των στόχων που είχαν τεθεί, ιδίως στο πεδίο της απασχόλησης.

Σήμερα, βρισκόμαστε στην αρχή μιας νέας, πιο προβληματικής, πιο δύσκολης, δεκαετίας και, σε σχέση με τις προτάσεις που μας έχουν παρουσιαστεί μέχρι στιγμής, εν μέρει συμφωνώ μαζί τους, παρότι, όταν τις διαβάζω προσεκτικά, διαπιστώνω πολλές ελλείψεις. Θα μπορούσα να σχολιάσω επί μακρόν τις κατευθυντήριες αρχές αυτής της πρότασης, όμως θα περιοριστώ να εξετάσω τις πτυχές της ανάπτυξης και της απασχόλησης.

Περισσότερες θέσεις εργασίας, περισσότερη οικονομική ανάπτυξη: αυτός είναι ο στόχος τον οποίο πρέπει να θέσουμε, λαμβάνοντας υπόψη ότι το πράττουμε σε ένα πλαίσιο υπέρμετρου δημόσιου χρέους, μειωμένης διαρθρωτικής ανάπτυξης, καθώς και υψηλών ποσοστών ανεργίας. Ως εκ τούτου, οι στόχοι τους οποίους θέτουμε είναι υπερβολικά φιλόδοξοι και, ενίοτε, υπερβολικά άκαμπτοι. Έτσι, ίσως με κάπως λιγότερη φιλοδοξία και ελαφρώς μεγαλύτερη ευελιξία, οι στόχοι της ανάπτυξης και της απασχόλησης θα μπορούσαν να επιτευχθούν.

  Zita Gurmai (S&D). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, αν και η Επίτροπος Reding μάς διαβεβαίωσε, και ο Πρόεδρος Barroso επιβεβαίωσε σε σημερινή του επιστολή, ότι ο Χάρτης των Γυναικών δεσμεύει την Επιτροπή υπέρ της προώθησης και διασφάλισης της ισότητας των φύλων και των δικαιωμάτων των γυναικών σε όλους τους τομείς πολιτικής, αισθάνομαι απογοήτευση διότι αυτό δεν έχει τεθεί σε εφαρμογή στο πλαίσιο της στρατηγικής «ΕΕ 2020». Δεν θα έπρεπε να είμαστε πιο φιλόδοξοι απ’ ό,τι στη στρατηγική της Λισαβόνας; Η παραμέληση του 52% των διαθέσιμων δεξιοτήτων, γνώσεων και εργατικού δυναμικού στην Ευρώπη σε κάθε τομέα ή επίπεδο θα ισοδυναμούσε με τεράστια απώλεια.

Αν η Ευρώπη επιθυμεί να αξιοποιήσει το σύνολο του δυναμικού της και να εξέλθει από την κρίση, πρέπει να μεριμνήσουμε ώστε το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών να αυξηθεί στο 70% τουλάχιστον – το οποίο πρέπει να αποδεικνύεται μέσω ειδικών στατιστικών μελετών με βάση το φύλο. Χρειαζόμαστε επίσης ειδικούς στόχους που να μας επιτρέπουν να αξιολογούμε την προσήλωση κάθε κράτους μέλους στον στόχο της ισότητας των φύλων, και να επιφέρουμε αντίστοιχες βελτιώσεις.

Πώς; Πρέπει να μειώσουμε τη διαφορά αμοιβών μεταξύ των δύο φύλων κατά 10% σε κάθε κράτος μέλος. Πρέπει να αναπροσαρμόσουμε τον κυριαρχούμενο από γυναίκες τομέα της υγείας, αυξάνοντας τους μισθούς και βελτιώνοντας τις συνθήκες, καθώς και τη διαθεσιμότητα των υπηρεσιών, καθώς πρόκειται για ολοένα και σημαντικότερο τομέα για τη γηράσκουσα κοινωνία μας.

Πρέπει να αυξήσουμε τον αριθμό των γυναικών σε όργανα λήψης αποφάσεων όπως τα διοικητικά και εκτελεστικά συμβούλια βάσει του νορβηγικού προτύπου της ποσόστωσης ύψους 40%. Πρέπει να αυξήσουμε τις ευκαιρίες που προσφέρονται σε γυναίκες στους τομείς της έρευνας και ανάπτυξης και της καινοτομίας, και να τους προσφέρουμε κατάρτιση για την ανάληψη νέων πράσινων θέσεων εργασίας.

Τα κράτη μέλη δεν πρέπει να αμελήσουν την επέκταση, βελτίωση και υλοποίηση των στόχων της Βαρκελώνης σε όλα τα κράτη μέλη. Χρειαζόμαστε την ουσιαστική δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όλων των κρατών μελών, καθώς και τη συμμετοχή όλων των πολιτών στην προσπάθεια δημιουργίας μιας ευφυούς, πράσινης προοδευτικής κοινωνίας. Είμαι πεπεισμένη ότι ο Επίτροπός μας, κ. Andor, θα κάνει πράξη αυτόν τον στόχο.

  Jan Olbrycht (PPE). – (PL) Η συζήτηση για τη στρατηγική «ΕΕ 2020» πρέπει να λάβει υπόψη την εμπειρία από την εφαρμογή της προηγούμενης στρατηγικής. Όλοι γνωρίζουμε ότι οι αποτυχίες αυτής της στρατηγικής οφείλονται, κυρίως, στο γεγονός ότι στηρίχθηκε στην ευθύνη των επιμέρους κρατών μελών στο πλαίσιο της ανοικτής μεθόδου συντονισμού, ενώ οι επιτυχίες προήλθαν, μεταξύ άλλων, από την προσαρμογή στη στρατηγική της Λισαβόνας ή τη συμπερίληψη ορισμένων στόχων της Λισαβόνας στην πολιτική συνοχής.

Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να αναρωτηθούμε πώς πρέπει να προσεγγίσουμε τη νέα στρατηγική. Τώρα μοιάζει απολύτως κρίσιμο, καταρχάς, να δείξουμε σαφώς ότι ασχολούμαστε με πολιτικές που απορρέουν από τη Συνθήκη, οι οποίες δεν είναι πολιτικές που καταρτίζονται ώστε να εξυπηρετούν τους στόχους μιας στρατηγικής, αλλά λειτουργούν σε πιο μακροπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα, όπως η πολιτική συνοχής. Τούτο σημαίνει ότι πρέπει να χρησιμοποιούμε επιμέρους πολιτικές για την υλοποίηση της στρατηγικής, όμως η στρατηγική, όπως προκύπτει από τις εμπειρίες του παρελθόντος, θα είναι επιτυχής μόνο αν οι επιμέρους πολιτικές λειτουργούν ως μέρη ενός οργανικού συνόλου. Όλα τα μέτρα τα οποία διαχωρίζουν τις επιμέρους πολιτικές, διαιρούν τους πόρους και διακρίνουν ρόλους θα καταλήξουν στην ίδια αποτυχία με την προηγούμενη στρατηγική. Γι’ αυτό, πρέπει να συνδυάσουμε, να ολοκληρώσουμε και να πραγματοποιήσουμε παρεμβάσεις οι οποίες να χαρακτηρίζονται από συνέργεια.

  Liisa Jaakonsaari (S&D). – (FI) Κύριε Πρόεδρε, ο συνδυασμός της υπερχρέωσης των εθνικών οικονομικών και της γήρανσης του πληθυσμού συνιστά πραγματική ωρολογιακή βόμβα για την Ευρώπη. Γνωρίζουμε, παραδείγματος χάριν, ότι η συχνότητα εμφάνισης ασθενειών που σχετίζονται με την ηλικία, όπως η νόσος Alzheimer, θα διπλασιαστεί την προσεχή δεκαετία. Αυτό θα επιφέρει τεράστια επιβάρυνση των εθνικών οικονομιών. Δεν θα πρέπει, ωστόσο, να αντιμετωπίζουμε το χρέος ως κάτι το μυστηριώδες. Αν θυμάμαι καλά, η Ρουμανία του Τσαουσέσκου ήταν μια χώρα χωρίς χρέος, όπως είναι και η Βόρεια Κορέα. Υπάρχει επίσης το «έξυπνο παραγωγικό χρέος» – ευφυές χρέος το οποίο επενδύεται στους ανθρώπους. Από αυτήν την άποψη, η εξάλειψη της φτώχειας, λόγου χάρη, είναι μια πολύ επικερδής επένδυση για την κοινωνία, δεδομένου ότι μειώνει την ανεργία των νέων.

Εκείνο που για πολύ βάσιμους λόγους με φοβίζει σήμερα, καθώς τα κράτη μέλη αρχίζουν να μειώνουν τα ελλείμματά τους, είναι οι τομείς στους οποίους πρέπει να γίνουν οι περικοπές. Θα γίνουν στους τομείς της εκπαίδευσης, της απασχόληση των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας, της απασχόλησης των αναπήρων, ή πού αλλού; Κάτι τέτοιο δεν θα είναι ούτε ευφυές ούτε συνετό. Γι’ αυτό η υπό συζήτηση στρατηγική «ΕΕ 2020» είναι πολύ σημαντικό κείμενο, και συγκαταλέγομαι μεταξύ όσων τάσσονται υπέρ της περισσότερης Ευρώπης και κατά της λιγότερης Ευρώπης. Περισσότερη Ευρώπη σημαίνει κάτι παρόμοιο με τη θεραπεία απονεύρωσης των δοντιών: τα κράτη μέλη θα υποχρεωθούν να υλοποιήσουν τους στόχους που τίθενται στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής «ΕΕ 2020».

  Angelika Niebler (PPE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η στρατηγική «Ευρώπη 2020» – για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω καθόλου όρεξη να συζητήσω το θέμα της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Πριν από δέκα χρόνια, εγκρίναμε μια στρατηγική, τη στρατηγική της Λισαβόνας. Αν εξετάσει κανείς τώρα τι έγινε κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας, τα αποτελέσματα ήταν περιορισμένα, για να χρησιμοποιήσω μια πολύ ήπια έκφραση.

Εκτιμώ ότι σήμερα έπρεπε να εστιάζουμε περισσότερο την προσοχή μας στο τι ενδιαφέρει πραγματικά τους πολίτες στα κράτη μέλη μας, αντί να επαναλαμβάνουμε το ίδιο λάθος. Αναρωτιούνται αν θα μπορέσουμε να εγγυηθούμε τη σταθερότητα του νομίσματός μας. Θα υπάρξει πληθωρισμός; Ποια διδάγματα πρέπει να αντλήσουμε από τις εξελίξεις των τελευταίων δύο ετών, από τη χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση, και τώρα από τη νομισματική κρίση; Ζητούμε πραγματικά ευθύνες από τους παράγοντες των χρηματοπιστωτικών αγορών που έχουν συμβάλει στην κρίση;

Καλώ επιτακτικά την Επιτροπή, πρωτίστως, να λάβει μέτρα για να διασφαλίσει την ταχεία ρύθμιση των χρηματοπιστωτικών αγορών και την πρόοδο στην Ευρώπη, προκειμένου να σταματήσει να υπάρχει η δυνατότητα, όπως συνέβαινε τα τελευταία χρόνια, τα ίδια χρήματα να κάνουν τον γύρο του κόσμου πέντε φορές σε μία ημέρα, και από αυτό να αντλούν πολλοί κέρδος ενώ οι απώλειες εθνικοποιούνται. Θα ήθελα να ζητήσω από την Επιτροπή να απαιτήσει από τα κράτη μέλη να ασκούν αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία και να τηρούν τους ισχύοντες κανόνες. Θα ήθελα επίσης να ζητήσω να καταστεί το ταχύτερο δυνατό πιο αυστηρός ο μηχανισμός τήρησης του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης.

Σε αυτές τις πτυχές θα πρέπει να επικεντρώσουμε τις προσπάθειές μας. Απευθύνω έκκληση στην Επιτροπή να λάβει τα ενδεδειγμένα μέτρα, αλλά όχι όπως στο παρελθόν, είτε απροειδοποίητα είτε συζητώντας τα λεπτομερώς με τα κράτη μέλη. Αντ’ αυτού, πρέπει επιτέλους να αντιμετωπίσει στα σοβαρά το Κοινοβούλιο ως ισότιμο νομοθέτη παράλληλα με τα 27 κράτη μέλη.

  Συλβάνα Ράπτη (S&D). - Συμφωνώ με την προηγούμενη ομιλήτρια, το σύμφωνο σταθερότητας να εφαρμόζεται! Αλλά, πριν από το σύμφωνο σταθερότητας, πρέπει να εφαρμοσθούν μερικά άλλα πράγματα. Πρέπει, αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να είναι γρήγοροι στα αντανακλαστικά τους, να δρουν όταν πρέπει. Διότι αν η κυρία Μerkel είχε αποφασίσει εγκαίρως και είχε λάβει και η Ευρωπαϊκή Ένωση τα μέτρα που έπρεπε, θα είχαμε εξοικονομήσει πολλά χρήματα για τους πολίτες της Ευρώπης.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, για να είναι δυνατή οικονομικά και μετρίσιμη ως μέγεθος παγκόσμια, χρειάζεται τους πολίτες της. Οι πολίτες πρέπει να είναι υγιείς, να είναι μορφωμένοι και να έχουν δουλειές. Αυτό πρέπει να έχει η Ευρωπαϊκή Ένωση υπόψη της όταν σχεδιάζει για το 2020, όταν σχεδιάζει για την ενιαία αγορά. Η ενιαία αγορά πρέπει να έχει επίκεντρο τον πολίτη και να είναι μία ενιαία αγορά με ανθρώπινο πρόσωπο.

  Arturs Krišjānis Kariņš (PPE). – (LV) Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Στο σπίτι μου έχω έναν σκύλο. Προσφάτως, ο σκύλος μου πήρε ένα λουκάνικο από το τραπέζι και το έφαγε. Το ερώτημα που τίθεται είναι: ποιος ευθύνεται για το γεγονός ότι ο σκύλος έφαγε το λουκάνικο; Ευθύνεται ο σκύλος, επειδή έκανε αυτό που του υπεδείκνυε η φύση του; Ή μήπως ευθύνομαι εγώ που δεν άδειασα το τραπέζι και δεν έβαλα ξανά το λουκάνικο στο ψυγείο μετά το γεύμα μου;

Στις παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές αγορές, η αξία του ευρώ μειώνεται καθημερινά. Ποιος ευθύνεται γι’ αυτό; Πολλοί συνάδελφοι βουλευτές υποστηρίζουν ότι ευθύνονται οι κερδοσκόποι, ότι ευθύνεται η αγορά, επειδή επιτίθεται στο ευρώ και υποτιμά την αξία του. Κυρίες και κύριοι, υποβάλλω στην κρίση σας την ερμηνεία ότι, ίσως, για όλα αυτά δεν ευθύνεται η αγορά. Απεναντίας, η αγορά έχει επισημάνει την υποκείμενη αδυναμία, την υποκείμενη αιτία. Η υποκείμενη αιτία των σημερινών μας προβλημάτων είναι απλούστατη: οι ευρωπαϊκές χώρες ζούσαν για πάρα πολύ μεγάλο διάστημα πέρα από τις οικονομικές τους δυνατότητες, δαπανώντας ποσά πολύ μεγαλύτερα από αυτά που ήταν σε θέση να κερδίζουν. Οι αγορές αντιδρούν σε τέτοιες καταστάσεις κατά τον ίδιο τρόπο που αντέδρασε και ο σκύλος μου στη μυρωδιά του λουκάνικου που είχα αφήσει στο τραπέζι. Πριν από ενάμισι έτος, η Λετονία αντιμετώπισε μια κρίση παρόμοια με την κρίση που βλέπουμε τώρα να εξελίσσεται στην υπόλοιπη Ευρώπη· συγκεκριμένα, οι χρηματοπιστωτικές αγορές επιτέθηκαν στο νόμισμά μας και είχαν χάσει την εμπιστοσύνη τους σε αυτό. Αντί να διαμαρτυρόμαστε για την κατάσταση αυτή, διορθώσαμε τους θεμελιώδεις δείκτες μας, τακτοποιήσαμε και ελέγξαμε τα δημόσια οικονομικά μας. Κατά τη γνώμη μου, αν θέλουμε να έχει πραγματικό περιεχόμενο η στρατηγική «ΕΕ 2020», πρέπει να θέσουμε ως πρώτη και κύρια προτεραιότητά μας την ανάγκη ελέγχου, από τις ευρωπαϊκές χώρες, των δημόσιων δαπανών τους, έτσι ώστε τα έσοδά τους να αντιστοιχούν στα έξοδά τους. Έτσι θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη, θα αμβλυνθεί η κρίση και θα επανέλθει η ηρεμία στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Σας ευχαριστώ.

  Γεώργιος Σταυρακάκης (S&D). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, σήμερα συζητούμε, μεταξύ άλλων, δύο εξαιρετικές εκθέσεις του Ricardo Cortés Lastra και του Lambert van Nistelrooij. Και τα δύο κείμενα καταδεικνύουν κατά τρόπο σαφή τη σπουδαία συμβολή της πολιτικής συνοχής στην επίτευξη των στόχων της ανταγωνιστικότητας και της απασχόλησης και τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει η οικονομία της γνώσης στην προώθηση της καινοτομίας και της ανάπτυξης.

Η στρατηγική «ΕΕ 2020» είναι, από πολλές απόψεις, παρόμοια με τη στρατηγική της Λισαβόνας, όμως επιχειρεί βελτιώσεις μέσω εστίασης και εξειδίκευσης σε επιμέρους στόχους. Υπάρχει, ωστόσο, ένας τομέας –ένας τομέας πολύ σημαντικός– ο οποίος παραμένει αδιευκρίνιστος· αναφέρομαι συγκεκριμένα στον μηχανισμό εκτέλεσης. Επαφίεται στα κράτη μέλη και στην αξιολόγηση από ομοτίμους, σε συνδυασμό με εποπτεία από την Επιτροπή.

Έχω την εντύπωση ότι δεν αντλήσαμε τα αναγκαία διδάγματα από την εμπειρία της ανεπαρκούς εκτέλεσης της στρατηγικής της Λισαβόνας. Απευθύνω έκκληση στην Επιτροπή να καταρτίσει προτάσεις οι οποίες θα προσφέρουν στη στρατηγική «ΕΕ 2020» έναν ισχυρότερο μηχανισμό εκτέλεσης που να διασφαλίζει την επίτευξη όλων των στόχων στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια.

  Γεώργιος Παπανικολάου (PPE). - Πράγματι, η στρατηγική της Λισαβόνας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έθεσε υψηλούς στόχους, δεν κατάφερε όμως να τους υλοποιήσει η Ευρώπη. Προχωράμε σε μία νέα στρατηγική για την επόμενη δεκαετία, σωστά, και μάλιστα σε ένα εξαιρετικά δύσκολο και δυσμενές περιβάλλον. Και είμαστε όλοι σύμφωνοι ότι η προτεραιότητα και η έμφαση στο αναπτυξιακό τρίγωνο «εκπαίδευση, έρευνα, καινοτομία» αποτελεί την καλύτερη επένδυση για την έξοδο από την κρίση και μας επιτρέπει να είμαστε αισιόδοξοι για το μέλλον της Ευρώπης.

Και η στρατηγική αυτή, είναι σημαντικό να τονίζουμε, ότι πρέπει να υλοποιηθεί σε περιβάλλον αλληλεγγύης, σε περιβάλλον στενής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών. Στο σημείο αυτό διευκρινίζω, κύριε Πρόεδρε, προς αποφυγή οποιασδήποτε παρανόησης, ότι ο μηχανισμός στήριξης προς την Ελλάδα, παρά τις όποιες καθυστερήσεις, αναδεικνύει αυτή την αλληλεγγύη, και μην έχετε καμιά αμφιβολία ότι αυτό δεν το αναγνωρίζουμε.

Στη Νέα Δημοκρατία, στο κεντροδεξιό κόμμα μας στην Ελλάδα, ξεκαθαρίσαμε ότι σεβόμαστε τα χρήματα των άλλων ευρωπαϊκών λαών που κατευθύνονται στη διαμόρφωση του μηχανισμού στήριξης. Μαζί με τις θυσίες όμως που απαιτούνται και οι οποίες πρέπει να κατανέμονται δίκαια –και σε αυτό το σημείο υπήρξαμε επικριτικοί για συγκεκριμένα μέτρα– μαζί με την περιστολή των δαπανών που απαιτείται για τη μείωση του χρέους και τη μείωση του ελλείμματος, είναι απαραίτητες και αναπτυξιακές πρωτοβουλίες που θα οδηγήσουν τη χώρα στην έξοδο από την ύφεση, πρωτοβουλίες που μέχρι σήμερα δεν βλέπουμε. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε και εμείς στην Ελλάδα να προσεγγίσουμε τους φιλόδοξους στόχους της στρατηγικής για το 2020, μόνο έτσι θα βγούμε ισχυρότεροι από την κρίση.

Ο αγορητής δέχεται να απαντήσει ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ σε ερώτηση «γαλάζιας κάρτας» της Συλβάνας Ράπτη (άρθρο 149, παράγραφος 8 του Κανονισμού)

  Derek Vaughan (S&D). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, έχω διαπιστώσει ιδίοις όμμασι πόσο σημαντική είναι η πολιτική συνοχής για την Ουαλία και, ως εκ τούτου, χαιρετίζω την έκθεση Lastra για την πολιτική συνοχής και τη στρατηγική «Ευρώπη 2020». Υπάρχουν πολλά προγράμματα σε όλη την Ουαλία τα οποία ωφελούν άτομα και ολόκληρες κοινότητες. Έτσι, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι τα διαρθρωτικά ταμεία μπορούν να συμβάλουν στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής 2020. Ωστόσο, θα ήθελα να διατυπώσω τις ακόλουθες επισημάνσεις.

Η στρατηγική για το 2020, η πέμπτη έκθεση συνοχής και ο προϋπολογισμός πρέπει να εναρμονιστούν. Στο μέλλον, τα διαρθρωτικά ταμεία πρέπει να χρηματοδοτούνται καταλλήλως, δεν πρέπει να επανεθνικοποιηθούν, ενώ η δυνατότητα εφαρμογής του μεταβατικού καθεστώτος πρέπει να προσφερθεί σε όλες τις περιφέρειες οι οποίες θα χάσουν το καθεστώς σύγκλισης.

Αν μπορέσουμε να τα επιτύχουμε όλα αυτά, τότε είμαι βέβαιος ότι η πολιτική συνοχής θα μας βοηθήσει να επιτύχουμε αποτελέσματα έως το 2020. Η στρατηγική «ΕΕ 2020» θα αποκτήσει επίσης πολύ μεγάλη σημασία για τα άτομα και τους πολίτες σε όλη την Ευρώπη.

  Συλβάνα Ράπτη (S&D). - Έχω την ευκαιρία, με αφορμή την τοποθέτηση του έλληνα και εκλεκτού συναδέλφου μου, κυρίου Παπανικολάου από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, να κάνω την εξής διευκρίνιση που θεωρώ πάρα πολύ σημαντική σ’ αυτήν την περίοδο της κρίσης και ειδικά για την Ελλάδα:

Η Ελλάδα δεν παίρνει χρήματα από άλλους λαούς. Τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δανείζονται με πιο χαμηλό επιτόκιο και δανείζουν, δίνουν στον μηχανισμό και, μέσω αυτού στην Ελλάδα, με υψηλότερο. Δεν παίρνουμε χρήματα από άλλους λαούς.

  Γεώργιος Παπανικολάου (PPE). - Πράγματι έτσι είναι, κυρία Ράπτη. Βεβαίως, αυτές οι δανειακές ανάγκες που υπάρχουν τώρα για την Ελλάδα θα ήταν μικρότερες, και θα μπορούσε η Ελλάδα να βρει πιο εύκολα χρήματα από τις αγορές, εάν δεν υπήρχαν αυτές οι καθυστερήσεις, έξι μήνες τώρα, από τη σημερινή ελληνική κυβέρνηση.

  Thomas Ulmer (PPE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η κ. Niebler είπε ήδη αρκετά πράγματα τα οποία με ενδιαφέρουν πολύ και εμένα. Με ανησυχεί πολύ έντονα το μέλλον της συνύπαρξής μας εδώ στην ΕΕ. Δεν μπορώ να προχωρήσω απλώς στον σχολιασμό των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης χωρίς να θίξω το θέμα της κρίσης.

Ένας από τους σπουδαιότερους στόχους μας, το ευρώ και η υψηλή του νομισματική σταθερότητα, κινδυνεύουν με πλήρη κατάρρευση. Η δημιουργία ευημερίας και θέσεων εργασίας είναι ανέφικτη χωρίς σταθερό νόμισμα. Μιλάμε για την Ευρώπη του 2020, όμως δεν γνωρίζουμε καν ποια θα είναι η μορφή της Ευρώπης το 2011. Συζητούμε για κρέας που έχει συγκολληθεί με θρομβίνη και για τις ώρες οδήγησης των αυτοαπασχολούμενων οδηγών οχημάτων, ωσάν τα σπουδαιότερα προβλήματα της Ένωσης να επρόκειτο να επιλυθούν από μόνα τους.

Πρέπει να στείλουμε ηχηρά και επείγοντα μηνύματα για τη ρύθμιση, την οργάνωση και τη βελτίωση των ελλειμμάτων τόσο των κρατικών προϋπολογισμών όσο και του τραπεζικού τομέα. Επιτρέψτε μου να αναφέρω ορισμένα παραδείγματα: χρειαζόμαστε σαφείς ορισμούς και αυστηρές ποινές για τους παραβάτες των διατάξεων που διέπουν τα ελλείμματα, όπως η απόσυρση χρηματοδοτήσεων. Χρειαζόμαστε σαφείς κανόνες για τις τράπεζες, όπως απαγόρευση των συμβολαίων ανταλλαγής κινδύνων αθέτησης ή θέσπιση όρων για την ασφάλισή τους και την κατάθεση εγγυήσεων έναντι αντίστοιχων ονομαστικών αξιών. Επιτρέψτε μου, τέλος, να προσθέσω μια φράση ενός διάσημου γερμανού δημάρχου ο οποίος διετέλεσε για πολλά χρόνια πρόεδρος της γερμανικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων: όποιος δεν δαπανά χρήματα τα οποία δεν διαθέτει δεν μπορεί να θεωρηθεί οικονόμος!

  Kerstin Westphal (S&D). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να επανέλθω στο κείμενο της έκθεσης του κ. Cortés Lastra, την οποία θεωρώ πολύ αξιόλογη. Πράγματι, η πολιτική συνοχής είναι σήμερα το καλύτερο μέσο κινητοποίησης επενδύσεων για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Ωστόσο, θα ήθελα να υπογραμμίσω για μία ακόμη φορά τη σπουδαιότητα των πόλεων και των κωμοπόλεων σε αυτόν τον τομέα, επειδή θα κληθούν να διαδραματίσουν αποφασιστικό ρόλο ως προς την επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «ΕΕ 2020».

Τέσσερις στους πέντε Ευρωπαίους ζουν σε αστικές περιοχές. Οι πόλεις και οι κωμοπόλεις είναι η κινητήρια δύναμη της οικονομικής ανάπτυξης στην Ευρώπη. Συγχρόνως, αντιμετωπίζουν συγκεκριμένα προβλήματα με ιδιαίτερη ένταση. Λέξεις κλειδιά εν προκειμένω είναι η κοινωνική ένταξη, το περιβάλλον και οι μεταφορές, παραδείγματος χάριν, αλλά και η δημογραφική μεταβολή. Ως εκ τούτου, οι πόλεις και οι κωμοπόλεις διαδραματίζουν ιδιαίτερο ρόλο ως προς την πραγματική βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των πολιτών.

Επιπλέον, οι πόλεις και οι κωμοπόλεις της Ευρώπης είναι κρίσιμοι παράγοντες στους τομείς της καινοτομίας, της έρευνας και της εκπαίδευσης, και γι’ αυτό διαδραματίζουν θεμελιώδη ρόλο στην υλοποίηση της στρατηγικής της Λισαβόνας και της στρατηγικής «ΕΕ 2020». Όλα αυτά θα πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την υλοποίηση αυτών των στρατηγικών και κατά τη διαμόρφωση του μελλοντικού προσανατολισμού της πολιτικής συνοχής.

  Raffaele Baldassarre (PPE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η παρελθούσα διετία άφησε πίσω της εκατομμύρια ανέργους, προκάλεσε την περαιτέρω διόγκωση του εθνικού χρέους που θα παραμείνει για πολλά ακόμη χρόνια, ενώ άσκησε εκ νέου πίεση και δημιούργησε νέες ρωγμές στην κοινωνική μας συνοχή.

Πρέπει να αντιδράσουμε κατά τρόπο έγκαιρο και δυναμικό· προκειμένου δε να αποφύγουμε τα σφάλματα εκτίμησης στα οποία υπέπεσε η στρατηγική της Λισαβόνας, η «Ευρώπη 2020» πρέπει να είναι εξαιρετικά ρεαλιστική και ισορροπημένη ως προς τους στόχους που θέτει. Τρεις εξ αυτών, κύριε Επίτροπε, θεωρώ ότι αποτελούν πραγματικές προτεραιότητες. Η πρώτη είναι φυσικά η νομισματική σταθερότητα και η σταθερότητα των εθνικών προϋπολογισμών, στοιχεία, εντούτοις, τα οποία δεν πρέπει να διαχωριστούν από την ανάπτυξη και την οικονομική μεγέθυνση. Χρειαζόμαστε επενδύσεις στους τομείς της έρευνας και της καινοτομίας, για να καταστήσουμε τις βιομηχανίες μας ακόμη πιο ανταγωνιστικές και να διασφαλίσουμε την ύψιστη ποιότητα των προϊόντων μας. Πρέπει να στηρίξουμε τις ΜΜΕ και τις νέες βιομηχανίες, όπως οι τεχνολογίες των πληροφοριών και οι βιώσιμες πηγές ενέργειας και, ασφαλώς, τις υποδομές μας. Πράγματι, πρέπει να αυξήσουμε το γενικό εκπαιδευτικό επίπεδο, κυρίως όμως πρέπει να προσαρμόσουμε την κατάρτιση στις ανάγκες της αγοράς εργασίας και της παραγωγής. Είναι παράδοξο να υπάρχουν επιχειρήσεις οι οποίες εξακολουθούν να ζητούν ειδικεύσεις τις οποίες η αγορά αδυνατεί να προσφέρει. Είναι σαφές ότι όλοι οι στόχοι θα πρέπει να σχετίζονται με τις εθνικές συνθήκες, αλλά να εντάσσονται στο πλαίσιο μιας ευρύτερης ευρωπαϊκής στρατηγικής.

Θα ολοκληρώσω αυτήν την παρέμβαση επισημαίνοντας ότι η κρίση στην Ελλάδα και η κρίση στους τομείς της οικονομίας και της απασχόλησης σε ολόκληρη την Ευρώπη καταδεικνύουν ότι, για να εγγυηθούμε την κοινωνική συνοχή, την ανάπτυξη και τη σταθερότητα των εθνικών προϋπολογισμών, χρειαζόμαστε ισχυρή και υγιή οικονομική διακυβέρνηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κατά τρόπο που να επιτρέπει στα ευρωπαϊκά όργανα, περιλαμβανομένου του Κοινοβουλίου, να λαμβάνουν αποτελεσματικά και προληπτικά μέτρα.

  Damien Abad (PPE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, συμφωνούμε όλοι ως προς τους κύριους στόχους της στρατηγικής «ΕΕ 2020» και, δεδομένου ότι όλοι συμφωνούμε ως προς τους στόχους, πρέπει τώρα να προσπαθήσουμε να αποκτήσουμε τα αναγκαία μέσα υλοποίησής τους. Τα μέσα αυτά περιλαμβάνουν, λόγου χάρη, τη θέσπιση της οικονομικής διακυβέρνησης σε επίπεδο ΕΕ.

Προκειμένου αυτά τα ωραία λόγια και οι μεγαλόπρεποι στόχοι να γίνουν πράξη και αυτήν τη φορά να αποφύγουμε το είδος της συλλογικής απογοήτευσης που δημιούργησε η στρατηγική της Λισαβόνας, είναι αναγκαίο να αποκτήσουμε τους απαραίτητους πόρους για την ανάληψη δράσης. Γι’ αυτό εξάλλου υποστηρίζω πλήρως την πρόταση της Επιτροπής να ελέγχονται εκ των προτέρων οι εθνικοί προϋπολογισμοί από την ΕΕ, υπό την προϋπόθεση, ωστόσο, ότι σε αυτές τις διαδικασίες ελέγχου θα μετέχουν επίσης τα εθνικά κοινοβούλια και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Εντούτοις, θα ήθελα να αναφερθώ κάπως λεπτομερέστερα στην κρίση και τους νέους ανθρώπους. Θεωρώ ότι οι νέοι υπήρξαν τα κύρια θύματα αυτής της κρίσης, και ότι πρέπει να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία που μας προσφέρεται στην παρούσα συγκυρία ώστε να τοποθετήσουμε τους νέους και πάλι στο επίκεντρο της στρατηγικής «ΕΕ 2020».

Πρώτον, η στρατηγική «ΕΕ 2020» πρέπει να είναι μια στρατηγική που θα χαρακτηρίζεται από την καταπολέμηση των αποκλεισμών. Η κινητικότητα, η οποία αποτελεί τη συγκεκριμένη έκφραση της ελεύθερης κυκλοφορίας εντός της ΕΕ, πρέπει να αποτελεί πραγματική δυνατότητα για όλους τους νέους, και όχι μόνο για τους νέους φοιτητές. Γι’ αυτό ευελπιστώ ότι η Επιτροπή θα στηρίξει την πρότασή μου να επεκταθούν τα ευρωπαϊκά προγράμματα κινητικότητας και στους νέους μαθητευόμενους.

Εξάλλου, θεωρώ ότι αυτή η στρατηγική πρέπει να υποστηρίζει την ενίσχυση των δεξιοτήτων των νέων έτσι ώστε να εξαλειφθεί η κατάρα της ανεργίας μεταξύ των νέων, διότι όλοι γνωρίζουμε ότι η μετάβαση από το εκπαιδευτικό περιβάλλον σε μια πρώτη θέση εργασίας είναι μία από τις σπουδαιότερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι νέοι. Προκειμένου να επιτευχθεί πρόοδος σε αυτόν τον τομέα, απαιτείται ενίσχυση των δεξιοτήτων τους, για παράδειγμα μέσω της αποτελεσματικότερης διάθεσης πόρων της ΕΕ σε πολιτικές για τους νέους.

Τέλος, πρέπει να προσφέρονται ευκαιρίες κινητικότητας και βελτίωσης των δεξιοτήτων τους σε όλους τους νέους Ευρωπαίους διότι εκείνο που χρειαζόμαστε, πάνω απ’ όλα, είναι μια καινοτόμος νέα γενιά. Οι σημερινοί νέοι θα δημιουργήσουν την αυριανή ανάπτυξη και καινοτομία. Γι’ αυτό δεν θέλω να μείνουν οι νέοι έξω από αυτήν τη στρατηγική «Ευρώπη 2020».

  Rosa Estaràs Ferragut (PPE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, εγκρίναμε τη στρατηγική της Λισαβόνας με τους πολύ φιλόδοξους στόχους της το 2000. Ορισμένοι από τους στόχους αυτούς έχουν επιτευχθεί, πολλοί όμως όχι. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα περιφερειακά ταμεία συνεισέφεραν στην υλοποίηση της στρατηγικής της Λισαβόνας.

Δέκα χρόνια μετά, οι κοινωνίες μας κλονίζονται από τη χειρότερη οικονομική κρίση που μπορούμε να θυμηθούμε. Εκτιμώ ότι η κρίση αυτή μας βοήθησε να προσδιορίσουμε, σε αυτήν τη νέα στρατηγική «Ευρώπη 2020», τι λάθη κάναμε, καθώς και να βελτιωθούμε έτσι ώστε να επιτύχουμε καλύτερα αποτελέσματα.

Πρώτον, διδαχθήκαμε ότι ο συντονισμός μεταξύ όλων των επιπέδων διακυβέρνησης είναι επιβεβλημένος, όπως δηλώνεται με σαφήνεια στην έκθεση του κ. Cortés Lastra. Διδαχθήκαμε επίσης ότι η συμβολή των περιφερειακών ταμείων είναι αναγκαία για την εκπλήρωση των στόχων τους οποίους προτείνουμε.

Θεωρούμε ότι ο συνδυασμός συγκεκριμένων δράσεων σε όλα τα επίπεδα –Ευρωπαϊκή Ένωση, κράτη, περιφέρειες και τοπικές αρχές– είναι απολύτως αναγκαίος. Αν συνεργαστούμε, θα γίνουμε πολύ ισχυρότεροι. Είναι επίσης σημαντικό να ενσωματωθεί στη στρατηγική «ΕΕ 2020» μια πολιτική συνοχής η οποία να καλύπτει οικονομικές, κοινωνικές και εδαφικές πτυχές.

Θα ήθελα εν προκειμένω να διατυπώσω μια παρατήρηση σχετικά με το θέμα της πολιτικής συνοχής, συγκεκριμένα ότι οι γραφειοκρατικές διαδικασίες θα πρέπει να είναι πολύ πιο ευέλικτες και αποτελεσματικές. Επιπλέον, στον τομέα της αναπηρίας, αυτή η διαφορά θα πρέπει να ληφθεί με κάποιον τρόπο υπόψη.

Τέλος, θα ήθελα να τονίσω τον σημαντικό ρόλο που θα κληθούν να διαδραματίσουν οι ευρωπαϊκές περιφέρειες, πόλεις και κωμοπόλεις και, κυρίως, την ανάγκη να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση σε περιοχές με ιδιαίτερες ανάγκες, όπως οι ορεινές, παράκτιες και νησιωτικές περιοχές.

Με λίγα λόγια, αν θέλουμε να πετύχουμε τους στόχους μας, πρέπει να μπορούμε να υπολογίζουμε στις περιφέρειες, τις πόλεις και τις κωμοπόλεις της Ευρώπης, καθώς και σε μια μεταρρυθμισμένη πολιτική συνοχής που να ανταποκρίνεται στη νέα κατάσταση.

  Petru Constantin Luhan (PPE). – (RO) Η Ευρώπη του 2020 πρέπει να είναι μια Ευρώπη σχεδιασμένη για τους πολίτες της και ικανή να ανταποκρίνεται στις ανάγκες τους. Αυτή είναι η προσέγγιση η οποία θεωρώ ότι πρέπει να αποτελέσει τη βάση αυτής της στρατηγικής. Είναι σημαντικό, εντός του νέου ευρωπαϊκού πλαισίου, να συνεχίσουμε την πορεία δράσης που προάγει την ανάπτυξη και τους στόχους που έχουν ήδη τεθεί, η οποία πρέπει να παρακολουθείται έτσι ώστε να καταγράφονται τα απτά αποτελέσματα στα οποία οδηγεί και να εξασφαλιστεί ο θετικός αντίκτυπός της. Αναφέρομαι εδώ συγκεκριμένα στις επενδύσεις για τη δημιουργία υποδομών κάθε είδους, οι οποίες μας επιτρέπουν να γίνουμε πολύ πιο ανταγωνιστικοί από οικονομική άποψη.

Πρέπει να συνεχίσουμε την εφαρμογή των πολιτικών οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής, προκειμένου να μειώσουμε τις αποκλίσεις μεταξύ των περιφερειών και να δημιουργήσουμε μια πλατφόρμα ισόρροπης οικονομικής ανάπτυξης, όπως εξάλλου προβλέπεται και στη Συνθήκη της Λισαβόνας.

Η Ευρώπη του 2020 πρέπει να είναι μια Ευρώπη παγκόσμιας δράσης, κάτι που μπορεί να επιτευχθεί αν η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει κοινό επίπεδο ανάπτυξης το οποίο επιτρέπει στους τοπικούς και περιφερειακούς παράγοντες να ανταποκρίνονται στις παγκόσμιες προκλήσεις.

Η Ευρώπη του 2020 είναι μια Ευρώπη στην οποία οι περιφέρειες αναπτύσσονται σύμφωνα με τις ιδιαίτερες δυνατότητές τους και χρησιμοποιούν την περιφερειακή πτυχή της έρευνας, της ανάπτυξης και της καινοτομίας για την προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης και την αύξηση της απασχόλησης.

  Richard Seeber (PPE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, όταν μιλούμε για τη στρατηγική «Ευρώπη 2020» μιλούμε, πρωτίστως, για το μέλλον της ηπείρου μας: Προς ποια κατεύθυνση θέλουμε να κινηθούμε; Τι είδους ζωή θα ζουν οι πολίτες μας;

Κατά τη γνώμη μου, πρώτα απ’ όλα, πρέπει να αναλύσουμε την τρέχουσα κατάσταση, έτσι ώστε να μπορέσουμε να βρούμε τα κατάλληλα μέσα που θα μας επιτρέψουν να επιτύχουμε αυτούς τους στόχους. Είναι επίσης σημαντικό να μπορούμε να διακρίνουμε μεταξύ αιτίου και αιτιατού. Ποια είναι πραγματικά τα σπουδαιότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα; Εκτιμώ ότι ένα εξ αυτών είναι ασφαλώς η γήρανση των ευρωπαϊκών μας κοινωνιών. Μέχρι στιγμής, δυστυχώς, δεν καταφέραμε να κάνουμε την Ευρώπη αρκετά ελκυστική ώστε οι πολίτες να ξεκινήσουν οικογένειες και να κάνουν παιδιά. Τούτο σημαίνει ότι στο μέλλον θα αντιμετωπίσουμε σοβαρές πιέσεις στους δημόσιους προϋπολογισμούς, διότι τα συνταξιοδοτικά μας συστήματα κινδυνεύουν να υποχρηματοδοτούνται.

Δεύτερον, έχουμε ήδη υψηλά κυβερνητικά ελλείμματα. Σύμφωνα με την κλασική κεϋνσιανή θεωρία, έχουμε δαπανήσει πολλά χρήματα κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσης. Τώρα είναι καιρός να εξοικονομήσουμε χρήματα. Ωστόσο, αυτό σημαίνει επίσης ότι το νόμισμά μας θα δεχτεί πιέσεις. Βλέπουμε τέτοιες ενδείξεις στο πλαίσιο της τρέχουσας κρίσης στην Ελλάδα, ενώ εδώ βρισκόμαστε όλοι αντιμέτωποι με το πρόβλημα της αδυναμίας μας να καταστήσουμε την οικονομία μας αρκετά ανταγωνιστική ώστε να δημιουργήσει οικονομική μεγέθυνση, η οποία θα μας επιτρέψει να αντιμετωπίσουμε αυτά τα υψηλά κυβερνητικά ελλείμματα.

Εδώ, στην Ευρώπη, διαθέτουμε κανόνες που διέπουν αυτούς τους τομείς, όπως το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, δυστυχώς όμως κανείς δεν τους τηρεί. Αυτό είναι ένα από τα κύρια προβλήματα. Θεσπίζουμε νέους κανόνες, όμως νομίζω ότι κάποιες φορές θα ήταν πολύ πιο σκόπιμο να εφαρμόσουμε τους υφιστάμενους κανόνες μας, έτσι ώστε να αποφέρουν όντως τα πλήρη αποτελέσματά τους. Καλώ λοιπόν την Επιτροπή, ειδικότερα, να διαμορφώσει κλίμα αυστηρότητας, έτσι ώστε να μπορέσουμε να υλοποιήσουμε αυτούς τους συμφωνηθέντες στόχους.

  Sabine Verheyen (PPE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να συνεχίσω από το σημείο στο οποίο σταμάτησε την παρέμβασή του ο κ. Seeber. Αν θέλουμε πραγματικά να υλοποιήσουμε με επιτυχία τους στόχους της στρατηγικής για το 2020, πρέπει πρώτα να μεριμνήσουμε για τα άμεσα προβλήματα.

Απαιτείται αυστηρή ρύθμιση των χρηματοπιστωτικών αγορών, η οποία θα είναι όντως αποτελεσματικότερη ως προς την εποπτεία και τη ρύθμιση των μελλοντικών συμπεριφορών σε αυτούς τους τομείς. Ωστόσο, πρέπει επίσης να βάλουμε τάξη στα του οίκου μας, και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να διασφαλίσουμε τη θέσπιση καλύτερων ελέγχων όσον αφορά την αποτελεσματική χρήση των πόρων από τα διαρθρωτικά ταμεία και τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαμε να στηρίξουμε την περαιτέρω ανάπτυξη. Πρέπει εξάλλου να επιδιώξουμε τη μεγαλύτερη συμμετοχή των τοπικών και περιφερειακών αρχών στους μηχανισμούς και τους σχεδιασμούς μας, διότι, εν τέλει, αυτές επιφορτίζονται με το έργο της εκτέλεσης, ενώ πρέπει να διευκρινίσουμε ποια μέτρα πρέπει να ληφθούν αν θέλουμε να επιτύχουμε τους στόχους τους οποίους πολύ ορθώς έχουμε θέσει. Ωστόσο, ο καθορισμός στόχων χωρίς προηγουμένως να αντιμετωπιστούν με σθεναρό τρόπο τα τρέχοντα προβλήματα και να καθοριστούν τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, και χωρίς να έχουν αναλυθεί οι ανάγκες που πρέπει να καλυφθούν τώρα, ισοδυναμεί, κατά τη γνώμη μου, με χάσιμο χρόνου.

Όπως ανέφερε νωρίτερα ο κ. Ulmer, έχουμε προχωρήσει στην ημερήσια διάταξη και συζητούμε τις καθημερινές δραστηριότητες του Σώματος, την ασφάλεια των τροφίμων κ.ο.κ., χωρίς να γνωρίζουμε πραγματικά ποια προβλήματα προτεραιότητας πρέπει να λύσουμε. Αυτό πρέπει να αποτελέσει την αφετηρία μας. Πρέπει πρώτα να εστιάσουμε την προσοχή μας στον έλεγχο της οικονομικής μας κατάστασης και στη διασφάλιση της τήρησης αυτών των κανόνων από όλους. Πρέπει επίσης να μεριμνήσουμε ώστε το Κοινοβούλιο και, κυρίως, η Επιτροπή να χρησιμοποιούν στο μέλλον με μεγαλύτερη αυστηρότητα τους μηχανισμούς ελέγχου που είχαν στη διάθεσή τους στο παρελθόν, ενώ πρέπει να μπορούμε να παρεμβαίνουμε πιο αποφασιστικά στις εξελίξεις στο εσωτερικό ορισμένων κρατών μελών.

  Seán Kelly (PPE). – (GA) Κύριε Πρόεδρε, είμαι υπερήφανος που μου δίνεται η δυνατότητα να πω λίγα λόγια σε αυτήν τη συζήτηση σχετικά με τη στρατηγική για το 2020, και προχωρώ ευθύς αμέσως στα σχόλιά μου.

(EN) Οφείλω να πω ότι είναι απογοητευτικό και ενίοτε δυσάρεστο να ακούμε τον έναν μετά τον άλλον τους ομιλητές εδώ στο Στρασβούργο και τις Βρυξέλλες να μιλούν περί αποτυχίας της στρατηγικής της Λισαβόνας. Η στρατηγική αυτή δεν ήταν αποτυχημένη· άλλωστε, αν ήταν αποτυχημένη, δεν νομίζω ότι το 67% του ιρλανδικού λαού θα είχε ψηφίσει υπέρ της Συνθήκης της Λισαβόνας τον περασμένο Οκτώβριο. Έχουν αποκομιστεί πολλά οφέλη τα οποία είναι εμφανή σε όλους, κυρίως σε περιφερειακό επίπεδο, όπως επεσήμανε και ο Επίτροπος. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένοι τομείς που μου προκαλούν ανησυχία.

Πρώτον, πώς ακριβώς συνδυάζεται με όλα αυτά η εξαμηνιαία εκ περιτροπής Προεδρία του Συμβουλίου; Βλέπω τις διάφορες χώρες να έρχονται εδώ για να μας περιγράψουν τις προτεραιότητές τους κατά το εξάμηνο της θητείας τους, αντί να εξηγούν πώς αυτές σχετίζονται με τους γενικούς στόχους που τίθενται σε ετήσια βάση για την περίοδο των δέκα ετών. Φρονώ ότι αυτό το ζήτημα είναι πολύ σημαντικό· καμία ποδοσφαιρική ομάδα δεν αλλάζει προπονητή κάθε έξι μήνες, με τον νέο προπονητή να έρχεται μάλιστα κομίζοντας νέες προτεραιότητες οι οποίες δεν μπορούν να επιτευχθούν σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Δεύτερον, επικροτώ τα μέσα που έχουν θεσπιστεί με στόχο να υποχρεωθούν τα κράτη μέλη να αναλάβουν τις ευθύνες τους, και να καταβάλουν το τίμημα αν δεν το πράξουν. Η λογική της ήπιας προσέγγισης έχει πάψει να είναι πρόσφορη. Αν κάποιος είναι μέλος μιας ομάδας και παίζει άσχημα, είτε αποβάλλεται είτε υποχρεώνεται να βελτιώσει τις επιδόσεις του. Πρέπει λοιπόν να βελτιώσουμε τις επιδόσεις μας.

Τέλος, θέλω να επισημάνω ότι χαιρετίζω επίσης την πρόταση περί ενίσχυσης των εξουσιών των περιφερειών και των δήμων στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας.

  Sophie Auconie (PPE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, στις 9 Μαΐου, η ΕΕ, κατ’ εντολή των υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών, έδωσε αυστηρή απάντηση στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Αν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οφείλει να ακολουθεί πιο χρονοβόρες κοινοβουλευτικές διαδικασίες, δεν πρέπει να καταδικάζεται σε απραξία.

Φρονώ ότι το παρόν Σώμα και εμείς, τα μέλη του, καλούμαστε να διαδραματίσουμε τρεις ουσιώδεις ρόλους. Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να υποστηρίξουμε με όλη μας τη δύναμη τις κυβερνήσεις και την Επιτροπή για τις πρωτοβουλίες που ανέλαβαν προσφάτως. Δεύτερον, πρέπει να στρωθούμε αμέσως στη δουλειά για να βρούμε τις λύσεις οι οποίες θα μας επιτρέψουν, σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα, να εξέλθουμε από την κρίση και να ενθαρρύνουμε ένα πρότυπο ανάπτυξης το οποίο θα είναι όντως δυναμικό και θα στηρίζει την πραγματική οικονομία. Αυτή είναι κατ’ ουσίαν η πρόκληση της στρατηγικής «ΕΕ 2020» και των στόχων προτεραιότητας τους οποίους θα χρηματοδοτήσουμε μέσω των διαρθρωτικών ταμείων της ΕΕ την περίοδο 2014-2020.

Κυρία Bowles, θα ήθελα να σας πω ότι, αν η στρατηγική της Λισαβόνας υπήρξε, μέχρις ενός σημείου, αποτυχημένη, αυτό οφείλεται στο ότι είχε σχεδιαστεί αρκετά χρόνια πριν, όταν η οικονομική κατάσταση ήταν διαφορετική από τη σημερινή. Ως εκ τούτου, όσοι καταδικάζουν αυτήν τη στρατηγική το πράττουν επειδή είναι ανελαστική και ακατάλληλη για την τρέχουσα συγκυρία. Αυτό είναι το πρόβλημα των στρατηγικών. Συνεπώς, αυτή η στρατηγική για το 2020 θα είναι ακόμη πιο ισχυρή αν μπορεί να προσαρμόζεται στις κρατούσες συνθήκες.

Τέλος –και αυτό είναι το σημαντικότερο ζήτημα που με απασχολεί– οφείλουμε να εξηγήσουμε σε τοπικό επίπεδο τι συμβαίνει σε επίπεδο ΕΕ και να εξασφαλίσουμε τη στήριξη των πολιτών. Οι ευρωπαίοι πολίτες ξύπνησαν τη Δευτέρα 10 Μαΐου σε μια νέα Ευρώπη. Δεν είχαν προκαλέσει οι ίδιοι αυτήν τη μεταμόρφωση. Κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει τις μακροπρόθεσμες συνέπειές της στο τρέχον στάδιο. Η μεταμόρφωση αυτή δεν θα αποφέρει καρπούς αν δεν έχει τις ρίζες της στη δημοκρατία. Είμαστε ενωμένοι στην πολυμορφία· τώρα πρέπει να ενωθούμε και απέναντι στα προβλήματα.

(Χειροκροτήματα)

  Antonio Cancian (PPE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, άκουσα πολλά σήμερα τα οποία ήταν πολύ χρήσιμα, όμως πρέπει να επιστήσω την προσοχή σας σε ένα ζήτημα το οποίο θεωρώ σημαντικό. Δεν πρόκειται να επιτύχουμε τους στόχους μας, κατά τη γνώμη μου, αν εντάξουμε την όλη αυτή στρατηγική στο πλαίσιο λειτουργίας μιας αγοράς η οποία σήμερα είναι αποδιοργανωμένη, δέχεται διαρκείς κερδοσκοπικές επιθέσεις και διέρχεται βαθιά κρίση. Καθώς συζητούμε τη στρατηγική «ΕΕ 2020», πρέπει να λάβουμε υπόψη αυτού του είδους τις καταστάσεις.

Θα διαιρούσα τη συζήτηση σε δύο σκέλη: πρώτον, η αγορά πρέπει να υπηρετεί την πραγματική οικονομία και όχι το αντίστροφο· δεύτερον, φρονώ ότι η Ευρώπη πρέπει να αποτελεί την ατμομηχανή αυτής της οικονομίας. Όσον αφορά το πρώτο σκέλος, έχει συζητηθεί εκτενώς, και είναι καιρός να δημιουργήσουμε ένα αμυντικό τείχος απέναντι σε αυτήν την αγορά, έτσι ώστε να μην χρειάζεται να εξαρτιόμαστε από κανέναν απολύτως· εκείνο όμως που έχει σημασία είναι η ατμομηχανή, και για να μπορεί η ατμομηχανή να τραβήξει τον υπόλοιπο συρμό προς τα εμπρός, χρειαζόμαστε τα κατάλληλα μέσα.

Πρέπει να τολμήσουμε να αλλάξουμε αυτόν τον προϋπολογισμό, να τολμήσουμε να αναλάβουμε την ευθύνη για τη δημιουργία ενός σημαντικού ταμείου το οποίο θα χρησιμεύει ως χρηματοπιστωτικό μέσο άμυνας, κυρίως όμως θα μπορεί να προωθεί τη λειτουργία των διευρωπαϊκών δικτύων μεταφορών, ενέργειας, και πληροφοριών και επικοινωνιών. Αυτή είναι η ατμομηχανή την οποία πρέπει να θέσουμε σε λειτουργία, και για να προωθήσουμε την πραγματική οικονομία χρειαζόμαστε επίσης τον ιδιωτικό τομέα, μέσω του μηχανισμού συμπράξεων μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Αυτό είναι το έργο, κύριε Επίτροπε, που πρέπει να υλοποιήσουμε αμέσως, διότι η κρίση δεν έχει λήξει, η κρίση βρίσκεται εδώ, και τώρα πρέπει να καταβάλουμε τη μεγαλύτερη προσπάθεια.

  Diogo Feio (PPE). – (PT) Κύριε Πρόεδρε, η συζήτηση σχετικά με τη στρατηγική «ΕΕ 2020» οδηγεί φυσικά στην αποδοχή του βελτιωμένου συντονισμού των διάφορων εθνικών πολιτικών, της περισσότερης Ευρώπης, καθώς και στην αποδοχή της οδού των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων προκειμένου να επιτευχθεί η ανάπτυξη της οικονομίας μας. Ωστόσο, για να φτάσουμε στο 2020, πρέπει πρώτα να περάσει το 2010· επ’ αυτού, λοιπόν, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στην απαιτούμενη ισορροπία μεταξύ των πολιτικών για τη δημοσιονομική εξυγίανση και της ανάγκης να αποφευχθεί η επιστροφή στην ύφεση.

Είμαι πορτογάλος υπήκοος, και τη στιγμή ακριβώς που μιλάμε προτείνεται η αύξηση της φορολογίας. Κατά βάσιν, η πορεία που πρέπει να επιλέξουν τα κράτη μέλη συνίσταται στη σοβαρή μείωση των δημόσιων δαπανών: στην ύπαρξη ανταγωνιστικών φορολογικών συστημάτων και στην υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων έτσι ώστε να εξασφαλίσουμε την αναγκαία ανάπτυξη.

Εκτός από τη μακροπρόθεσμη και μεσοπρόθεσμη προοπτική, πρέπει να μας απασχολήσουν και οι βραχυπρόθεσμες εξελίξεις και να αρχίσουμε αμέσως να ενθαρρύνουμε την ύπαρξη δημιουργικών εταιρειών. Πρέπει να δεσμευτούμε υπέρ της στήριξης των πανεπιστημίων και της έρευνας και ανάπτυξης, διότι αυτό είναι σήμερα απολύτως σαφές. Για να φτάσουμε στο 2020, πρέπει να βγούμε αλώβητοι από το 2010.

Θα ήθελα όμως να αφήσω τώρα κατά μέρος αυτήν την ανησυχία. Είναι σαφές ότι διαθέτουμε ένα σύμφωνο σταθερότητας, υπάρχει όμως και ένα σύμφωνο ανάπτυξης, και η λέξη κλειδί για τις οικονομίες μας στο εγγύς μέλλον είναι η ανάπτυξη.

  Veronica Lope Fontagné (PPE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η μελλοντική στρατηγική για το 2020 πρέπει να επιτρέψει στην Ευρωπαϊκή Ένωση να αντισταθμίσει τις αδυναμίες που εντοπίστηκαν στη στρατηγική της Λισαβόνας, αν επιθυμούμε όντως να δημιουργήσουμε έναν ανταγωνιστικό οικονομικό χώρο, ο οποίος επιπλέον θα χαρακτηρίζεται από οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή.

Παρόλο που τα αξιώματα της παρωχημένης σήμερα στρατηγικής της Λισαβόνας εξακολουθούν να ισχύουν, θα ήθελα να επισημάνω ότι ένας από τους λόγους για τους οποίους αποδυναμώθηκε ήταν η εξαιρετικά περίπλοκη διάρθρωσή της, ιδίως η ασάφειά της ως προς τον καθορισμό των αρμοδιοτήτων και των καθηκόντων τα οποία αναλάμβαναν η Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλα επίπεδα διακυβέρνησης, ιδίως περιφερειακού και τοπικού χαρακτήρα.

Οι περιφέρειες και οι τοπικές αρχές πρέπει να συμμετάσχουν στον σχεδιασμό και την εκτέλεση των πολιτικών, αν θέλουμε η στρατηγική «ΕΕ 2020» να αποδώσει καρπούς σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα.

Οι περιφέρειες και οι δήμοι μας είναι κρίσιμοι παράγοντες για την ανάπτυξη και υλοποίηση πολλών προγραμμάτων δημόσιων επενδύσεων της ΕΕ τα οποία σχετίζονται με την ανάπτυξη και την απασχόληση.

Έτσι, η κατανομή των πόρων της περιφερειακής πολιτικής καθίσταται αποφασιστικός παράγοντας για την εκπλήρωση των ευρωπαϊκών στόχων τους οποίους θέτουμε. Θα ήθελα να επισημάνω ότι οι πόροι που επενδύθηκαν από το 2000 έως το 2006 μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης κατέστησαν δυνατή τη δημιουργία 1.400.000 θέσεων εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και την κατασκευή πάνω από 2.000 χιλιομέτρων αυτοκινητοδρόμων.

Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω αυτήν την παρέμβαση επισημαίνοντας για μία ακόμη φορά την αξία της ευρωπαϊκής περιφερειακής πολιτικής σε σχέση με στρατηγικούς στόχους όπως η ανάπτυξη και η απασχόληση. Η οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή αποτελεί θεμελιώδη στόχο ο οποίος κατοχυρώνεται βάσει των Συνθηκών.

  Joachim Zeller (PPE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να απευθύνω ιδιαίτερο χαιρετισμό στους επισκέπτες που βρίσκονται στο Κοινοβούλιό μας, οι οποίοι παρακολούθησαν αυτήν τη συζήτηση σχετικά με ένα από τα καίρια ζητήματα που καλείται να διαχειριστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση την προσεχή δεκαετία επιδεικνύοντας μεγαλύτερη προσοχή και όντας περισσότεροι από τους συναδέλφους μας.

Διεξάγουμε αυτήν τη συζήτηση με υπερβολικά τεχνοκρατικό τρόπο. Μεγάλωσα σε μία χώρα στην οποία η κοινωνία ήταν οργανωμένη βάσει πολυετών προγραμμάτων. Η εν λόγω χώρα, η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας, δεν υπάρχει πια. Γι’ αυτό συνεχίζω να είμαι κάπως δύσπιστος απέναντι σε προγράμματα τα οποία συνταιριάζουν κακήν κακώς στρατηγικές, επιθυμητούς στόχους και κώδικες σχεδιασμένης οικονομίας, τα οποία εκτείνονται σε μεγάλα χρονικά διαστήματα και αναθέτουν την υλοποίησή τους σε άλλους. Ανεξάρτητα από το ποιες αποφάσεις θα λάβουμε για την Ευρωπαϊκή Ένωση στο πλαίσιο της στρατηγικής «ΕΕ 2020», αυτοί που θα επιφορτιστούν με το έργο της εκτέλεσής τους είναι τα κράτη μέλη, οι εθνικές κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια, και οι περιφερειακές και τοπικές αρχές. Η δυσφορία την οποία προκαλούν οι διαδικασίες αυτού του είδους είναι πολύ εμφανής.

Μια Ευρώπη που οικοδομείται από την κορυφή προς τη βάση δεν μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Η ενωμένη Ευρώπη μπορεί να λειτουργήσει μόνο αν συνεχίσουμε να την οικοδομούμε μαζί με τις εθνικές και περιφερειακές αρχές και τους πολίτες. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εγκατέλειψε πολύ βεβιασμένα τη στρατηγική της Λισαβόνας, χωρίς να αναλύσει διεξοδικά τους λόγους για τους οποίους δεν επιτεύχθηκαν οι στόχοι αυτής της στρατηγικής. Συνεπώς, μάλλον δεν είναι τυχαίο το ότι, σήμερα στο Κοινοβούλιο, οι εκθέσεις και οι ερωτήσεις συζητούνται όλες μαζί υπό τον τίτλο της στρατηγικής «ΕΕ 2020», αν και καθένα από τα ζητήματα που εξετάζουμε τώρα έχρηζε χωριστής συζήτησης. Περιλαμβάνουν τουλάχιστον δύο πτυχές ως προς τις οποίες η ευρωπαϊκή πολιτική έχει υπάρξει μέχρι στιγμής επιτυχής: τη δημιουργία της εσωτερικής αγοράς και τις διαρθρωτικές πολιτικές σε συνδυασμό με την πολιτική συνοχής. Εντούτοις, η στρατηγική «ΕΕ 2020» αναφέρει ότι η πολιτική συνοχής θα έχει μόνο υποστηρικτικό ρόλο στην επίτευξη των στόχων της. Αυτό είναι άκρως αντιφατικό. Δεν χρειαζόμαστε περισσότερη σχεδιασμένη οικονομία στην Ευρωπαϊκή Ένωση· άλλοι έχουν αποτύχει σε αυτό το μέτωπο πριν από εμάς.

Προτού, λοιπόν, παρουσιάσουμε στα κράτη μέλη έναν κατάλογο στόχων σχεδιασμένης οικονομίας, οι οποίοι κανείς σήμερα δεν γνωρίζει πώς υποτίθεται ότι θα επιτευχθούν, και λαμβάνοντας υπόψη τις αβεβαιότητες και την αναταραχή που επικρατούν στις οικονομικές και χρηματοπιστωτικές αγορές, σήμερα αλλά και την περίοδο των τελευταίων ετών, και τον αντίκτυπό τους στην απασχόληση και την κοινωνική κατάσταση στα κράτη μέλη, εκείνο που χρειαζόμαστε είναι μια εμπεριστατωμένη συζήτηση σχετικά με τους τομείς στους οποίους η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει σημειώσει επιτυχίες, στους οποίους μπορούμε να επιτύχουμε κοινούς στόχους, όπως, λόγου χάρη, ένα σύμφωνο με τις περιφέρειες της ΕΕ, και σχετικά με το πώς μπορούμε να ενισχύσουμε την κοινοτική μέθοδο χωρίς να παραβιάσουμε την αρχή της επικουρικότητας.

Αν ενεργούσαμε κατ’ αυτόν τον τρόπο, η συζήτηση αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει, και θα ήταν σχεδόν σίγουρο ότι θα οδηγούσε, σε μια συνολική στρατηγική. Εντούτοις, η συζήτηση αυτή –όπως διαπιστώσαμε από το σημερινό παράδειγμα– έχει μόλις ξεκινήσει, και εμείς στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να την κατευθύνουμε.

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΗΣ κ. WALLIS
Αντιπροέδρου

  Csaba Sógor (PPE). – (HU) Κύριε Επίτροπε, νομίζω ότι η κατευθυντήρια αρχή κάθε σχεδίου ή στρατηγικής για την ευρωπαϊκή ανάπτυξη πρέπει να συνίσταται στην οικοδόμηση μιας Ευρώπης η οποία θα λειτουργεί ως πραγματικά ενιαίος χώρος προς όφελος των ευρωπαίων πολιτών. Είπαμε πολλά σχετικά με τις οικονομικές και κοινωνικές πτυχές της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα είναι πολύ περισσότερα πράγματα. Η ΕΕ δεν είναι απλώς κοινότητα συμφερόντων αλλά κοινότητα αξιών· αυτό είναι το στοιχείο που της παρέχει την οικονομική ισχύ και το πολιτικό κύρος της. Αν, έως το τέλος της δεκαετίας, επιθυμούμε ειλικρινώς να δημιουργήσουμε μια πιο επιτυχή και ανταγωνιστική Ευρώπη, πρέπει να μεριμνήσουμε σοβαρά ώστε οι κοινές αξίες μας να τυγχάνουν του ενδεδειγμένου σεβασμού, να ενισχυθούν και να εφαρμόζονται στην πράξη. Πρέπει επίσης να εστιάσουμε την προσοχή μας στη μεγαλύτερη εναρμόνιση των εκπαιδευτικών πολιτικών των κρατών μελών, στη μείωση των περιφερειακών ανισοτήτων και στη συνέχιση της διαδικασίας διεύρυνσης, καθώς και στην προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, για να αναφέρω λίγες μόνο από τις πολιτικές που στηρίζονται σε ευρωπαϊκές αξίες. Η οικονομική μεγέθυνση και η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των πολιτών είναι αδιανόητες χωρίς πολιτικές που να στηρίζονται σε τέτοιες αξίες.

  Frédéric Daerden (S&D). – (FR) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η στρατηγική «ΕΕ 2020» είναι εμπεριστατωμένη και καλύπτει πολλά ζητήματα, όπως κατέδειξε η συζήτησή μας σήμερα το απόγευμα. Θα ήθελα απλώς να υπογραμμίσω δύο συγκεκριμένες πτυχές.

Πρώτον, σχετικά με την κοινωνική διάσταση της στρατηγικής, στηρίζω πλήρως τα ερωτήματα που έθεσε η κ. Berès στην Επιτροπή, ιδίως ως προς τον καθορισμό μετρήσιμων στόχων μείωσης της φτώχειας σε αυτήν τη στρατηγική, στοιχείο που θεωρώ ότι αποτελεί απολύτως αναγκαία προϋπόθεση για την εφαρμογή της. Επίσης, η αρχή της θέσπισης κατώτατου εισοδήματος σε επίπεδο ΕΕ για την επίτευξη των στόχων αυτών εκτιμώ ότι αποτελεί προφανή αναγκαιότητα, και πρέπει να εφαρμοστεί στην πράξη.

Δεύτερον, το θέμα της συνέπειας μεταξύ του προϋπολογισμού της ΕΕ και αυτής της στρατηγικής. Ούτε το Συμβούλιο ούτε η Επιτροπή έχουν μέχρι στιγμής δείξει ότι επιθυμούν να επανεξετάσουν το πολυετές δημοσιονομικό μας πλαίσιο για την τρέχουσα περίοδο, παρότι έχουν φανεί ξεκάθαρα οι περιορισμοί του. Εντούτοις, αν δεν το προσαρμόσουμε στις νέες προκλήσεις που καλείται να διαχειριστεί η νέα στρατηγική, διατρέχουμε όλοι μας έναν τεράστιο κίνδυνο. Ούτε ο προϋπολογισμός της ΕΕ, ο οποίος είναι πολύ περιορισμένος, ούτε οι εθνικοί δημόσιοι προϋπολογισμοί, μπορούν να στηρίξουν τις επενδύσεις τις οποίες απαιτούν οι διάφορες εμβληματικές πρωτοβουλίες που προβλέπονται στη στρατηγική.

  Andrew Henry William Brons (NI). – (EN) Κυρία Πρόδρε, στη σελίδα 7 του εγγράφου για τη στρατηγική «ΕΕ 2020», αναφέρεται: «Η Ευρώπη διαθέτει πολλά θετικά στοιχεία: μπορούμε να βασιστούμε στο ταλέντο και στη δημιουργικότητα των πολιτών μας». Δεν αναφέρει, φυσικά, ότι άλλοι άνθρωποι είναι λιγότερο ταλαντούχοι ή δημιουργικοί –αυτό θα ήταν εξαιρετικά αγενές και σχεδόν σίγουρα άδικο– οπωσδήποτε όμως επιφυλάσσει ιδιαίτερα ευνοϊκή μεταχείριση στον πληθυσμό της Ευρώπης.

Αλλού, διεκτραγωδείται το γεγονός ότι ο πληθυσμός της Ευρώπης γερνάει. Αυτό, βεβαίως, αποδίδεται κυρίως στην κατακόρυφη πτώση των ποσοστών γεννήσεων, αν και η παράμετρος αυτή δεν αναφέρεται στο έγγραφο. Ίσως τα εθνικά κράτη θα έπρεπε να ενθαρρύνουν, στον βαθμό που μπορεί να το κάνει αυτό ένα κράτος, την αύξηση των ποσοστών γεννήσεων των πληθυσμών τους. Αυτό σίγουρα θα αντιστάθμιζε το πρόβλημα της δημογραφικής ανισορροπίας. Επιπλέον, μπορεί ακόμη και να οδηγούσε τουλάχιστον σε ανάλογη αύξηση του αριθμού των ταλαντούχων και δημιουργικών ανθρώπων που είναι τόσο αναγκαίοι για την οικονομική και πολιτιστική μας ανάπτυξη. Ελπίζω να μην μόλυνα το έγγραφο της Επιτροπής συνδέοντας τα διάφορα τμήματά του με λογικά επιχειρήματα, φρόντισα πάντως να τηρήσω τα χρονικά περιθώρια που είχα στη διάθεσή μου!

  Czesław Adam Siekierski (PPE). – (PL) Η στρατηγική «Ευρώπη 2020» δεν μπορεί να επιτύχει όλα όσα αναφέρουμε εδώ σήμερα. Δεν είναι δυνατόν να επιτύχει τόσα πολλά πράγματα με προϋπολογισμό ελαφρώς μικρότερο από το 1% του ΑΕγχΠ, διότι αυτό είναι το ύψος του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ας δείξουμε τι μπορούμε να κάνουμε, θεσπίζοντας κατάλληλη και σύγχρονη νομοθεσία, και ας αναδείξουμε τους σκοπούς για τους οποίους θα διατεθούν οι πόροι από τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ας το πούμε ξεκάθαρα: οι προσδοκίες μας για τη στρατηγική «Ευρώπη 2020» δεν είναι αρκετά ρεαλιστικές, υποτίθεται ότι πρέπει να γίνουν πάρα πολλά πράγματα και δημιουργούνται υπερβολικές ελπίδες, όμως δεν έχει καν καθοριστεί ο ρόλος των κρατών μελών. Η αύξηση της απασχόλησης, η μείωση της φτώχειας, η εκπαίδευση και, πάνω απ’ όλα, η οικονομική ανάπτυξη είναι οι μεγάλοι στόχοι και οι κύριες προτεραιότητες που πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή κατά την παρούσα συγκυρία, καθώς διανύουμε μια περίοδο κρίσης και πρέπει να λάβουμε μέτρα για την αναζωογόνηση της οικονομίας – διότι αυτό είναι το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα για τη στρατηγική «Ευρώπη 2020»: η αναζωογόνηση της οικονομίας σήμερα.

  Vasilica Viorica Dăncilă (S&D). – (RO) Η πολιτική συνοχής της ΕΕ έχει συμβάλει, και συνεχίζει να συμβάλλει, στη δημιουργία συνεργειών με τις πολιτικές έρευνας και καινοτομίας. Έχει επίσης αναδείξει τον ρόλο της εδαφικής συνοχής.

Εκτιμώ ότι οι περιφέρειες θα πρέπει να εξειδικευτούν σε ευφυείς και πράσινες μορφές ανάπτυξης και να καθορίσουν οι ίδιες μια σειρά προτεραιοτήτων όσον αφορά την καινοτομία βάσει των στόχων της ΕΕ και των αναγκών τους, και οι κοινοτικοί πόροι να διοχετευθούν για την υλοποίηση αυτών των προτεραιοτήτων που έχουν καθοριστεί. Συγχρόνως, πρέπει να προωθήσουν πρότυπα επιτυχίας στο πλαίσιο του τριγώνου της γνώσης και των σχέσεων μεταξύ επιχειρήσεων, ερευνητικών κέντρων, πανεπιστημίων και δημόσιων αρχών, ιδίως όσων δημιουργούνται μέσω συμπράξεων μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

Εκτιμώ επίσης ότι η ανταλλαγή γνώσεων στο εσωτερικό περιφερειακών ομάδων μπορεί να διευκολυνθεί από τα διαρθρωτικά ταμεία, καθώς και μέσω του συστηματικού προσανατολισμού των ευρωπαϊκών πολιτικών στη βιώσιμη ανάπτυξη, προσφέροντας απτά αποτελέσματα σε περιφερειακό επίπεδο. Όλα αυτά τα στοιχεία συναπαρτίζουν τον συγκεκριμένο συνδετικό ιστό για την επίτευξη της εδαφικής συνοχής εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  Iosif Matula (PPE). – (RO) Θέλω να συγχαρώ τους σημερινούς εισηγητές, αλλά κυρίως τον κ. van Nistelrooij, για την εξαίρετη έκθεση την οποία παρουσίασε Η έρευνα και η ανάπτυξη θα μας προσφέρουν τις λύσεις που πρέπει να ληφθούν υπόψη στο μέλλον για την επιτυχή αντιμετώπιση των σοβαρών προκλήσεων ενώπιον των οποίων βρισκόμαστε, είτε αφορούν τη σοβαρή οικονομική κρίση είτε την επίτευξη των μακροπρόθεσμων στόχων της στρατηγικής για το 2020. Με τη δυναμική που προσφέρει η πολιτική συνοχής, στόχος της οποίας είναι η ενθάρρυνση της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας και η ανάπτυξη της οικονομίας της γνώσης, η έρευνα και η ανάπτυξη πρέπει να προσεγγιστούν από δύο κατευθύνσεις.

Βάσει μιας προσέγγισης από πάνω προς τα κάτω, η έρευνα και η καινοτομία θα αποτελέσουν τους κύριους τομείς εξεύρεσης λύσεων με σκοπό την υπερνίκηση των προβλημάτων τα οποία αντιμετωπίζουμε και την προώθηση της οικονομικής μεγέθυνσης και της βιώσιμης ανάπτυξης. Είναι εξίσου σημαντικό όμως η καινοτομία να προέρχεται από τα εργαστήρια και τα ερευνητικά κέντρα και να προωθείται σε ένα επίπεδο το οποίο ανταποκρίνεται όσο το δυνατόν καλύτερα στις ανάγκες των ευρωπαίων πολιτών. Πρέπει να ενθαρρύνουμε τις τοπικές και περιφερειακές οικονομίες να βελτιώσουν την ικανότητά τους να καινοτομούν και να εντοπίζουν οι ίδιες τις πλέον αποτελεσματικές λύσεις στο πλαίσιο μιας προσέγγισης από κάτω προς τα πάνω, αξιοποιώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τις περιφερειακές και τοπικές δυνατότητες.

  Silvia-Adriana Ţicău (S&D). – (RO) Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σήμερα αντιμέτωπη με μια οικονομική, χρηματοπιστωτική και κοινωνική κρίση. Η πολιτική αποβιομηχάνισης που εφαρμόστηκε τα τελευταία χρόνια είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια εκατομμυρίων θέσεων εργασίας, την επανεγκατάσταση της ευρωπαϊκής βιομηχανίας σε τρίτες χώρες και την άνοδο του ποσοστού της ανεργίας στο 10%, ποσοστό το οποίο μεταξύ των νέων ανέρχεται ακόμη και στο 20%, θέτοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο σε κίνδυνο την ανταγωνιστικότητα της ΕΕ.

Εκτιμώ ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να πραγματοποιήσει τεράστιες επενδύσεις σε υποδομές στους τομείς των μεταφορών και της ενέργειας, της γεωργίας, της υγείας, της εκπαίδευσης και της έρευνας, πάνω απ’ όλα όμως πρέπει να επενδύσει στη βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη. Η ανάπτυξη της βιομηχανικής παραγωγής και, κατ’ επέκταση, της απασχόλησης στην ΕΕ προϋποθέτει επενδύσεις για τον εκσυγχρονισμό των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, έτσι ώστε οι εξελίξεις αυτές να διαμορφώσουν ένα πιο οικολογικό πρότυπο παραγωγής. Την προσεχή δεκαετία, η ενεργειακή απόδοση πρέπει να είναι η κύρια προτεραιότητά μας.

Εκτός αυτού, ο πληθυσμός της ΕΕ γερνά και τα ποσοστά των γεννήσεων μειώνονται, ενώ τα υψηλά ποσοστά ανεργίας πλήττουν τη βιωσιμότητα των συνταξιοδοτικών συστημάτων. Νομίζω ότι είναι καιρός να υπερασπιστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση τις θεμελιώδεις αρχές και τα πλεονεκτήματά της, και το μεγαλύτερο πλεονέκτημα που διαθέτει η ΕΕ είναι τα 500 εκατομμύρια των ευρωπαίων πολιτών.

  Angelika Werthmann (NI). – (DE) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, συζητούμε για τη στρατηγική «Ευρώπη 2020» και τις βασικές της προτεραιότητες. Η κρίση στην Ελλάδα μπορεί να μας διδάξει κάτι: πρέπει να δρούμε και όχι να αντιδρούμε.

Η εφαρμογή συντονισμένης και ελεγχόμενης δημοσιονομικής πολιτικής και η εποπτεία και ρύθμιση της χρηματοπιστωτικής αγοράς είναι επιβεβλημένες. Χάριν των πολιτών μας, πρέπει να μεριμνήσουμε ώστε να πραγματοποιηθούν επενδύσεις στα πεδία της ανάπτυξης και της απασχόλησης, έτσι ώστε να μειωθεί η ανεργία και να δημιουργηθούν ασφαλείς θέσεις εργασίας. Αυτό συνεπάγεται επίσης ενίσχυση του εκπαιδευτικού τομέα και επένδυση στην εκπαίδευση, την έρευνα και την καινοτομία ως ακρογωνιαίους λίθους μιας βιώσιμης κοινωνικής οικονομίας της αγοράς, καθώς και μιας βιώσιμης και πιο φιλικής προς το περιβάλλον οικονομίας.

  Anna Záborská (PPE). – (SK) Η στρατηγική για το 2020 και η στρατηγική της Λισαβόνας έχουν ένα κοινό στοιχείο: την πεποίθηση ότι η οικονομία πρέπει να αποτελεί αντικείμενο διαχείρισης. Δυστυχώς, η συνταγή της Επιτροπής για «ανταγωνισμό ή κρίση» παραμένει αμετάβλητη. Το κείμενο της στρατηγικής για το 2020 αναφέρει ότι η εύκολη πρόσβαση σε πιστώσεις και η βραχυπρόθεσμη προσέγγιση είχαν ως αποτέλεσμα συμπεριφορές οι οποίες οδήγησαν σε μη τροφοδοτούμενη ανάπτυξη και σοβαρές ανισορροπίες.

Εντούτοις, σε επόμενο σημείο του κειμένου της στρατηγικής αναφέρεται ότι η Επιτροπή θα προσπαθήσει να βελτιώσει την πρόσβαση σε κεφάλαια και να διευκολύνει την πρόσβαση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων σε πηγές χρηματοδότησης. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, δικαιολογείται και πάλι η ευκολότερη πρόσβαση σε πιστώσεις, η οποία θα οδηγήσει εκ νέου σε κερδοσκοπία και ανάπτυξη-φούσκα.

Το 1991, ο τότε πρωθυπουργός της Μαλαισίας είχε ανακοινώσει το σχέδιο «Όραμα 2020», ή «Vavasan 2020» στα μαλαισιανά. Σύμφωνα με το εν λόγω σχέδιο, η Μαλαισία επρόκειτο να γεφυρώσει τη διαφορά που την χωρίζει από τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ιαπωνία έως το 2020. Κυρίες και κύριοι, οι σχεδιασμένες οικονομίες δεν είναι αποτελεσματικές, όπως όλοι οι συνάδελφοί μας από τα νέα κράτη μέλη, περιλαμβανομένου του Επιτρόπου, μπορούν να επιβεβαιώσουν.

  László Andor, μέλος της Επιτροπής. – (EN) Κυρία Πρόεδρε, αυτή η συζήτηση σχετικά με τη στρατηγική «Ευρώπη 2020» υπήρξε εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και χρήσιμη για εμάς, τα μέλη της Επιτροπής, όπως και η συζήτηση σήμερα το πρωί σχετικά με την οικονομική διακυβέρνηση. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω γι’ αυτήν την ευκαιρία και για όλα τα μηνύματα που στείλατε σχετικά με την υπό συζήτηση στρατηγική. Εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκφράζω την ιδιαίτερη ευγνωμοσύνη μου στον κ. van Nistelrooij, τον κ. Grech, τον κ. Cortés Lastra και τον κ. Hoang Ngoc για τις εκθέσεις τους.

Είμαι διατεθειμένος να συνεχίσω τη συζήτηση σχετικά με διάφορες λεπτομέρειες, ακόμη και λεπτές έννοιες, της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Σήμερα, όμως, επιτρέψτε μου να περιορίσω τις απαντήσεις μου σε κάποιες από τις κεντρικές πτυχές της συζήτησης με ορισμένες καταληκτικές επισημάνσεις.

Καταρχάς, θα ήθελα να υπογραμμίσω για μία ακόμη φορά πόσο σημαντική είναι η ενεργός συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στα διάφορα επικείμενα στάδια εφαρμογής της στρατηγικής «Ευρώπη 2020»: πρώτον, η γνωμοδότηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές· δεύτερον, σε μεταγενέστερο στάδιο, ο ρόλος του ΕΚ ως συννομοθέτη σε διάφορες προτάσεις που πρέπει να κατατεθούν στο πλαίσιο των εμβληματικών πρωτοβουλιών· και δεν πρέπει να λησμονούμε, τρίτον, το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο το οποίο πρέπει να διασφαλίζει ότι οι μελλοντικοί προϋπολογισμοί της ΕΕ θα αντικατοπτρίζουν καλύτερα τις προτεραιότητες που έχουν τεθεί για την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω της στρατηγικής «Ευρώπη 2020».

Θέλω επίσης να είμαι πολύ σαφής όσον αφορά τους στόχους της στρατηγικής. Ο στόχος της είναι διττός. Πρώτα απ’ όλα, αποτελεί βασικό πυλώνα της αντίδρασης της Ένωσης στην τρέχουσα κρίση. Αποτελεί απαραίτητο μέσο για την ενίσχυση του συντονισμού της οικονομικής πολιτικής εντός της ΕΕ των 27 και, φυσικά, εντός της ζώνης του ευρώ. Εκτός, όμως, από αυτόν τον βραχυπρόθεσμο στόχο, η νέα αυτή στρατηγική σκοπό έχει να θέσει στη διάθεση της Ευρώπης μια στρατηγική –κατ’ ουσίαν, όπως υπογράμμισε ο Michel Barnier στην εισαγωγική του ομιλία, ένα πρόγραμμα δράσης– που θα επιτρέψει στην Ευρωπαϊκή Ένωση να εξέλθει από την οικονομική κρίση, αποκαθιστώντας την οικονομική της ανάπτυξη και διασφαλίζοντας ότι η ανάπτυξη αυτή θα προσφέρει περισσότερες και καλύτερες θέσεις εργασίας.

Ωστόσο, πρέπει να αποβλέπουμε σε ένα διαφορετικό πρότυπο δημιουργίας θέσεων εργασίας απ’ ό,τι στο παρελθόν – ένα πρότυπο το οποίο θα είναι πιο βιώσιμο, όχι μόνο από οικολογική άποψη, αλλά και από άποψη οικονομική, κοινωνική και δημοσιονομική. Επιδιώκει δε την αποκατάσταση μιας ανταγωνιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης ικανής να διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του μοναδικού της κοινωνικού μοντέλου – μια ανταγωνιστική ΕΕ που διαδραματίζει ηγετικό ρόλο παγκοσμίως όσον αφορά την καταπολέμηση της αλλαγής του κλίματος, μια ΕΕ που επενδύει περισσότερο στους πολίτες της μέσω εντατικότερης και καλύτερης εκπαίδευσης και, τέλος, μια ΕΕ η οποία ενισχύει την κοινωνική συνοχή καταπολεμώντας τη φτώχεια.

Βεβαίως, όπως τονίστηκε στα συμπεράσματα της Επιτροπής κατά τη συζήτηση που διεξήγαμε σήμερα το πρωί, αυτή η επιστροφή στην ισχυρή ανάπτυξη είναι εφικτή μόνο αν διασφαλίσουμε ότι, τα επόμενα χρόνια, τα κράτη μέλη μας θα αναλάβουν να κάνουν πράξη την αναγκαία δημοσιονομική εξυγίανση, λαμβάνοντας υπόψη τα διαφορετικά σημεία εκκίνησής τους, χωρίς να υπονομεύουν την ευάλωτη διαδικασία ανάκαμψης, και μεριμνώντας συγχρόνως για την πλευρά των δαπανών όσο και για την πλευρά των εσόδων. Όλες αυτές οι παράμετροι είναι εξαιρετικά σημαντικές.

Θα ήθελα να τονίσω και πάλι τη σπουδαιότητα και την πολυπλοκότητα των δημοσιονομικών προβλημάτων που μας απασχολούν αυτήν την περίοδο, όμως θα ήθελα επίσης να επιστήσω την προσοχή σας στο ότι αυτή η χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση είναι πολύ πιο σύνθετη από την απλή συσσώρευση δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Στη ρίζα της κρίσης, θα εντοπίσετε τη θεμελιώδη δυσλειτουργία του χρηματοπιστωτικού τομέα, αρχής γενομένης από τον τομέα των τραπεζών, η διόρθωση της οποίας είναι εξίσου επιβεβλημένη αν επιθυμούμε τη βιώσιμη ανάκαμψη από αυτήν την κατάσταση. Οφείλουμε επίσης να αντιμετωπίσουμε ορισμένες άλλες αιτίες της πρόσφατης ύφεσης –όπως την απουσία βιομηχανικής πολιτικής και, μέχρις ενός σημείου, την εν μέρει μόνο επιτυχία των προηγούμενων στρατηγικών μας– προκειμένου να επιτύχουμε οικονομική ανάπτυξη με βάση τη γνώση και να διαδώσουμε αυτήν την ανάπτυξη σε κάθε περιφέρεια και σε κάθε γωνιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Γι’ αυτό πρέπει να εντείνουμε τις προσπάθειές μας προς την κατεύθυνση της οικονομικής διακυβέρνησης, να καταβάλουμε μεγαλύτερες προσπάθειες ρύθμισης του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αλλά και να επιδιώξουμε τη βελτίωση της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής.

Εν γένει, έχω την εδραία πεποίθηση ότι η Ευρώπη δεν έχει άλλη επιλογή από το να εφαρμόσει αυτήν τη στρατηγική, και μάλιστα πολύ γρήγορα. Αν η Ευρώπη δεν επανέλθει σε πορεία ανάπτυξης, θα οδηγηθεί σε οικονομικό μαρασμό και, επομένως, σε πολιτική παρακμή. Καθώς εμείς συζητούμε αυτήν τη νέα στρατηγική, οι περισσότεροι από τους βασικούς εμπορικούς εταίρους μας δεν έχουν απλώς θεσπίσει δεκαετείς μακροπρόθεσμες στρατηγικές κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης· έχουν αρχίσει ήδη να τις υλοποιούν.

Αν υπάρχει, όμως, ένα δίδαγμα που πρέπει να αντλήσουμε από την τρέχουσα οικονομική κρίση και από τον προκάτοχό της, τη στρατηγική της Λισαβόνας –και συμφωνώ με την άποψη του κ. Kelly ότι συχνά αυτή η στρατηγική της Λισαβόνας υφίσταται υπερβολικά σκληρή κριτική– είναι ότι η υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων είναι το κλειδί για την επιτυχία. Κατά συνέπεια, επείγει να δρομολογήσουμε την «Ευρώπη 2020» στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου, και να διασφαλίσουμε ότι τόσο η ΕΕ όσο και τα κράτη μέλη της θα αρχίσουν ευθύς αμέσως την υλοποίησή της.

Στο σημείο αυτό, θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω την ισπανική Προεδρία για τις προσπάθειες που κατέβαλε προκειμένου να επιτύχει τη συναίνεση όλων των κρατών μελών καθώς και για τη στήριξη που προσέφερε σε αυτήν τη στρατηγική τους τελευταίους μήνες και, αναμφίβολα, τις προσεχείς εβδομάδες. Στο πλαίσιο της τρέχουσας οικονομικής κατάστασης και της κρίσης την οποία αντιμετωπίζουμε, κάθε καθυστέρηση είναι ανεπίτρεπτη. Έχουμε χρέος προς τους πολίτες να τους προσφέρουμε λύσεις για την έξοδο από την τρέχουσα κρίση και να ενισχύσουμε τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, προετοιμάζοντας συγχρόνως την επάνοδό μας σε πορεία ευφυούς, βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς οικονομικής ανάπτυξης. Ενεργώντας όλοι μαζί με συντονισμένο τρόπο, θα αποκτήσουμε την αναγκαία ισχύ ώστε να επιτύχουμε και στο παγκόσμιο προσκήνιο. Η Επιτροπή προσβλέπει στη στήριξη του Κοινοβουλίου έτσι ώστε να διασφαλιστεί ότι η στρατηγική «Ευρώπη 2020» θα μπορέσει να δρομολογηθεί με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα.

  Lambert van Nistelrooij, εισηγητής. – (NL) Σε συνέχεια της συζήτησης, θα ήθελα να σας εκφράσω τις ευχαριστίες μου για τη στήριξή σας προς την έκθεσή μου. Θα ήθελα να διατυπώσω μερικές ακόμη παρατηρήσεις· να θίξω ορισμένα ζητήματα σχετικά με την κοινωνική και οικονομική διακυβέρνηση σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα. Η χρηματοπιστωτική πλευρά έχει προσελκύσει αρκετή προσοχή και έχει καταστεί μείζων προτεραιότητα. Σήμερα το απόγευμα μας δόθηκε επίσης η δυνατότητα να συζητήσουμε τις μεσοπρόθεσμες προοπτικές και να διατυπώσουμε ορισμένα σχόλια επ’ αυτού.

Όλα αυτά θα τα συμπεριλάβουμε σε ψήφισμα του Κοινοβουλίου το οποίο θα συζητήσουμε σε αυτήν την Αίθουσα πριν από τη διάσκεψη κορυφής του Ιουνίου.

Επιτρέψτε μου δύο ακόμη παρατηρήσεις: η μία αφορά τη διακυβέρνηση. Τέθηκε το ερώτημα σε ποιον ανήκει πραγματικά αυτή η στρατηγική. Ένα από τα σφάλματα της Λισαβόνας ήταν το ότι οι αποκεντρωμένοι φορείς –οι δήμοι, οι περιφέρειες, οι εταίροι μας– δεν συμμετείχαν επαρκώς στη διαδικασία. Συνεπώς, προτείνω ένα εδαφικό σύμφωνο με τις περιφέρειες, τις πόλεις και τις κωμοπόλεις, πέραν της συμφωνίας στους κόλπους του Συμβουλίου με τα κράτη μέλη και την Επιτροπή. Διαφορετικά, θα επαναληφθεί το ίδιο φαινόμενο, και περισσότερο θα συζητούμε σχετικά με τις περιφέρειες, τους εταίρους μας, αντί να συνομιλούμε μαζί τους.

Αν αυτά δεν αγγίξουν και τούτη τη φορά τους πολίτες, για ένα πράγμα είμαι βέβαιος, σε σχέση ιδίως με τα εμβληματικά μας σχέδια, τα λεγόμενα σχέδια-«ναυαρχίδες»: ότι μπορεί κανείς να σημαιοστολίζει μεγάλες ναυαρχίδες, αλλά πολύ σύντομα μπορεί να μείνει με τις σημαίες αντί για τις ναυαρχίδες. Η συμμετοχή στη στρατηγική της Λισαβόνας και στη στρατηγική «ΕΕ 2020» πρέπει να γίνει πιο ενδιαφέρουσα. Αυτό είναι εφικτό, αν πούμε, σε σχέση με την παροχή ενισχύσεων, την παροχή κινήτρων, ότι όσοι διακινδυνεύουν περισσότερο, και συνεισφέρουν επίσης πόρους, θα μπορούν να συμμετέχουν. Ο όλος μηχανισμός είναι υπερβολικά πεζός. Συνεπώς, καλώ την Επιτροπή να συνάψει ένα εδαφικό σύμφωνο με τις περιφέρειες, τις πόλεις και τις κωμοπόλεις.

Τέλος, η εφαρμογή ολοκληρωμένων πολιτικών, ιδίως σε διατομεακό επίπεδο, έχει κρίσιμη σημασία· ο τυχόν κατακερματισμός των νέων μηχανισμών χρηματοδότησης δεν είναι πρόσφορος και δεν θα μας βοηθήσει να υλοποιήσουμε αυτήν τη στρατηγική. Η έκθεσή μου αφορά τις συνέργειες μεταξύ έρευνας, ανάπτυξης, καινοτομίας, παραγωγής και απασχόλησης στην Ευρώπη. Πρέπει να καταπολεμήσουμε τις τάσεις κατακερματισμού, γι’ αυτό απευθύνω έκκληση στον Επίτροπο Andor να διατηρήσει ακέραιο το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο στους κανονισμούς που θα προτείνει, και να μην το διασπάσει όπως ορισμένες φορές προτείνεται σε τούτο το Σώμα.

  Louis Grech, εισηγητής. – (MT) Στον λίγο χρόνο που έχω στη διάθεσή μου, θα ήθελα να απαντήσω σε ορισμένες από τις παρατηρήσεις των συναδέλφων μου σχετικά με την έκθεσή μου.

Συμφωνώ με τον Malcolm Harbour ως προς το ότι δεν φαίνεται να υπάρχει ιδιαίτερα μεγάλη προθυμία να αντιμετωπιστεί η ενιαία αγορά ως κύριο μέσο υλοποίησης της στρατηγικής για το 2020 – η οποία δεν έχει ακόμη καθοριστεί και αναπτυχθεί επαρκώς. Αυτό είναι πράγματι λυπηρό, αν λάβουμε υπόψη ότι μια ενιαία αγορά η οποία χαρακτηρίζεται από ευρύτερη και πιο ολιστική προσέγγιση μπορεί να αποτελέσει μία από τις κορυφαίες πρωτοβουλίες –αν όχι την κορυφαία– για να εξασφαλίσουμε στους ευρωπαίους πολίτες καλύτερη ποιότητα ζωής στο πλαίσιο της στρατηγικής της Ένωσης.

Η Evelyne Gebhardt ορθώς επίσης υποστηρίζει ότι, σήμερα, είναι σαφές ότι η ενιαία αγορά, εντός του πλαισίου της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», προϋποθέτει νέα δυναμική η οποία απαιτεί ισχυρή ηγεσία από μέρους όλων των θεσμικών οργάνων της Ένωσης, ιδίως από την πλευρά της Επιτροπής, έτσι ώστε η ενιαία αγορά να μπορέσει για μία ακόμη φορά να κερδίσει την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό των πολιτών μας.

Εν κατακλείδι, κυρία Πρόεδρε, πρέπει να μεριμνήσουμε ώστε η νέα στρατηγική για το 2020 να μην καταστεί υπερβολικά φιλόδοξη και να μην επιβαρυνθεί υπερβολικά, επειδή αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα μια στρατηγική γεμάτη από προτεραιότητες καμία εκ των οποίων δεν θα υλοποιείται στην πράξη, όπως συνέβη και την προηγούμενη φορά.

  Liem Hoang Ngoc, εισηγητής. – (FR) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, τις τελευταίες εβδομάδες καταρρίφθηκαν δύο ταμπού. Πρώτον, η ΕΚΤ μπορεί πλέον να νομισματοποιεί τα κυβερνητικά χρέη. Δεύτερον, οι δαπάνες της ΕΕ μπορούν τώρα να χρηματοδοτούνται μέσω δανεισμού, ιδίως όταν δημιουργηθούν τα ταμεία σταθεροποίησης και στήριξης.

Υπάρχει ένα τρίτο ταμπού, το οποίο δυστυχώς δεν έχει καταρριφθεί, και αυτό είναι το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, το οποίο ορισμένοι συνάδελφοι στο Σώμα ζητούν με δογματικό τρόπο να ενισχυθεί. Κύριοι Επίτροποι, εμείς οι σοσιαλιστές τασσόμαστε υπέρ του φεντεραλισμού. Τασσόμαστε υπέρ του συντονισμού των δημοσιονομικών πολιτικών. Ωστόσο, αν ο συντονισμός των δημοσιονομικών πολιτικών συνίσταται στον παραγκωνισμό των εθνικών κοινοβουλίων προκειμένου να υποβληθούν οι πολίτες τους σε δίαιτες λιμοκτονίας, τότε φοβούμαι ότι αυτή μπορεί να αποδειχθεί μια θαυμάσια ιδέα της ΕΕ η οποία θα οδηγηθεί η ίδια στη λιμοκτονία. Αυτός είναι ο πραγματικός κίνδυνος που μας απειλεί όλους σήμερα.

Κύριοι Επίτροποι, τα προγράμματα λιτότητας στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία και τη Γαλλία δεν έχουν καμία πιθανότητα επιτυχίας. Σας ζητώ να αναγνωρίσετε αυτήν την πραγματικότητα.

  Ricardo Cortés Lastra, εισηγητής. – (ES) Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλες και όλους τους συναδέλφους μου βουλευτές για τις παρεμβάσεις τους και για το κλίμα εποικοδομητικής κριτικής που κυριάρχησε κατά τη διάρκεια της σημαντικής αυτής συζήτησης.

Η έκθεση σχετικά με τη συμβολή της πολιτικής συνοχής στην επίτευξη των στόχων της Λισαβόνας και της ΕΕ 2020 αντιπροσωπεύει μία από τις θεμελιώδεις συνεισφορές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη μελλοντική στρατηγική «Ευρώπη 2020» για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η οποία αποτελεί μία από τις προτεραιότητες της ισπανικής Προεδρίας.

Στην εν λόγω έκθεση δίνεται έμφαση στη δημιουργία θέσεων εργασίας, στην προώθηση της βιωσιμότητας της οικονομίας, στην εκπαίδευση και την κατάρτιση με σκοπό την προαγωγή της ανάπτυξης, στην απασχόληση και την ανταγωνιστικότητα, καθώς και στον καίριο ρόλο που διαδραματίζουν οι επενδύσεις στο πεδίο της έρευνας και ανάπτυξης, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη λήψης ειδικών μέτρων για τις περιφέρειες που παρουσιάζουν φυσικά μειονεκτήματα.

Ωστόσο, η επιτυχής εφαρμογή της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» είναι ανέφικτη χωρίς τη συμμετοχή και την πλήρη αποδοχή των περιφερειακών και τοπικών αρχών, καθώς και της κοινωνίας των πολιτών.

Οι περιφέρειες δεν συνεισφέρουν απλώς στη συγχρηματοδότηση των προγραμμάτων· είναι επίσης σε θέση να αξιολογούν καλύτερα τις ανάγκες των πολιτών και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων λόγω της εγγύτητάς τους, καθώς και να δημιουργούν άμεσους δεσμούς με πανεπιστήμια και κέντρα καινοτομίας, προάγοντας έτσι το τρίγωνο της γνώσης.

Στο πλαίσιο αυτό, η πολιτική συνοχής δεν αποτελεί απλώς πηγή σταθερών χρηματοδοτικών κονδυλίων, αλλά αντιπροσωπεύει και ένα ισχυρό μέσο οικονομικής ανάπτυξης όλων των περιφερειών της Ευρώπης.

Οι στόχοι της ως προς την εξάλειψη των υφιστάμενων ανισοτήτων μεταξύ των περιφερειών και την επίτευξη οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής, σε συνδυασμό με τις βασικές της αρχές όσον αφορά την ολοκληρωμένη εστίαση, την πολυεπίπεδη διακυβέρνηση και τη γνήσια συνεργασία, είναι όλα στοιχεία απολύτως απαραίτητα για την επιτυχία της στρατηγικής «Ευρώπη 2020».

  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο Πέμπτη 20 Μαΐου 2010).

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 149 του Κανονισμού)

  Cristian Silviu Buşoi (ALDE), γραπτώς. – (RO) Οι αρχές της στρατηγικής «ΕΕ 2020» έχουν ζωτική σημασία για την προαγωγή της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας. Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις είναι το κλειδί για την έξοδο από την κρίση που βιώνουμε. Οι λύσεις που έχουν εφαρμοστεί μέχρι στιγμής για την έξοδο από την κρίση δεν στρέφονται κατά των αιτίων που μας έχουν οδηγήσει στη σημερινή κατάσταση. Τα αίτια της κρίσης μπορούν να εξαλειφθούν μόνο μέσω διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Πρέπει να επικεντρώσουμε περισσότερο την προσοχή μας στις δυνατότητες καινοτομίας των οικονομιών μας, διότι αυτό θα είναι το κλειδί για την ανταγωνιστικότητα της ΕΕ την προσεχή περίοδο. Πρέπει να υιοθετήσουμε μια συντονισμένη προσέγγιση για τη χρήση των κονδυλίων τα οποία δεσμεύονται για την καινοτομία και την περιφερειακή ανάπτυξη. Η καινοτομία πρέπει να γίνει μέρος των προσπαθειών υπέρ της περιφερειακής ανάπτυξης. Η καινοτομία ήταν ένας από τους στόχους της στρατηγικής της Λισαβόνας, δυστυχώς όμως παρέμεινε μια απλή αρχή σε θεωρητικό επίπεδο. Παρουσιάστηκαν πολύ σημαντικές αποκλίσεις όσον αφορά την πρόοδο που σημείωσαν τα επιμέρους κράτη μέλη και ο συνολικός στόχος δεν επιτεύχθηκε. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος για τον οποίο καλώ όλα τα κράτη μέλη να επιδείξουν υπευθυνότητα και να τηρήσουν τις δεσμεύσεις που τα ίδια αναλαμβάνουν. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει εξάλλου να διαδραματίσει πιο ενεργό ρόλο ως προς τον συντονισμό της υλοποίησης αυτής της στρατηγικής, προκειμένου να μην οδηγηθεί σε εξίσου καταστροφική κατάρρευση με τη στρατηγική της Λισαβόνας.

  Alain Cadec (PPE), γραπτώς. – (FR) Η στρατηγική «ΕΕ 2020» την οποία προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την προώθηση της ανάπτυξης και της απασχόλησης στην ΕΕ δίνει έμφαση στην έρευνα και την καινοτομία. Πολλά μέσα παρέχουν ήδη σημαντική στήριξη σε προγράμματα τα οποία εκτελούνται σε αυτούς τους τομείς: τα διαρθρωτικά ταμεία, το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη και το πρόγραμμα πλαίσιο για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία. Τα ποικίλα αυτά προγράμματα προσφέρουν πόρους της τάξης των 86 δισ. ευρώ για την περίοδο 2007-2013. Η στρατηγική «ΕΕ 2020» δίνει επίσης έμφαση στην αλληλεξάρτηση των διάφορων πολιτικών της ΕΕ. Για λόγους αποδοτικότητας είναι, συνεπώς, αναγκαίο να δημιουργηθούν συνέργειες μεταξύ των ποικίλων αυτών μέσων. Ως εκ τούτου, χαιρετίζω τη σημασία που αποδίδει ο εισηγητής στον ρόλο τον οποίο μπορεί να διαδραματίσει μια ισχυρή, κατάλληλα χρηματοδοτούμενη περιφερειακή πολιτική για την επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «ΕΕ 2020». Συμφωνώ επίσης με τη θέση του εισηγητή ότι οι δυνητικοί δικαιούχοι δεν είναι πάντα πλήρως ενήμεροι για τις δυνατότητες που υφίστανται ως προς τη δημιουργία συνεργειών στο πεδίο της χρηματοδότησης. Συνεπώς, θεωρώ ότι έχει κρίσιμη σημασία να βελτιωθεί η επικοινωνιακή προβολή, λόγου χάρη, με βάση το πρότυπο του πρακτικού οδηγού για τις δυνατότητες χρηματοδότησης της έρευνας και της καινοτομίας από την ΕΕ.

  Elżbieta Katarzyna Łukacijewska (PPE), γραπτώς. – (PL) Στις συζητήσεις σχετικά με την αποτελεσματική χρήση όλων των κονδυλίων που διαθέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση για την έρευνα και την καινοτομία, οφείλουμε να θίξουμε το πρόβλημα της ενδεδειγμένης προαγωγής των καινοτόμων λύσεων που ανακαλύπτονται στα επιμέρους κράτη μέλη.

Συχνά παρατηρείται το φαινόμενο, λόγω ανεπαρκούς ροής πληροφοριών, να πραγματοποιούνται επενδύσεις σε ερευνητικά προγράμματα τα οποία έχουν ήδη εκτελεστεί από επιστήμονες σε ένα από τα κράτη μέλη. Αυτό αποτελεί σπατάλη πόρων της ΕΕ, η οποία είναι ανεπίτρεπτη σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης. Πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στη βελτίωση της επικοινωνίας και την υποστήριξη της αγοράς από την Ευρωπαϊκή Ένωση υφιστάμενων νέων τεχνολογιών, οι οποίες θα επιτρέψουν επίσης την παροχή πρόσθετης χρηματοδοτικής στήριξης σε καινοτόμες επιχειρήσεις.

Είναι εξάλλου σημαντικό να χρηματοδοτούνται ήπια προγράμματα όπως η κατάρτιση και η διάδοση γνώσεων σχετικά με τη σημασία της καινοτομίας για την οικονομική ανάπτυξη, η καλύτερη ενημέρωση των τοπικών φορέων για τα διαθέσιμα προγράμματα, καθώς και ο ευέλικτος ορισμός των προϋποθέσεων παροχής στήριξης, έτσι ώστε οι χώρες που σήμερα παρουσιάζουν χαμηλό επίπεδο καινοτομίας να μπορούν, μέσω της ανάπτυξης του οικείου τομέα, να συνεισφέρουν στην επίτευξη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε παγκόσμια κλίμακα.

Είναι επίσης αναγκαίο να δοθούν κίνητρα για επενδύσεις σε τοπικά ερευνητικά κέντρα. Οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πράξουν κάτι τέτοιο, ενώ οι μεγάλες, διεθνείς εταιρείες δεν ενδιαφέρονται να χρησιμοποιήσουν τέτοιου είδους κέντρα, με αποτέλεσμα να εντείνονται οι ανισότητες ως προς το επίπεδο καινοτομίας μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.