President. − The next item is the debate on seven motions for resolutions on North Korea(1).

  Bastiaan Belder, auteur. − Mevrouw de Voorzitter, de repressie van elke potentiële criticus van de bestaande orde is zo zwaar dat er geen enkele dissident of activist in Noord-Korea publiek bekend is. Tot deze haarscherpe conclusie komen vijf mensenrechtenorganisaties in een open brief van 14 juni aan de ministers van Buitenlandse Zaken van de Europese Unie. Dat tekent de ernst van de situatie in het hongerrijk van Kim Jong Il. Wij kennen geen namen van dissidenten, respectievelijk activisten op Noord-Koreaans grondgebied. Laat dat tot ons doordringen. Dit is zelfs onvergelijkbaar met de voormalige Sovjetunie of het Roemenië van Ceausescu.

De open brief van 14 juni spoort Europese bewindslieden aan veel meer te doen tegen de niet-aflatende schendingen van de grondrechten van Noord-Koreaanse burgers binnen en buiten het nationale grondgebied. Diverse concrete aanbevelingen van het schrijven zijn terug te vinden in de gezamenlijke resolutie van het Europees Parlement. Prima! Laten wij bijvoorbeeld op alle Europese politieke niveaus China blijven aanspreken op zijn verdragsrechtelijke verantwoordelijkheid jegens Noord-Koreaanse vluchtelingen.

Van harte steun ik ook paragraaf 14 van de resolutie. De Commissie beschermt de rechten van Noord-Koreaanse arbeiders op het industriële complex van Kaesong door in het Vrijhandelsverdrag met Zuid-Korea op dit cruciale punt een ondubbelzinnige clausule op te nemen.

Officieel, mevrouw de Voorzitter, zegt Noord-Korea de vrijheid van godsdienst voor zijn 24 miljoen burgers te garanderen. In de praktijk betekenen het distribueren van bijbels of geheime gebedsbijeenkomsten bij ontdekking werkkamp of zelfs executie, aldus de getuigenissen van vluchtelingen. Zo kwam begin deze maand naar buiten dat Son Jong Nam in een Noord-Koreaanse gevangenis dood is gemarteld omdat hij het evangelie, de goede boodschap, doorgaf aan zijn landgenoten. De bewijzen van zijn delict: 20 bijbels en 10 cassettebandjes met hymnen. Daar zijn de Noord-Koreaanse autoriteiten kennelijk letterlijk doodsbang voor.

  Gerald Häfner, Verfasser. − Frau Präsidentin, liebe Kolleginnen und Kollegen! Es ist gut, dass wir heute die Gelegenheit ergriffen haben, über die Situation in Nordkorea zu diskutieren, ein Land, das sich so weitgehend von der Weltöffentlichkeit abgeschottet hat, dass nur wenige Menschen überhaupt wissen, was in diesem Land vorgeht, und dass die Menschen in diesem Land im Grunde nicht wissen, was in der Welt vorgeht.

Ich möchte mich hier auf zwei Dinge konzentrieren. Das eine ist die Lage der Menschenrechte in Nordkorea, wo Menschen von der Straße verschwinden und für den Rest ihres Lebens in Lagern landen. Wo manchmal Menschen sogar in der zweiten Generation für ihr ganzes Leben in Lagern eingesperrt werden, weil die Eltern angeblich Verbrechen begangen haben. Wo Menschen öffentlich hingerichtet werden und andere Menschen verpflichtet werden, diesen Hinrichtungen zuzusehen, und vieles andere mehr. Wir meinen, es ist höchste Zeit, die Situation der Menschenrechte in Nordkorea durch eine unabhängige Kommission untersuchen zu lassen, so, wie wir das hier in diesem gemeinsamen Bericht vorschlagen.

Ich möchte noch einen zweiten Punkt ansprechen: Es ist wahnsinnig schwer, aus diesem Land herauszukommen, zu fliehen. Das sollte eines der ursprünglichsten und selbstverständlichsten Menschenrechte sein, dass Menschen ihren Aufenthalt frei wählen und sich frei bewegen können. Wir haben aber jetzt die Situation, dass diejenigen, die es schaffen, Nordkorea zu verlassen, häufig keine Aufnahme finden, dass viele zurückgeschickt werden.

Deshalb möchte ich insbesondere die Botschaften der Europäischen Union dringend auffordern, dass sie Menschen, die es schaffen, sich zu Botschaften hin zu flüchten, aufnehmen und ihnen helfen, in sichere Länder auszureisen und dort ausreichend Unterstützung zu finden, um ein neues Leben zu beginnen. Das ist wichtig, wenn wir die Situation dieser Menschen betrachten. Es ist furchtbar, was hier aktuell geschieht.

  Miroslav Mikolášik, author. − Madam President, the Democratic People’s Republic of Korea is anything but democratic as it has one of the worst records on human rights violations in the world. Indeed, my personal meeting with civil society representatives on the Korean peninsula provided additional painful proof of the extremely disturbing and critical human rights violations in the country. I am deeply disappointed that the human rights situation in the DPRK has not improved but rather deteriorated since the last European Parliament resolution. Over 150 000 political prisoners are still detained in concentration camps, subjected to forced labour, tortured and deliberately starved. Moreover, I am shocked by the practice of guilt by association that results in the imprisonment of entire families, including children. Therefore the EU and its Member States must combine their efforts and put more diplomatic and political pressure on the DPRK Government to respect the human rights of its citizens.

Let me finish with one thought. At the same time we must prevent bilateral and multilateral sanctions having a serious negative impact on the ordinary impoverished North Korean citizens already suffering from systematic starvation and oppression.

(Applause)

  Janusz Wojciechowski, autor. − Pani Przewodnicząca! Bardzo dobrze, że Parlament zajmuje się sytuacją w Korei Północnej, gdyż budzi ona najwyższy niepokój naszych społeczeństw.

Ostatnio mogliśmy zobaczyć sportowców z Korei Północnej występujących na mistrzostwach świata w piłce nożnej. Byliśmy pod wrażeniem zwłaszcza ich pierwszego występu, kiedy piłkarze koreańscy „jak równy z równym” walczyli z Brazylią. W następnych meczach poszło im gorzej. Dlaczego mówię o tym wydarzeniu sportowym? Otóż, są informacje, że gdy podczas poprzednich występów sprzed 40 lat, piłkarze koreańscy osiągnęli duże sukcesy, nie były one jednak zadowalające dla władz tamtejszego reżimu. Sportowców spotkały po tym występie represje. Byli oni przetrzymywani w obozach pracy przymusowej. Zwracam uwagę na ten fakt, żebyśmy również przyjrzeli się tej sytuacji teraz, żeby coś podobnego się nie zdarzyło. Potrzebny jest w tej kwestii apel i nacisk ze strony władz sportowych, które mają pewne możliwości nacisku na władze koreańskie, żeby do podobnej sytuacji nie doszło tym razem. Bardzo się martwimy o to, co się z tymi sportowcami dalej będzie działo.

  Jaromír Kohlíček, Autor. − Korejská lidově demokratická republika je již řadu let představována jako říše spojená s těmi nejhoršími prohřešky proti lidským právům. Jistě je třeba souhlasit s návrhem usnesení v bodech, které vyzývají k zastavení veřejných poprav, zrušení trestu smrti stejně jako k zastavení mučení a k propuštění politických vězňů.

Na druhou stranu výzvu k zajištění přístupu k jídlu a k humanitární pomoci pro všechny občany, kteří to potřebují, považuji za pokrytectví. Je totiž notoricky známo, že Severní Korea má dlouhodobě problémy se zajištěním dostatečného množství potravin, a pokud se nemýlím, podobné problémy mají v řadě zemí Afriky a Asie, a přesto podobné výzvy Evropský parlament vůči vládám těchto zemí nepřijímal.

To nic nemění na faktu, že je nedostatek potravin a že tento nedostatek je objektivně velkým problémem a způsobuje podvýživu a na ni navazující zdravotní problémy části obyvatel země. Situace je nesporně vážná a já vůbec nejsem přesvědčen o tom, že některá navrhovaná opatření usnesení přinesou významné zlepšení. Kritika vznesená autory, kteří ji prosadili vůči Číně, je klasickou pokryteckou obezličkou, která má ukázat politiku dvojího metru uplatňovanou autory. Ve směru Severní Koreji je výzva k přijímání uprchlíků zeměmi Evropské unie, naopak vůči všem jižním sousedům Evropské unie se aplikuje readmisní dohoda. Pokud právě tohle není metoda dvojích standardů, potom už opravdu nevím, jak tyto pokrytecké formulace nazvat.

V celém usnesení není ani náznak snahy o uvolnění napětí a demilitarizaci Korejského poloostrova, to jsou totiž ty potřebné kroky správným směrem. Pro takto formulované usnesení celá skupina GUE/NGL nemůže hlasovat.

  Kristian Vigenin, author. − Madam President, first of all I would like to underline that there is broad agreement in this Parliament on the situation in North Korea. It was very easy to come to a joint resolution and, as you see, there are no amendments to this resolution, so we are united behind it.

On the other hand, I would like to raise one point – which was also discussed in my group yesterday – that maybe using the urgencies procedure on such issues is not the best way because nothing really urgent has happened in North Korea. Maybe we deserve to have a bit more time to prepare a more comprehensive resolution and to debate a bit more on the possible recommendations and more complex solutions that we may offer.

I do not want to repeat what has already been said in the resolution about the grave violations of human rights there. This is perhaps a country like no other in the world right now. I would like to underline, however, that of all those violations, the public executions where children are present are perhaps the most disgusting. I do not think we should put all these violations in any order, but this is really something very disgusting.

Fortunately in our resolution we recognised that China has a role to play. The changes in China, including in the human rights area, may not be sufficient for us but are a good example and perhaps China can use its relations to promote some changes in North Korea. This should be one of the future topics of our discussions with China when we have our bilateral dialogue.

Finally, allow me to say that appointing an EU Special Representative for North Korea could be a very good step towards being able to promote a more complex approach on this.

  Monica Luisa Macovei, on behalf of the PPE Group. – Madam President, human trafficking in North Korea remains a serious problem. Reportedly 80% of North Koreans in China end up as trafficking victims. Women are particularly vulnerable to prostitution, rape, arranged marriages and bride traffickers. Many victims of trafficking are unable to speak Chinese and are held as virtual prisoners.

The legal status of North Koreans and the Chinese Government’s policy of detaining the refugees and sending them back to North Korea increase the refugees’ vulnerability to trafficking for purposes of forced labour and sexual exploitation. They have no protection from the authorities in either China or North Korea, and there is little recognition of their plight from the international community. China must change its law to protect the victims of trafficking instead of returning them to North Korea. Finally, if people are killed, tortured and illegally imprisoned, it is a matter of urgency every day.

  David Martin, on behalf of the S&D Group. – Madam President, it is almost common ground in this Parliament that the human rights situation in North Korea is dire. Therefore I will not expand on what other colleagues have said.

The question really is, what can we do about it? Just because North Korea has decided to be the Greta Garbo of the international community – ‘we want to be alone’ – it does not mean we should leave them alone. There are 24 million people in North Korea who need our assistance. In keeping with the spirit of the resolution, I would like to suggest four things that we could do.

Firstly, we must continue to provide humanitarian aid, but we must make sure that aid goes to the people and does not in any way prop up the regime. Secondly, we should continue to increase our funding for NGOs that try to get assistance into North Korea and in particular those NGOs who try to get information into North Korea. Provision of a radio in a country where there is no information is actually a vital tool. Thirdly, we should ask Catherine Ashton to appoint a special representative to enter into dialogue with the Chinese, the Russians and the United Nations, to keep the pressure up on North Korea. Finally, we should do our best to assist refugees. As other colleagues have said, people flee North Korea and they are not given the assistance they deserve.

  Marek Henryk Migalski, w imieniu grupy ECR. – Niestety nie jest tak, jak powiedział pan Vigenin czy pan Martin, na nieszczęście nie jest tak, że jesteśmy w tej sprawie na tej sali zgodni, bo przed chwileczką usłyszeliśmy ze strony frakcji komunistycznej, że mają jakieś zastrzeżenia wobec naszego stanowiska. To jest przykre, dlatego że wydawałoby się, że powinniśmy być w tej kwestii zjednoczeni.

Ja pochodzę z kraju, w którym komunizm panował, byłem jeszcze jako dorosła osoba świadkiem tego, co potrafi komunizm zrobić, i pamiętam z jaką nadzieją czekaliśmy na głos wolnego świata, świata Zachodu. Czasami przecenialiśmy jego znaczenie, ale z ogromną radością czekaliśmy, że ktoś się upomina o nasze prawa, i myślę, że my jako dzisiaj wolny świat powinniśmy taki głos dzisiaj zapewnić, tyle tylko, że do tego potrzebne jest to, o czym mówił poseł Häfner, to znaczy zapewnienie wolnych mediów, a przynajmniej dostępu do wolnych mediów w Korei Północnej. I o to powinniśmy się starać, zresztą współpracując ze Stanami Zjednoczonymi, bo tylko w tej współpracy jesteśmy w stanie zapewnić północnym Koreańczykom dostęp do wolnych mediów. To powinniśmy ze swojej strony zagwarantować.

  Thomas Mann (PPE). - Frau Präsidentin! Wir Fußballfans erleben in diesen Tagen das Schöne am Sport: Teamgeist, Freude am Gewinnen und, wie gestern Abend, Respekt vor der gegnerischen Mannschaft. Es gab aber auch die Erfahrung, dass Fußballer für Niederlagen persönlich haftbar gemacht werden.

Hartnäckig hält sich das Gerücht, dass die Nationalspieler von Nordkorea nach ihrem frühzeitigen Ausscheiden bei der WM Zwangsarbeit leisten müssen – hoffentlich eine Fehlinformation. Ich fordere die Regierung von Nordkorea auf, den Verbleib der Fußballer aufzuklären. Dass wir uns um sie sorgen, ist kein Wunder angesichts eines Landes, in dem die Staatsführung Kritik bestraft, in dem Zehntausende gefoltert und misshandelt werden, in dem zahllose Menschen unterernährt sind.

Die EU muss unvermindert eintreten in den ernsthaften Dialog mit dem sogenannten geliebten Führer der Volksrepublik Korea. Es ist Zeit für ein Ende der Zwangsarbeit und von Folter, für die Abschaffung der Todesstrafe, von öffentlichen Hinrichtungen. Selbst mögliche Siege im Fußball können doch die Wirklichkeit nicht übertünchen. Noch fehlt es Nordkorea an allem: an Menschenrechten, an Überlebenschancen und an der Achtung vor dem Einzelnen.

  Charles Tannock (ECR). - Madam President, such is the DPRK’s isolation, we can only guess at the human rights violations that are actually taking place there. Occasional news leaks come out from defectors and the reality is truly horrific. Forced labour camps, kidnappings, arbitrary arrests and torture appear to be the hallmarks of Kim Jong-il’s tyrannical regime. The death penalty is applied regularly with no regard to the rule of law.

We all remain extremely concerned about North Korea. Not only because of the internal situation but because of all the country’s bellicose and impulsive, even paranoid behaviour internationally. Regrettably Pyongyang has nuclear weapons and seeks collaboration with other nefarious regimes around the world, such as Iran. Also the recent sinking of a South Korean naval vessel was undoubtedly a deliberate attack by the North.

In this respect, the PRC needs to assume its responsibility as a member of the UN Security Council by exerting pressure on North Korea. But I think a lasting improvement in the human rights situation in North Korea will only come about through regime change and democratisation and hopefully through eventual reunification with the democratic South.

  Joanna Katarzyna Skrzydlewska (PPE). - Pani Przewodnicząca! Mam naprawdę trudne nazwisko i jestem już przyzwyczajona do tego, że są problemy z jego wypowiedzeniem.

Historia pokazuje, że w państwach, w których funkcjonuje system totalitarny, łamanie praw człowieka jest czymś codziennym, ale sytuacja w Korei Północnej jest zatrważająca. Rząd Koreańskiej Republiki Ludowej zaprzecza istnieniu problemu łamania praw człowieka. Pozostaje to jednak w zupełnej sprzeczności z relacjami naocznych świadków: uchodźców i uciekinierów. Istnieją obozy pracy, które są miejscami tortur, niewolniczej pracy i głodu dla wielu tysięcy obywateli państwa koreańskiego, którzy odważyli się krytykować ustrój totalitarny albo są politycznie „niepewni”. Człowiek w Korei jest sprowadzony do rangi przedmiotu, bez wolnej woli albo bez możliwości jej jawnego wyrażania. Znane są chociażby doniesienia o zmuszaniu małżeństw do rozwodów z powodu różnic klasowych.

Dlatego apeluję do wszystkich państw, które są w jakikolwiek sposób powiązane gospodarczo z Koreą Północną, o stosowanie nacisków na rząd tego kraju w celu demonstracji, że sytuacja wielu tysięcy Koreańczyków nie jest światu obojętna i nie pozostaje wewnętrzną sprawą tego kraju.

  Jacek Protasiewicz (PPE). - Pani Przewodnicząca! Korea Północna obok Kuby to ostatnie pozostałości komunizmu na świecie. Tragiczne jest, niestety, że 20 lat po upadku tego zbrodniczego systemu w Europie są właśnie kraje, gdzie ludzie w imię tej chorej ideologii umierają z głodu, poddawani są torturom, zamykani w więzieniach lub zmuszani do przymusowej pracy czy to w obozach pracy, czy w obozach koncentracyjnych.

Marzeniem wielu Koreańczyków z Północy jest po prostu ucieczka z własnego kraju. I naszym obowiązkiem ludzi wolnego świata – zwłaszcza w relacjach z Chińską Republiką Ludową, które się rozwijają – jest zadbać, ażeby ci uciekinierzy nie byli wydalani władzom koreańskim, bo to oznacza dla nich ciężkie więzienie albo wręcz śmierć. Koncentruję się na tym aspekcie naszej rezolucji, dlatego że nie wierzę w skuteczność nawoływań naszego Parlamentu, ale też całego wolnego świata do zaprzestania łamania praw człowieka w Korei Północnej. Skoro więc nie możemy skutecznie wpłynąć na poprawę sytuacji w samej Korei, to zróbmy wszystko, aby ci, którym się udało uciec z tego więzienia, mieli szansę na lepsze życie. Nawet w Chinach, które oczywiście jako państwo same są dalekie od europejskich standardów wolności, demokracji i poszanowania praw człowieka. Ale życie tam jest lepsze niż w Korei Północnej.

  Elena Băsescu (PPE). - Situaţia drepturilor omului din Coreea de Nord este deosebit de gravă. Conducerea acestei ţări interzice orice formă de opoziţie politică, alegerile democratice, libertatea presei şi libertatea religioasă.

Nu putem rămâne indiferenţi la suferinţa locuitorilor Coreei de Nord, întrucât aceştia nu au acces la alimentele de bază sau la asistenţă umanitară. Mă îngrijorează în mod deosebit situaţia femeilor şi a copiilor din Coreea de Nord, deoarece peste o treime dintre ei suferă de malnutriţie.

Conform unor rapoarte, peste 150 000 de nord-coreeni continuă să fie deţinuţi în 6 lagăre de muncă. Ei nu beneficiază de niciun fel de îngrijire medicală şi primesc foarte puţină hrană, iar reforma monetară din noiembrie 2009 a fost un eşec şi a cauzat creşterea nivelului de sărăcie a populaţiei.

Consider că Uniunea Europeană trebuie să sprijine instituirea unei comisii de anchetă a ONU, care să verifice încălcările dreptului omului din Coreea de Nord.

  Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (S&D). - Pani Przewodnicząca! Organizacja Narodów Zjednoczonych oraz liczne organizacje pozarządowe stale informują społeczność międzynarodową o represjach, jakim są poddawane dziesiątki tysięcy mieszkańców Korei Północnej. Tortury, zsyłanie do obozów pracy przymusowej, często z powodów swoich przekonań politycznych, są na porządku dziennym w tym kraju. Znaczna część populacji cierpi z powodu niedożywienia i braku odpowiedniej opieki medycznej, a rząd Korei Północnej odrzuca wszelkie formy współpracy z organami Narodów Zjednoczonych, uniemożliwiając tym samym dostęp mieszkańców Korei Północnej do jakiejkolwiek międzynarodowej pomocy humanitarnej.

Uważam, że moralnym obowiązkiem Parlamentu Europejskiego jest zaapelować do władz Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej o jak najszybsze zaprzestanie tych praktyk. Jednocześnie, mając na uwadze olbrzymi wpływ Chińskiej Republiki Ludowej na politykę Phenianu, Komisja Europejska powinna poruszyć powyższe kwestie w ramach dialogu Unia Europejska-Chiny. Dla lepszej koordynacji działań byłoby wskazane powołanie specjalnego przedstawiciela Unii Europejskiej do spraw Korei Północnej.

  Jaroslav Paška (EFD) - Kórejská ľudovodemokratická republika je snáď už posledným prežívajúcim pozostatkom 2. svetovej vojny. Ideologické rozdiely a mocenské záujmy rozdelili kórejský národ na dva štáty, ktorých vodcovia dodnes súperia o svoju pravdu pri svojom svetonázorovom videní sveta.

Na severe Kórejského polostrova tak vzniklo jedno obrovské geto, v ktorom sú uväznené milióny Kórejčanov, ktorí môžu pod militantnou správou svojho režimu o slobodnom živote iba snívať.

Severokórejskí vodcovia pod zámienkou, že krajina je vo vojnovom stave držia svojich občanov stále v tomto militantnom režime. Ako teda Kórejčanom v tejto situácii pomôcť?

Aktívnejším spoločným postupom svetových mocností. Mocnosti Kórejčanov rozdelili, a preto teraz musia spolu na vodcov severnej Kórey vyvinúť dôrazný tlak aj pod hrozbou trestného stíhania za zločiny proti ľudskosti, aby dopriali slobodu severokórejskemu ľudu.

  Cristian Dan Preda (PPE). - Violările drepturilor omului în Coreea de Nord sunt atât de numeroase, încât e imposibil să realizăm o listă completă. Poate cea mai gravă dintre acestea e înfometarea populaţiei şi distribuţia diferenţiată a alimentelor între cei care sunt apropiaţi de regim, de putere şi cei care nu sunt.

Conform Amnesty International, anul trecut aproximativ 9 milioane de cetăţeni ai Coreei de Nord, mai mult de o treime din populaţie, au suferit de înfometare.

E extrem de îngrijorătoare, de asemenea, situaţia pedepselor colective, care merg uneori până la trei generaţii de persoane trimise în sisteme de încarcerare dominate de brutalitate, de tortură, de muncă forţată şi, aşa cum spunea şi domnul Tannock, de execuţii publice. Majoritatea celor trimişi în aceste lagăre nu mai sunt eliberaţi, iar dacă au copii, aceştia îşi pot petrece toată viaţa în captivitate.

Închei spunând că, deşi guvernul Coreei de Nord a acceptat să ia parte la revizuirea universală periodică a Consiliului pentru drepturile omului de la Naţiunile Unite, e grav faptul că nu a acceptat până acum niciuna dintre recomandările pe care le-a primit în acest cadru.

  Tadeusz Zwiefka (PPE). - Pani Przewodnicząca! Do tej wyliczanki niezwykle dramatycznych historii związanych z Koreą Północną musimy dodać jeszcze jeden element. Otóż szantaż nuklearny, którym posługuje się Kim Dzong Il, w pewnym sensie paraliżuje świat. Zachód, być może niechętnie, ale jednak dosyć często, odwraca wzrok od wydarzeń na Półwyspie Koreańskim. Dlatego też my musimy wyliczać zbrodnie i musimy ponawiać nasze apele. Społeczność międzynarodowa zobowiązana jest znaleźć taki rodzaj sankcji, który w jak najmniejszym stopniu będzie odczuwalny dla samych obywateli Korei Północnej. Nie możemy się jednak łudzić: każda sankcja uderzająca w reżim nieuchronnie odciśnie swoje piętno na społeczeństwie.

Dlatego też uważam, że obecnie jedynym skutecznym działaniem może stać się współpraca z najbliższymi sąsiadami Korei Północnej, szczególnie w kwestii pomocy uchodźcom, gdyż jedynie dysponując szczegółową wiedzą na temat panującej pod reżimem komunistycznym sytuacji, będziemy mogli w przyszłości skuteczniej działać na rzecz ludzi, którzy obecnie nie mają żadnego wyboru.

  Kristalina Georgieva, Member of the Commission. − Madam President, I would like to congratulate Parliament for undertaking this debate. If you allow me, I would like to recognise the young boy behind seat No 582, because the future of North Korea is relevant to the future of our children.

It is very sad to record that in the past seven years, since the adoption of the first resolution in the UN context condemning the deplorable human rights situation in North Korea, very little if any progress towards improvement has been made. The Commission fully shares the concerns about the need to address the very serious human rights situation in the country, as expressed in the joint motion for a resolution we are debating today.

The EU has been working towards such an improvement in the international context ever since 2003, when it initiated in the Geneva Commission on Human Rights the first resolution condemning the situation in the Democratic People’s Republic of Korea, which as many have already mentioned is not very democratic. In addition, the EU continues to raise the issue of human rights in our bilateral political dialogue with North Korea. We are also raising it, as a number of speakers have pointed out, in our discussions with China, and specifically the issue of the forced return of North Korean citizens who entered China illegally. We will continue to do so. These people cannot simply be regarded as ‘economic migrants’.

So many of the elements incorporated in the motion for a resolution are already part of the EU’s current human rights policy with regard to North Korea. We very much welcome the convergence of views among Members and between the Members of Parliament and the Commission. We fully agree on what needs to be done, including a point that has been made by many speakers that we need to maintain the existing programmes to assist the most vulnerable people in North Korea, who are facing tremendous hardship. We should not punish them for the sins of their leaders.

We broadly agree on how to go about it but there are three specific points where the Commission holds somewhat different views – and I would like to explain what they are and why we have some differences.

The first one is the proposal to include in the EU-South Korea Free Trade Agreement a clause to monitor North Korean workers active in the Kaesong Industrial Complex. The negotiated text for this free trade agreement provides for the possibility of designating outward processing zones. Both sides recognise that such zones could promote the goal of peace on the peninsula, but, before a zone can be recognised as such under the free trade agreement, it has to be proposed by one side and considered by a special committee of representatives of both sides. In the current political circumstances, it is unlikely that such a proposal is to be made in the short term, once the free trade agreement has entered into force. However, I would like to assure you that the Commission will pursue the ample opportunities to deal with this issue at a later stage.

The second proposal contained in the motion for a resolution concerns the possible nomination of an EU special envoy to North Korea, and a number of speakers supported this proposal today. The EU is committed to stepping up its contribution to international coordination and the High Representative/Vice President is very seriously interested in pursuing that. She is, however, now considering all options to do it in the context of two things. One is the review of the mandate of all EU Special Representatives, and the second is the establishment of the External Action Service. It would be in this context that the High Representative/Vice President would pursue increased participation by the EU in international coordination.

The third point is a proposal to press for the establishment of a Commission of Inquiry at the UN. The European Commission deeply appreciates the rationale of this proposal in the motion for a resolution. At the same time, we believe it would be prudent at this stage to put all our efforts into supporting the mandate of the new, recently appointed UN Special Rapporteur for Human Rights in North Korea, Mr Marzuki Darusman, who has been empowered by the UN Human Rights Council to pursue the matter of human rights in North Korea. With this in mind, we need to ensure that he has all the back-up to do his job. From the Commission’s position, we see this today as the better course in front of us.

(Applause)

  President. − The debate is closed.

The vote will take place shortly.

Written statements (Rule 149)

  George Sabin Cutaş (S&D), în scris. – Situaţia drepturilor omului şi a ajutorului umanitar în Coreea de Nord rămân subiecte sensibile, care preocupă Uniunea Europeană, în calitatea sa de actor internaţional ce promovează drepturile omului la scară globală. Pe de altă parte, la nivelul Naţiunilor Unite, prin rezoluţia din 25 martie 2010, s-a exprimat îngrijorarea pentru violarea gravă a drepturilor civile, politice, economice, sociale şi culturale în Republica Populară Democrată Coreeană. Este regretabilă decizia Guvernului Coreei de Nord de a refuza să coopereze cu ONU prin mecanismele pentru promovarea drepturilor omului, inclusiv prin mandatul de Raportor special pentru situaţiile umanitare din Coreea de Nord.

Uniunea are datoria de a îndemna Coreea de Nord să respecte drepturile omului. UE trebuie totodată să acţioneze în mod independent pentru a ajuta populaţia acestei ţări, atât prin continuarea programelor de ajutor umanitar şi prin întreţinerea canalelor de comunicare în interiorul Coreei de Nord, cât şi prin acordarea de azil refugiaţilor nord-coreeni sosiţi în statele membre.

Numirea unui reprezentant special al Uniunii Europene pentru Coreea de Nord ar permite o monitorizare mai atentă a situaţiei drepturilor omului în această ţară şi o mai bună coordonare a răspunsurilor statelor membre cu privire la această problemă.