De Voorzitter. − Aan de orde is het debat over zeven ontwerpresoluties over Noord-Korea(1).

  Bastiaan Belder, auteur. − Mevrouw de Voorzitter, de repressie van elke potentiële criticus van de bestaande orde is zo zwaar dat er geen enkele dissident of activist in Noord-Korea publiek bekend is. Tot deze haarscherpe conclusie komen vijf mensenrechtenorganisaties in een open brief van 14 juni aan de ministers van Buitenlandse Zaken van de Europese Unie. Dat tekent de ernst van de situatie in het hongerrijk van Kim Jong Il. Wij kennen geen namen van dissidenten, respectievelijk activisten op Noord-Koreaans grondgebied. Laat dat tot ons doordringen. Dit is zelfs onvergelijkbaar met de voormalige Sovjetunie of het Roemenië van Ceausescu.

De open brief van 14 juni spoort Europese bewindslieden aan veel meer te doen tegen de niet-aflatende schendingen van de grondrechten van Noord-Koreaanse burgers binnen en buiten het nationale grondgebied. Diverse concrete aanbevelingen van het schrijven zijn terug te vinden in de gezamenlijke resolutie van het Europees Parlement. Prima! Laten wij bijvoorbeeld op alle Europese politieke niveaus China blijven aanspreken op zijn verdragsrechtelijke verantwoordelijkheid jegens Noord-Koreaanse vluchtelingen.

Van harte steun ik ook paragraaf 14 van de resolutie. De Commissie beschermt de rechten van Noord-Koreaanse arbeiders op het industriële complex van Kaesong door in het Vrijhandelsverdrag met Zuid-Korea op dit cruciale punt een ondubbelzinnige clausule op te nemen.

Officieel, mevrouw de Voorzitter, zegt Noord-Korea de vrijheid van godsdienst voor zijn 24 miljoen burgers te garanderen. In de praktijk betekenen het distribueren van bijbels of geheime gebedsbijeenkomsten bij ontdekking werkkamp of zelfs executie, aldus de getuigenissen van vluchtelingen. Zo kwam begin deze maand naar buiten dat Son Jong Nam in een Noord-Koreaanse gevangenis dood is gemarteld omdat hij het evangelie, de goede boodschap, doorgaf aan zijn landgenoten. De bewijzen van zijn delict: 20 bijbels en 10 cassettebandjes met hymnen. Daar zijn de Noord-Koreaanse autoriteiten kennelijk letterlijk doodsbang voor.

  Gerald Häfner, auteur. – (DE) Mevrouw de Voorzitter, geachte collega’s, het is een goede zaak dat wij vandaag de gelegenheid te baat nemen om over de situatie in Noord-Korea te discussiëren, een land dat zich zo grondig van de buitenwereld heeft afgesloten dat slechts weinig mensen er überhaupt weet van hebben wat er zich in dat land afspeelt. Aan de andere kant hebben de mensen in Noord-Korea in wezen geen idee van wat er in de rest van de wereld gebeurt.

Ik zou graag aan twee dingen aandacht willen besteden. Mijn eerste punt heeft betrekking op de situatie van de mensenrechten in Noord-Korea waar mensen gewoon op straat verdwijnen en de rest van hun leven in kampen moeten doorbrengen. Het komt soms zelfs voor dat mensen van de tweede generatie voor hun hele leven opgesloten worden omdat hun ouders naar men beweert misdaden hebben begaan. Het gaat om een land waarin mensen in het openbaar geëxecuteerd worden en waar andere mensen verplicht worden om die executies bij te wonen, en zo zijn er nog talloze andere zaken. Naar ons idee is het de hoogste tijd dat de situatie van de mensenrechten in Noord-Korea door een onafhankelijke commissie onderzocht wordt, zoals dat ook in ons gezamenlijk verslag wordt voorgesteld.

Sta mij toe om nog een tweede punt aan de orde te stellen: het is bijzonder moeilijk om weg te komen uit dit land, om te vluchten. En dan gaat het toch eigenlijk om een van de fundamenteelste en meest voor de hand liggende mensenrechten, namelijk dat mensen hun verblijfplaats vrij kunnen kiezen en zich vrijelijk kunnen bewegen. Op dit moment is de situatie echter zo dat als mensen er al in slagen om Noord-Korea te verlaten, zij vaak nergens terecht kunnen, zodat velen van hen weer teruggestuurd worden.

Dat is de reden dat ik met name de ambassades van de Europese Unie dringend wil oproepen om mensen die erin slagen om naar ambassades te vluchten, op te vangen en hen te helpen bij hun doorreis naar veilige landen waar zij adequaat ondersteund worden om een nieuw leven te kunnen beginnen. Dat is belangrijk dat wij de situatie waarin deze mensen leven in aanmerking nemen. Het is verschrikkelijk wat er op dit moment in dit land gebeurt.

  Miroslav Mikolášik, auteur. – (EN) Mevrouw de Voorzitter, de Democratische Volksrepubliek Korea is allesbehalve democratisch en heeft op het gebied van de mensenrechten de meest belabberde staat van dienst ter wereld. De persoonlijke ontmoetingen met burgeractivisten die ik op het Koreaanse schiereiland heb gehad, hebben nog eens het pijnlijke bewijs geleverd dat de mensenrechtenschendingen in het land uiterst zorgwekkend zijn. Ik ben diep teleurgesteld over het feit dat er geen verbetering is opgetreden in de mensenrechtensituatie in het land en dat die in tegendeel verslechterd is sinds de laatste resolutie van het Europees Parlement. Er worden nog steeds meer dan 150 000 politieke gevangenen vastgehouden in concentratiekampen, waar ze dwangarbeid moeten verrichten, gemarteld en uitgehongerd worden. Verder ben ik geschokt over de praktijk van schuld door associatie, die leidt tot opsluiting van complete gezinnen, met kinderen en al. Daarom moeten de EU en haar lidstaten hun krachten bundelen en de diplomatieke en politieke druk op de regering van de Democratische Volksrepubliek Korea opvoeren opdat de mensenrechten van haar burgers worden gerespecteerd.

Tot slot wil ik nog ter overweging meegeven dat we moeten zien te voorkomen dat bi- of multilaterale sancties ingrijpende negatieve gevolgen hebben voor de gemiddelde, toch al verarmde Noord-Koreaan, die te lijden heeft onder doelbewust gecreëerde schaarste en onderdrukking.

(Applaus)

  Janusz Wojciechowski, auteur. − (PL) Mevrouw de Voorzitter, het is heel goed dat het Parlement zich bezighoudt met de situatie in Noord-Korea, omdat die onze maatschappijen de meeste zorgen baart.

Recent hebben we gezien hoe sporters uit Noord-Korea deelnamen aan het wereldkampioenschap voetbal. We waren vooral onder de indruk van hun eerste wedstrijd, toen de Koreaanse voetballers op voet van gelijkheid streden tegen Brazilië. De volgende wedstrijden gingen hun minder goed af. Waarom heb ik het nu over dit sportevenement? Er zijn berichten dat bij eerdere deelname, 40 jaar geleden, de Koreaanse voetballers groot succes hebben behaald, maar dat de machthebbers van het toenmalige regime daar niet tevreden mee waren. Na dit optreden kregen de sporters te maken met repressie en zijn ze vastgehouden in dwangarbeiderskampen. Ik haal deze feiten aan, opdat wij de actuele situatie onder de loep nemen en erop toezien dat dit niet weer gebeurt. In deze zaak moeten de sportautoriteiten een beroep doen op de Koreaanse machthebbers en druk uitoefenen, opdat vergelijkbare situaties worden voorkomen. Wij maken ons grote zorgen over het verdere lot van deze sporters.

  Jaromír Kohlíček, auteur. − (CS) De Democratische Volksrepubliek Korea wordt al jaren voorgesteld als een duister rijk waar de allerergste schendingen van de mensenrechten begaan worden. Uiteraard verdienen die onderdelen van de ontwerpresolutie waarin opgeroepen wordt tot stopzetting van openbare executies, afschaffing van de doodstraf, stopzetting van martelpraktijken alsook vrijlating van politieke gevangen onze steun.

Oproepen om alle burgers die dit nodig hebben toegang tot voedsel en humanitaire hulp te geven, moet ik echter afdoen als huichelachtig. Het is per slot van rekening wijd en zijd bekend dat het land al jarenlang met problemen met de voedselvoorziening kampt. En als ik me niet al te erg vergis dan zitten talloze andere landen in Afrika en Azië met hetzelfde probleem, echter zonder dat het Europees Parlement op de regeringen in die landen ook maar ooit dergelijke oproepen heeft gedaan.

Dat verandert overigens niets aan het blote feit dat er voedseltekorten heersen; die vormen inderdaad een groot probleem en leiden tot ondervoeding van een deel van de bevolking en tot allerlei daarmee samenhangende gezondheidsproblemen. De situatie is inderdaad ronduit ernstig en ik ben er allesbehalve zeker van dat een paar in een resolutie voorgestelde maatregelen überhaupt zoden aan de dijk zetten. De door de auteurs geuite kritiek aan het adres van China is een klassiek voorbeeld van hypocriet zwartepieten toeschuiven en vormt een eclatant voorbeeld van de dubbele maten van de auteurs. Wat Noord-Korea betreft wordt op de EU-lidstaten een oproep gedaan om vluchtelingen toe te laten, maar voor alle zuidelijke buren van de Europese Unie gelden overnameovereenkomsten. Als dit niet met dubbele maten meten is, dan weet ik echt niet meer hoe we deze hypocriete formuleringen dan wel noemen moeten.

Er is in de hele resolutie ook niet één teken te vinden van een streven naar vermindering van de spanningen op het Koreaanse schiereiland of naar demilitarisering, terwijl dat juist het dringendst nodig is. De voltallige Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links is al met al van mening dat zij onmogelijk voor een dergelijke resolutie stemmen kan.

  Kristian Vigenin, auteur. – (EN) Mevrouw de Voorzitter, om te beginnen zou ik willen onderstrepen dat er in dit Parlement brede consensus ten aanzien van Noord-Korea heerst. Het was helemaal niet moeilijk om tot een gezamenlijke ontwerpresolutie te komen en er zijn, zoals u ziet, geen amendementen op deze resolutie ingediend, wat betekent dat wij er eensgezind achter staan.

Toch wil ik nog een punt ter sprake brengen, waar we het gisteren in onze fractie over hadden: misschien is een urgentieprocedure voor dergelijke kwesties niet de meest geschikte weg, omdat er niets werkelijk urgents in Noord-Korea is voorgevallen. Ik denk dat we ons wat meer tijd mogen gunnen om een meer omvattende resolutie op te stellen en iets uitvoeriger te debatteren over de aanbevelingen die we zouden kunnen doen en de gedifferentieerdere oplossingen die we aan zouden kunnen dragen.

Ik wil niet herhalen wat er al in de resolutie gezegd wordt over de ernstige mensenrechtenschendingen daar. Dit is in de huidige wereld misschien wel het enige land in zijn soort. Mij moet echter wel van het hart dat van al deze schendingen de openbare terechtstellingen in de aanwezigheid van kinderen misschien wel het stuitendst zijn. Ik wil daarmee niet zeggen dat we alle schendingen zouden moeten categoriseren, maar deze schending is toch wel bijzonder stuitend.

Gelukkig erkennen we in onze resolutie dat er een rol voor China weggelegd is. De veranderingen in China, ook op het gebied van de mensenrechten, gaan ons misschien niet ver genoeg, maar geven wel het goede voorbeeld en misschien kan China zijn invloed aanwenden om in Noord-Korea iets dergelijks teweeg te brengen. Dit zou voor de toekomst een van de gespreksonderwerpen voor het bilaterale overleg met China moeten zijn.

Tot slot zou ik willen zeggen dat de benoeming van een speciale EU-vertegenwoordiger voor Noord-Korea ons uiteindelijk zeer zou kunnen helpen om tot een gedifferentieerdere benadering van dit probleem te komen.

  Monica Luisa Macovei, namens de PPE-Fractie. – (EN) Mevrouw de Voorzitter, mensenhandel blijft in Noord-Korea een ernstig probleem. Naar verluidt wordt 80 procent van de Noord-Koreanen in China het slachtoffer van mensenhandel, vooral vrouwen. Hun dreigen prostitutie, verkrachting, gearrangeerde of gedwongen huwelijken. Veel van de slachtoffers zijn het Chinees niet machtig en hebben de facto de status van gevangene.

De juridische status van Noord-Koreanen en het beleid van de Chinese overheid om vluchtelingen op te sluiten en terug te sturen naar Noord-Korea maakt de vluchtelingen nog kwetsbaarder voor mensenhandel ten behoeve van dwangarbeid en seksuele uitbuiting. Zij genieten geen enkele bescherming van overheidswege, noch in China, noch in Noord-Korea, en in de internationale gemeenschap is er weinig aandacht voor hun lot. China moet zijn wetten aanpassen en de slachtoffers van mensenhandel beschermen, in plaats van hen terug te sturen naar Noord-Korea. Tot slot nog dit: als mensen gedood, gemarteld en wederrechtelijk gevangen gezet worden, is dat elke dag weer een urgente zaak.

  David Martin, namens de S&D-Fractie. – (EN) Mevrouw de Voorzitter, het is bijna een gemeenplaats in dit Parlement dat de mensenrechtensituatie in Noord-Korea deplorabel is. Ik zal daarom niet uitweiden over wat eerder door de collega’s gezegd is.

De vraag is namelijk vooral wat we aan die situatie kunnen doen. Alleen omdat Noord-Korea besloten heeft de Greta Garbo van de wereldgemeenschap te worden – ‘we want to be alone’ –, hoeven wij de mensen daar nog niet in de steek te laten. Er zijn 24 miljoen mensen in Noord-Korea die onze hulp nodig hebben. Ik zou vier dingen in de geest van de resolutie willen noemen die we kunnen doen.

Ten eerste moeten we doorgaan met het verstrekken van humanitaire hulp, maar we dienen er wel voor te zorgen dat die naar het volk gaat en op geen enkele manier tot steun van de regering dient. Ten tweede moeten we de financiële steun aan ngo´s blijven opvoeren die proberen hulpverlening in Noord-Korea zelf op te zetten – vooral ngo´s die proberen informatie het land binnen te brengen. Het aanbieden van radio-uitzendingen in een land waar men geen informatie tot zijn beschikking heeft, is cruciaal. Ten derde zouden we mevrouw Ashton moeten vragen een speciale vertegenwoordiger te benoemen om een dialoog met de Chinezen, de Russen en de Verenigde Naties aan te gaan en zo de druk op Noord-Korea te handhaven. Ten slotte zouden we ons best moeten doen om vluchtelingen te helpen. Zoals de collega's al gezegd hebben, ontvluchten de mensen Noord-Korea en krijgen zij niet de hulp die ze verdienen.

  Marek Henryk Migalski, namens de ECR-Fractie. – (PL) Helaas klopt de voorstelling van zaken van de heren Vigenin en Martin niet. Het is niet waar dat wij het in deze zaal met elkaar eens zijn over deze kwestie, want zojuist hebben we van de communistische fractie gehoord dat ze bedenkingen heeft bij ons standpunt. Dat is jammer, want juist in deze zaak zouden we eensgezind moeten zijn.

Ik kom uit een land waar het communisme heeft geregeerd. Als jong volwassene heb ik gezien waartoe het communisme in staat is en ik herinner mij de hoop waarmee wij wachtten op de stem van de vrije wereld, de stem van het Westen. Wellicht hebben wij de betekenis ervan soms overschat, maar we wachtten met enorme blijdschap op personen die opkwamen voor onze rechten. Ik denk dat wij er als vrije wereld nu voor moeten zorgen dat deze stem wederom klinkt. Zoals de heer Häfner ook heeft gezegd, hiervoor zijn vrije media nodig, of minimaal toegang tot vrije media in Noord-Korea. Daar moeten wij ons voor inzetten, natuurlijk in samenwerking met de Verenigde Staten, want alleen met een dergelijke samenwerking zijn we in staat om de Noord-Koreanen toegang tot vrije media te garanderen.

  Thomas Mann (PPE). – (DE) Mevrouw de Voorzitter, wij voetbalfans ervaren deze dagen weer wat sport nu zo mooi maakt: teamgeest, vreugde over de overwinning en, zoals gisteravond, respect voor de tegenstander. Wij hebben echter ook meegemaakt dat voetballers persoonlijk voor nederlagen aansprakelijk worden gesteld.

Er doet een hardnekkig gerucht de ronde dat de voetballers van het nationale elftal van Noord-Korea na hun vroegtijdige uitschakeling op het WK dwangarbeid moeten verrichten – ik hoop dat die informatie niet klopt. Ik roep de regering van Noord-Korea op om opheldering over de verblijfplaats van de voetballers te geven. Dat wij ons zorgen om hen maken, is niet verwonderlijk in een land waar de staatsleiding kritiek bestraft, waar tienduizenden burgers gemarteld en mishandeld worden en talloze mensen ondervoed zijn.

De EU moet de serieuze dialoog met de zogeheten geliefde leider van de Volksrepubliek Korea onverminderd voortzetten. Het is tijd dat er een einde komt aan de dwangarbeid en de martelingen. Het is ook de hoogste tijd dat de doodstraf en openbare executies worden afgeschaft. Zelfs eventuele overwinningen in het voetbal kunnen en mogen de werkelijke situatie niet verbloemen. Op dit moment ontbreekt er immers nog van alles in Noord-Korea: mensenrechten, overlevingsmogelijkheden en respect voor het individu.

  Charles Tannock (ECR). – (EN) Mevrouw de Voorzitter, het isolement van de Democratische Volksrepubliek Korea is zo groot dat we slechts kunnen gissen naar de mensenrechtenschendingen die daar daadwerkelijk plaatsvinden. Af en toe lekt er nieuws uit via overlopers en dan blijkt de toestand werkelijk afgrijselijk. Werkkampen, ontvoeringen, willekeurige aanhoudingen en martelingen blijken het waarmerk van Kim Jong-ils tirannieke regime. De doodstraf wordt regelmatig met totale veronachtzaming van de rechtsstaat ten uitvoer gebracht.

We blijven allemaal vervuld van de grootste zorgen om Noord-Korea, niet alleen vanwege de binnenlandse situatie, maar ook vanwege alle oorlogszuchtige en impulsieve, zelfs paranoïde gedragingen van het land op het wereldtoneel. Helaas beschikt Pyongyang over atoomwapens en streeft het naar samenwerking met andere verwerpelijke regimes over de hele wereld, zoals Iran. Ook de ondergang van een Zuid-Koreaans marineschip was zonder twijfel het gevolg van een doelbewuste aanval van het Noorden.

Wat dat betreft, dient de Volksrepubliek China haar verantwoordelijkheid als lid van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties te nemen door druk op Noord-Korea uit te oefenen. Maar ik denk dat alleen een machtswisseling en democratisering een duurzame verbetering in de mensenrechtensituatie in Noord-Korea kunnen brengen, hopelijk ook door een hereniging met het democratische Zuiden.

  Joanna Katarzyna Skrzydlewska (PPE). - (PL) Mevrouw de Voorzitter, ik heb een erg moeilijke achternaam en ben eraan gewend dat mensen problemen hebben om hem goed uit te spreken.

De geschiedenis laat zien dat in landen die worden geregeerd door een totalitair systeem, schending van de mensenrechten aan de orde van de dag is, maar de situatie in Noord-Korea is alarmerend. De regering van de Democratische Volksrepubliek Korea ontkent dat de mensenrechten worden geschonden. Dit is echter absoluut in tegenspraak met ooggetuigenverklaringen van vluchtelingen en overlopers. Er zijn werkkampen waar vele duizenden Koreaanse burgers het slachtoffer zijn van martelingen, dwangarbeid en honger omdat zij de moed hadden om kritiek te leveren op het totalitaire systeem of omdat zij politiek ‘onveilig’ zijn. In Korea wordt een mens gereduceerd tot een ding, zonder vrije wil of zonder de mogelijkheid die vrije wil openlijk te uiten. Er zijn berichten bekend dat echtparen zijn gedwongen om te scheiden omdat ze uit verschillende klassen kwamen.

Ik doe daarom een beroep op alle landen die op enigerlei wijze economische banden hebben met Noord-Korea om druk uit te oefenen op de regering van dat land, om te laten zien dat de situatie van vele duizenden Koreanen de wereld niet onverschillig laat. Dit kan geen interne zaak van Noord-Korea blijven.

  Jacek Protasiewicz (PPE). - (PL) Mevrouw de Voorzitter, Noord-Korea is naast Cuba het laatste communistische bolwerk op de wereld. Het is tragisch dat twintig jaar na de val van dit misdadige systeem in Europa er nog steeds landen bestaan waar mensen in naam van die verdorven ideologie sterven van de honger, worden gemarteld en opgesloten in gevangenissen of gedwongen tot dwangarbeid in werkkampen of concentratiekampen.

De droom van vele Noord-Koreanen is simpelweg om hun eigen land te ontvluchten. Het is onze plicht als inwoners van de vrije wereld, zeker met het oog op de betrekkingen met de Volksrepubliek China die zich steeds verder ontwikkelen, om te voorkomen dat vluchtelingen worden uitgeleverd aan de Koreaanse autoriteiten, omdat dit voor hen een strenge gevangenisstraf of de dood betekent. Ik concentreer mij op dit aspect van onze resolutie, omdat ik niet geloof dat de oproepen van ons Parlement, noch de oproepen van de vrije wereld om de schendingen van de mensenrechten in Noord-Korea een halt toe te roepen, resultaat op zullen leveren. Omdat we geen wezenlijke invloed uit kunnen oefenen op de verbetering van de situatie in Noord-Korea zelf, zullen we ons volledig moeten inzetten om degenen die zijn ontsnapt uit die gevangenis een kans te geven op een beter leven. Zelfs in een land als China, dat uiteraard nog ver verwijderd is van de Europese normen voor vrijheid, democratie en eerbiediging van de mensenrechten, is het leven beter dan in Noord-Korea.

  Elena Băsescu (PPE). – (RO) De mensenrechtensituatie in de Democratische Volksrepubliek Korea is zeer zorgwekkend. De leiders van dit land verbieden iedere vorm van politieke oppositie, democratische verkiezingen, pers- of godsdienstvrijheid.

Het lijden van de inwoners van de Democratische Volksrepubliek Korea kan ons niet onberoerd laten. Zij hebben namelijk geen toegang tot basisvoedsel of humanitaire hulp. Ik ben met name bezorgd over de toestand van vrouwen en kinderen in de Democratische Volksrepubliek Korea, aangezien meer dan een derde van hen ondervoed is.

Volgens rapporten worden er nog steeds meer dan 150 000 Noord-Koreanen vastgehouden in werkkampen. Zij krijgen geen medische zorg en zeer weinig eten. De munthervorming van november 2009 is mislukt en heeft geleid tot verdere verarming onder de bevolking.

Ik ben van mening dat de Europese Unie steun moet geven aan de oprichting van een VN-onderzoekscommissie die de schendingen van de mensenrechten in de Democratische Volksrepubliek Korea moet beoordelen.

  Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (S&D). - (PL) Mevrouw de Voorzitter, de internationale gemeenschap wordt door de Verenigde Naties en vele niet-gouvernementele organisaties doorlopend geïnformeerd over de repressie waar tienduizenden Noord-Koreaanse burgers het slachtoffer van zijn. In dit land zijn martelingen en veroordelingen tot dwangarbeiderskampen, vaak vanwege politieke overtuigingen, aan de orde van de dag. Een belangrijk deel van de bevolking lijdt aan ondervoeding en ontbeert adequate medische zorg. De regering van Noord-Korea weigert alle vormen van samenwerking met de organen van de Verenigde Naties, waardoor de inwoners van Noord-Korea verstoken blijven van iedere vorm van internationale humanitaire hulp.

Ik denk dat het Europees Parlement moreel verplicht is om een beroep te doen op de autoriteiten van de Democratische Volksrepubliek Korea om deze praktijken zo snel mogelijk te staken. Met het oog op de enorme invloed die de Volksrepubliek China heeft op het beleid van Pyongyang, moet de Europese Commissie deze kwestie eveneens aanroeren in het kader van de dialoog tussen de Europese Unie en China. Het is aanbevelenswaardig om een speciale vertegenwoordiger voor Noord-Korea te benoemen teneinde de activiteiten beter te coördineren.

  Jaroslav Paška (EFD). - (SK) De Democratische Volksrepubliek Korea is als u het mij vraagt het allerlaatste rudiment van de Tweede Wereldoorlog. Ideologische verschillen en machtspolitiek hebben het Koreaanse volk over twee landen verdeeld en de leiders van beide zijden strijden tot op de dag van vandaag uit de loopgraven van hun wereldvisie om de waarheid.

In het noordelijk deel van het Koreaanse schiereiland is een enorm getto ontstaan waarin voor de miljoenen Koreanen die daarin zijn opgesloten en die gebukt gaan onder de militaristische gesel van hun regime, een leven in vrijheid slechts een verre droom is.

De Noord-Koreaanse leiders houden hun burgers met het excuus dat het land in staat van militaire paraatheid verkeert, in permanente gijzeling in dit militaristische systeem. Hoe kunnen we de Koreanen tegen deze achtergrond überhaupt helpen?

Wel, door middel van een actiever gezamenlijk optreden van de grootmachten in de wereld. Het waren de grootmachten die het Koreaanse volk in tweeën scheurden en dus is het aan de grootmachten om de leiders van Noord-Korea gezamenlijk onder grote druk te zetten, onder meer door te dreigen met strafrechtelijke vervolging wegens misdaad tegen de mensheid, dit alles opdat het Noord-Koreaanse volk eindelijk in vrijheid leven kan.

  Cristian Dan Preda (PPE). – (RO) In de Democratische Volksrepubliek Korea zijn er zoveel schendingen van de mensenrechten dat we ze niet allemaal kunnen opnoemen. De ernstigste hiervan is waarschijnlijk het uithongeren van de bevolking en de voorkeurspositie bij de verdeling van voedsel voor hen die dichter bij het regime staan.

Volgens Amnesty International leden afgelopen jaar ongeveer negen miljoen Noord-Koreanen honger. Dat is meer dan een derde van de bevolking.

Ik ben ook ernstig bezorgd over de situatie met betrekking tot collectieve straffen, waarbij soms drie generaties van een familie in strafkampen belanden waar brutaliteit, foltering, dwangarbeid en openbare executies hoogtij vieren, en waar ook de heer Tannock over sprak. De meeste mensen die naar deze kampen worden gestuurd komen nooit meer vrij. Als ze kinderen hebben, brengen die mogelijk hun hele leven in gevangenschap door.

Tot slot wil ik graag zeggen dat, hoewel de Noord-Koreaanse regering deelneemt aan de universele periodieke toetsing door de VN-Mensenrechtenraad, het zeer ernstig is dat zij tot nu toe geen van de aanbevelingen vanuit dit kader heeft geaccepteerd.

  Tadeusz Zwiefka (PPE). - (PL) Mevrouw de Voorzitter, aan de opsomming van ongewoon dramatische verhalen over Noord-Korea moet er nog één worden toegevoegd, namelijk de nucleaire chantage door Kim Jong-Il die de wereld in zekere zin in zijn greep heeft. Het Westen heeft regelmatig en wellicht niet altijd vrijwillig, de blik afgewend van de gebeurtenissen op het Koreaanse schiereiland. Mede daarom moeten wij de misdaden benoemen en onze oproepen vernieuwen. De internationale gemeenschap is verplicht om sancties in te stellen die de inwoners van Noord-Korea zoveel mogelijk ontzien. Maar we moeten ons geen illusies maken; iedere sanctie die op het regime gericht is, laat onherroepelijk zijn sporen achter in de maatschappij.

Samenwerking met de naaste buren van Noord-Korea is naar mijn mening op dit moment de enige zinvolle maatregel, vooral op het gebied van vluchtelingenhulp. Alleen als we gedetailleerde kennis hebben over de situatie onder het communistische regime, zijn we in de toekomst in staat om effectieve maatregelen te nemen voor mensen die op dit moment geen enkele keuze hebben.

  Kristalina Georgieva, lid van de Commissie. – (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik feliciteer het Parlement met dit debat. Als u het niet erg vindt, zou ik even willen zien wie het jongetje achter zetel nr. 582 is, omdat de toekomst van Noord-Korea van belang is voor de toekomst van onze kinderen.

Het stemt triest om te moeten concluderen dat er de afgelopen zeven jaar, sinds de aanneming van de eerste NV-resolutie die de deplorabele toestand van de mensenrechten in Noord-Korea veroordeelde, nauwelijks tot geen vooruitgang geboekt is. De Commissie onderschrijft zonder meer de noodzaak om de zeer ernstige mensenrechtensituatie in het land aan te pakken, een noodzaak die verwoord is in de gezamenlijke ontwerpresolutie waar we het vandaag over hebben.

De EU werkt in internationaal verband onverdroten aan een verbetering van de mensenrechtensituatie. Zij doet dat al sinds 2003, toen zij in de Geneefse Commissie voor de Rechten van de Mens de eerste resolutie indiende waarin de situatie in de Democratische Volksrepubliek Korea veroordeeld werd, een land dat niet erg democratisch is, zoals velen van u al opgemerkt hebben. Daarnaast blijft de EU de mensenrechten aankaarten in haar bilaterale dialoog met Noord-Korea. Zoals een aantal sprekers opgemerkt heeft, doen we dat ook in onze gesprekken met China, vooral waar het de gedwongen terugkeer betreft van Noord-Koreanen die China illegaal zijn binnengekomen. Daar zullen we mee doorgaan. Deze mensen kunnen niet als ‘economische migranten’ afgedaan worden.

Zeer veel van de elementen in de ontwerpresolutie maken al deel uit van het huidige mensenrechtenbeleid van de EU ten aanzien van Noord-Korea. We zijn zeer ingenomen met de consensus onder de afgevaardigden en tussen het Parlement en de Commissie. We zijn het volkomen eens over de stappen die genomen moeten worden, met inbegrip van een punt waar veel sprekers op gewezen hebben, namelijk dat we bestaande programma's ter ondersteuning van de meest kwetsbare bevolkingsgroepen in Noord-Korea, die zware ontberingen lijden, moeten voortzetten. We mogen hen niet straffen voor de zonden van hun leiders.

Er heerst brede overeenstemming over wat ons te doen staat, maar er zijn drie specifieke punten waar de Commissie er een enigszins andere mening op nahoudt. Het hoe en waarom daarvan wil ik graag toelichten.

Het eerste punt betreft het voorstel om in de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Zuid-Korea een clausule op te nemen om te waken over de situatie van Noord-Koreanen die werkzaam zijn op het industrieel complex van Kaesong. De uitonderhandelde tekst van de vrijhandelsovereenkomst biedt de mogelijkheid om zones voor passieve veredeling aan te wijzen. Beide partijen erkennen dat dergelijke zones bevorderlijk zouden kunnen zijn voor de vrede op het schiereiland, maar voordat een zone in de zin van de vrijhandelsovereenkomst als zodanig erkend kan worden, dient een van de partijen daartoe een voorstel te doen, dat dan door een speciale, uit vertegenwoordigers van beide partijen samengestelde commissie beoordeeld wordt. De huidige politieke omstandigheden maken het onwaarschijnlijk dat een dergelijk voorstel in de nabije toekomst gedaan wordt, als de vrijhandelsovereenkomst eenmaal van kracht geworden is. Ik verzeker u echter dat de Commissie van de vele mogelijkheden gebruik zal maken om in een later stadium op deze kwestie terug te komen.

Het tweede voorstel in de ontwerpresolutie betreft de eventuele benoeming van een bijzondere EU-vertegenwoordiger voor Noord-Korea, een voorstel dat vandaag de steun van diverse sprekers kreeg. De EU acht zich gehouden om een grotere bijdrage aan de internationale coördinatie te leveren en de hoge vertegenwoordiger/vicevoorzitter wil daar serieus werk van maken. Zij beziet op dit moment echter alle opties die daarvoor openstaan in het licht van twee zaken. De ene is de heroverweging van de mandaten van alle bijzondere vertegenwoordigers van de EU, de tweede is de totstandkoming van de dienst voor extern optreden. Tezamen vormen zij de context waarbinnen de hoge vertegenwoordiger/vicevoorzitter denkt te streven naar een versterkte betrokkenheid van de EU bij de internationale coördinatie.

Het derde punt is een voorstel om aan te dringen op het instellen van een VN-onderzoekscommissie. De Europese Commissie onderschrijft volledig de overwegingen achter dit voorstel in de ontwerpresolutie. Tegelijk echter lijkt het ons in dit stadium verstandiger om al onze energie te steken in de versteviging van het mandaat van de nieuwe, onlangs aangestelde bijzondere VN-rapporteur voor de mensenrechten in Noord-Korea, de heer Marzuki Darusman, die van de VN-Raad voor de rechten van de mens de bevoegdheid heeft gekregen om de zaak van de mensenrechten in Noord-Korea te bevorderen. Laten we ervoor zorgen dat hij alle mogelijke steun krijgt om zijn werk te doen. In de ogen van de Commissie is dat op dit moment de beste weg voorwaarts.

(Applaus)

  De Voorzitter. − Het debat is gesloten.

De stemming vindt zo dadelijk plaats.

Schriftelijke verklaringen (artikel 149)

  George Sabin Cutaş (S&D), schriftelijk. – (RO) De situatie met betrekking tot de mensenrechten en de humanitaire hulpverlening in de Democratische Volksrepubliek Korea blijft een delicaat punt van zorg voor de Europese Unie, als internationale speler die in de hele wereld de rechten van de mens bevordert. Ook de VN-resolutie van 25 maart 2010 heeft bezorgdheid getoond over de ernstige inbreuken op politieke, economische, sociale, culturele en burgerrechten in de Democratische Volksrepubliek Korea. Het is betreurenswaardig dat de Noord-Koreaanse regering weigert mee te werken met de VN via de mechanismen ter bevordering van de rechten van de mens, waaronder het mandaat van de bijzondere rapporteur voor de mensenrechtensituatie in de Democratische Republiek Korea.

Het is de plicht van de EU om er bij de Democratische Volksrepubliek Korea op aan te dringen de mensenrechten te respecteren. De EU moet ook onafhankelijk optreden om de bevolking van dit land te helpen door het voortzetten van humanitaire hulpprogramma´s, het openhouden van de communicatiekanalen in de Democratische Volksrepubliek Korea zelf en het verlenen van asiel aan Noord-Koreaanse vluchtelingen die aankomen in de lidstaten.

Door het aanstellen van een bijzondere vertegenwoordiger van de EU voor de Democratische Volksrepubliek Korea zouden wij de situatie met betrekking tot de rechten van de mens in dit land kunnen observeren, en ervoor zorgen dat de reacties van de lidstaten op deze kwestie beter worden gecoördineerd.