Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2010/2855(RSP)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή των εγγράφων :

Κείμενα που κατατέθηκαν :

B7-0545/2010

Συζήτηση :

PV 06/10/2010 - 10
CRE 06/10/2010 - 10

Ψηφοφορία :

PV 07/10/2010 - 9.4

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P7_TA(2010)0351

Συζητήσεις
Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2010 - Βρυξέλλες Έκδοση ΕΕ

10. Παγκόσμια ημέρα κατά της θανατικής ποινής (συζήτηση)
Βίντεο των παρεμβάσεων
PV
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη δήλωση του Συμβουλίου, εξ ονόματος της Αντιπροέδρου της Επιτροπής/Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για την Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας, σχετικά με την παγκόσμια ημέρα κατά της θανατικής ποινής.

Πριν δώσω τον λόγο στον κ. Chastel, θα διαβάσω απόσπασμα από την επιστολή που απευθύνεται στους βουλευτές του ΕΚ από τα παιδιά της Sakineh. Απεστάλη σε εμένα μέσω της «AKI International» ώστε να συμπέσει ειδικά με τη συζήτηση για την παγκόσμια ημέρα κατά της θανατικής ποινής.

Ιδού το απόσπασμα: «Θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε για τις προσπάθειές σας και την προσοχή που δώσατε στην περίπτωση της μητέρας μας Sakineh. Καταρχάς, θα θέλαμε να ζητήσουμε την ηθική σας στήριξη. Η διεθνής κοινότητα παραμένει η μοναδική μας ελπίδα και, για τον λόγο αυτόν, θα θέλαμε να ζητήσουμε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να παρέμβει με αποφασιστικό τρόπο και με όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή του ώστε να βοηθήσει τη μητέρα μας. Σας ικετεύουμε να μην μας εγκαταλείψετε και να εισακούσετε την έκκλησή μας για βοήθεια. Τέλος, με την ελπίδα ότι πρωτόγονες ποινές όπως ο λιθοβολισμός και ο απαγχονισμός θα εξαλειφθούν διά παντός σε ολόκληρο τον κόσμο, σας αποστέλλουμε τους θερμότερους χαιρετισμούς μας».

 
  
MPphoto
 

  Olivier Chastel, εξ ονόματος της Catherine Ashton (Αντιπροέδρου της Επιτροπής και Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας). (FR) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, όπως ανέφερε ο κ. Πρόεδρος, μιλώ ενώπιον του Σώματος σχετικά με την παγκόσμια, αλλά και την ευρωπαϊκή ημέρα κατά της θανατικής ποινής, εξ ονόματος της Ύπατης Εκπροσώπου, βαρόνης Ashton.

Όπως γνωρίζετε, η εικόνα της χρήσης της θανατικής ποινής στον κόσμο εξακολουθεί να είναι συγκεχυμένη. Από τη μία πλευρά, η συντριπτική πλειονότητα των κρατών σήμερα τάσσονται υπέρ της κατάργησής της, είτε νομοθετικά είτε στην πράξη, είναι δε ενθαρρυντικό να διαπιστώνουμε ότι ο αριθμός των εν λόγω κρατών συνεχίζει να αυξάνεται. Πράγματι, διαπιστώνουμε ισχυρή τάση προς την κατάργηση και τον περιορισμό της θανατικής ποινής στις περισσότερες χώρες.

Από την άλλη πλευρά, ο αριθμός των εκτελέσεων και οι ισχύουσες διαδικασίες για τη χρήση της θανατικής ποινής σε ολόκληρο τον κόσμο αποτελούν, δυστυχώς, ανησυχητικά στοιχεία: οι 5.679 εκτελέσεις που αναφέρθηκαν το 2009 δεν ήταν παρά 5.679 άσκοπες εκτελέσεις. Δεδομένου δε ότι 58 χώρες και επικράτειες εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τη θανατική ποινή, το έργο μας κάθε άλλο παρά έχει ολοκληρωθεί.

Εξάλλου, όλοι γνωρίζουμε ότι όπου εξακολουθεί να ισχύει η θανατική ποινή, υπάρχουν σοβαρά προβλήματα όσον αφορά τον σεβασμό των διεθνών κανόνων και προτύπων, ιδίως όσον αφορά τον περιορισμό της θανατικής ποινής στα σοβαρότερα εγκλήματα, την εξαίρεση των ανήλικων παραβατών από το πεδίο εφαρμογής και την εξασφάλιση δίκαιης δίκης.

Το συμπέρασμα είναι σαφές: δεν υπάρχει περιθώριο εφησυχασμού ως προς το συγκεκριμένο θέμα. Κατά συνέπεια, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε κάθε διαθέσιμο μέσο, μεταξύ άλλων τις διπλωματικές οδούς και την ευαισθητοποίηση του κοινού, προκειμένου να επιτύχουμε τον στόχο μας, αυτός δε είναι ο λόγος για τον οποίο η Ύπατη Εκπρόσωπος κατέστησε τη δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κατάργηση της θανατικής ποινής προσωπική της προτεραιότητα.

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Η μελλοντική Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης θα είναι αναμφίβολα σε θέση να βασίζεται στο γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ήδη από σήμερα τον οργανισμό που πρωτοστατεί στον αγώνα για την καταπολέμηση της θανατικής ποινής, ωστόσο, η υπηρεσία θα αποτελεί συγχρόνως και την καλύτερή μας ευκαιρία για την πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων μας.

Θα ενισχύσει κυρίως την ικανότητά μας να εκφράζουμε ομόφωνα την άποψή μας, παρέχοντάς μας τη δυνατότητα να δεσμεύουμε και να συγκεντρώνουμε όλα τα μέσα που διαθέτει η Ευρώπη για την καταπολέμηση της θανατικής ποινής.

Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί επίσης να βελτιώνει τον τρόπο με τον οποίο ενώνει τις δυνάμεις της με άλλους διεθνείς και πολυμερείς οργανισμούς οι οποίοι εργάζονται για την κατάργηση της θανατικής ποινής.

Το ψήφισμα που ζητεί, στο πλαίσιο της επικείμενης 65ης Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών το φθινόπωρο, τη θέσπιση μορατόριουμ στη χρήση της θανατικής ποινής πρέπει να αντανακλά την πρόοδο προς την κατεύθυνση της καθολικής κατάργησης. Πρέπει να ενισχύει και να επεκτείνει την τάση προς την κατάργησή της που διαπιστώνουμε σε όλες τις περιοχές του πλανήτη. Η στενή συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης αποτελεί ένα ακόμα πλεονέκτημα στον αγώνα μας κατά της θανατικής ποινής.

Στο πλαίσιο αυτό, και εν είδει πολύ συγκεκριμένου παραδείγματος, πρόκειται να ενώσουμε τις προσπάθειές μας για την ενθάρρυνση της Λευκορωσίας να καταργήσει τη θανατική ποινή, ιδιαίτερα δε με τη διοργάνωση κοινών εκδηλώσεων στο Μινσκ κατά τη διάρκεια της εν λόγω παγκόσμιας ημέρας.

Κυρίες και κύριοι, δεδομένης της ακράδαντης πεποίθησής μας ότι η κατάργηση της θανατικής ποινής είναι απαραίτητη για την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αντιτασσόμαστε στη χρήση της θανατικής ποινής σε κάθε περίπτωση και υπό οιεσδήποτε συνθήκες, και θα συνεχίσουμε να απευθύνουμε έκκληση για την καθολική κατάργησή της.

Η καθολική κατάργηση αποτελεί, και θα συνεχίσει να αποτελεί βασική προτεραιότητα της εξωτερικής μας δράσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα και για τον λόγο αυτόν, επαναβεβαιώνω εν προκειμένω, εξ ονόματος της βαρόνης Ashton, την αποφασιστικότητά μας να διατηρήσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση στο προσκήνιο του αγώνα για την καθολική κατάργηση της θανατικής ποινής.

 
  
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Πρέπει να διευκρινίσω ότι, κατόπιν πρότασης από τη Διάσκεψη των Προέδρων, η συζήτηση θα διεξαχθεί με έναν μόνο ομιλητή ανά πολιτική Ομάδα. Ως εκ τούτου, δεν θα είναι δυνατόν να λάβει κανείς τον λόγο στο πλαίσιο της διαδικασίας έκτακτων παρεμβάσεων. Τούτο είναι πολύ λυπηρό, διότι η συζήτηση είναι πολύ σημαντική.

 
  
MPphoto
 

  Eduard Kukan, εξ ονόματος της Ομάδας PPE. (EN) Κυρία Πρόεδρε, η Ευρωπαϊκή Ένωση ερείδεται σε αξίες και στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα οποία πρέπει να διαφυλάσσονται διαρκώς και να προστατεύονται σε ολόκληρο τον κόσμο. Το δικαίωμα στη ζωή αποτελεί το ίδιο τους το θεμέλιο. Η παγκόσμια ημέρα κατά της θανατικής ποινής μάς υπενθυμίζει ότι υπάρχουν ακόμα χώρες στον κόσμο που συνεχίζουν την πρακτική της θανατικής ποινής. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας και να εντείνουμε τον αγώνα κατά της πρακτικής αυτής.

Η σθεναρή αντίθεση εκ μέρους την ΕΕ κατά της θανατικής ποινής μάς τοποθετεί στην πρώτη γραμμή αυτού του αγώνα. Δεδομένου ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι το πρώτο θεσμικό όργανο της ΕΕ που συμμετέχει σε αυτήν την προσπάθεια, είναι καθήκον μας να επηρεάσουμε και άλλα κράτη, προκειμένου να επιτευχθεί η καθολική κατάργηση.

Για το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, ο αγώνας κατά της θανατικής ποινής σε παγκόσμιο επίπεδο αποτελεί βασική προτεραιότητα της εξωτερικής μας πολιτικής για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η ΕΕ πρέπει να αυξάνει διαρκώς την ευαισθητοποίηση σχετικά με το ζήτημα αυτό και να στηρίζει πρωτοβουλίες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε καθολική κατάργηση.

Κατόπιν τούτου, θα ήθελα επίσης να ζητήσω από την Ύπατη Εκπρόσωπο, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να συνεχίσουν να παροτρύνουν τις χώρες που δεν έχουν επικυρώσει το Δεύτερο Προαιρετικό Πρωτόκολλο της Διεθνούς Σύμβασης για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα να το πράξουν. Ομοίως, τα κράτη μέλη που δεν έχουν επικυρώσει το πρωτόκολλο αριθ. 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου πρέπει να το πράξουν.

Μετά λύπης αναφέρω ότι η Λευκορωσία είναι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που εξακολουθεί να εφαρμόζει τη θανατική ποινή στην πράξη. Πρέπει να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για την αλλαγή της εν λόγω κατάστασης. Επίσης, η ΕΕ πρέπει να αυξάνει σταθερά την ευαισθητοποίηση σχετικά με την κατάργηση της θανατικής ποινής, τόσο στις διμερείς διαπραγματεύσεις όσο και στα διεθνή φόρουμ.

Εν κατακλείδι, η ΕΕ πρέπει να αποτελεί πηγή έμπνευσης για τον υπόλοιπο κόσμο. Λίγες μόνο ημέρες πριν από την παγκόσμια ημέρα κατά της θανατικής ποινής, φαίνεται ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να επιβεβαιώσουμε τη θέση μας αυτή.

 
  
MPphoto
 

  Ana Gomes, εξ ονόματος της Ομάδας S&D.(PT) Λευκορωσία, Κίνα, Ιράν, Σαουδική Αραβία και Σουδάν: τι κοινό έχουν οι χώρες αυτές όσον αφορά τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών; Συνεχίζουν να μοιράζονται μία πρωτόγονη και αποτρόπαιη πράξη: τη θανατική ποινή. Ορισμένες χώρες χρησιμοποιούν τη βάρβαρη αυτή μέθοδο εν κρυπτώ, χωρίς καν να δημοσιοποιούν τα στατιστικά τους στοιχεία σχετικά με τη θανατική ποινή, όπως η Κίνα, η Αίγυπτος, το Ιράν, η Μαλαισία, το Σουδάν, η Ταϊλάνδη και το Βιετνάμ. Μόνο ένα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξακολουθεί να διατηρεί εθνική νομοθεσία που επιτρέπει τη θανατική ποινή για ορισμένα εγκλήματα σε εξαιρετικές περιπτώσεις, και στο παρόν ψήφισμα, το Κοινοβούλιο ζητεί από τη Λεττονία να λάβει επείγοντα μέτρα για την κατάργηση της συγκεκριμένης νομοθεσίας.

Σύμφωνα με την άποψη του Κοινοβουλίου, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αξιοποιεί κάθε ευκαιρία για την προώθηση της κατάργησης της θανατικής ποινής, ιδίως σε διμερείς και πολυμερείς συνόδους κορυφής και συναντήσεις, και ιδιαίτερα στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών∙ κατά τη διαπραγμάτευση διεθνών συμφωνιών στις επίσημες επισκέψεις· ή κατά τη διεξαγωγή διαλόγου με τρίτες χώρες στο πλαίσιο των πολιτικών εξωτερικής δράσης, συνεργασίας και οικονομικής βοήθειας. Είναι σημαντικό τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καταβάλουν προσπάθειες για την εφαρμογή του ψηφίσματος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με το παγκόσμιο μορατόριουμ.

Η Ύπατη Εκπρόσωπος, βαρόνη Ashton, πρέπει να αναθέσει στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης να προωθήσει ενεργά την καθολική κατάργηση της θανατικής ποινής. Ο δρόμος μας είναι ακόμα μακρύς. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν ήδη σήμερα 154 χώρες που έχουν καταργήσει τη θανατική ποινή στη νομοθεσία τους ή στην πράξη.

Οι αντιπροσωπείες της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να περιλαμβάνουν επαρκή αριθμό υπαλλήλων που ειδικεύονται στα ανθρώπινα δικαιώματα και είναι αφοσιωμένοι στην επιδίωξη της καθολικής κατάργησης της θανατικής ποινής. Καλώ την Ύπατη Εκπρόσωπο να προωθήσει σύστημα για τον εντοπισμό όλων των πολιτών της ΕΕ που καταδικάζονται σε θάνατο σε οιαδήποτε χώρα του κόσμου και να κινητοποιήσει όλα τα δυνατά μέσα ώστε να τους σώσει από την εκτέλεση. Όσον αφορά την εσωτερική πολιτική της ΕΕ στον τομέα αυτόν, το Κοινοβούλιο ελπίζει ότι θα πραγματοποιηθεί με ταχύ ρυθμό η αναθεώρηση των οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη θανατική ποινή, η οποία έχει προγραμματιστεί για το επόμενο έτος.

Εκτός των συνόρων της, η Ένωση δεν πρέπει απλώς να συμμορφώνεται με την υποχρέωσή της βάσει του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, διασφαλίζοντας ότι κανείς δεν απελαύνεται ή εκδίδεται προς χώρα όπου διατρέχει τον κίνδυνο καταδίκης του σε θανατική ποινή, αλλά πρέπει επίσης να εγγυάται ότι οι πληροφορίες που διαβιβάζονται σε τρίτες χώρες στο πλαίσιο διεθνών συμφωνιών για την ανταλλαγή δεδομένων δεν θέτουν κανέναν άνθρωπο σε κίνδυνο να καταδικασθεί σε θάνατο.

Στο παρόν ψήφισμα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καθιστά σαφή την αποστροφή του προς τις πλέον βίαιες μορφές εκτέλεσης αυτού του είδους τιμωρίας, όπως ο λιθοβολισμός. Το ψήφισμα περιλαμβάνει τα ονόματα ορισμένων ανδρών και γυναικών που καταδικάστηκαν σε θάνατο στη χώρα τους: είθε το φως του πολιτισμού και η συμπόνια να σώσουν τις ζωές τους. Το παρόν Σώμα καλεί, λοιπόν, την Επιτροπή να μετέλθει κάθε δυνατό μέσο για την ανάληψη συναφούς δράσης και για τη διάσωσή τους.

 
  
MPphoto
 

  Marietje Schaake, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. (EN) Κυρία Πρόεδρε, αισθάνομαι ιδιαίτερα υπερήφανη που η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως κοινότητα αξιών όπου η θανατική ποινή έχει καταργηθεί, δεσμεύεται σθεναρά να ενεργεί ως παγκόσμιος παράγοντας για την κατάργηση της θανατικής ποινής σε ολόκληρο τον κόσμο.

Σε διαπραγματεύσεις με υποψήφια κράτη μέλη και στον διάλογό μας με άλλες χώρες, είτε πρόκειται για τις Ηνωμένες Πολιτείες είτε πρόκειται για το Ιράν, ασκούμε σταθερά πιέσεις για την κατάργηση, de jure ή de facto, αυτής της πλέον απάνθρωπης τιμωρίας. Δεν έχει καν αποδειχθεί ο αντίκτυπος της θανατικής ποινής για την πρόληψη των εγκληματικών πράξεων. Ως εκ τούτου, η πρακτική της καθίσταται ακόμα πιο αμφισβητήσιμη. Αν και δεν πρέπει να υπάρχει ατιμωρησία για τα σοβαρότερα εγκλήματα, η ίδια η θανατική ποινή αποτελεί εκ των πραγμάτων παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σύμφωνα με το δικαίωμα στη ζωή, όπως αναφέρεται στην Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Πιστεύουμε στη δίωξη εγκλημάτων σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, πάντοτε όμως στο πλαίσιο δίκαιης δίκης και τηρουμένης της νομιμότητας. Πολύ συχνά, όμως, δεν πληρούνται αυτές οι προϋποθέσεις και, εν πάση περιπτώσει, τα Ηνωμένα Έθνη έχουν επισημάνει ότι τα εγκλήματα που συνδέονται με τα ναρκωτικά δεν περιλαμβάνονται στα πλέον σοβαρά εγκλήματα.

Τα Ηνωμένα Έθνη τάχθηκαν επίσης υπέρ του μορατόριουμ για τη θανατική ποινή, και αυτό αποτελεί σημαντική δήλωση. Ταυτόχρονα, ο ΟΗΕ πασχίζει για την αξιοπιστία του, καθόσον το Ιράν συγκαταλέγεται μεταξύ των μελών του Συμβουλίου για τα Δικαιώματα των Γυναικών.

Η ΕΕ πρέπει να συνεχίσει να εκφράζει ομόφωνα την άποψή της και να λειτουργεί με πιο στρατηγικό τρόπο κατά την αντιμετώπιση σημαντικών ζητημάτων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η κατάργηση της θανατικής ποινής.

Σήμερα, κατά τη διεξαγωγή της παρούσας συζήτησης, λαμβάνει χώρα εδώ, στις Βρυξέλλες, η πολιτιστική σύνοδος κορυφής Κίνας-ΕΕ. Το σημαντικό αυτό βήμα πρέπει μεν να επικροτηθεί, αλλά δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι η Κίνα κατέχει το ρεκόρ του υψηλότερου αριθμού θανατικών ποινών, τον πραγματικό αριθμό των οποίων δεν γνωρίζουμε καν, λόγω έλλειψης διαφάνειας και του γεγονότος ότι οι ορισμένοι άνθρωποι χαρακτηρίζονται ως «μη άνθρωποι». Μόνο το Ιράν υπερισχύει της Κίνας όσον αφορά την εκτέλεση ανηλίκων, η δε δολοφονία παιδιών δεν μπορεί να αιτιολογηθεί σε καμία περίπτωση. Η εορταστική εκδήλωση για τον πολιτισμό μάς υπενθυμίζει το βασικό δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης∙ πλην όμως, εξαιρετικά μεγάλος αριθμός ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο υπόκεινται στη θανατική ποινή και τον φόβο αυτής συνεπεία των απόψεων που έχουν εκφράσει.

Η ΕΕ πρέπει επίσης να αναλάβει μεγαλύτερες ευθύνες στην παροχή καταφυγίου σε ανθρώπους από χώρες που εφαρμόζουν τη θανατική ποινή. Το πρόγραμμα πόλεις-καταφύγια πρέπει να καταστεί λειτουργικό το συντομότερο δυνατόν.

 
  
MPphoto
 

  Barbara Lochbihler, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. (DE) Κυρία Πρόεδρε, το ετήσιο ψήφισμα κατά της θανατικής ποινής αποτελεί πραγματικά πολύ εντυπωσιακό παράδειγμα των επιτευγμάτων της ΕΕ στον αγώνα για την κατάργηση της θανατικής ποινής σε ολόκληρο τον κόσμο. Αδιαμφισβήτητα εξακολουθούν να επιβάλλονται πάρα πολλές εκτελέσεις –υπερβολικά πολλές εκτελέσεις– όπως δήλωσε και ο εκπρόσωπος της Αντιπροέδρου της Επιτροπής. Δεν πρέπει να λησμονούμε, ωστόσο, ότι ο παγκόσμιος αγώνας κατά της θανατικής ποινής είναι εν γένει επιτυχής. Υπάρχουν πλέον μόνο 43 χώρες που επιβάλλουν τη θανατική ποινή. Σε διεθνές επίπεδο, η ΕΕ συνιστά έναν από τους πιο σημαντικούς και δραστήριους φορείς, καθόσον πρωτοστατεί στον αγώνα αυτόν, τον οποίο συμπεριλαμβάνει, άλλωστε, σε όλες τις διμερείς σχέσεις της, και δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιορίσουμε τις προσπάθειές μας.

Ίσως θα πρέπει να εξετάσουμε τη δυνατότητα να ενεργούμε με πιο στοχοθετημένο τρόπο, διότι διαφορετικές χώρες και διαφορετικές κυβερνήσεις έχουν διαφορετική δομή και ενδέχεται να χρειάζεται η εφαρμογή διαφοροποιημένων στρατηγικών. Η κατάσταση θα είναι διαφορετική στην Ιαπωνία, όπου κορυφαίοι πολιτικοί μάχονται για το εκλογικό αποτέλεσμα και χρησιμοποιούν τη θανατική ποινή όσο το δυνατόν συχνότερα. Χρειαζόμαστε διαφορετική στρατηγική εκεί σε σχέση με τη στρατηγική που ακολουθούμε στο Ιράν ή τη Λευκορωσία. Ενδέχεται να χρειάζεται να κάνουμε ένα βήμα κάθε φορά· μειώνοντας, για παράδειγμα, τον κύκλο των ατόμων στα οποία ενδέχεται να επιβληθεί η θανατική ποινή, ούτως ώστε να αποκλειστούν οι ανήλικοι και τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες, ή περιορίζοντας το εύρος των εγκλημάτων για τα οποία μπορεί να επιβληθεί η θανατική ποινή. Στην Κίνα, λόγου χάρη, άνθρωποι εξακολουθούν να εκτελούνται απλώς για εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας. Αυτά θα μπορούσαν να αποτελέσουν βήματα προόδου προς τον πραγματικό μας στόχο, ο οποίος είναι η πλήρης κατάργηση της θανατικής ποινής. Η ΕΕ πρέπει να εξειδικεύσει κάπως την προσέγγισή της.

Αυτό που δεν μπορούμε να πράξουμε σε καμία περίπτωση, ακόμα και αν ακολουθήσουμε διαφορετική προσέγγιση σε διαφορετικές χώρες, είναι να εφαρμόσουμε διαφορετικά πρότυπα και να διατυπώσουμε διαφορετικές απαιτήσεις προς τις χώρες που εξακολουθούν να εκτελούν τη θανατική ποινή.

Το φετινό ψήφισμα κατά της θανατικής ποινής εστιάζει ιδιαιτέρως στις ΗΠΑ. Εν προκειμένω, θα ήθελα να αναφέρω, ως παράδειγμα, μία περίπτωση. Πρόκειται για την περίπτωση του Mumia Abu-Jamal, ο οποίος βρίσκεται στην πτέρυγα των μελλοθανάτων επί 20 και πλέον έτη. Δεν είναι πλούσιος, είναι Αμερικανός αφρικανικής καταγωγής, και κατά την περίοδο που διέπραξε την αξιόποινη πράξη ήταν δημοσιογράφος με πολιτικά ριζοσπαστικές σκέψεις και ανάλογα κείμενα. Έχουν έλθει στο φως δικαιολογημένες αμφιβολίες και ελλείψεις σχετικά με τη δίκη του. Σε αυτήν την περίπτωση, ζητώ από την ΕΕ να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια και να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο που έχει στη διάθεσή της, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι δεν θα εκτελεστεί η θανατική ποινή και ότι ο δημοσιογράφος θα τύχει δίκαιης δίκης.

 
  
MPphoto
 

  Sajjad Karim, εξ ονόματος της Ομάδας ECR. (EN) Κυρία Πρόεδρε, αν και λαμβάνω τον λόγο υπό την αιγίδα της Ομάδας ECR, οι παρατηρήσεις μου βασίζονται εξ ολοκλήρου στις προσωπικές μου πεποιθήσεις. Επικροτώ τη συζήτηση που διεξάγεται στο Σώμα σήμερα, διότι απεικονίζει σαφέστατα τη δέσμευσή μας έναντι μίας θεμελιώδους αξίας της Ένωσής μας.

Πέρυσι, τουλάχιστον 714 άνθρωποι εκτελέστηκαν από διάφορα κράτη. Εξαιρείται η Κίνα, δεδομένου ότι δεν παρέχει διαφάνεια επί του θέματος. Πολλά από τα κράτη που εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τη θανατική ποινή ως μέσο τιμωρίας δεν διαθέτουν τον μηχανισμό διεξαγωγής δίκαιων δικών για όσους κατηγορούν για εγκλήματα που επισύρουν τη θανατική ποινή. Η διάκριση ανάμεσα στις χώρες που έχουν τη θανατική ποινή και τη χρησιμοποιούν, και εκείνες που διατηρούν τη δυνατότητα αλλά τελικά δεν εκτελούν τη θανατική ποινή, δεν είναι τόσο δραματική όσο θα υπέθετε κανείς εκ πρώτης όψεως. Ο αριθμός που ανέφερα προηγουμένως δεν περιλαμβάνει όλους όσοι βρίσκονται εν αναμονή εξελίξεων όσον αφορά την τύχη τους, πολλοί δε από αυτούς είναι στην πραγματικότητα αθώοι και έχουν στερηθεί τη δυνατότητα δίκαιης δίκης.

Ενώ, λοιπόν, διεξάγουμε αυτήν τη συζήτηση, το θέμα καθίσταται πολύ προσωπικό. Δεν αφορά μόνο εκείνους που αντιμετωπίζουν την καταδίκη και τη θανατική ποινή, αλλά, μαζί με αυτούς, το σύνολο πολλών άλλων ατόμων που επηρεάζονται, τις οικογένειές τους και πολλούς άλλους ανθρώπους στην κοινωνία, για τον απλούστατο λόγο ότι οι άνθρωποι αυτοί αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο εκτέλεσης χωρίς καμία δυνατότητα δίκαιης δίκης. Πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας στην αντιμετώπιση και αυτών των περιπτώσεων.

 
  
MPphoto
 

  Søren Bo Søndergaard, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL.(DA) Κυρία Πρόεδρε, η πρόταση ψηφίσματος που συζητούμε σήμερα αντανακλά την κατηγορηματική αντίθεσή μας προς τη θανατική ποινή. Πολύ απλά, δεν υπάρχουν δικαιολογίες για τα κράτη που εξολοθρεύουν ψυχρά και σκόπιμα ανυπεράσπιστους ανθρώπους που βρίσκονται υπό την ευθύνη τους. Η θανατική ποινή αποτελεί επομένως έγκλημα από μόνη της. Μολαταύτα, συχνά αποτελεί κάτι περισσότερο. Η θανατική ποινή αποτελεί επίσης μορφή βασανιστηρίου, όταν οι άνθρωποι που έχουν καταδικαστεί σε θάνατο τελούν επί χρόνια εν αναμονή της εκτέλεσής τους σε άθλιες συνθήκες. Η θανατική ποινή αποτελεί επίσης μορφή τρομοκρατίας, όταν χρησιμοποιείται ως μέσο εκφοβισμού των ανθρώπων για την πρόληψη εξεγέρσεων κατά της καταπίεσης και της δικτατορίας, όπως έχουμε διαπιστώσει στο Ιράν, για παράδειγμα.

Όπως πολύ ορθά ανέφερε η κ. Lochbihler, ο αφρικανικής καταγωγής αμερικανός δημοσιογράφος, Mumia Abu-Jamal, αποτελεί σήμερα σύμβολο στον αγώνα για την κατάργηση της θανατικής ποινής – «η φωνή όσων δεν έχουν φωνή», όπως ονομάστηκε όταν κατηγορήθηκε για τη δολοφονία λευκού αστυνομικού το 1981 και καταδικάστηκε σε θάνατο. Επί σχεδόν 30 χρόνια, ο άνθρωπος αυτός βρίσκεται στην πτέρυγα των μελλοθανάτων μετά από δίκη που χαρακτηρίζεται από σφάλματα και ελλείψεις, καθώς και από ρατσιστικές αποχρώσεις. Είναι συνεπώς πρέπον η πρόταση ψηφίσματος να επισημαίνει την περίπτωση του Mumia Abu-Jamal ως μία από τις ειδικές περιπτώσεις στις οποίες θα πρέπει να επικεντρωθούμε κατά το προσεχές διάστημα, μεταξύ άλλων, μέσω των εκπροσώπων της ΕΕ, οι οποίοι θα θίξουν την υπόθεση στις αρχές των ΗΠΑ, στην αμερικανική κυβέρνηση και, φυσικά, στον πρόεδρο των ΗΠΑ. Το παράδειγμα αυτό δεν καθίσταται λιγότερο σημαντικό επειδή προέρχεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες είναι, ασφαλώς, σύμμαχος της ΕΕ σε πολλούς τομείς – στην πραγματικότητα, είναι ίσως σημαντικότερο, επειδή στον αγώνα κατά της θανατικής ποινής δεν υπάρχει περιθώριο για δύο μέτρα και δύο σταθμά. Στον αγώνα κατά της θανατικής ποινής, ισχύει μόνο μία αρχή: το άνευ όρων «όχι» στη θανατική ποινή.

 
  
MPphoto
 

  Mara Bizzotto, εξ ονόματος της Ομάδας EFD.(IT) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, όλοι συμφωνούμε ότι η Ευρώπη πρέπει να χρησιμοποιήσει την ηθική και πολιτική της επιρροή ώστε να προαγάγει την υπόθεση της κατάργησης της θανατικής ποινής. Ωστόσο, εάν δεν θέλουμε να παραμείνουμε στο στάδιο των αφηρημένων διακηρύξεων περί αρχών, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει πραγματικά να αρχίσει να χρησιμοποιεί τα ειδικά μέσα που έχει στη διάθεσή της.

Για παράδειγμα, η Ευρώπη δεν πρέπει να λησμονεί ότι πολλές τρίτες χώρες που εξακολουθούν να εφαρμόζουν τη θανατική ποινή με τον πιο βάναυσο και βάρβαρο τρόπο αποτελούν χώρες με τις οποίες η Ένωση έχει συνάψει επικερδείς οικονομικές και εμπορικές συμφωνίες. Πάνω από όλα, η Ευρώπη πρέπει να υπενθυμίσει στις χώρες αυτές ότι, υπογράφοντας τις εν λόγω συμφωνίες, δεσμεύτηκαν να σέβονται τα ελάχιστα πρότυπα των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Η απαίτηση αυτή συνήθως αγνοείται, ενώ η Ευρώπη στρέφει το βλέμμα της προς την άλλη πλευρά.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν να μιλούμε ανοικτά για τη θανατική ποινή με την Κίνα, την Αίγυπτο, την Ινδία, το Πακιστάν, την Υεμένη, το Μπαγκλαντές και ούτω καθεξής, αναγκάζοντας τις χώρες αυτές να τηρήσουν τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν όσον αφορά τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Μέχρι στιγμής, η Ευρώπη προβαίνει απλώς σε κηρύγματα. Ας ελπίσουμε ότι θα αρχίσει να εφαρμόζει τα λόγια της στην πράξη το συντομότερο δυνατόν, κάτι που, δυστυχώς, δεν κατόρθωσε ακόμα να πράξει σε πολλές περιπτώσεις.

 
  
MPphoto
 

  Bruno Gollnisch (NI).(FR) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, τούτη την όγδοη παγκόσμια ημέρα κατά της θανατικής ποινής, η σκέψη μου είναι σε όλους εκείνους που δεν γλίτωσαν τον θάνατο: στα 200.000 αθώα αγέννητα παιδιά από τα οποία απαλλασσόμαστε ετησίως στη Γαλλία· στη Natasha Mougel, τη νεαρή γυναίκα ηλικίας 29 ετών, που δολοφονήθηκε πριν από λίγες εβδομάδες με κατσαβίδι από κατά συρροή δράστη· στο τετράχρονο παιδί που του έκοψαν τον λαιμό πριν από λίγες ημέρες κοντά στο σπίτι μου στο Meyzieu· στον ηλικιωμένο κύριο που μαχαιρώθηκε τον Ιανουάριο στο Roquebrune από άνδρα, εις βάρος του οποίου εκκρεμούσαν ήδη ποινικές διώξεις για επιθέσεις με μαχαίρι· στους εξακόσιους με επτακόσιους αθώους που σκοτώνονται κάθε χρόνο στη Γαλλία και τις πολλές χιλιάδες άλλων στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο· στη Marie-Christine Hodeau, τη Nelly Cremel, την Anne-Lorraine Schmitt και σε πολλά άλλα θύματα όπως αυτές, των οποίων το μοναδικό έγκλημα ήταν ότι κάποια ημέρα βρέθηκαν στον δρόμο ενός εγκληματία που είχε απελευθερωθεί από τον νόμο μετά τη διάπραξη κάποιου πρώτου ειδεχθούς εγκλήματος· στα θύματα όλων των όμοιων του Dutroux, του Evrard και του Fourniret, των οποίων οι ζωές καταστράφηκαν για πάντα, ακόμα και αν δεν αφαιρέθηκαν∙ στα άτομα που σκοτώθηκαν στο Λονδίνο, τη Μαδρίτη και αλλού, ως θύματα τυφλής τρομοκρατίας.

Η σκέψη μου βρίσκεται σε αυτούς τους ανθρώπους, διότι κανείς δεν διοργανώνει παγκόσμια ημέρα για τα θύματα∙ διοργανώνονται ημέρες για τους δολοφόνους τους, οι οποίοι συχνά αξίζουν πράγματι τον θάνατο.

Μόνο σε ένα κράτος που διέπεται από το κράτος δικαίου η θανατική ποινή δεν αποτελεί κρατικό έγκλημα. Συμβάλλει στην προστασία της κοινωνίας και των πολιτών από εγκληματίες, για τους οποίους αποτελεί ενίοτε το μοναδικό μέσο εξιλασμού.

 
  
MPphoto
 

  Olivier Chastel, εξ ονόματος της Catherine Ashton (Αντιπροέδρου της Επιτροπής και Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας). (FR) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τις παρεμβάσεις σας, διότι όλες σχεδόν υποστηρίζουν τις δράσεις μας. Θεωρώ σαφές ότι συμφωνούμε ως προς τη σημασία που πρέπει να αποδώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση στη συγκεκριμένη δράση για την κατάργηση της θανατικής ποινής.

Όπως ανέφερα νωρίτερα, και το επαναλαμβάνω για μία ακόμα φορά, η Ύπατη Εκπρόσωπος, βαρόνη Ashton, έχει θέσει το θέμα ως προσωπική προτεραιότητα.

Ελπίζουμε ειλικρινά ότι, σε συνεργασία με τους εταίρους της, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα εξαγάγει θετικό αποτέλεσμα, όπως ήδη ανέφερα, από την 65η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, καταλήγοντας σε ένα ψήφισμα το οποίο θα ενισχύει περαιτέρω τον προσανατολισμό προς τη θέσπιση παγκόσμιου μορατόριουμ.

Δεδομένης της ακλόνητης πεποίθησής μας ότι η κατάργηση της θανατικής ποινής είναι απαραίτητη για την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αντιτασσόμαστε στη χρήση της θανατικής ποινής σε κάθε περίπτωση και, επαναλαμβάνω, υπό οιεσδήποτε συνθήκες, και θα συνεχίσουμε να απευθύνουμε έκκληση για την καθολική κατάργησή της.

Όπως προανέφερα, το συναγόμενο συμπέρασμα είναι σαφές: δεν υπάρχει περιθώριο εφησυχασμού και, ως εκ τούτου, θα μετέλθουμε κάθε διαθέσιμο μέσο για την επίτευξη του στόχου μας.

 
  
MPphoto
 

  Πρόεδρος. – Έχω λάβει πέντε προτάσεις ψηφίσματος(1), οι οποίες κατατέθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 110, παράγραφος 2, του Κανονισμού.

Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 149 του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 
 

  Elena Oana Antonescu (PPE), γραπτώς. (RO) Η θανατική ποινή παραβιάζει το θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου στη ζωή και δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την εφαρμογή της. Διάφορες μελέτες έχουν καταδείξει ότι η θανατική ποινή δεν έχει καμία επίπτωση επί των τάσεων για βίαια εγκλήματα. Για τον λόγο αυτόν, θα ήθελα να τονίσω ότι η Ευρώπη και ολόκληρος ο κόσμος πρέπει να αναλάβουν ενιαία δράση υπέρ της καθολικής κατάργησης της θανατικής ποινής στα κράτη όπου εξακολουθεί να εφαρμόζεται συχνά, καθώς και κατά της επαναθέσπισής της. Στα τέλη του 2009, το μέτρο αυτό διατηρείτο από τις κυβερνήσεις 43 χωρών, μεταξύ των οποίων και μία ευρωπαϊκή κυβέρνηση. Η πραγματικότητα της κατάστασης αυτής πρέπει να αποτελέσει υλικό για προβληματισμό. Έχουμε τη δυνατότητα να ασκήσουμε παγκόσμια επιρροή σε κυβερνήσεις και πολίτες ώστε να τερματιστεί αυτή η πράξη βασανισμού, η οποία είναι απαράδεκτη για κράτη που σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πρόκειται για στόχο προτεραιότητας και μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της στενής διακρατικής συνεργασίας, της ευαισθητοποίησης και της εκπαίδευσης. Επικροτώ το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την παγκόσμια ημέρα κατά της θανατικής ποινής, επισημαίνοντας ότι η πλήρης κατάργηση της θανατικής ποινής παραμένει ένας από τους κύριους στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

 
  
MPphoto
 
 

  Proinsias De Rossa (S&D), γραπτώς. (EN) Η θανατική ποινή συνιστά την έσχατη σκληρή, απάνθρωπη και ταπεινωτική τιμωρία. Πράγματι, ας μην λησμονούμε ότι η θανατική ποινή πλήττει, πρωτίστως και κατ’ εξοχήν, μη προνομιούχους ανθρώπους. Τάσσομαι κατά της θανατικής ποινής σε όλες τις περιπτώσεις και υπό οιεσδήποτε συνθήκες, και θα ήθελα να τονίσω ότι η κατάργησή της συμβάλλει στην ενίσχυση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και την προοδευτική ανάπτυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το παρόν ψήφισμα εγκρίθηκε ώστε να συμπίπτει χρονικά με την ευρωπαϊκή και παγκόσμια ημέρα κατά της θανατικής ποινής, οι οποίες εορτάζονται αμφότερες στις 10 Οκτωβρίου. Η ΕΕ αποτελεί τον μεγαλύτερο θεσμικό παράγοντα και κοινωνό του αγώνα κατά της θανατικής ποινής σε παγκόσμιο επίπεδο και η δράση της στον εν λόγω τομέα αντιπροσωπεύει κορυφαία προτεραιότητα της εξωτερικής της πολιτικής για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών, η ΕΕ στηρίζει επιτυχώς από το 1997 την έγκριση ετήσιου ψηφίσματος στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (CHR), με το οποίο ζητείται η κατάργηση της θανατικής ποινής και, η θέσπιση, εν τω μεταξύ, μορατόριουμ στη χρήση της θανατικής ποινής. Καλώ τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να εντείνουν τις προσπάθειές τους και να χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα της διπλωματίας και της βοήθειας στα πλαίσια συνεργασίας που έχουν στη διάθεσή τους, προκειμένου να εργαστούν προς την κατεύθυνση της κατάργησης της θανατικής ποινής.

 
  
MPphoto
 
 

  Anneli Jäätteenmäki (ALDE), γραπτώς. (FI) Η θανατική ποινή συνιστά αδυσώπητη και απάνθρωπη τιμωρία που παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι σκληρή και ταπεινωτική, ενδέχεται δε να αποτελεί τιμωρία στην οποία μπορεί να καταδικαστούν αθώα άτομα. Δεν έχει αποδειχθεί ότι η θανατική ποινή προλαμβάνει ή μειώνει σε σημαντικό βαθμό εγκληματικές πράξεις. Είναι πολύ λυπηρό το γεγονός ότι η πρακτική της συνεχίζεται σε 43 χώρες. Η απαγόρευση της θανατικής ποινής είναι ένας από τους τομείς προτεραιότητας της πολιτικής της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Χαίρομαι που την ημέρα αυτήν, την παγκόσμια ημέρα κατά της θανατικής ποινής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθετεί σκληρή στάση κατά της θανατικής ποινής, η οποία πρέπει να απαγορευθεί σε ολόκληρο τον πλανήτη. Δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί ως ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Σας ευχαριστώ.

 
  
MPphoto
 
 

  Monica Luisa Macovei (PPE), γραπτώς. (EN) Με την ευκαιρία της παγκόσμιας και ευρωπαϊκής ημέρας κατά της θανατικής ποινής, υπενθυμίζω ότι το παρόν Κοινοβούλιο ορθώνει ενωμένο το ανάστημά του κατά της θανατικής ποινής. Και τούτο διότι η θανατική ποινή διαβρώνει τη βασική ανθρώπινη αξιοπρέπεια και αντιβαίνει στο διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μελέτες καταδεικνύουν ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις πως η θανατική ποινή έχει αποτρεπτικό αποτέλεσμα όσον αφορά τις εγκληματικές πράξεις, ενώ πλήττει δυσανάλογα μειονεκτούντες πολίτες. Παρά τα στοιχεία αυτά, υπάρχουν πάνω από 20.000 άνθρωποι ανά την υφήλιο που βρίσκονται σε πτέρυγες μελλοθανάτων, μεταξύ των οποίων δεκάδες ευρωπαίοι υπήκοοι. Ανεξαρτήτως των περιστάσεων, το παρόν Σώμα πρέπει να συνεχίσει να αντιτάσσεται σε εκτελέσεις και να υποστηρίζει την άνευ όρων θέσπιση διεθνούς μορατόριουμ επί της θανατικής ποινής. Πρέπει επίσης να ενθαρρυνθούν τα κράτη να παρέχουν ακριβή και επίσημα στατιστικά στοιχεία που αφορούν τη χρήση εκ μέρους τους της θανατικής ποινής. Δυνάμει των Συνθηκών μας, το Κοινοβούλιο πρέπει να δώσει τη συγκατάθεσή του για τη σύναψη διεθνών συμφωνιών με τρίτες χώρες. Όταν θα το πράξουμε, δέον είναι να έχουμε κατά νου τη στάση των χωρών αυτών έναντι της θανατικής ποινής.

 
  
MPphoto
 
 

  Kristiina Ojuland (ALDE), γραπτώς. (EN) Η παγκόσμια ημέρα κατά της θανατικής ποινής αποτελεί σημαντική υπενθύμιση του ατυχούς γεγονότος ότι 43 χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο εξακολουθούν να εφαρμόζουν τη θανατική ποινή. Συμφωνώ απόλυτα με τον Πρόεδρο κ. Jerzy Buzek, ο οποίος δήλωσε κατά την έναρξη της Ολομέλειας ότι ο θάνατος δεν μπορεί επ’ ουδενί λόγω να θεωρηθεί πράξη δικαιοσύνης. Επικροτώ το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο οποίο επαναβεβαιώνεται η δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καθολική κατάργηση της θανατικής ποινής και καλούνται οι χώρες που εφαρμόζουν τη θανατική ποινή να κηρύξουν άμεσα μορατόριουμ των εκτελέσεων. Ωστόσο, θα ήθελα η προφορική δέσμευση να αντικατοπτρίζεται πιο συγκεκριμένα στις τρέχουσες πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της έναντι τρίτων χωρών. Η υπογράμμιση της σημασίας του θέματος στις 10 Οκτωβρίου κάθε χρόνο είναι ευπρόσδεκτη, πρέπει όμως να προχωρήσουμε περαιτέρω ώστε να σημειωθεί πραγματική πρόοδος. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να δράσει με συνεκτικό τρόπο και να συμπεριλαμβάνει την κατάργηση της θανατικής ποινής στην ημερήσια διάταξη ως πραγματικό θέμα προτεραιότητας, προκειμένου να ανταποκριθεί στην εικόνα της ως λαμπαδηδρόμου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

 
  
MPphoto
 
 

  Justas Vincas Paleckis (S&D), γραπτώς. (LT) Επί του παρόντος, 43 χώρες χρησιμοποιούν τη θανατική ποινή. Οι περισσότερες θανατικές ποινές εκτελούνται στην Κίνα, το Ιράν και το Ιράκ. Μόνο στην Κίνα καταγράφονται 5.000 καταδίκες σε θάνατο ή το 88% όλων των εκτελέσεων ανά τον κόσμο. Υπάρχουν επίσης κράτη μέλη της ΕΕ στα οποία η πλειονότητα των πολιτών τάσσονται υπέρ της θανατικής ποινής. Παρόμοιες τάσεις παρατηρούνται σε ακόμα μεγαλύτερο αριθμό χωρών ανά τον κόσμο γενικότερα. Το κύριο επιχείρημα είναι ότι μία τέτοια τιμωρία θεωρείται ότι αποτρεπτική επίδραση σε δυνητικούς εγκληματίες και μειώνει την εγκληματικότητα. Ωστόσο, οι στατιστικές παρουσιάζουν διαφορετική εικόνα. Συμφωνώ με το ψήφισμα, επειδή πιστεύω ότι τα μέσα της θανατικής ποινής αποτελούν πλέον μουσειακά είδη. Είναι δικαιολογημένες οι σθεναρές εκκλήσεις προς τη Λευκορωσία –την τελευταία χώρα στην Ευρώπη που χρησιμοποιεί τη θανατική ποινή– για την κατάργησή της το συντομότερο δυνατόν. Εκεί, η εκτέλεση εξακολουθεί να αποτελεί κρατικό μυστικό. Οι συγγενείς των καταδικασμένων σε θάνατο δεν γνωρίζουν εάν οι καταδικασμένοι είναι ακόμα ζωντανοί ή όχι, διότι οι σοροί των εκτελεσθέντων δεν αποδίδονται στους γονείς ή τα παιδιά τους.

 
  
MPphoto
 
 

  Cristian Dan Preda (PPE), γραπτώς. (RO) Αν και η εκστρατεία κατά της θανατικής ποινής αποτελεί ήδη μία από τις προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η δημιουργία της νέας Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης συνιστά καλή ευκαιρία για την επιβεβαίωση της σημασίας που αποδίδουμε στο θέμα αυτό σε κοινοτικό επίπεδο. Για να είμαστε σε θέση να διεξαγάγουμε αποτελεσματική εκστρατεία, είναι σημαντικό να γίνει διάκριση μεταξύ, αφενός, της προόδου που σημειώθηκε σε ορισμένες χώρες και, αφετέρου, της κρίσιμης κατάστασης αλλού. Επομένως, παρότι μας ανησυχεί το γεγονός ότι η θανατική ποινή εξακολουθεί να εφαρμόζεται στις ΗΠΑ, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι έχει σημειωθεί μείωση του αριθμού εκτελέσεων της τάξης του 60% στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας. Από την άλλη πλευρά, πρέπει να καταδικάσουμε έντονα την κινεζική κυβέρνηση, η οποία έχει σε εκτελέσεις περισσότερων ανθρώπων το 2009 από ό,τι ο υπόλοιπος κόσμος συνολικά. Αποδοκιμάζω εντόνως το γεγονός ότι, ενώ το 2009 σηματοδοτεί το πρώτο έτος στη σύγχρονη ιστορία κατά το οποίο δεν καταδικάστηκε ούτε ένα άτομο σε θάνατο στην Ευρώπη, οι αρχές της Λευκορωσίας καταδίκασαν δύο ανθρώπους σε θάνατο και είναι πιθανόν να τους εκτελέσουν κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους. Εν κατακλείδι, πιστεύω, όπως και ο Πρόεδρος κ. Buzek, ότι η θανατική ποινή δεν μπορεί να θεωρηθεί σε καμία περίπτωση πράξη δικαιοσύνης.

 
  
MPphoto
 
 

  Joanna Senyszyn (S&D), γραπτώς.(PL) Η χρήση της θανατικής ποινής βασίζεται στην εσφαλμένη πεποίθηση ότι η αυστηρότητα της ποινής αποτρέπει άλλους από τη διάπραξη εγκλημάτων. Στην πραγματικότητα, δεν καθορίζει η αυστηρότητα της ποινής τη σημασία της στην πρόληψη, αλλά το αναπόφευκτο του χαρακτήρα της. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να διαθέτουμε αποτελεσματικό σύστημα για τη σύλληψη και τη δίωξη των εγκληματιών. Είναι σημαντικό όσοι παραβιάζουν τον νόμο να γνωρίζουν ότι θα συλληφθούν και θα τιμωρηθούν.

Το 2009, ο μεγαλύτερος αριθμός εκτελέσεων πραγματοποιήθηκαν στην Κίνα, το Ιράν, τη Σαουδική Αραβία, τη Βόρεια Κορέα και τις ΗΠΑ. Δεν έχει παρατηρηθεί ότι η χρήση της θανατικής ποινής μειώνει την εμφάνιση των πλέον σοβαρών εγκλημάτων. Για τον λόγο αυτόν, κατά την κοινωνική τους εξέλιξη, οι πολιτισμένες χώρες εγκατέλειψαν τη χρήση της θανατικής ποινής, αφού είχαν εγκαταλείψει προηγουμένως συγκεκριμένες μορφές της, όπως ο τροχός, ο διαμελισμός από άλογα, η καύση στην πυρά και ο ανασκολοπισμός. Και τούτο διότι πρόκειται για πρακτικές οι οποίες απελευθερώνουν τα πλέον χυδαία ένστικτα και αποκτηνώνουν την κοινωνία.

Στην Πολωνία, η επαναφορά της θανατικής ποινής υποστηρίζεται από δεξιά συντηρητικά κόμματα, τα οποία εξισώνουν την κυβέρνηση με τον εκφοβισμό της κοινωνίας. Τέτοιες μέθοδοι προκαλούν φόβο στην κοινωνία και αβεβαιότητα για το μέλλον, και αυτό, με τη σειρά του, οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερη βιαιότητα και εγκληματικότητα. Ως εκ τούτου, η θανατική ποινή επιφέρει αντίθετα αποτελέσματα από τα επιδιωκόμενα. Είναι, συνεπώς, απαραίτητο να εκπαιδεύσουμε τους ανθρώπους σωστά ως προς το ζήτημα αυτό και να βοηθήσουμε την κοινωνία να συνειδητοποιήσει ότι η θανατική ποινή δεν αποτελεί λύση για τα πλέον σοβαρά εγκλήματα.

 
  
MPphoto
 
 

  Csaba Sógor (PPE), γραπτώς.(HU) Η θανατική ποινή έχει τεθεί εκτός νόμου στα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης και, συνακολούθως, και στα 27 κράτη μέλη της ΕΕ∙ εξακολουθεί όμως να αποτελεί συνήθη πρακτική σε πολλές χώρες του κόσμου. Το λυπηρό είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις η απόφαση της θανατικής ποινής δεν εκδίδεται για κοινά ποινικά αδικήματα, αλλά για τη συνεπή και θαρραλέα έκφραση των πολιτικών ή θρησκευτικών απόψεων ή για παραβιάσεις των πολιτιστικών εθίμων. Η Ευρώπη έχει πλέον αναγνωρίσει ότι δεν μπορεί να θεσπίζει νόμους που επιτρέπουν τον τερματισμό της ανθρώπινης ζωής με βίαια μέσα. Είναι πλέον καιρός να υποστηρίξει σθεναρά τη συνετή αυτή κρίση και να την επεκτείνει στις χώρες του κόσμου που δεν λειτουργούν επί του παρόντος με το ίδιο σκεπτικό. Η πολιτιστική πολυμορφία και οι διαφορετικές κοσμοθεωρίες αποτελούν πηγή πλούτου για τον ανθρώπινο πολιτισμό, κανένας νόμος όμως δεν μπορεί να δικαιολογήσει την πρακτική της θανατικής ποινής.

 
  
MPphoto
 
 

  Róża Gräfin von Thun und Hohenstein (PPE), γραπτώς. (PL) Δυστυχώς, «ο άνθρωπος δεν είναι όμορφο ζώο», αν μου επιτρέπεται να παραθέσω τη ρήση της μεγάλης πολωνής φιλοσόφου Barbara Skarga. Υπάρχουν πολλοί ανάμεσά μας, πολίτες των ελεύθερων και δημοκρατικών κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι είναι υποστηρικτές της θανατικής ποινής. Τούτο είναι τρομακτικό μεν, πλην όμως αληθινό.

Ευτυχώς, η θανατική ποινή δεν περιλαμβάνεται στη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και καμία κυβέρνηση της Ένωσης, ούτε καν η πιο λαϊκιστική, δεν μπορεί να την θεσπίσει. Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση, με τις αξίες της και τον τρόπο που τις στηρίζει, πρέπει να επεκτείνει την επιρροή της σε άλλες χώρες, όπως άλλωστε επιθυμεί πράγματι να το πράξει. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να δράσουμε σε παγκόσμιο επίπεδο. Ίσως η παγκόσμια ημέρα κατά της θανατικής ποινής, την οποία πρότεινε η βελγική Προεδρία, να αποτελεί ένα βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση. Ελπίζω ότι θα επικεντρώσει την προσοχή μας στο σημαντικό αυτό θέμα και θα ενισχύσει τον σεβασμό για κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, αλλά και ότι θα ενισχύσει την ευθύνη μας για τα πρότυπα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και στις περιοχές του πλανήτη όπου χρησιμοποιείται η θανατική ποινή.

 
  
MPphoto
 
 

  Zbigniew Ziobro (ECR), γραπτώς.(PL) Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέσπισε την απαγόρευση της χρήσης της θανατικής ποινής. Αυτό είναι το τελικό αποτέλεσμα μιας διαδικασίας η οποία εξελίσσεται στις χώρες της Ευρώπης, αν και η ήπειρος έχει ακόμα πολλούς υποστηρικτές της θανατικής ποινής. Θεωρώ ότι δεν είναι αρμόδιο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να λάβει θέση σχετικά με το αποτρεπτικό αποτέλεσμα της θανατικής ποινής, ιδιαίτερα επειδή πολλές μελέτες που έχουν διεξαχθεί πρόσφατα, κυρίως σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ, καταδεικνύουν ότι η θανατική ποινή δεν δρα αποτρεπτικά. Δική μας αρμοδιότητα είναι να μεριμνήσουμε για την ασφάλεια των κοινωνιών μας.

Όσον αφορά την ισχύουσα επί του παρόντος νομοθεσία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι, όπως ακριβώς ζητούμε τον σεβασμό προς τις αποφάσεις μας, έτσι πρέπει να σεβόμαστε τις απόψεις που διατυπώνονται σε άλλες δημοκρατικές κοινωνίες και να μην επιβάλλουμε το όραμά μας για τη δικαιοσύνη στις εν λόγω κοινωνίες. Οι κοινωνίες των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας έχουν το δικαίωμα να διαμορφώνουν τέτοιους νόμους κατά το δοκούν. Εμείς, όμως, στην Ευρώπη, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η αποκήρυξη της θανατικής ποινής δεν μπορεί να σημαίνει ανοχή προς το πλέον αποτρόπαιο όλων των εγκλημάτων, το έγκλημα της δολοφονίας – στις περιπτώσεις αυτές, χρειαζόμαστε αυστηρές ποινές οι οποίες είναι αποτρεπτικές και απομονώνουν τον δράστη, όπως η ποινή της ισόβιας κάθειρξης χωρίς τη δυνατότητα αποφυλάκισης υπό όρους. Διότι εάν θέλουμε να ζούμε σε ασφαλή κοινωνία, πρέπει να διαθέτουμε αυστηρούς νόμους έναντι όσων παραβιάζουν το θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου –το δικαίωμα στη ζωή– και οι οποίοι, επιπλέον, είναι συχνά διατεθειμένοι να το παραβιάσουν εκ νέου και να δολοφονήσουν αθώους ανθρώπους.

 
  
MPphoto
 
 

  Jarosław Leszek Wałęsa (PPE), γραπτώς.(EN) Εντείνοντας τις προσπάθειές μας για την πλήρη κατάργηση της πρακτικής της θανατικής ποινής, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχουν 58 χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο που εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τη θανατική ποινή κατά την επιβολή ποινών σε ποινικές υποθέσεις και μερικές ακόμα που την χρησιμοποιούν σε ειδικές περιστάσεις, όπως στην έκδοση καταδικαστικών αποφάσεων εν καιρώ πολέμου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, στο σύνολό της, έχει εργαστεί επιμελώς για την κατάργηση της απάνθρωπης αυτής πρακτικής, και οι συνεχείς μας προσπάθειες θα αποδώσουν σπουδαία οφέλη. Απομένει, ωστόσο, να γίνουν πολλά ακόμα· έχουμε ευρωπαίους γείτονες οι οποίοι δεν έχουν καταργήσει πλήρως την πρακτική αυτή, και η συνέχιση των προσπαθειών μας προς την κατεύθυνση της πλήρους κατάργησης πρέπει να παραμείνει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός μας. Έχω την πεποίθηση ότι, με συνεχή επικοινωνία και αποφασιστικότητα, οι προσπάθειές μας θα στεφθούν με επιτυχία. Αν και είναι σαφές ότι η εν λόγω πρακτική παραβιάζει τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, πολλοί πολιτισμοί σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν νόμους που βασίζονται σε άλλους παράγοντες όπως η θρησκεία, η παράδοση και ο έλεγχος. Οι παράγοντες αυτοί καθιστούν ολοένα δυσχερέστερη την κατάργηση της θανατικής ποινής, είναι όμως καθήκον μας, όχι μόνο ως βουλευτών του Κοινοβουλίου, αλλά και ως μελών του ανθρώπινου γένους, να συνεχίσουμε τις ακαταπόνητες προσπάθειές μας για τον τερματισμό της εν λόγω πρακτικής.

 
  

(1)Βλ. συνοπτικά πρακτικά.

Τελευταία ενημέρωση: 27 Ιανουαρίου 2011Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου