Presidente. − L'ordine del giorno reca la relazione di Lena Kolarska-Bobińska, a nome della commissione per l'industria, la ricerca e l'energia, su "Verso una nuova strategia energetica per l'Europa 2011-2020" (2010/2108(INI) (A7-0313/2010).

  Lena Kolarska-Bobińska, sprawozdawca. − Panie Przewodniczący! Panie Komisarzu! Ostatnio dużo dyskutujemy o zmianach instytucjonalnych, jakie wynikają z traktatu lizbońskiego: o służbie działań zewnętrznych czy też o procedurach pracy nad budżetem, ale traktat lizboński odnosi się także do polityk unijnych. Dzisiaj debatujemy o pierwszej po Lizbonie strategii energetycznej przygotowanej przez Komisję na lata 2011-2020.

Należy podkreślić, że zarówno ona, jak i sprawozdanie Parlamentu odzwierciedlają ducha traktatu lizbońskiego, wyrażaną tam solidarność energetyczną i dbałość o bezpieczeństwo i dostawy energii. Strategia Komisji i sprawozdanie Parlamentu kładą też nacisk na wzmocnienie polityki energetycznej, na jej europeizację. Możemy to osiągnąć podejmując pewne działania.

Po pierwsze, musimy pilnie wdrożyć aktualną europejską legislację energetyczną w państwach członkowskich. Dlatego też w pełni wspieramy Komisję w twardych krokach wobec rządów i firm, które zaniedbują swoje działania w tym zakresie. Po drugie, aby nasze wspólne cele były realizowane, musi dobrze działać wspólny rynek w dziedzinie energii. Dotyczy to również europejskiego rynku energii odnawialnej, który trzeba zbudować. Aby osiągnąć nasze cele, konieczne jest więc rozszerzenie i modernizacja ogólnoeuropejskiej i transgranicznej infrastruktury energetycznej. Często sprzeciwiają się temu monopoliści i chroniące je rządy. Jednak bez paneuropejskiej sieci kluczowe cele Unii Europejskiej będą niezrealizowane.

Do pokonania są tutaj dwie główne przeszkody: administracyjna i finansowa. W kwestiach administracyjnych potrzebujemy przede wszystkim ustalenia jasnych priorytetów i zasad wyboru kluczowych projektów. Bez tych kryteriów i klarownych zasad wybór projektu będzie wzbudzał dużo konfliktów i tarć, będzie budził podejrzenia zamiast nadziei. Na poziomie narodowym natomiast niezbędne są działania regulacyjne, w szczególności w kontekście projektów transgranicznych.

Przejdźmy teraz do najważniejszego problemu – finansowania infrastruktury. Wiemy, jakie napięcia towarzyszą obecnie zatwierdzaniu budżetu na przyszły rok, ale jeszcze większe będą dotyczyły finansowej perspektywy po 2013 roku. Jednak wydatki, które zaplanujemy, muszą odzwierciedlać cele polityczne Unii Europejskiej, czyli bezpieczeństwo energetyczne obywateli. Będziemy też musieli znaleźć nowe sposoby, aby firmy i banki inwestowały własne środki. Mówimy o tym w sprawozdaniu.

Polityka energetyczna jest dzisiaj coraz bardziej powiązana z polityką zagraniczną Unii Europejskiej. Nasze stosunki z zewnętrznymi partnerami energetycznymi powinny być kształtowane przez zasady rynku wewnętrznego Europy. Firmy zagraniczne wkraczające na rynek europejski muszą działać w sposób przejrzysty i zgodny z prawem, być zarządzane na podstawie przejrzystych porozumień. Dotyczy to zarówno rurociągów, które powstaną w przyszłości, jak i tych budowanych obecnie.

Szanowny Panie Komisarzu! Doceniam pomoc, jakiej udzielił Pan Polsce w naszych negocjacjach z Rosją dotyczących gazociągu jamalskiego. Chciałabym jednak zobaczyć podobne działania względem innych rurociągów, łącznie z Nord Streamem. Pragnę podkreślić, że przejrzystość musi dotyczyć wszystkich obecnych i przyszłych projektów, a nie tylko niektórych.

Podsumowując, Panie Przewodniczący, Unia potrzebuje długoterminowej wizji polityki energetycznej. Potrzebujemy europejskiej wspólnoty energetycznej. Jeśli Komisja chce przyśpieszyć działania ze strony przedsiębiorstw i państw członkowskich, to sama musi być wiarygodna i rzeczywiście wprowadzać w życie tę bardzo dobrą strategię, a także pakiet infrastrukturalny. W przyszłości Parlament Europejski będzie chciał kontrolować implementację tej strategii. Ma ona bowiem kształtować rzeczywistość, a nie być tylko przejawem naszego życzeniowego myślenia.

Na koniec, bardzo ważne jest podejście państw członkowskich do celów zawartych w strategii Komisji Europejskiej oraz w moim sprawozdaniu. Czy będą one gotowe ograniczyć interesy narodowe na rzecz wspólnego, europejskiego dobra? Czy przeciwstawią się działalności dużych grup interesu i wezmą pod uwagę bezpieczeństwo i dobro konsumentów? My, jako parlamentarzyści, nalegajmy na to. Gratuluję Panu strategii energetycznej na następnych 10 lat.

  Günther Oettinger, Mitglied der Kommission. − Herr Präsident, meine sehr verehrten Damen und Herren Abgeordnete! Ich will eingangs sagen, dass ich beeindruckt bin ob der Vielzahl und der Qualität Ihrer Überlegungen, kritischen Anmerkungen und konstruktiven Beiträge zu dem, was als Entwurf für eine Energiestrategie für den Zeitraum 2011 bis 2020 von der Kommission vorgelegt worden ist. Ich danke Ihnen, Frau Kolarska-Bobińska, für die Moderation, für eine kluge Zusammenführung der Abgeordnetenbeiträge und für die Prioritätenbildung, die mir persönlich wichtig ist. Gern werden wir Ihren Bericht in die Arbeit der nächsten Wochen einbeziehen, denn wir stehen vor arbeitsreichen Wochen in Sachen Energiepolitik. Der Energierat am 3. Dezember und dann die einmalige Chance, dass die Staats- und Regierungschefs sich am 4. Februar um Energie kümmern wollen, bringen uns für unsere gemeinsamen Ziele und für unsere Europäisierung der Energiepolitik Rückenwind. Das Parlament ist dabei ein entscheidender Partner für mich.

Wir haben eine Ausgangslage, die durchaus als schwierig bezeichnet werden kann. Wir haben einen noch immer nicht vollendeten Binnenmarkt. Seit 12 Jahren ist er Gesetz für Strom und Gas, aber er ist nicht wirklich Realität. Wir haben weiter Teilmärkte, Gebietsgrenzen und müssen alles tun, dass in den nächsten fünf Jahren der Binnenmarkt für Wirtschaft und Verbraucher mit dem Ziel von mehr Wettbewerb und Transparenz auch umgesetzt werden kann.

Wir haben zweitens einen eklatanten Mangel an Infrastrukturen. Wenn Sie sehen, welche Grundlagen des Binnenmarkts für andere Produkte, Dienstleistungen, Waren und Güter, die bestehen – Straßen, Schienenwege, Luftstraßen, Flughäfen, die digitale Welt, Wasserstraßen – dann sind wir beim Transport von energetischen Medien, namentlich von Gas und Strom, für unsere europäischen Ziele in der Energiepolitik, nämlich Stärkung der Versorgungssicherheit, der Solidarität, des Wettbewerbs und der Verbraucherinteressen, mit unserer Infrastruktur noch weit von dem entfernt, was wir benötigen. Wir müssen in den nächsten beiden Jahrzehnten nachholen, was in den zwei letzten Jahrhunderten für Straße und Schiene und in den letzten zehn Jahren für die digitale Welt aufgebaut worden ist. Dies hat mit Akzeptanz in der Bevölkerung und Transparenz zu tun. Wir brauchen Transparenz, damit wir mehr Akzeptanz erreichen für den Bau von Infrastrukturen für Strom und für Gas, und wir brauchen die entsprechenden Finanzmittel, die zuallererst der Verbraucher über den Energiepreis zu bezahlen hat, die aber dort, wo europäische Interessen bestehen, auch eine öffentliche Verantwortung für den europäischen Haushalt sind.

Drittens: Wir haben ein weitgehend ungenütztes Potenzial im Bereich der Energieeffizienz. Wer so wie wir von Importen abhängig ist und zugleich das Thema Nachhaltigkeit, Klimaschutz und Umweltschutz voranbringen will, der muss gegen Energieverschwendung und Pionier bei der Zielgenauigkeit des Energieeinsatzes, beim Energiesparen und bei höherer Energieeffizienz im öffentlichen, industriellen und privaten Sektor sein. Deswegen wird die Energieeffizienz der nächste Tagesordnungspunkt für uns beide sein. Ich erwarte mit großem Interesse den Initiativbericht des Parlaments, der ja auf der Zielgerade ist, um auf dessen Grundlage unsere Strategie für die Energieeffizienz im Frühjahr nächsten Jahres der Öffentlichkeit und Ihnen und dem Rat vorzulegen.

Ein weiterer Teil unserer Strategie ist das Thema bezahlbare Energie. Die belgische Ratspräsidentschaft weist zu Recht darauf hin, dass namentlich Strom auch zu einer Spaltung der Gesellschaft führen kann, indem Energie teurer wird und damit nicht mehr für alle verfügbar ist. Das heißt, wir müssen die Versorgungssicherheit um den Bereich bezahlbare Energie für Industrie und Arbeitsplätze und für Privathaushalte in unseren Strategien erweitern. Die Forschung kommt hinzu. Europa kann sich nicht um alles kümmern, aber die Energieforschung kann ein Schwerpunkt der europäischen Haushalte der nächsten Jahre und einer Partnerschaft zwischen der öffentlichen Hand und der forschenden Wirtschaft sein.

Und dann das Thema der externen Beziehungen, die äußere Dimension: Frau Kolarska-Bobińska hat uns schon darauf hingewiesen. Wir brauchen eine gemeinsam abgestimmte europäische Strategie in der Energieaußenpolitik, wenn es um die großen Interessen Europas geht. Wir sind noch immer der größte Energieverbrauchsmarkt, vor China, vor den USA. Wenn wir unsere Einkaufsmacht, unsere Strategien für die Infrastruktur bündeln, dann haben wir Autorität. Wenn der alte Leitsatz divide et impera gilt, haben die anderen gegen uns ein leichteres Spiel. Das wollen wir nicht. In diesem Sinne vielen Dank für Ihre vielfältigen und klugen Beiträge und Ihren Bericht. Er wird mir eine Leitschnur für die weitere Arbeit an unserer Strategie auf dem Weg zum Europäischen Rat sein.

(Beifall)

  Pilar del Castillo Vera, en nombre del Grupo PPE. – Señor Presidente, señor Comisario, quiero comenzar felicitando a la ponente, que ha hecho un trabajo excelente. El informe que nos presenta es, desde luego, tan ambicioso como extenso y es fruto –tengo que decirlo– de una ardua y exitosa negociación que condujo a que en la Comisión de Industria, Investigación y Energía se aprobara prácticamente por unanimidad.

Continuando con el tema, me gustaría señalar algo que todos sabemos, pero que no está de más: la situación energética europea no es exactamente óptima. No solo dependemos cada vez más de las importaciones energéticas, que obtenemos fuera de nuestro territorio, sino que, además, tenemos que hacer frente a las grandes inversiones que requieren nuestras infraestructuras energéticas en este momento en el que Europa sigue sufriendo las consecuencias de la crisis. Y todo esto en el trasfondo de que no hemos logrado todavía aplicar nuestra propia legislación en materia energética.

Ahora bien, en esta legislatura contamos con un instrumento con el que no contábamos en la anterior. El Tratado de Lisboa no solo proporciona una serie de objetivos claros como el mercado interior de la energía, la seguridad de suministros, la eficiencia energética y la promoción de las redes energéticas, sino que, además, dota a la Unión Europea de un marco legal y un fundamento jurídico sólido –el artículo 194– para actuar en el ámbito de la política energética.

Dentro de este nuevo contexto que estamos debatiendo, pido el apoyo de todos mis colegas para este informe que nos propone una serie de medidas encaminadas a garantizar el abastecimiento energético, la plena implementación de la legislación y los programas ya existentes, y destaca la necesidad de invertir en investigación, promueve el desarrollo de las redes, de los grids energéticos paneuropeos, y da el protagonismo que se merece a la creación del mercado interior energético.

Muchas gracias y les solicito mañana el apoyo de todos para este informe.

  Marita Ulvskog, för S&D-gruppen. – Herr talman! Jag vill först av allt tacka föredraganden Lena Kolarska-Bobińska för ett mycket gott och öppet samarbete. Det viktiga för mig som socialdemokrat har varit att verka för en strategi för energipolitiken och energiförsörjningen, där konsumentperspektivet är tydligt, där det därmed finns en transparens också på den marknad där energi handlas, och där klimatkrisen får konsekvenser för våra beslut om omställning till förnybara, hållbara och säkra energikällor och energisystem. I fråga om detta har vi också haft en viss framgång, vilket vi är glada för. Det har blivit bättre och tydligare skrivningar när det gäller konsumenternas rätt och, precis som kommissionären säger, när det gäller rätten att köpa energi till vettiga priser, så att hushållen klarar den utgiften. Det måste göras något åt energifattigdomen. Det har också blivit tydligare skrivningar när det gäller klimatfrågan, även om det finns en hel del kvar att göra vad gäller det.

Jag ser det också som viktigt att medlemsländernas ansvar för exempelvis energimixen tydligt markeras i strategin. Den största besvikelsen är att bindande mål för energibesparingar och effektivisering saknas i betänkandet – det är synd. Medlemsstaterna uppnår förmodligen inte 20-procentsmålet, vilket är ett mycket stort misslyckande med våra mått mätt. Energibesparingar är nämligen ett av de bästa sätten att minska importberoende, stärka konkurrenskraften och skapa sysselsättning. I fråga om detta kommer vi tillbaka igen från parlamentet i ett annat sammanhang, och då hoppas vi på starkt stöd från hela denna kammare liksom från kommissionens sida.

  Jens Rohde, on behalf of the ALDE Group. – Mr President, first of all let me thank and congratulate Ms Kolarska-Bobinska for an excellent report and then let me start with a little story from the real world. Ten years ago China did not produce one single windmill; today China houses one of the world’s top ten wind-energy companies. In two years they expect to have two companies in the top five. Ten years ago there was nothing. Today China represents 50% of global windmill production. China is moving and they move fast.

In this light, I am sorry to say, the Commission’s new energy strategy is discouraging in its lack of ambition for a greener future. We need an ambitious energy strategy for Europe, not only in a COP-16 resolution that nobody reads anyway. We need to implement ambitious, concrete policy targets in Europe. ‘When the time is right we can get ambitious’ seems to be the strategy of the Council and Commission. Well, the time is right and we cannot sit back and relax and wait for some grand international binding agreement before we act.

For an energy strategy to deliver on climate, on growth, on jobs, we need a much more ambitious and market-based approach so that we can use the market mechanism to our advantage. It is up to ourselves to create a drive in the market, to show the pioneers where we want to go so that they can take us there. That is why ALDE is calling for the EU to move to a 30% CO2 reduction target. The carbon market, the main mechanism for our CO2 reductions and green investments, does not work. It is flooded with quotas and the price is too low, so there are no incentives to invest in green technologies. We believe that the EU needs to make this move for the sake of our economic growth, climate and energy security. Come on Europe, come on Commission; let’s walk the talk.

(Applause)

  Claude Turmes, on behalf of the Verts/ALE Group. – Mr President, I would firstly like to give my thanks, and those of my group, for the work achieved by Lena Kolarska-Bobińska, as well as by all the shadows. It was probably not easy to get us all together – like herding sheep – but you did.

My first message is, ‘implement, implement, implement’. We do not need a new energy policy. We have to implement the climate package, the third internal market package and the security of gas supply. Then we have to add targeted policies to that. You mentioned energy efficiency. That is crucial and we await Mr Bendtsen’s report, which will go into more detail on that.

The second concerns the internal market. Commissioner, I think you have done an excellent job on the infrastructure package, but I hope there will be no relaxation, in a certain sense, on competition policy. We have a good record over the last five years in going against market domination and this must be a key focus of our European energy policy.

Regarding renewables, our report is much more outspoken and your EU strategy and the Energy 2020 strategy are very vague. Jens Rohde is right. Renewables will make up 70% of all power investments in Europe over the next ten years. Renewable technology is our biggest export market in all energy technologies. I do not think that it sends the right message to dilute renewables in the EU 2020 Strategy. We would need a specific chapter for what will be the biggest investments of the next ten years.

In our report we are also much more cautious about reopening the discussion about national fit-in systems and other systems. Governments want national support schemes and we should not confuse this debate by reopening that one.

Gas will be important, as will oil in the future. I have two concrete questions for you. One is to ask how you see the gas market in the power sector for the next decade. Secondly, at your press conference you were very clear about peak oil and also the risk of reaching USD 200 a barrel, so how does this link in with the transport policy at Commission level?

  Konrad Szymański, w imieniu grupy ECR. – Panie Przewodniczący! Ja oczywiście przyłączam się do tych podziękowań wobec sprawozdawczyni za bardzo dobrą współpracę przy przygotowaniu tego bardzo trudnego sprawozdania. Sprawozdanie podkreśla wszystkie najważniejsze wyzwania, które stoją przed europejską polityką energetyczną. Myślę, że przede wszystkim Unia musi sobie poradzić z antyrynkowymi klauzulami w umowach z krajami trzecimi. To jest jedna z największych przeszkód.

W szczególności Rosja narzuca ograniczenia w dostępie do gazociągów, a także zakazuje reeksportu, ograniczając prawo własności europejskich firm w stosunku do już zakupionego gazu. Tak było w przypadku polskiego kontraktu, dobrze znanego komisarzowi Oettingerowi. Sensem polityki rosyjskiej jest utrzymanie monopolu na rynku gazowym tak długo, jak się da. Ten monopol Gazpromu w Europie Środkowej jest utrzymywany kosztem wspólnego rynku, kosztem konkurencji, w końcu kosztem praw konsumentów. W takich przypadkach Unia musi reagować bardzo zdecydowanie, nie wykluczając czynnika dyplomatycznego i roli dla Wysokiego Przedstawiciela ds. Polityki Zagranicznej. Inaczej nasza reakcja będzie po prostu niesymetryczna.

Unijna dyplomacja w ogóle powinna więcej wagi poświęcać zagadnieniom surowcowym. To jest rosnący temat i duże wyzwanie dla naszych służb, biorąc pod uwagę kompetencje w zakresie polityki handlowej Unii. Powinniśmy w naszej polityce energetycznej z całą pewnością udzielić wszelkiego poparcia dla nowoczesnych technologii, dla instalacji gazu skroplonego, dla geotermii, dla gazu łupkowego. Dopóki nie zapewnimy bezpieczeństwa i dywersyfikacji dostaw gazu, nie możemy sobie pozwolić na zbyt raptowne odchodzenie od węgla. Inaczej tylko pogłębimy zależność surowcową, w szczególności w Europie Środkowej, gdzie węgiel odgrywa wciąż niezwykle istotną rolę.

I ostatnia rzecz: myślę, że warto odnotować pewien problem instytucjonalny. Wszystkie te sprawy, o których mówi sprawozdanie pani Kolarskiej-Bobińskiej, zostały bardzo słabo odnotowane w komunikacie Komisji Europejskiej, który powstawał najwyraźniej bez uwzględnienia stanowiska Parlamentu. To jest bardzo zły zbieg okoliczności, ten proces szedł bardzo niedobrze. Myślę, że nie powinniśmy tak postępować.

  Νίκη Τζαβέλα, εξ ονόματος της ομάδας EFD. – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ την κ. Bobińska για την επίπονη και εξαιρετική δουλειά την οποία έκανε. Και επειδή ακούστηκαν αρκετά εδώ φιλόδοξοι στόχοι - και ο συνάδελφος ο κ. Turmes αναφέρθηκε επανειλημμένα στην εφαρμογή-, θα ήθελα όλοι να συγχαρούμε και την Επιτροπή για την τελευταία ανακοίνωση που εξέδωσε το Νοέμβριο επί θεμάτων ενεργειακής στρατηγικής. Είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε ρεαλισμό να διακατέχει μια στρατηγική. Η Επιτροπή αναφέρεται συγκεκριμένα και ξεκάθαρα στις δυσκολίες, τις οριοθετεί και υποδεικνύει ποιες είναι αυτές οι δυσκολίες και ποια είναι τα χάσματα τα οποία θα μας δυσκολέψουν για να υλοποιήσουμε τους στόχους τους οποίους έχουμε θέσει.

Επειδή λοιπόν, κ. Επίτροπε, με ρεαλισμό μας θέτετε τη στρατηγική πολιτική της ενέργειας - και πράγματι το επικροτώ αυτό - θα ήθελα να σας προτείνω μια πρακτική και ρεαλιστική λύση όσον αφορά το Νότιο Διάδρομο. Έχουμε δύο μικρούς αγωγούς: τον ITGI και τον TAP. Είναι έτοιμοι, είναι ώριμοι. Μπορείτε να προχωρήσετε. Ο Nabucco, επειδή είναι μεγάλος, είναι πολύπλοκος και μπορεί να καθυστερήσει. Προχωρήστε λοιπόν τους δύο μικρούς αγωγούς.

  Димитър Стоянов (NI). - Искам да изкажа своята подкрепа за направения доклад, особено в неговата последна част, която призовава интересът на гражданите да бъде слаган пред политическите аргументи.

Защото има един много прост пример. В момента се разработват два големи проекта: "Южен поток" и "Набуко". В България има някои радикални фактори, които казват, че тези проекти са несъвместими един с друг. Едва ли не или "Южен поток", или "Набуко". Аз мисля, че конкуренцията между тези два проекта е единственият възможен начин да се осигури сигурна и евтина енергия за европейските граждани.

Друг много важен въпрос, който в никакъв случай не трябва да бъде пренебрегван, е ядрената енергетика и нейното развитие, по отношение на политизирането на този въпрос. Защото решението да бъдат затворени реакторите на българската електроцентрала в Козлодуй беше политическо. И сега, вместо те да генерират милиарди евро, част от които да влизат и в европейския бюджет, страните-членки трябва да изплащат компенсации за това, че политическото решение беше тези реактори да бъдат затворени.

Освен това, напоследък забелязваме една истерия по въпроса с ядрените електроцентрали и аз бих искал да ви призова да се противопоставим на такива партизанстващи организации, които прилагат партизански мерки, за да се противопоставят на този въпрос; най-вече защото те не предлагат никаква алтернатива. А ядрената енергетика е тази, която може също да осигурява сигурна, евтина енергия.

  Herbert Reul (PPE). - Herr Präsident, Herr Kommissar, liebe Kolleginnen und Kollegen! Auch ich möchte mich bei der Kollegin Kolarska-Bobińska für ihre sehr gute, intensive Arbeit bedanken. Und weil ich mich bedanke, stimme ich dem Bericht auch zu, im Gegensatz zu einigen Kolleginnen und Kollegen, die ihn loben, aber mit einigen zentralen Änderungsanträgen morgen versuchen werden, einige Passagen radikal zu ändern. Deshalb will ich auf die mehrmals vorgetragene Forderung eingehen, wir müssten ehrgeiziger sein. Ich bin mir nicht sicher, ob das, was da vorgetragen wird, ehrgeizig ist oder ob das nicht überzogen ist.

Ich bin der Kollegin sehr dankbar, dass sie eine realistische Politik vorgelegt hat, weil das in Zeiten einer Wirtschafts- und Finanzkrise von uns verlangt wird. Nicht neue Träume auspacken, sondern etwas vorlegen, bei dem wir dann in ein, zwei, drei oder vier Jahren auch beweisen können, dass wir es hinbekommen haben.

Ich bin ihr sehr dankbar, dass sie auf die Bedeutung des Energiemix und auf die Verantwortung der Mitgliedstaaten hingewiesen hat, die dann selber entscheiden, was sie wollen. Wir werden ihnen nicht vorschreiben, es gibt nur eine einzige Perspektive und die heißt erneuerbare Energien. Die Perspektive heißt erneuerbare Energien, Kohle, Öl, Gas, Kernenergie und sie heißt auch Kernfusion. Bei allem, was die Kollegin aufgeschrieben hat und was wir mit großer Mehrheit unterstützt haben, würde ich mich freuen, wenn das auch erhalten bleibt.

Sie hat auf die Frage der finanziellen Verantwortung hingewiesen, auf die Notwendigkeit, Infrastruktur zu fördern und zu machen und dies nicht nur zu fordern und zu sagen: Irgendwo muss das Geld herkommen und sie hat auch auf die Verantwortung der Unternehmen hingewiesen.

Und dabei sind wir bei dem Punkt Binnenmarkt. Hier gilt es nicht, ein neues Paket und neue Gesetze zu fordern, sondern es gilt, zu fordern, dass umgesetzt und überprüft wird, und realistisch zu sein, damit das, was wir an Vorgaben gemacht haben, auch in der Wirklichkeit ankommt. Last but not least dürfen wir icht einfach draufsatteln und uns dann am Ende wundern, wenn die Energiepreise so teuer werden, dass die Bürgerinnen und Bürger das nicht mehr bezahlen können. Ist das ehrgeizig oder ist das verantwortungslos, wenn wir einfach draufsatteln, höhere Kosten haben und dann über Energiearmut bei Bürgerinnen und Bürgern klagen?

Manchmal wird die Debatte nur bei der Industrie festgemacht, aber sie wird die Bürgerinnen und Bürgern in den nächsten Monaten und Jahren voll treffen. Ich würde uns wünschen, wir würden bei mancher Debatte am Anfang überlegen, was wir am Ende anrichten.

  Teresa Riera Madurell (S&D). - Señor Presidente, señor Comisario, ante todo, mi enhorabuena a la señora Kolarska-Bobińska y también a la ponente alternativa de mi Grupo, la señora Ulvskog, así como a los demás ponentes por su buen trabajo.

Efectivamente, dado su carácter estratégico, se trata de un informe extenso que aborda de forma detallada las diferentes facetas de la política energética de la Unión y las aborda construyendo la estrategia sobre el importante conjunto de normas que hemos aprobado durante estos últimos años. En mi breve intervención quisiera subrayar dos aspectos muy importantes de este informe: las interconexiones y la fiscalidad.

En el punto en el que estamos es ya muy urgente aplicar con resolución los mecanismos legislativos y financieros que tenemos a nuestro alcance para fortalecer en tiempo útil, y esto es muy importante, aquellos eslabones débiles de las redes transeuropeas de energía.

En cuanto a la fiscalidad, considero que la eficiencia, el ahorro energético y las energías renovables necesitan, para desarrollarse a los niveles marcados, no solo de una fiscalidad impositiva específica, sino también de incentivos fiscales bajo las formas de deducciones o de exenciones que sean las más adecuadas.

  Lena Ek (ALDE). - Mr President, we have enormous problems with the energy market and the grid in Europe, not to mention that energy production is mainly based on fossil sources. If someone says implementation, implementation, implementation, I would say focus, focus, focus, and I would mention some examples.

We still lack 50% of financing for the SET-Plan. We have budget negotiations that go in a totally different direction from this energy strategy. We had to fight – excuse me, I do not want to be taken out of the Chamber – like hell for the EERP, energy efficiency and alternative fuels, and in research we have the same problem.

The same week as we are discussing what is, I admit, in part a good strategy, Commissioner, we are voting on a coal subsidy report that says that Spain subsidises coal in an uncompetitive coal market to the tune of EUR 50 000 per job, whilst the average is EUR 17 000 per job. How can we be competitive and modern if we take decisions like this? It undermines the whole strategy.

  Jaroslav Paška (EFD). - Skúsenosti z uplynulých rokov, keď prerušenie dodávok plynu z Ukrajiny či rozsiahle výpadky elektrickej energie vo viacerých krajinách Európskej únie nám ukázali, že náš energetický systém nemá dostatočné rezervy na prekonávanie krízových situácií, sa ukázalo, že dobudovanie si vyžiada rozsiahle investície, a preto bude potrebné pri rozhodovaní o jeho zmenách postupovať koordinovane a premyslene, aby sme vložené prostriedky využili čo najefektívnejšie.

Predložená správa reaguje na túto skutočnosť veľmi komplexne, keď sa zaoberá prakticky všetkými aspektmi, ktoré bude pri riešení energetických problémov treba zohľadniť. A to od legislatívnych a kompetenčných východísk cez obchodné pravidlá, modernizáciu sietí a spôsob ich financovania.

Popri zaistení bezpečnosti dodávok energií, podpore vývoja a výskumu sa nezabúda ani na potrebu väčšej energetickej efektívnosti a využitie energií z obnoviteľných zdrojov. Svojou komplexnosťou a vyváženosťou je táto správa, myslím si, dobrým východiskom pre ďalšiu prácu na zlepšení európskeho energetického systému.

  Bendt Bendtsen (PPE). - Hr. formand! Først tak til ordføreren for et flot stykke arbejde og en velafbalanceret betænkning. At der er et kraftigt stigende behov for en ny energistrategi for Europa, er der ingen tvivl om, heller ikke hos europæiske virksomheder. Vi bliver mere og mere afhængige af gas fra Rusland og olie fra Mellemøsten. Energistrategien er både blevet en del af Europas udenrigspolitik og sikkerhedspolitik og et spørgsmål om forsyningssikkerhed. Vores beslutninger i Europa er af afgørende betydning for vores konkurrenceevne. Der er behov for massive investeringer i fremtiden, så vi får et fuldt og også sammenhængende indre marked - ligesom der er behov for massive investeringer i energieffektivitet. Hvad der er sparet er også tjent. Og energieffektivitet er den billigste måde at nedbringe CO2-emissionerne på.

Jeg vil gerne sige tak til kommissær Öettinger i dag for hans bemærkninger omkring energieffektivitet. For så vidt angår energieffektivitet – uanset om målene er bindende eller ej – er jeg tilfreds med Kommissionens meddelelse, hvori der opremses en hel del områder, hvor vi kan gøre mere. Endvidere er jeg åben over for at give Kommissionen mere magt til at afvise de nationale handlingsplaner, hvis de ikke er tilstrækkelige til at nå vores 20 % målsætning i 2020.

Hertil kommer, at USA og Kina investerer massivt i områderne for energieffektivitet. Alle er klar over, at prisen på energi vil stige i fremtiden, og Europa lider i øjeblikket af manglende konkurrencekraft i en global verden. Derfor er der behov for, at vi ved hjælp af gode investeringer i energieffektivitet, infrastruktur, smarte net med mere giver vores virksomheder mulighed for at opnå større konkurrencekraft. Sidegevinsten bliver nye job, innovative virksomheder i et Europa, som i øjeblikket taber tusindvis af arbejdspladser.

  Ivari Padar (S&D). - Õnnitlen raportööri ja kolleege õnnestunud raporti puhul. Üleeuroopalise energiaturu tekkimine on kõikide eurooplaste huvides. Energiaturge avades oleme aga kahe silma vahele jätnud turgude läbipaistvuse ja terviklikkuse küsimused.

Olen mures, et olukorras, kus sadade miljardite eurode eest elektrit, gaasi ja CO2 heitmekvoote vahetab turgudel omanikku, eksisteerib järelevalves ning õigusloomes selge tühimik. Seetõttu tervitan Euroopa Komisjoni poolset algatust tühimik täita. Loodan, et komisjoni lähiajal vastuvõetav kommunikatsioon lähtub eelkõige tarbija huvidest ning paneb paika selge üleeuroopalise regulatiivse raamistiku, mis kehtestab üheselt mõistetavad reeglid ja definitsioonid vältimaks insider-tehinguid, turumanipulatsioone ning suurendamaks turgude likviidsust.

Leian, et kolmanda siseturu paketiga loodud Euroopa Liidu energiaturgude regulaator ACER peab saama selleks kohaks, kus järelevalvet teostatakse nii elektri, gaasi kui ka heitmekaubanduse üle, ning soovitan liikmesriikidel nende kolme turu järelevalve ühe regulaatori alla tuua.

  Fiona Hall (ALDE). - Mr President, I am glad the Commission’s 2020 Energy Strategy refers to the ongoing review concerning the impact of indirect land use change. It is vital the Commission meets its obligation to come forward with a proposal on this by the end of this year, both to allay widespread public concern that some biofuels currently on the market may not be producing a net reduction in greenhouse gas emissions, and also for the sake of industry which is developing innovative processes whose added value deserves to be recognised.

On that question of energy certainty, I would also ask the Commission to rethink its comments on the harmonisation of national support schemes for renewables. I am all for action at a European level when it adds value, but Member States have only recently brought out their National Renewable Energy Action Plans and are working to implement them; this would be harmonisation too far.

  Maria Da Graça Carvalho (PPE). - Senhor Presidente, Senhor Comissário, gostaria de começar por felicitar a relatora pelo excelente trabalho neste relatório. O sector da energia constitui o motor essencial do crescimento económico. A Europa tem, desde 2008, uma estratégia para a energia e o combate às alterações climáticas. É essencial implementar esta estratégia, no entanto o Tratado de Lisboa permite-nos ir mais além, abrindo o caminho para a criação de uma verdadeira comunidade da energia na Europa.

Precisamos de aprofundar o mercado interno da energia, construir e interligar redes, garantir a segurança e a solidariedade em matéria de energia e colocar o consumidor no centro das nossas preocupações. Urge aumentar o financiamento e o desenvolvimento de meios e programas para incentivar a eficiência energética. A investigação científica e a tecnologia desempenham um papel-chave para a obtenção destes objectivos.

Neste sentido, congratulo-me com o lançamento de várias iniciativas industriais europeias ao abrigo do Plano Estratégico Europeu para as Tecnologias Energéticas e apelo à Comissão que ponha em prática as restantes medidas deste plano. Também o 8.° Programa-Quadro deverá ter como prioridade a investigação e o desenvolvimento de tecnologias inovadoras na área da energia. É por isso fundamental que haja um financiamento adequado de apoio às tecnologias limpas e sustentáveis. Só assim será possível manter a competitividade da nossa indústria, promover o crescimento económico e a criação de emprego.

  Kathleen Van Brempt (S&D). - Voorzitter, het woord dat hier vandaag het meest gevallen is tot nu toe is het woord strategie. Terecht. We verwelkomen dan ook de strategie van de Commissie. Toch zijn we een beetje ontgoocheld, commissaris, over de strategie, want een goede strategie betekent een goede analyse maken, die te maken heeft met de bevoorradingsproblemen, die vooral te maken heeft met de ecologische problemen én met de sociale problemen. En vanuit die strategie stellen we dan prioriteiten. En ik hecht heel veel belang aan het woord 'prioriteit', want dat betekent dat je een rangorde maakt. Voorop in de rangorde staat energie-efficiëntie. U hebt er wel naar verwezen, maar waarom is het toch zo moeilijk, als we energie-efficiëntie zo belangrijk vinden, om doelstellingen te formuleren die we willen afdwingen in onze lidstaten. Dat is cruciaal. We weten dat het werkt, en het is een manier om te komen waar we moeten komen. Dus ik wil de commissaris vragen om deze prioriteit toch op te nemen. En als u een voorbereiding maakt voor de grote top in februari, om die ook echt voor te leggen.

  Romana Jordan Cizelj (PPE). - Spoštovani gospod komisar, danes se opredeljujemo do razvoja energetike do leta 2020, vendar je to mnogo prekratko obdobje. Postopki za umeščanje energetskih objektov v prostor trajajo več let. Tudi gradnja omrežij ter elektrarn terja svoj čas. Življenjska doba takih objektov je več desetletij. Zato investitorji potrebujejo dokaj stabilne politične smernice za mnogo daljše obdobje. Če želimo uresničiti cilje na področju podnebnih sprememb in cilje trajnostne energetike, moramo oblikovati politični okvir mnogo bolj v prihodnost. Potrebujemo strateški dokument razvoja energetike vsaj do leta 2050.

Jedrska energija je vedno bolj navzoča kot eden izmed virov energije v prihodnosti in zato želim sedaj poudariti tri naloge, ki jih vidim, da nas čakajo na evropskem nivoju v zvezi s tem. Prva naloga: z zakonodajnimi ukrepi moramo poskrbeti za varno razgradnjo jedrskih elektrarn ter odlaganje radioaktivnih odpadkov v skladu z načelom onesnaževalec plača.

Drugič, z učinkovitimi in transparentnimi postopki moramo zagotoviti gradnjo novih elektrarn v skladu z najvišjimi možnimi varnostnimi standardi. To lahko storimo z uvedbo minimalnih standardov za odobritev in potrditev zasnov novih jedrskih elektrarn. Še več, razmisliti moramo o licenciranju novih tipov jedrskih elektrarn na evropskem nivoju. Tako bi lahko izkoristili sinergijo znanja ter pomagali državam, ki jedrsko energijo šele uvajajo, in državam z objektivno manjšimi upravnimi organi.

In tretjič, v procese odločanja na jedrskem področju moramo vnesti več demokratičnosti. Jedrska energija je le eden od mnogih možnih virov energije, zato morajo biti postopki odločanja takšni, kot so za premog, obnovljive vire, plin in nafto. Evropski parlament mora dobiti pristojnosti soodločanja. Ni treba odpirati pogodbe Euratom, ampak lahko to naredimo z medinstitucionalnim dogovorom.

  Adam Gierek (S&D). - Panie Przewodniczący! Energia stanowi około 40% kosztów produkcji, zaś robocizna jedynie 15%, ale wytwarzanie surowców również wymaga energii. Od energii będzie więc zależeć konkurencyjność gospodarki. Dogmat dotyczący wpływania na globalny klimat i lansowania tzw. bezwęglowej gospodarki to nonsens. Brnięcie w „binding carbon targets” to przykłady propozycji społecznie i gospodarczo nieodpowiedzialnych, podobnie jak technologia CCS narzucona na elektrownie węglowe, a dlaczego nie na inne paliwa? Dlaczego motorem postępu nie jest efektywność?

Ostrzegam przed niezadowoleniem społecznym w związku w wywoływaniem ubóstwa energetycznego. W nowych krajach Unii energia to około 40% wydatków rodzin. Ostrzegam także przed utratą bezpieczeństwa energetycznego z powodu narzucanych regulacji prawnych, a zwłaszcza pakietu klimatyczno-energetycznego. Jeszcze jedno – dlaczego podobnie jak w przypadku miksu energetycznego kraje nie mogą same decydować o sposobie redukcji CO2 u siebie?

  Lambert van Nistelrooij (PPE). - Voorzitter, met het nieuwe Verdrag van Lissabon is energie een gedeelde verantwoordelijkheid geworden tussen de EU en de lidstaten. Het tweede energiepakket, eigenlijk onze basis hier, verdient duidelijk aanvulling en het verslag geeft daarover een goede analyse. Maar de lidstaten moeten aan de bak, met hun particuliere en openbare partijen. De operationele programma's tussen en in de lidstaten worden steeds belangrijker. De doelstellingen in percentages, zowel voor klimaat als voor energie, liggen voldoende vast. Er is geen behoefte aan nieuwe aanvullende bindende doelstellingen. Er werd al gezegd: implementatie telt, de burgers, de consumenten meenemend. En misschien is het wel zo dat de Commissie sterker moet worden in de beoordeling van die nationale programma's. En moeten we daár onze middelen, misschien eurobonds, van afhankelijk te stellen. Er zit nog steeds een leemte tussen datgene wat wordt gezegd en wordt gedaan. Twee accenten: energie-efficiëntie, een geweldige mogelijkheid. Het draagt bij tot concurrentiekracht van onze bedrijven, tot de werkgelegenheid. Denk eens aan de installatiesector en de bouwsector. Kijk ook in uw eigen land: tienduizenden banen zijn er in Duitsland mee gecreëerd. Het tweede punt: ja, inderdaad, u zei het. De infrastructuur tussen de landen, in de landen en smart grids. Daarvoor zijn die eurobonds nodig. En ik heb een vraag aan de commissaris: wordt er een voortgang gemaakt naar die eurobonds in december? We praten over nieuwe middelen, we hebben geld nodig, en ik wil graag van u horen of u daarmee inderdaad geld bij elkaar krijgt? Actie, dat hebben we nodig.

  Silvia-Adriana Ţicău (S&D). - Strategia energetică a Uniunii trebuie să se concentreze asupra eficienţei energetice, a reducerii consumului de energie primară şi a sărăciei energetice, a promovării energiei din surse regenerabile şi a securităţii energetice a Uniunii. Este însă absolut necesar ca strategia energetică a Uniunii să fie corelată şi cu politica industrială, politica de transport, politica de cercetare şi inovare şi politica privind lupta împotriva schimbărilor climatice.

Solicităm Comisiei şi statelor membre să dezvolte instrumentele financiare şi fiscale necesare pentru eficienţă energetică, în special în sectorul clădirilor, şi să acorde prioritate eficienţei energetice şi infrastructurii energetice inteligente, în viitorul cadru financiar multianual.

Uniunea trebuie să acorde o mai mare importanţă parteneriatului estic şi în special regiunii Mării Negre, regiune cu o importanţă geostrategică deosebită pentru securitatea energetică şi pentru diversificarea rutelor de aprovizionare cu energie a Uniunii.

Invităm Comisia şi statele membre să continue punerea în aplicare a proiectului european al coridorului sudic al gazelor naturale, în special al proiectului Nabucco, care ar putea îmbunătăţi în mod semnificativ siguranţa aprovizionării cu energie.

  Alajos Mészáros (PPE). - Köszönet jár ezért a munkáért Kolarska-Bobińska asszonynak és Oettinger biztos úrnak is! Nagyon fontos munka ez. A Lisszaboni Szerződéssel az uniós energiastratégia négy új pillérre épül majd a jövőben. Ezek az egységes energiapiac, a biztonságos ellátás, az energiahatékonyság, valamint az európai energiahálózatok összekapcsolása.

Amikor az új energiastratégiánkat szeretnénk megfogalmazni, szem előtt kell tartanunk néhány kihívást. Fosszilis tüzelőanyag-készleteink fokozatosan elapadnak, de újabb nyersanyaglelőhelyekkel, kutatásokkal és fejlesztésekkel növelhetjük a kiaknázható tartalékokat. A népességgel együtt nő az Európai Unió energiafüggősége. 2030-ra Európa kénytelen lesz energiaimportjának 65%-át EU-n kívüli forrásokból biztosítani. A földgázellátásban ez a szám elérheti a 80%-ot. Törekednünk kell a szállítási útvonalak és a beszerzési források további diverzifikációjára. Kulcsfontosságú lehet a működő erőművek rekonstrukciója is.

Nem elég hatalmas összegeket fordítani az elavult erőművek leszerelésére, hanem oda kell figyelni a karbantartásukra is. A tagállamoknak általánosan felül kell vizsgálniuk az atomenergiával kapcsolatos nézőpontjukat. Folytatni kell a munkát az atomenergia fejlesztése terén, mivel egyébként nem tudjuk teljesíteni a klímaváltozással kapcsolatos célkitűzéseinket. Ezen a téren egyébként is óvatosságra intenék, hogy túl ambiciózus terveinkkel ne veszélyeztessük ipari és kereskedelemi versenyképességünket. Ilyen értelemben egy kiegyensúlyozott jelentés van előttünk, amelynek felvállalásai reálisan teljesíthetők, ezért én is messzemenően támogatom.

  Mario Pirillo (S&D). - Signor Presidente, onorevoli colleghi, signor Commissario, garantire un'energia sostenibile, sicura e accessibile rappresenta sicuramente una tra le maggiori sfide dell'Europa nei prossimi anni.

Gli obiettivi programmatici dell'Europa determinano una serie di azioni che non possono essere ignorate. La piena realizzazione del mercato interno dell'energia è un obiettivo che potrà essere raggiunto solo se la vigente legislazione relativa al pacchetto energia sarà applicata da tutti gli Stati membri.

Ritengo che per il pieno raggiungimento degli obiettivi della strategia non si possa prescindere dall'investimento in infrastrutture moderne e intelligenti e soprattutto nella ricerca e nell'utilizzo di energie rinnovabili. Proprio gli investimenti, oltre a rappresentare la soluzione economicamente più vantaggiosa per ridurre la dipendenza energetica dell'UE, contribuiranno a combattere il cambiamento climatico.

ΠΡΟΕΔΡΙΑ: ΣΤΑΥΡΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΙΔΗΣ
Αντιπρόεδρος

  Hannes Swoboda (S&D). - Herr Präsident! Ich möchte der Berichterstatterin sowie den Schattenberichterstatterinnen herzlich danken und auch Ihnen, Herr Kommissar Oettinger, denn was Sie in den letzten Tagen und Wochen vorgelegt haben, ist sehr entscheidend für die Entwicklung der Europäischen Union. Dennoch bin ich der Meinung, wie Kollegin Van Brempt, Kollege Turmes und andere, dass wir noch einen Schritt weitergehen müssen, denn – wenn ich es so sagen darf – eine vernünftige, ökologische Energiepolitik ist fast wie eine Trägerrakete für ein grünes Wachstum, für grüne Arbeitsplätze.

Wir haben das gestern noch mit dem Kommissionspräsidenten diskutiert. Davon ist leider heute sehr wenig die Rede. Dabei müssen wir diese Schritte weitergehen. Natürlich ist manches in der ökologisch orientierten Energiepolitik heute noch teurer. Aber wenn man an die Umweltrentabilität denkt, was das für die europäische Industrie bedeutet, eine führende Rolle zu spielen, das ist auch für die Arbeitsplätze sehr wichtig.

Ich gebe dem Kollegen Reul Recht: Viele Energieträger brauchen wir. Vielleicht nicht alle, da sind wir in manchen Punkten unterschiedlicher Meinung. Aber wir müssen wissen, in welche Richtung Energieeffizienz, Energiesparen und erneuerbare Energien gehen, das sind die Motoren für eine zukunftsträchtige europäische Wirtschaft.

  Petru Constantin Luhan (PPE). - Problematica energetică este o prioritate majoră ce nu suportă amânare şi este important ca viitorul plan de acţiune 2011 – 2020 să contribuie semnificativ la consolidarea politicii comune a Uniunii Europene.

Avem nevoie de o cooperare strânsă, în special în domeniul infrastructurii energetice, precum şi de o finanţare europeană corespunzătoare. Consider că, pe lângă finanţarea publică şi cea comunitară, pentru a dezvolta o infrastructură strategică la nivelul Uniunii, care să antreneze extinderea şi integrarea tuturor pieţelor de energie locale, regionale şi europene, trebuie să acordăm o mai mare atenţie sectorului privat şi investiţiilor provenite de aici.

Din punctul meu de vedere, o bună modalitate o reprezintă promovarea parteneriatelor public-private, prin oferirea suportului politico-administrativ necesar, a unui anumit nivel de finanţare şi a unor garanţii publice. Astfel, vom reuşi să obţinem finanţarea atât de necesară pentru viitorul oricărei politici energetice.

  Arturs Krišjānis Kariņš (PPE). - Priekšsēdētāja kungs, komisāra kungs! Es šodien gribu īsi runāt par mūsu iedzīvotāju labklājību un salām. Parasti mēs par salām domājam labas domas, mums tur patīk braukt — saule, siltums. Dienvidu salu izolētība pat nāk salu iedzīvotāju labklājībai par labu, jo tas pievelk tūristus, bet enerģētikas jomā izolētība jeb salas statuss nāk iedzīvotājiem tieši par sliktu. Tas ir tieši tas, kas nav vajadzīgs. Kāpēc? Izolētība enerģētikas jomā nozīmē kāda monopola parasti īpašo īpatsvaru šajā tirgū, kas nozīmē iedzīvotājiem gan nedrošas piegādes, gan dārgas cenas. Šajā ziņojumā ir risinājums. Infrastruktūra, infrastruktūra, infrastruktūra! Izbūvēsim starpsavienojumus Eiropas Savienībā, lai vienotu visus kopā, lai mūsu iedzīvotājiem būtu labas cenas un piegādes drošība. Paldies!

  Francesco De Angelis (S&D). - Signor Presidente, onorevoli colleghi, voglio esprimere il mio apprezzamento per questa risoluzione, che rappresenta un ottimo lavoro per quattro motivi.

In primo luogo, ribadisce che l'efficienza e il risparmio energetico sono una priorità economicamente vantaggiosa per ridurre la dipendenza energetica dell'Europa e combattere il cambiamento climatico. In secondo luogo, pone l'accento sulle infrastrutture intelligenti. In terzo luogo, invita ad attuare pienamente la vigente legislazione europea. In quarto luogo, ambisce a realizzare una politica energetica con una dimensione internazionale forte e coerente.

Infine, voglio sottolineare l'importanza della sicurezza energetica e di investire nella ricerca, nello sviluppo e nell'innovazione per tutelare al meglio gli interessi dei consumatori, delle imprese e dei cittadini.

  Zigmantas Balčytis (S&D). - Iš tikrųjų aš manau, kad bet kuri Europos Sąjungos valstybė šiandien išgyvena patį didžiausią galvos skausmą dėl savo energetikos ir tikrai noriu pirmiausia padėkoti pranešėjai ir šešėliniams pranešėjams už tai, kad praktiškai mes visi, visų valstybių atstovai, turėjome galimybę pateikti savo pasiūlymus, ir dėl protingų kompromisų iš tikrųjų gimė labai geras dokumentas. Taip pat manau, kad ne tiek svarbu turėti ambicingus, kiek realius planus, t. y. realias infrastruktūras, jungtis, realią galimybę žmonėms pasirinkti, iš kokių energijos tiekėjų galima pirkti energiją ir, aišku, realią rinkos kainą. Jeigu mes tai pasieksime, aš manau, kad būsime atlikę labai didelį darbą. Manau, kad ateityje mes taip pat turėtume labiau kontroliuoti valstybių narių norus ir interesus, nes, jeigu kuriame bendrą energijos rinką, tie interesai turi būti suderinami. Taip pat noriu, Komisijos nary, padėkoti, kad labai laiku sureagavote į tam tikrų sutarčių pasirašymą ir kad įdiegtas solidarumo principas Europos Sąjungos mastu.

  Sonia Alfano (ALDE). - Signor Presidente, onorevoli colleghi, ho letto con attenzione la relazione e la valuto positivamente nel suo complesso. Sono rimasta però parecchio perplessa su una serie di riferimenti al futuro del carbone nella strategia europea, in particolare al paragrafo 52 in cui si chiede alla Commissione di elaborare disposizioni di legge per facilitare la costruzione di centrali elettriche a carbone.

Negli USA ormai già da alcuni anni si è avviato un movimento politico e di cittadini che ha di fatto portato a una sorta di moratoria sulla costruzione di centrali a carbone. Alla base di questa decisione, oltre alle emissioni di CO2, vi è il problema della gestione delle ceneri che contengono molte sostanze tossiche. Quindi non condivido affatto la difesa delle centrali a carbone e ricordo che il cosiddetto "carbone pulito" in molti casi è più uno slogan che una realtà.

Ho sentito inoltre alcuni colleghi difendere a spada tratta il nucleare, sia a livello di costi che di sicurezza. Chi dice così, purtroppo, dimostra di non conoscere di che cosa si sta parlando. Le alternative esistono, sono le rinnovabili, quelle vere, e l'Unione europea deve programmare il suo percorso per il prossimo decennio proprio in quella direzione.

  Oreste Rossi (EFD). - Signor Presidente, onorevoli colleghi, questa relazione offre spunti di notevole interesse in quanto, partendo dal concetto basilare che deve essere l'Europa a dotarsi di politiche energetiche comuni, analizza in modo preciso metodi e tempi.

Intervenendo personalmente al Forum per le energie, organizzato dal Presidente Buzek tra i rappresentanti dei 27 paesi UE e il nostro Parlamento, ho espresso parere favorevole a un piano energetico comune che permetta pari condizioni di accesso all'energia per i privati e per le imprese, togliendo quindi quelle differenze di costi, anche notevoli, oggi esistenti.

Spiace che in una buona relazione siano stati inseriti gli ormai immancabili richiami alle responsabilità dell'Unione europea sulla lotta ai cambiamenti climatici. Su tale questione vi sono documenti specifici e ritengo pleonastico che per accontentare alcuni estremisti verdi si continuino a inserire richiami a questo argomento.

Per quanto ci riguarda, un secondo periodo di impegno ai sensi del Protocollo di Kyoto potrà avvenire solo in un quadro globale complessivo, coinvolgente tutte le principali economie e con un accordo giuridicamente vincolante.

  Radvilė Morkūnaitė-Mikulėnienė (PPE). - Sveikinimai pranešėjai ir padėka Komisijos nariui, kuris su tokia gera valia žiūri į energetikos strategiją ir politiką. Turime ambicingus siekius sumažinti klimato kaitos procesą. Kalbant apie aplinkosaugą, energetika gali būti partneris, bet gali būti ir priešas. Europos Sąjungoje priklausome nuo iškastinio kuro, skirto energijos gavimui. Senkant jos resursams, vis labiau priklausome nuo trečiųjų šalių, todėl svarbu vystyti ne tik atsinaujinančią energetiką, bet ir investuoti į energijos vartojimo efektyvumo didinimo tyrimus. Praeitą sesiją svarstėme papildomų lėšų energetikai skyrimą pagal Europos ekonominio gaivinimo planą. Galbūt būtų tikslinga turėti galimybę paskirstyti lėšas ir iš kitų Europos Sąjungos finansinių mechanizmų, kurios būtų skirtos bendram energijos vartojimo efektyvumui. Atsinaujinanti energetika mums svarbi ne vien tik dėl klimato kaitos, bet ir dėl energetinio saugumo. Kai kurių valstybių dvišaliai susitarimai vykdant tokius projektus kaip „Nord Stream“ kelia nepasitikėjimą ne vien dėl aplinkosauginių dalykų, bet ir dėl solidarumo principų, todėl reikia skaidrumo šioje srityje.

  Elena Băsescu (PPE). - Din punctul meu de vedere, îmbunătăţirea potenţialului UE în materie de energie regenerabilă este unul dintre cele mai importante elemente ale raportului. De aceea reamintesc faptul că regiunea Dobrogea, din sud-estul României, va deveni în câţiva ani cel mai mare parc eolian din Europa. Construcţia celor 522 de turbine se va finaliza în 2011. Dobrogea va putea furniza astfel 50% din consumul la nivel naţional.

Infrastructura este un alt element esenţial pentru o piaţă energetică funcţională.

UE trebuie să aleagă între acele proiecte care-şi dovedesc eficienţa şi rentabilitatea economică. Interconectorul AGRI, una dintre primele contribuţii ale României la dezvoltarea infrastructurii energetice, prezintă costuri reduse şi constituie o alternativă.

Diversificarea surselor de aprovizionare se impune şi în sectorul petrolului. Oleoductul P8 constituie un bun exemplu în acest sens. România şi Serbia au reluat recent studiile de fezabilitate pentru construirea primului tronson Constanţa-Pancevo.

  Ioan Enciu (S&D). - Diversificarea surselor, o nouă infrastructură în energie, creşterea ponderii surselor regenerabile sunt importante pentru viitorul energetic al Uniunii. Dar, în acelaşi timp, nu trebuie să renunţăm şi la utilizarea vechilor surse de energie, desigur, îmbunătăţită prin tehnologii inovatoare, conform posibilităţilor şi necesităţilor fiecărui stat membru.

Cel mai important pentru mine, pentru cetăţenii pe care-i reprezint aici este însă faptul că trebuie să păstrăm un preţ accesibil pentru toţi consumatorii, să menţinem şi chiar să creăm noi locuri de muncă în acest domeniu.

Nu trebuie să ajungem în situaţia în care pe piaţa de energie europeană va exista surplus de energie, pentru că aceasta nu va putea fi cumpărată din cauza preţurilor ridicate.

  Κυριάκος Μαυρονικόλας (S&D). - Κύριε Πρόεδρε, θα έλεγα ότι μετά τη Συνθήκη της Λισαβόνας είναι δεδομένο ότι θα μπορέσει και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να συμβάλει στην ενεργειακή πολιτική πολύ περισσότερο.

Θα συμφωνούσα με την εισηγήτρια σε όσα ανέφερε και θα τόνιζα ότι ακόμη περισσότερο σήμερα η ενεργειακή πολιτική σχετίζεται άμεσα και έμμεσα με τη γενικότερη εξωτερική πολιτική και των κρατών και της ίδιας της Ένωσης. Θα συμφωνούσα ότι υπάρχει σήμερα η ανάγκη για απαραίτητα έργα, έργα υποδομής, όπως επίσης ότι θα πρέπει να υπάρξουν και ρυθμιστικές διατάξεις για τον τρόπο με τον οποίο γίνονται οι συμφωνίες.

Σήμερα ζητούμε καθαρές συμβάσεις, διαφάνεια και ιδιαίτερη αναφορά στις αναλώσιμες πηγές ενέργειας. Όμως προβάλλει, κύριε Επίτροπε, μπροστά μας η ανάγκη για μια κοινή αγορά ενέργειας. Αυτό θα βοηθήσει ιδιαίτερα τα μικρά νησιωτικά κράτη της Ένωσης ούτως ώστε όλοι μέσα σε μία μεγάλη αγορά να μπορούμε να χειριστούμε με διαφάνεια το μεγάλο θέμα της ενέργειας.

  Nick Griffin (NI). - Mr President, I should like to say to the Commissioner that the new energy strategy report ignores the elephant in the living room: peak oil. But at least the Commission has at last woken up to this gigantic and immediate threat. The moment one recognises peak oil, the majority of this largely well-meaning report becomes, sadly, incinerator fuel.

The huge energy gap opening up cannot possibly be filled by Mickey Mouse renewables or shale carbons. Coal, nuclear fusion – and in the long term nuclear fusion plus fission – are the only energy sources dense enough to save us as the oil age comes to an end.

Commissioner, now that this has been recognised, can we look forward to a new, serious approach to energy? We must ditch all the nonsense about wind-power grids and global warming and concentrate on real scientific solutions to the peak oil crisis.

  Günther Oettinger, Mitglied der Kommission. − Herr Präsident, meine sehr verehrten Damen und Herren Abgeordnete! Wir nehmen die Debatte hier auf, und wenn ich die Schwerpunkte Ihrer Wortmeldungen nehme, dann haben wir einen breiten Energiemix in der Europäischen Union, in den Mitgliedstaaten und auch im Parlament. Ich habe von 100 % erneuerbaren Energien bis zu Kernfusion und Kernkraft und Kohle alles gehört. Das heißt, die spannende Frage wird sein: Einigen wir uns auf eine langfristige Strategie? Bekommen wir Einvernehmen in Europa? Und wenn ja, wofür?

Im Augenblick arbeiten wir mit der Strategie, die die drei Ziele 20 % erneuerbare Energien, 20 % CO2-Minderung und 20 % Effizienzsteigerung umfasst. Das ist die Strategie im neuen Jahrzehnt. Richtig ist, wir brauchen eine langfristige Strategie. Das wird die Road Map bringen, die wir Ihnen im nächsten Frühjahr als Rohentwurf anbieten, mit der wir im nächsten Jahr mit Ihnen und den Mitgliedstaaten die nächsten 40 Jahre durchschreiten und die Prognosen für den Energiebedarf, den Energiemix, die Umweltziele und die Versorgungssicherheit für vier Jahrzehnte abgeben soll. Keine leichte Veranstaltung! Überlegen Sie einmal, wir wären im Jahre 1970 vor der Ölkrise, vor dem Fall der Mauer, mit wenigen Mitgliedstaaten und müssten mit unserem Know-how von 1970 das Jahr 2010 und die Energiegegenwart von heute beleuchten. Wir hätten uns gewaltig verschätzt. Wissen wir, welche technischen Möglichkeiten in den nächsten 40 Jahren kommen? Welche neuen politischen Interessen die Mitgliedstaaten haben werden? Trotzdem werbe ich dafür, das Unternehmen Road Map 2050 zu versuchen.

Dann wurde gefragt, warum wir verbindliche Reduktionsziele für CO2 benötigen und nicht die Mitgliedstaaten dies machen können. Ganz einfach, weil es so beschlossen ist. Ich übernehme die 20 % CO2 und die 30 %, wenn wir andere Partner weltweit finden. Dies ist Beschluss des Parlaments, dem Sie angehören, und des Rats, und ich vollziehe ihn. Wenn Sie etwas anderes wollen, sagen Sie es mir. Ich glaube nur, wenn es keine verbindlichen Ziele gäbe, würden die Mitgliedstaaten sich auch nicht daran halten. Wenn wir auf verbindliche Ziele verzichten, würden die Mitgliedstaaten gerade in wirtschaftlich schwierigen Zeiten weniger und nichts mehr tun.

Es wurde das Thema Energieeffizienz angesprochen. In unserer Strategie schaffen wir dafür nur die Überschriften. Die entsprechende konkrete Ausarbeitung, die Instrumente, die Maßnahmen, der finanzielle Korridor folgen im Frühjahr, wenn die Energieeffizienzstrategie, die derzeit bei Ihnen beraten wird, von uns vorgelegt werden muss.

Es wurden Fragen zum Thema Binnenmarkt gestellt. Bitte vertrauen Sie mir und dem Kollegen Almunia. Wir werden die volle Einhaltung des zweiten und dritten Binnenmarktpakets sicherstellen, mit Vertragsverletzungsverfahren handeln und alles tun, damit in den nächsten fünf Jahren Gas und Strom einen Binnenmarkt mit Wettbewerb und Transparenz bekommen. Wir haben in den letzten Wochen den Mitgliedstaaten Rat gegeben. Der polnischen Regierung in Sachen Jamal, der bulgarischen in Sachen South Stream und Gaslieferungen nach Bulgarien. Und in der Tat: Nicht immer sind die Mitgliedstaaten selbst in der Lage oder bereit, in ihren bilateralen Verträgen auf die Einhaltung der Binnenmarktregeln hinzuwirken. Wo unser Rat gefragt ist, geben wir ihn, aber die Mitwirkung der Mitgliedstaaten ist auch gefragt. Es gibt auch große Mitgliedstaaten, in denen der Binnenmarkt nicht funktioniert. Ein Land ist nicht weit von hier weg, vielleicht ist es sogar das Land, in dem wir gerade sind. Das heißt, ich frage die Kollegen aus Frankreich: Sind Sie willens mit mir dafür zu sorgen, dass in Frankreich und in anderen Ländern ein Binnenmarkt entsteht? Dabei brauche ich Ihre Unterstützung, nicht national, sondern europäisch.

Im Zusammenhang mit dem südlichen Korridor wird die Entscheidung Nabucco, TAP oder ITGI, so glaube ich, im ersten Quartal nächsten Jahres fallen. Aber Gasinfrastruktur setzt auch voraus, dass wir die Frage besprechen: Wie viel Gasbedarf haben wir für Wärme und Stromumwandlung in den nächsten Jahrzehnten? Zurzeit sind es 500 Milliarden Kubikmeter pro Jahr. Wird dies weniger oder wird es mehr? Auch dies wird ein Thema der Road Map 2050 sein.

Dann wurde vom Abgeordneten Rohde das Vorbild China erwähnt. China ist mir immer einen Vergleich wert, aber Vorbild ist China für mich eher nicht. Sie haben Recht, in China wird sehr viel in Windenergie investiert. Das stimmt. Aber Sie haben verschwiegen, dass China derzeit die Kohle der Welt aufkauft und noch viel mehr in Kohle investiert. Im letzten Jahr hat China mehr in erneuerbare Energien als Deutschland investiert. Das stimmt. Trotzdem sinkt der Anteil der erneuerbaren Energien in China, weil in Kernkraft und Kohle noch viel mehr investiert wird. Und China nennt Kernkraft eine erneuerbare Energie. Das mache ich mir nicht zu eigen. Das heißt, ein Vergleich mit China ist wichtig. Aber ich rate Ihnen dringend von dem Vorbild China für unsere europäische Arbeit ab.

Nochmals besten Dank. Ich brauche Sie auch beim europäischen Haushalt. Es wurde angemahnt, mehr zu tun, mehr Mittel einzusetzen für Forschung und Infrastruktur. Das mache ich alles mit. Ich nehme jeden Euro, den Sie mir geben. Aber den Haushalt bestimmen der Rat und das Parlament. Ich baue darauf, dass wir ausgehend von unseren guten Erfahrungen mit dem SET-Plan, mit Energieforschungsmitteln und mit dem Konjunkturprogramm für Infrastruktur einen guten Vorschlag machen und Sie ihn unterstützen, damit im nächsten Jahrzehnt ausreichend europäische Mittel mit Mehrwert für entsprechende europäische Maßnahmen in den Bereichen Infrastruktur und Forschung bereitstehen. In diesem Sinne haben wir mit Sicherheit genügend Chancen auf eine gute Zusammenarbeit.

  Lena Kolarska-Bobińska, sprawozdawca. − Panie Przewodniczący! Jak widzicie, tematy i opinie w Parlamencie Europejskim są bardzo zróżnicowane i odmienne. Dlatego to sprawozdanie jest wynikiem kompromisu, o który zabiegaliśmy. Uważam, że jest on bardzo dobry, bo zbudowaliśmy konsensus.

Chciałabym bardzo podziękować moim kolegom sprawozdawcom cieniom za to właśnie, że zbudowaliśmy w tak sympatyczny przy okazji sposób ten konsensus – pani Ulvskog, panom Rohde, Turmesowi, Szymańskiemu i innym. Chcę też bardzo podziękować pani Pilar del Castillo za współpracę, pomoc i wsparcie, pani Edinie Toth z PPE za pomoc i panu Andrew Hillmanowi, również panu Komisarzowi i pracownikom Komisji, którzy odpowiadali na moje bardzo liczne pytania i reagowali na moje różne pomysły.

Dzisiaj w Brukseli toczy się walka między zwolennikami idei międzyrządowości, a tymi, którzy chcą wprowadzić w życie ideę solidarności. Przed Parlamentem Europejskim, a także Komisją stoi konieczność zagwarantowania, by solidarność zwyciężyła jednak nad indywidualnymi interesami narodowymi na przyszłych spotkaniach Rady Europejskiej. Wypracowaliśmy pewien konsensus. Mamy strategię i tak jak powiedział pan Turmes, musimy w związku z tym wdrażać ją, wdrażać i jeszcze raz wdrażać, broniąc przed różnymi partykularnymi interesami.

  Πρόεδρος. - Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, Πέμπτη 25 Νοεμβρίου, στις 12 το μεσημέρι.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 149)

  Luís Paulo Alves (S&D), por escrito. – Considero esta nova estratégia energética imperativa para efectivar uma estratégia competitiva, sustentável e segura. Numa altura em que a Europa se encontra cada vez mais dependente da importação de energia, considero essencial que continue a desempenhar o seu papel preponderante na liderança das questões energéticas apostando na inovação e tecnologia. Para uma maior sustentabilidade da estratégia energética é necessário continuar a apostar nas energias renováveis através da introdução de uma maior concorrência no sector para conseguirmos uma eficaz concretização do mercado interno da energia que conduzirá à redução de custos e ao aumento da competitividade da economia e gerará também riqueza e emprego, importantes para o equilíbrio da balança comercial. Eu venho de uma Região Ultraperiférica que possui já hoje uma autonomia energética de cerca de 27% e que projecta até 2012 atingir os 75%. Os Açores apresentam metas específicas mais ambiciosas que a UE, com resultados já reconhecidos a nível europeu, nomeadamente na energia geotérmica, através de uma política de energia ambiciosa de parcerias entre a Região e os melhores centros de investigação nacionais e internacionais. A União deve olhar estes exemplos e ampliar o seu apoio no campo da investigação, inovação e desenvolvimento dos seus projectos.

  George Sabin Cutaş (S&D), în scris. – Este timpul să vorbim despre o adevarată strategie energetică europeană. În prezent, implementarea legislaţiei UE în materie de energie este lacunară. Prin intermediul prevederilor din Tratatul de la Lisabona, Uniunea Europeană dispune de un cadru juridic ferm pentru dezvoltarea unei pieţe interne unice funcţionale, care să garanteze siguranţa aprovizionării, durabilitatea, interconectarea reţelelor şi solidaritatea. În acest context, noile state membre, mult mai vulnerabile la întreruperile externe ale aprovizionării cu energie, au nevoie de sprijinul Uniunii Europene pentru a face faţă acestor provocări.

De asemenea, doresc să pledez pentru menţinerea posibilităţii de subvenţionare a minelor de cărbune de către statele membre, cel puţin până în 2018. Într-o lume capitalistă, termenul de necompetitiv este sinonim cu plagă socială. Trebuie să luăm în calcul factorul uman, să ne gândim la consecinţele socioeconomice negative ale închiderii minelor de cărbune, care reprezintă o sursă majoră de locuri de muncă, înainte de a pune o pecete de necompetitivă unei mine.

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), por escrito. – Este relatório procura dar contributos para um novo Plano de Acção para a Energia, no quadro da estratégia Europa 2020. Em princípio, um novo plano poderá ser uma iniciativa importante, desde que se assumam os erros e insuficiências dos anteriores. De pouco vale insistir na abordagem e nas propostas que nos deixaram aquém do desejado.

Eis algumas das insuficiências estratégicas da política energética europeia, que devem ser tidas em conta:

A política energética tem-se posicionado como apêndice de uma política ambiental, cujo objectivo último é abrir novos campos à especulação financeira, por via de conferir rentabilidade às licenças de emissão de gases com efeito de estufa. Mas a problemática da energia justifica uma abordagem própria, baseada na melhoria de indicadores específicos, como a intensidade energética ou o défice energético.

Também na área da energia se postula que implementando o funcionamento de mercados, onde operam investidores privados, tudo se resolve como por um passe de mágica. Três pacotes sucessivos de legislação já lá vão, os recursos públicos foram alienados e não temos nem mercados competitivos, nem investimentos em infra-estruturas, nem energia mais acessível para os consumidores. Um falhanço em toda a linha dos objectivos anunciados.

Caiu por terra a argumentação de que os biocombustíveis só apresentavam vantagens ambientais e que trariam um grande desenvolvimento agrícola e industrial aos países europeus.

  András Gyürk (PPE), írásban. – Örömmel tapasztalom, hogy Európában egyre erősebb az elköteleződés az egységes energiapiac megvalósítása iránt. Mindezt jól példázza, hogy mind Kolarska-Bobinska asszony mai jelentése, mind az Európai Bizottság legújabb energiastratégiája és infrastruktúra-prioritásai strukturális változásokat szorgalmaznak. Végre mindannyiunk számára kezd világossá válni: az átütő sikerhez jelentős beruházásokra, az adminisztratív korlátok leépítésére és konkrét akciótervekre van szükségünk. Csak így lehet elérni, hogy a Lisszaboni Szerződés fő célkitűzései - az egységes piac, az ellátásbiztonság, az energiahatékonyság és a megújulók elterjedése - az összes tagállam számára valósággá váljanak.

Nagy előrelépésnek tekintem, hogy az előbb említett dokumentumok a közép-kelet-európai energetikai fejlesztéseket kiemelt prioritásként kezelik. A tavalyi gázkrízis ugyanis a nyugati országok számára is egyértelművé tette, hogy régiónk tagállamai nagymértékben egy gázforrástól függnek, és az egységes piac itt nem működik. Európa felismerte, hogy az alternatív gázforrásokhoz való hozzáférés, az észak-déli gázfolyosó kiépítése és az elszigetelt piacok felszámolása növeli a regionális ellátásbiztonságot és egyben jelentős lépést tesz az egységes piac felé.

Ezzel párhuzamosan a villamosenergia-hálózatok megerősítése és a kőolajvezetékek regionális összekötése is szélesíti régiónk mozgásterét. Az elköteleződés azonban nem merülhet ki a stratégiaalkotás szintjén. Bízom benne, hogy az egységes piac hatékony megvalósítása érdekében a strukturális változások mihamarabb bekövetkeznek. Megvalósul a gyors és átlátható engedélyeztetés, regionális kezdeményezések alakulnak és új finanszírozási eszközök válnak elérhetővé.

  Tunne Kelam (PPE), in writing. – After several dramatic experiences with energy supplies, it has become clear that energy is a key factor of EU security. The need for a long-term strategic vision on energy is obvious. The new proposed energy strategy aims to serve this need. First and foremost, Europe needs a coherent and harmonised internal energy market, which has to integrate different energy networks, linking them with each other. This is an absolute priority for the EU’s stability and security. Today there are still isolated regions of the EU that depend almost one hundred per cent on external energy supplies. In the case of imported gas, this is true of the three Baltic Member States. They depend on Russian gas exports, which Moscow is using as its foreign policy tool. The result is that the Baltic nations, being immediate neighbours of Russia, pay 30% more than Germany for the same Russian gas. The new Baltic Sea Strategy should aim at developing integrated grids around the Baltic Sea. I support allocating a higher proportion of the budget for the common energy policy. Developing modern and efficient energy infrastructures will need priority investments. Enhancing energy efficiency means investing more in research and development and in new energy technologies.

  Marian-Jean Marinescu (PPE), în scris. – Strategia energetică propusă trebuie să promoveze pe termen lung o combinaţie diversificată de surse de energie, respectiv energie din surse regenerabile, dar şi energie nucleară. Acestă strategie nu va putea însă fi viabilă atâta timp cât nu se va consolida reţeaua de transmisie pentru a sprijini integrarea pieţei şi dezvoltarea unei producţii de energie sustenabilă la scară mare.

De asemenea, consolidarea interconexiunilor şi a legăturilor cu ţările terţe este extrem de importantă. Este urgent nevoie să se dezvolte şi să se modernizeze reţelele de distribuţie pentru a putea integra cazurile din ce în ce mai frecvente de producţie distribuită. Bineînteles că integrarea pieţei impune şi o mai bună utilizare a reţelelor funcţionale existente, pe baza armonizării transfrontaliere a structurii pieţelor şi prin dezvoltarea unor modele europene comune de gestionare a interconexiunilor. Şi, nu în cele din urmă, constituirea unei reţele „inteligente” la nivelul UE, capabile să gestioneze, să distribuie şi să măsoare, în timp real, toate modelele diferite de producţie şi consum pentru a asigura o funcţionare sigură şi eficientă a viitorului sistem electric, este extrem de importantă.

  Rareş-Lucian Niculescu (PPE), în scris. – Doresc să salut acest raport şi, în mod special, referirile la dezvoltarea potențialului în domeniul bioenergiei. Potenţialul european în domeniu este subexploatat, în acest context fiind relevantă situaţia cu care se confruntă unele state membre, unde există suprafeţe enorme de terenuri agricole care rămân necultivate în fiecare an. Aceste terenuri abandonate ar putea fi exploatate şi din punctul de vedere al energiei regenerabile. Exemplul României, care îmi este cel mai familiar, este edificator: circa trei milioane de hectare rămân nefolosite, iar puterea energetică pierdută pe această suprafaţă este de circa 187 terawatt pe oră. Cred că această problemă trebuie avută în vedere în cadrul dezbaterilor privind viitorul Politicii Agricole Comune. Invitaţia adresată Comisiei de a propune un cadru de politici și de a susține continuarea promovării utilizării biocarburanților durabili de a doua generație în Europa este oportună şi sper să fie însuşită de CE.

  Wojciech Michał Olejniczak (S&D), na piśmie. – Szanowni Państwo! Pozyskiwanie energii jest jednym z najważniejszych wyzwań dzisiejszego świata. Unia Europejska od dawna postawiła na pozyskiwanie energii za pomocą technologii zapewniających niską emisję dwutlenku węgla. Uznanie przez sprawozdawczynię tego postulatu za jeden z celów strategicznych nie jest zaskoczeniem i zyskuje moje pełne poparcie. Drugi cel strategiczny – zagwarantowanie bezpieczeństwa energetycznego wszystkim państwom – również ma moje pełne poparcie. Sprawozdawczyni łączy ten cel z tworzeniem niskoemisyjnej gospodarki. Sprawa ta jest szczególnie istotna dla Polski. Nie jest tajemnicą, że polskie bezpieczeństwo energetyczne opiera się na węglu. Dlatego do skutecznej realizacji tego celu konieczne jest silne finansowe wsparcie ze strony UE. Polska – i wiele innych państw – uznaje konieczność budowy niskoemisyjnej gospodarki, jednak nie jest w stanie zrealizować tego celu bez europejskiej pomocy. Na koniec chciałbym wyrazić zadowolenie z uznania przez sprawozdawczynię zapewnienia obywatelom energii w przystępnych cenach za jeden z celów strategicznych nowej strategii energetycznej dla Europy. Akceptując trzy główne cele strategiczne nowej strategii energetycznej dla Europy, chciałbym wyrazić moje zdecydowane poparcie dla projektu "Nowej strategii energetycznej dla Europy 2011-2020". Dziękuję bardzo.

  Indrek Tarand (Verts/ALE), skriftlig. – Mina damer och herrar, Det är mycket välkommet att vi idag återigen har möjlighet att aktivt i Europaparlamentet diskutera frågor om energisäkerhet. Missförstå inte - det är ett lika känsligt ämne som gas. Under de senaste åren har EU i sin helhet ökat sitt beroende av energileveranser från särskilda tredje länder. Det finns en inneboende risk på marknaden, inte bara på grund av den ekonomiska aspekten utan även bristen på demokratiska och mänskliga rättigheter samt delaktigheten av företag utan goda affärsidéer. Tyvärr måste man medge att Lena Kolarska-Bobinskas rapport, som är ett utmärkt arbete, kommer att debatteras och röstas om aningen för sent. Europeiska Kommissionen har redan utfärdat sin Energistrategi för EU 2011-2020 den 10 november, så antagligen är det för sent att påverka detta. Men bättre sent än aldrig. Därför tillägger jag till dagens uttalanden Ceterum censeo - Frankrike har beslutat att sälja ett Mistral-klass krigsfartyg till Ryssland. Vi förmodar att han uppriktigt ångrar sitt beslut.

  Zbigniew Ziobro (ECR), na piśmie. – W przedstawionym projekcie wciąż brakuje twardych odniesień do dwóch ważnych kwestii. Po pierwsze, wsparcia finansowego z budżetu Unii Europejskiej dla poszukiwania alternatywnych źródeł surowców, takich jak gaz łupkowy. Dzięki niemu USA już zapewniły sobie niezależność energetyczną. Jak wynika z doniesień naukowców i geologów, podobna perspektywa energetycznej autonomii rysuje się również przed Unią Europejską. Istotna w tej kwestii wydaje się zmiana polityki unijnej, tak aby wspierała ona poszukiwania i eksploatację gazu łupkowego. Ważne jest też zapewnienie wsparcia finansowego udzielanego instytucjom zajmującym się rozwojem technologii wydobycia i transportu gazu, w tym wykorzystania CO2 w procesie szczelinowania łupków. Drugą kwestią jest brak twardych odniesień do realizacji konkretnych inwestycji w projekty przesyłowe paliw. Jest to kolejny dokument, który ze strategią nie ma nic wspólnego. Parlament Europejski musi w końcu wskazać istotne dla jego bezpieczeństwa energetycznego projekty i sposób ich finansowania. Pomimo deklaracji zarówno w programie partnerstwa wschodniego, jak i synergii zzarnomorskiej wciąż wstrzymana jest budowa gazociągu Nabucco łączącego złoża w Azji z odbiorcami w Europie. W strategii brakuje również odniesień do możliwości wykorzystania złóż w Afryce oraz w rejonie Arktyki. Ostatnią pominiętą kwestią jest brak wyraźnego wytłumaczenia terminu "bezpieczeństwo energetyczne Unii Europejskiej". Co on de facto oznacza? Czy ma on odnosić się do Wspólnoty jako całości, czy do stanu zabezpieczenia dostaw poszczególnych państw członkowskich tworzących dziś Unię Europejską?