Indiċi 
 Preċedenti 
 Li jmiss 
 Test sħiħ 
Proċedura : 2010/2954(RSP)
Ċiklu ta' ħajja waqt sessjoni
Ċikli relatati mad-dokumenti :

Testi mressqa :

B7-0680/2010

Dibattiti :

PV 24/11/2010 - 16
CRE 24/11/2010 - 16

Votazzjonijiet :

PV 25/11/2010 - 8.11

Testi adottati :

P7_TA(2010)0443

Dibattiti
AVVIŻ
L-Erbgħa, 24 ta' Novembru 2010 - Strasburg Edizzjoni riveduta

16. Is-sitwazzjoni fis-Saħara tal-Punent (dibattitu)
Vidjow tat-taħditiet
PV
MPphoto
 

  Die Präsidentin. − Als nächster Punkt folgt die Aussprache über die Lage in der Westsahara.

Erklärungen des Rates und der Kommission

 
  
MPphoto
 

  Andris Piebalgs, Member of the Commission. − (on behalf of the Vice-President of the Commission and High Representative of the Union for Foreign Affairs and Security Policy) Mr President, I thank this House for a very timely discussion on Western Sahara. I am answering, on behalf of Catherine Ashton, on the basis of the oral questions put forward by Members of the Parliament.

The European Union is worried about the events which took place in Laâyoune at the beginning of November, and it regrets the loss of lives. Now calm has returned to Laâyoune, even though underlying tensions still remain. The European Union is worried that the violent outburst witnessed in Laâyoune could hamper the United Nations Secretary-General’s attempts to find a mutually-acceptable solution to the Western Sahara conflict.

Regarding the concerns we are talking about today, we shall make sure that they reach the Moroccan authorities through the appropriate channels. The issue of Western Sahara is on the agenda of the Association Council’s next meeting in December. It could also be raised within the Joint Parliamentary Committee between the European Parliament and Morocco.

The European Union continues to be engaged with Morocco on reforms in areas such as good governance, the rule of law and respect for human rights. The European Union maintains a good and frank policy dialogue with Morocco within the bodies responsible for the follow-up of our Association Agreement. Within this framework, the European Union has reminded our partner of the importance of it abiding by the international commitments it has undertaken regarding respect for human rights. As for the use of Western Sahara’s natural resources, it is Morocco’s responsibility to comply with its obligations under international law, including those related to the use of Western Sahara’s natural resources.

The European Union supports the efforts of the United Nations Secretary-General with a view to achieving a just, lasting, and mutually acceptable political solution which will provide for the self-determination of the people of Western Sahara, in agreement with the Security Council resolutions.

 
  
MPphoto
 

  Bernd Posselt (PPE). - Frau Präsidentin! Ich warte seit 70 Minuten auf den Beginn der Fragestunde und würde gerne fragen, wann die eigentlich stattfindet. Normalerweise wird die Aussprache für die Fragestunde unterbrochen und dann fortgesetzt.

 
  
MPphoto
 

  Die Präsidentin. − Es wird keine Fragestunde geben, da die Konferenz der Fraktionsvorsitzenden beschlossen hat, diese nicht stattfinden zu lassen. Insofern glaube ich, dass das weitere Warten dann auch keinen Sinn hat.

 
  
MPphoto
 

  José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, en nombre del Grupo PPE. – Señora Presidenta, cuentan que el filósofo Aristóteles se paseaba en su célebre escuela peripatética con sus alumnos cuando uno de ellos formuló una observación que disgustó al maestro y, para excusarse, le dijo: «no es mía esta observación, es de su maestro Platón». Entonces Aristóteles se paró y pronunció una frase que suena y resuena en la escena europea desde el siglo IV antes de Cristo hasta nuestros días. Dijo: «soy amigo de Platón, pero soy más amigo de la verdad».

Marruecos, señora Presidenta, es un socio positivo y activo de la Unión Europea, y es también un aliado estratégico fundamental en la contención del fundamentalismo islámico radical, pero este Parlamento —lo dijo el Presidente Sarkozy en su comparecencia— es la institución donde late el pulso democrático de la Unión Europea y tiene un compromiso indeclinable e irrenunciable con la causa de los derechos humanos. Por eso, si esos derechos son desconocidos, no puede ponerse de perfil, no puede mirar para otro lado, tiene que alzar su voz y decir, firme y claro, cuáles son los principios que nos animan.

La Unión Europea, señora Presidenta, ha sido, es y será un socio leal de Marruecos, pero esta asociación está basada en principios y valores; y esos principios y valores los tenemos que proclamar.

Termino ya, señora Presidenta, diciendo que, realmente, la moderación en el carácter o en el temperamento es siempre una virtud, pero la moderación, señora Presidenta, en la defensa de los derechos humanos y de las libertades fundamentales, muy particularmente en la libertad de expresión, es siempre un vicio, es siempre una debilidad y es siempre una cobardía que, como representantes de los ciudadanos de la Unión Europea, no nos podemos permitir.

 
  
MPphoto
 

  Véronique De Keyser, au nom du groupe S&D. – Madame la Présidente, cette résolution était difficile à négocier mais elle a finalement abouti, je pense, à quelque chose qui a pu satisfaire l'ensemble des groupes et je remercie mes collègues d'avoir fait cet effort parce que nous n'osons plus parler du Sahara tellement nous savons que c'est un sujet sensible. Nous n'aurons donc pas ici de prise de position politique sur le conflit entre le Maroc et le Sahara.

Par contre, le premier point concerne la condamnation de la violence qui s'est déroulée lors du démantèlement du camp près de Laâyoune. Et cette condamnation de la violence est claire même si, aujourd'hui, nous n'avons pas les éléments en main pour dire qui a fait quoi.

En ce qui concerne le deuxième point, nous regrettons – et le mot est faible – le fait qu'il n'y ait pas eu de liberté pour la presse ni la possibilité pour des organisations humanitaires ou pour des parlementaires de se rendre dans la région. Ceci ne nous semble pas acceptable.

Le troisième point est presque lié. Nous notons que le Maroc va entamer une enquête, mais nous pensons résolument et nous demandons qu'il y ait une enquête internationale qui fasse la lumière là-dessus.

À part cela, pour le conflit politique, nous nous en remettons à l'ONU et nous incitons les deux parties à reprendre les négociations.

 
  
MPphoto
 

  Ivo Vajgl, v imenu skupine ALDE. – Spoštovana podpredsednica, spoštovani gospod komisar, to razpravo in resolucijo, o kateri bomo jutri glasovali, so sprožili incidenti: smrt štirinajstletnega dečka, ki ga je ubila krogla maroškega policista, in nekaj dni pozneje nasilno rušenje protestnega taborišča za več kot deset tisoč izvirnih prebivalcev Zahodne Sahare, ki so na miren način želeli opozoriti svet, tudi nas, na nevzdržnost svojega socialnega, političnega in gospodarskega položaja.

V tem incidentu so padle nove človeške žrtve, ki jih obžalujemo. Plačale so najvišji možni davek odprtemu in vsem znanemu problemu. Zahodna Sahara je zadnji primer v svetu, kjer dekolonizacijski proces ni bil dokončan in kjer sosednja država nemoteno uživa prednosti nezakonite okupacije tujega ozemlja, zavrača resolucije Varnostnega sveta, ignorira ponavljajoči se ritem in ritual zahteve OZN po organiziranju referenduma in svobodne samoopredelitve ljudstva Zahodne Sahare, krši človekove pravice, norme mednarodnega prava.

Zahodna Sahara, peščena in kamnita, ki jo seka več kot tisoč kilometrov dolg zid sramu, je bogata dovolj, da vzbuja apetite in pričakovanja Maroka in tistih držav, ki njegovo nepopustljivo pozicijo podpirajo aktivno in pasivno. Poznamo jih. Problem Zahodne Sahare je politični problem, problem dekolonizacije. Rešljiv je samo na en način in na isti, kot so bila rešena podobna vprašanja drugje, na osnovi mednarodnega prava, samoopredelitve narodov in sporazumov. Okrepiti je treba vlogo Združenih narodov v Zahodni Sahari, mandat Minursa je preozek, misija samo administrira status quo, je nemočna in zgolj formalna.

Gospod komisar, hvala lepa za jasne besede, ki ste jih izrekli. Evropska unija kljub različnim interesom nekaterih vplivnih članic ali pa ravno zato mora odigrati aktivnejšo vlogo in zato uporabiti vsa sredstva, ki so nam na voljo. Tudi Maroko, ki pri mnogih uživa podporo in razumevanje, se bo moral potruditi za konstruktivno rešitev problema.

 
  
MPphoto
 

  Raül Romeva i Rueda, en nombre del Grupo Verts/ALE. – Señora Presidenta, quisiera, en primer lugar, congratularme por el hecho de que finalmente tengamos ocasión de hablar sobre el Sáhara Occidental y de votar una resolución. Por una vez la presión de Marruecos no ha triunfado como en otras ocasiones. Y yo creo que eso es bueno para la credibilidad del Parlamento, pero también para la transparencia de lo que está ocurriendo en el Sáhara Occidental.

En segundo lugar, quiero condenar de forma alta, clara y firme la irresponsable y provocadora manera como se desmanteló el Campo de Gdeim Izi. Es verdad que la violencia vino de muchos lados, pero poner al mismo nivel a quienes se defienden de una agresión con quienes les reprimen, persiguen y torturan me parece del todo injustificable.

Por eso, exigimos una investigación independiente bajo la égida de las Naciones Unidas. No estamos ante un conflicto entre iguales, no todos tienen la misma responsabilidad y no todos en este conflicto actúan con las mismas estrategias ni con las mismas armas.

Debemos pedir calma a todas las partes, sí, pero, sobre todo, debemos exigir al Reino de Marruecos que cese en su actitud hostil hacia el pueblo saharaui, que dejen de hostigar a parlamentarios, a medios de comunicación o a defensores de los derechos humanos.

Y la Unión Europea no puede seguir con esta ceguera cómplice, como si no pasara nada. Como Unión Europea tenemos una gran responsabilidad histórica, y especialmente algunos países como España y Francia.

Actuemos con sensatez, sí, como nos pedía la ministra Trinidad Jiménez, pero es que lo sensato, hoy, es decir «basta» al régimen de Marruecos. Está muy bien querer tener buenas relaciones comerciales con Marruecos. Es necesario y es positivo. Pero no a costa de los derechos humanos ni de vulnerar la legislación internacional.

Una solución justa, sostenible y mutuamente aceptable, señora Jiménez, señora Ashton, pasa porque se pueda celebrar el referéndum de autodeterminación. ¡Hagámoslo posible!

 
  
MPphoto
 

  Charles Tannock, on behalf of the ECR Group. – Madam President, the frozen conflict over Western Sahara is destabilising the surrounding region. Morocco’s intransigence continues to deny justice to the people of Western Sahara, who have been waiting for a referendum on independence for the past 20 years.

While I do accept that Morocco is an important ally of the West in the fight against terrorism, it is deeply regrettable that Morocco will not deliver on its stated commitments to the terms of the UN settlement plan. We should now, in the light of the report of violence against the people of Western Sahara, give the UN mission there a mandate to monitor the human rights of the Sahrawi people. But efforts to develop this capacity have been sadly and consistently blocked by France. This is almost unique among all UN missions: it is the only one without a human rights mandate. Morocco and the Polisario Front both need to understand what is expected of them in terms of standards by the international community. We do have a lot of leverage over Morocco here in the EU, particularly over fishing rights and aid.

Hopefully the impending referendum scheduled for South Sudan, which will create a new sovereign state in the south, will provide fresh motivation for all the parties involved to seek a final resolution to this long-standing dispute over Western Sahara – a territory and a people which, in my mind, deserve a peaceful and prosperous future.

 
  
MPphoto
 

  Willy Meyer, en nombre del Grupo GUE/NGL. – Señora Presidenta, querría comenzar con una obviedad: habría que decir al Reino de Marruecos que éste no es su parlamento. Este Parlamento tiene una soberanía que se basa en la ciudadanía europea y, por lo tanto, fija su orden del día, fija sus temas, fija sus resoluciones y es inaceptable la intromisión permanente de la administración del Reino de Marruecos ante esta Institución; es inaceptable.

En segundo lugar, señorías, la cuestión de fondo es que estamos ante una ocupación militar, policial y de colonos marroquíes; una ocupación ilegal sobre un «territorio no autónomo», como lo define el Derecho internacional. Marruecos no tiene soberanía sobre el Sáhara Occidental, no la tiene. No puede aplicar sus leyes, no puede aplicar su soberanía y, por lo tanto, este Parlamento tiene que lanzar un mensaje muy claro a la comunidad internacional y a los saharauis, que son los que tienen que decidir su futuro mediante un referéndum de autodeterminación, que es lo que ha acordado el Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas.

Y todos los atropellos, toda la represión que se está produciendo en el Sáhara Occidental por parte de la administración marroquí solamente tiene un objetivo: que no puedan ejercer su derecho a la autodeterminación. Por lo tanto, este Parlamento Europeo tiene que tener una mayor firmeza para defender ese derecho, para estar con los saharauis, para denunciar los atropellos. Nunca se debió haber permitido la disolución del Campamento Dignidad.

Yo fui unas horas antes, soy un cargo electo y a mí se me impidió bajar de un avión español para poder presenciar lo que lamentablemente horas después iba a suceder, porque no quieren testigos. Tienen mucho que ocultar y este Parlamento no puede ser cómplice con la ocultación sistemática de todo lo que significa esta represión y el acuerdo de asociación, señorías, señora Asthon —ausente lamentablemente—, ¿cuándo se va a congelar?, ¿cuándo se va a advertir que es inadmisible este camino?. Yo creo que este Parlamento tiene que hablar alto y claro, señorías.

 
  
MPphoto
 

  Jarosław Leszek Wałęsa (PPE). - Pani Przewodnicząca! Sahara Zachodnia znajduje się dzisiaj na rozdrożu. Podjęte ostatnio przez rząd Maroka działania nie mogą być przez nas ignorowane. Istnieją sprzeczne doniesienia co do tego, jakie wydarzenia miały rzeczywiście miejsce w obozie niedaleko miasta Al-Ujun. Niemniej jednak nie można lekceważyć faktu, że 15 tysięcy osób straciło dach nad głową i było zmuszonych opuścić miejsce zamieszkania, a to przecież tylko jeden z przykładów łamania praw człowieka, które sięga wstecz do 1975 roku. My – posłowie do Parlamentu Europejskiego – musimy z bliska przyjrzeć się historii tego regionu, okrucieństwu, którego doświadczyli Saharyjczycy, oraz wzmocnić prowadzoną w celu rozwiązania tego konfliktu i problemu politykę.

Niektóre państwa członkowskie miały możliwość rozwiązania tych problemów poprzez współpracę z ONZ, a jednak doznały niepowodzenia. Nie udało się wypracować odpowiednich zaleceń potrzebnych do pociągnięcia Maroka do odpowiedzialności. Siły bezpieczeństwa ONZ są ograniczone w swojej działalności na terenie Sahary Zachodniej, a powinny mieć możliwość całkowitej kontroli oraz pomocy humanitarnej. Ponadto Maroko nie zniosło blokady swobodnego dostępu do regionu dla dziennikarzy oraz międzynarodowych obserwatorów.

Jeden z obserwatorów ONZ słusznie stwierdził, że uwaga skupiona na tym regionie Afryki mogłaby ocalić życie i chronić Saharyjczyków przed marokańską polityką eksterminacji. Amnesty International wzywa do przeprowadzenia niezależnego dochodzenia w obszarze przemocy. Jest to dobry pomysł. Należy to zrobić. Nie jest dziś wiadomo, jak wiele osób zginęło, zostało ciężko rannych albo po prostu zaginęło w miejscu działań Maroka.

Na koniec chciałbym wezwać naszą Izbę do konkretnej reakcji kładącej kres obecnej powolnej międzynarodowej dyplomacji i wypracowania rozwiązania, które będzie chronić Saharyjczyków od dalszego okrucieństwa.

 
  
MPphoto
 

  María Muñiz De Urquiza (S&D). - Señora Presidenta, la violencia que ha sacudido el Sáhara Occidental y que condenamos con toda contundencia, igual que lamentamos la pérdida de vidas humanas y que exigimos respeto a los derechos humanos, no debe volver a desatarse.

Es necesaria una solución definitiva, justa y mutuamente aceptable, en el marco de las Naciones Unidas, para un conflicto que dura ya más de 30 años y que está condenando a la desesperanza a miles de refugiados saharauis y a la inestabilidad a una zona vecina de importancia fundamental para la Unión Europea.

Por eso, llamamos a Marruecos, que es socio avanzado y fiable de la Unión Europea, con quien compartimos enormes intereses y proyectos, a que redoble los esfuerzos de diálogo para dar un fin negociado al conflicto. Hacemos un llamamiento a la calma también al pueblo saharaui y a sus representantes, con cuyas circunstancias nos solidarizamos, y a que mantengan ese diálogo con espíritu abierto y constructivo.

Pedimos a la Unión Europea que se sume a los esfuerzos del grupo de países amigos del Sáhara, entre los que se encuentra el mío, España, en la facilitación de tal diálogo como interlocutor válido en la región. La apertura de una investigación parlamentaria marroquí sobre los sucesos del Sáhara y la disponibilidad de las autoridades marroquíes para informar a este Parlamento sobre lo ocurrido son señales importantes que valoramos, pero no remplazan una política de transparencia informativa que asegure la presencia de todos los medios en la zona.

La resolución que aprobemos mañana es fruto de una concertación compleja y prueba la preocupación de este Parlamento por la estabilidad en el Magreb y por los derechos humanos, y prueba también la apuesta por el fin negociado del conflicto, sin precondiciones, pero sobre la base de las resoluciones del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas que consagran el derecho a la autodeterminación del pueblo saharaui.

 
  
MPphoto
 

  Izaskun Bilbao Barandica (ALDE). - Señora Presidenta, las autoridades marroquíes merecen nuestra condena por el ataque contra el campamento de Agdeim Izik, tras el cual se han producido los graves incidentes de El Aaiún. Se han vulnerado los derechos individuales de la ciudadanía saharaui, que pedía pacíficamente mejoras sociales. Se ha limitado, además, la libertad de prensa e información, y se ha impedido acceder a la zona a decenas de parlamentarios de esta y otras Cámaras y también del parlamento de mi país, del Parlamento Vasco.

No hay información fiable, por lo que pedimos a las Naciones Unidas que investiguen oficialmente lo sucedido. Aún así sabemos que ha habido muertos, heridos y centenares de detenidos. Lamentamos todas las muertes ocurridas en este episodio porque todas –sean de policías marroquíes o de activistas saharauis– son irreparables. Mi solidaridad con las familias de todos ellos.

El campamento fue atacado el día en que comenzaba la tercera ronda de reuniones informales sobre el estatus del Sáhara Occidental en Nueva York. Esta agresión ni predispone al diálogo, ni a los acuerdos, ni a la paz; por el contrario, entorpece una salida pacífica y justa a la ocupación del Sáhara Occidental.

Quiero pedir calma a las partes. Resolver este problema requiere un diálogo permanente entre Marruecos y el pueblo saharaui, basado en el respeto mutuo y con el objetivo de cumplir las resoluciones de las Naciones Unidas que incluyen el ejercicio del derecho de autodeterminación del pueblo saharaui.

Y acabo con una autocrítica: hay que criticar siempre las vulneraciones de los derechos humanos. No importa quiénes, ni dónde, ni cómo, ni por qué las protagonicen, porque los principios y valores democráticos siempre deben estar por encima de los intereses. Por eso, pido un mayor compromiso a la Unión Europea.

 
  
MPphoto
 

  João Ferreira (GUE/NGL). - Os acontecimentos no Saara Ocidental, nas últimas semanas, não foram um episódio isolado. São parte de uma longa história de três décadas e meia de repressão, de violência, de opressão de um povo. Uma história feita de constantes tentativas, por parte de Marrocos, de bloqueio nas negociações sobre a concretização do inalienável direito do povo saaraui à auto-determinação.

Esta é, portanto, a ocasião para, uma vez mais, condenar a brutal repressão exercida pelas autoridades marroquinas, nos territórios ocupados, contra todos os que resistem à colonização e lutam pelo legítimo direito à auto-determinação do seu povo. É ocasião, também, para denunciar o autêntico drama humanitário que é imposto ao povo saaraui, obrigado a viver fora da sua pátria, em campos de refugiados, e para reclamar o reforço urgente da ajuda humanitária internacional. Também para exigir o cumprimento do direito internacional e das resoluções da ONU, com a indispensável realização de um referendo.

A União Europeia e os Estados-Membros têm em tudo isto uma pesada responsabilidade, que não podem ignorar sob pena de se tornarem cúmplices, tratando-se Marrocos de um país que beneficia de um estatuto especial fruto dos vários acordos que tem com a União Europeia.

 
  
MPphoto
 

  Santiago Fisas Ayxela (PPE). - Señora Presidenta, miles de saharauis dejaron sus ciudades y de forma pacífica levantaron el campamento de Agdeim Izik para reclamar mejores condiciones de vida. Las fuerzas de seguridad marroquíes desmantelaron el campamento de forma violenta y, como consecuencia de ello, estallaron graves disturbios en El Aaiún. Las fuerzas armadas marroquíes mataron a un joven saharaui y un ciudadano español murió en circunstancias no aclaradas.

Por el momento, no existen cifras fiables sobre el número de muertos, heridos, desaparecidos o detenidos en estos disturbios. Además, se ha prohibido la entrada en el Sáhara a diversos diputados de Europa y a periodistas que, aún hoy, tienen serias dificultades para realizar su labor.

Marruecos es un país amigo, un aliado estratégico de Europa, y entre amigos no es bueno que haya dudas o malentendidos. Si Marruecos no tiene nada que ocultar, debe permitir que se aclare lo sucedido. Por eso –si bien es cierto que el Parlamento de Marruecos ha constituído una comisión de investigación–, considero imprescindible la creación de una comisión internacional, que los políticos y periodistas europeos tengan libre acceso al territorio y que la Minurso amplíe su mandato a la protección de los derechos humanos, tanto en el territorio controlado por Marruecos como en el controlado por el Polisario.

Ante esta situación, la Comisión y los Gobiernos europeos no pueden mirar para otro lado y el primero de todos el Gobierno de España. La Realpolitik no debe ser una excusa para cerrar los ojos; deben solicitar que se aclaren estos graves acontecimientos y pedir a Marruecos y al Polisario que reanuden cuanto antes las conversaciones para llegar a un acuerdo pacífico sobre la base de las Resoluciones de las Naciones Unidas.

 
  
MPphoto
 

  Pier Antonio Panzeri (S&D). - Signora Presidente, onorevoli colleghi, dico subito all'onorevole Salafranca che, in attesa di dirimere il conflitto tra Platone e la verità, forse avevamo bisogno di un po' di tempo in più prima di produrre questa risoluzione, e questo almeno per due ragioni.

In primo luogo, perché si potessero raccogliere tutte le informazioni utili al fine di garantire una presa di posizione parlamentare più solida; in secondo luogo, perché erano stati messi in cantiere una serie di confronti e audizioni nelle commissioni competenti. Il Parlamento ha legittimamente deciso di procedere subito. Tuttavia, questo non fa venir meno l'esigenza di queste audizioni e la necessità di tenere aperto il confronto con il Marocco.

Per questo credo che dopo il voto sia utile investire i nostri sforzi in tre precise direzioni: determinare un nuovo protagonismo dell'Europa, con la sua diplomazia e con le sue politiche di vicinato; contribuire a uno sbocco positivo dei negoziati aperti dall'ONU; utilizzare infine tutti gli strumenti parlamentari, a partire dalla commissione AFET e dalla commissione mista, perché il confronto vada avanti e aiuti a trovare soluzioni. Io penso che sia utile lavorare con determinazione per questi precisi obiettivi.

 
  
MPphoto
 

  Frédérique Ries (ALDE). - Madame la Présidente, je voudrais remercier le commissaire qui s'est clairement placé ce soir dans le camp de l'apaisement. Oui, il fallait condamner les violences de part et d'autre. Oui, il fallait appeler à une solution durable de ce conflit qui dure maintenant depuis plus de trente ans. Et oui, bien évidemment, oui encore, il fallait rappeler cette indispensable liberté de la presse qui honore tout pays démocratique, c'est essentiel.

Mais pour le reste, je continue de regretter certains points de manque d'équilibre dans ce texte. J'aurais aimé, par exemple, que l'on évoque aussi le sort de Mustapha Salma, ce dissident du Front Polisario, kidnappé pour avoir osé appeler au dialogue. On parle des droits de l'homme, c'est évident, mais pas pour tout le monde, et c'est regrettable. Il n'y a pas, dans ce conflit, que des coupables d'un côté et des innocents de l'autre. Il y a des responsabilités, inégales peut-être, mais des deux côtés dans ce conflit qui dure depuis plus de trente ans.

Il y a surtout – et c'est essentiel – une responsabilité qui est partagée dans la recherche maintenant d'une solution qui soit juste, réaliste et durable, de la part de tous les acteurs, et quand je dis tous les acteurs, je parle du Maroc, je parle du Front Polisario et aussi de l'Algérie, acteur essentiel et c'est tout un symbole, qui n'est citée, qui n'est mentionnée qu'au tout dernier mot de notre résolution.

Et je voudrais juste dire pour conclure, Madame la Présidente, que j'appuie complètement les propositions de poursuite de ce dialogue constructif qui viennent d'être faites par M. Panzeri. 

 
  
MPphoto
 

  Marco Scurria (PPE). - Signora Presidente, onorevoli colleghi, con gli amici si parla chiaro e si dicono le cose come stanno. Per questo diciamo al Marocco che deve fare molto di più per risolvere il caso del Sahara occidentale.

L'Unione europea non può continuare e non poteva continuare a far finta di nulla, perché rischiamo di commettere un grave errore. Rischiamo di far capire a chi ha scelto, come ha fatto il popolo saharawi attraverso il Fronte Polisario, la via della pace, che ha scelto la via sbagliata.

Chi non manda kamikaze, chi non fa attentati, chi si è affidato solo agli organismi internazionali non fa notizia, non è tutelato, per lui non si convocano i potenti della terra. Signora Presidente, questo non è giusto, perché i saharawi sono un popolo coraggioso ma mite, vivono nella loro giusta maniera la loro religiosità e le loro donne hanno ruoli importanti nella società. I saharawi lottano per la propria terra, per cui hanno un amore sconfinato quanto il loro deserto, lottano per la loro identità, e non è giusto che rimangano soli.

Il voto che noi abbiamo fortemente voluto domani in questa sessione plenaria è un segnale importante che l'Unione europea dà per riprendere anche in mano il destino di questa zona di terra.

 
  
MPphoto
 

  Norbert Neuser (S&D). - Frau Präsidentin, Herr Kommissar! Ich freue mich über die klaren Worte, die Herr Kommissar Piebalgs gewählt hat. Für das Europäische Parlament ist es wichtig, ganz klar Flagge zu zeigen, und die Brutalität, die dort stattgefunden hat, auch zu verurteilen. Wir haben als Europäisches Parlament lange gebraucht, die Debatte über die Westsahara zu führen, und ich denke, wir haben vielleicht zu zögerlich gehandelt und handeln erst jetzt, nachdem es dort Tote gegeben hat.

Ich freue mich darüber, dass wir morgen gemeinsam mit allen Parteien eine Resolution verabschieden können, die vielleicht für die eine oder andere Fraktion nicht weit genug geht, aber es ist ein breiter Konsens und ein klares Zeichen an Marokko und an die Bevölkerung der Westsahara, dass das Europäische Parlament zu seinen Grundwerten steht.

Ich möchte als Vorsitzender der Intergroup allen Mitgliedern herzlich danken, die dafür gesorgt haben, dass die Westsahara auf der Tagesordnung geblieben ist, und auch weiterhin dort bleiben wird. Ich bin sicher, dass wir mit Kommissar Piebalgs und mit Lady Ashton an der Westsahara dranbleiben müssen.

 
  
MPphoto
 

  Ana Gomes (S&D). - O brutal ataque ao acampamento saaraui de protesto pacífico desferiu uma facada nas negociações sob a égide da ONU. Lembrou-me Timor-Leste nos tempos mais duros: conversações na ONU e ataques contra a população para as frustrar. A Espanha podia ser advogada da antiga colónia que abandonou, como Portugal foi pela auto-determinação de Timor-Leste, mas não é, para não comprometer negócios e outros interesses em Marrocos.

Sabe-se hoje que Madrid e a ONU foram avisadas do ataque. Da negligência à cumplicidade é um pulinho. A França tem especiais responsabilidades no incentivo a Marrocos para prosseguir a ocupação. E a União Europeia: a Alta Representante só falou semanas depois do ataque, com uma declaração minimalista irrelevante. Nesta resolução o Parlamento fala alto pela União Europeia: exige um inquérito internacional independente aos acontecimentos e a identificação dos mortos, desaparecidos e presos; exige acesso sem restrições à imprensa internacional, organizações humanitárias e observadores; exige da ONU a monitorização dos direitos humanos no Saara Ocidental e exige a imediata libertação de todos os saarauis detidos em Marrocos e no território ocupado do Saara Ocidental.

 
  
MPphoto
 

  Guido Milana (S&D). - Signora Presidente, onorevoli colleghi, io ho un solo rammarico in quest'Aula stasera, e cioè che stiamo discutendo dei Saharawi solo perché i marocchini hanno invaso la tendopoli fuori El Ayun, e questo è un rammarico per la democrazia in questo Parlamento.

Il Parlamento avrebbe dovuto maturare da solo la volontà di discutere di questa questione che marcisce da trent'anni sui tavoli internazionali. Questo è il dato politico più rilevante. Noi siamo stati costretti da atti di violenza e non perché autonomamente abbiamo deciso di far garantire dei diritti umani. Che cos'è, se non il rispetto dei diritti umani, il fatto che debba esserci lì un referendum per l'autodeterminazione?

Proprio perché il Marocco è nostro amico, perché il Marocco è la parte forte delle relazioni, noi dobbiamo chiedere con forza e con tutti gli atti conseguenti che ci sia una volontà non più rinviabile. Dobbiamo cercare di costruire le condizioni affinché la missione MINURSO non sia da sola a costruire le condizioni di un referendum che viene costantemente rinviato. Dobbiamo cercare di usare tutti i mezzi a disposizione dell'Unione europea per condizionare questo evento e per far sì che quel referendum faccia giustizia di trent'anni di sofferenze di un popolo.

 
  
MPphoto
 

  Gilles Pargneaux (S&D). - Madame la Présidente, Monsieur le Commissaire, au-delà du débat de cet après-midi et de la résolution que nous allons examiner demain, revenons à l'essentiel, ce que je n'ai pas complètement entendu dans le débat depuis tout à l'heure.

Véritable cause nationale pour le Maroc, cette question politique majeure est, rappelons-le, un enjeu diplomatique pour les relations du Maroc avec les pays d'Afrique et du Maghreb, dont au premier chef l'Algérie.

Deuxièmement, c'est un enjeu économique parce que cette question est un obstacle à la formation d'un Maghreb prospère et stable. C'est un enjeu sécuritaire en raison de l'activisme de l'organisation terroriste Al-Qaida au Maghreb islamique, et ensuite, c'est un enjeu humanitaire pour les populations sahraouies concernées, notamment celles dans les camps de Tindouf, qui ne peuvent en sortir.

Il faut revenir à l'essentiel. Revenir à l'essentiel, c'est revenir à la résolution n° 1920, adoptée à l'unanimité par les Nations unies, qui demande que nous puissions mettre sur la table la question de l'autonomie proposée par le Maroc et qui souhaite aussi qu'il y ait ces déplacements familiaux entre le Sahara occidental et les camps de Tindouf.

Voilà des enjeux essentiels qui nous apparaissent importants; il faut renouveler ainsi, comme l'a proposé notre collègue Panzeri, le dialogue avec toutes les parties, notamment avec les autorités marocaines dans les semaines à venir, ce qui va être fait, puisqu'il est prévu que le ministre des affaires étrangères intervienne devant nous le 1er décembre prochain.

 
  
MPphoto
 

  Antonio Masip Hidalgo (S&D). - Señora Presidenta, el 18 de noviembre, en el Parlamento español, la ministra Jiménez insistió en el dictamen de La Haya por el que aún no se ha practicado la descolonización y no cabe asimilación identitaria a Marruecos. Han pasado 35 años, sufrimientos y ocupación sin título legal. El campamento es paradigma de la distancia entre Marruecos y el pueblo saharaui, por muchos colonos y soldados que hayan introducido en el territorio del que expulsaron a miles de sus habitantes genuinos.

Marruecos reprime con odio a quienes sabe pueblo distinto. Luego seguirán juicios coloniales como el del 5 de noviembre en Casablanca, donde golpearon a los observadores extranjeros y europeos. ¡Evitemos la liquidación de un pueblo digno, heróico, amigo de Europa!

 
  
MPphoto
 

  Salvatore Iacolino (PPE). - Signora Presidente, onorevoli colleghi, un fatto così grave come si è verificato nelle settimane scorse a danno della popolazione saharawi non può non essere sanzionato ed è quindi giusto e doveroso l'intervento del Parlamento europeo.

Di contro non v'è dubbio – lo diceva correttamente il collega Salafranca – che la popolazione del Marocco ha nel tempo portato avanti una serie di contributi importanti in Africa che consentono di ritenere quel popolo non soltanto amico, ma particolarmente vicino alle posizioni dell'Unione europea.

Ferma restando la sanzione, doverosa e assolutamente essenziale, va certamente collegato a questa un rinnovato percorso di negoziato, peraltro già avviato dall'apposita commissione congiunta, che consenta realmente la tutela dei diritti fondamentali – per come sono stati violati non possono essere ancora violati – in attesa che l'ONU, definendo l'istruttoria, faccia piena luce sulla vicenda della quale oggi stiamo parlando per mettere luce su una violazione dei diritti fondamentali che va realmente sanzionata.

 
  
MPphoto
 

  Метин Казак (ALDE). - Аз също искам да поздравя комисаря Piebalgs за изключително балансираното и спокойно представяне на отношението на Европейската комисия към събитията в Западна Сахара. Смятам, че с тази резолюция ние вместо да "изпишем вежди", рискуваме да "избодем очи", защото не се вземат под внимание усилията, които Мароко полага за постигане на трайно и справедливо решение на конфликта в Западна Сахара.

Бих искал да кажа, че много международни организации вече са на място и провеждат своите разследвания относно случилото се. Мисля, че най-доброто място за диалог с Мароко, това са Съвместният парламентарен комитет в рамките на Европейския съюз и Кралство Мароко. Мисля, че трябва да бъдат подкрепени усилията за намиране на взаимно приемливо решение под егидата на Обединените нации, а не да се дава глас на едностранни изказвания.

 
  
MPphoto
 

  Janusz Władysław Zemke (S&D). - Pani Przewodnicząca! Chciałbym podkreślić z całą mocą, że ta sytuacja w Saharze Zachodniej budzi słusznie nasz niepokój. My na tej sali dobrze wiemy, że występujący tam od bardzo wielu lat konflikt może wywoływać skutki terytorialne znacznie dalej. Są tam ludzie bez nadziei, są tam ludzie, których się i represjonuje, i poniża. W takiej sytuacji często ci poniżani ludzie mogą stanowić naturalną bazę dla działania terrorystów. Mogą być podatni na indoktrynację terrorystów, a Sahara Zachodnia może stać się miejscem eksportu terroryzmu. Dlatego też Unia Europejska powinna potępiać wszystkie przypadki łamania prawa, ale myślę, że wysiłek większy należy kłaść na pomoc siłom ONZ, by jeszcze skuteczniej zapewniały tam, na tym terenie, bezpieczeństwo.

 
  
MPphoto
 

  Nicole Kiil-Nielsen (Verts/ALE). - Madame la Présidente, ce 8 novembre, les autorités marocaines démantelaient violemment le camp établi près de Laâyoune, au Sahara occidental, provoquant des morts et de nombreux blessés.

Je suis absolument scandalisée qu'un État membre, en l'occurrence la France, se soit opposé à la demande d'une mission d'enquête de l'ONU sur ces événements. La proposition de l'Ouganda, lors de la réunion du Conseil de sécurité de l'ONU le 16 novembre dernier, était pourtant légitime et souhaitable. La France a beau jeu de se réfugier derrière l'absence de décision du Conseil de sécurité alors qu'elle a abusé du poids de son droit de veto pour empêcher que toute la lumière soit faite sur ces incidents. La vérité serait-elle si difficile à regarder en face?

L'Europe, qui se veut exemplaire dans la protection des droits humains, se doit d'exiger l'ouverture d'une mission d'enquête indépendante et transparente, sous l'égide des Nations unies, et l'élargissement des compétences de la MINURSO. Plus globalement, nous comptons sur Mme la Haute représentante pour qu'une solution juste et durable soit apportée à la situation inacceptable qui est celle de la population sahraouie.

 
  
MPphoto
 

  Dominique Vlasto (PPE). - Madame la Présidente, comme les collègues, je déplore qu'il y ait eu des pertes en vies humaines dans ce conflit. Mais je voudrais dire maintenant que le texte proposé est déséquilibré et je regrette que l'on ait bousculé le vote de cette résolution. On aurait dû attendre le résultat des enquêtes pour avoir une véritable réflexion sur des bases solides et pour permettre aux collègues de se faire une idée juste de la réalité des faits. On pourrait d'ailleurs voir là un procédé pour influencer les négociations à l'ONU pour l'avenir du Sahara occidental. Je dois dire que cela m'inquiète au moment où est relancée la politique euroméditerranéenne. Il faudra prendre le temps d'établir la réalité des faits, les responsabilités de chacun. C'est, à mon avis, la condition indispensable pour la stabilité de cette région très sensible et le bien-être de la population.

 
  
MPphoto
 

  John Bufton (EFD). - Madam President, I will also talk today about the upsetting developments in Western Sahara.

As we have been reading in our newspapers, there have been violent confrontations in refugee camps, where the bulk of the Western Saharan population have been confined since the Moroccan invasion of the 1970s. To invade their country is one thing, but to confine a large percentage of the population in refugee camps is another.

The Western Sahara in Exile movement has courageously brought this situation to the world’s attention. The UN Security Council has examined this latest violent episode, but stopped short of calling for an independent investigation.

It is a safe bet that the Moroccan authorities will be less than impartial if the investigation is left up to them. The Moroccan authorities cannot even decide how many people were killed in the raid at the camp in Laâyoune. Given the proximity of Western Sahara to Europe, and its potential to destabilize the sensitive North African region, this could escalate if things are not done soon.

I strongly believe that there should be an independent investigation and I call on the UN Security Council to launch one.

 
  
MPphoto
 

  Bernadette Vergnaud (S&D). - Madame la Présidente, Monsieur le Commissaire, chers collègues, je tiens d'abord à souligner que je n'estimais pas opportun de nous prononcer si tôt par un vote sur les événements intervenus à Laâyoune, le 8 novembre, alors que nous ne disposons pas de tous les éléments pour avoir le recul et l'objectivité nécessaires.

Néanmoins, au vu de ces conditions, je constate avec soulagement que nous sommes parvenus à une résolution commune assez mesurée et équilibrée qui prend en compte la notion des droits de l'homme et qui ne condamne pas abusivement l'une ou l'autre partie, même si certains points sont contestables. J'estime en tout cas que le plus important est de ne pas envenimer la situation afin que les enquêtes et les négociations puissent se poursuivre dans le calme et, dès lors, il me semble sage de ne pas avoir la tentation de remettre en cause le statut privilégié d'un pays voisin et partenaire sur la foi de témoignages partiels et parfois contradictoires.

 
  
MPphoto
 

  Andreas Mölzer (NI). - Frau Präsidentin! Es wirft kein gutes Licht auf Marokko, wenn es die Berichterstattung über die Vorfälle in der Westsahara unterdrücken will. Als die Gaza-Hilfsflotte angegriffen wurde, gab es im Nu einen internationalen Aufschrei der Empörung. Wenn nun in der besetzten Westsahara ein Protestlager geräumt wird und dabei Menschen zu Tode kommen und die betroffene Stadt sogar für Journalisten zur verbotenen Zone erklärt wird, dann fehlt ein energisches gemeinsames Vorgehen der internationalen Gemeinschaft.

Es war ja absehbar, dass sich die Befreiungsbewegung angesichts der festgefahrenen Situation irgendwann nicht länger an den Waffenstillstand gebunden fühlt. Zudem war dieser an ein Referendum über die Westsahara gekoppelt, ein Referendum, über dessen Teilnehmer man sich nie wirklich einigen konnte. Währenddessen wurden immer mehr Marokkaner angesiedelt. Die Vorfälle müssen meines Erachtens restlos aufgeklärt werden. Die Europäische Union sollte als neutraler Vermittler auftreten und versuchen, die beiden Streitparteien wieder an einen Tisch zu bringen.

 
  
MPphoto
 

  Ulrike Rodust (S&D). - Frau Präsidentin, liebe Kolleginnen und Kollegen! Ich unterstütze den für die Resolution gefundenen Kompromiss. Als Koordinatorin der S&D-Fraktion im Fischereiausschuss interessiere ich mich auch für das Fischereiabkommen mit Marokko. Gut, dass wir in der Resolution dazu auffordern, bei der Ausbeutung der Ressourcen in der Westsahara das Völkerrecht zu achten. Den meisten Mitgliedern dieses Hauses ist leider nicht bewusst, dass es ein Gutachten des Juristischen Dienstes des Parlaments gibt, demzufolge das derzeitige Fischereiabkommen mit Marokko völkerrechtswidrig ist, wenn nicht nachgewiesen wird, dass die Bevölkerung Westsaharas von dem Abkommen profitiert. Das ist derzeit nicht der Fall, und deswegen hat die Europäische Kommission die Verhandlungen über die Erneuerung des Abkommens zunächst auf Eis gelegt. Ich hoffe sehr, dass hier eine diplomatische Lösung gefunden werden kann. Aber eines muss klar sein: Wir dürfen nicht aufgrund ökonomischer Interessen das Völkerrecht ignorieren!

 
  
MPphoto
 

  Ulrike Lunacek (Verts/ALE). - Frau Präsidentin! Auch ich bin sehr froh, dass es endlich in diesem Haus eine Resolution zum Konflikt in der Westsahara gibt. Ich denke, das hätte schon längst aus anderen Gründen geschehen sollen und nicht erst jetzt nach diesen grausamen Vorfällen im Lager Gdeim Izik.

Ich verstehe auch nicht wirklich, warum Marokko nicht bereit ist, eine unabhängige Untersuchung zuzulassen. Wenn es nichts zu verbergen hat, dann soll es die Untersuchung geben. Also warum nicht? Ich hoffe sehr, dass diese Resolution morgen im Parlament beschlossen wird – das heißt ja nicht, dass es keinen Dialog mit Marokko geben soll. Nächste Woche sind der marokkanische und der algerische Außenminister und auch die Polisario in den außenpolitischen Ausschuss eingeladen. Ich hoffe, sie kommen und diskutieren mit uns.

Die Resolution aber möglicherweise verschieben zu wollen, halte ich nicht für sinnvoll. Denn es geht darum, als Europäisches Parlament den Grundsatz der Einhaltung der Menschenrechte und auch den Grundsatz des Selbstbestimmungsrechts der Völker – in diesem Fall für die Sahrauis – zu wahren und zu unterstützen. Ich war vor 23 Jahren zum ersten Mal in den Lagern in der Nähe von Tintuf. Seit damals kämpft dieses Volk darum, endlich das eigene Recht wahrnehmen und eine Volksabstimmung durchführen zu können, die fair und gerecht ist. Deshalb bin ich froh, dass diese Resolution jetzt stattfindet und hoffentlich morgen auch tatsächlich beschlossen wird.

 
  
MPphoto
 

  Cristian Dan Preda (PPE). - Madame la Présidente, je voudrais dire tout d'abord qu'il est vrai qu'on aurait pu discuter beaucoup plus longuement et aboutir à un autre texte mais, en même temps, c'est à peu près le temps qu'on consacre d'habitude aux résolutions d'urgence. Il faut donc dire à nos partenaires marocains qu'en fait, c'est là que le consensus des différents groupes politiques s'est arrêté.

Je crois qu'il s'agit d'une étape de ce dialogue. J'appuie la proposition faite – pour la première fois je crois – par M. Panzeri, de continuer le dialogue sur certains thèmes au sein de la commission parlementaire qui nous lient à nos collègues marocains. C'est une commission récemment créée qui pourra, pourquoi pas, être appuyée par un groupe d'amis du Maroc parce qu'il y en a beaucoup ici. J'attends également impatiemment le dialogue avec le ministre marocain des affaires étrangères. Il a annoncé sa présence la semaine prochaine devant la commission des affaires étrangères. Voilà une autre occasion de continuer ce dialogue.

 
  
MPphoto
 

  Andris Piebalgs, Member of the Commission. − Mr President, after very closely following the debate, I would like to stick to my initial statement. I believe that it is very balanced and very correct.

I would just repeat the last sentence. The United Nations Secretary-General has the support of the EU in achieving a just, lasting and mutually-acceptable political solution which will provide for the self-determination of the people of Western Sahara, in agreement with the Security Council resolutions. I would definitely encourage both sides to support the efforts of the United Nations.

 
  
MPphoto
 

  Die Präsidentin. − Zum Abschluss der Aussprache wurden sieben Entschließungsanträge(1) eingereicht. Die Aussprache ist damit geschlossen.

Die Abstimmung findet morgen um 12.00 Uhr statt.

(Die Sitzung wird um 20.00 Uhr unterbrochen und um 21.00 Uhr wieder aufgenommen).

Schriftliche Erklärungen (Artikel 149)

 
  
MPphoto
 
 

  Dominique Baudis (PPE), par écrit. – Quand on regarde attentivement les images disponibles sur internet, on mesure le degré de violence qui s'est exercé contre les forces de l'ordre marocaines. Les scènes que l'on voit aussi bien dans le camp Gdaim Izik que sur la route qui mène à Laâyoune font preuve d'une violence meurtrière à l'encontre des services de sécurité marocains. Même les véhicules de secours n'ont pas été épargnés. La réalité est très éloignée de ce que la propagande s'est efforcée de nous faire croire. Il faut donc que notre Parlement fasse preuve de mesure et de discernement plutôt que d'accuser abusivement les autorités marocaines en les rendant entièrement responsables de cette situation.

 
  
MPphoto
 
 

  Debora Serracchiani (S&D), per iscritto. – Le ultime sanguinose vicende, legate al contenzioso tra Marocco e Fronte Polisario sul Sahara Occidentale, richiedono maggiore attenzione per gli effetti negativi che potrebbero avere sulla stabilità della regione. Lo sgombero dell'accampamento di El Aayoun avrebbe provocato una dozzina di morti, oltre 700 feriti, 150 dispersi e 160 arresti da parte delle autorità marocchine, e avrebbe portato all’uccisione del cittadino spagnolo di origini saharawi Baby Hamday Buyema. Non dobbiamo lasciare solo il popolo Saharawi ma occorre terminare il negoziato condotto sotto l’egida delle Nazioni Unite, in conformità con i principi della Dichiarazione universale dei diritti dell'uomo, in particolare l'articolo 2. L'Unione europea deve intervenire ed invitare il governo marocchino ad evitare altri spargimenti di sangue e a rilasciare i saharawi detenuti illegalmente. La ripresa dei colloqui informali tra le parti, avvenuta il 7 e 8 novembre, deve essere un primo segnale affinché una soluzione equa possa essere accettata pacificamente dalle parti.

 
  
  

VORSITZ: RAINER WIELAND
Vizepräsident

 
  

(1)Siehe Protokoll.

Aġġornata l-aħħar: 12 ta' Jannar 2011Avviż legali