Index 
 Vorige 
 Volgende 
 Volledige tekst 
Procedure : 2010/2954(RSP)
Stadium plenaire behandeling
Kies een document :

Ingediende teksten :

B7-0678/2010

Debatten :

PV 24/11/2010 - 16
CRE 24/11/2010 - 16

Stemmingen :

PV 25/11/2010 - 8.11

Aangenomen teksten :

P7_TA(2010)0443

Debatten
Woensdag 24 november 2010 - Straatsburg Uitgave PB

16. Situatie in de Westelijke Sahara (debat)
Video van de redevoeringen
PV
MPphoto
 

  De Voorzitter. – Aan de orde is het debat over de situatie in de Westelijke Sahara.

Verklaringen van de Raad en de Commissie.

 
  
MPphoto
 

  Andris Piebalgs, lid van de Commissie, namens de vicevoorzitter van de Commissie en de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid. (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik dank het Parlement voor het tijdige debat over de Westelijke Sahara. Ik antwoord hierbij namens Catherine Ashton op de mondelinge vragen die zijn gesteld door de leden van dit Parlement.

De Europese Unie heeft zorgen over de gebeurtenissen die begin november plaatsvonden in El Aaiun en betreurt dat er doden zijn gevallen. Inmiddels is de rust wedergekeerd in El Aaiun, maar de onderliggende spanningen zijn er nog steeds. De Europese Unie is bezorgd dat de uitbarsting van geweld in El Aaiun de pogingen van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties om een wederzijds aanvaardbare oplossing voor het conflict in de Westelijke Sahara te vinden zou kunnen belemmeren.

We zullen ervoor zorgen dat de Marokkaanse autoriteiten via de gebruikelijke kanalen over deze zorgen worden geïnformeerd. De kwestie rond de Westelijke Sahara staat op de agenda van de volgende vergadering van de Associatieraad in december. Het zou ook ter sprake kunnen worden gebracht in de Gemengde Parlementaire Commissie van het Europees Parlement en Marokko.

De Europese Unie blijft met Marokko samenwerken aan hervormingen op terreinen als goed bestuur, de rechtsstaat en respect voor mensenrechten. De Europese Unie voert een goede en eerlijke politieke dialoog met Marokko in de organen die verantwoordelijk zijn voor de follow-up van ons associatieverdrag. In dit kader heeft de Europese Unie onze partner herinnerd aan het belang om de internationale verbintenissen die Marokko is aangegaan op het gebied van respect voor de mensenrechten na te komen. Wat het gebruik van de natuurlijke rijkdommen van de Westelijke Sahara betreft, is het de verantwoordelijkheid van Marokko om zijn verplichtingen uit hoofde van het internationaal recht na te komen, met inbegrip van de verplichtingen inzake het gebruik van de natuurlijke rijkdommen van de Westelijke Sahara.

De Europese Unie steunt de inspanningen van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties om een rechtvaardige, permanente en voor beide partijen aanvaardbare politieke oplossing te vinden die bestaat uit zelfbeschikking voor het volk van de Westelijke Sahara, in overeenstemming met de resoluties van de Veiligheidsraad.

 
  
MPphoto
 

  Bernd Posselt (PPE). - (DE) Mevrouw de Voorzitter, ik wacht al zeventig minuten op het begin van het vragenuur en ik zou u willen vragen wanneer dat eigenlijk gaat plaatsvinden. Normaliter wordt het debat voor het vragenuur onderbroken en later voortgezet.

 
  
MPphoto
 

  De Voorzitter. – Het vragenuur vervalt, omdat de fractievoorzitters tijdens de Conferentie van voorzitters hebben besloten dat er geen vragenuur zal worden gehouden. Volgens mij is er dus geen reden om u nog langer te laten wachten.

 
  
MPphoto
 

  José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, namens de PPE-Fractie. (ES) Mevrouw de Voorzitter, men zegt wel dat de filosoof Aristoteles met zijn leerlingen rondliep in zijn beroemde peripatetische school toen een van hen een opmerking maakte die de meester niet aanstond. Om zich te verontschuldigen zei de leerling toen: "Dit was niet mijn opmerking; dit heeft uw leermeester Plato gezegd". Toen stond Aristoteles stil en sprak een zin uit die sinds de vierde eeuw voor Christus tot op de dag van vandaag in Europa talloze keren is gebruikt. Hij zei namelijk: "Plato heb ik lief, maar de waarheid heb ik liever".

Mevrouw de Voorzitter, Marokko is een positieve en actieve partner van de Europese Unie en bovendien een essentiële strategische partner bij de beteugeling van het radicaal islamitisch fundamentalisme, maar dit Parlement, zoals president Sarkozy zei toen hij hier het woord voerde, is de instelling waar het democratisch hart van de Europese Unie klopt. Dit Parlement heeft een onvervreemdbare en onafwendbare plicht de mensenrechten te verdedigen. Als deze rechten niet worden erkend mag het Parlement niet de andere kant op kijken. Het moet zijn stem verheffen en luid en duidelijk aangeven welke beginselen wij aanhangen.

Mevrouw de Voorzitter, de Europese Unie is altijd een loyale partner geweest van Marokko en zal dat ook altijd blijven, maar dit partnerschap is wel gebaseerd op bepaalde beginselen en waarden en die beginselen en waarden moeten wij verkondigen.

Afsluitend, mevrouw de Voorzitter, wil ik zeggen dat matiging van karakter of temperament altijd een deugd is. Matiging bij de verdediging van mensenrechten en fundamentele vrijheden, met name de vrijheid van meningsuiting, is echter altijd een zwakte en tevens een lafheid die wij ons als vertegenwoordigers van de burgers van de Europese Unie niet kunnen veroorloven.

 
  
MPphoto
 

  Véronique De Keyser, namens de S&D-Fractie. (FR) Mevrouw de Voorzitter, de onderhandelingen over deze resolutie waren moeizaam, maar ik meen dat ze uiteindelijk hebben geleid tot iets dat alle fracties tevreden heeft kunnen stellen en ik bedank mijn collega’s dat ze zich deze inspanning hebben getroost, omdat we niet meer over de Sahara durven te spreken, zo goed zijn we doordrongen van de gevoeligheid van dit onderwerp. Er wordt hier dus geen politiek standpunt ingenomen ten aanzien van het conflict tussen Marokko en de Sahara.

Anderzijds betreft het eerste punt de veroordeling van het geweld dat zich heeft voltrokken tijdens de ontmanteling van het kamp bij El Aaiun. En deze veroordeling van het geweld is duidelijk, ook al hebben we nog te weinig informatie over wie wat heeft gedaan.

Wat het tweede punt betreft, wij betreuren – en dat is zwak uitgedrukt – het feit dat er geen persvrijheid is en dat humanitaire organisaties, noch parlementariërs, de mogelijkheid hebben naar de regio te gaan. Wij vinden dit onacceptabel.

Het derde punt hangt hiermee nauw samen. Wij nemen er notitie van dat Marokko een onderzoek gaat uitvoeren, maar wij zijn sterk voorstander van – en verzoeken om – een internationaal onderzoek, teneinde hier licht op te werpen.

Afgezien daarvan vertrouwen we, wat de behandeling van het politieke conflict betreft, op de VN en roepen we de twee partijen op de onderhandelingen te hervatten.

 
  
MPphoto
 

  Ivo Vajgl, namens de ALDE-Fractie.(SL) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, dit debat en de resolutie waarover wij morgen gaan stemmen, zijn het gevolg van twee incidenten: de dood van een veertienjarige jongen die werd getroffen door een kogel van een Marokkaanse politieagent, en, enkele dagen later, de gewelddadige ontruiming van het protestkamp, waar meer dan tienduizend Sahrawi hun tenten hadden opgeslagen, die op vreedzame wijze de aandacht van de wereld, en ook van ons, wilden vestigen op hun onhoudbare sociale, politieke en economische situatie.

Dit incident heeft helaas nieuwe slachtoffers geëist. Zij hebben de hoogst mogelijke prijs betaald voor dit almaar voortdurende probleem, dat ons allen bekend is. De Westelijke Sahara is het laatste voorbeeld ter wereld van een nog onvoltooid proces van dekolonisatie, een land waarvan het buurland profiteert van de voordelen van de illegale bezetting van buitenlands territorium en daarbij de resoluties van de Veiligheidsraad van de hand wijst, dringende oproepen van de VN om een referendum te houden en om de bevolking van de Westelijke Sahara zelfbeschikkingsrecht te geven herhaaldelijk negeert, en bovendien mensenrechten en de normen van internationaal recht schendt.

De Westelijke Sahara is een land van zand en stenen, dat wordt doorkruist door een schandelijke muur die meer dan duizend kilometer lang is, een land dat rijk genoeg is om de honger en de verwachtingen aan te wakkeren van Marokko en de landen die actief dan wel passief de meedogenloze houding van Marokko steunen. Wij weten wie het zijn. Het probleem van de Westelijke Sahara is een politiek probleem, een dekolonisatieprobleem. Dat kan maar op één manier worden opgelost, en wel op dezelfde manier waarop soortgelijke problemen in andere gebieden zijn opgelost, namelijk op basis van internationaal recht, het zelfbeschikkingsrecht van naties en overeenkomsten. Wij moeten de rol van de Verenigde Naties in de Westelijke Sahara versterken; het mandaat van MINURSO is te klein nu de missie simpelweg de status quo handhaaft en machteloos en slechts een formaliteit blijkt te zijn.

Commissaris, hartelijk dank voor uw duidelijke woorden. Ondanks de verschillende belangen van enkele invloedrijke lidstaten, of juist daardoor, zou de Europese Unie een actievere rol moeten spelen en alle mogelijkheden moeten benutten die zij tot haar beschikking heeft staan. Marokko, dat de steun en het begrip van diverse kanten geniet, moet zich eveneens inspannen om deze situatie op constructieve wijze op te lossen.

 
  
MPphoto
 

  Raül Romeva i Rueda, namens de Verts/ALE-Fractie. (ES) Mevrouw de Voorzitter, in de eerste plaats ben ik verheugd dat we eindelijk de kans hebben over de Westelijke Sahara te spreken en te stemmen over een ontwerpresolutie. Dit keer heeft de druk van Marokko het niet gewonnen, zoals andere keren. Ik denk dat dit goed is voor de geloofwaardigheid van het Parlement, maar ook voor de transparantie over wat er in de Westelijke Sahara gebeurt.

In de tweede plaats wil ik de onverantwoordelijke en uitdagende manier waarop het kamp van Gdaim Izik is ontmanteld duidelijk en krachtig veroordelen. Het is een feit dat het geweld van vele kanten kwam, maar om degenen die zich verdedigen tegen een aanval op hetzelfde niveau te zetten als degenen die hen onderdrukken, vervolgen en folteren vind ik absoluut niet gerechtvaardigd.

Om die reden eisen wij een onafhankelijk onderzoek onder auspiciën van de Verenigde Naties. Het gaat hier niet om een conflict tussen gelijken. In dit conflict hebben niet alle partijen dezelfde verantwoordelijkheid, noch hanteren zij dezelfde strategieën of dezelfde wapens.

We moeten alle partijen oproepen tot kalmte, maar we moeten bovenal van het Koninkrijk Marokko eisen dat het zich niet langer vijandelijk opstelt jegens het Sahrawi-volk en dat het ophoudt met het lastigvallen van parlementsleden, de media en mensenrechtenactivisten.

De Europese Unie mag niet langer het hoofd afwenden, alsof er niets aan de hand is. Als Europese Unie hebben wij een grote historische verantwoordelijkheid, met name landen als Spanje en Frankrijk.

Laten we verstandig handelen, zoals de minister, mevrouw Jiménez, ons heeft verzocht. Maar verstandig betekent dat we nu "genoeg" zeggen tegen het Marokkaanse regime. Het is prima om goede handelsbetrekkingen te hebben met Marokko. Dat is noodzakelijk en positief, maar niet ten koste van de mensenrechten en ook niet ten koste van schendingen van het internationaal recht.

Mevrouw Jiménez, mevrouw Ashton, voor een rechtvaardige, duurzame en voor beide partijen aanvaardbare oplossing moet een referendum over zelfbeschikking worden gehouden. Laten wij dat mogelijk maken!

 
  
MPphoto
 

  Charles Tannock, namens de ECR-Fractie. (EN) Mevrouw de Voorzitter, het bevroren conflict over de Westelijke Sahara destabiliseert de omliggende regio. Door Marokko’s onverzettelijkheid is er voor de bevolking van de Westelijke Sahara, die al twintig jaar wacht op een referendum over onafhankelijkheid, nog steeds geen rechtvaardige oplossing.

Ik accepteer dat Marokko een belangrijke partner is van het westen in de strijd tegen terrorisme, maar het is zeer te betreuren dat Marokko zich, ondanks zijn beloftes, niet houdt aan de voorwaarden van het plan van de VN voor een regeling voor de Westelijke Sahara. In het licht van de berichten over geweld tegen het volk van de Westelijke Sahara moeten wij de VN-missie ter plekke een mandaat geven om toezicht te houden op de mensenrechten van de Sahrawi. Pogingen om dit mandaat te verlenen zijn tot nog toe echter consistent tegengehouden door Frankrijk. Dit is uniek onder VN-missies: dit is de enige missie zonder een mensenrechtenmandaat. Marokko en het Polisario-front moeten begrijpen wat er van ze wordt verwacht in de zin van de normen van de internationale gemeenschap. We hebben veel invloed op Marokko in de EU, met name op het vlak van visserijrechten en hulp.

Hopelijk zal het komende referendum voor Zuid-Sudan, dat tot een nieuwe soevereine staat zal leiden in het zuiden, alle betrokken partijen nieuwe motivatie geven om tot een definitieve oplossing te komen voor dit langdurige conflict over de Westelijke Sahara, een grondgebied en een bevolking die, naar mijn mening, een vreedzame en welvarende toekomst verdienen.

 
  
MPphoto
 

  Willy Meyer, namens de GUE/NGL-Fractie. (ES) Mevrouw de Voorzitter, ik wil graag eerst iets zeggen wat iedereen weet: we moeten tegen het Koninkrijk Marokko zeggen dat dit niet zijn parlement is. Dit Parlement dankt zijn soevereiniteit aan de Europese burgers en neemt op die basis besluiten over agenda’s, thema’s en resoluties. De permanente bemoeienis van de regering van het Koninkrijk Marokko met deze instelling is absoluut onaanvaardbaar.

In de tweede plaats, dames en heren, draait het hier om een militaire, politiële en koloniale bezetting door Marokko; een illegale bezetting van een "niet autonoom gebied", zoals het internationaal recht het definieert. Marokko heeft geen soevereiniteit over de Westelijke Sahara. Geen enkele. Marokko kan zijn wetten en zijn soevereiniteit daar niet laten gelden. Daarom moet dit Parlement een zeer duidelijke boodschap afgeven aan de internationale gemeenschap en aan de Sahrawi, aangezien zij degenen zijn die zich moeten uitspreken over hun toekomst door middel van een referendum over zelfbeschikking, zoals door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties is besloten.

Alle gewelddadigheden en repressie van de Marokkaanse regering in de Westelijke Sahara dient slechts één doel: ervoor zorgen dat zij hun recht op zelfbeschikking niet kunnen uitoefenen. Daarom moet het Europees Parlement zich harder opstellen ter verdediging van dit recht. Het moet aan de kant staan van de Sahrawi en de gewelddadigheden veroordelen. "Kamp Waardigheid" had nooit mogen worden ontmanteld.

Ik ben daar voor die tijd een paar uur geweest. Ik ben een gekozen vertegenwoordiger, maar ik mocht niet uit een Spaans vliegtuig stappen om te zien wat helaas een paar uur daarna is voorgevallen, omdat ze geen getuigen wilden. Ze hebben heel wat te verbergen en dit Parlement mag geen medeplichtige zijn aan het systematisch verhullen van al deze repressie. Dames en heren, mevrouw Ashton (die helaas afwezig is), wanneer wordt de partnerschapsovereenkomst bevroren? Wanneer zullen wij zeggen dat deze weg onaanvaardbaar is? Ik ben van mening dat dit Parlement zich luid en duidelijk moet uitspreken, dames en heren.

 
  
MPphoto
 

  Jarosław Leszek Wałęsa (PPE). - (PL) Mevrouw de Voorzitter, de Westelijke Sahara bevindt zich momenteel op een tweesprong. Wij kunnen de laatste acties van de Marokkaanse regering niet negeren. De berichten over wat er werkelijk is gebeurd bij het kamp aan de rand van de stad El Aaiun spreken elkaar tegen. We kunnen echter niet uitvlakken dat vijftienduizend mensen het dak boven hun hoofd zijn kwijtgeraakt en gedwongen hun woonplaats hebben moeten verlaten. Dit is slechts één van de voorbeelden van de schending van de mensenrechten die teruggaat tot 1975. Wij, leden van het Europees Parlement, moeten de geschiedenis van deze regio en de wreedheden die de Sahrawi hebben ervaren, nader in ogenschouw nemen en het beleid dat wordt gevoerd om dit conflict en dit probleem op te lossen, versterken.

Sommige lidstaten hebben geprobeerd om deze problemen in samenwerking met de VN op te lossen, maar zijn daar niet in geslaagd. Het bleek onmogelijk om aanbevelingen overeen te komen die nodig zijn om Marokko ter verantwoording te roepen. De VN-veiligheidstroepen kunnen slechts beperkt handelen in de Westelijke Sahara, terwijl zij eigenlijk de mogelijkheid moeten hebben om volledige controle uit te oefenen en toe te zien op de humanitaire hulp. Bovendien blokkeert Marokko nog steeds de vrije toegang van journalisten en internationale waarnemers tot dit gebied.

Een van de VN-waarnemers heeft terecht opgemerkt dat aandacht voor deze Afrikaanse regio levensreddend kan zijn en de Sahrawi beschermt tegen het Marokkaanse uitroeiingsbeleid. Amnesty International vraagt om een onafhankelijk onderzoek naar het gebruikte geweld; een goed idee dat uitgevoerd moet worden. Op dit moment is niet bekend hoeveel mensen zijn gedood, gewond geraakt of simpelweg verdwenen als gevolg van de acties van Marokko.

Tot slot wil ik dit Parlement vragen om een concrete reactie die een eind maakt aan de huidige trage diplomatie, en om de uitwerking van een oplossing waardoor de Sahrawi verdere wreedheden bespaard blijven.

 
  
MPphoto
 

  María Muñiz De Urquiza (S&D). - (ES) Mevrouw de Voorzitter, het geweld dat de Westelijke Sahara heeft overspoeld en dat wij nadrukkelijk veroordelen, net zozeer als we het verlies van mensenlevens betreuren en eisen dat de mensenrechten worden gerespecteerd, mag niet opnieuw losbreken.

Er moet een definitieve, rechtvaardige en voor beide partijen aanvaardbare oplossing komen, binnen het kader van de Verenigde Naties, voor een conflict dat al meer dan dertig jaar duurt en dat duizenden Sahrawi-vluchtelingen tot wanhoop veroordeelt en een naburige regio die van essentieel belang is voor de Europese Unie tot instabiliteit veroordeelt.

Daarom doen wij een oproep aan Marokko, een belangrijke en betrouwbare partner van de Europese Unie, waar wij enorme belangen en projecten mee delen, om zijn inspanningen voor een dialoog te verdubbelen, teneinde het conflict in overleg tot een einde te brengen. Wij roepen tevens het Sahrawi-volk en zijn vertegenwoordigers op de kalmte te bewaren en spreken onze solidariteit met hen uit. We verzoeken hen tevens met een open en constructieve blik aan deze dialoog te blijven werken.

Wij verzoeken de Europese Unie zich aan te sluiten bij de inspanningen van de groep van bevriende landen van de Sahara, waartoe ook mijn land, Spanje, behoort, teneinde deze dialoog, als geloofwaardige onderhandelaar in de regio, mogelijk te maken. Het instellen van een parlementair onderzoek in Marokko over de gebeurtenissen in de Sahara en de bereidheid van de Marokkaanse autoriteiten om dit Parlement te informeren over wat er is gebeurd, zijn belangrijke signalen, die wij waarderen. Ze zijn echter geen vervanging van een beleid van transparante informatievoorziening dat waarborgt dat alle media in de regio aanwezig kunnen zijn.

De ontwerpresolutie die wij morgen zullen goedkeuren is het resultaat van complexe onderhandelingen en weerspiegelt de zorgen van dit Parlement om de stabiliteit in de Maghreb en de mensenrechten. Het is tevens het bewijs dat het Parlement inzet op overleg, zonder voorwaarden vooraf, om dit conflict te beëindigen, op basis van de resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, die stellen dat het Sahrawi-volk recht heeft op zelfbeschikking.

 
  
MPphoto
 

  Izaskun Bilbao Barandica (ALDE). - (ES) Mevrouw de Voorzitter, wij moeten de Marokkaanse autoriteiten veroordelen voor hun aanval op kamp Gdaim Izik, die heeft geleid tot de ernstige incidenten van El Aaiun. De individuele mensenrechten van het Sahrawi-volk, dat vreedzaam om sociale verbeteringen verzocht, zijn geschonden. Bovendien zijn de persvrijheid en de vrijheid van informatie beperkt en is tientallen leden van dit Parlement, van andere organen en tevens van het parlement van mijn land, Baskenland, de toegang tot het gebied ontzegd.

Er is geen betrouwbare informatie. Daarom verzoeken wij de Verenigde Naties de gebeurtenissen officieel te onderzoeken. We weten echter wel dat er doden en gewonden zijn en dat honderden mensen zijn gearresteerd. Wij betreuren alle doden die zijn gevallen, zowel bij de Marokkaanse politie als bij de Sahrawi-activisten, want dat kan niet meer ongedaan worden gemaakt. Ik wil dan ook mijn solidariteit uitspreken aan de families van alle gestorvenen.

Het kamp werd aangevallen op de dag dat in New York de derde ronde van informele gesprekken over de status van de Westelijke Sahara begon. Deze aanval is niet bevorderlijk voor de dialoog, noch voor overeenkomsten of vrede. In tegendeel, het belemmert een vreedzaam en rechtvaardig einde aan de bezetting van de Westelijke Sahara.

Ik wil alle betrokken partijen oproepen tot kalmte. Voor een oplossing van dit probleem is een permanente dialoog tussen Marokko en het Sahrawi-volk nodig, gebaseerd op wederzijds respect en met het doel om de resoluties van de Verenigde Naties ten uitvoer te leggen, die onder meer het recht op zelfbeschikking van het Sahrawi-volk omvatten.

Ik eindig met zelfkritiek. Schendingen van mensenrechten moeten altijd worden bekritiseerd. Het maakt niet uit waar, hoe, waarom of door wie ze worden geschonden, want democratische beginselen en waarden moeten altijd boven belangen staan. Daarom vraag ik om meer inzet van de Europese Unie.

 
  
MPphoto
 

  João Ferreira (GUE/NGL). - (PT) Mevrouw de Voorzitter, de gebeurtenissen in de Westelijke Sahara van de afgelopen weken vormen geen geïsoleerde incidenten. Ze vormen deel van een lange geschiedenis van vijfendertig jaar repressie, geweld en onderdrukking van een volk. Een geschiedenis waarin Marokko voortdurend probeert de onderhandelingen te blokkeren over de concretisering van het onvervreemdbare zelfbeschikkingsrecht van het Sahrawi-volk.

Daarom is dit het moment om opnieuw de gewelddadige repressie te veroordelen die de Marokkaanse autoriteiten uitoefenen in de bezette gebieden, tegen iedereen die zich verzet tegen de kolonisatie en die vecht voor het legitieme recht op zelfbeschikking voor zijn volk. Ook is dit het moment om het werkelijk humanitaire drama aan de kaak te stellen waar het Sahrawi-volk onder gebukt gaat, dat gedwongen is in vluchtelingenkampen ver van zijn geboortegrond te leven, en om een dringende oproep te doen voor meer internationale humanitaire hulp. Ook moeten we eisen dat het internationaal recht en de resoluties van de VN gerespecteerd worden, waarvan een referendum een onmisbaar onderdeel is.

De Europese Unie en de lidstaten hebben op dit gebied een zware verantwoordelijkheid, die ze niet uit de weg mogen gaan, omdat ze zich anders medeschuldig maken, gezien de speciale status die Marokko geniet dankzij de akkoorden tussen dat land en de Europese Unie.

 
  
MPphoto
 

  Santiago Fisas Ayxela (PPE). - (ES) Mevrouw de Voorzitter, duizenden Sahrawi hebben hun steden verlaten en op vreedzame wijze het kamp Gdaim Izik opgezet om betere levensomstandigheden te eisen. De Marokkaanse veiligheidstroepen hebben het kamp op gewelddadige wijze ontmanteld, wat tot ernstige ongeregeldheden heeft geleid in El Aaiun. Het Marokkaanse leger heeft een jonge Sahrawi gedood en tevens is een Spaans burger onder onopgehelderde omstandigheden gestorven.

Vooralsnog zijn er geen betrouwbare gegevens over het aantal doden, gewonden, verdwijningen of arrestaties bij deze gewelddadigheden. Bovendien is verschillende leden van het Europees Parlement de toegang tot de Sahara ontzegd, evenals journalisten, die nog steeds grote problemen hebben om hun werk te doen.

Marokko is een bevriend land, een strategische partner van Europa en onder vrienden is het niet goed als er twijfels zijn of zaken verkeerd worden begrepen. Als Marokko niets te verbergen heeft, moet het toestaan dat de gebeurtenissen worden opgehelderd. Daarom ben ik van mening dat het, ondanks het feit dat het Marokkaanse parlement een onderzoekscommissie heeft ingesteld, van groot belang is dat een internationale commissie wordt opgericht, dat Europese politici en journalisten vrij toegang krijgen tot het gebied en dat de VN-missie voor het referendum in de Westelijke Sahara (Minurso) haar mandaat uitbreidt tot de bescherming van de mensenrechten, zowel in het door Marokko gecontroleerde gebied als in het gebied dat onder controle staat van Polisario.

De Europese Commissie en de Europese regeringen, met name de regering van Spanje, mogen hun ogen niet sluiten voor deze situatie. Realpolitik mag geen excuus zijn om de andere kant op te kijken. Zij moeten vragen om opheldering van deze ernstige gebeurtenissen en zij moeten Marokko en Polisario verzoeken het overleg zo spoedig mogelijk te hervatten, teneinde een vreedzaam akkoord te bereiken, gebaseerd op de resoluties van de Verenigde Naties.

 
  
MPphoto
 

  Pier Antonio Panzeri (S&D). (IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik zal gelijk tegen de heer Salafranca Sánchez-Neyra zeggen dat, alvorens we het conflict tussen Plato en de waarheid oplossen, we misschien wat meer tijd hadden moeten krijgen voor het opstellen van deze resolutie, en wel om minstens twee redenen.

Ten eerste had dan alle informatie verzameld kunnen worden die nodig is voor een sterkere positie van dit Parlement. Ten tweede waren we bezig met een aantal bijeenkomsten en hoorzittingen in de relevante commissies, toen het Parlement het legitieme besluit nam om direct verder te gaan. Dit doet echter niets af aan het belang van deze hoorzittingen en aan de noodzaak om de dialoog met Marokko gaande te houden.

Daarom denk ik dat het na de stemming nuttig zal zijn onze energie aan drie specifieke zaken te besteden: een nieuwe hoofdrol voor Europa, met zijn diplomatie en nabuurschapsbeleid; bijdragen aan een positief resultaat van de door de VN geopende onderhandelingen, en tenslotte het gebruik van alle beschikbare parlementaire middelen, te beginnen bij de Commissie buitenlandse zaken en de gemengde commissie, zodat de dialoog verder kan gaan en oplossingen kunnen worden gevonden. Ik denk dat het nuttig zal zijn vastbesloten aan deze specifieke doelstellingen te werken.

 
  
MPphoto
 

  Frédérique Ries (ALDE). - (FR) Mevrouw de Voorzitter, ik wil de commissaris bedanken. Hij heeft zich vanavond duidelijk bij het kamp van de verzoeners aangesloten. Ja, het geweld over en weer moest worden veroordeeld. Ja, er moest worden aangedrongen op een duurzame oplossing voor dit conflict, dat nu al bijna dertig jaar aanhoudt. En ja, natuurlijk, er moest worden herinnerd aan het belang van persvrijheid, de hoeksteen van elk democratisch land.

Maar afgezien daarvan blijf ik bepaalde onevenwichtige punten in deze tekst betreuren. Ik zou bijvoorbeeld hebben gewild dat er melding zou zijn gemaakt van het lot van Mustapha Salma, de dissident van het Polisario-front, ontvoerd omdat hij het had gewaagd tot een dialoog op te roepen. Er wordt gerept van mensenrechten, dat spreekt voor zich, maar niet voor iedereen, en dat valt te betreuren. In dit conflict zijn er niet enkel daders aan de ene en slachtoffers aan de andere kant. De verantwoordelijkheid wordt – zij het misschien niet in gelijke mate – al meer dan dertig jaar door beide kanten in dit conflict gedragen.

Bovenal – en dat is van essentieel belang – delen alle partijen de verantwoordelijkheid voor het vinden van een oplossing die rechtvaardig, realistisch en duurzaam is, en als ik het heb over alle partijen, dan heb ik het over Marokko, dan heb ik het over het Polisario-front en ook over Algerije, een cruciale symbolische speler die pas helemaal aan het eind van onze resolutie wordt genoemd.

Tot besluit wil ik alleen maar zeggen, mevrouw de Voorzitter, dat ik mijn volledige steun geef aan de zojuist door de heer Panzeri gedane voorstellen om deze constructieve dialoog voort te zetten.

 
  
MPphoto
 

  Marco Scurria (PPE). (IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, onder vrienden is men duidelijk en zegt men waar het op staat. Daarom zeggen we tegen Marokko dat het veel meer moet doen om de situatie in de Westelijke Sahara op te lossen.

De Europese Unie kan en kon niet langer doen alsof er niets aan de hand is, omdat we dan mogelijk een grove fout begaan. We riskeren dan namelijk de indruk te wekken dat kiezen voor het pad van de vrede, zoals de Sahrawi dat hebben gedaan met het Polisario-front, een verkeerde keuze is.

Wie geen zelfmoordcommando’s stuurt of aanslagen pleegt, maar zich verlaat op de internationale organisaties haalt het nieuws niet, wordt niet beschermd en voor hem komen de groten der aarde niet bijeen. Mevrouw de Voorzitter, dat is niet juist. De Sahrawi zijn een dapper maar vreedzaam volk, dat zijn religie op de juiste manier beleeft en waarvan de vrouwen belangrijke rollen vervullen in de samenleving. Ze strijden voor hun eigen grond, en hun liefde daarvoor is even onbegrensd als hun woestijn, en zij strijden voor hun identiteit, en het is niet juist dat ze aan hun lot overgelaten worden.

Met de stemming van morgen, die wij in deze vergadering zo graag wilden, geeft de Europese Unie een duidelijk signaal af dat het zich het ook het lot van dit gebied aantrekt.

 
  
MPphoto
 

  Norbert Neuser (S&D).(DE) Mevrouw de Voorzitter, ik ben blij met de klare taal die u, commissaris Piebalgs, gesproken hebt. Voor het Europees Parlement is het belangrijk kleur te bekennen en de wreedheden die daar begaan zijn ook te veroordelen. We hadden als Europees Parlement een lange aanloop nodig om tot een discussie over de Westelijke Sahara te komen. Misschien waren we te afwachtend en nu komen we pas in actie nadat er daar doden zijn gevallen.

Ik ben ingenomen met het feit dat we morgen samen met alle partijen een resolutie aan kunnen nemen. Die zal sommige fracties niet ver genoeg gaan, maar hij getuigt wel van een brede consensus en geeft zowel Marokko als de bevolking van de Westelijke Sahara duidelijk te verstaan dat het Europees Parlement zijn fundamentele waarden serieus neemt.

Als voorzitter van de Interfractionele Werkgroep dank ik al haar leden die de aandacht voor Westelijke Sahara levend gehouden hebben en ook zullen houden. Het is mijn stellige overtuiging dat we samen met commissaris Piebalgs en mevrouw Ashton de situatie in de Westelijke Sahara op de voet moeten blijven volgen.

 
  
MPphoto
 

  Ana Gomes (S&D). - (PT) Mevrouw de Voorzitter, de brute aanval op het vreedzame Sahrawi-protestkamp betekent een dolksteek voor de onderhandelingen die onder auspiciën van de VN plaatsvinden. Het herinnert me aan hoe het in Oost-Timor ging in de ergste tijden: besprekingen binnen de VN, terwijl de bevolking werd aangevallen om deze besprekingen te verstoren. Spanje zou de pleitbezorger kunnen zijn van zijn voormalige kolonie, zoals Portugal dat was inzake het zelfbeschikkingsrecht van Oost-Timor, maar neemt die rol niet op zich, om zijn handel en andere belangen in Marokko niet te schaden.

Inmiddels is bekend dat Madrid en de VN ervan op de hoogte waren dat deze aanval ging plaatsvinden. Van nalatigheid naar medeplichtigheid is maar een kleine stap. In het bijzonder Frankrijk is verantwoordelijk voor het aanzetten van Marokko tot voortzetting van de bezetting. En wat de Europese Unie betreft: de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid heeft pas weken na dato iets over de aanval gezegd, in een zeer summiere, nietszeggende verklaring. Met deze resolutie spreekt het Parlement op luide toon tegen de Europese Unie en vraagt het om een onafhankelijk internationaal onderzoek naar de gebeurtenissen, om identificatie van de doden, van mensen die verdwenen zijn en van gevangenen, en om ongehinderde toegang voor de internationale pers, humanitaire organisaties en waarnemers. Het Parlement verzoekt de VN toe te zien op de naleving van de mensenrechten in de Westelijke Sahara en het vraagt om de onmiddellijke vrijlating van alle Sahrawi-gevangenen in Marokko en in de bezette gebieden van de Westelijke Sahara.

 
  
MPphoto
 

  Guido Milana (S&D). – (IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, het enige dat ik vanavond betreur hier in deze vergaderzaal is dat we nu alleen over de Sahrawi spreken omdat de Marokkanen hun kamp aan de rand van El Aaiun zijn binnengevallen, en dat is ook betreurenswaardig voor de democratie in dit Parlement.

Het Parlement had dit onderwerp, dat dertig jaar op de internationale tafels weg heeft liggen rotten, uit zichzelf aan moeten snijden. Dat is het meest relevante politieke gegeven. Wij hebben dat echter pas gedaan toen we gedwongen werden door gewelddadigheden en niet uit eigen keus om de mensenrechten te garanderen. Want als het niet om mensenrechten gaat, wat is dan de reden voor het referendum over zelfbeschikking?

Juist omdat Marokko onze vriend is, de sterke partij in de betrekkingen, moeten we Marokko met overtuiging aansporen dit referendum niet langer uit te stellen en alle benodigde acties in gang te zetten. We moeten proberen om de voorwaarden hiervoor te scheppen, zodat de Missie van de Verenigde Naties voor het Referendum in de Westelijke Sahara (MINURSO) niet meer alleen gericht hoeft te zijn op het scheppen van voorwaarden voor een referendum dat steeds wordt uitgesteld. We moeten alle middelen die de EU ter beschikking heeft gebruiken om dit referendum tot stand te brengen en te zorgen dat het recht doet aan dit volk, dat al dertig jaar moet lijden.

 
  
MPphoto
 

  Gilles Pargneaux (S&D). - (FR) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, afgezien van het debat van vanmiddag en de resolutie die wij morgen onder de loep zullen nemen – laten we terugkeren naar de essentie, die ik nog niet echt heb gehoord in dit debat.

Deze belangrijke politieke kwestie, die een waarlijk nationale kwestie is voor Marokko, is –laten we dat niet vergeten – een diplomatiek heet hangijzer voor wat betreft de betrekkingen tussen Marokko en de Afrikaanse landen en de Maghreb, Algerije voorop.

In de tweede plaats is het een economisch vraagstuk, omdat het een belemmering vormt voor een welvarende en stabiele Maghreb. Het is ook een veiligheidsvraagstuk, vanwege het activisme van de terroristische organisatie Al-Qaida in de islamitische Maghreb en daarnaast is het ook nog eens een humanitair vraagstuk voor de betrokken Sahrawi-bevolking, in het bijzonder voor de mensen in de kampen van Tindouf, die er niet uit kunnen.

We moeten terug naar de essentie. De essentie is resolutie 1920, unaniem aangenomen door de Verenigde Naties, waarin wordt verzocht dat we de door Marokko voorgestelde autonomiekwestie kunnen behandelen en die ook de oproep bevat dat familieleden in de Westelijke Sahara en de kampen van Tindouf elkaar kunnen bezoeken.

Ziedaar essentiële vraagstukken die ons van belang lijken. Zoals onze collega Panzeri heeft voorgesteld, moet de dialoog met alle partijen worden hervat, met name met de Marokkaanse autoriteiten in de komende weken, wat zal gebeuren, aangezien er plannen bestaan dat de minister van Buitenlandse Zaken op 1 december tot ons zal spreken.

 
  
MPphoto
 

  Antonio Masip Hidalgo (S&D). - (ES) Mevrouw de Voorzitter, op 18 november benadrukte minister Jiménez in het Spaanse parlement dat het Internationaal Hof van Justitie in Den Haag van mening was dat er nog geen dekolonisatie heeft plaatsgevonden en dat de Westelijke Sahara niet mag worden opgenomen in Marokko. Er is al 35 jaar sprake van lijden en illegale bezetting. Het kamp is de belichaming van de verwijdering tussen Marokko en het Sahrawi-volk, hoeveel kolonisten en soldaten Marokko ook heeft gestuurd naar dat gebied, waaruit het duizenden oorspronkelijke inwoners heeft verdreven.

Marokko onderdrukt mensen die het ziet als behorend tot een ander volk vol haat. Er zullen koloniale rechtszaken volgen, zoals die van 5 november in Casablanca, waar buitenlandse en Europese waarnemers werden geslagen. Laten we voorkomen dat een waardig, heldhaftig volk, dat vriend is van Europa, wordt uitgeroeid!

 
  
MPphoto
 

  Salvatore Iacolino (PPE). – (IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de vreselijke gebeurtenissen waar de Sahrawi-bevolking de afgelopen weken slachtoffer van is geworden kunnen niet ongestraft blijven, en het is dus zowel het recht als de plicht van het Parlement om in te grijpen.

Aan de andere kant – de heer Salafranca Sanchéz-Neyra heeft dit al terecht opgemerkt – bestaat er geen twijfel over dat de Marokkaanse bevolking de afgelopen jaren een reeks belangrijke bijdragen heeft geleverd in Afrika, waardoor het land niet alleen een bevriende natie is geworden, maar ook bijzonder dicht bij de standpunten van de EU staat.

Een sanctie blijft echter terecht en absoluut noodzakelijk. Daarnaast zijn ook nieuwe onderhandelingen nodig, die overigens al zijn begonnen in de gemengde commissie, die ertoe leiden dat de mensenrechten niet nog langer geschonden maar daadwerkelijk beschermd worden. Dit kan geëffectueerd worden terwijl we wachten tot de VN volledig inzicht heeft verkregen in de toedracht van de gebeurtenissen waar we vandaag over praten, om zo duidelijkheid te scheppen over een schending van de mensenrechten die zeker bestraft moet worden.

 
  
MPphoto
 

  Metin Kazak (ALDE).(BG) Mevrouw de Voorzitter, ook ik wil commissaris Piebalgs feliciteren met zijn bijzonder evenwichtige presentatie van de houding van de Europese Commissie ten aanzien van de gebeurtenissen in de Westelijke Sahara. Ik ben van mening dat we met deze resolutie het risico lopen eerder kwaad dan goed te doen, omdat geen aandacht wordt besteed aan de inspanningen van Marokko om tot een permanente, rechtvaardige oplossing te komen voor het conflict in de Westelijke Sahara.

Ik wil er graag op wijzen dat daar nog steeds veel internationale organisaties zijn, die de gebeurtenissen onderzoeken. Naar mijn mening is het beste forum voor een dialoog met Marokko de Gemengde Parlementaire Commissie van de EU en Marokko. Ik denk dat we de inspanningen die onder auspiciën van de VN worden verricht om tot een oplossing te komen die voor beide partijen aanvaardbaar is, moeten steunen, in plaats van partijdige opmerkingen te maken.

 
  
MPphoto
 

  Janusz Władysław Zemke (S&D). - (PL) Mevrouw de Voorzitter, ik kan niet genoeg benadrukken dat wij ons terecht zorgen maken over de situatie in de Westelijke Sahara. Wij zijn ons ervan bewust, dat het conflict dat zich daar al jarenlang afspeelt, territoriaal gezien veel verder reikende gevolgen kan hebben. Veel mensen hebben daar de hoop verloren en worden zowel onderdrukt als vernederd. Vaak vormen vernederde mensen in een dergelijke situatie een goede voedingsbodem voor terroristische activiteiten. Zij kunnen ontvankelijk zijn voor terroristische indoctrinatie en de Westelijke Sahara kan exporteur van terrorisme worden. De Europese Unie moet daarom alle schendingen van de wet veroordelen. Ik ben echter ook van mening dat we onze grootste inspanning moeten richten op steun aan de VN-macht, zodat die de veiligheid in dat gebied effectiever kan waarborgen.

 
  
MPphoto
 

  Nicole Kiil-Nielsen (Verts/ALE). - (FR) Mevrouw de Voorzitter, op 8 november hebben de Marokkaanse autoriteiten het kamp bij El Aaiun, in de Westelijke Sahara, op gewelddadige wijze ontmanteld, waarbij doden en een groot aantal gewonden zijn gevallen.

Ik ben er uitzonderlijk verbolgen over dat een lidstaat, Frankrijk in dit geval, zich heeft verzet tegen een onderzoeksmissie van de VN naar deze gebeurtenissen. Het voorstel van Uganda, tijdens de vergadering van de Veiligheidsraad van de VN op 16 november jongsleden, was echter legitiem én wenselijk. En Frankrijk zich maar verschuilen achter de afwezigheid van een besluit van de Veiligheidsraad, terwijl het misbruik heeft gemaakt van het gewicht van zijn vetorecht om te verhinderen dat de toedracht van deze gebeurtenissen geheel aan het licht komt. Is het zo moeilijk de waarheid onder ogen te zien?

Europa, dat op het gebied van mensenrechtenbescherming een voorbeeld wil zijn, is het aan zichzelf verplicht een onafhankelijk en transparant onderzoek onder auspiciën van de Verenigde Naties te eisen, alsmede een uitbreiding van de bevoegdheden van MINURSO. Meer in het algemeen rekenen wij op mevrouw Ashton om ervoor te zorgen dat er een redelijke en duurzame oplossing komt voor de onaanvaardbare situatie waarin het Sahrawi-volk verkeert.

 
  
MPphoto
 

  Dominique Vlasto (PPE). - (FR) Mevrouw de Voorzitter, net als de collega’s betreur ik het verlies van mensenlevens in dit conflict. Ik wil echter opmerken dat de voorgestelde tekst onevenwichtig is en ik betreur het dat de stemming over deze resolutie overhaast plaatsvindt. Men had kunnen wachten op het resultaat van dit onderzoek om een behoorlijke discussie op stevige grondslagen te voeren en om onze collega’s de mogelijkheid te geven zich een goed idee te vormen van wat er werkelijk aan de hand is. Dit zou trouwens kunnen worden gezien als een manier om VN-onderhandelingen over de toekomst van de Westelijke Sahara te beïnvloeden. Ik moet zeggen dat dit mij zorgen baart, nu het Euromediterrane beleid weer in gang wordt gezet. Er is tijd nodig om vast te stellen wat de feiten zijn en wie waarvoor verantwoordelijk is. Dat is, naar mijn mening, een absolute voorwaarde voor de stabiliteit van deze zeer gevoelige regio en het welzijn van de bevolking.

 
  
MPphoto
 

  John Bufton (EFD). - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ook ik wil vandaag het woord voeren over de verontrustende gebeurtenissen in de Westelijke Sahara.

Zoals we in onze kranten hebben kunnen lezen, zijn er gewelddadige confrontaties geweest in vluchtelingenkampen, waar het grootste deel van de bevolking van de Westelijke Sahara, sinds de Marokkaanse invasie in de jaren zeventig, gedwongen is te leven. Hun land binnendringen is één ding, maar een groot deel van de bevolking dwingen in vluchtelingenkampen te leven is iets anders.

De beweging van de Westelijke Sahara in ballingschap heeft deze situatie op moedige wijze onder de aandacht van de rest van de wereld gebracht. De VN-Veiligheidsraad heeft deze laatste gewelddadige gebeurtenissen onderzocht, maar niet opgeroepen tot een onafhankelijk onderzoek.

We kunnen wel stellen dat de Marokkaanse autoriteiten niet bepaald onpartijdig zullen zijn als we het onderzoek aan hen overlaten. De Marokkaanse autoriteiten kunnen nog niet eens vaststellen hoeveel mensen de dood hebben gevonden tijdens de aanval op het kamp in El Aaiun. Gezien de nabijheid van de Westelijke Sahara tot Europa en zijn potentieel om de gevoelige Noord-Afrikaanse regio te destabiliseren, zou dit kunnen escaleren als er niet snel iets gebeurt.

Ik ben ervan overtuigd dat er een onafhankelijk onderzoek moet komen en ik roep de VN-Veiligheidsraad op dit onderzoek te starten.

 
  
MPphoto
 

  Bernadette Vergnaud (S&D). - (FR) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, dames en heren, ik wil beginnen erop te wijzen dat ik het niet juist achtte om ons al zo vroeg aan de hand van een stemming uit te spreken over de gebeurtenissen in El Aaiun op 8 november, terwijl we nog niet over alle gegevens beschikken die ons de noodzakelijke afstand en objectiviteit verschaffen.

Niettemin, gelet op deze omstandigheden, constateer ik met opluchting dat we tot een resolutie hebben weten te komen die alleszins beheerst en evenwichtig is, waarin rekenschap wordt gegeven van het begrip mensenrechten en waarin noch de ene, noch de andere partij te nadrukkelijk wordt veroordeeld, ook al kunnen sommige punten in twijfel worden getrokken. In ieder geval is het volgens mij het belangrijkste om de situatie niet verder op de spits te drijven, zodat het onderzoek en de onderhandelingen zich in een kalme sfeer kunnen voortzetten. Het lijkt me derhalve verstandig om ons er niet toe te laten verleiden de bevoorrechte status van een buurland en partner ter discussie te stellen, op grond van onvolledige en vaak tegenstrijdige berichten.

 
  
MPphoto
 

  Andreas Mölzer (NI).(DE) Mevrouw de Voorzitter, Marokko maakt geen gunstig indruk als het probeert berichtgeving over de gebeurtenissen in de Westelijke Sahara te verhinderen. Toen het hulpkonvooi voor Gaza aangevallen werd, slaakte de internationale gemeenschap prompt een kreet van verontwaardiging. Nu er in de Westelijke Sahara een protestkamp ontruimd wordt, waarbij drie mensen om het leven komen, en de stad in kwestie zelfs voor journalisten tot verboden gebied verklaard wordt, ontbreekt het ineens aan een doortastend optreden van de internationale gemeenschap.

Het was te voorzien dat de bevrijdingsbeweging zich in deze patstelling op een bepaald moment niet meer aan de wapenstilstand gehouden zou achten. Bovendien was die wapenstilstand gekoppeld aan een referendum over de Westelijke Sahara, maar over de vraag wie daaraan deel mag nemen is men het nooit echt eens geworden. Intussen werden er steeds meer Marokkanen in het gebied gevestigd. Ik vind dat de voorvallen tot op de bodem uitgezocht moeten worden. De Europese Unie zou als onpartijdige bemiddelaar op moeten treden in een poging beide partijen weer aan de onderhandelingstafel te krijgen.

 
  
MPphoto
 

  Ulrike Rodust (S&D).(DE) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik steun het compromis dat voor de resolutie is gevonden. Als coördinator van de Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement in de Commissie visserij interesseer ik mij ook voor het visserijverdrag met Marokko. Het is goed dat we er in de resolutie op aandringen om bij het uitbaten van de natuurlijke hulpbronnen in de Westelijke Sahara de eerbiediging van het internationaal recht in acht te nemen. Het is de meeste parlementsleden helaas niet bekend dat er een rapport ligt van onze Juridische Dienst, een rapport dat het huidige visserijverdrag met Marokko in strijd met het volkenrecht acht, zolang niet wordt aangetoond dat de bevolking van de Westelijke Sahara van het verdrag profiteert. Dat is momenteel niet het geval en daarom heeft de Europese Commissie de onderhandelingen over vernieuwing van het verdrag voorlopig gestaakt. Ik hoop zeer dat hiervoor een diplomatieke oplossing gevonden wordt, maar één ding moet duidelijk zijn, namelijk dat we het internationaal recht niet uit economische overwegingen aan onze laars mogen lappen.

 
  
MPphoto
 

  Ulrike Lunacek (Verts/ALE).(DE) Mevrouw de Voorzitter, ook ik ben heel blij dat het Parlement eindelijk met een resolutie over de Westelijke Sahara komt. Eigenlijk had die er om andere redenen al veel eerder moeten liggen en niet nu pas, na deze afschuwelijke gebeurtenissen in het kamp Gdaim Izik.

Ik begrijp ook niet goed waarom Marokko niet bereid is een onafhankelijk onderzoek toe te laten. Als het niets te verbergen heeft, kan er toch een onderzoek gehouden worden? Ik hoop vurig dat deze resolutie morgen in het Parlement zijn beslag krijgt, al wil dat niet zeggen dat er niet naar een dialoog met Marokko gestreefd zou moeten worden. De ministers van Buitenlandse Zaken van Marokko en Algerije en ook Polisario zijn uitgenodigd voor de bijeenkomst van de Commissie buitenlandse zaken van volgende week. Hopelijk komen ze met ons discussiëren.

Toch lijkt het mij niet zinvol om de resolutie daarvoor uit te stellen. Het gaat er immers om als Europees Parlement de principes van de naleving van de mensenrechten en dat van het zelfbeschikkingsrecht van volken – in dit geval van de Sahrawi – te bekrachtigen. Drieëntwintig jaar geleden bezocht ik voor het eerst de kampen in de buurt van |Tindouf. Sinds die tijd strijdt dit volk ervoor om eindelijk van het zelfbeschikkingsrecht gebruik te maken en een eerlijk referendum te houden. Vandaar dat ik blij ben dat deze resolutie er nu ligt en morgen hopelijk ook werkelijk aangenomen wordt.

 
  
MPphoto
 

  Cristian Dan Preda (PPE). - (FR) Mevrouw de Voorzitter, ik wil opmerken dat we er inderdaad langer over hadden kunnen discussiëren en dat we met een andere tekst hadden kunnen komen. Tegelijkertijd is het zo dat dit zo ongeveer de tijd is die wij besteden aan spoedresoluties. Onze Marokkaanse partners moet dus worden gezegd dat dit in feite de consensus is die de diverse fracties hebben bereikt.

Ik meen dat het een fase in deze dialoog betreft. Ik steun – vermoedelijk voor het eerst – het voorstel van de heer Panzeri om de dialoog over bepaalde onderwerpen die ons met onze Marokkaanse collega’s verbinden, in de parlementaire commissie voort te zetten. Het is een kort geleden ingestelde commissie die, waarom niet, zou kunnen worden ondersteund door een groep vrienden uit Marokko, want van hen zijn er velen hier. Ik wacht eveneens met ongeduld op een dialoog met de Marokkaanse minister van Buitenlandse Zaken. Hij heeft aangekondigd dat hij volgende week voor de Commissie buitenlandse zaken zal spreken. Dat biedt nóg een gelegenheid om deze dialoog voort te zetten.

 
  
MPphoto
 

  Andris Piebalgs, lid van de Commissie. (EN) Mijnheer de Voorzitter, na dit debat nauwlettend te hebben gevolgd, wil ik graag vasthouden aan mijn oorspronkelijke verklaring. Ik ben van mening dat die zeer evenwichtig en correct is.

Ik wil alleen de laatste zin herhalen. De secretaris-generaal van de Verenigde naties heeft de steun van de EU om een rechtvaardige, duurzame en voor beide partijen aanvaardbare politieke oplossing te vinden, die bestaat uit zelfbeschikking voor het volk van de Westelijke Sahara, in overeenstemming met de resoluties van de Veiligheidsraad. Ik spoor beide partijen sterk aan de inspanningen van de Verenigde Naties te steunen.

 
  
MPphoto
 

  De Voorzitter. – Tot besluit van het debat zijn er zeven ontwerpresoluties ingediend(1). Het debat is gesloten.

De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats.

(De vergadering wordt om 20.00 uur onderbroken en om 21.00 uur hervat)

Schriftelijke verklaringen (artikel 149)

 
  
MPphoto
 
 

  Dominique Baudis (PPE), schriftelijk. (FR) Wanneer men de op internet beschikbare beelden aandachtig bekijkt, kan men de mate van geweld zien die tegen de Marokkaanse ordetroepen is gebruikt. De taferelen in het kamp Gdaim Izik en op de weg naar El Aaiun geven blijk van een moorddadig geweld tegen de Marokkaanse veiligheidsdiensten. Zelfs hulpvoertuigen werden niet gespaard. De werkelijkheid is ver verwijderd van wat de propaganda ons wil doen geloven. Ons Parlement dient derhalve beheersing en onderscheidingsvermogen aan de dag te leggen, in plaats van de Marokkaanse autoriteiten onterecht te beschuldigen en volledig verantwoordelijk te stellen voor de situatie.

 
  
MPphoto
 
 

  Debora Serracchiani (S&D), schriftelijk. – (IT) De recente bloedige gebeurtenissen met betrekking tot het geschil tussen Marokko en het Polisario-front over de Westelijke Sahara, vereisen een grote mate van aandacht met het oog op de negatieve effecten die ze kunnen hebben op de stabiliteit van de regio. De ontruiming van het kamp in El Aaiun heeft geleid tot een tiental doden, meer dan 700 gewonden, 150 vermissingen, en 160 arrestaties door de Marokkaanse politie, en zou hebben geleid tot de dood van Baby Hamday Buyema, een Spaanse staatsburger van Sahrawi-afkomst. We moeten het Sahrawi-volk niet alleen laten staan, maar we moeten de onderhandelingen afbreken die onder de auspiciën van de Verenigde Naties werden gevoerd, conform de beginselen van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, in het bijzonder artikel 2. De Europese Unie moet ingrijpen en de Marokkaanse regering aanmanen verder bloedvergieten te voorkomen en de Sahrawi die illegaal worden vastgehouden vrij te laten. De hervatting van de informele gesprekken tussen de twee partijen, op 7 en 8 november, moet een eerste signaal zijn dat een eerlijke oplossing vreedzaam door beide partijen kan worden aanvaard.

 
  
  

VOORZITTER: RAINER WIELAND
Ondervoorzitter

 
  

(1) Zie notulen.

Laatst bijgewerkt op: 3 mei 2011Juridische mededeling