Index 
 Vorige 
 Volgende 
 Volledige tekst 
Procedure : 2010/3008(RSP)
Stadium plenaire behandeling
Kies een document :

Ingediende teksten :

B7-0726/2010

Debatten :

OJ 16/12/2010 - 218
CRE 16/12/2010 - 10.1

Stemmingen :

PV 16/12/2010 - 10.1
PV 16/12/2010 - 12.1
CRE 16/12/2010 - 12.1

Aangenomen teksten :

P7_TA(2010)0494

Debatten
Donderdag 16 december 2010 - Straatsburg Uitgave PB

10.1. Maleisië: lijfstraffen
Video van de redevoeringen
PV
MPphoto
 

  De Voorzitter. – Aan de orde zijn zes ontwerpresoluties over de situatie van de mensenrechten in Maleisië(1).

 
  
MPphoto
 

  Barbara Weiler, auteur. − (DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, Maleisië is een indrukwekkend land met grootse tradities en culturele schatten. Als leden van de ASEAN-delegatie hebben we vaak gezien hoe snel en spectaculair dit land gegroeid is. Het land wordt economisch al sterker, omdat Maleisië in de top tien staat van de landen met het hoogste groeipercentage, en dat heeft ons zeer geïmponeerd. Daarom moet ik namens mijn fractie, de Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement, maar waarschijnlijk ook namens alle andere leden die de resolutie hebben getekend, zeggen dat het voor ons volkomen onbegrijpelijk is dat Maleisië deze oude vorm van lijfstraf nog gebruikt, die daar uit de koloniale tijd stamt, en bij ons in Europa, zo lijkt het, uit de middeleeuwen.

Deze kritiek komt niet alleen maar van ons, maar ook van advocaten in Maleisië zelf. Lijfstraffen staan haaks op alle verdragen van de VN inzake de rechten van de mens, en wij zijn van mening dat hier snel een einde aan moet komen.

We hebben met grote blijdschap het handvest van de ASEAN-landen gelezen; in meerdere artikelen en in de preambule wordt telkens weer benadrukt dat – ik citeer – "the promotion and protection of human rights" een essentieel onderdeel is van het handvest van de ASEAN, dat ook Maleisië geratificeerd heeft.

Maleisië voelt zich allang gebonden door de principes van de democratie. Dat impliceert echter ook een rechtsstaat met universele normen. Dat zullen we telkens weer zeggen wanneer we in Maleisië op bezoek zijn, of in andere ASEAN-landen. Het Europees Parlement zal dat ook bevestigen door deze resolutie goed te keuren.

 
  
MPphoto
 

  Marietje Schaake, auteur.(EN) Mijnheer de Voorzitter, het toedienen van stokslagen – het slaan van een persoon met een stok – is een lijfstraf die in Maleisië vaak wordt gebruikt. Dit is zeer zorgwekkend, aangezien tienduizenden mensen op deze manier worden gestraft, met name immigranten, en omdat de lijst met overtredingen die aanleiding kunnen zijn voor stokslagen, steeds langer wordt. Dat betekent dat Maleisië zijn verplichtingen op grond van resolutie 8/8 van de VN-Mensenrechtenraad schendt waarin bepaald wordt dat “lijfstraffen overeen kunnen komen met foltering”.

Er gaat vaak geen rechtsgang vooraf aan deze vorm van straf en immigranten worden niet op de hoogte gesteld van de aanklacht tegen hen of hebben geen toegang tot juridische bijstand.

Wij zijn verheugd over de expliciete oproep door het Maleisische genootschap van advocaten, dat 8 000 advocaten vertegenwoordigt, om deze straf af te schaffen. Het Europees Parlement dringt er bij Maleisië op aan een moratorium in te stellen op het toedienen van stokslagen en op alle vormen van lijfstraffen om ze vervolgens zowel de jure als de facto af te schaffen.

De Mensenrechtencommissie van Maleisië en de Maleisische Commissie wetgevingshervorming dienen passende aanbevelingen te doen aan de regering inzake de afschaffing van lijfstraffen.

 
  
MPphoto
 

  Barbara Lochbihler, auteur. − (DE) Mijnheer de Voorzitter, in deze resolutie veroordelen we het gebruik van lijfstraffen in Maleisië. We mogen lijfstraffen niet beschouwen als een ouderwets maar onschuldig instrument voor de opvoeding, het is een wrede, onmenselijke en vernederende straf, zoals die wordt gedefinieerd en verboden in het Verdrag tegen foltering. Wie daaraan twijfelt, moet maar eens kijken naar een video-opname van de uitvoering van deze straf in Maleisië. Die beelden zijn minstens even wreed en even gruwelijk als beelden van folteringen. Maleisië kent deze wrede en vernederende straf voor minstens 66 strafbare feiten, en ieder jaar worden er in gevangenissen in Maleisië ongeveer duizend personen met stokslagen bestraft. Daar komt nog bij dat deze wrede straf sinds een paar jaar ook geldt voor migranten die het land zonder geldige documenten binnen zijn gekomen, en voor drugsverslaafden. Er wordt geschat dat het gaat om al met al 350 000 tot 900 000 personen. Daarom eisen we dat de regering van Maleisië deze wrede, onmenselijke en vernederende straf meteen afschaft, en de bijbehorende wetten op de middellange termijn intrekt.

Maleisië is lid van de VN-Mensenrechtenraad, die ook van mening is dat lijfstraffen een vorm van foltering zijn, dat heeft de vorige spreekster al gezegd. Daarom zou het een goede zaak zijn wanneer Maleisië lid blijft van die raad, maar zich ook houdt aan de principes die het daar vertegenwoordigd.

 
  
MPphoto
 

  Charles Tannock, auteur.(EN) Mijnheer de Voorzitter, Maleisië heeft zich in de afgelopen jaren in de richting van een meer islamitische bestuursvorm ontwikkeld. Dat is reden tot enige zorg omdat Maleisië een belangrijke bondgenoot voor de EU zou kunnen zijn, aangezien het een democratisch Aziatisch land met een ontwikkelde economie is, dat een strategische plaats inneemt.

Helaas is het westerse concept van de mensenrechten in Maleisië minder ontwikkeld. Het is mij echter nog steeds niet duidelijk waarom wij nu de aandacht specifiek op Maleisië richten. Het is een land waar de moslims in de meerderheid zijn en in veel landen die zich op de sharia-wetgeving baseren, zijn dergelijke straffen gemeengoed. Die straffen zijn ook op grond van de koran toegestaan en de koran vormt voor alle moslims de primaire rechtsgrondslag.

Het toedienen van stokslagen is een relatief milde vorm van straf vergeleken met sommige andere, extreem brute strafmethoden zoals die in een aantal moslimlanden worden gebruikt, met inbegrip van amputaties, steniging en onthoofding. Het toedienen van stokslagen moet ook in het licht van de Aziatische culturele context worden bekeken: het seculiere buurland Singapore veroordeelt criminelen bijvoorbeeld ook tot stokslagen en de Indonesische provincie Atjeh, die veel EU-steun ontvangt, heeft onlangs die lijfstraf ingevoerd in het kader van de op de sharia gebaseerde beleidsvoering.

In de lidstaten van de EU is het ouderwetse gebruik van lijfstraffen terecht verboden. Laten wij hopen dat ook Maleisië ooit ons lichtend voorbeeld zal volgen. Ik ben er echter nog steeds niet helemaal van overtuigd dat het toedienen van stokslagen op grond van het internationale recht illegaal is, zoals in de ontwerpresolutie wordt gesteld.

 
  
MPphoto
 

  Bernd Posselt, auteur. − (DE) Mijnheer de Voorzitter, we zijn altijd het strengste voor degenen van wie we houden. Dat geldt ook voor de relaties tussen landen. Landen waarmee we een bijzonder nauwe band hebben zitten in een andere categorie dan vreselijke dictaturen op verre continenten.

Maleisië is een waardevolle en trouwe partner van de Europese Unie, met een grondwet die in veel opzichten een voorbeeld is voor een Europese grondwet. Daarom nemen we de gebeurtenissen in Maleisië heel serieus.

Mijnheer Tannock, lijfstraffen in Maleisië zijn niet ingevoerd met de sharia, maar door de toenmalige Britse koloniale macht. De Britse koloniale macht bestaat niet meer, en Groot-Brittannië is ook veranderd, en daarom moet Maleisië natuurlijk ook veranderen, het land moet proberen om deze achterhaalde en barbaarse straf, die indruist tegen het internationale recht en de mensenrechten, af te schaffen.

Ik zeg het in alle duidelijkheid: Maleisië is al tientallen jaren een land van tolerantie tussen de verschillenden bevolkingsgroepen en godsdienstige gemeenschappen. Het land moet voortgaan op die weg, en zal dat ook doen, als bijzonder betrouwbare partner van de Europese Unie. Maleisië moet in staat zijn om een einde te maken aan deze barbaarse vorm van bestraffing.

(Spreker verklaart zich bereid een "blauwe kaart"-vraag krachtens artikel 149, lid 8, van het Reglement te beantwoorden)

 
  
MPphoto
 

  Charles Tannock (ECR).(EN) Mijnheer de Voorzitter, sta mij toe om de heer Posselt een vraag te stellen, een collega waarvoor ik veel respect heb.

Ik ben weliswaar geen internationaal jurist, maar ik kan nergens bewijsmateriaal ontdekken dat het toedienen van stokslagen op grond van het internationaal recht verboden is. Het is volkomen duidelijk dat het internationaal recht oorlogsmisdaden, misdaden tegen de menselijkheid, genocide en dergelijke verbiedt, maar in mijn optiek wordt het toedienen van stokslagen niet door dat recht verboden. In het Verdrag tegen foltering, dat overigens nog niet door Maleisië is geratificeerd, staat dat stokslagen een vorm van foltering zouden kunnen zijn, maar dat dit niet altijd noodzakelijkerwijs het geval is. Ik zou dus graag van Bernd Posselt willen weten of hij mij kan uitleggen waarom het toedienen van stokslagen illegaal is – zoals hij wederom heeft verklaard en zoals het ook in de ontwerpresolutie is opgenomen – en in strijd met het internationaal recht is. Als wij ons niet aan de feiten houden, brengen wij naar mijn mening dit Parlement in diskrediet.

 
  
MPphoto
 

  De Voorzitter. – Mijnheer Posselt, eigenlijk was dat geen vraag van de heer Tannock.

 
  
MPphoto
 

  Bernd Posselt, auteur. − (DE) Mijnheer de Voorzitter, ik beschouw dat wel als een vraag. Mijn antwoord luidt dat lijfstraf natuurlijk foltering is, en dat het verbod op foltering vanzelfsprekend deel uitmaakt van de mensenrechten en van het internationale recht, los van de vraag of een land de overeenkomst wel of niet heeft geratificeerd.

 
  
MPphoto
 

  Marie-Christine Vergiat , auteur. – (FR) Mijnheer de Voorzitter, Maleisië behoort tot de landen waarvoor de samenwerking met de Europese Unie, zij het recent en vrij bescheiden, positief te noemen is. Dat geldt uiteraard met name op economisch gebied, maar ook op sociaal terrein, als het gaat om onderwijs, de rechten van vrouwen en van de meest kwetsbare bevolkingsgroepen.

Op het gebied van democratie en mensenrechten is de situatie echter allesbehalve rooskleurig. Er zijn nog altijd zaken die zorgen baren. De situatie die we vandaag bespreken, is hier een jammerlijke illustratie van.

Terwijl Maleisië een aantal internationale verdragen heeft ondertekend, met name de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (CEDAW) en het Verdrag inzake de rechten van het kind (CRC), weigert het nog altijd andere verdragen te ondertekenen, en met name het internationaal verdrag tegen foltering. Maleisië behoort tot de landen die de doodstraf ten uitvoer leggen, en deze straf is zelfs verplicht voor veroordelingen wegens drugshandel. Lijfstraffen zijn aan de orde van de dag en worden aan iedereen opgelegd: mannen, vrouwen – met name vrouwen die beschuldigd worden van onwettige seksuele relaties – en zelfs kinderen, in het geval van scholieren die zich schuldig maken aan ernstige ongehoorzaamheid. Bij de tenuitvoerlegging van deze straffen wordt zelfs de hulp ingeroepen van artsen, hetgeen in strijd is met hun medische ethiek, waarbij laatstgenoemden opdracht krijgen de veroordeelden te reanimeren alvorens ze de rest van hun straf ondergaan. Erger nog, het Maleisische parlement heeft de lijst van overtredingen waarvoor stokslagen kunnen worden toegediend, de afgelopen jaren uitgebreid. Vandaag de dag zijn het er meer dan zestig, waaronder op illegale wijze het land binnenkomen. En sinds 2002, toen deze overtreding in het leven werd geroepen, hebben duizenden vluchtelingen deze bestraffing, deze martelpraktijk, ondergaan.

De Maleisische regering moet een einde maken aan deze praktijken. Zou de Europese Unie niet alles moeten doen wat in haar macht ligt om Maleisië ertoe te bewegen op dit gebied vooruitgang te boeken, nu de dialoog van de Europese Unie met Maleisië zijn vruchten lijkt af te werpen?

 
  
MPphoto
 

  Cristian Dan Preda, namens de PPE-Fractie.(RO) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen zou ik graag enkele gegevens willen aanhalen uit een studie die Amnesty International deze maand, in december 2010, heeft uitgevoerd. Jaarlijks krijgen in Maleisië ten minste 10 000 gedetineerden en ten minste 6 000 vluchtelingen stokslagen toegediend. Deze praktijk komt veel voor in gevangenissen, en de heer Tannock zei dat Maleisië helaas niet het enige land is waar dit soort anachronistische straffen wordt toegepast: ook Singapore wordt in dit verband genoemd.

Wat in het geval van Maleisië echter problematisch is, is het feit dat het aantal misdrijven en overtredingen die met stokslagen kunnen worden bestraft, groter is: om precies te zijn 66 in Maleisië, tegen 30 in Singapore. We hebben het hierbij niet alleen over gewelddadige en seksuele misdrijven, maar ook over drugsgebruik en met name overtredingen van de immigratieregels. Anderzijds ben ik het eens met het gezichtspunt van mijn collega, de heer Posselt, dat we het hier over foltering hebben, dat strikt verboden is volgens het internationaal recht.

 
  
MPphoto
 

  Anneli Jäätteenmäki, namens de ALDE-Fractie.(EN) Mijnheer de Voorzitter, de ontwerpresolutie van het Parlement is belangrijk en komt op het juiste moment. In Maleisië krijgen duizenden mensen elk jaar stokslagen toegediend. Het toedienen van stokslagen is een onmenselijke en vernederende vorm van straf en zou in de gehele wereld afgeschaft moeten worden. Stokslagen zijn een vorm van foltering.

Volgens Amnesty International heeft een moslimvrouw vorig jaar in Maleisië, waar de sharia-wetgeving wordt toegepast, stokslagen gekregen vanwege het drinken van bier. Amnesty International heeft ook melding gemaakt van het toedienen van stokslagen aan vluchtelingen en immigranten die in Maleisië werken.

Wij dringen er bij de regering van Maleisië op aan om het toedienen van stokslagen als vorm van straf af te schaffen. Wij roepen de Maleisische regering daarnaast op om niet alleen het Protocol bij het VN-Verdrag tegen foltering te ratificeren, maar ook het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten.

 
  
MPphoto
 

  Zbigniew Ziobro, namens de ECR-Fractie.(PL) Mijnheer de Voorzitter, met voldoening stellen we in Maleisië een economische ontwikkeling en een verbetering van de levensomstandigheden van de bevolking vast, maar tegelijkertijd lezen we met ongeloof het rapport van Amnesty International over de wijdverspreide toepassing van stokslagen in Maleisië. Dit is echt een strenge straf, vaak overdreven, die soms voor kleine en twijfelachtige overtredingen wordt opgelegd. Het lijkt me bijzonder wreed om deze straf toe te passen op illegale immigranten of personen die zonder geldige identiteitspapieren in Maleisië verblijven, met inbegrip van politieke vluchtelingen uit Birma.

Achter het wrede karakter van deze straf gaat echter de verzwegen waarheid schuil over de traditionele omstandigheden en het karakter van stokslagen in Maleisië. Vele overtredingen die met stokslagen worden gestraft, houden verband met een schending van het islamitische religieuze recht en de hieruit voortvloeiende gewoontes. Een voorbeeld hiervan is de zaak van Kartika Sari Dewi Shukarno, die in 2009 met stokslagen werd gestraft omdat ze bier dronk in een bar. Er moet op deze situatie worden gereageerd.

 
  
MPphoto
 

  Jaroslav Paška, namens de EFD-Fractie. – (SK) In het kader van het islamitische shariarecht dat ook in talrijke gematigde moslimlanden geldt, kunnen lijfstraffen worden opgelegd.

Zo is er het bekende geval in Maleisië waarbij het model Kartika Sari Dewi Shukarno zes stokslagen kreeg omdat ze betrapt was op het drinken van bier. Na openbaarmaking van de straf van de 32-jarige moeder van twee kinderen die in een vrouwengevangenis had moeten worden uitgevoerd met een stok van rotan, werd deze echter op basis van een besluit van de Maleise Sultan Ahmed Shah die de hoeder is van de regels van de islam in Maleisië, omgezet in een werkstraf van drie maanden.

De 46-jarige Indonesiër Nasarudin Kamaruddin kwam er echter minder goed vanaf. Voor dezelfde overtreding kreeg hij zes stokslagen en een jaar gevangenisstraf. De rechter Abdul Rahman Mohamed Yunos die deze straf en overigens ook die voor Kartika Shukarno uitsprak, zegt dat het vonnis niet tot doel heeft te straffen maar tot denken aan te zetten.

Wee Ka Siong, plaatsvervangend minister van Onderwijs gebruikte een soortgelijk argument ter verdediging van zijn beslissing om lijfstraffen in te voeren voor kinderen op school, waarbij hij tevens aangaf dat alleen de schooldirecteur de straf ten uitvoer mag leggen of anderszins iemand die daarvoor de bevoegdheid krijgt, dat de ouders van het kind in kwestie geïnformeerd worden over de straf en dat er bij de tenuitvoerlegging van de straf een getuige aanwezig is.

Geachte dames en heren, ons onderwerp van gesprek is allesbehalve exotisch, maar dagelijkse praktijk in de zogeheten gematigde moslimlanden. Als we dus de mogelijkheid hebben om middels diplomatie of andere middelen de mensen in dergelijke landen te helpen zich te ontdoen van dergelijke middeleeuwse straffen en manieren, mogen we geen moment twijfelen en moeten we direct tot actie overgaan!

 
  
MPphoto
 

  Bogusław Sonik (PPE). - (PL) Mijnheer de Voorzitter, de toediening van stokslagen en alle vormen van lijfstraffen en onmenselijke behandeling moeten resoluut worden veroordeeld. Maleisië kan zich niet beroepen op de nationale wetgeving, die ten minste 66 overtredingen met stokslagen straft, om zijn wrede praktijken te rechtvaardigen, die neerkomen op foltering en volgens het internationale recht en de internationale verdragen duidelijk onwettig zijn. Ook de berichten van Amnesty International over het toenemende aantal vluchtelingen en migranten die in Maleisische gevangenissen stokslagen krijgen toegediend, zijn alarmerend.

De Europese Unie die sinds de invoering van het Verdrag van Lissabon over doeltreffendere methodes beschikt om de mensenrechten te beschermen, moet meer initiatief nemen in de strijd tegen mishandeling van mensen in de wereld. Bovendien moet het respecteren van de mensenrechten een basisvoorwaarde van de Europese Unie vormen om verdere politieke samenwerking met Maleisië te ontwikkelen.

 
  
MPphoto
 

  Ryszard Czarnecki (ECR). - (PL) Mijnheer de Voorzitter, Maleisië is een economische tijger. Het is een hoogontwikkeld land, dat een voorbeeld vormt voor de hele regio van Zuidoost-Azië. Maar deze tijger heeft een belangrijk probleem. Met name de toediening van stokslagen als straf. Natuurlijk kan men hier spreken over respect voor een bepaalde culturele identiteit, en over het feit dat wij als Europeanen bijzonder gevoelig moeten zijn waar het gaat om het opleggen van onze eigen modellen aan andere continenten. In deze kwestie gaat het echter om de mensenrechten, die absoluut zijn en de grenzen van continenten, rassen en geloofsovertuigingen overschrijden. Mijns inziens moet het Europees Parlement het fundamentele recht van de mens op menselijke waardigheid beschermen, en stokslagen vormen ongetwijfeld een schending van deze waardigheid.

 
  
MPphoto
 

  Monica Luisa Macovei (PPE).(EN) Mijnheer de Voorzitter, het veroorzaken van fysieke pijn is tegen de menselijke waardigheid. Het is ook in strijd met zowel het recht om gevrijwaard te blijven van folteringen als met het recht om niet onderworpen te worden aan onmenselijke of vernederende behandelingen of straffen.

In Maleisië hebben meer dan tienduizend mensen elk jaar te lijden van deze vorm van lijfstraffen. Uit verklaringen blijkt dat de pijn zo groot is dat de slachtoffers vaak het bewustzijn verliezen. Uit de verslagen wordt daarnaast duidelijk dat een aantal functionarissen die de straf moeten uitvoeren, gretig steekpenningen accepteert om de slachtoffers te ontzien. Naast grove schendingen van de mensenrechten, is er dus ook nog sprake van overheidsfunctionarissen die misdrijven plegen door van de pijn van andere mensen te profiteren.

Ik roep de Commissie, de Raad en de regering van Maleisië op om met grote spoed een direct moratorium in te stellen op het toedienen van stokslagen in afwachting van het schrappen van deze praktijk uit de wetgeving. Aan het slaan casu quo toedienen van stokslagen namens de regering dient een einde gemaakt te worden.

 
  
MPphoto
 

  Elena Băsescu (PPE).(RO) Mijnheer de Voorzitter, ik vind het betreurenswaardig dat het toedienen van stokslagen in Maleisië zo'n grote omvang heeft aangenomen en een stijgende trend volgt. In plaats van het te beperken, moedigt de Maleisische regering het juist aan.

De autoriteiten voeren een ongegrond argument aan, namelijk dat het toedienen van stokslagen legaal is en aanzienlijk effect sorteert, in de zin dat het de misdaad doet afnemen. Bovendien wordt het gevangenispersoneel financieel beloond voor het toedienen van stokslagen aan gevangenen. Schattingen bevestigen dat de situatie zorgwekkend is: jaarlijks zijn meer dan 6 000 vluchtelingen en 10 000 gedetineerden het slachtoffer van deze praktijk. Ik acht het van groot belang dat slachtoffers van buiten Maleisië recht moeten hebben op een eerlijk proces. Nu worden hun elementaire diensten, zoals vertolking en rechtsbijstand, geweigerd.

 
  
MPphoto
 

  Mitro Repo (S&D). (FI) Mijnheer de Voorzitter, een door een rechtbank opgelegde lijfstraf waarbij de bestrafte aan een stellage wordt vastgebonden en met een stok op zijn of haar rug en achterste wordt geslagen, is onethisch en mensonterend. In Maleisië heeft deze praktijk al epidemische vormen aangenomen.

Een staat die lijfstraffen een doeltreffende manier vindt om criminaliteit te bestrijden, is geen rechtsstaat, en de Europese Unie zou geen handelspreferenties meer aan zo’n staat moeten toekennen. Er moet een eind komen aan dergelijke wrede en inhumane straffen, in welk land ze ook plaatsvinden.

Met deze resolutie roept het Parlement de Maleisische regering zeer terecht op een eind te maken aan lijfstraffen en marteling, zowel in de wetgeving als in de praktijk.

 
  
MPphoto
 

  Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (S&D). - (PL) Mijnheer de Voorzitter, stokslagen worden in Maleisië toegepast sinds de negentiende eeuw, toen Groot-Brittannië deze regio koloniseerde. Onlangs hebben de Maleisische autoriteiten de lijst met overtredingen die met stokslagen kunnen worden bestraft, uitgebreid en zo'n straf in maar liefst 66 verschillende gevallen opgelegd. Gevangenen die tot stokslagen zijn veroordeeld, worden in de gevangenissen vastgehouden zonder dat ze weten wanneer hun straf zal worden uitgevoerd. Amnesty International schat dat jaarlijks zo'n 10 000 dergelijke vonnissen worden geveld, in 60 procent van de gevallen voor illegale immigranten, die als gevolg van de taalbarrière deze straf zelfs niet begrijpen. De autoriteiten van het land zien echter geen reden om de wetgeving te wijzigen en beschouwen stokslagen als een doeltreffende manier om misdaad te bestrijden.

De Europese Unie werkt al acht jaar nauw samen met Maleisië. In de financiële vooruitzichten voor 2007-2013 is 17 miljoen euro ingeschreven voor de ondersteuning van de economische ontwikkeling van het land. We kunnen dus met reden bij onze partner aandringen om het VN-Verdrag tegen foltering te ratificeren en moeten daarbij resoluut de praktijk van stokslagen veroordelen als een schending van het standpunt van de VN-Mensenrechtenraad.

 
  
MPphoto
 

  Corina Creţu (S&D).(RO) Mijnheer de Voorzitter, jaarlijks krijgen meer dan 10 000 burgers zweep- of stokslagen toegediend in Maleisië, waar volgens de wetgeving officieel voor 66 overtredingen stokslagen kunnen worden toegediend. De lijst van deze misdrijven is de laatste paar jaar uitgebreid en dat is een zorgwekkende trend. De slachtoffers zijn zowel afkomstig uit het land zelf als uit het buitenland, waarbij de tweede groep dikwijls te maken krijgt met ernstig misbruik, van het ontbreken van noodzakelijke informatie of een tolk tot de schending van de beroepsethiek door artsen en het ontbreken van juridische bijstand.

Ook ik dring er bij de Europese instellingen op aan om hun inspanningen op te voeren voor de afschaffing van deze straf, die volgens het internationaal recht gelijkstaat aan foltering, en om druk uit te oefenen om te zorgen dat het recht op een onpartijdig en eerlijk proces in Maleisië geëerbiedigd wordt, en dat er een einde komt aan mishandeling van migranten en asielzoekers.

 
  
MPphoto
 

  Andris Piebalgs, lid van de Commissie.(EN) Mijnheer de Voorzitter, de Commissie veroordeelt het gebruik van lijfstraffen. Het is in strijd met de internationale normen en beginselen op het gebied van de mensenrechten zoals geformuleerd door de Verenigde Naties. Die beginselen komen ook tot uiting in de richtsnoeren voor het EU-beleid ten aanzien van derde landen met betrekking tot foltering en andere wrede, onmenselijke of vernederende behandelingen.

De Europese Unie heeft samen met de Verenigde Naties zeer regelmatig de kwestie van het toedienen van stokslagen bij de Maleisische regering aan de orde gesteld. Een aantal lidstaten heeft dat eveneens gedaan in de context van de ratificatie van het VN-Verdrag tegen foltering en tijdens de universele periodieke toetsing door de VN-Mensenrechtenraad die in februari 2009 heeft plaatsgevonden.

Nog maar de afgelopen week is er bij Maleisië op aangedrongen, in het kader van het VN-seminar ter gelegenheid van de Dag van de mensenrechten, om meer VN-Verdragen te ratificeren, met name het VN-Verdrag tegen foltering. Begin 2010 is dit onderwerp door het hoofd van de EU-missie rechtstreeks bij de minister van Buitenlandse Zaken aan de orde gesteld.

Het gaat om een kwestie waar wij veel aandacht aan besteden. De Europese Unie en Maleisië beginnen over korte tijd met de onderhandelingen over een partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst waarin ook bepalingen over de mensenrechten opgenomen zullen worden. Zodra deze overeenkomst in werking is getreden, beschikken wij over een solide, geformaliseerde basis voor een intensievere en periodieke dialoog met Maleisië over de mensenrechten. In de tussentijd zullen wij dit onderwerp bij de Maleisische autoriteiten aan de orde blijven stellen.

 
  
MPphoto
 

  De Voorzitter. – Het debat is gesloten.

De stemming vindt na afloop van de debatten plaats.

 
  

(1) Zie notulen.

Laatst bijgewerkt op: 20 mei 2011Juridische mededeling