Clemente Mastella (PPE). - Signora Presidente, l'obiettivo della direttiva sui servizi, entrata in vigore nel dicembre 2006, è quello di aprire il mercato ai prestatori di servizi nell'Unione europea, eliminando tutte le barriere protezionistiche, gli ostacoli arbitrari e le eventuali norme discriminatorie.
Il Parlamento europeo ha tuttavia sempre insistito sul fatto che tale direttiva non deve costituire un pretesto per una pericolosa deregolamentazione e liberalizzazione del settore, pregiudicando in tal modo i diritti dei lavoratori. Il principio del paese d'origine, criticato come precursore del dumping sociale, è stato soppresso e sostituito dal principio del paese di destinazione.
Ho votato a favore di questa relazione perché, a proposito del recepimento della direttiva in oggetto da parte degli Stati membri, ha il merito di sottolineare ingiustificati ritardi e carenze, nonché alcune controversie relative alla sua interpretazione e applicazione. Termino qui, signora Presidente, perché parlare in queste condizioni è cosa piuttosto complicata.
Adam Bielan (ECR). - Pani Przewodnicząca! Rozwój europejskiego rynku usług jest niezwykle istotnym elementem stymulującym wzrost gospodarczy w Unii Europejskiej. Dlatego bardzo dobrze, że Parlament Europejski bacznie przygląda się sposobowi implementacji dyrektywy usługowej. Niezbędne są także dalsze działania wspierające prawidłowy rozwój europejskiego rynku usług. Naszym celem nadrzędnym było ułatwienie świadczenia usług w całej Europie. Dlatego z niepokojem obserwujemy, że niektóre z państw wykazują wolę ustanawiania i stosowania prawa, które w żaden sposób nie jest uzasadnione przepisami dyrektywy. Tworzy się, tym samym, sztuczne bariery dla działalności usługodawców.
Obecnie aż 90% nowych miejsc pracy powstaje w sektorze usług. Dlatego uważam, że sprawne funkcjonowanie dyrektywy jest warunkiem niezbędnym dla rozwoju jednolitego rynku. Jest ona kluczowym projektem dla europejskiej gospodarki. Cieszy zatem informacja o pojawieniu się wymiernych skutków dyrektywy, takich jak ogromna liczba zgłoszeń dotyczących zmian w ustawodawstwie napływających z państw członkowskich.
Claudio Morganti (EFD). - Signora Presidente, ho espresso convintissimo voto negativo sull'adozione e l'applicazione della direttiva Servizi, la cosiddetta direttiva Bolkenstein. Scopo della direttiva doveva essere quello di produrre una maggiore concorrenza in Europa, fornendo un aiuto allo sviluppo delle piccole e medie imprese.
Purtroppo, però, il vero obiettivo è risultato essere la conquista e l'assalto delle nostre aziende, che sono piccole e medie imprese. In Italia abbiamo settori che rappresentano un'eccellenza, come nel caso degli stabilimenti balneari, dove i titolari hanno investito tutti i loro averi e per i quali hanno fatto enormi sacrifici. Ora, grazie questa direttiva, hanno perso tutto.
Non è questo il sistema da attuare, con un'Europa burocrate e dei grandi gruppi industriali, delle multinazionali che vogliono penetrare nel territorio italiano a sopraffare le nostre aziende. Non lo possiamo permettere e io sarò accanto a queste piccole e medie imprese e le difenderò, giacché noi teniamo alle nostre tradizioni e all'eccellenza italiana.
Sergej Kozlík (ALDE). - Platná smernica o službách od všetkých krajín Európskej únie vyžaduje odstránenie byrokratických prekážok a uľahčenie života podnikateľom. Uvádzanie smernice do praxe však viazne. Hlavnými problematickými oblasťami sú nedodržovania rozsahu smernice, meškanie pri vytváraní jednotných kontaktných miest, nedostatky v administratívnej spolupráci či rozdielnosti vo vzájomnom hodnotení. Správa, ktorú som podporil, za veľmi dôležité pokladá urýchlene zaviesť do praxe jednotné kontaktné miesta. Tam by bolo možné vybaviť všetko potrebné pre cezhraničné poskytovanie služieb vrátane zrozumiteľných informácií o formalitách a administratívnych postupoch danej krajiny. Služby predstavujú až 40 % hrubého domáceho produktu Únie. Odstránenie zbytočných prekážok a prieťahov môže výrazne napomôcť pri zvýšení konkurencieschopnosti a tvorbe nových pracovných miest.
Zigmantas Balčytis (S&D). - Manau, kad paslaugų direktyvos įvertinimas mums suteikė gerą galimybę patikrinti, ar iš tiesų ši direktyva padeda siekti geresnio paslaugų sektoriaus plėtojimo ir ar direktyvos nuostatos yra tinkamai įgyvendinamos valstybėse narėse. Būtina, kad visais šios direktyvos įgyvendinimo etapais būtų laikomasi susitarimo dėl viešųjų paslaugų neįtraukimo į direktyvos taikymo apimtį bei tuo pat metu užtikrinti socialines teises ir laikytis darbo teisės reikalavimų.
Akivaizdu, kad Komisija ir valstybės narės turi dėti daugiau pastangų, kad valstybėse narėse būtų kuriami kokybiški kontaktiniai centrai. Ir tam turi būti numatytas atitinkamas finansavimas, siekiant užtikrinti šių centrų teikiamos informacijos prieinamumą ir jos kokybę.
Daniel Hannan (ECR). - Madam President, there has been a misunderstanding from the earliest days of the European Union as to what we mean by a free market in goods and services.
When my constituents voted in favour of EEC membership in 1975, they understood the common market to mean mutual product recognition. If you can sell a bottle of mineral water in the UK, you should be allowed to sell the same water in France, Germany or Italy and vice versa. What they found in practice is that it means standardisation – that ‘the mineral water has to contain the following minerals but not any of these’, that ‘the volume must be not greater than x and not less than y’ and so on. You can then find that a product that was never intended for export can be criminalised in its own nation of origin.
That is what we have seen again and again both with goods and with services. Instead of having an increase of consumer choice, we have a restriction of consumer choice, often driven by one particular producer somewhere in the European Union which happens to meet a load of specifications anyway and which sees EU legislation as the way to export its costs to its competitors. This is why our share of world GDP continues to shrink and how my country has shackled itself to a cramped and confined regional bloc.
Syed Kamall (ECR). - Madam President, I remember when the Services Directive first went through this Parliament in the last mandate, how controversial many of the elements were. I also remember personally, as the rapporteur for the trade and services report, the great controversy when I spoke about the need to liberalise many services – financial services, health services, education services, water services – to provide consumers with more choice and better services, rather than relying on clapped-out old state monopolies, which quite often taxpayers were underfunding.
Here we have this definition of services of general economic interest, as if somehow the disciplines that allow us to have a wonderful choice when it comes to supermarkets or other types of services do not apply to water, education and health. It is time that we moved on from the politics of 30 years ago when certain things could only be state-provided. The implication has been that they have been underfunded and not provided well. Let us move towards more service liberalisation throughout the EU and throughout the globe.
Gesine Meissner (ALDE). - Frau Präsidentin! Ich möchte begründen, warum die ALDE-Fraktion sich bei dieser Richtlinie in großen Teilen der Stimme enthalten hat: Es ist gut, dass wir eine Entscheidung haben und dass Rechte von Menschen mit Behinderungen geschützt sind. Das ist aber nur bei größeren Entfernungen der Fall. Ansonsten ist es so, dass vieles tatsächlich einer europäischen Richtlinie nicht würdig ist. Wir haben z. B., weil diese Richtlinie nur ab 250 Kilometer gilt, viele Länder, die wirklich herausfallen: Zypern, Malta und auch Luxemburg haben keine Rechte, genauso wie einige andere Mitgliedstaaten, die gar keine Buslinien über 250 Kilometer haben. Es ist eine Kernforderung Europas, freie Beweglichkeit für Menschen, Waren und Dienstleistungen zu haben. Jetzt sind es gerade die Passagiere mit kleinerem Geldbeutel, die nicht geschützt sind, weil es eben einige Mitgliedstaaten gibt, die gar keine Passagierrechte haben. Das ist der Grund, warum wir uns der Stimme enthalten haben. Zum einen gibt es einige positive Aspekte, es gibt aber auch viele negative Aspekte; darin ist diese Enthaltung begründet.
Clemente Mastella (PPE). - Signor Presidente, la proposta di regolamento della Commissione presentata nel 2008 si prefiggeva di instaurare su scala europea nuovi diritti a tutela dei passeggeri di autobus paragonabili a quelli applicati in altri modi di trasporto, assicurando così condizioni di concorrenza paritarie tra i vettori e tra le diverse modalità di trasporto nei vari Stati membri. È stato necessario un lungo e difficile negoziato con il Consiglio – compreso il ricorso alla procedura di conciliazione – per poter giungere al testo oggi votato.
Il testo finale può essere considerato un compromesso molto soddisfacente e ben equilibrato, dal momento che riesce a garantire i diritti ai passeggeri, senza al contempo imporre un pesante onere a carico dei vettori che – non possiamo dimenticarlo – sono per la maggior parte piccole e medie imprese.
L'esito della procedura di conciliazione può essere, a buona ragione, considerato un successo per il Parlamento europeo nella misura in cui sono state accolte alcune delle nostre principali richieste, e cioè l'ambito di applicazione, i diritti fondamentali dei passeggeri a prescindere dalla distanza, le deroghe e, infine, i casi di incidenti, le cancellazioni e i ritardi attraverso la previsione di adeguate forme di rimborso, di assistenza e di risarcimento per i passeggeri.
Guido Milana (S&D). - Signor Presidente, si avvia una nuova stagione di diritti, diritti che avrebbero potuto essere più diffusi. Dobbiamo essere consapevoli che, al di sotto dei 250 chilometri, i diritti dei più deboli, dei disabili, degli anziani e dei soggetti a di mobilità ridotta non trovano alcuna risposta in questo provvedimento.
Se è vero che si stabiliscono standard di qualità omogenei, è altrettanto vero che l'esclusione del trasporto locale limita molto la quantità di viaggiatori coinvolti. L'applicazione nei prossimi quattro anni consentirà al settore di prepararsi al meglio, ma occorrerà vigilare per la costituzione degli organismi di applicazione.
L'esito di questo lavoro rappresenta un successo per il Parlamento ed è un segnale positivo di attenzione ai bisogni dei cittadini. Ma il compromesso è sempre una mediazione – in questo caso al ribasso – rispetto alla volontà di quest'Aula. In fondo, noi abbiamo dimostrato di essere buoni interpreti di bisogni, al contrario del Consiglio che si è rivelato portatore esclusivo di interessi.
Giommaria Uggias (ALDE). - Signor Presidente, vorrei complimentarmi con l'onorevole Cancian per l'eccellente lavoro svolto portando a termine questo provvedimento.
L'onorevole Mastella mi consentirà di non concordare con lui nel ritenere che questo provvedimento rappresenti una grande conquista per i nostri cittadini. Non si può non rilevare che i cittadini sono tutelati solo nel momento in cui attraversano una tratta superiore a 250 chilometri mediante tram o autobus. Dov'è la tutela dei diritti dei cittadini dell'Europa che – come già ribadito dalla collega Gesine Meissner – conta interi Stati quali Cipro, Lussemburgo e Malta che vengono esclusi da questa tutela?
Queste sono le ragioni per le quali il nostro gruppo ha votato in termini di astensione. Non abbiamo votato contro perché alcuni diritti positivi vengono tutelati, come quelli dei portatori di handicap e delle persone a mobilità ridotta. Per questa ragione noi ci siamo astenuti. Ma per il resto, chiediamo che sulla materia si torni al più presto per tutelare i diritti dei cittadini in maniera reale.
Hannu Takkula (ALDE). - Arvoisa puhemies, ensinnäkin haluan sanoa, että on erittäin hyvä ja tärkeää, että me huolehdimme kansalaisten oikeuksista. Aina kun puhutaan oikeuksista, meidän pitää muistaa, että velvollisuudet kulkevat mukana ja näin ollen ei ole mitään oikeuksia ilman velvollisuuksia.
Mietinnössä matkustajien oikeuksista linja-autoliikenteessä on paljon hyvää ja myönteistä. On myös muistettava, että Euroopan laajuisesti linja-autoyhtiöt ovat hyvin erilaisia. Esimerkiksi Suomessa on paljon pieniä perheyrityksiä ja voidaan kysyä, kannattaako uusia kustannuksia ja uusia velvoitteita jatkuvasti sysätä näille pienille yrityksille, jotka taistelevat yritystoiminnan kannattavuudesta.
Voin sanoa, että meillä tämä on ollut joustavaa jo monella muotoa ja erilaisten matkustajien oikeudet on otettu huomioon. Selvää lisäarvoa tuo vammaisten huomioiminen. On erittäin tärkeää, että me huolehdimme siitä, että myös liikuntarajoitteiset ja vammaiset voivat paremmin kulkea ja liikkua ja heidän tarpeensa pitää huomioida paremmin. Tämä on hyvä asia, mutta niin kuin jo aikaisemmin sanoin, asia on hieman ristiriitainen, sillä kun puhutaan oikeuksista ja velvollisuuksista, on tärkeää huolehtia myös siitä, että kustannukset eivät kasva liian suuriksi niillä pienillä yrityksillä, jotka ovat linja-autoliikenteessä mukana.
Marian Harkin (ALDE). - Madam President, I voted in favour of this regulation, even though I feel that it certainly does not go far enough. However, it is a start and sometimes in this Parliament and in the EU we take only baby steps. That is what we have done today.
It is unfortunate that some Member States are outside this regulation and, indeed, that it applies only to journeys of distances greater than 250 kilometres. I certainly would have preferred the ALDE line, where passenger rights would have applied to journeys of a much shorter duration. I am, however, pleased to see that some of the basic rights in the regulation apply to passengers travelling over shorter distances. Those rights in particular apply to persons with a disability, or indeed persons with reduced mobility. Some of these rights include non-discriminatory access to transport and disability-related training for staff on coaches and buses.
Unfortunately, Member States have a derogation period of up to ten years and, while small businesses do need adequate time to comply, I would ask and encourage Member States to try to ensure compliance with this regulation as soon as possible.
Pat the Cope Gallagher (ALDE). - Madam President, I strongly support passenger rights and, in particular, increased rights for disabled people.
I am not particularly happy with the compromise reached. I would have preferred, in contrast to my colleague, a threshold of 200 kilometres, as this would have enabled Ireland to exempt rural areas of my constituency. I am thinking of parts of North and West Donegal, Mayo, and indeed Galway. Most rural areas are outside the 250 kilometre limit. The level of rights being sought in terms of compensation is disproportionate to the type of service operating in rural areas.
I also want to refer to the cost, and that is principally an insurance cost, that could cause some operators to leave the market. In many cases there is no alternative public transport service available.
Of course, we have to accept the decision that has been taken today and, hopefully, the derogation period could give the opportunity to those who are outside the 250 kilometre limit to adapt.
So, while I agree in principle, I had to abstain for the foregoing reasons.
Sergej Kozlík (ALDE). - Každoročne viac ako 70 miliónov cestujúcich v Európe cestuje autobusovou alebo autokarovou dopravou. Je najvyšší čas, aby do platnosti vstúpilo nariadenie, ktoré bude podobne ako v leteckej, lodnej či vlakovej doprave chrániť práva cestujúcich. Cestujúci budú mať 12 základných práv platných pre akúkoľvek dopravnú vzdialenosť. Okrem toho pri cestách dlhších ako 250 km bude nárok na náhradu za meškanie, pomoc pri nehodách či úmrtiach, náhradu škody pri strate či poškodení batožiny, ako aj na lepšiu informovanosť. Najmä pre malé krajiny však limit 250 km je absolútne na hrane. Oceňujem, že cestujúci so zníženou pohyblivosťou budú mať právo na osobitnú pomoc, ako je už v súčasnosti pri leteckej doprave. V budúcnosti určite podporím zavedenie spoločného nariadenia, ktoré zjednotí už existujúce nariadenia o právach cestujúcich v jednotlivých dopravných systémoch, čo výrazne sprehľadní celý systém práv cestujúcich občanov.
Miroslav Mikolášik (PPE). - Práva cestujúcich v autobusovej a autokarovej doprave, ktorá je v Európskej únii frekventovane využívaná, si vyžadujú jasnú právnu úpravu, podobne ako je tomu v prípadoch leteckej, vlakovej a lodnej dopravy. Konečný text predkladaného nariadenia považujem za uspokojivý kompromis. Obzvlášť ma teší prijatie dvanástich základných práv cestujúcich prislúchajúce všetkým cestujúcim tohto druhu dopravy a to bez ohľadu na vzdialenosť. Obzvlášť vítam uznanie a zohľadnenie osobitných potrieb osôb so zdravotným postihnutím a osôb so zníženou pohyblivosťou. Zaručenie práva na náhradu straty alebo škody vzniknutej na invalidnom vozíku alebo inom vybavení zabezpečujúcom pohyblivosť a odborná príprava personálu autobusov alebo autokarov v oblasti dopravy osôb so zdravotným postihnutím sa stávajú významným nástrojom v boji s ich diskrimináciou a často aj sociálnym vylúčením týchto osôb.
Peter Jahr (PPE). - Frau Präsidentin! Ich habe für den Bericht gestimmt, weil er eindeutig eine Verbesserung der gegenwärtigen Situation darstellt. Wir konnten eine ausgewogene Lösung erzielen, die die Rechte der Busreisenden schützt und dennoch die Existenz kleiner und mittelständischer Betreiber sichert. Der Geltungsbereich der Verordnung umfasst Touren ab 250 Kilometern, Busreisende haben nun ein Recht auf Schadensersatz bei Annullierung von Reisen, Überbuchung oder bei Verspätung von mehr als zwei Stunden. Gerade Busbetreiber sind oftmals kleine und mittelständische Unternehmer, die überzogene Schadensersatzansprüche an den Rand ihrer Existenz bringen können. Hier konnten wir einen Erfolg erzielen, damit Entschädigungen nicht ins Uferlose münden können. Was die Entfernung von 250 Kilometern betrifft, ist es im Übrigen ja niemals verboten, eine neue gesetzliche Situation in Kraft treten zu lassen und dann zu schauen, wo man sie gegebenenfalls nachbessern kann.
Zigmantas Balčytis (S&D). - Pirmiausiai noriu pasveikinti pranešėją A. Cancianą, nes šiandien mūsų priimtas dokumentas yra išties gero ir puikiai subalansuoto kompromiso rezultatas. Kadangi pagal jį teisės keleiviams užtikrinamos neapkraunant vežėjų, kurių dauguma yra mažos ir vidutinio dydžio įmonės. Ir Europos Sąjungos piliečiai galės jaustis labiau apsaugoti. Šiuo susitarimu taip pat pagerinamos neįgaliųjų ir riboto judumo asmenų keliavimo sąlygos. Ir nustatomos labai aiškios taisyklės dėl žalos atlyginimo ir pagalbos suteikimo.
Manau, kad tai gerokai prisidės prie mūsų piliečių keleivių sąlygų gerinimo ir suteiks jiems daugiau teisinio aiškumo, įvykus nelaimei ar kitiems nenumatytiems atvejams.
Alfredo Antoniozzi (PPE). - Signor Presidente, mi congratulo con il collega Cancian per l'ottimo lavoro svolto e in particolare per il buon risultato raggiunto nella procedura di conciliazione con il Consiglio. Il compromesso ottenuto, sia dal punto di vista dell'ambito di applicazione della direttiva che sull'inserimento nella proposta di ben dodici diritti fondamentali, rappresenta un passo importante nella tutela dei diritti del passeggero.
I diritti e le necessità delle persone disabili e di quelle a mobilità ridotta sono stati tenuti in debito conto dalla proposta, in particolare per quanto riguarda l'accesso non discriminatorio ai trasporti, il diritto al risarcimento in caso di perdita o di danni alle attrezzature di mobilità, la presentazione e il trattamento di reclami, la formazione del personale degli autobus relativamente alla disabilità, le informazioni da fornire durante il viaggio.
Il testo finale è riuscito inoltre a garantire i diritti dei passeggeri senza gravare al contempo sui vettori del settore i quali, essendo in gran parte piccole e medie imprese, non avrebbero potuto sostenere pesanti oneri a proprio carico.
Diane Dodds (NI). - Madam President, while I acknowledge that there are many positive aspects to this report – and I strongly support the right of those with disabilities to have access to transport and to compensation – I believe that these kinds of schemes should be put in place by national governments.
I also believe that the financial burden associated with this proposal would be prohibitive for many transport providers. This Parliament must remember that many coach firms are privately owned, are relatively small and are under an increasing financial pressure as a result of the huge rise in fuel prices experienced over the last 12 to 18 months. For many private firms, and indeed government transport schemes, additional cost will only result in two things: higher ticket prices for customers and reduced routes. Indeed, it will put many in the voluntary sector – which runs many of the schemes for those with disabilities – out of business altogether.
Carlo Fidanza (PPE). - Signora Presidente, il percorso che ha condotto oggi alla votazione di questa relazione è stato un lungo e per questo mi unisco ai complimenti rivolti dai colleghi all'onorevole Cancian, che ha svolto questo percorso in maniera davvero caparbia. Tutti i modi di trasporto hanno ora finalmente un proprio regolamento relativamente ai diritti dei passeggeri. Ritengo che il prossimo passo sia quello dell'elaborazione di un vero e proprio testo unico, che raggruppi tutte queste diverse regolamentazioni.
Il campo di applicazione è ragionevole benché lo avessimo trattato su altre basi, ma l'essere riusciti a includere quasi tutti i paesi europei, tranne due, è sicuramente positivo, così come lo è il fatto che molti articoli sono stati resi obbligatori anche al di sotto i 250 chilometri, e ciò rinunciando ad alcune altre compensazioni.
Nel dibattito di stamani alcuni colleghi hanno fatto affermazioni fortunatamente smentite dagli attuali interventi, cioè che non fosse prevista un'adeguata tutela per i passeggeri a mobilità ridotta. Invece, un grande passo avanti in termini di civiltà di questo compromesso è proprio costituito da questa tutela, che vogliamo rivendicare con orgoglio.
Siiri Oviir (ALDE). - Mina hääletasin selle dokumendi vastu, sest kõnesoleva õigusaktiga ei ole tagatud reisijate võrdne kohtlemine. Ühelt poolt, võrreldes teiste transpordiliikidega, ja teisalt erinevate riikide reisijate vahel. Nii jäävad reguleerimisalast välja mitu Euroopa Liidu väikest liikmesriiki. Mitme väiksema liikmesriigi puhul toimib õigusakt osaliselt.
Probleemi ei lahendatud ka piiriüleste bussireiside puhul. Bussireise kasutavad põhiliselt madalama sissetulekuga reisijad ning noored, s.o tudengid ja õpilased. Seetõttu on vastuvõetamatu ka määruse kaugusesse lükatud jõustamine.
Andrzej Grzyb (PPE). - Pani Przewodnicząca! Został osiągnięty kompromis w zakresie pojazdów użytkowych i norm emisji dla tych pojazdów pomiędzy propozycjami Komisji, Komisji Przemysłu oraz Komisji Ochrony Środowiska Parlamentu Europejskiego, który obniża tę normę emisji z 203 gramów za kilometr do 147 gramów w ciągu 10 lat. Nowa wprowadzona norma emisji jest do przyjęcia przez producentów, przez użytkowników oraz ważna z punku widzenia kosztów ponoszonych przez użytkownika ze względu na wzrost cen tychże pojazdów. Ta grupa użytkowników to przede wszystkim małe i średnie przedsiębiorstwa, rzemiosło lub firmy rodzinne; właśnie na tej sesji rozmawialiśmy nad instrumentami Unii Europejskiej z myślą o wsparciu finansowym małych i średnich przedsiębiorstw. Jednym z tych założeń jest ograniczenie barier w rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw. Mamy taką nadzieję, że wzrost kosztów tego lekkiego taboru samochodowego ze względu na ograniczenie emisji, wzrost kosztów ich wytwarzania nie będzie jedną z istotnych barier. W 2014 roku będziemy mieli możliwość sprawdzenia czy założenia tej regulacji zostały pomyślnie wdrożone.
Peter Jahr (PPE). - Frau Präsidentin! Das Europäische Parlament konnte sein ambitioniertes Langfristziel gegenüber Rat und Kommission durchsetzen, demzufolge bis zum Jahr 2020 der CO2-Ausstoß von Kleinsttransportern auf maximal 147 Gramm pro gefahrenem Kilometer begrenzt wird. Der ambitionierte und doch realistisch gesetzte Grenzwert kann mit innovativer Umwelttechnologie erreicht werden. Die Fahrzeuge werden deutlich sauberer, bleiben aber für die mittelständischen Nutzer bezahlbar. Das war uns ganz besonders wichtig, denn es nützt dem Klima überhaupt nichts, wenn der Preis für Neufahrzeuge unerschwinglich bleibt und dann die alten Fahrzeuge weiterhin unsere Straßen und damit vor allen Dingen unsere Umwelt belasten. Ich freue mich, dass der Antrag heute zur Abstimmung gekommen ist und dass er mit so überwiegender Mehrheit angenommen worden ist.
Vicky Ford (ECR). - Madam President, we have just voted on a report called ‘emissions performance standards for light commercial vehicles’. Like much EU legislation, it is a long-winded title for a real issue. Let me translate: light commercial vehicles are of course vans, and performance standards mean fuel emissions which depend on fuel burnt.
Now, we have all seen the rising fuel prices at the pumps, but for sole traders like builders, plumbers and carpenters, running their van is a business-critical cost. They want fuel efficient vehicles and fuel efficiency has always been a key part of their buying decision.
On the production line in the General Motors factory in Luton, in my constituency, I have also seen that the innovation needed for improvements comes from the factory floor.
There are some who think that just because targets are set in this House in Europe, they will be achieved. But the truth is that achieving those targets will mean the innovation comes, whether from vans or otherwise, and it will come from consumer demands and manufacturers’ improvements and not just from European legislation.
Seán Kelly (PPE). - A Uachtaráin, bhí brón orm nach raibh mé in ann freastal ar an díospóireacht seo ach bhí cruinnithe eile agam ag an am. Mar sin, a bhuíochas duit as ucht an seans a thabhairt dom cúpla focal a rá anois.
In the 2020 strategy we have put much emphasis particularly on renewable energies, and that is only right. But equally important in meeting our targets will be energy efficiency, particularly in relation to motor vehicles – private and commercial.
Commercial vehicles are on the road every day and they travel huge distances. Through a directive like this we can help to comply with the 2020 strategy in relation to fuel efficiency because it will compel designers to produce more fuel-efficient engines, and while the cost may be big in the short term, the savings in terms of miles per gallon travelled, and also in terms of the environment, are huge.
Clemente Mastella (PPE). - Signora Presidente, il Consiglio ha trasmesso una proposta di decisione che autorizza una procedura di cooperazione rafforzata nel settore dell'istituzione della tutela brevettuale unitaria e questo perché alcuni Stati membri – tra cui Italia e Spagna – si sono più volte espressi contro l'adozione del sistema di traduzione previsto, cioè un sistema trilinguistico, che finirebbe per diventare realmente discriminatorio, in quanto viola palesemente il principio della parità linguistica di tutte le lingue ufficiali dell'Unione.
Nonostante i numerosi negoziati svolti sinora e la votazione di stamani, appare impossibile l'adozione del regolamento all'unanimità. Tuttavia, ragioni di opportunità giuridico-istituzionale suggerirebbero, o avrebbero suggerito, di attendere il parere della Corte di giustizia, previsto per i prossimi giorni, che potrebbe non solo chiarire numerosi aspetti tecnici relativi al sistema brevettuale unificato, ma sottolineare tutte le conseguenze giurisdizionali da esso derivanti. Non si è scelta questa strada e da qui le ragioni del mio voto contrario.
Jens Rohde (ALDE). - Fru formand! Når man har oplevet debatten her i parlamentssalen om det europæiske forstærkede samarbejde om et europæisk fælles patent, er det svært ikke at sidde med et lille smil, et overbærende smil, tilbage om munden. Politikere fra visse lande, for hvem deres eget sprog er det vigtigste her i verden, har hævdet, at vi ødelægger det indre marked på dette område ved at gå ind i et forstærket samarbejde. Det er jo en absurd påstand, al den stund at vi ikke har et indre marked, når det gælder det fælles patent. Det koster omkring ti gange mere at opnå patent i EU end i USA, og det svarer til en årlig omsætning på 250 millioner EUR for vores virksomheder. Derfor er det godt, at vi endelig fik stemt et forstærket samarbejde hjem i dag, således at visse lande ikke længere kan spænde ben. Nok er nok! Vi er ikke i mål, men på én dag har vi allerede i dag taget et større ryk, end vi har gjort i de sidste ti år.
Adam Bielan (ECR). - Pani Przewodnicząca! Od ponad 20 lat toczymy na forum europejskim dyskusje dotyczące stworzenia jednolitego systemu ochrony patentowej. Obecny bardzo skomplikowany oraz w odróżnieniu od systemu amerykańskiego czasochłonny i kosztowny system rejestrowania patentu jest bardzo bezużyteczny dla europejskich przedsiębiorców. Patenty odgrywają znaczącą rolę w kształtowaniu się i rozwoju nowoczesnej gospodarki jak również w wspieraniu badań naukowych. W sytuacji coraz większej konkurencji na rynkach światowych nie możemy pozwolić sobie na dalsze odwlekanie decyzji w tej sprawie. Konieczne jest zatem zintensyfikowanie prac nad utworzeniem jednolitego rynku patentowego. Popierając tę ideę nie możemy jednak zapominać o wielu kontrowersjach, które wzbudzają choćby kwestie językowe. Należy zatem bezwzględnie dążyć do przeciwdziałania dyskryminacji mniejszych, mniej licznych i często uboższych krajów członkowskich.
Alfredo Pallone (PPE). - Signor Presidente, viviamo in un mercato in cui le nostre imprese operano in regime di competizione globale. Lo spirito della riforma del regime linguistico dei brevetti, come annunciato dalla Commissione, è quello di ridurre i costi legati alle traduzioni per essere competitivi sui mercati, specialmente il mercato asiatico, dove siamo in competizione con gli Stati Uniti.
Mi chiedo dunque se non sarebbe stato più efficiente realizzare il brevetto di una sola lingua? Ciò aiuterebbe davvero le nostre imprese a confrontarsi con il mercato globale. Com'è ben noto, inoltre, allo stato attuale in Europa vigono due regimi giuridici, con caratteristiche e regole diverse. Credo sarebbe stato più opportuno procedere a una loro armonizzazione.
Infine, stabilire una cooperazione rafforzata non è solo contrario allo spirito dell'Unione europea, ma arreca pregiudizio al mercato interno, che diviene oggetto di segmentazione geografica e di distorsione della concorrenza fra gli Stati membri, vale a dire che taluni Stati si troveranno sicuramente in situazioni meno favorevoli di altri.
Mario Pirillo (S&D). - Signor Presidente, se da un verso plaudo all'obiettivo raggiunto dall'Europa di dotarsi, dopo anni, di uno strumento importante come il brevetto, che consentirà finalmente all'Unione europea di competere ad armi pari con altre realtà territoriali, dall'altro, esprimo tutto il mio rammarico nel dover constatare che questo risultato sia stato raggiunto a scapito di altre realtà, come quella italiana, fautrici da sempre del rafforzamento del ruolo dell'Unione.
L'aver adottato la decisione di rilasciare il brevetto in una sola delle tre lingue di lavoro dell'Ufficio brevetti creerà infatti una diseguaglianza fra imprese italiane e quelle dei paesi che fanno parte del regime linguistico proposto. Rammento di aver presentato alcuni mesi fa un'interrogazione alla Commissione per difendere l'uso della lingua italiana. Nel frattempo 25 paesi su 27 si sono adeguati, motivo questo che mi ha indotto all'astensione.
Andrzej Grzyb (PPE). - Pani Przewodnicząca! Obecne rozwiązania dotyczące ochrony patentowej w Unii oraz w krajach członkowskich nikogo nie satysfakcjonowały. Wprowadzenie zaś jednolitego systemu ochrony patentowej jest niezbędne zarówno dla gospodarki naszych krajów członkowskich, jak i całej Unii. W szczególności zaś nowy system powinien sprzyjać pobudzeniu badań naukowych i innowacji. Wprowadzenie stosunkowo prostego systemu, ujednoliconego w formie – no i tutaj kontrowersja – w oparciu o trzy języki, a mówiono o jednym lub o wielu językach, z tłumaczeniem na język ojczysty wnioskodawcy, to ważny krok.
Szczególnie ważne będzie to dla małych i średnich przedsiębiorstw. Wiele z nich nie ma wystarczających zasobów finansowych, aby prowadzić postępowanie patentowe. Mam nadzieję, że to ważny krok dla pobudzenia tej grupy małych i średnich przedsiębiorstw, które określamy częstokroć terminem sleeping innovators. Mówimy o tym często, w szczególności w Komisji Przemysłu, jak akurat tę grupę przedsiębiorstw zachęcić do wprowadzenia innowacji, ale również opatentowania własnych wynalazków. Chcemy, aby ta nowa regulacja pobudziła zarówno same małe i średnie przedsiębiorstwa, ale również lepiej zabezpieczała osiągnięcia patentowe w Unii Europejskiej.
Constance Le Grip (PPE). - Madame la Présidente, j'ai voté en faveur du rapport de notre collègue Lehne donnant l'autorisation du Parlement européen à la coopération renforcée pour la mise en place d'un brevet unitaire dans l'Union européenne. Enfin, j'allais dire! Vingt ans de combat pour arriver à un résultat, à un début de réalisation concrète pour les entreprises européennes, tant nos PME que nos grandes entreprises, qui attendaient depuis longtemps de pouvoir disposer de cet instrument majeur pour leur compétitivité et leur développement.
En accordant cette autorisation à la coopération renforcée, le Parlement européen donne toute la mesure de son intérêt pour cette procédure particulière de coopération renforcée, dont je rappelle que c'est la deuxième fois qu'elle est appliquée, mais envoie également un signal très positif et très concret pour l'innovation et la compétitivité de nos entreprises. On l'a dit, 25 des 27 États membres s'insèrent dans cette procédure de coopération renforcée pour la création d'un brevet unitaire de l'Union européenne. Je ne méconnais pas les difficultés qui peuvent encore exister pour certains de nos États membres, mais allons de l'avant et donnons l'exemple, c'est ce qu'attend le monde de l'entreprise.
Izaskun Bilbao Barandica (ALDE). - Señora Presidenta, me he abstenido porque considero que la decisión de crear una patente unitaria mediante la cooperación reforzada es otro fracaso del Consejo. Sólo hay acuerdo entre nueve Estados miembros y el propio documento reconoce que no se podrán conseguir los objetivos en un plazo razonable. ¿Competitividad? ¿Eficacia?
Por otra parte, está pendiente la sentencia del Tribunal de Justicia respecto a la jurisdicción en el régimen lingüístico. El Consejo tenía que haber realizado el esfuerzo de alcanzar una posición común y quizá, haber trabajado más sobre la utilización de un único idioma, teniendo en cuenta el número de registros y el idioma utilizado en la mayoría de ellos, para hacernos más competitivos en la realidad global.
Una vez más, la visión nacional de los Estados nos ha llevado a una decisión fragmentada y sin criterios claros sobre la utilización de tres idiomas. Con medidas de este tipo, no avanzaremos nunca en la consolidación del proyecto europeo.
Miroslav Mikolášik (PPE). - Ak má Európska únia posilniť svoju konkurencieschopnosť a získať si svetové prvenstvo v oblasti inovácií, musí byť jej kreatívny potenciál primerane zabezpečený.
Patentový systém Európskej únie však trpí mnohými nedostatkami, ktoré bránia vytvoreniu jednotnej ochrany patentov, ale aj rozvoju vnútorného trhu, čím sa znižuje právna istota vynálezcov a inovatívnych firiem. Poskytovanie jednotnej ochrany vynálezov vo všetkých členských štátoch prostredníctvom existencie jednotného európskeho konania pre udeľovanie patentov na základe jednotného systému patentového práva by jednoznačne sprehľadnilo komplikovaný systém a zároveň by prinieslo zníženie nákladov predovšetkým pre malé a stredné podniky, ktoré musia vynakladať až trikrát vyššie náklady, ako napríklad v Spojených štátoch. Keďže snahy o vytvorenie jednotnej ochrany patentov v celej Európskej únii nenaplnili očakávania vzhľadom na fakt, že všetky právne podmienky stanovené pre posilnenú spoluprácu v oblasti vytvárania jednotlivej ochrany patentov sú splnené, súhlasím s tým, aby Európsky parlament udelil svoj súhlas.
Giommaria Uggias (ALDE). - Signor Presidente, quando un secolo fa il brevetto di Meucci non venne riconosciuto dall'industria della telefonia americana, non fu per la mancanza dell'inglese o per l'uso dell'italiano, bensì per la mancanza di un requisito: non aveva i soldi per registrare per un'altra annualità il suo brevetto.
In questo senso, oggi ci troviamo a vivere una situazione paradossale e, al di là del voto, credo che il fatto che venga adottato un brevetto con il trilinguismo, che esclude la lingua italiana, sia sostanzialmente il segno della debolezza del nostro governo, della sua incapacità di incidere all'interno della politica europea e della debolezza della nostra politica, che si riflette soprattutto sulla ricerca e sull'innovazione.
A questo proposito, basti ricordare lo studio sulla competitività pubblicato lo scorso dicembre, il quale rivela come l'Italia, negli ultimi anni, abbia gentilmente regalato 4 miliardi di euro ad altri paesi che hanno accolto i nostri ricercatori. A quei ricercatori la lingua italiana sicuramente non serve più, perché hanno imparato inglese, francese e tedesco e posseggono tutti gli strumenti atti a presentare quegli stessi brevetti, in barba alle produzioni italiane.
Antonello Antinoro (PPE). - Signor Presidente, intervengo per spiegare le ragioni del mio odierno voto contrario. La creazione del brevetto comporterà sicuramente dei vantaggi per il sistema dei brevetti in Europa ma il risultato sarebbe stato enormemente superiore se avessimo condotto una procedura diversa. Sulla linea della cooperazione rafforzata, secondo me, non si va da nessuna parte.
La procedura attuale, infatti, è soltanto una nuova tappa nella lunga storia per l'adozione del brevetto nell'Unione europea, che risale al lontano 1990, ed è stata richiesta soltanto da 12 Stati membri.
Ho votato contro questa risoluzione perché c'è incompatibilità con il requisito di ultima istanza previsto all'articolo 20, punto 2, del Trattato. La proposta della Commissione non crea un titolo uniforme sull'intero territorio dell'Unione, come richiesto all'articolo 118, e la cooperazione rafforzata incide negativamente sullo stabilimento delle imprese e sulla libera circolazione dei capitali.
Inoltre, sarebbe stato politicamente molto più elegante e quanto meno opportuno attendere le decisioni della Corte di giustizia previste per l'8 marzo prossimo. Probabilmente a seguito di questa sentenza saremmo costretti a rivedere la nostra posizione.
David-Maria Sassoli (S&D). - Signor Presidente, ancora una volta abbiamo assistito all'incapacità del governo italiano di tutelare il profilo europeista dell'Italia, l'interesse delle imprese su un punto qualificante come l'adozione del brevetto europeo. 25 paesi su 27 e la stragrande maggioranza del Parlamento condividono una proposta che disciplina la materia dei brevetti e che tocca da vicino le imprese più innovative e più orientate ai mercati internazionali.
L'autoesclusione italiana da questa decisione esporrà le nostre imprese al rischio di non essere adeguatamente protette in Europa e nel mondo. Stupisce che un governo che nulla fa per diffondere la cultura italiana nel mondo, tagliando i fondi agli istituti di cultura e non valorizzando la lingua del paese che detiene il più grande patrimonio culturale dell'umanità, cavalchi su questo punto in modo sciovinista la questione della lingua, quando le nostre imprese hanno addirittura sempre chiesto che i brevetti fossero redatti solo in inglese, che ormai è la lingua d'uso nell'economia globale. Un risultato comunque è stato raggiunto consentendo a chi presenta i brevetti di farlo nella propria lingua.
Signor Presidente, nulla obbligava tuttavia il Commissario Barnier a una forzatura chiedendo un voto così frettoloso prima del parere della Corte di giustizia, che verrà espresso – come sappiamo – nella prima settimana di marzo e che verterà principalmente su due punti qualificanti, come l'uso della lingua nazionale, per difendersi davanti al tribunale dei brevetti dell'Unione europea, e sulla legittimità stessa dell'istituzione del tribunale dei brevetti – questioni essenziali queste, come ben sappiamo, da risolvere prima di assumere ogni decisione. Da qui la decisione della delegazione italiana del partito democratico di astenersi.
Seán Kelly (PPE). - Madam President, this proposal is certainly not perfect, and indeed may have to be revisited as a result of the ECJ judgement in a few weeks. Nevertheless, I think it is a step in the right direction, and for that reason I supported it.
I have attended a number of seminars here at the European Parliament in relation to innovation. General Electric have done some surveys right across the European Union which show that most people believe that progress out of recession can only be achieved through innovation. Innovation means research, development and new products. New products have to be patented, and the easier it is to do that, the better. We have to try and aim for a system right across the European Union that is as easy and as cost-effective as it is in the USA.
We are a long way from that yet, but at the same time we are at least trying to move in that direction. Therefore, I supported today’s proposals.
Philip Claeys (NI). - Ik heb mij onthouden van stemming over het verslag Lehne, niet omdat ik bezwaar heb tegen het ontstaan van een Europese eenheidsoctrooibescherming, integendeel. De ondernemingen in Vlaanderen zijn willen al lange tijd zo een regeling. De idee zelf kan alleen maar toegejuicht worden, zeker als wij zien wat voor een dure en omslachtige procedure het vandaag is om een octrooi aan te vragen in alle lidstaten afzonderlijk.
Ik heb mij onthouden van stemming omdat er nog geen volledige duidelijkheid bestaat over de taalregeling. Het valt nu te bezien in hoeverre de ontwerpverordening van de Commissie tegemoetkomt aan de andere officiële talen dan het Engels, het Frans en het Duits. Ik ben en blijf in elk geval van mening dat het mogelijk zou moeten zijn om ook een dossier in te dienen in het Nederlands.
Miroslav Mikolášik (PPE). - Kodifikácia uvedených ustanovení platných textov spolu s uvedenými zmenami bezpochyby prinesie potrebné sprehľadnenie právnej úpravy o rádioaktivite v potravinách.
Domnievam sa však, že v kontexte prijatia Lisabonskej zmluvy je žiaduce prehodnotiť právny základ návrhu nariadenia, ktorý musí zohľadniť nové právomoci aj Európskeho parlamentu v oblasti ochrany verejného zdravia. A tu sa stotožňujem s názorom, že článok 168 odsek 4 písm. b) Zmluvy o fungovaní Európskej únie, poskytuje práve ten právny základ návrhu, keďže priamym cieľom opatrení prijatých na tomto základe je ochrana verejného zdravia, čo platí v prípade (citujem) „stanovenia najvyšších povolených úrovní kontaminácie v potravinách a krmivách“.
Giommaria Uggias (ALDE). - Signor Presidente, condivido buona parte delle proposte di modifica avanzate attraverso questo testo, il quale tuttavia sostanzialmente non fa altro che codificare quanto già legiferato in precedenza in materia di limiti massimi ammissibili per la radioattività dei prodotti alimentari e dei mangimi per animali.
Stiamo dimenticando e facendo passare un po' sotto silenzio che si tratta di scorie relative a incidenti nucleari. Questo ci deve far mantenere l'attenzione sempre alta relativamente ai rischi delle centrali nucleari e al fatto che queste sono le conseguenze di quei frutti malati e velenosi di ciò che, in certi Stati, ci si ostina a voler portare avanti. Si tratta quindi di un provvedimento che deve richiamare tutti noi alla massima attenzione.
Nel merito penso però che si possa fare di più fino a stabilire l'obbligo della comunicazione immediata, che permetterebbe di raccogliere tutti gli elementi di rischio. Non dovrebbe inoltre esservi alcuna deroga a questo obbligo di comunicazione alle autorità governative in caso di incidente.
Andrzej Grzyb (PPE). - Pani Przewodnicząca! Regulacje prawne dotyczące ochrony środków spożywczych przed skażeniem radioaktywnym powstały po awarii elektrowni atomowej w Czarnobylu. To bardzo ważny jakkolwiek i zarazem trudny temat z punktu widzenia w szczególności zaś zdrowia publicznego. Wdrożenie Traktatu z Lizbony wymaga aktualizacji m.in. tych regulacji, mimo że istnieje spór pomiędzy Komisją Europejską, a propozycjami Parlamentu co do podstawy prawnej. Parlament wskazuje na art. 168 ust. 4 Traktatu z Lizbony, natomiast Komisja na art. 31 Traktatu Euratom. Ważne jest stwierdzenie o koniecznej ochronie konsumentów, ale również podkreśla się konieczną ochronę rolników, którzy w wyniku awarii powinni otrzymywać rekompensaty z tytułu poniesionych strat. Przeprowadzona dyskusja wskazała również na duże różnice w ocenie możliwych zagrożeń, w tym skali promieniowania tego powstałego w wyniku awarii czy też ze źródeł naturalnych. Należy również wskazać na rosnący udział importu produktów rolnych i artykułów spożywczych z różnych stron świata na rynek Unii Europejskiej, gdzie standardy dotyczące zdrowia publicznego w tym również ochrony radioaktywnej produktów spożywczych czy ich skażenia muszą być respektowane.
Alfredo Antoniozzi (PPE). - Signor Presidente, nella proposta di codificazione dei tre regolamenti adottati tra il 1987 e il 1990, che fissano i livelli di contaminazione radioattiva in caso d'emergenza, l'inserimento del nuovo considerando permette di motivare ex post un articolo esistente e giustificare il diritto del Consiglio a esercitare direttamente la competenza e adottare un regolamento per confermare tempestivamente le misure di emergenza proposte dalla Commissione.
Concordo con il relatore Belet sul fatto che esso non può essere dissociato dall'articolo cui si riferisce. Bisogna chiarire tuttavia, alla luce delle nuove norme introdotte dal Trattato di Lisbona, se tale giustificazione fornisca una motivazione adeguata per la riserva di esercizio delle competenze di esecuzione prevista a favore del Consiglio e se queste competenze di esecuzione delegate al Consiglio siano correttamente definite e limitate.
L'interesse dei cittadini a una gestione efficace delle situazioni post incidente dev'essere garantito. Lo snellimento della procedura in caso di emergenza nucleare e una chiara attribuzione alla Commissione di un ruolo di supervisione, chiarendo al contempo il regime dei suoi atti, costituiscono i provvedimenti adeguati a tal fine.
Luís Paulo Alves (S&D), por escrito. − Concordo com a posição do relator relativamente ao consenso necessário para a conclusão do acordo, já com novas provisões em concordância com os objectivos de cooperação para o desenvolvimento da União, conforme disposto no art. 208.° do TFUE. Por outro lado, considero que a abordagem foi extremamente concentrada nas preocupações comerciais, económicas e no livre comércio em detrimento de uma abordagem mais robusta no que respeita ao desenvolvimento, acolhendo novas provisões que devem ser inseridas no acordo revisto, principalmente no que respeita ao combate à pobreza, à eficiência da ajuda, à ODM e à ligação entre a migração e o desenvolvimento. No entanto, aprovo a presente proposta uma vez que considero que as relações e as trocas comerciais com a África do Sul são essenciais para ambas as partes.
Laima Liucija Andrikienė (PPE), raštu. − Balsavau už šį dokumentą, kadangi jame yra padaryta svarbių pakeitimų. Sveikintina tai, kad pagrindine susitarimo nuostata tampa nusiginklavimas, konkrečiau bendradarbiavimas nusiginklavimo ir masinio naikinimo ginklų neplatinimo klausimais, kaip ir demokratijos principai bei žmogaus teisės teisinėje valstybėje. Tai labai svarbios nuostatos, prisidėsiančios prie taikos, saugumo palaikymo regione bei pagarbos žmonių teisėms ir demokratijos plėtros. Į susitarimą yra įtrauktas ir pagalbos veiksmingumo principas, kaip vystomojo bendradarbiavimo tikslas, ir nurodyta, kad prioritetas teikiamas veiksmams, kuriais kovojant su skurdu ypač padedama siekti Tūkstantmečio vystymosi tikslų (TVT).
Reikia pažymėti, kad Pietų Afrikos vystymosi požiūriu peržiūrėjus susitarimą bendradarbiavimas neabejotinai išplėstas, įtraukiant daug naujų sričių, ir šios plėtros, kuri 1999 m. pradiniame susitarime numatyta tik kaip galimybė, norėjo abi šalys. Be to, svarbu ir tai, jog daug dėmesio skiriama komerciniams, ekonominiams ir laisvosios prekybos klausimams, kurie turėtų prisidėti prie regiono ekonominio vystymosi.
Elena Oana Antonescu (PPE), în scris. − Acest acord revizuit aduce o serie de modificări, mai ales în ceea ce privește dezvoltarea principiilor democratice și cooperarea cu privire la aspectele legate de dezarmare și de neproliferare a armelor de distrugere în masă. Salut inițiativa de a se acorda prioritate operațiunilor care contribuie la realizarea Obiectivelor de Dezvoltare ale Mileniului (ODM), și anume: strategiilor de reducere a sărăciei, de ameliorare a condițiilor de viață și de muncă, precum și de creare de noi locuri de muncă. Consider că trebuie să aibă loc un dialog politic aprofundat în domeniul combaterii terorismului, combaterii spălării banilor, finanțării terorismului și crimei organizate, al combaterii fabricării, comerțului și acumulării de arme. De asemenea, susțin că trebuie să punem accentul și pe dezvoltarea cooperării pentru consolidarea sectoarelor educației și sănătății. Din aceste considerente am votat în favoarea acestui raport.
Sophie Auconie (PPE), par écrit. – L'Afrique du Sud est un pays en plein développement, dans tous les domaines, avec lequel l'Union européenne entend entretenir une relation privilégiée. Suite à la recommandation positive de la commission du développement et à l'avis positif de la commission du commerce international, j'ai apporté mon soutien à la conclusion de cet accord qui renforcera notre coopération avec ce pays.
Alain Cadec (PPE), par écrit. – J'ai voté pour la reconduction de l'accord de coopération UE-Afrique du Sud révisé en 2009, car il instaure une nouvelle dimension dans la coopération entre l'Union européenne et l'Afrique du Sud. L'accord initial de 1999 prévoyait la coopération en matière de commerce, le soutien à l'Afrique du Sud dans son processus de transition économique et sociale, l'intégration économique du pays dans l'Afrique australe et la coopération au développement. Aujourd'hui, l'accord est étendu aux domaines suivants: lutte contre la pauvreté, efficacité de l'aide au développement, mise en œuvre des OMD, lutte pour la sécurité, lutte contre les armes de destruction massive et lutte contre le terrorisme. Ce sont des domaines de coopération stratégiques qui me semblent importants au vu de la coopération active de l'Union européenne avec l'Afrique du Sud et de son rayonnement dans la région de l'Afrique australe.
Maria Da Graça Carvalho (PPE), por escrito. − Congratulo-me com este novo acordo que visa reforçar a cooperação bilateral numa série de domínios. Sublinho a importância dos direitos da criança, a igualdade de género, a luta contra a violência de que são vítima as mulheres, a cooperação ambiental, em especial no que respeita às alterações climáticas, a cooperação cultural, a cooperação em matéria de luta contra a droga e o branqueamento de capitais, bem como a cooperação em matéria de saúde e, nomeadamente, a luta contra a SIDA. A relação entre cooperação e desenvolvimento deve abranger as estratégias de redução da pobreza, de melhoria das condições de vida e de trabalho, bem como a criação de emprego; a participação dos migrantes no desenvolvimento do seu país de origem; a cooperação para reforçar as capacidades, em especial nos sectores da saúde e da educação, a fim de compensar o impacto negativo da "fuga de cérebros" sobre o desenvolvimento sustentável na África do Sul. Aplaudo o mérito da extensão da nossa cooperação nestes numerosos novos domínios e congratulo-me com as novas disposições sobre o desenvolvimento incluídas no acordo revisto, nomeadamente as relativas à luta contra a pobreza, à eficácia da ajuda, aos ODM ou à relação entre migração e desenvolvimento.
Edite Estrela (S&D), por escrito. − Votei favoravelmente esta recomendação por defender a aplicação de novas disposições do acordo ligadas ao desenvolvimento. É importante garantir o acompanhamento eficaz por parte das autoridades europeias, tal como previsto no Tratado de Lisboa, para que seja possível alcançar os objectivos de redução e erradicação da pobreza na África do Sul.
Diogo Feio (PPE), por escrito. − A África do Sul é um país que, desde o fim do apartheid, vem concitando o interesse, o apoio e a estima internacionais pelo modo como, apesar das dificuldades e dos reveses, conseguiu fazer uma transição relativamente pacífica de um regime supremacista para uma democracia em que vigora o sufrágio universal. É impossível recordar essa transição sem evocar a figura inspiradora de Nelson Mandela e o seu testemunho de dignidade, bondade e reconciliação, que ainda hoje marca positivamente aquele país.
Pode hoje dizer-se que a África do Sul é incontornável na geopolítica e geoestratégia do continente africano e um exemplo para outros países que não conseguiram ainda libertar-se das ditaduras que os oprimem e que lhes limitam o desenvolvimento. A União Europeia tem todo o interesse em aprofundar os laços que a unem à África do Sul e estabelecer com esta parcerias que sejam mutuamente vantajosas. Por isso, apoio a alteração do Acordo de Comércio, Desenvolvimento e Cooperação UE-África do Sul.
José Manuel Fernandes (PPE), por escrito. − Em 1 de Maio de 2004, entrou em vigor o primeiro Acordo de Comércio, Desenvolvimento e Cooperação entre a Comunidade Europeia e os seus Estados-Membros, por um lado, e a República da África do Sul, por outro. Este acordo, assinado em Pretória no dia 11 de Outubro de 1999, embora estabelecido para vigorar por um período indeterminado, previa uma revisão no prazo de cinco anos da sua vigência.
Saúdo, pois, a presente recomendação, que vem terminar com um longo processo negocial (o acordo revisto foi assinado em Kleinmond, em 11 de Setembro de 2009) e possibilitar a entrada em vigor de um normativo que introduz alterações significativas no acordo inicial, nomeadamente ao nível do desarmamento e não proliferação de armas de destruição maciça, bem como na luta contra a pobreza (indo ao encontro dos Objectivos de Desenvolvimento do Milénio [ODM]), entre muitas outras alterações significativas.
Embora concorde com a relatora sobre a primazia dada às questões comerciais em detrimento de uma abordagem de desenvolvimento, voto favoravelmente esta recomendação, ciente de que constitui mais um avanço da UE em termos de cooperação para o desenvolvimento, indo ao encontro do objectivo de, a prazo, erradicar a pobreza.
João Ferreira (GUE/NGL), por escrito. − Esta proposta de alteração do Acordo de Comércio, Desenvolvimento e Cooperação (ACDC), com vista à inclusão de um envelope global de ajuda ao desenvolvimento, deve ser analisada à luz dos esforços que a UE vem desenvolvendo para que a África do Sul assine um Acordo de Parceria Económica (APE), procurando ultrapassar críticas e legítimas resistências tanto ao actual ACDC, como ao que a UE pretende que venham a ser os APE. O ACDC acentuou as assimetrias económicas entre as duas partes a favor da UE, que aumentou as suas exportações para a África do Sul. É visível o falhanço das políticas de liberalização do comércio de bens, serviços e capitais seguidas pela UE.
O aprofundamento da crise económica e financeira do capitalismo coloca-o em evidência. Em lugar da ajuda mútua e da reciprocidade, promove-se a competição, impondo uma divisão do trabalho que remete para a África do Sul a exportação de produtos agrícolas e para a UE a exportação de produtos industriais. Os beneficiários são os do costume: as grandes potências da UE e os seus grupos económicos. As consequências estão à vista, não apenas para os países em desenvolvimento, mas também para países da UE como Portugal: debilitação dos sectores produtivos, aumento da dependência externa, desemprego, pobreza...
Juozas Imbrasas (EFD), raštu. − Balsavau už šį dokumentą, nes peržiūrėtu susitarimu padaryta tam tikrų įdomių pradinio susitarimo pakeitimų. Jie visų pirma susiję su vystymusi: pagrindine susitarimo nuostata tampa nusiginklavimas, konkrečiau bendradarbiavimas nusiginklavimo ir masinio naikinimo ginklų neplatinimo klausimais, kaip ir demokratijos principai bei žmogaus teisės teisinėje valstybėje; įtrauktas pagalbos veiksmingumo principas kaip vystomojo bendradarbiavimo tikslas ir nurodyta, kad prioritetas teikiamas veiksmams, kuriais kovojant su skurdu ypač padedama siekti Tūkstantmečio vystymosi tikslų (TVT). Pritariu siekiui įtvirtinti paramą Tarptautiniam baudžiamajam teismui ir jo veiklai siekiant stabdyti nebaudžiamumą ir užtikrinti, kad būtų gerbiamas tarptautinis teisingumas; nuo šiol taip pat turi būti vykdomas išsamus politinis dialogas bendradarbiavimo migracijos srityje klausimais. Šiuo pagrindu visų pirma aptariant bendradarbiavimo ir vystymosi ryšį, klausimas apima šias sritis, tačiau jomis neapsiribojama: skurdo mažinimo, gyvenimo bei darbo sąlygų gerinimo ir darbo vietų kūrimo strategijas; migrantų dalyvavimą užtikrinant jų kilmės šalių vystymąsi; bendradarbiavimą didinant gebėjimus, ypač sveikatos ir švietimo sektoriuose, kad būtų kompensuotas neigiamas protų nutekėjimo iš Pietų Afrikos poveikis Pietų Afrikos tvariam vystymuisi; teisėtus, greitus ir nebrangius pinigų, siunčiamų iš šalies išvykusių asmenų, pervedimo į šalį būdus. Svarbiausi aspektai yra šie: taika, saugumo palaikymas regione, pagarba žmonių teisėms ir demokratijos plėtrai, kova su skurdu.
Elisabeth Köstinger (PPE), schriftlich. − Ich befürworte den Abschluss des Abkommens zwischen der EU und Südafrika, um die bilaterale Zusammenarbeit weiterhin zu vertiefen. Neben der Festigung der Rechtstaatlichkeit werden auch wichtige Schritte im Kampf gegen den Terrorismus und dessen Finanzierung gesetzt sowie zur Verhinderung des Einsatzes von Massenvernichtungswaffen. Die überwältigende Zustimmung des Europäischen Parlaments zum Abkommen wird zu einer Aufwertung der Arbeitsbedingungen, zur Reduzierung von Armut und zur Verbesserung des Gesundheitssystems in Südafrika führen.
Giovanni La Via (PPE), per iscritto. − Egregio Presidente, cari colleghi, l'Accordo di libero scambio tra CE e Repubblica del Sudafrica, siglato a Pretoria nell'ottobre del 1999, è entrato in vigore nel 2004 con la clausola di revisione entro i successivi 5 anni dalla data d'inizio di validità dello stesso. Oggi, a sette anni dalla ratifica dell'Accordo, il Parlamento europeo è riuscito a potere esprimere il proprio parere sul negoziato guidato dalla Commissione, sulla base delle direttive del Consiglio. Il testo che è stato posto al nostro vaglio, e per il quale ho deciso di votare a favore, concerne soprattutto lo sviluppo del Sudafrica. Scopo fondamentale è l'impegno delle due parti dell'accordo a lottare affinché si riesca definitivamente a debellare il problema della povertà, contribuendo seriamente al raggiungimento degli obiettivi di sviluppo del millennio. Ciò, però, potrà realizzarsi solamente se il Sudafrica, dal canto suo, riuscirà ad attivarsi concretamente, prevedendo una seria politica di disarmo, considerata la vera base su cui fondare il progetto di sviluppo di tale Paese.
David Martin (S&D), in writing. − I welcome this Agreement between the EU and South Africa which sets out new provisions on development, in particular with regard to combating poverty, aid effectiveness and the MDGs. South Africa is an important partner both for trade and development relations.
Jean-Luc Mélenchon (GUE/NGL), par écrit. – Cet accord prend place dans un contexte particulier que la rapporteure semble négliger. La Commission européenne exerce une pression sans précédent sur les pays d'Afrique australe, et notamment sur l'Afrique du Sud, pour parvenir à conclure des accords de partenariat économique néfastes. La mention de la négociation de l'APE et la suspension de toutes négociations commerciales à la faveur de celui-ci sont la marque même de ce chantage. Je vote contre ce rapport qui valide le projet d'accord de la Commission Barroso au lieu de le dénoncer.
Nuno Melo (PPE), por escrito. − Um primeiro Acordo de Comércio, Desenvolvimento e Cooperação entre a Comunidade Europeia e os seus Estados-Membros, por um lado, e a República da África do Sul, por outro, foi assinado em Pretória, em 11 de Outubro de 1999, e entrou em vigor em 1 de Maio de 2004, por um período indeterminado. Este acordo tinha uma cláusula de revisão para 5 anos após a sua entrada em vigor. Também a entrada em vigor do Tratado de Lisboa vem obrigar à aprovação de novo acordo, passando assim a EU a exercer todos os direitos e obrigações que anteriormente eram exercidos pela Comunidade Europeia.
O acordo revisto que foi assinado em Kleinmond, em 2009, introduz no acordo inicial um certo número de alterações significativas, nomeadamente as seguintes alterações no domínio do desenvolvimento: o desarmamento, a par dos princípios democráticos, dos direitos do Homem e do Estado de direito, da cooperação sobre as questões de desarmamento e não proliferação das armas de destruição maciça.
Daí o meu sentido de voto.
Alexander Mirsky (S&D), in writing. − I abstained from voting on this issue because: (1) the Republic of South Africa possesses tremendous natural resources and is capable enough to resolve its own questions itself; (2) the level of corruption in South Africa is so high that the shadow economy accounts for more than 60% of its market; (3) there are countries which cannot solve problems themselves and are more significantly in need of EU financial support, and whose situation is more hopeless; (4) the EU may assist the Republic of South Africa in an advisory way.
Alfredo Pallone (PPE), per iscritto. − Ho votato a favore del testo proposto dalla collega Joly sull'accordo tra Unione europea e Repubblica sudafricana perché alla luce del nuovo assetto internazionale, delineatosi negli ultimi anni, c'è bisogno di una revisione degli accordi sul commercio, sullo sviluppo e sulla cooperazione con il Sud Africa. Sul lato degli scambi economici gli accordi portano benefici per le industrie di entrambe le parti, per esempio per l'Italia il Sud Africa è un importante partner commerciale (sia per i progetti di cofinanziamento sia per gli scambi). Altro obiettivo della revisione degli accordi é quello di coordinarsi per la lotta al terrorismo vista anche l'entrata in vigore della Corte Penale Internazionale e per aprire un dialogo sulla base di valori e interessi comuni su temi come migrazione, energia, spazio, trasporti e sicurezza.
Maria do Céu Patrão Neves (PPE), por escrito. − Votei favoravelmente a celebração do acordo entre a União Europeia e os seus Estados-Membros, por um lado, e a República da África do Sul, por outro, que altera o Acordo de Comércio, Desenvolvimento e Cooperação. Desde a entrada em vigor do ACDC, o comércio de mercadorias da UE com a África do Sul tem aumentado de forma constante. A União Europeia é o principal parceiro comercial da África do Sul: em 2009, a UE era o destino de cerca de 34% do total das exportações da África do Sul e a origem de cerca de 35% do total das importações da África do Sul. É notório o equilíbrio entre importações e exportações, preocupando-me apenas com os modos de produção na África do Sul dos produtos exportados para a UE, os quais devem obedecer às mesmas normas que obrigam os produtores europeus do mesmo ramo de actividade. Estes indicadores apontam um caminho em que os resultados do primeiro acordo assinado em 1999 são já evidentes. Desejo, tal como o relator, o respeito dos objectivos da União em termos de cooperação para o desenvolvimento, sendo o principal desses objectivos a redução e, a prazo, a erradicação da pobreza.
Paulo Rangel (PPE), por escrito. − Votei favoravelmente esta recomendação, relativa à revisão do Acordo de Comércio, Desenvolvimento e Cooperação entre a Comunidade Europeia e os seus Estados-Membros e a África do Sul. Por comparação com o acordo inicial, assinado em Pretória, em 11 de Outubro de 1999, este acordo revisto, assinado em Kleinmond, em 11 de Setembro de 2009, veio estender o diálogo político entre as partes a importantes domínios, tais como a luta contra as armas de destruição maciça e o combate ao terrorismo, e, bem assim, reforçar a vertente da cooperação para o desenvolvimento, com especial enfoque para as operações que contribuem para a luta contra a pobreza, no âmbito da consecução dos Objectivos de Desenvolvimento do Milénio. Considero, por isso, de saudar as alterações introduzidas.
Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), in writing. − Parliament consents to the conclusion of the agreement, and calls for the new development-related provisions in the agreement and the new cooperation arrangements it provides for to be applied in full and, when the agreement is implemented, to be closely monitored in the light of Article 208 of the Treaty on the Functioning of the European Union, i.e. in line with the Union’s development cooperation objectives, of which the Union must take account in all the policies that it implements which are likely to affect developing countries, the primary objective being to reduce and, in the long term, eradicate poverty.
Licia Ronzulli (PPE), per iscritto. − Ho votato a favore di questa raccomandazione perché condivido in pieno il suo contenuto, soprattutto per quanto riguarda la volontà di rafforzare la cooperazione bilaterale fra Unione europea e la Repubblica Sudafricana. Per quanto si tratti più che altro di un accordo a carattere economico-commerciale, il testo modificato sostiene il processo di transizione economica e sociale della Repubblica Sudafricana, promuovendo la cooperazione regionale e rilanciando l'integrazione economica del Paese nell'economia mondiale.
Anche alla luce dei miei incarichi istituzionali, ritengo prioritario rafforzare il dialogo politico con questo paese, soprattutto per quanto riguarda tematiche di interesse specifiche per i paesi ACP. In particolare, condivido la scelta di destinare gran parte dei 980 milioni di euro messi a disposizione dall'UE per il periodo 2007-2013 alla creazione di nuovi posti di lavoro, finanziando inoltre la costruzione in Sudafrica delle infrastrutture necessarie alla fornitura di servizi di base per quanto riguarda sanità e sicurezza. Perseguire questi obiettivi attraverso un forte coinvolgimento della società civile significa percorrere con determinazione la strada per il conseguimento degli Obiettivi di sviluppo del Millennio, ponendo lo sradicamento della fame e di qualsiasi forma di povertà al di sopra di qualunque altro fine.
Catherine Stihler (S&D), in writing. − I voted in favour of this agreement as it will improve Europe’s trade and development relations with South Africa, which are critical for the South African region and also for us.
Nuno Teixeira (PPE), por escrito. − O ano de 1999 marca a assinatura do primeiro Acordo de Comércio, Desenvolvimento e Cooperação entre a Comunidade Europeia e os Estados-Membros e a República da África do Sul, que entrou em vigor em 2004. Este primeiro acordo tinha um carácter vincadamente económico, de liberalização do comércio, deixando pouco espaço para a cooperação para o desenvolvimento. A revisão do mesmo, prevista no acordo, foi assinada em 2009, e introduz importantes alterações na política de desenvolvimento, nomeadamente a cooperação nas questões ligadas ao desarmamento e não proliferação das armas de destruição em massa, a incorporação do princípio do Estado de Direito e direitos do Homem, do princípio da eficácia da ajuda, em particular no que toca à luta contra a pobreza, e a consecução dos Objectivos do Milénio.
Novos domínios foram agregados para reforçar a cooperação: combate ao terrorismo e crime organizado, prevenção das actividades dos mercenários, luta contra o fabrico, o comércio e a acumulação das armas ligeiras e de pequeno calibre, cooperação em matéria de migração. Aplaudo a aprovação deste acordo com um parceiro estratégico da União Europeia, e a institucionalização de actores não estatais como parceiros de cooperação, e assim elegíveis para ajuda financeira.
Angelika Werthmann (NI), schriftlich. − Ich bin der Empfehlung des Europäischen Parlaments zur Änderung der Bestimmungen des Abkommens über Handel, Entwicklung und Zusammenarbeit im Bereich Rechte, Freiheit und Sicherheit gefolgt. Die Einführung eines ergebnisorientierten Ansatzes in die Entwicklungszusammenarbeit erachte ich als wichtig und notwendig, will man Fortschritte bei der Erreichung der Millennium-Entwicklungsziele machen. Die vorrangige Zielsetzung zur Schaffung von Arbeitsplätzen trifft das Hauptproblem der Wirtschaftsentwicklung Südafrikas. Seit Jahren wird für das Land ein Konzept für die Entwicklung der Klein- und Mittelunternehmen gefordert. Die EU, wichtigster Handelspartner des Landes, kann hier wertvolle Hilfestellung im wirtschaftlichen und sozialen Transformationsprozess leisten.
Iva Zanicchi (PPE), per iscritto. − onorevoli colleghi, ho espresso voto favorevole al testo della collega on. Joly relativo alla revisione dell'accordo tra l'Unione europea e la Repubblica Sudafricana che era in vigore dal 2004.
Obiettivo di tale revisione è quello, infatti, di configurare nuove possibilità di liberalizzazione del commercio in settori specifici e, al tempo stesso, di allineare l'accordo al mutato contesto internazionale: a mio avviso è fondamentale sottolineare come tale revisione getti le basi per il miglioramento e l'approfondimento del dialogo UE-Sudafrica su tematiche importanti quali la migrazione, lo sfruttamento delle fonti energetiche e la sicurezza.
Luís Paulo Alves (S&D), por escrito. − Tendo em conta que os quatro acordos contidos na proposta da Comissão oferecem a possibilidade de reforçar o contributo EEE/EFTA para a redução das disparidades económicas e sociais no Espaço Económico Europeu, aprovo o presente relatório.
Há que salientar o acordo entre a UE, a Islândia, o Liechtenstein e a Noruega e o acordo entre a UE e a Noruega, dois mecanismos financeiros para o período 2009-2014 que prevêem um pacote global de 1 800 milhões de euros, representando um aumento de 31 % do mecanismo financeiro do EEE e um aumento de 22 % do mecanismo financeiro da Noruega em relação ao período anterior. Estes recursos são disponibilizados à Islândia, aos 12 Estados-Membros mais recentes, bem como a Portugal, Espanha e Grécia, contribuindo para relançar algumas das economias europeias mais fragilizadas pela crise.
Diane Dodds (NI), in writing. − I voted against this report as I question the propriety of granting Iceland any concessions regarding the importation of fisheries produce into the EU when they continue to persist with their approach on the management of mackerel, with the negative impact this is likely to have on EU pelagic fishermen. Established in 1994, the agreement permits Iceland, Liechtenstein and Norway to participate in the EU's single market without conventional EU membership. In exchange, they are obliged to adopt all EU legislation related to the single market except those pieces of legislation that relate to agriculture and fisheries. Iceland can export fisheries produce to the EU tariff-free.
It is a difficult pill to swallow that having blatantly disregarded international management of the mackerel stock and in 2010 declared a catch of 100 000 tonnes, Iceland has the freedom to export its entire mackerel catch into the EU. While the fisheries concessions granted to Iceland may not have changed in the new agreement, Iceland's behaviour with regard to fisheries management has certainly changed and in this light I would question if this agreement should be ratified.
Diogo Feio (PPE), por escrito. − O objectivo da presente resolução é dar o seu voto favorável a quatro acordos entre a União Europeia e a Islândia, o Liechtenstein e a Noruega, que se destinam a estabelecer os contributos destes países para a redução das disparidades económicas e sociais no seio do Espaço Económico Europeu e que os reforçam face ao período anterior. Esta proposta reforça o contributo dos Estados referidos e não altera substancialmente as concessões de pesca. Neste tocante, o período 2009-2014 é, fundamentalmente, uma renovação do previamente acordado para o anterior período 2004-2009. A votação unânime em sede das comissões do Comércio Internacional e das Pescas é elucidativa quanto ao carácter incontroverso desta questão.
José Manuel Fernandes (PPE), por escrito. − A Comissão Europeia apresenta ao Parlamento uma proposta de quatro acordos. Dois desses acordos, sobre os mecanismos financeiros para o período de 2009 a 2014, apresentam uma dotação financeira global de 1 800 milhões de euros e dizem respeito a um acordo entre a UE, a Islândia, o Liechtenstein e a Noruega (mecanismo financeiro do Espaço Económico Europeu – EEE, com um aumento de 31 %) e a outro entre a UE e a Noruega (mecanismo financeiro da Noruega, com um aumento de 22 %). Os outros dois acordos estão relacionados com concessões de pesca para a Islândia e a Noruega entre os anos de 2009 e 2014 e prevêem a sua renovação.
Em relação à Islândia, as concessões são as mesmas; quanto à Noruega, como aumentaram um pouco, haverá lugar à renovação do acordo de trânsito caducado em 30 de Abril de 2009.
Considerando que os recursos financeiros do EEE serão colocados à disposição dos 12 Estados-Membros mais recentes, entre os quais se inclui Portugal, além da Grécia e da Espanha, e que entre as áreas a financiar se incluem o ambiente (alterações climáticas e energias renováveis), a sociedade civil e a protecção do património, entre outras, voto favoravelmente a proposta.
João Ferreira (GUE/NGL), por escrito. − A celebração deste acordo, hoje aqui aprovada, vem no seguimento do Acordo sobre o Espaço Económico Europeu (EEE), existente desde 1994, envolvendo os Estados EEE-EFTA. Nessa altura, foram acordadas contribuições quinquenais por parte desses Estados para reduzir as disparidades económicas e sociais no EEE, objectivo que naturalmente valorizamos. As dotações para este período de cinco anos (2009-2014) aumentaram para mais do dobro do disponibilizado no período anterior.
Estes recursos financeiros do EEE vão ser colocados à disposição dos 12 Estados-Membros mais recentes, bem como da Grécia, Portugal e Espanha, podendo ser utilizados num conjunto importante de domínios, entre os quais se contam a protecção do ambiente, o desenvolvimento social e humano e a defesa do património cultural. Tendo em conta os alargamentos da UE e o agravamento da situação social e económica em muitos dos seus países, como é o caso de Portugal, consideramos importante o aumento destas dotações.
Pat the Cope Gallagher (ALDE), i scríbhinn. − Mar chathaoirleach ar thoscaireacht Pharlaimint na hEorpa don Chaidreamh leis an Eilvéis, an Íoslainn agus an Iorua agus chun an Chomhchoiste Pharlaimintigh den Limistéar Eorpach Eacnamaíoch, fearaim fáilte roimh an Tuarascáil seo. Is mise a d’ullmhaigh Tuairim an Choiste um Iascach ar an Tuarascáil.
Ian Hudghton (Verts/ALE), in writing. − I voted in favour of the Koppa report on the Financial Mechanism relating to fisheries. Nevertheless, this does not indicate that all is well with EU-EEA fisheries matters. The refusal of Iceland to come to an agreement with the EU and Norway in relation to mackerel is highly regrettable and I strongly urge all parties to go back to the negotiating table
Juozas Imbrasas (EFD), raštu. − Pritariau šiam dokumentui, nes EEE ELPA valstybės (Islandija, Lichtenšteinas ir Norvegija) nuo pat Europos ekonominės erdvės (EEE) susitarimo įsigaliojimo 1994 m. padėjo mažinti ekonominius ir socialinius skirtumus EEE šalyse. Paskutinis finansinių šalių įnašų penkerių metų laikotarpis baigėsi 2009 m. (1,467 mlrd. eurų). Dabartiniame Komisijos pasiūlyme pateikti keturi susitarimai. Susitarimai apima 1,8 mlrd. eurų, kuriuos sudaro EEE finansinis mechanizmas, padidėjęs 31 proc., palyginti su 2004–2009 m. laikotarpiu, ir 22 proc. padidėjęs Norvegijos finansinis mechanizmas. Tokie derybų rezultatai atitinka Tarybos derybų nurodymus, pagal kuriuos buvo reikalaujama gerokai padidinti lėšas. EEE lėšos bus skiriamos 12 naujausių valstybių narių ir Graikijai, Portugalijai bei Ispanijai. Prioritetiniai sektoriai apima aplinkos apsaugą, klimato kaitą ir atsinaujinančių šaltinių energiją, pilietinę visuomenę, žmogaus ir socialinę raidą ir kultūros paveldo apsaugą. Norvegijos lėšos bus skiriamos 12 naujausių valstybių narių. Prioritetiniai sektoriai apima anglies dioksido surinkimą ir saugojimą, ekologinės pramonės inovacijas, mokslinius tyrimus ir stipendijas, žmogaus ir socialinę raidą, teisingumą ir vidaus reikalus, tinkamų darbo vietų kūrimą ir trišalį dialogą. Du protokolai dėl specialių lengvatų taikomi Islandijos ir Norvegijos žuvininkystės sektoriui 2009–2014 m., kuriuose numatoma atnaujinti buvusius 2004–2009 m. protokolus nekeičiant Islandijai nustatytų lengvatų ir truputį padidinant lengvatas Norvegijai, kuriomis remdamasi Norvegija atnaujins žuvų tranzito susitarimą.
Elisabeth Köstinger (PPE), schriftlich. − Ich unterstütze die Übereinkommen der EU mit Island, Liechtenstein und Norwegen über die Fortführung des EWR-Finanzierungsmechanismus, da es unser aller Anliegen sein sollte die sozialen und wirtschaftlichen Unterschiede im EWR-Raum zu verringern. Mit dem Gesamtpaket von 1,8 Milliarden Euro hat auch eine Aufstockung von 31% bzw. 22% gegenüber dem letzten Fünfjahreszeitraum stattgefunden. Durch die Verlängerung der Protokolle über die Fischereizugeständnisse und dem Marktzugang werden wichtige und nachhaltige Punkte im Bereich Aquakultur geregelt.
Giovanni La Via (PPE), per iscritto. − Egregio Presidente, cari colleghi, oggi il Parlamento ha votato a favore dell'accordo proposto dalla Commissione ed inerente, da un lato, ai meccanismi finanziari per il periodo 2009-2014, tra l'Unione europea e l'Islanda, il Principato del Liechtenstein e la Norvegia, dall'altro un accordo tra Unione europea e Norvegia. Gli accordi prevedono un aumento del meccanismo finanziario SEE sotto il profilo della protezione ambientale, del cambiamento climatico ed energie rinnovabili, della società civile, dello sviluppo umanitario e sociale nonché della tutela del patrimonio culturale. In concreto si prevede un pacchetto complessivo di 1,8 miliardi di euro. Gli ultimi 12 Stati divenuti membri dell'Unione, con l'aggiunta di Spagna, Grecia e Portogallo, sono i soggetti che potranno avvantaggiarsi di tali fondi. Ho pertanto votato a favore poiché ritengo la cooperazione economica una risorsa su cui fare affidamento e perché non dobbiamo mai dimenticare che il benessere di uno Stato membro europeo contribuisce a migliorare l'economia di tutta l'Europa e, con essa, la qualità della vita dei suoi 500 milioni di cittadini.
David Martin (S&D), in writing. − I voted for this proposal which gives an opportunity to strengthen the contribution of EEA and EFTA states to the reduction of economic and social disparities in the European Economic Area. In the meantime, fisheries concessions remain unchanged for Iceland and are modestly increased for Norway.
Nuno Melo (PPE), por escrito. − Estes acordos prevêem um pacote global de 1 800 milhões de euros, constituído por um aumento de 31 % do mecanismo financeiro do EEE e de um aumento de 22 % do mecanismo financeiro da Noruega. É de salientar que estes recursos financeiros do EEE deverão ser canalizados para financiar prioritariamente a protecção do ambiente, as alterações climáticas e as energias renováveis, a sociedade civil, o desenvolvimento humano e social e a defesa do património cultural. Os recursos financeiros da Noruega serão canalizados para os sectores prioritários de que fazem parte a captura e armazenagem de carbono, as inovações na indústria ecológica, a investigação e bolsas de estudo, o desenvolvimento humano e social, a justiça e assuntos internos e a promoção do trabalho digno e do diálogo tripartido.
Quanto aos dois protocolos relativos a certas concessões de pesca para a Islândia e a Noruega no período 2009-2014, estes prevêem a renovação dos protocolos anteriores relativos a 2004-2009, tendo as concessões para a Islândia permanecido inalteradas e as destinadas à Noruega aumentado ligeiramente, o que servirá de base para a renovação do acordo de trânsito de pesca por este último país.
Maria do Céu Patrão Neves (PPE), por escrito. − O presente relatório dá luz verde à renovação dos acordos relativos ao EEE. Desde a entrada em vigor do Acordo sobre o EEE em 1994, os Estados EEE-EFTA (actualmente a Islândia, o Liechtenstein e a Noruega) contribuíram para reduzir as disparidades económicas e sociais no EEE. Estas contribuições foram sempre acordadas por períodos de cinco anos e pretende-se agora renovar os acordos para o período 2009-2014. Paralelamente, mas independentemente destas negociações, foram também iniciadas e depois concluídas em 18.12.2009 negociações com base na cláusula de revisão dos dois protocolos bilaterais sobre o peixe com a Islândia e a Noruega. Do resultado das negociações supracitadas, cumpre destacar, nomeadamente, o aumento significativo do mecanismo financeiro, pese embora a posição da Islândia ter permanecido inalterada tendo em conta a grave crise que atravessa. No que se refere aos acordos relativos a certas concessões de pesca para a Islândia e a Noruega no período 2009-2014 acompanho o parecer favorável da Comissão de Pescas que destaca o ligeiro aumento das concessões à Noruega, que servirá de base para a renovação do acordo de trânsito de pesca por este último país, que caducou em 30.04.2009. Nestes termos votei favoravelmente o presente relatório.
Paulo Rangel (PPE), por escrito. − Desde a entrada em vigor do Acordo sobre o Espaço Económico Europeu (EEE) em 1994, os Estados EEE-EFTA (actualmente, a Islândia, o Liechtenstein e a Noruega) contribuíram para reduzir as disparidades económicas e sociais no EEE. Estas contribuições foram sempre acordadas por períodos de cinco anos, estando agora aqui em causa os acordos alcançados quanto aos mecanismos financeiros para o período 2009-2014 e, bem assim, a renovação de dois protocolos bilaterais com a Islândia e a Noruega, referentes a concessões de pesca. No que respeita a estes protocolos, não foram introduzidas alterações de relevo face ao período anterior, tendo as concessões para a Islândia permanecido inalteradas e as destinadas à Noruega sofrido apenas um ligeiro aumento. Quanto aos acordos referentes aos mecanismos financeiros, os mesmos conduziram a um reforço significativo do contributo dos Estados EEE-EFTA em relação ao período de 2004 a 2009, estando previsto um pacote global de 1800 milhões de euros, que será colocado à disposição dos 12 Estados-Membros mais recentes, bem como da Grécia, Portugal e Espanha, para financiar prioritariamente importantes sectores, entre os quais se contam a protecção do ambiente, as alterações climáticas, as energias renováveis, o desenvolvimento humano e social e a defesa do património cultural. Votei, por isso, favoravelmente.
Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), in writing. − This proposal gives an opportunity to: strengthen the contribution of EEA and EFTA states to the reduction of economic and social disparities in the European Economic Area; significantly increase the financial mechanism against unchanged concessions for Iceland and modestly increase the concessions for Norway. I therefore suggested that the Committee on Fisheries give a favourable opinion on the Commission's proposal COM(2010)234.
Licia Ronzulli (PPE), per iscritto. − Ho sostenuto questa raccomandazione perché costituisce un'opportunità per rafforzare il contributo degli Stati EFTA-SEE alla riduzione delle disparità economiche e sociali nello Spazio economico europeo. Le concessioni in materia di pesca all'Islanda rimangono invariate, mentre vengono leggermente aumentate quelle alla Norvegia.
I due accordi inerenti i meccanismi finanziari per il periodo 2009-2014 tra UE, Islanda, Liechtenstein e Norvegia e UE e Norvegia prevedono un pacchetto globale da 1,8 miliardi di euro, con sensibili aumenti rispetto al periodo 2004-2009. Ora bisognerà lavorare per risolvere le divergenze che ancora sussistono tra l'UE, l'Islanda e la Norvegia su questioni relative alla gestione della vita marina, soprattutto per quanto riguarda la caccia alle balene.
Catherine Stihler (S&D), in writing. − I voted in favour of this agreement which will strengthen the contribution of EEA-EFTA states in tackling social and economic disparities within the European Economic Area.
Thomas Ulmer (PPE), schriftlich. − Ich habe der Vereinbarung zugestimmt, weil hier ein weiterer logischer Schritt auf dem Weg zur harmonisierten Zusammenarbeit mit den EFTA-Staaten vollzogen wird. Als Vizepräsident der Delegation ist es für mich erfreulich, dass wir den Weg der privilegierten Partnerschaft weiter gehen.
Luís Paulo Alves (S&D), por escrito. − Aprovo a presente recomendação, uma vez que este acordo horizontal permite a remoção de restrições nacionais nos actuais acordos bilaterais entre os Estados-Membros e o Brasil, o que beneficia toda a indústria aérea europeia. Para além disso, tal acordo possibilita a restauração de uma base jurídica sólida para as relações entre a UE e o Brasil no sector da aviação, sendo um contributo importante para o reforço das relações UE-Brasil neste sector. Prevejo que este acordo pode gerar benefícios para os consumidores em termos de redução de tarifas na ordem dos 460 milhões de euros, promover o emprego e permitir o surgimento de novas oportunidades de negócio para as companhias aéreas da UE.
Sophie Auconie (PPE), par écrit. – L'Union européenne disposant d'une compétence exclusive pour certains aspects de la politique extérieure dans le domaine de l'aviation, il était juridiquement nécessaire de remplacer une douzaine d'accords bilatéraux conclus par les Etats membres avec la République fédérative du Brésil par des accords négociés et conclus par l'Union européenne. Suite à un accord donné par le Conseil de l'Union européenne en 2003, la Commission européenne a négocié l'accord auquel j'ai décidé d'apporter mon soutien aujourd'hui. Ce dernier ouvrira la voie à « un accord global sur les services aériens avec le Brésil, reposant sur la combinaison d’une ouverture progressive du marché avec une coopération et une convergence dans le domaine réglementaire ». Ce futur accord permettra d'assurer de meilleurs services aux voyageurs et de renforcer la position des compagnies aériennes européennes.
Vasilica Viorica Dăncilă (S&D), în scris. − Consider că acordul cu privire la relațiile aviatice ale Uniunii Europene cu Brazilia constituie un temei juridic solid și reprezintă un prim pas important pentru consolidarea relațiilor aviatice UE-Brazilia. Consider că acest acord le permite acestora să-și întărească și mai mult cooperarea în domeniul aviației și să înceapă negocierea unui acord bilateral global privind serviciile aeriene.
Edite Estrela (S&D), por escrito. − Votei favoravelmente esta recomendação por se tratar de um importante reforço das relações UE-Brasil no sector da aviação, que permite que o Brasil e a UE avancem para a negociação de um acordo geral no domínio dos serviços aéreos.
Diogo Feio (PPE), por escrito. − O acordo que aprovamos hoje é um importante passo para o reforço das relações da UE com o Brasil no sector da aviação. Estima-se que este acordo possa vir a gerar benefícios para os consumidores, por redução de tarifa – na ordem dos 460 milhões de euros – para além de criar novas oportunidades de negócio para as companhias aéreas da UE e vantagens para as pessoas que viajam entre a UE e o Brasil. Ao tomar em conta os especiais laços que ligam Portugal ao Brasil, congratulo-me com a conclusão deste acordo que permitirá uma nova proximidade entre a Europa e o Brasil, com todas as vantagens económicas, sociais e culturais que daí poderão resultar.
José Manuel Fernandes (PPE), por escrito. − O Tratado de Lisboa, cuja entrada em vigor ocorreu a 1 de Dezembro de 2009, veio alterar substantivamente as competências de várias Instituições europeias, nomeadamente do Parlamento Europeu, que, no novo contexto, é chamado a pronunciar-se sobre matérias que, anteriormente, não eram da sua competência, como o caso presente de um acordo internacional entre a UE e a República Federativa do Brasil quanto aos serviços aéreos.
Este acordo, assinado em 14 de Julho de 2010, visa substituir as disposições constantes nos acordos bilaterais entre doze Estados-Membros e a República Federativa do Brasil sobre serviços aéreos por um acordo bilateral entre a UE e a República Federativa do Brasil. Concordo com este acordo, que representa um reforço nas relações entre a UE e o Brasil no sector da aviação.
João Ferreira (GUE/NGL), por escrito. − Tal como relativamente a anteriores acordos de âmbito idêntico, recentemente aprovados pelo parlamento, tendo em conta o quadro concreto actual em que se desenvolve a actividade da aviação civil, esta proposta suscita-nos sérias dúvidas quanto ao seu alcance e possíveis consequências. Trata-se de uma área com impactos evidentes nas companhias de transporte aéreo, num sector que é, por diversas razões, estratégico para a salvaguarda dos interesses nacionais. Neste caso, tratando-se do Brasil, esta preocupação ganha reforçada premência. A intenção é clara e a relatora não a esconde: o que se pretende é uma abertura de mercado que crie "para as companhias aéreas da UE novas oportunidades de negócio".
Ora, sabemos que a alegada criação de condições iguais às diversas companhias europeias concorre para a facilitação do processo de concentração monopolista em curso no sector, assim como para a consequente redução da capacidade dos Estados de defenderem as suas companhias de transporte aéreo de bandeira e, por essa via, os seus legítimos interesses, a vários níveis. A sempre referida e sacrossanta "livre concorrência", defendida a todo o custo, volta a ser o pilar sobre o qual assenta esta iniciativa. As consequências, neste como noutros sectores não diferem substancialmente: é a concentração monopolista que sempre se acaba por impor neste cenários.
Carlo Fidanza (PPE), per iscritto. − Ho deciso, insieme ai miei colleghi italiani del PPE, di astenermi sulla votazione di oggi riguardante i rapporti tra Unione europea e Brasile su alcuni aspetti relativi ai servizi aerei poiché, visto quanto espresso dalla risoluzione sul caso Battisti, avrei preferito che il voto fosse rinviato in attesa della nuova decisione della Corte federale del Brasile in merito all'estradizione del criminale Cesare Battisti.
Data la non urgenza del dossier, rinviarlo alla prossima tornata o a quella di aprile non avrebbe certo costituito un problema, soprattutto se pensiamo al dolore delle famiglie delle vittime del pluriomicida Battisti. Quelle stesse famiglie che da 31 anni aspettano che giustizia venga fatta e che Battisti possa scontare la pena prevista dalla giustizia italiana nelle nostre carceri.
Juozas Imbrasas (EFD), raštu. − Pritariau šiam pranešimui, nes ES turi išimtinę kompetenciją įvairių išorės aviacijos aspektų, kurie tradiciškai buvo reglamentuojami dvišaliais valstybių narių ir trečiųjų šalių susitarimais dėl oro susisiekimo paslaugų, atžvilgiu. Atsižvelgdama į tai, 2003 m. Taryba suteikė Komisijai įgaliojimus pradėti derybas su trečiosiomis šalimis dėl tam tikrų galiojančių dvišalių susitarimų nuostatų pakeitimo susitarimais su ES. Susitarimas buvo pasirašytas 2010 m. liepos 14 d. Jis apima tokius aspektus kaip sauga, aviacinio kuro apmokestinimas, konkurencijos taisyklės ir t. t. Sudarant šį susitarimą buvo žengtas pirmas svarbus žingsnis stiprinant ES ir Brazilijos santykius aviacijos srityje, tai sudarė galimybes toliau gerinti ES ir Brazilijos bendradarbiavimą šioje srityje ir pradėti derybas dėl išsamaus ES ir Brazilijos susitarimo dėl oro susisiekimo paslaugų. Šis susitarimas yra pagrįstas laipsnišku rinkos atvėrimu ir bendradarbiavimu reguliavimo srityje bei sanglauda. Tikimasi, kad sudarius šį susitarimą dėl didesnio vartotojų skaičiaus (jis išaugs dėl mažesnių kainų) atsiras iki 460 mln. eurų papildomų pajamų. Šis susitarimas taip pat teigiamai paveiks darbo vietų skaičių ir sudarys naujas verslo galimybes ES oro linijoms, taip pat bus naudingas keliaujantiems visuomenės nariams.
David Martin (S&D), in writing. − I voted for this Horizontal Agreement, which is not important in itself, but is an important step in strengthening EU-Brazil aviation relations, allowing Brazil and the EU to further enhance aviation cooperation and to move towards negotiating a comprehensive air services agreement between them. The comprehensive air agreement should be based on a combination of gradual market opening and on regulatory cooperation and convergence. The benefits to the EU will be more routes and lower fares for consumers.
Erminia Mazzoni (PPE), per iscritto. − Il voto di astensione sulla relazione in merito all'accordo UE-Repubblica federale del Brasile sui servizi aerei esprime una posizione che va al di là del merito.
Non condivido il comportamento assunto dal Governo brasiliano nella vicenda Battisti. L'estradizione, le cui procedure sono definite in un accordo bilaterale, andava concessa. L'interpretazione fornita dalle autorità giudiziarie è in violazione degli impegni assunti. La condanna, che Battisti dovrebbe scontare in Italia, è stata inflitta da un giudice ordinario, in applicazione di leggi ordinarie, per un reato comune: l'omicidio plurimo. Difficile sostenere relazioni di carattere internazionale, come quelle iscritte nei rapporti votati dal Parlamento, con un paese che non rispetta accordi e soprattutto che esprime un'opinione sul diritto fondamentale alla tutela della vita.
Nuno Melo (PPE), por escrito. − A livre concorrência sempre foi defendida pela EU. Daí que faça todo o sentido o mandato conferido à Comissão, em 15 de Outubro de 2010, para a negociação de um acordo geral sobre serviços aéreos com o Brasil, com base numa combinação de abertura gradual do mercado e de cooperação e convergência regulamentares. Com este novo acordo, concede a todas as transportadoras aéreas da UE acesso não discriminatório às ligações com o Brasil e substitui ou complementa as disposições dos actuais 14 acordos bilaterais de serviços aéreos entre os Estados-Membros e o Brasil.
Trata-se de um primeiro passo importante para o reforço das relações UE-Brasil no sector da aviação, que permitiu que o Brasil e a UE continuassem a reforçar a sua cooperação a este nível e avançassem para a negociação de um acordo geral no domínio dos serviços aéreos entre o Brasil e a UE. Com este novo acordo, quem beneficia são todos os consumidores, com a possibilidade da redução das tarifas no transporte aéreo para o Brasil.
Alfredo Pallone (PPE), per iscritto. − Mi sono astenuto sulla raccomandazione della collega Macovei, come anche sulle altre due relazioni, a seguito del comportamento delle autorità brasiliane sul caso Cesare Battisti. La mancata estradizione di un terrorista, non riconosciuto come tale dal Brasile, non può non essere presa in considerazione. In ragione di ciò, come il resto della delegazione italiana del PPE, ho preferito astenermi sul progetto di decisione sulla conclusione dell'accordo tra UE e Brasile riguardo i visti per i soggiorni per motivi di lavoro e turismo, nonché sulla relazione per il miglioramento degli accordi riguardo i servizi aerei tra UE e Brasile. Il nostro non è stato chiaramente un atto di contrarietà al contenuto delle relazioni, ma un segnale politico con il quale ancora una volta abbiamo voluto ribadire il nostro disappunto nei confronti del comportamento delle Autorità brasiliane sul caso Battisti
Maria do Céu Patrão Neves (PPE), por escrito. − Vota-se com este relatório o necessário parecer favorável do Parlamento Europeu ao acordo internacional celebrado entre a EU e o Brasil. Trata-se de um acordo horizontal com o Brasil que instaurará uma base jurídica sólida para as relações entre a UE e o Brasil no sector da aviação. Este passo importante para o reforço das relações UE-Brasil no sector da aviação permitirá que o Brasil e a UE continuem a reforçar a sua cooperação a este nível e avancem para a negociação de um acordo geral no domínio dos serviços aéreos entre o Brasil e a UE. Prevê-se que este acordo possa gerar benefícios para os consumidores (em termos de redução de tarifas) da ordem dos 460 milhões de euros. Os efeitos sobre o emprego serão positivos e espera-se que se abram para as companhias aéreas da UE novas oportunidades de negócio, a par de vantagens para as pessoas que viajam. Tendo em atenção o exposto acompanho a relatora na proposta de aprovação por parte do Parlamento do presente relatório e no pedido ao Conselho para que conclua o presente procedimento com brevidade.
Paulo Rangel (PPE), por escrito. − Atentos os importantes laços que unem Portugal ao Brasil, congratulo-me naturalmente com a aprovação do presente acordo, que veio substituir certas disposições dos 12 acordos bilaterais de serviços aéreos concluídos entre os Estados-Membros e a República Federativa do Brasil. Este acordo fornece a base para o reforço das relações entre a UE e o Brasil no sector da aviação, estimando-se que possa vir a saldar-se em importantes benefícios para os consumidores (em termos de redução de tarifas) e em novas oportunidades de negócio para as companhias aéreas da UE.
Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), in writing. − The horizontal agreement with Brazil will restore a sound legal basis for the EU’s aviation relations with Brazil. This has been an important first step in strengthening EU-Brazil aviation relations which has allowed Brazil and the EU to further enhance aviation cooperation and move towards negotiating a comprehensive air services agreement between Brazil and the EU. Upon a request from the European Commission, on 15 October 2010 the EU Transport Council granted a mandate to the European Commission to negotiate a comprehensive air services agreement with Brazil based on a combination of gradual market opening and regulatory cooperation and convergence.
Such an agreement is expected to be able to generate a consumer surplus (benefits in terms of lower fares) of up to EUR 460 million. It will have a positive employment effect and is expected to offer significant new business opportunities for EU airlines as well as benefits to the travelling public.
Catherine Stihler (S&D), in writing. − I have supported this agreement which will encourage further cooperation between the EU and Brazil in the field of civil aviation. The EU aviation industry will benefit from the removal of nationality restrictions between Member States and Brazil.
Nuno Teixeira (PPE), por escrito. − As relações entre a União Europeia e o Brasil são um domínio de grande importância na actualidade das relações externas europeias. Este acordo, que considero o primeiro passo de muitos no sentido de uma nova política de aviação civil da UE com o Brasil, vem estabelecer o quadro geral para o desenvolvimento de relações neste campo. É denominado de Acordo Horizontal por criar uma base jurídica sólida para vários aspectos da aviação civil entre as duas partes, através da substituição dos acordos bilaterais tradicionais por disposições de aplicação geral e uniforme a todo o território europeu previstas neste acordo.
O projecto de recomendação, do qual fui relator sombra, acolhe favoravelmente os termos do acordo, que trata de aspectos tão importantes como a segurança e a imposição de taxas sobre os combustíveis de aplicação geral a todo o território europeu e a exigência de conformidade com as regras de concorrência europeias.
Considero que o acordo abrirá caminho para novas vantagens económicas, quer para os consumidores, quer para as companhias aéreas, e para o reforço das relações de cooperação entre ambas as partes transatlânticas, sendo, assim, uma mais-valia para a União Europeia. Pelos motivos apresentados, votei a favor do documento.
Luís Paulo Alves (S&D), por escrito. − Tendo em conta o projecto de decisão do Conselho (07853/2010), o projecto de acordo entre a CE e a República da Islândia, a Confederação Suíça e o Principado do Liechtenstein sobre normas complementares relativas ao Fundo para as Fronteiras Externas para o período 2007-2013 e o pedido de aprovação que o Conselho apresentou no âmbito do TFUE, legalmente enquadrado e recomendado pela Comissão das Liberdades Cívicas, da Justiça e dos Assuntos Internos, aprovo a celebração do presente acordo.
Carlos Coelho (PPE), por escrito. − Aprovo o Acordo celebrado entre a Comunidade Europeia e a Islândia, a Noruega, a Suíça e o Liechtenstein sobre as normas suplementares relativas ao Fundo para as Fronteiras Externas para o período de 2007-2013. Os países associados à execução, à aplicação e ao desenvolvimento do acervo de Schengen devem participar no Fundo para as Fronteiras Externas, de acordo com o disposto na Decisão que cria este Fundo. Este Acordo deverá, assim, prever a aplicação de normas no território destes países associados, com vista a permitir à Comissão assumir a responsabilidade final pela execução do orçamento do Fundo nestes Estados. Contempla aspectos ao nível da gestão financeira e do controlo do Fundo e estabelece ainda as disposições relativas às contribuições financeiras destes países para o orçamento do Fundo.
Ressalvo ainda a escolha que o Liechtenstein fez, através de uma Declaração comum, de não participar no Fundo, embora isso não prejudique a sua obrigação de contribuir financeiramente para o mesmo, uma vez que foi criado com vista a partilhar os encargos e a apoiar financeiramente a aplicação do acervo de Schengen no domínio das fronteiras externas e da política de vistos.
Diogo Feio (PPE), por escrito. − A proposta respeita à conclusão, em nome da União Europeia, de um Acordo entre a Comunidade Europeia e a República da Islândia, o Reino da Noruega, a Confederação Helvética e o Principado do Liechtenstein que, grosso modo, respeita à participação destes países no Fundo para as Fronteiras Externas da União, decorrente da sua participação na execução, na aplicação e no desenvolvimento do acervo de Schengen. Está previsto que acordos posteriores venham a ser concluídos fixando as disposições complementares necessárias à efectivação desta participação, nomeadamente as que assegurem a protecção dos interesses financeiros da União e que autorizem o Tribunal de Contas a fiscalizar todo o processo. À votação favorável do Parlamento seguir-se-á a aprovação definitiva do Acordo pelo Conselho.
José Manuel Fernandes (PPE), por escrito. − A presente recomendação refere-se a um projecto de decisão do Conselho Europeu sobre o estabelecimento de um Acordo entre a UE e a República da Islândia, o Reino da Noruega, a Confederação Suíça e o Principado do Liechtenstein sobre normas complementares relativas ao Fundo para as Fronteiras Externas (2007-2013).
Considerando que este acordo se enquadra nos objectivos que levaram à assinatura do Tratado de Schengen sobre a livre circulação de pessoas e bens; considerando os acordos já estabelecidos entre a UE e os países acima referidos relativos aos objectivos definidos pelo Tratado de Schengen; considerando que a UE criou um Fundo para as Fronteiras Externas para o período de 2077 a 2013 no quadro do programa geral Solidariedade e Gestão dos Fluxos Migratórios, congratulo-me com a celebração deste acordo, que contribuirá para reforçar a coesão no espaço europeu.
Ilda Figueiredo (GUE/NGL), por escrito. − Este relatório surge na sequência do acordo entre a Comunidade Europeia e a República da Islândia, o Reino da Noruega, a Confederação Suíça e o Principado do Liechtenstein sobre normas complementares relativas ao Fundo para as Fronteiras Externas para o período 2007-2013.
Está ligado aos acordos realizados ou em vias de concretização sobre os movimentos e liberdade de circulação de pessoas entre estes Estados e países da União Europeia.
Assim, com o objectivo de apoiar a fiscalização das fronteiras externas, designadamente na área da imigração, a União Europeia quer atribuir, em certas condições, apoios comunitários do Fundo para as Fronteiras Externas para o período 2007-2013, o que nos merece críticas quanto aos objectivos da União Europeia e à actuação da Comissão, já que não podemos ignorar a inadmissível directiva do retorno.
Pat the Cope Gallagher (ALDE), i scríbhinn. − Mar chathaoirleach ar thoscaireacht Pharlaimint na hEorpa don Chaidreamh leis an Eilvéis, an Íoslainn agus an Iorua agus chun an Chomhchoiste Pharlaimintigh den Limistéar Eorpach Eacnamaíoch, fearaim fáilte roimh an Tuarascáil seo.
David Martin (S&D), in writing. − I voted for this agreement which allows states associated with the implementation, application and development of the Schengen Agreement to participate in the External Borders Fund for the 2007 to 2013 period.
Alfredo Pallone (PPE), per iscritto. − Cari colleghi, nell'ottica di una Comunità Europea effettivamente tale sia politicamente, che economicamente ma anche e soprattutto geograficamente, ritengo necessario e di fondamentale importanza votare a favore di tale proposta in quanto Paesi come l'Islanda, la Norvegia e il Liechtenstein, così come la Svizzera, sono situati geograficamente in Europa. Pertanto ritengo che una politica unica di gestione delle frontiere debba essere attuata per facilitare l'integrazione e gli spostamenti da paese a paese. Un fondo europeo che si occupi della gestione delle frontiere sarebbe un provvedimento giusto e considerevole per avere un coordinamento unico sia in tema di risorse che di politiche attuative. Ciò faciliterebbe ed incrementerebbe anche il turismo e la libera circolazione di mezzi e persone.
Maria do Céu Patrão Neves (PPE), por escrito. − No âmbito das novas competências conferidas pelo Tratado de Lisboa ao Parlamento Europeu torna-se necessário aprovar o projecto de decisão do Conselho relativo à celebração, em nome da União Europeia, do Acordo entre a UE, a República da Islândia, o Reino da Noruega, a Confederação Suíça e o Principado do Liechtenstein sobre normas complementares relativas ao Fundo para as Fronteiras Externas para o período de 2007-2013. A Comissão das Liberdades Cívicas, da Justiça e dos Assuntos Internos recomendou a aprovação do referido acordo. O acordo prevê a participação no Fundo dos países terceiros associados à execução, à aplicação e ao desenvolvimento do acervo de Schengen. A concretização desta participação faz-se através de acordos adicionais que devem ser alcançados para clarificar as disposições necessárias a tal participação, incluindo-se disposições de protecção dos interesses financeiros da UE e a concessão de autorização ao Tribunal de Contas para auditoria. O Acordo entre as partes foi alcançado e não havendo nota negativa em nenhum dos pareceres formulados votei favoravelmente a presente resolução.
Paulo Rangel (PPE), por escrito. − De acordo com a Decisão n.º 574/2007/CE do Parlamento Europeu e do Conselho, de 23 de Maio de 2007, que cria o Fundo para as Fronteiras Externas para o período de 2007 a 2013, os países terceiros associados à implementação, aplicação e desenvolvimento do acervo de Schengen devem participar neste Fundo, prevendo-se, para o efeito, a conclusão de acordos que especifiquem as normas complementares necessárias a tal participação, incluindo disposições que garantam a protecção dos interesses financeiros da Comunidade e o exercício das competências de auditoria do Tribunal de Contas. A presente proposta respeita à conclusão de um Acordo entre a Comunidade Europeia e a República da Islândia, o Reino da Noruega, a Confederação Suíça e o Principado do Liechtenstein, que tem justamente por objecto a definição de normas complementares relativas à participação destes países no mencionado Fundo, tendo merecido o meu apoio, em conformidade com a recomendação da Comissão das Liberdades Cívicas, da Justiça e dos Assuntos Internos.
Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), in writing. − In line with our position during the vote in the LIBE Committee (the lead committee), we in the Verts/ALE Group decided to vote against this proposal.
Thomas Ulmer (PPE), schriftlich. − Der Vereinbarung habe ich zugestimmt, da diese Staaten keinerlei Probleme in Qualität und Zuverlässigkeit aufweisen und so keinerlei Sicherheitsrisiko für die EU bestehen.
Angelika Werthmann (NI), schriftlich. − Die Empfehlung betrifft den Abschluss einer Vereinbarung mit Schengen-assoziierten Drittstaaten: Island, Norwegen, Schweiz und Liechtenstein. Sie sollen an der Umsetzung, Anwendung und Weiterentwicklung des Schengen-Besitzstandes beteiligt werden. Hierzu bedarf es ergänzender Regelungen zum Schutz der finanziellen Interessen der Gemeinschaft und für die Prüfungsbefugnis des Rechnungshofes. Diese Ergänzungen sind sinnvoll, daher habe ich dem Abschluss der Vereinbarungen zugestimmt.
Luís Paulo Alves (S&D), por escrito. − Aprovo o presente relatório tendo em consideração que o espaço Schengen já permite a livre circulação num território de 42 673 km de fronteiras marítimas externas e de 7 721 km de fronteiras terrestres, abrangendo 25 países e 400 milhões de cidadãos. O alargamento progressivo deste espaço permitiu que países terceiros com relações especiais com a UE participassem na cooperação Schengen e que a Confederação Suíça aderisse também ao acervo de Schengen a 1 de Março de 2008. Tendo em conta a política de abertura entre a Suíça e o Principado de Liechtenstein, um micro-Estado que tem vindo gradualmente a integrar a zona de comércio europeu desde a sua adesão ao Espaço Económico Europeu em 1995, o facto de já ter transposto 98,4% das directivas da UE para o seu direito interno e sendo este Estado parte do Mercado Único, não há razão para me opor à sua adesão ao Espaço Schengen.
Sophie Auconie (PPE), par écrit. – Micro-État situé entre la Suisse et l'Autriche, le Liechtenstein couvre 160km² et a une population de 35 000 habitants. Non membre de l'Union européenne mais associé à celle-ci au sein de l'Espace Economique Européen (EEE), le Liechtenstein applique la presque totalité de la législation européenne et a demandé à intégrer l'espace Schengen de libre circulation des personnes. Étant donné la tradition de coopération entre l'Union européenne et le Liechtenstein et l'absence de menaces liées à l'élargissement de l'espace Schengen à ce pays, j'ai voté en faveur de celui-ci.
Vilija Blinkevičiūtė (S&D), raštu. − Balsavau už šią rekomendaciją, pagal kurią 2008 m. vasario 28 d. buvo pasirašytas Europos Sąjungos, Europos bendrijos, Šveicarijos Konfederacijos ir Lichtenšteino Kunigaikštystės protokolas dėl Lichtenšteino Kunigaikštystės prisijungimo prie Europos Sąjungos susitarimo, įgyvendinant, taikant ir plėtojant Šengeno acquis.
Dar 2008 m. gruodžio 12 d. tik Šveicarija prisijungė prie Šengeno erdvės, panaikindama sienų kontrolę prie sausumos sienų ir 2009 m. kovo 29 d. panaikindama sienų kontrolę Šengeno erdvės vidaus skrydžiams oro uostuose. Pirmą kartą iškilo būtinybė įrengti sienų kontrolės punktus toje vietoje, kur iš esmės jau 100 metų nebuvo sienos. 41 kilometro siena, skirianti dvi šalis, tapo Šengeno išorės siena.
2007 m. Europos Parlamentas pirmą kartą buvo paprašytas pateikti savo nuomonę dėl šio protokolo sudarymo. Atsižvelgdamas į tuomet paskirtos pranešėjos E. Klamt prašymą, 2007 m. birželio 11 d. Teisės reikalų komitetas pateikė savo vieningą nuomonę, kurioje rekomendavo pakeisti teisinį pagrindą taip, kad būtų nurodoma EB sutarties 300 straipsnio 3 dalies antra pastraipa, pagal kurią reikalaujama Europos Parlamento pritarimo, o ne vien tik jo konsultacijos.
Pritariu šioms naujoms taisyklėms, kurios pradėtos taikyti įsigaliojus Lisabonos sutarčiai ir kurių laikantis Europos Parlamentas išsamiau informuojamas apie tarptautinius susitarimus.
Carlos Coelho (PPE), por escrito. − Cinco Estados-Membros decidiram, há 25 anos, abolir as fronteiras internas entre eles e criar uma única fronteira externa. Neste momento, todos os Estados-Membros são membros de pleno direito de Schengen, com excepção do Reino Unido, Irlanda, Chipre, Bulgária e Roménia. Estão, igualmente, integrados três Estados associados: Noruega, Islândia e Suíça, em que Liechtenstein deverá tornar-se o quarto. Esperava-se que a associação de Liechtenstein a Schengen acontecesse na mesma altura da Suíça – 2008. Porém, o processo não decorreu com a normalidade prevista, nomeadamente devido às reservas levantadas por dois Estados-Membros (Alemanha e Suécia) relativamente a questões relacionadas com evasão fiscal. A adesão isolada da Suíça tornou necessário introduzir controlos em zonas onde, há mais de cem anos, não existia uma fronteira real, e os 41 km que separam a Suíça do Liechtenstein tornaram-se uma fronteira externa.
Tendo em conta as novas regras do Tratado de Lisboa, que permitem que o PE seja associado de uma forma muito mais próxima à celebração de acordos internacionais, bem como o facto de terem sido levantadas as reservas que existiam no Conselho, proponho que o PE dê o seu consentimento à conclusão deste Protocolo, esperando que Liechtenstein se possa juntar a Schengen logo que possível.
Ioan Enciu (S&D), în scris. − Am votat pentru acest raport întrucât consider că eliminarea controalelor la graniţele cu Liechtenstein este necesară şi normală, ţinând cont atât de dimensiunile acestui stat, cât şi de relaţiile sale cu vecinii, Austria si Elveţia, cu care are o tradiţie a liberei circulaţii. În plus, asocierea efectivă a Liechtenstein la acquis-ul Schengen şi Dublin se va realiza în mod natural, întrucât această ţară a implementat deja o mare parte din legislaţia comunitară şi foloseşte aceeaşi infrastructură de acces la sistemul SIS şi VIS ca şi Elveţia, ţară care este deja parte a spaţiului Schengen.
Diogo Feio (PPE), por escrito. − Dada a política de abertura de fronteiras entre o Principado do Liechtenstein e a Confederação Suíça, seria de esperar que os dois países tivessem aderido a Schengen ao mesmo tempo. Contudo, não foi isso que aconteceu. A Suíça aderiu ao espaço Schengen sozinha, a 12 de Dezembro de 2008. Todavia, o acordo de adesão da Suíça previa já a possibilidade de adesão por parte do Liechtenstein, através de Protocolo, o qual agora este Parlamento aprova. Com esta adesão, foi pela primeira vez necessário proceder a controlos de fronteiras entre o Liechtenstein e a Suíça, em locais onde, durante um século, não existiu qualquer fronteira real.
José Manuel Fernandes (PPE), por escrito. − A presente recomendação aconselha o Parlamento a aprovar o estabelecimento de um Protocolo entre a União Europeia, a Comunidade Europeia, a Confederação Suíça e o Principado do Liechtenstein relativo à adesão do Principado do Liechtenstein ao Acordo entre a União Europeia, a Comunidade Europeia e a Confederação Suíça sobre a associação da Suíça à execução, aplicação e desenvolvimento do acervo de Schengen, o qual foi assinado a 28 de Fevereiro de 2008.
O Tratado de Schengen visa criar um território onde haja liberdade de circulação de pessoas e bens, sem controlo nas fronteiras internas entre os Estados, existindo apenas uma fronteira externa única. Com o Tratado de Amesterdão (1999), a cooperação Schengen foi assumida pela União Europeia no quadro das suas competências jurídicas. Durante décadas, o Principado do Liechtenstein e a Confederação Suíça praticaram uma política de abertura de fronteiras com a livre circulação de pessoas. Com a adesão da Suíça ao Espaço Schengen, em 2008, foi criado um problema de circulação entre os dois Estados – ao transformar esta fronteira em externa – que se pretende agora resolver.
Assim, considerando as vantagens advindas com a entrada em vigor deste Protocolo, nada obsta à sua aprovação.
Ilda Figueiredo (GUE/NGL), por escrito. − O Acordo de Schengen remonta a 1985 e foi celebrado entre a Alemanha, a Bélgica, a França, o Luxemburgo e os Países Baixos. O acordo, e a convenção que se lhe seguiu, adoptada em 1990, visa suprimir os controlos sistemáticos nas fronteiras comuns e instaurar um regime de livre circulação das pessoas.
Com a Convenção de Aplicação do Acordo de Schengen foram abolidos os controlos nas fronteiras internas entre Estados signatários e criada uma fronteira externa única, com regras comuns em matéria de vistos, instituída uma cooperação policial e judicial, assim como foi criado o sistema de informação de Schengen.
Actualmente, o espaço Schengen engloba 25 EstadosMembros Schengen: os EstadosMembros da União Europeia – Áustria, Bélgica, Dinamarca, França, Finlândia, Alemanha, Grécia, Itália, Luxemburgo, Países Baixos, Portugal, Espanha, Suécia, Eslovénia, República Checa, Estónia, Hungria, Letónia, Lituânia, Malta, Polónia, Eslováquia, bem como os três países associados que não são membros da UE – Noruega, Islândia e Suíça. No momento presente, a Bulgária, a Roménia e Chipre só parcialmente aplicam o acervo de Schengen, pelo que os controlos continuam a ser efectuados nas suas fronteiras.
Ian Hudghton (Verts/ALE), in writing. − I voted in favour of the Coelho report. Whilst Scotland is not a part of the Schengen area, we do opt in to certain parts of the Schengen aquis. The Scottish government has been actively involved in this area at Council level and I am happy to support that work.
Juozas Imbrasas (EFD), raštu. − Balsavau už rekomendaciją, pagal kurią 2008 m. vasario 28 d. buvo pasirašytas Europos Sąjungos, Europos bendrijos, Šveicarijos Konfederacijos, Lichtenšteino Kunigaikštystės protokolas dėl Lichtenšteino Kunigaikštystės prisijungimo prie ES susitarimo, įgyvendinant, taikant ir plėtojant Šengeno acquis. Dar 2008 m. gruodžio 12 d. tik Šveicarija prisijungė prie Šengeno erdvės, panaikindama sienų kontrolę prie sausumos sienų ir 2009 m. kovo 29 d. panaikindama sienų kontrolę Šengeno erdvės vidaus skrydžiams oro uostuose. Pirmą kartą iškilo būtinybė įrengti sienų kontrolės punktus toje vietoje, kur iš esmės jau 100 metų nebuvo sienos. 41 kilometro siena, skirianti dvi šalis, tapo Šengeno išorės siena. Pritariu šioms naujoms taisyklėms, kurios pradėtos taikyti įsigaliojus Lisabonos sutarčiai ir kurių laikantis Europos Parlamentas išsamiau informuojamas apie tarptautinius susitarimus. Dėl laipsniškos Šengeno erdvės plėtros trečiosios šalys, kurios turi ypatingus santykius su ES, taip pat pradėjo dalyvauti bendradarbiaujant Šengeno klausimais. Išankstinė sąlyga ES nepriklausančioms šalims, kurios siekia asociacijos su Šengeno acquis, yra sutikimas užtikrinti laisvą asmenų judėjimą keliaujant iš šių valstybių į ES ir atvirkščiai. Minėtosioms šalims tokio pobūdžio dalyvavimas reiškia, kad jos prisijungia prie erdvės be patikrinimų prie vidaus sienų, kad jos taiko visas Šengeno acquis ir visų susijusių laikantis Šengeno acquis priimtų dokumentų nuostatas, kad jos dalyvauja priimant sprendimus, susijusius su Šengeno teisės aktais.
Giovanni La Via (PPE), per iscritto. − Egregio Presidente, cari colleghi, nel 2008 è stato firmato un protocollo riguardante l'adesione del Principato del Liechtenstein all'accordo UE, CE e Svizzera, da cui deriva per il suddetto Principato l'obbligo di provvedere all'attuazione, all'applicazione e allo sviluppo dell'acquis di Schengen. Ed in effetti, pur avendo aderito allo Spazio Economico Europeo già nel 1995, ed essendosi adeguato progressivamente alle norme europee attraverso la trasposizione di molte direttive nel proprio diritto interno, il Principato del Liechtenstein non aveva ancora avviato le trattative per l'adesione agli accordi di Schengen. Con l'accordo, che ho infatti sostenuto, sono stati stabiliti dei diritti e dei doveri per entrambe le parti contraenti consentendo, così, la libera circolazione delle persone. Sono, altresì, state introdotte una serie di norme applicative di quanto disposto in materia di accordi internazionali dal Trattato di Lisbona, in modo da ritagliare per il Parlamento europeo un ruolo maggiormente incisivo in termini di informazione e approvazione degli stessi.
David Martin (S&D), in writing. − I voted for this report. Liechtenstein is a doubly landlocked Alpine microstate in Western Europe, bordered by Switzerland to the west and south and by Austria to the east. It has an area of 160 km2, an estimated population of 35 000 and has the highest gross domestic product per person in the world. Liechtenstein has been steadily integrating into the European trade area since its accession to the European Economic Area (EEA) in 1995. The jurisdiction has now implemented 98.4% of EU directives into domestic law. Liechtenstein is also part of the Single Market, in which the same basic rules apply to all participating states.
Nuno Melo (PPE), por escrito. − A adesão de novos países ao Sistema de Informação Schengen é essencial para que se consiga uma Europa sem fronteiras. O Liechtenstein já faz parte do Espaço Económico Europeu (EEE) desde 1995 e tem vindo gradualmente a integrar a zona de comércio europeu. Foi sujeito a vários procedimentos de avaliação, nomeadamente no que respeita à protecção de dados, ao Sistema de Informação de Schengen, às fronteiras aéreas, terrestres e marítimas, à cooperação policial e à política de vistos. Com a adesão a este acordo, o Liechtenstein passa a fazer parte do acervo de Schengen.
Maria do Céu Patrão Neves (PPE), por escrito. − O Acordo de Schengen foi assinado em 14 de Junho de 1985 entre a Alemanha, a Bélgica, a França, o Luxemburgo e os Países Baixos. Actualmente a cooperação Schengen está integrada no quadro jurídico e institucional da UE e compreende 25 EstadosMembros Schengen, em que se inserem os três países associados ao EEE – Noruega, Islândia e Suíça. A Suíça aderiu ao espaço Schengen sozinha, em 12 de Dezembro de 2008, com a abolição dos controlos nas fronteiras terrestres, a que se seguiu a supressão dos controlos fronteiriços nos voos intra-Schengen nos aeroportos, em 29 de Março de 2009. Uma vez que o Liechtenstein não aderiu e entre estes dois países existe uma política de livre circulação intensa, pela primeira vez foi necessário proceder a controlos em locais onde, durante um século, não existiu qualquer fronteira real. Os 41 km que separam os dois países tornaram-se uma fronteira externa de Schengen. Com o presente acordo suprime-se esta barreira através da adesão do Principado do Liechtenstein a Schengen. Congratulo-me com as novas regras introduzidas pelo Tratado de Lisboa e que permitem ao Parlamento Europeu ter um papel activo na aprovação destes acordos. Pelo exposto votei favoravelmente o presente relatório.
Paulo Rangel (PPE), por escrito. − O Acordo sobre a adesão da Confederação Suíça ao acervo de Schengen, em vigor desde 1 de Março de 2008, previa já explicitamente a eventual associação do Liechtenstein através de um protocolo. Com efeito, dada a política de abertura de fronteiras existente há décadas entre o Principado do Liechtenstein e a Confederação Suíça, esperava-se que ambos os países aderissem ao espaço Schengen ao mesmo tempo. A verdade, porém, é que tal não sucedeu, tendo a Suíça aderido sozinha ao acervo Schengen em 12 de Dezembro de 2008, o que acabou por determinar a necessidade de se proceder a controlos em locais onde, durante um século, não existiu qualquer fronteira real. Ora, por forma a superar esta barreira e tendo ainda em conta que o Liechtenstein faz parte do Espaço Económico Europeu e do Mercado Único, dei o meu apoio à celebração deste protocolo, na expectativa de que a adesão do Liechtenstein ao acervo Schengen possa finalmente concretizar-se.
Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), in writing. − In 2007, Parliament was asked to give its opinion regarding the conclusion of this Protocol for the first time. Following a request from the Rapporteur at that time, Ms Klamt, the Legal Affairs Committee issued a unanimous opinion, on 11 June 2007, recommending that the legal basis should be changed so as to refer to the second subparagraph of Article 300(3) of the EC Treaty (the proposals for Council decisions set out to modify the ‘specific institutional framework’ provided for in the main Agreement, of which the proposed Protocol forms an integral part), which requires the assent and not merely consultation of the European Parliament. For that reason, and with the imminent entry into force of the Treaty of Lisbon, this report was referred back to the LIBE Committee.
Licia Ronzulli (PPE), per iscritto. − Ho votato a favore di questa raccomandazione perché ritengo possa contribuire all'attuazione, all'applicazione e allo sviluppo dell'acquis di Schengen in Paesi come l'Islanda, il Regno di Norvegia, la Confederazione Svizzera e il Principato del Liechtenstein.
È infatti importante che questi Paesi partecipino al Fondo per le frontiere esterne per il periodo 2007-2013, in conformità con le disposizioni e gli accordi vigenti. Per un'Europa sempre più unita, ma che non perda di vista la concretezza, la loro partecipazione sarà regolamentata da disposizioni complementari che garantiranno anche la tutela degli interessi finanziari della Comunità e il potere di controllo della Corte dei conti.
Thomas Ulmer (PPE), schriftlich. − Ich habe der Vereinbarung über den Schengen-Beitritt von Liechtenstein zugestimmt, da hier ein logischer Schritt vollzogen wird, der uns keinerlei Probleme macht. Es ist zu erwarten, dass die Vereinbarung reibungslos funktioniert.
Luís Paulo Alves (S&D), por escrito. − Aprovo a presente recomendação tendo em conta que o acordo concluído a 26 de Outubro de 2004 com a Confederação Suíça relativo aos critérios e mecanismos de determinação do Estado responsável pela análise de um pedido de asilo apresentado num EM ou na Suíça prevê a possibilidade do Liechtenstein se associar ao acervo de Dublin através de um protocolo. Dada a política de abertura entre os dois países e o facto do Liechtenstein ter manifestado em 2001 interesse em aderir ao Acordo e o mesmo não ter sido concluído devido às divergências entre o Conselho e o Parlamento Europeu, resolvidas no Tratado de Lisboa, não há razão para me opor à celebração do acordo em apreço.
Vilija Blinkevičiūtė (S&D), raštu. − Balsavau už šią rekomendaciją, kurioje nustatoma, kad 2004 m. spalio 26 d. pasirašytame susitarime su Šveicarijos Konfederacija dėl kriterijų ir mechanizmų, kuriais remiantis būtų nustatyta valstybė, atsakinga už valstybėje narėje arba Šveicarijoje pateikto prašymo dėl prieglobsčio nagrinėjimą (toliau – Dublino susitarimas su Šveicarija), numatoma Lichtenšteino prisijungimo galimybė taikant Dublino acquis.
2006 m. vasario 27 d. Taryba suteikė Komisijai atitinkamus įgaliojimus pradėti derybas su Lichtenšteinu ir Šveicarija. Po derybų buvo pateiktas Lichtenšteino prisijungimo prie Dublino susitarimo su Šveicarija projektas. 2006 m. gruodžio 4 d. Europos Komisijos pasiūlymas dėl Protokolo dėl Lichtenšteino prisijungimo buvo grindžiamas Europos bendrijos steigimo sutarties 300 straipsnio 3 dalies pirma pastraipa, pagal kurią numatoma, kad turi būti išklausytas Europos Parlamentas.
Palankiai vertinu tai, kad Europos Parlamentas iš naujo nagrinėja Tarybos sprendimo projektą ir taip tęsiamos derybos dėl Lichtenšteino prisijungimo prie Dublino susitarimo su Šveicarija. Per pirmąjį svarstymą Parlamentas jau pareiškė, kad, norint sudaryti šį protokolą su Lichtenšteinu, reikia gauti Europos Parlamento pritarimą. Atsižvelgiant į sėkmingai baigtas derybas su Lichtenšteinu ir į pakeistą teisinį pagrindą, reikėtų pritarti, kad šis Protokolas būtų sudarytas.
Carlos Coelho (PPE), por escrito. − Em 2004 foi concluído o acordo relativo aos critérios e mecanismos de determinação do Estado responsável pela análise de um pedido de asilo apresentado num Estado-Membro ou na Suíça – Acordo de Dublim/Eurodac com a Suíça. Tendo em conta que existia há décadas uma política de abertura de fronteiras para a circulação de pessoas entre a Suíça e Liechtenstein, seria lógico que este país fosse associado a essas negociações. Apesar de ter manifestado o seu interesse, o Liechtenstein ficou de fora, uma vez que ainda não tinha concluído um acordo sobre a fiscalidade das poupanças com a Comunidade Europeia.
Tendo em conta as novas regras do Tratado de Lisboa, que permitem que o PE seja associado de uma forma muito mais próxima à celebração de acordos internacionais, bem como o facto de Liechtenstein ter concluído o acordo em questão, que se encontra em vigor desde 1 de Julho de 2005, apoio a decisão do PE de dar o seu consentimento à conclusão deste Protocolo.
Diogo Feio (PPE), por escrito. − Em 2004 foi concluído com a Suíça um acordo relativo aos critérios e mecanismos de determinação do Estado responsável pela análise de um pedido de asilo apresentado num Estado-Membro. Este acordo prevê a possibilidade de o Liechtenstein se associar através de um protocolo. A 27 de Fevereiro de 2006, o Conselho deu à Comissão a autorização necessária para esta encetar negociações com o Liechtenstein e a Suíça. A 21 de Junho de 2006, as negociações foram concluídas e o projecto de protocolo relativo à adesão do Liechtenstein ao Acordo de Dublim com a Suíça foi rubricado. Neste momento cabe ao Parlamento dar a sua aprovação à conclusão deste protocolo, o que entendo que deve acontecer, razão pela qual voto favoravelmente esta recomendação.
José Manuel Fernandes (PPE), por escrito. − O Conselho apresentou um projecto de Protocolo entre a Comunidade Europeia, a Confederação Suíça e o Principado do Liechtenstein sobre a adesão do Principado do Liechtenstein ao Acordo entre a Comunidade Europeia e a Confederação Suíça relativo aos critérios e mecanismos de determinação do Estado responsável pela análise de um pedido de asilo apresentado num Estado-Membro ou na Suíça.
Congratulo-me com a aprovação deste Protocolo que envolve a União Europeia e dois Estados que apresentam um histórico de relações de boa vizinhança, como a livre circulação de pessoas. Concordo com as conclusões apresentadas pela relatora, nomeadamente, congratulando-me com a continuação das negociações relativas à associação do Principado do Liechtenstein ao Acordo de Dublim com a Suíça, formulando votos para que sejam rapidamente concluídas.
Ilda Figueiredo (GUE/NGL), por escrito. − Trata-se das questões ligadas ao direito de asilo e aos critérios e mecanismos de determinação do Estado responsável pela análise de um pedido de asilo apresentado num Estado-Membro ou na Suíça.
Ora, o acordo concluído em 26 de Outubro de 2004 com a Confederação Suíça relativo aos critérios e mecanismos de determinação do Estado responsável pela análise de um pedido de asilo apresentado num Estado-Membro ou na Suíça (o Acordo de Dublim com a Suíça) prevê a possibilidade de o Liechtenstein se associar a este acervo.
Uma vez que há décadas que existia uma política de abertura das fronteiras para a circulação de pessoas entre o Liechtenstein e a Suíça, o Liechtenstein manifestou, em 2001, interesse em aderir ao Acordo de Dublim com a Suíça. Mas não foi associado às negociações com a Suíça por não ter concluído um acordo sobre a fiscalidade das poupanças com a UE.
Com a posterior conclusão e entrada em vigor desse acordo entre a UE e o Liechtenstein, este confirmou, em 2005, o desejo de se associar ao acervo de Dublim.
Em 2006, o Conselho deu à Comissão a autorização necessária para esta encetar negociações com o Liechtenstein e a Suíça, as negociações foram concluídas e o projecto de protocolo foi rubricado.
Juozas Imbrasas (EFD), raštu. − Balsavau už šį dokumentą, kuriame nustatoma, kad 2004 m. pasirašytame susitarime su Šveicarijos Konfederacija dėl kriterijų ir mechanizmų, kuriais remiantis būtų nustatyta valstybė, atsakinga už valstybėje narėje arba Šveicarijoje pateikto prašymo dėl prieglobsčio nagrinėjimą (toliau – Dublino susitarimas su Šveicarija), numatoma Lichtenšteino prisijungimo galimybė taikant Dublino acquis. Džiugu, kad Europos Parlamentas iš naujo nagrinėja Tarybos sprendimo projektą ir taip tęsiamos derybos dėl Lichtenšteino prisijungimo prie Dublino susitarimo su Šveicarija. Atsižvelgiant į sėkmingai baigtas derybas su Lichtenšteinu ir į pakeistą teisinį pagrindą, reikėtų pritarti tam, kad šis Protokolas būtų sudarytas.
Giovanni La Via (PPE), per iscritto. − Egregio Presidente, cari colleghi, la raccomandazione alla Commissione, che mi ha trovato favorevole, riguarda i criteri ed i meccanismi che consentono di determinare lo Stato competente per l'esame di una domanda di asilo, introdotta in uno degli Stati membri, in Svizzera e, se il Protocollo sarà ratificato, come la maggioranza del Parlamento europeo auspica, anche nel Principato del Liechtenstein. L'oggetto dell'accordo di Dublino è quello di dotare i Paesi aderenti di criteri atti a stabilire quale sia lo Stato competente ad esaminare una domanda di asilo, garantendo un miglior trattamento per i richiedenti tale status ed, allo stesso tempo, dotando i Paesi di strumenti di lotta alla criminalità organizzata. L'importanza di tali argomenti, quali la protezione dei rifugiati e la sicurezza internazionale, richiede un impegno attento e costante da parte di tutte le istituzioni europee affinché tutti i rifugiati o i richiedenti asilo possano fare affidamento su criteri e riferimenti giuridici e normativi certi.
David Martin (S&D), in writing. − I welcome the renewed referral to Parliament of the draft Council decision and thus the continuation of the negotiations on the association of Liechtenstein with the Dublin agreement with Switzerland. The consent of Parliament must be obtained – as it called for at first reading – in order to conclude this protocol with Liechtenstein. I support the conclusion of the protocol. In the light of the successfully concluded negotiations with Liechtenstein and the amended legal basis, I voted for consent to be given.
Nuno Melo (PPE), por escrito. − Congratulo-me com o facto de o Parlamento Europeu ser novamente consultado sobre o projecto de decisão do Conselho e de, por conseguinte, as negociações relativas à associação do Liechtenstein ao Acordo de Dublim com a Suíça prosseguirem. De acordo com a vontade já expressa pelo Parlamento em primeira leitura, é necessária a aprovação do Parlamento Europeu para a conclusão deste Protocolo com o Liechtenstein. Perante a ligação já existente entre o Liechtenstein e a EU, julgo importante a conclusão do Protocolo, com a necessária alteração da base jurídica. Daí o meu sentido de voto.
Maria do Céu Patrão Neves (PPE), por escrito. − O acordo concluído em 26 de Outubro de 2004 com a Confederação Suíça relativo aos critérios e mecanismos de determinação do Estado responsável pela análise de um pedido de asilo apresentado num Estado-Membro ou na Suíça, o denominado Acordo de Dublin com a Suíça, prevê a possibilidade de o Liechtenstein se associar ao acervo de Dublin através de um protocolo. De facto, a existência de uma política de abertura das fronteiras para a circulação de pessoas entre o Liechtenstein e a Suíça que tem várias décadas, conduziram o Liechtenstein a manifestar de novo, em 2005, o seu interesse em aderir ao Acordo de Dublin com a Suíça. A conclusão final do acordo não aconteceu até à presente data por diversas razões: primeiramente por não se encontrarem concluídos outros acordos em negociação com o Liechtenstein; depois por existir um diferendo em relação à base jurídica e posteriormente pela entrada em vigor do Tratado de Lisboa. Finalmente, o Parlamento Europeu vê os seus objectivos alcançados quando é ouvido para dar um parecer favorável em vez de ser apenas consultado. Congratulo-me com este facto e voto favoravelmente o presente relatório.
Paulo Rangel (PPE), por escrito. − O acordo concluído, em 26 de Outubro de 2004, com a Confederação Suíça, relativo aos critérios e mecanismos de determinação do Estado responsável pela análise de um pedido de asilo apresentado num Estado-Membro ou na Suíça (o Acordo Dublim) prevê a possibilidade de o Liechtenstein se associar ao acervo de Dublim através de um protocolo. Uma vez que há décadas existia uma política de abertura das fronteiras para a circulação de pessoas entre a Suíça e o Liechtenstein, este país manifestou, logo em 2001, interesse em aderir ao Acordo de Dublim com a Suíça, não tendo, no entanto, sido associado às negociações por não ter concluído um acordo sobre a fiscalidade das poupanças com a Comunidade Europeia. Com a posterior conclusão e entrada em vigor desse acordo entre a Comunidade Europeia e o Liechtenstein, este país confirmou, em 10 de Junho de 2005, o desejo de se associar ao acervo de Dublim. Superadas as divergências com o Conselho em relação à base jurídica e assumida a necessidade da aprovação do Parlamento Europeu, entendo estarem reunidas todas as condições para que seja dado o consentimento à conclusão deste Protocolo com o Liechtenstein.
Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), in writing. − Although the rapporteur welcomes the renewed referral to Parliament of the draft Council decision and thus the continuation of the negotiations on the association of Liechtenstein with the Dublin agreement with Switzerland, and calls for the consent of Parliament, the Verts/ALE Group decided not to follow that advice. We therefore voted against the proposal, as we did in the LIBE Committee.
Licia Ronzulli (PPE), per iscritto. − Ho votato a sostegno di questa relazione perché favorevole alla conclusione del protocollo per l'adesione del Liechtenstein all'accordo di Dublino con la Svizzera. Questo accordo ha già permesso a suo tempo alla Svizzera di avvalersi d'importanti strumenti di lotta contro la criminalità internazionale e l'immigrazione illegale.
Non solo: tramite il coordinamento così istituito, le domande di asilo multiple e quelle abusive possono essere prevenute. L'obiettivo ora è quello di permettere al Liechtenstein di trarre gli stessi benefici, avvicinandolo ulteriormente all'obiettivo finale di una piena adesione all'Unione europea.
Thomas Ulmer (PPE), schriftlich. − Mit Freude habe ich dem Abkommen über den Beitritt Liechtensteins zum EU-Asylsystem zugestimmt. Mehrfachasylanträge in der EU und Liechtenstein sind dadurch nicht mehr möglich. Ablehnung in Liechtenstein bedeutet damit auch Ablehnung in der EU und umgekehrt. Gleichzeitig zur Vereinfachung wird dadurch eine weitere Harmonisierung erreicht.
Luís Paulo Alves (S&D), por escrito. − Aprovo a presente recomendação tendo em consideração que o actual Acordo UE -Brasil concede uma isenção de visto recíproca para viagens com fins turísticos e profissionais para todos os cidadãos brasileiros e da UE, incluindo os nacionais dos quatro EM que não gozam actualmente de isenção de visto para o Brasil. Na medida em que o Acordo não substitui, mas complementa os acordos actualmente em vigor entre vários EM e o Brasil, que abrangem deslocações com outras finalidades que não turísticas e profissionais ou de actividade remunerada, não se encontram razões contrárias à celebração do mesmo. A duração da estadia foi limitada a três meses no decurso de um período de seis meses no Espaço Schengen, não suscitando preocupações sobre a permanência ilegal de cidadãos brasileiros.
Laima Liucija Andrikienė (PPE), raštu. − Balsavau už šią rezoliuciją dėl ES ir Brazilijos susitarimo dėl trumpalaikio bevizio režimo paprastų pasų turėtojams sudarymo. Šiuo ES ir Brazilijos susitarimu abipusiškai nustatomas bevizis režimas, taikomas visiems susitarime apibrėžtais turizmo ir verslo tikslais keliaujantiems Brazilijos ir ES piliečiams, įskaitant keturių valstybių narių – Estijos, Latvijos, Kipro ir Maltos – piliečius, kurie šiuo metu be vizų į Braziliją keliauti negali. Reikia pažymėti, kad esant bendrai vizų politikai ir dėl to, kad Europos Sąjunga turi išimtinę kompetenciją šioje srityje, tik Sąjunga, o ne atskiros valstybės narės, gali vesti derybas ir sudaryti bevizio režimo susitarimą.
Svarbu tai, kad siekiant užtikrinti, kad visiems ES piliečiams būtų sudaromos vienodos sąlygos, į susitarimą įtraukta nuostata, pagal kurią Brazilija gali sustabdyti jo taikymą arba jį panaikinti tik visų ES valstybių narių atžvilgiu. Laikantis abipusiškumo principo, Sąjunga gali sustabdyti šio susitarimo taikymą arba jį nutraukti tik visų valstybių narių vardu. Pritariu pranešėjos nuomonei, kad turime užtikrinti abipusiškumo principo įgyvendinimą ES vizų politikoje.
Vilija Blinkevičiūtė (S&D), raštu. − Pagal Tarybos reglamentą (EB) Nr. 539/2001 Brazilijos piliečiai gali trumpam vykti į visas Europos Sąjungos valstybes nares be vizos. Tačiau Brazilija vis dar reikalauja vizų iš keturių valstybių narių (Estijos, Kipro, Maltos ir Latvijos) piliečių, norinčių patekti į jos teritoriją. Kitos valstybės narės turi dvišalius susitarimus su Brazilija dėl vizų, kuriuos taikant šių valstybių piliečiai gali trumpam atvykti į Braziliją be vizos.
Dėl to, kad Europos Sąjunga turi išimtinę išorės kompetenciją šioje srityje, tik ji, o ne atskiros valstybės narės, gali vesti derybas ir sudaryti bevizio režimo susitarimą. Todėl 2008 m. balandžio 18 d. Taryba priėmė sprendimą, kuriuo įgaliojo Komisiją pradėti derybas dėl Europos Sąjungos ir Brazilijos susitarimo dėl trumpalaikio bevizio režimo sudarymo. Po derybų buvo ratifikuotas susitarimas ir oficialiai pasirašytas Sąjungos ir Brazilijos vardu 2010 m. lapkričio 8 d. Briuselyje.
Manau, jog būtina pritarti šiam susitarimo dėl bevizio režimo sudarymui, kad visi ES piliečiai, įskaitant Estijos, Latvijos, Maltos ir Kipro piliečius, galėtų be vizų keliauti į Braziliją turizmo ir verslo tikslais taip, kaip Brazilijos piliečiai jau gali be vizų vykti į visas ES valstybes nares. Taigi nedelsiant turi būti stiprinama bendra ES vizų režimo politika.
Carlos Coelho (PPE), por escrito. − Embora os cidadãos brasileiros possam viajar para todos os Estados-Membros da UE sem terem de obter um visto, quando se trate de uma estadia de curta duração, no entanto, existem ainda quatro Estados-Membros da UE (Estónia, Chipre, Malta e Letónia) cujos cidadãos necessitam de um visto para poder entrar no território brasileiro. Se, por um lado, todos os restantes Estados-Membros negociaram acordos bilaterais com o Brasil de forma a garantir uma isenção de vistos para estadas de curta duração, neste momento, no entanto, deixou de existir a possibilidade de os Estados-Membros celebrarem este tipo de acordos a título individual.
A União detém, assim, uma competência externa exclusiva no domínio da política comum de vistos. Foi, assim, concluído, em 8 de Novembro de 2010, um acordo entre a UE e o Brasil, que concede uma isenção de visto recíproca para viagens com fins turísticos e profissionais a todos os cidadãos da UE e do Brasil. Apoio este Acordo que permite, assim, garantir uma igualdade de tratamento entre todos os cidadãos da UE, salvaguardando que só poderá existir uma suspensão ou denúncia do mesmo, quer da parte do Brasil, quer da parte da UE, se for aplicada a todos os seus Estados-Membros.
Edite Estrela (S&D), por escrito. − Votei favoravelmente esta recomendação por salvaguardar a igualdade de tratamento de todos os cidadãos europeus no âmbito da política comum de vistos entre a UE e o Brasil. O Acordo não substitui, mas complementa os acordos bilaterais actualmente em vigor que abrangem deslocações com outras finalidades, que não turísticas e profissionais.
Diogo Feio (PPE), por escrito. − Na última Presidência portuguesa, a União Europeia estabeleceu uma Parceria Estratégica Especial com o Brasil. Dentro do espírito que deve presidir a semelhante acordo, todas as medidas que removam obstáculos aos contactos entre os cidadãos europeus e os daquele país lusófono são, obviamente, de saudar. Atendendo a que quatro países europeus ainda não gozam de semelhante isenção, considero que há toda a vantagem em estender-lhes esse mesmo regime e, consequentemente, em avaliar positivamente o acordo que agora nos é proposto. A propósito das relações UE-Brasil, recordo que a relevância estratégica deste país há muito que justifica o estabelecimento de uma delegação específica, tal como acontece já com os restantes integrantes do grupo dos BRIC e com países objectivamente menos relevantes na cena internacional.
José Manuel Fernandes (PPE), por escrito. − Os cidadãos brasileiros, nos termos do Regulamento (CE) n.º 539/2001, podem viajar para todos os Estados-Membros da União Europeia sem visto prévio e desde que as estadas sejam de curta duração.
Todavia, nem todas as pessoas oriundas da União Europeia usufruem dos mesmos privilégios. Encontram-se nesta situação os naturais dos países seguintes: Estónia, Chipre, Malta e Letónia, não sendo, por conseguinte, respeitado o princípio da reciprocidade.
Para que estes cidadãos possam estar em pé de igualdade com os restantes habitantes da União Europeia e do Brasil, é necessário o estabelecimento de um acordo entre a UE e o Brasil. Porque não podemos ter uma União Europeia a duas velocidades, saúdo a aprovação deste acordo, não só porque se afigura de inteira justiça, mas também por terminar com uma das poucas discriminações negativas ainda existentes entre os cidadãos da União Europeia.
Carlo Fidanza (PPE), per iscritto. − Ho deciso, insieme ai miei colleghi italiani del PPE, di astenermi sulla votazione di oggi riguardante i rapporti tra Unione europea e Brasile in materia di esenzione dal visto per soggiorni di breve durata per i titolari di passaporti ordinari poiché, visto quanto espresso dalla risoluzione sul caso Battisti, avrei preferito che il voto fosse rinviato in attesa della nuova decisione della Corte federale del Brasile in merito all'estradizione del criminale Cesare Battisti.
Data la non urgenza del dossier, rinviarlo alla prossima tornata o a quella di aprile non avrebbe certo costituito un problema, soprattutto se pensiamo al dolore delle famiglie delle vittime del pluriomicida Battisti. Quelle stesse famiglie che da 31 anni aspettano che giustizia venga fatta e che Battisti possa scontare la pena prevista dalla giustizia italiana nelle nostre carceri.
Ilda Figueiredo (GUE/NGL), por escrito. − Trata-se de alargar aos países da União Europeia (UE) que ainda estão sujeitos a sua abolição para estadas de curta duração para titulares de um passaporte comum.
O relatório é favorável a que se aprove, tão rapidamente quanto possível, a celebração do presente acordo sobre a isenção de visto, a fim de que todos os cidadãos da UE, incluindo os cidadãos da Estónia, Letónia, Malta e Chipre, possam deslocar-se sem visto ao Brasil para fins turísticos e profissionais, do mesmo modo que os cidadãos do Brasil já podem deslocar-se sem visto a todos os Estados-Membros da UE. Trata-se de aplicar a política de reciprocidade de vistos.
O Parlamento Europeu considera que deve avançar a reciprocidade em matéria de vistos até que todos os seus cidadãos, de todos os Estados-Membros, possam entrar sem visto na totalidade dos países cujos cidadãos podem já deslocar-se sem visto à UE, incluindo os Estados Unidos e o Canadá. O que nos parece justo.
Jacqueline Foster (ECR), in writing. − The European airline industry and its customers have not had an easy ride over the last few months! The infamous volcanic ash crisis occurred precisely when the airlines and its passengers of course, were coping with the effects of a very difficult recession.
However, in the midst of these challenges comes some good news for business and passengers alike! Today’s vote on the EU-Brazil Air Service Agreement brings significant mutual benefits.
Firstly, Brazil is a very strategically important partner for the EU with an enormous potential future market. Currently more than four million passengers per year fly between Brazil and the EU. A country with a rapidly developing tourism sector, this number can only rise.
From a business perspective, Sao Paolo is the financial capital of South America. The development of the highly specialised oil and financial industry will lead to greater demand for air travel.
The main achievement of this is the removal of nationality restrictions in the existing bilateral agreements between Member States and Brazil. This is an extremely important first step in strengthening EU-Brazil aviation relations which has allowed Brazil and the EU to move towards negotiating comprehensive air transport agreement.
(Explanation of vote abbreviated in accordance with Rule 170)
Salvatore Iacolino (PPE), per iscritto. − Mi sono astenuto sul voto finale della relazione Macovei, come peraltro ho fatto sulle relazioni Ţicău ed Enciu, per esprimere il mio disappunto sull'atteggiamento tenuto dal Governo brasiliano in ordine all'estradizione del terrorista Battisti.
Gli accordi di esenzione dei visti e sui servizi aerei confermano le buone relazioni tra Brasile e Unione europea. Ho richiesto in sede di commissione LIBE che venga ascoltato l'Ambasciatore presso l'Unione europea al fine di confrontarci su temi fondamentali come il rispetto dei diritti umani, il contrasto al terrorismo, i profili di libertà e sicurezza in Europa e in Brasile. Confidando che si possa pervenire a risultati concreti nell'interesse del cittadino europeo e del popolo brasiliano.
Juozas Imbrasas (EFD), raštu. − Balsavau už šią rezoliuciją dėl ES ir Brazilijos susitarimo dėl trumpalaikio bevizio režimo paprastų pasų turėtojams sudarymo. Pagal Tarybos reglamentą (EB) Nr. 539/2001 Brazilijos piliečiai gali trumpam vykti į visas Europos Sąjungos valstybes nares be vizos. Tačiau Brazilija vis dar reikalauja vizų iš keturių valstybių narių (Estijos, Kipro, Maltos ir Latvijos) piliečių, norinčių patekti į jos teritoriją. Kitos valstybės narės turi dvišalius susitarimus su Brazilija dėl vizų, kuriuos taikant šių valstybių piliečiai gali trumpam atvykti į Braziliją be vizos. Esant bendrai vizų politikai ir dėl to, kad Europos Sąjunga turi išimtinę kompetenciją šioje srityje, tik Sąjunga, o ne atskiros valstybės narės, gali vesti derybas ir sudaryti bevizio režimo susitarimą. Būtina pritarti šiam susitarimo dėl bevizio režimo sudarymui, kad visi ES piliečiai, įskaitant Estijos, Latvijos, Maltos ir Kipro piliečius, galėtų be vizų keliauti į Braziliją turizmo ir verslo tikslais taip, kaip Brazilijos piliečiai jau gali be vizų vykti į visas ES valstybes nares. Taigi nedelsiant turi būti imtasi priemonių šioje srityje.
David Martin (S&D), in writing. − I voted in favour of Parliament consenting to the conclusion of this visa-waiver agreement as soon as possible, so that all EU citizens, including those of Estonia, Latvia, Malta and Cyprus, can travel without a visa to Brazil for purposes of tourism and business, in the same way that citizens of Brazil can already travel visa-free to all EU Member States. We need to enforce the EU’s visa reciprocity policy without delay.
Erminia Mazzoni (PPE), per iscritto. − Il voto di astensione sulla relazione in merito all'accordo UE-Repubblica federale del Brasile sull'esenzione dal visto per soggiorni di breve durata per i titolari di passaporti ordinari, esprime una posizione che va al di là del merito.
Non condivido il comportamento assunto dal Governo brasiliano nella vicenda Battisti. L'estradizione, le cui procedure sono definite in un accordo bilaterale, andava concessa. L'interpretazione fornita dalle autorità giudiziarie è in violazione degli impegni assunti. La condanna, che Battisti dovrebbe scontare in Italia, è stata inflitta da un giudice ordinario, in applicazione di leggi ordinarie, per un reato comune: l'omicidio plurimo. Difficile sostenere relazioni di carattere internazionale, come quelle iscritte nelle relazioni votate dal Parlamento, con un paese che non rispetta accordi e soprattutto che esprime una opinione sul diritto fondamentale alla tutela della vita.
Nuno Melo (PPE), por escrito. − Todos os cidadãos da União Europeia que queiram viajar para o Brasil para fins turísticos e profissionais não vão precisar de visto para estadias até três meses, do mesmo modo que os cidadãos brasileiros já podem deslocar-se sem visto a todos os países da UE, segundo o acordo agora aprovado pelo Parlamento Europeu. Este acordo vem beneficiar principalmente os cidadãos da Estónia, Letónia, Malta e Chipre, que ainda precisavam de visto para entrar no Brasil. Este acordo é relativo aos titulares de um passaporte comum. Com a aprovação deste acordo, todos os cidadãos da UE – incluindo os cidadãos da Estónia, Letónia, Malta e Chipre, a quem o Brasil continuava a exigir um visto – vão poder entrar sem visto no país para fins turísticos e profissionais, do mesmo modo que os cidadãos brasileiros já podem deslocar-se sem visto a todos os Estados-Membros da UE. A duração da estada é limitada a três meses, e durante um período de seis meses no espaço Schengen. Este acordo vai abranger cerca de 90 a 95 % de todos os viajantes.
Alexander Mirsky (S&D), in writing. − I voted in favour because I consider it essential to help Brazilian people to settle the huge territories. Technological and financial aid will ensure food competitiveness and low prices. Brazil can turn from an agricultural producer into a great consumer of European goods, open a new sales market and widen its tourist services if support is given in the right areas.
Maria do Céu Patrão Neves (PPE), por escrito. − Os cidadãos brasileiros podem viajar para todos os Estados-Membros da União Europeia, sem necessidade de visto, para estadas de curta duração, nos termos do Regulamento (CE) n.º 539/2001 do Conselho. No entanto, o Brasil continua a exigir um visto, para a entrada no seu território, aos cidadãos de quatro Estados-Membros: Estónia, Chipre, Malta e Letónia. Os demais Estados-Membros celebraram directamente acordos bilaterais com o Brasil. Para colmatar este facto e atenta a competência externa exclusiva da União Europeia neste domínio, o Conselho adoptou uma decisão que autorizava a Comissão a abrir negociações para a celebração de um Acordo de isenção de visto entre a União Europeia e o Brasil para as estadas de curta duração. O actual Acordo UE-Brasil, que voto favoravelmente, concede uma isenção de visto recíproca para viagens com fins turísticos e profissionais para todos os cidadãos brasileiros e da UE, incluindo os nacionais dos quatro Estados-Membros que não gozam actualmente de isenção de visto para o Brasil. O Acordo não substitui, mas complementa, os acordos actuais em vigor entre vários Estados-Membros e o Brasil, que abrangem deslocações com outras finalidades, que não turísticas e profissionais (p.e. estudantes e investigadores).
Paulo Rangel (PPE), por escrito. − Votei favoravelmente a celebração do Acordo UE-Brasil sobre a isenção de visto para as estadas de curta duração para titulares de um passaporte comum, por forma a garantir que, em conformidade com as exigências postuladas pelo princípio da reciprocidade e pelo princípio da igualdade de tratamento, todos os cidadãos da UE - incluindo os cidadãos da Estónia, Letónia, Malta e Chipre, que, até à data, continuavam a necessitar de visto para entrar em território brasileiro - possam deslocar-se sem visto ao Brasil, para fins turísticos e profissionais, do mesmo modo que os cidadãos do Brasil já podem deslocar-se sem visto a todos os Estados-Membros da UE.
Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), in writing. − The present EU-Brazil agreement gives a reciprocal visa waiver for travel for the purpose of tourism and business, as defined in the agreement, for all Brazilian and EU citizens, including the nationals of the four Member States not enjoying visa-free travel to Brazil at present. The agreement does not replace but supplements existing bilateral agreements between several EU Member States and Brazil, and which cover travel for purposes other than tourism and business (e.g. students and researchers).
The category of persons travelling for the purpose of carrying out a paid activity is also excluded from the scope of this agreement. In order to safeguard equal treatment of all EU citizens, a provision has been included in the agreement stating that Brazil may suspend or terminate it only in respect of all the EU Member States. Reciprocally, the Union may also suspend or terminate the agreement only in respect of all its Member States.
Nuno Teixeira (PPE), por escrito. − O Tratado de Lisboa institucionalizou a competência exclusiva da União Europeia em relação à celebração de acordos sobre a política comum de vistos com países terceiros. O Regulamento (CE) n.º 539/2001 do Conselho já permitia aos cidadãos brasileiros viajar para todos os Estados-Membros sem necessidade de um visto. Contudo, o Brasil continuava a exigir visto para entrada no seu território aos cidadãos provenientes da Estónia, Chipre, Malta e Letónia, Estados-Membros da União Europeia. O objecto deste acordo recíproco de isenção de vistos é para fins turísticos e profissionais, o que trará vantagens económicas para ambas as partes. A duração da estadia é de três meses, para um período de seis meses no espaço Schengen.
Considero importante sublinhar que este acordo tem em conta os Estados-Membros que ainda não aplicam na totalidade o acervo Schengen, nomeadamente Chipre, a Bulgária e a Roménia, concedendo isenção de visto aos nacionais brasileiros por um período de três meses no território de cada um dos Estados-Membros, independentemente da duração no conjunto do espaço Schengen. Voto favoravelmente este acordo, porque considero essencial evitar a discriminação entre cidadãos de diferentes Estados-Membros e a aplicação concreta do princípio da reciprocidade, princípio constituinte da Comunidade Europeia.
Artur Zasada (PPE), na piśmie. − Z zadowoleniem przyjąłem wyniki głosowania. Jestem pewien, że na poparcie zasługuje każde działanie, które prowadzi do równouprawnienia obywateli wszystkich państw członkowskich Wspólnoty. Tym bardziej cieszy mnie, gdy wyrównywanie praw dotyczy tak ważnych kwestii, jak swobodne przekraczanie granic państwowych. Dla mnie – Polaka, który pamięta szereg utrudnień przy przekraczaniu granic przed przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej, każdy krok naprzód we wprowadzaniu pełnego, wzajemnego zniesienia wiz ma ogromne znaczenie. Sprawozdanie pani Macovei jest istotne także z innego powodu: w uzasadnieniu do zalecenia poseł sprawozdawczyni zauważa, że dwa inne kraje, a mianowicie Kanada i Stany Zjednoczone nadal utrzymują obowiązek wizowy w stosunku do trzech państw członkowskich w przypadku pierwszego i czterech w przypadku drugiego. Wierzę, że ostatnie działania Parlamentu, takie jak deklaracja pisemna 89/2010, przyniosą zamierzony skutek i spowodują zmianę polityki wizowej Stanów Zjednoczonych i Kanady.
Luís Paulo Alves (S&D), por escrito. − Aprovo a presente recomendação tendo em conta que o Brasil de acordo com o Regulamento (CE) nº539/2001 faz parte da lista de países cujos cidadãos estão isentos de visto aquando da passagem das fronteiras externas da União, no entanto, quatro EM da União Europeia ainda não têm os benefícios da reciprocidade postos em prática. Uma vez que as alterações introduzidas pelo Tratado de Lisboa implicam que a Política Comum de Vistos em relação a países estrangeiros passe a ser competência exclusiva da UE, todos os EM beneficiarão da isenção de visto com o Brasil. Para além disso, a salvaguarda dos acordos bilaterais já existentes entre os EM e o Brasil mantêm-se, uma vez que incluem algumas categorias de passageiros não abrangidas pelo Acordo UE- Brasil. Concordo ainda com a posição da relatora quando indica que o presente acordo deve servir de exemplo para a reciprocidade com outros países, nomeadamente os EUA e o Canadá.
Vilija Blinkevičiūtė (S&D), raštu. − Šiuo susitarimu nustatomas abipusis bevizis režimas trumpalaikėms visų diplomatinius, tarnybinius arba oficialius pasus turinčių Europos Sąjungos ir Brazilijos piliečių kelionėms. Siekiant užtikrinti, kad visiems ES piliečiams būtų sudaromos vienodos sąlygos dėl bevizio režimo, šio susitarimo 8 straipsnyje numatyta, kad Brazilija gali sustabdyti susitarimo taikymą arba jį panaikinti tik visų valstybių narių atžvilgiu ir, laikantis abipusiškumo principo, ES gali sustabdyti susitarimo taikymą arba jį panaikinti tik visų valstybių narių atžvilgiu.
Susitarime numatyta įsteigti ekspertų komitetą, skirtą galimiems ginčams, susijusiems su susitarimo nuostatų aiškinimu ar taikymu, spręsti. Susitarime taip pat numatytas Brazilijos ir valstybių narių apsikeitimas pasų pavyzdžiais. Manau, jog galiojančių dvišalių susitarimų išsaugojimas turėtų ir toliau būti itin svarbus Europos Sąjungai, nes juose numatytas trumpalaikis bevizis režimas toms keliaujančių asmenų kategorijoms, kurioms netaikomas ES ir Brazilijos susitarimas.
Čia derėtų priminti, kad, Brazilijai denonsavus dvišalius susitarimus, Europos Sąjunga galėtų taikyti ES ir Brazilijos bevizio režimo taikymo sustabdymo išlygą. Šis susitarimas dėl bevizio režimo diplomatinių, tarnybinių arba oficialių pasų turėtojams – žingsnis į priekį siekiant nustatyti visapusiškas abipuses vizų režimo išimtis pagal Reglamentą Nr. 539/2001.
Carlos Coelho (PPE), por escrito. − Embora o Brasil faça parte da chamada lista positiva de países cujos cidadãos estão isentos de visto aquando da passagem das fronteiras externas da UE, ainda existem cidadãos nacionais de 4 países da UE (Estónia, Letónia, Malta e Chipre) que não podem gozar de um direito semelhante quando viajam para o Brasil. De acordo com o Tratado de Lisboa, a política comum de vistos em relação a países terceiros é da exclusiva competência da UE, logo coube à UE negociar este Acordo que permite garantir uma igualdade de tratamento entre todos os cidadãos da UE.
Foi decidido celebrar dois Acordos distintos: um para os titulares de um passaporte comum e outro para os titulares de um passaporte diplomático, de serviço ou oficial. Apoio essa decisão que permite que, pelo menos, o Acordo relativo aos passaportes diplomáticos, de serviço, ou oficiais possa entrar em vigor mais rapidamente, uma vez que ao contrário do Acordo relativo aos passaportes comuns, não necessita de ratificação por parte do Congresso brasileiro.
Os Acordos bilaterais anteriormente celebrados permanecem válidos, uma vez que proporcionam uma isenção de visto para as estadas de curta duração de algumas categorias de passageiros não abrangidas em nenhum dos Acordos UE-Brasil.
Ioan Enciu (S&D), în scris. − Am votat pentru aprobarea acestui acord în calitate de raportor al Parlamentului European. Acesta va duce la eliminarea obligaţiei vizelor pentru posesorii de paşapoarte diplomatice, de serviciu şi oficiale în relaţie cu Brazilia pentru cetăţenii a patru state membre, şi anume Estonia, Letonia, Malta şi Cipru. Cred că acordul reprezintă un progres semnificativ în direcţia instituirii deplinei reciprocităţii a vizelor pentru toţi cetăţenii europeni în relaţia cu ţările terţe. Eforturile în direcţia asigurării deplinei reciprocităţi ar trebui să continue în vederea eliminării vizelor în relaţia cu Canada şi SUA pentru cetăţenii a cinci state membre: România, Bulgaria, Cehia, Cipru şi Polonia.
Edite Estrela (S&D), por escrito. − Votei favoravelmente esta recomendação por significar um progresso no estabelecimento de uma plena e recíproca isenção de visto para as estadas de curta duração para titulares de um passaporte diplomático, de serviço ou oficial, entre a UE e o Brasil. A conclusão deste acordo deverá servir de exemplo a outros países, nomeadamente os EUA e o Canadá, que continuam a manter a obrigatoriedade de vistos para determinados Estados-Membros da UE.
Diogo Feio (PPE), por escrito. − Tal como quanto à resolução que hoje votámos relativa ao Acordo a celebrar entre a União Europeia e a República Federativa do Brasil quanto à isenção de visto para as estadas de curta duração para titulares de um passaporte comum, por maioria de razão, também no caso dos detentores de passaportes diplomáticos, de serviço ou oficiais deverão gozar do mesmo regime. A reciprocidade neste tipo de acordos é fundamental e é importante, para que efectivamente se verifique que semelhantes isenções não sejam coarctadas com recurso a exigências administrativas ou burocráticas que possam pôr em causa as legítimas expectativas dos cidadãos. O Brasil é um parceiro cada vez mais importante da União Europeia, com a qual partilha uma História e uma língua comum. Tudo aquilo que permitir facilitar o relacionamento deste grande país sul-americano com a Europa deve ser amplamente saudado.
José Manuel Fernandes (PPE), por escrito. − Os cidadãos brasileiros, nos termos do Regulamento (CE) n.º 539/2001, podem viajar para todos os Estados-Membros da União Europeia sem visto prévio e desde que as estadas sejam de curta duração.
Todavia, nem todas as pessoas oriundas da União Europeia usufruem dos mesmos privilégios. Encontram-se nesta situação os naturais dos países seguintes: Estónia, Chipre, Malta e Letónia, não sendo, por conseguinte, respeitado o princípio da reciprocidade.
Em 2008, o Conselho adoptou uma decisão que autoriza a Comissão a negociar a conclusão de um acordo entre a UE e o Brasil que termine com as violações do princípio da reciprocidade. A fim de agilizar procedimentos e não atrasar a sua entrada em vigor, as Partes Contratantes decidiram estabelecer dois acordos: um para titulares do passaporte comum e outro para possuidores do passaporte diplomático (este não necessita da ratificação do Congresso brasileiro).
Louvo, pois, mais esta iniciativa que vem garantir a igualdade de tratamento de todos os cidadãos da União Europeia, no respeito absoluto pelo princípio da reciprocidade.
Carlo Fidanza (PPE), per iscritto. − Ho deciso, insieme ai miei colleghi italiani del PPE, di astenermi sulla votazione di oggi riguardante i rapporti tra Unione europea e Brasile in materia di esenzione dal visto per soggiorni di breve durata per i titolari di passaporti diplomatici o di servizio/ufficiali poiché, visto quanto espresso dalla risoluzione sul caso Battisti, avrei preferito che il voto fosse rinviato in attesa della nuova decisione della Corte federale del Brasile in merito all'estradizione del criminale Cesare Battisti.
Data la non urgenza del dossier, rinviarlo alla prossima tornata o a quella di aprile non avrebbe certo costituito un problema, soprattutto se pensiamo al dolore delle famiglie delle vittime del pluriomicida Battisti. Quelle stesse famiglie che da 31 anni aspettano che giustizia venga fatta e che Battisti possa scontare la pena prevista dalla giustizia italiana nelle nostre carceri.
Ilda Figueiredo (GUE/NGL), por escrito. − O Brasil faz parte da chamada lista positiva de países cujos cidadãos estão isentos de visto aquando da passagem das fronteiras externas da União Europeia. De acordo com o princípio da reciprocidade, subjacente ao presente Regulamento, todos os cidadãos da UE devem gozar de um direito semelhante quando viajam para o Brasil.
Até agora, o princípio da reciprocidade foi posto em prática através de acordos bilaterais de isenção de visto celebrados entre o Brasil e os Estados-Membros a título individual. No entanto, há quatro países da UE – a Estónia, a Letónia, Malta e Chipre – que não assinaram acordos deste tipo. Por conseguinte, os seus cidadãos ainda são obrigados a estar na posse de um visto para viajar para o Brasil, o que viola o princípio da reciprocidade.
Agora o Acordo UE-Brasil sobre a isenção de visto, que não substitui os outros acordos bilaterais assinados com vários Estados Membros, abrange as deslocações para fins turísticos e profissionais dos titulares de um passaporte diplomático, de serviço ou oficial.
Juozas Imbrasas (EFD), raštu. − Pritariau šiam dokumentui, kadangi susitarimu nustatomas abipusis bevizis režimas trumpalaikėms visų diplomatinius, tarnybinius arba oficialius pasus turinčių ES ir Brazilijos piliečių kelionėms. Siekiant užtikrinti, kad visiems ES piliečiams būtų sudaromos vienodos sąlygos, susitarimo 8 straipsnyje numatyta, kad Brazilija gali sustabdyti susitarimo taikymą arba jį panaikinti tik visų Sąjungos valstybių narių atžvilgiu ir, laikantis abipusiškumo principo, ES gali sustabdyti susitarimo taikymą arba jį panaikinti tik visų valstybių narių atžvilgiu. Šis susitarimas dėl bevizio režimo diplomatinių, tarnybinių arba oficialių pasų turėtojams – žingsnis į priekį siekiant nustatyti visapusiškas abipuses vizų režimo išimtis pagal Reglamentą Nr. 539/2001.
Monica Luisa Macovei (PPE), in writing. − I voted in favour of giving the EP consent to conclude the two visa-waver agreements with Brazil. At present, Brazilian citizens do not need a visa to enter the EU, while citizens of Estonia, Latvia, Malta, and Cyprus do need a visa to enter Brazil. These agreements will ensure the application of the principle of reciprocity regarding visa wavers between the EU and Brazil.
David Martin (S&D), in writing. − I voted for this report. The visa waiver covers the holders of diplomatic, service or official passports travelling for purposes of tourism or business. The citizens of the contracting parties may stay in each other’s territory for a maximum period of three months during a six-month period following the date of first entry. Visa exemption for travel purposes other than those stipulated in the agreement is still possible under the provisions of bilateral agreements signed by Brazil with 23 of the 27 Member States. The agreement takes into account the situation of Member States that do not yet fully apply the Schengen acquis. As long as these Member States (Cyprus, Bulgaria and Romania) are not part of the Schengen area, the visa waiver confers a right on Brazilian citizens to stay for three months on the territory of each of them, irrespective of the period calculated for the entire Schengen area.
Erminia Mazzoni (PPE), per iscritto. − Il voto di astensione sul Rapporto in merito all'accordo UE-Repubblica federale del Brasile sull'esenzione dal visto per soggiorni di breve durata per i titolari di passaporti diplomatici o di servizio/ufficiali, esprime una posizione che va al di là del merito.
Non condivido il comportamento assunto dal Governo brasiliano nella vicenda Battisti. L'estradizione, le cui procedure sono definite in un accordo bilaterale, andava concessa. L'interpretazione fornita dalle autorità giudiziarie è in violazione degli impegni assunti. La condanna, che Battisti dovrebbe scontare in Italia, è stata inflitta da un giudice ordinario, in applicazione di leggi ordinarie, per un reato comune: l'omicidio plurimo. Difficile sostenere relazioni di carattere internazionale, come quelle iscritte nei rapporti votati dal Parlamento, con un paese che non rispetta accordi e soprattutto che esprime una opinione sul diritto fondamentale alla tutela della vita.
Nuno Melo (PPE), por escrito. − Todos os cidadãos da União Europeia que queiram viajar para o Brasil para fins turísticos e profissionais não vão precisar de visto para estadias até três meses, do mesmo modo que os cidadãos brasileiros já podem deslocar-se sem visto a todos os países da UE, segundo o acordo agora aprovado pelo Parlamento Europeu. Este acordo vem beneficiar principalmente os cidadãos da Estónia, Letónia, Malta e Chipre, que ainda precisavam de visto para entrar no Brasil. Este acordo é relativo aos titulares de um passaporte diplomático, de serviço e oficial. Com a aprovação deste acordo, todos os cidadãos da UE – incluindo os cidadãos da Estónia, Letónia, Malta e Chipre, a quem o Brasil continuava a exigir um visto – vão poder entrar sem visto no país para fins turísticos e profissionais, do mesmo modo que os cidadãos brasileiros já podem deslocar-se sem visto a todos os Estados-Membros da UE. A duração da estada é limitada a três meses, e durante um período de seis meses no espaço Schengen.
Maria do Céu Patrão Neves (PPE), por escrito. − Em conformidade com o Tratado de Lisboa, a política comum de vistos em relação a países terceiros é da exclusiva competência da UE. Só a UE, e não os Estados-Membros a título individual, pode negociar e celebrar um acordo sobre a isenção de visto com o Brasil. Tal não acontecia até à entrada em vigor do Tratado de Lisboa. No presente relatório analisa-se o acordo UE-Brasil sobre a isenção de visto para os titulares de um passaporte diplomático, de serviço ou oficial. A assinatura formal do Acordo, em nome da União e do Brasil, teve lugar em Bruxelas, em 8.11.2010. Este acordo sobre a isenção de visto não substitui os outros acordos bilaterais assinados com vários Estados-Membros, mas completa-os. No entanto, o Acordo celebrado pela União prevalecerá sobre os acordos bilaterais nos domínios abrangidos por estes, nomeadamente as deslocações para fins turísticos e profissionais. Congratulo-me com as cláusulas de reciprocidade entre os nacionais do Brasil e os cidadãos da UE e com a garantia de igualdade de tratamento de todos os cidadãos da EU. Prevê-se que o Brasil e a UE só podem suspender ou denunciar o Acordo relativamente a todos os Estados-Membros. Por tudo isto votei favoravelmente.
Paulo Rangel (PPE), por escrito. − Votei favoravelmente a celebração do Acordo UE-Brasil sobre a isenção de visto para as estadas de curta duração para titulares de um passaporte diplomático, de serviço ou oficial, por forma a garantir que, em conformidade com as exigências postuladas pelo princípio da reciprocidade e pelo princípio da igualdade de tratamento, todos os cidadãos da UE titulares de um passaporte diplomático, de serviço ou oficial - incluindo os cidadãos da Estónia, Letónia, Malta e Chipre, que, até à data, continuavam a necessitar de visto para entrar em território brasileiro - possam deslocar-se sem visto ao Brasil, para fins turísticos e profissionais, do mesmo modo que os cidadãos do Brasil já podem deslocar-se sem visto a todos os Estados-Membros da UE.
Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), in writing. − The visa waiver covers the holders of diplomatic, service or official passports that are travelling for purposes of tourism or business The citizens of the Contracting Parties may stay in each other’s territory for a maximum period of three months during a six-month period following the date of first entry into the territory of the other Contracting Party. The visa exemption for travel purposes other than those stipulated in the agreement can still be realised under the provisions of bilateral agreements signed by Brazil with 23 of the 27 Member States.
The agreement takes into account the situation of Member States that do not fully apply yet the Schengen acquis. As long as these Member States (Cyprus, Bulgaria and Romania) are not part of the Schengen area, the visa waiver confers a right on citizens of Brazil to stay for three months on the territory of each of those Member States independently of the period calculated for the whole Schengen area.
Nuno Teixeira (PPE), por escrito. − O Brasil faz parte da lista positiva de países cujos cidadãos estão isentos de visto ao entrar nas fronteiras externas da União Europeia. Até agora, esta política de reciprocidade tem sido levada a cabo por acordos bilaterais entre o Brasil e os Estados-Membros. Contudo, a Estónia, a Letónia, Malta e Chipre não celebraram qualquer tipo de acordo, e os seus cidadãos não estão isentos de vistos. Este acordo visa a isenção de visto para os titulares portadores de passaporte diplomático, de serviço ou oficial e têm o mesmo objecto e âmbito do acordo referente aos titulares de passaporte comum.
Contudo, devido à legislação brasileira, o acordo referente aos titulares de passaporte diplomático não necessita da ratificação do Congresso brasileiro e, por isso, a entrada em vigor será mais célere. Os dois acordos não substituem os acordos bilaterais celebrados entre os Estados-Membros e o Brasil, apenas os complementam. Considero importante que esta prática de reciprocidade nos acordos de isenção de vistos seja aplicada a outros países terceiros, de forma a eliminar a discriminação existente, nomeadamente no que diz respeito aos Estados Unidos da América e ao Canadá.
Licia Ronzulli (PPE), per iscritto. − Pur condividendo il contenuto di questo accordo, ho deciso di astenermi dalla votazione per protestare nei confronti delle scelte politiche che sta adottando da tempo il governo brasiliano nei confronti di Cesare Battisti.
Di fatto, questo pluricondannato assassino non sta scontando le pene che gli sono state inflitte dalla giustizia italiana.
Luís Paulo Alves (S&D), por escrito. − Aprovo o presente relatório uma vez que reconheço o potencial que a directiva relativa aos serviços de mercado interno possui para uma melhor integração da economia, considerando mesmo, que a aplicação da directiva pode consolidar a relação de reforço mútuo entre o mercado interno e a política de coesão. Para que este objectivo seja alcançado é necessário maior transparência em matéria de informação aos cidadãos e às empresas. Importa ressalvar as condições de não aplicação do princípio de país de origem em determinadas matérias ou actividades, nomeadamente no que respeita a legislação diferente enquadrada noutros instrumentos comunitários e ao conjunto de garantias que o Estado provedor deve atribuir aos trabalhadores destacados. Esta matéria provocou uma longa discussão e impediu uma prévia aplicação da directiva. Receio que a aplicação ao nível regional e local desta directiva possa vir a contrariar as medidas de desregulamentação e impedir tentativas de simplificação dos procedimentos administrativos, especialmente porque a aplicação da mesma pode implicar recursos adicionais, sendo indispensável a contribuição dos fundos estruturais e outros instrumentos para proceder à sua compensação, durante o período de transição. Solicito, neste contexto, uma maior coerência e coordenação entre todas as políticas.
Laima Liucija Andrikienė (PPE), raštu. − Balsavau už šią Europos Parlamento rezoliuciją dėl Paslaugų direktyvos, įsigaliojusios 2006 metais, įgyvendinimo. Šia direktyva yra siekiama atverti Europos Sąjungos rinką paslaugų teikėjams, naikinti protekcionistinius valstybių narių taikomus apribojimus paslaugų teikimui ir patenkinti judėjimo laisvės principą, kuris yra vieningos rinkos pagrindas. Trumpai tariant, paslaugų teikėjai Europoje privalo turėti teisę dirbti savo darbą visoje Europoje Sąjungoje, nevaržomi biurokratinių kliūčių. Direktyva apima įvairias paslaugas, kuriose sukuriamas bendrasis vidaus produktas (BVP) sudaro 40 proc. ES BVP. Tikimės, kad šios direktyvos įgyvendinimas potencialiai gali atnešti iki 140 mlrd. eurų pelno, o Europos Sąjungos BVP išaugtų 1,5 procento. Tačiau tam, kad direktyva duotų laukiamą naudą, būtina ją tinkamai įgyvendinti. Deja, jau nustatyta, kad iki 2009 m. pabaigos ne visos ES valstybės narės spėjo ją visiškai perkelti į savo nacionalinę teisę. Pritariu, kad kontaktinių centrų steigimas yra pagrindinis veiksmingo šios direktyvos įgyvendinimo elementas.
Šie centrai yra skirti tam, kad suteiktų reikiamą informaciją bei sudarytų galimybę atlikti visas procedūras elektroniniu būdu ir ne tik nacionaline kalba. Europos Komisijos duomenimis, 22 ES valstybės narės įkūrė tokio pobūdžio centrus, tačiau tik 17-oje iš jų yra elektroninio valdymo portalai, kurie skirtingose valstybėse vis dar labai žymiai skiriasi. Reikia pabrėžti, kad be tinkamai funkcionuojančių vieningų kontaktinių centrų vartotojai negaus visos informacijos, o tai trukdys pasiekti tikslus, numatytus direktyvoje.
Alfredo Antoniozzi (PPE), per iscritto. − Signor Presidente, i potenziali benefici derivanti dall'implementazione della direttiva Servizi sono inconfutabili. Le attività contemplate dalla direttiva concorrono per il 40% al PIL e ai posti di lavoro nell'UE e tramite una sua corretta attuazione potremmo sbloccare un potenziale economico enorme, creando posti di lavoro e contribuendo alla ripresa economica. La qualità dell'attuazione della direttiva da parte degli Stati membri è essenziale quanto il rispetto dei termini fissati a tal fine.
Il Parlamento europeo ha già dimostrato, nello svolgimento del negoziato anteriore all'adozione della direttiva, di poter svolgere un ruolo cruciale, e ritengo di conseguenza che esso debba assicurare un monitoraggio efficace del processo di attuazione della direttiva da parte degli Stati membri. I prestatori europei di servizi devono poter offrire la propria attività ovunque nell'Unione europea, senza essere ostacolati da barriere burocratiche. Tuttavia durante la fase attuativa dobbiamo prestare attenzione anche ad altri aspetti, in particolare alle spese amministrative che ad oggi gravano sugli stati.
Sono d'accordo con la relatrice sul fatto che la procedura della valutazione reciproca, introdotta dal Consiglio, comporta inutili oneri burocratici per le amministrazioni degli Stati membri a livello nazionale, regionale e locale. Auspico che i potenziali vantaggi di queste procedure siano valutai al più presto, altrimenti gli elevati costi burocratici continueranno a sussistere.
Sophie Auconie (PPE), par écrit. – J'ai voté en faveur de ce texte. Il ne s'agissait pas de tirer un bilan de la mise en œuvre de la directive services adoptée par le Parlement en 2006, car il est encore beaucoup trop tôt pour cela. Il s'agissait de souligner l'importance, à la fois économique et sociale, de cette ouverture du secteur des services en Europe (les activités couvertes représentent 40% du PIB et des emplois de l'Union européenne, et le potentiel de développement serait compris entre 0,6 et 1,5% du PIB) mais aussi de mettre l'accent sur les éléments fondamentaux de la transposition. Premièrement, les guichets uniques. Leur objectif est de faciliter la prestation de services dans l'ensemble de l'Europe. Concrètement, l'entrepreneur qui souhaite s'installer à l'étranger ou fournir des services transfrontaliers doit être en mesure de s'adresser à un guichet unique lui expliquant toutes les démarches nécessaires à son installation. Ces guichets uniques sont la clé de la réussite de la directive Services! Deuxièmement, le champ d'application de la directive : j'estime que nous devons mener au niveau européen un véritable débat politique sur ce que nous entendons par services d'intérêt général et les règles que nous souhaitons leur appliquer.
Zigmantas Balčytis (S&D), raštu. − Balsavau už šį dokumentą. Paslaugų direktyvos tikslas yra sudaryti sąlygas paslaugų teikėjams, o ypač savarankiškai dirbantiems asmenims ir mažosioms bei vidutinėms įmonėms lengviau vykdyti savo veiklą, plėtoti naujas verslo sritis ir įdarbinti darbuotojus kitose valstybėse narėse. Paslaugų sektorius, sudarantis 40 procentų Europos Sąjungos bendro vidaus produkto, yra ypač svarbus ekonomikos augimui ir kovojant su nedarbu. Ši direktyva yra svarbus žingsnis kuriant bendrą paslaugų rinką, kuri turėtų sudaryti sąlygas įmonėms, ypač smulkioms ir vidutinio dydžio, teikti vidaus rinkoje geresnes paslaugas konkurencingesnėmis kainomis bei išnaudoti didelį Europos paslaugų vidaus rinkos ekonominį ir darbo vietų kūrimo potencialą. Norint, kad paslaugų teikėjai galėtų realiai naudotis paslaugų direktyvos privalumais, būtina užtikrinti, kad šios direktyvos nuostatos būtų visapusiškai ir laiku įgyvendinamos valstybėse narėse. Manau, kad Komisija turi atidžiai stebėti direktyvos įgyvendinimą valstybėse narėse ir nuolat teikti įgyvendinimo ataskaitas, kad būtų pašalintos likusios kliūtys paslaugų sektoriuje ir išnaudotas šio sektoriaus ekonominis potencialas.
Regina Bastos (PPE), por escrito. − A Directiva relativa aos Serviços no Mercado Interno, adoptada em Dezembro de 2006, vem dar cumprimento ao princípio da livre circulação, tendo por finalidade criar um mercado comum para os serviços no seio da União Europeia. Apesar de adoptada em 2006, a presente avaliação realizada à sua aplicação revelou alguns atrasos na sua implementação, em alguns Estados-Membros, quer por questões de ordem legislativa, quer por questões de carácter técnico, uma vez que foram necessários diferentes instrumentos legislativos para a sua correcta aplicação.
Um mercado único de serviços a funcionar na sua plenitude é fundamental para a retoma económica da Europa, representa mais de 70 % dos postos de trabalho e da criação líquida de emprego no mercado único. Os ganhos à escala da União Europeia poderão ascender a um total entre 60 e 140 mil milhões de euros, o que representa um potencial crescimento entre 0,6 e 1,4 % do PIB.
Pelo exposto, apoiei o presente relatório sobre a aplicação da Directiva Serviços por considerar importante a avaliação da aplicação das directivas, tendo em conta que estas avaliações poderão revelar algumas falhas existentes na aplicação das mesmas, sendo, deste modo, possível a sua correcção.
Jean-Luc Bennahmias (ALDE), par écrit. – L'application de la directive sur les services est l'occasion, selon moi, de mettre en évidence les lacunes notamment liées à son champ d'application. Dans mon avis au nom de la commission de l'emploi, j'ai rappelé l'incertitude juridique qui règne aujourd'hui autour des services d'intérêt général (SIG) et l'absolue nécessité de prendre en compte leur spécificité. Si le besoin d'une clarification des notions (SIG, économique et non économique, services sociaux) fait l'unanimité, les moyens pour y arriver font encore l'objet d'un fort clivage au sein du Parlement. J'ai prôné la nécessité d'un cadre juridique clair, au besoin par une directive-cadre. Si je regrette que ce ne soit pas dans le texte final, je salue Mme Gebhardt, qui a réussi à faire mention de ces problèmes dans son rapport IMCO portant essentiellement sur l'évaluation mutuelle et les guichets uniques. Le paragraphe 45 évoque la nécessité d'un cadre législatif, certes sectoriel, et rappelle l'engagement pris par M. Barnier dans sa récente communication de faire des propositions sur les SIG en 2011. J'attends donc une concrétisation et des mesures qui soient enfin à même d'apporter à la fois une réponse aux prestataires de services et autorités locales et régionales, mais aussi une reconnaissance du rôle essentiel que jouent ces services pour la cohésion sociale et territoriale.
Sergio Berlato (PPE), per iscritto. − La direttiva europea sui servizi è entrata in vigore nel dicembre 2006 con l'ambizioso obiettivo di aprire il mercato ai prestatori di servizi nell'Unione europea, eliminare le barriere protezionistiche che si oppongono all'esercizio dei servizi negli Stati membri e attuare il principio della libera circolazione delle merci e dei servizi nell'Unione. Secondo quanto disposto dalla direttiva, i prestatori europei di servizi devono poter offrire la propria attività, senza alcuna barriera burocratica, all'interno dell'Unione europea.
La relazione d'iniziativa in discussione, prevista dal Parlamento per seguire da vicino il processo di recepimento della direttiva negli ordinamenti nazionali, valuta il lavoro svolto finora dagli Stati membri. In particolare, si rileva che, nel corso del processo di recepimento della direttiva, ci sono dei ritardi nella sua attuazione e problemi non trascurabili di interpretazione relativi all'ambito di applicazione della stessa.
Pertanto, a tutela degli operatori del mercato, sollecito un'urgente e inequivocabile delimitazione dei servizi che ricadono nell'ambito della presente direttiva. Infine, ritengo che un'effettiva applicazione del sistema di informazione del mercato interno, l'ampliamento delle funzioni e una maggiore informatizzazione degli sportelli unici sul territorio, rappresenterebbero senza dubbio un enorme vantaggio per i prestatori di servizi e renderebbero più agevole l'accesso alle informazioni per le PMI.
Vilija Blinkevičiūtė (S&D), raštu. − Balsavau už šį pranešimą, nes paslaugų direktyva yra siekiama atverti Europos Sąjungos rinką paslaugų teikėjams, naikinti protekcionistinius valstybių narių taikomus apribojimus paslaugų teikimui ir patenkinti judėjimo laisvės principą, kuris yra bendros rinkos pagrindas. Paslaugų direktyvos taikymo sritis apima iš esmės visas komercinės prigimties paslaugas, kurias siūlo valstybėje narėje esantis paslaugų teikėjas. Nėra įtraukiamos visuotinės svarbos paslaugos, finansinės paslaugos, susisiekimo paslaugos, įdarbinimo agentūrų paslaugos, sveikatos apsaugos paslaugos ir socialinės paslaugos rūpybos, vaikų priežiūros ir gyvenamųjų namų statybos srityje. Visuotinės svarbos paslaugos nėra įtraukiamos į šios direktyvos taikymo apimtį ir ja jokiu būdu nėra bandoma susilpninti visuomeninių pagrindinių paslaugų teikimo. Būtina ne tik aiškiai atskirti į šios direktyvos taikymo sritį patenkančias paslaugas ir visuotinės ekonominės svarbos paslaugas, bet ir užtikrinti visuotinės ekonominės svarbos paslaugas, priimant pagrindinius teisės aktus.
Sebastian Valentin Bodu (PPE), în scris. − Directiva privind serviciile nu va conduce, în niciun caz, aşa cum speculează unele părţi, la o dereglementare sau liberalizare a sectorului serviciilor. Obiectivul ei este de a asigura accesul la pieţele naţionale astfel încât să se elimine obstacolele de natură arbitrară, iar reglementările ce rămân în vigoare în statele membre să fie proporţionale şi nediscriminatorii. Directiva specifică explicit că nu se va aduce atingere dreptului muncii şi nici lucrătorilor prin aceste dispoziţii legislative. Asupra acestui lucru chiar Parlamentul a insistat, impunându-şi punctul de vedere în faţa Consiliului.
Articolul 16 prevede că niciun stat membru nu este împiedicat să impună anumite cerinţe în ceea ce priveşte o activitate de servicii, în cazul în care acest lucru este justificat din motive de ordine, siguranţă și sănătate publică sau protecţia mediului.
Există întârzieri în punerea în aplicare a directivei în unele state membre, dar acestea provin, cu precădere, din interpretarea diferită a ei. De aceea, este important ca domeniul de aplicare a directivei să fie clar şi transparent. Este necesară nu doar o delimitare clară între serviciile ce fac obiectul directivei și serviciile de interes general, ci și asigurarea protecției serviciilor de interes economic, printr-un cadru legislativ în acest sens.
Vito Bonsignore (PPE), per iscritto. − L'obiettivo di questa direttiva, entrata in vigore nel dicembre del 2006, è di aprire il mercato ai prestatori di servizi nell'Unione europea eliminando tutte le barriere protezionistiche, gli ostacoli arbitrari ed eventuali norme discriminatorie. Inoltre, il Parlamento europeo ha sempre insistito sul fatto che questa direttiva non rappresenti il pretesto per una pericolosa deregolamentazione del settore.
Ho votato a favore di questa relazione che ha il merito di rilevare i ritardi, spesso ingiustificati, e le controversie nel recepimento della direttiva sui servizi, che pure concorrono per il 40% al PIL e ai posti di lavoro nell'UE. Essa, inoltre, ha il vantaggio di permettere alle imprese europee, soprattutto le PMI, di fornire ai cittadini servizi migliori a prezzo competitivo. Una corretta e trasparente applicazione della direttiva sui servizi avrebbe il merito di sbloccare l'enorme potenziale economico e la creazione di posti di lavoro del mercato interno, stimato tra lo 0,6 e l'1,5% del PIL europeo. E l'Unione europea ne ha fortemente bisogno. Dunque, l'integrale applicazione della direttiva in tutto il territorio dell'UE introdurrà nel mercato interno elementi di concorrenza che determineranno vantaggi per i cittadini e le imprese.
Maria Da Graça Carvalho (PPE), por escrito. − A Directiva relativa aos serviços constitui um instrumento fundamental para o crescimento da União Europeia, permitindo aos trabalhadores independentes e às pequenas e médias empresas, em particular, exercer muito mais facilmente as suas actividades noutros Estados-Membros e aí desenvolver novos sectores de actividade e recrutar pessoal. Estas actividades representam 40% do PIB e do emprego da União Europeia e são um sector primordial para o crescimento económico e a luta contra o desemprego. É importante reforçar o enorme potencial de desenvolvimento económico e de criação de emprego que encerra o mercado interno europeu dos serviços, pois constitui uma etapa essencial rumo a um verdadeiro mercado interno dos serviços, que deveria permitir às empresas, nomeadamente às PME, fornecer aos cidadãos serviços de melhor qualidade a preços competitivos em todo o mercado interno. Espero que os objectivos da directiva possam começar a ser realizados num futuro próximo e que toda a UE e as suas regiões possam beneficiar de tal facto, contribuindo, assim, para uma verdadeira coesão económica, social e territorial através da criação de empregos dignos, duradouros e de qualidade, bem como em termos de melhoria da qualidade e da segurança dos serviços fornecidos.
Philippe de Villiers (EFD), par écrit. – Le Parlement se prononce sur la mise en œuvre de la directive "services" dont on nous avait promis le retrait à l'époque où elle s'appelait encore Bolkestein. Le Parlement européen juge désormais de la bonne ou de la mauvaise transposition dans les États membres.
Les services représentent 40 % du PIB et des emplois de l'Union européenne avec des différences majeures selon les États membres. La directive sur les services propose des "avancées" et des uniformisations juridiques qui se feront au détriment des Français et qui auront pour conséquence de niveler les normes sociales vers le bas.
La protection des marchés et des travailleurs, qui contribuent à la richesse de notre pays et de notre continent, est impérative et l'Union européenne, comme toujours, s'y refuse.
Edite Estrela (S&D), por escrito. − Votei favoravelmente este relatório por considerar que a aplicação da Directiva Serviços pelos Estados-Membros foi, até ao momento, parcial e limitada. Apesar desta directiva ser uma das mais importantes leis europeias, tendo por objectivo abrir o sector dos serviços à livre circulação na União Europeia, ainda há um longo caminho a percorrer. É necessário garantir que esta legislação, aprovada há mais de três anos, seja correctamente aplicada, nomeadamente com a efectiva criação de pontos de contacto, aos quais qualquer cidadão que pretenda vender serviços noutro país pode recorrer para obter as informações necessárias.
Diogo Feio (PPE), por escrito. − A Directiva 2006/123/CE relativa aos serviços no mercado interno tem como objectivo abrir o mercado aos prestadores de serviços na União Europeia, eliminar as restrições de índole proteccionista ao exercício da actividade de prestação de serviços, e dar cumprimento ao princípio da livre circulação, visando alcançar um verdadeiro mercado interno para o sector. O sector dos serviços representa 40 % do PIB e do emprego da União e tem um enorme potencial de crescimento e de criação de emprego, nomeadamente nas PME. O prazo para a implementação da directiva terminou no final de 2009, mas permanecem ainda alguns desvios à sua correcta e efectiva aplicação por alguns Estados-Membros.
Apenas 22 Estados têm em funcionamento o portal online com toda a informação administrativa necessária, e desses 22 em apenas 14 é possível efectuar os procedimentos necessários por via electrónica. É necessário garantir e acompanhar a correcta aplicação pelos Estados desta directiva, visando a eliminação de entraves arbitrários e/ou tornar as regras que continuem a existir nos EstadosMembros proporcionais e de natureza não discriminatória.
José Manuel Fernandes (PPE), por escrito. − A presente proposta de resolução refere-se à aplicação da Directiva 2006/123/CE relativa aos serviços no mercado interno.
O princípio da livre circulação de pessoas e bens em todo o espaço da União Europeia está presente em todos os Tratados e visa sustentar a criação do mercado comum. Com o objectivo de acabar com a burocracia que restringia a actividade de prestação de serviços nos Estados-Membros, foi aprovada a Directiva 2006/123/CE.
Observa-se, todavia, que nem todos os Estados-Membros estão a aplicar esta directiva devido a certos aspectos que consideram não estar devidamente esclarecidos. Daí a pertinência da presente resolução.
Congratulo-me com a criação de um meio rápido e eficaz para responder às solicitações dos empresários e representantes dos trabalhadores como são os balcões únicos e espero que não se reduzam ao formato electrónico, mas que contemplem também um atendimento personalizado, pois conhecemos a sua importância quando nos encontramos num país estrangeiro.
Ilda Figueiredo (GUE/NGL), por escrito. − Votámos contra este relatório em coerência com todas as posições anteriores relativamente à famigerada directiva Bolkestein e aos seus inaceitáveis objectivos de facilitar a liberalização de serviços, incluindo públicos, para favorecer os interesses dos grupos económicos e financeiros da União Europeia à custa do agravamento do desemprego e de piores serviços prestados aos respectivos utentes, como hoje já é bem visível em sectores que enveredaram por este caminho.
Este relatório visa pressionar os Estados-Membros que não avançaram tão rapidamente como a maioria dos deputados pretende, dando cobertura aos interesses de grupos económicos europeus, na transposição desta directiva relativa aos serviços no mercado interno (2006/123/CE), que entrou em vigor em 28 de Dezembro de 2006, tendo por finalidade, como se refere no próprio relatório, abrir o mercado aos prestadores de serviços na União Europeia, eliminar as restrições de índole proteccionista ao exercício da actividade de prestação de serviços nos EstadosMembros e dar cumprimento ao princípio da livre circulação, que constitui a base do mercado comum.
Ora, o que se impunha era avaliar de forma objectiva as consequências da aplicação das liberalizações e subsequentes privatizações de serviços, nalguns casos de serviços públicos essenciais, para retomar a defesa intransigente dos direitos das populações e dos trabalhadores.
Bruno Gollnisch (NI), par écrit. – La directive Bolkestein a pris du retard parce que les États membres auraient mis trop de temps à la transposer et l'appliqueraient mal. C'est vrai, en France, elle n'est que partiellement retranscrite en droit national. Et pour cause! Pour éviter un débat public, et donc une nouvelle levée de boucliers, le gouvernement de M. Sarkozy a délibérément décidé de ne pas avoir recours à une loi-cadre mais d'introduire dans tous les textes pertinents les principes de la directive. En fait de principes, il n'y en a qu'un: la totale et absolue liberté d'établissement et de prestation de services! L'émiettement des modifications législatives a favorisé l'opacité du procédé. Le champ d'application du texte n'est toujours pas clair: certains services sociaux, supposés être exclus, sont en fait concernés par la directive. Ceux qui sont réellement exclus aujourd'hui ne sont qu'en sursis: tous les trois ans, la Commission peut proposer d'éliminer les exemptions. Et quant à la clause la plus scandaleuse du texte, le principe du pays d'origine, si elle a été formellement supprimée, elle revient en catimini grâce aux possibilités ouvertes par la directive sur le détachement des travailleurs et le règlement sur la loi applicable aux obligations contractuelles.
Louis Grech (S&D), in writing. − I voted in favour of this Report on the basis that services account for 70% of all jobs and for all net job creation in the single European market and represent the most important source of foreign direct investment. The Services Directive creates the fundamental framework for a higher degree of free movement of service providers, strengthens the rights of consumers as recipients of services and enhances the availability of information, assistance and transparency with regards to service providers and their services.
For these reasons, proper implementation of the Services Directive should remain a top priority for the Commission. Therefore the Commission must work with Member States to further improve administrative cooperation of mechanisms that fall within the scope of the Directive, in particular by ensuring that Member States put into place fully operative points of single contact.
Furthermore, I encourage the Commission, together with the Member States, to continue to develop the single market in services on the basis of the ‘mutual evaluation’ process set out in the Services Directive, in order to receive updated feedback from consumers, citizens and businesses with regard to national measures for implementation of the Services Directive in their respective Member States; thereby ensuring that Member States truly take ownership of the single market.
Estelle Grelier (S&D), par écrit. – Adoptée en 2006, la directive Services, qui devait être transposée en droit national jusqu'au 28 décembre 2009, continue à soulever les interrogations dans les Etats-membres et au sein des collectivités locales qu'elle concerne directement. Le rapport d'initiative parlementaire de Mme E. Gebhardt, qui propose une première évaluation de sa mise en œuvre, pointe ainsi certaines de ces difficultés, et notamment l'incertitude concernant les services sociaux et les services d'intérêt économique général (quelle définition ? quels domaines concernés?), ainsi que l'absence de transparence du processus de transposition dans certaines Etats-membres. D'ailleurs, force est de constater que la France se distingue par une opacité et une rigidité problématiques dans la mise en œuvre de cette directive, avec une multiplication des décrets et lois d'application et une interprétation restrictive des exemptions prévues par la directive, ce qui fait planer l'incertitude quant à l'avenir de certains services, tels que ceux d'aide à la petite enfance et aux personnes handicapées. Plus que jamais, ce rapport d'initiative, adopté à une large majorité, est donc l'occasion de rappeler que les parlementaires, et en particulier les socialistes, restent vigilants sur la mise en œuvre de cette directive et ses impacts sur les services publics.
Nathalie Griesbeck (ALDE), par écrit. – Quatre ans après l'adoption de la directive Services, le Parlement européen se prononçait cette semaine sur la mise en œuvre de cette directive dans les Etats membres. Peu d'informations, des blocages pour les services transfrontaliers, des contraintes administratives inutiles etc. sont les reproches que le Parlement européen émet dans le rapport que nous avons adopté, et en faveur duquel j'ai voté favorablement. En effet, il faut que les Etats progressent dans la mise en œuvre de cette directive afin d'améliorer et de faciliter la prestation de services transfrontaliers. Au delà, je souhaiterais insister sur la difficile question du champ d'application de la directive, qui exclut un certain nombre de domaines tels que les services d'intérêt général non économiques ou encore certains services (sociaux, enfance, aide aux personnes...) lorsqu'ils sont assurés par des prestataires mandatés par l'Etat.Deux notions, celle de "service d'intérêt général non économique" et celle de "mandatement" ne sont pas clairement définies et/ouleur l'interprétation diffère selon les Etats membres, ce qui entraîne un manque de clarté juridique que je regrette vivement.
Mathieu Grosch (PPE), schriftlich. − Eine konkrete und zügige Umsetzung der Dienstleistungsrichtlinie durch die Mitgliedstaaten ist von größter Bedeutung für einen einheitlichen europäischen Binnenmarkt. Vor allem für kleine und mittlere Betriebe, die grenzüberschreitend ihre Dienstleistungen anbieten wollen, ist es besonders wichtig, eine einheitliche Anlaufstelle zu erhalten, die sie mit den wesentlichen Informationen und den notwendigen Verfahren vertraut macht.
Mehr als ein Jahr ist nun bereits die Frist für die Umsetzung der Dienstleistungsrichtlinie für die Mitgliedstaaten vorbei. Es macht zwar nur wenig Sinn, immer wieder über zahlreiche Abänderungen zu diskutieren, dafür aber ist es sinnvoller, die Umsetzung genauer unter die Lupe zu nehmen. Obwohl einige Mitgliedstaaten bereits entsprechende Schritte eingeleitet haben, wollen sich andere Mitgliedstaaten wiederum nicht so recht an das erinnern, was sie damals unterzeichnet haben. Deshalb sollte die korrekte Umsetzung in allen 27 Mitgliedstaaten umgehend erfolgen, um einen grenzüberschreitenden Handel mit Dienstleistungen schnellstmöglich zu vereinfachen.
Juozas Imbrasas (EFD), raštu. − Balsavau už šią Europos Parlamento rezoliuciją dėl Paslaugų direktyvos, įsigaliojusios 2006 metais, įgyvendinimo. Šia direktyva yra siekiama atverti Europos Sąjungos rinką paslaugų teikėjams, naikinti protekcionistinius valstybių narių taikomus apribojimus paslaugų teikimui ir patenkinti judėjimo laisvės principą, kuris yra bendros rinkos pagrindas. Paslaugų direktyvos prasmė ir tikslas yra prieigą prie valstybių narių rinkų suformuoti tokiu būdu, kad būtų galima mažinti tyčia sudaromas kliūtis ir (arba) kad valstybėse narėse galiojančios taisyklės būtų tinkamos ir nediskriminuojančio pobūdžio. Europos Parlamentas didelę svarbą teikė tam, kad šiuo teisės aktu nebūtų daroma poveikio nei darbuotojų teisėms, nei darbo teisei. Paslaugų teikėjai Europoje privalo turėti teisę dirbti savo darbą visoje Europoje Sąjungoje, nevaržomi biurokratinių kliūčių. Direktyva apima įvairias paslaugas, kuriose sukuriamas bendrasis vidaus produktas (BVP) sudaro 40 proc. ES BVP. Sutinku, kad kontaktinių centrų steigimas yra pagrindinis veiksmingo šios direktyvos įgyvendinimo elementas.
Petru Constantin Luhan (PPE), în scris. − Directiva privind serviciile reprezintă un pas esenţial înspre o adevărată piaţă unică a serviciilor, care va permite întreprinderilor, în special IMM-urilor, să ofere cetăţenilor servicii mai bune la preturi competitive. Am susţinut poziţia raportoarei, care consideră că înființarea de ghişee unice este un element esenţial pentru punerea în aplicare în mod eficient a acestei directive. Acest instrument poate fi de mare importanţă pentru întreprinderile mici si mijlocii. Ghişeele unice trebuie să pună la dispoziție informaţii precise, complete si cuprinzătoare cu privire la formalităţi, proceduri administrative, dreptul muncii, regimurile fiscale în vigoare în statele membre, în special în ceea ce privește TVA etc. În plus, oamenilor de afaceri ar trebui să li se acorde asistenţă în derularea procedurilor administrative necesare. Consider că, după finalizarea transpunerii, este esențial să se realizeze o evaluare cuprinzătoare a impactului Directivei privind serviciile asupra activității economice, a nivelului calitativ și cantitativ al ocupării forței de muncă, a protecției sociale, a îndeplinirii obiectivelor de mediu și a calității serviciilor oferite consumatorilor.
David Martin (S&D), in writing. − I voted for this Resolution. The Services Directive adopted in 2006 aimed to harmonise certain aspects of the single market related to the provision of services. Full implementation by Member States should have been achieved by the end of 2009. I call on those Member States who have not fulfilled their obligations to do so as a matter of urgency.
Jean-Luc Mélenchon (GUE/NGL), par écrit. – Le seul apport positif de ce texte consiste dans l'invitation faite aux États membres d'"assurer une plus grande transparence" sur la transposition de cette directive dite "Services". Le gouvernement français n'en tient aucun compte! Sinon ce rapport d'une députée social-démocrate valide le diktat néolibéral de cette directive nuisible et se permet même de rappeler à l'ordre les États membres qui "manquent d'ambition" dans sa mise en œuvre. Pire: ce Parlement y avoue être incapable de juger des conséquences de sa mise en œuvre! C'est sans doute pourquoi il n'y a pas de vote nominal. Le nom des responsables ne sera pas connu. Je vote contre.
Nuno Melo (PPE), por escrito. − A Directiva 2006/123/CE do Parlamento Europeu e do Conselho, de 12 de Dezembro de 2006, relativa aos serviços no mercado interno, pretende eliminar os entraves que ainda se verificam no estabelecimento transfronteiriço de serviços. Após algumas dificuldades verificadas na transposição da Directiva, devido às dúvidas de alguns Estados-Membros, as directrizes deste procedimento, programadas para simplificar a coordenação entre os Estados-Membros em matéria de defesa dos consumidores, protecção do ambiente, segurança e saúde pública, vão finalmente ser postas em prática em todos os Estados-Membros, e este relatório irá contribuir para uma ainda mais eficaz implementação e melhor operacionalidade das medidas apresentadas. Daí o meu sentido de voto.
Andreas Mölzer (NI), schriftlich. − Gerade für Dienstleister bietet die EU ein weites Betätigungsfeld. Grenzüberschreitendes Arbeiten wird für die Menschen durch einheitliche EU-Regelungen deutlich vereinfacht, und es werden immer mehr Anreize geboten, einige Jahre im Ausland zu verbringen. Allerdings werden Arbeitskräfte häufig mit nationalem Dienstleistungsrecht konfrontiert, dessen Bedeutung sie nicht kennen oder kannten und das häufig zu Problemen oder Missverständnissen führt. Meine Stimme hat der Bericht nicht erhalten, da nicht ausreichend auf die Frage der Kosten für die Ansprechpartner eingegangen wird.
Radvilė Morkūnaitė-Mikulėnienė (PPE), raštu. − Priimant Paslaugų direktyvą, siekta palengvinti sąlygas verslui, norinčiam peržengti savo valstybių sienas. Sukurta sistema žymiai sumažino administracinių kliūčių kiekį. Visgi patirtis rodo, kad kai kuriose Europos Sąjungos valstybėse narėse smulkiajam verslui vis dar reikia įveikti nemažai biurokratinių spąstų. Užsibrėžtas vieno langelio principas daugelyje valstybių dar neveikia arba veikia netinkamai, verslininkai kartais dar turi gauti begales licencijų, o juos tikrina daugybė kontroliuojančių institucijų. Su šiais nepatogumais susiduria ne tik vietos verslininkai, bet ir paslaugų teikėjai, norintys teikti paslaugas kitose ES valstybėse narėse. Todėl, pritardama pranešimo tekstui, kartu raginu ES valstybes nares nesustoti lengvinant sąlygas verslui ir užtikrinant laisvą paslaugų judėjimą.
Alfredo Pallone (PPE), per iscritto. − Il processo di recepimento della direttiva sui servizi si basa su un processo delicato che mira a creare trasparenza e coerenza negli ordinamenti degli Stati membri circa i risultati dell'attuazione della direttiva stessa e a verificare i risultati nel mercato interno a seguito del recepimento. Questo è l'obiettivo della relazione sulla quale mi sono espresso favorevolmente vista la necessità di verificare il lavoro degli Stati membri. Promuovere la convergenza delle regolamentazioni anche attraverso una valutazione reciproca dell'effettiva applicazione dei regolamenti non solo agevolerebbe l'operato degli Stati membri (in ritardo al punto che il Parlamento con tale testo ritiene necessario monitorarne l'operato) ma darebbe un imprinting decisivo al sistema degli Sportelli Unici che garantiscono la fornitura di informazioni per Piccole Medie Imprese. Voglio solo ricordare che la nostra economia si basa al 75% sui servizi e che in un mercato globale questi devono rappresentare il nostro punto di forza. Ritengo che per il futuro sia auspicabile una maggiore liberalizzazione, che non vuol dire mancanza di regole, ma solo maggiore concorrenza.
Maria do Céu Patrão Neves (PPE), por escrito. − A Directiva relativa aos serviços visa contribuir para a conclusão do mercado interno dos serviços, com a garantia concomitante de elevados níveis de qualidade e coesão social. Trata-se de um instrumento destinado a servir o propósito de crescimento da UE e a sua aplicação integra-se no quadro da Estratégia 2020 e no Acto para o Mercado Único. A transposição da Directiva relativa aos serviços constitui um grande desafio para os Estados-Membros, as administrações públicas e as autoridades locais, tanto pelo que preceitua em matéria de direito de estabelecimento e de prestação de serviços, como pela criação de balcões únicos para assistir os prestadores de serviços, sobretudo as PME. Esta Directiva permite aos trabalhadores independentes e às PME, em particular, exercerem muito mais facilmente as suas actividades noutros Estados-Membros e aí desenvolverem novos sectores de actividade e recrutar pessoal. Votei favoravelmente por estar convencida que o Sistema de Informação do Mercado Interno e os balcões únicos, por exigirem um grande esforço de cooperação administrativa entre todas as autoridades envolvidas, dão lugar a uma maior interoperabilidade e à criação de redes a nível nacional, regional e local em toda a UE, potenciando a aproximação das regiões ultraperiféricas de um verdadeiro mercado interno.
Paulo Rangel (PPE), por escrito. − A Directiva 2006/123/CE do Parlamento Europeu e do Conselho, de 12 de Dezembro de 2006, relativa aos serviços no mercado interno (a Directiva “Serviços”) tem por finalidade abrir o mercado aos prestadores de serviços na União Europeia, eliminar as restrições de índole proteccionista ao exercício da actividade de prestação de serviços nos Estados-Membros e dar cumprimento ao princípio da livre circulação, que constitui a base do mercado comum. Trata-se de um importante instrumento rumo a um verdadeiro mercado interno dos serviços, que visa permitir às empresas, nomeadamente às PME, fornecer serviços de melhor qualidade a preços competitivos em todo o território da UE, contribuindo para a promoção da prosperidade e competitividade, bem como para a criação de postos de trabalho. É, por isso, fundamental, como justamente observa a relatora, assegurar a sua adequada transposição e aplicação por parte dos Estados-Membros, que devem garantir a eliminação de entraves burocráticos e o acesso à informação relevante por parte dos empresários, promovendo designadamente a criação de balcões únicos.
Evelyn Regner (S&D), schriftlich. − Ich habe für den Bericht zur Umsetzung der Dienstleistungsrichtlinie gestimmt, weil ich den Parlamentsbericht als sehr ausgewogen erachte. Er konzentriert sich darauf, die praktischen Schwierigkeiten zu evaluieren und gibt konkrete Vorschläge zu deren Beseitigung. Ich komme aus einem Land, das die Dienstleistungsrichtlinie nicht in nationales Recht umgesetzt hat. Ich erachte die Umsetzung als unbedingt erforderlich, einhergehend mit Maßnahmen, die Lohn- und Sozialdumping unterbinden. Wichtig ist für mich die Klarstellung im Bericht zur Umsetzung der Dienstleistungsrichtlinie, die jene Bereiche, die explizit ausgenommen sind – wie etwa soziale Dienstleistungen oder Dienstleistungen im Gesundheitsbereich – hervorhebt. Dies muss bei der Umsetzung auf Punkt und Beistrich eingehalten werden.
Frédérique Ries (ALDE), par écrit. – Près de quatre ans et demi après l'adoption de la fameuse directive sur les services, dite Bolkestein, ce sujet essentiel qui couvre un large éventail d'activités représentant environ 40 % du PIB et de l'emploi dans l'Union est de nouveau à l'agenda du Parlement européen. Le climat est aujourd'hui heureusement apaisé et les formations de gauche semblent avoir renoncé à leur posture dogmatique sur la directive "services", dont l'objectif, il est important de le rappeler, est de lever les obstacles superflus et contraignants à la prestation de services dans l'Union européenne. Il faut dire que le rapport Gebhardt voté ce midi concerne moins le contenu du texte que l'évaluation des efforts faits par les États membres pour le transposer.
Cela en vertu de la directive, puisque les États membres étaient tenus, pour fin 2009, de simplifier leurs procédures administratives et d'établir des "guichets uniques" pour permettre aux entreprises de s'acquitter plus aisément des formalités par voie électronique. Et le moins que l'on puisse dire est que des progrès restent à faire dans de nombreux États membres pour renforcer le marché unique et faciliter l'activité au quotidien des PME, dont seulement 8 % font des affaires en dehors de leurs frontières nationales.
Crescenzio Rivellini (PPE), per iscritto. − Si è votata, oggi, in Aula, la relazione "Attuazione della direttiva sui servizi". L'obiettivo della direttiva è quello di aprire il mercato ai prestatori di servizi nell'Unione europea, eliminare le barriere protezionistiche che si oppongono all'esercizio dei servizi negli Stati membri e attuare il principio della libera circolazione, che è alla base del mercato unico: in breve, i prestatori europei di servizi devono poter offrire la propria attività ovunque nell'Unione europea, senza alcuna barriera burocratica.
La relazione di iniziativa dell'on. Gebhardt permette di valutare l'implementazione della direttiva Servizi che, il 28 dicembre 2009, ha visto la scadenza del periodo di tre anni per la messa in opera di tale importantissima direttiva entrata in vigore il 28 dicembre 2006. Il bilancio che traccia la relatrice infatti dimostra che alcuni Stati membri ancora non hanno adottato tutta la legislazione orizzontale che tale direttiva richiede per la sua corretta applicazione, ragion per cui bisogna ancora lavorare per cercare di rendere operativi tutti i meccanismi che la direttiva Servizi prevede.
Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), in writing. − We finally voted against the text because, regarding services of general interest, the report considers that the majority of Member States did not encounter any significant problems. Although this wording waters down a bit the initial proposal by the EPP shadow (Handzlik, Poland) according to which there has been no problem at all, this still tends to ignore the uncertainties created by the Directive regarding in particular the social services to be included or excluded in its scope.
Furthermore, the report maintains enthusiastic expectations regarding the impact on employment, whereas there has been no impact assessment at all from the Commission, and some national impact assessments indicate very low quantitative impact figures in terms of job creation; there are no impact figures regarding job losses; furthermore there is nothing regarding the impact on the quality of jobs, not to speak about the pressure on the level of labour standards created by some ECJ case law after the adoption of the directive.
Licia Ronzulli (PPE), per iscritto. − Ho votato a favore di questa risoluzione perché ritengo che la piena attuazione di un mercato dei servizi dinamico sia una delle priorità fondamentali dell'Unione europea. Oggi, nonostante i significativi progressi realizzati dal mercato unico, i servizi rappresentano solo un quinto degli scambi totali all'interno dell'Europa, e solo l'8% delle piccole e medie imprese europee operano in altri Stati Membri. I dati della Comunicazione sul mercato unico adottata dalla Commissione lo scorso ottobre parlano chiaro: con la liberalizzazione dei servizi si otterrebbe una crescita del 4% del PIL nei prossimi dieci anni. Questo obiettivo può essere raggiunto solo con l'elaborazione e l'attuazione di regole comuni.
Nell'attuale periodo di crisi dobbiamo sfruttare il potenziale di crescita esistente aiutando le imprese a crescere, ad innovare e a creare più posti di lavoro. Solo così riusciremo ad offrire servizi migliori e più competitivi sia ai consumatori che alle imprese. Il mercato unico dei servizi deve essere strumento per il rilancio della crescita economica, riconquistando la fiducia dei consumatori e garantendo a tutti prodotti affidabili.
Czesław Adam Siekierski (PPE), na piśmie. − Usługi na jednolitym rynku mają jeszcze szereg ograniczeń, dlatego ważne jest to sprawozdanie, które analizuje wdrażanie przyjętych rozwiązań. Dyrektywa o usługach ma na celu pełną realizację jednolitego, wewnętrznego rynku usług. Ma być również istotnym ułatwieniem dla małych i średnich przedsiębiorców przy podejmowaniu i rozszerzaniu działalności. Sprzyjać to będzie tworzeniu nowych miejsc pracy, pomoże w walce z bezrobociem. Usługi oferowane obywatelom będą lepszej jakości i po bardziej konkurencyjnych cenach, wzrośnie też poziom bezpieczeństwa w tym sektorze.
Istotne będzie jednak dokonanie oceny wpływu dyrektywy po całkowitym wdrożeniu przez państwa członkowskie. W monitorowaniu tego procesu ważną rolę powinien odegrać PE jako jeden z kluczowych uczestników projektu. Szybkie oraz prawidłowe wdrożenie dyrektywy jest istotnym warunkiem realizacji celów polityki spójności oraz polityki regionalnej, może przyczynić się do osiągnięcia celów strategii Europa 2020, służąc eliminacji obecnego zmęczenia jednolitego rynku w sektorze usług.
Bart Staes (Verts/ALE), schriftelijk. − In 2006 werd de vrijmaking van de dienstenmarkt gelanceerd. Groen stemde toen tegen de dienstenrichtlijn omdat er veel tekortkomingen waren en de rechtszekerheid niet werd gegarandeerd. Het verslag dat vandaag in stemming wordt gebracht maakt een inventarisatie van de moeilijkheden die men ondervindt bij de uitvoering van deze dienstenrichtlijn. Hoewel het goede elementen bevat zoals de oproep om regelmatig te evalueren en ook de effecten op langere termijn te onderzoeken, bevat het zaken waar ik het niet mee eens ben. Bijvoorbeeld dat de lidstaten weinig tot geen significante moeilijkheden ondervonden bij de implementatie. Dat klopt niet, want het blijft onduidelijk of bepaalde sociale diensten al dan niet onder de richtlijn vallen. Over het mogelijk creëren van banen is het rapport te enthousiast.
Het creëren van banen werd niet onderzocht, evenmin als het verlies van banen, noch de kwaliteit van de banen, laat staan de verhoogde druk op arbeidsomstandigheden na uitspraken van het Hof van Justitie. Er wordt verder met geen woord gerept over de rechtsonzekerheid die ontstaat door geen zuiver alternatief te formuleren voor het principe van het land van oorsprong. De groenen hadden nochtans een evaluatie gevraagd van het verbod voor lidstaten om bijkomende eisen te stellen aan dienstverleners, maar dat werd verworpen. Ik stemde tegen.
Catherine Stihler (S&D), in writing. − I supported this report on the implementation of the Services Directive 2006/123/EC. It is important that social rights and labour law are respected as the internal market is improved for services, all of which will benefit traders as well as consumers.
Róża Gräfin von Thun und Hohenstein (PPE), in writing. − I strongly endorse the Gebhardt report. The Services Directive implementation deadline passed a year ago, and I welcome the fact that Parliament is shining the spotlight on Member States' progress. The services sector accounts for a large share of the EU's GDP, yet the cross-border trading of services still falls well short of the level of trade in goods. This report shows that implementation is incomplete and that the full benefits of the Directive have not yet been reaped by citizens. The Points of Single Contact (PSCs) in each Member State, which inform service providers of rights and opportunities in other EU Member States, are an important provision of the Directive. In my view, the crucial issue raised by this report is the huge under-use of these PSCs. I firmly support the proposal that an effective information campaign be led to raise the visibility of PSCs. The Commission should earmark funds for a promotional campaign. However, I also underline the role to be played by authorities on the ground in the Member States who have the contacts and expertise needed to ensure this campaign is well targeted. Unless this is done, the Union's efforts to foster the cross-border trading of services will be in vain.
Γεώργιος Τούσσας (GUE/NGL), γραπτώς. – Η εφαρμογή της αντεργατικής οδηγίας-εκτρώματος για την "απελευθέρωση" των υπηρεσιών, γνωστής ως οδηγίας "Μπολκεστάϊν," προωθείται με σαρωτικές αντιδραστικές αλλαγές σε βάρος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Το άνοιγμα των αγορών υπηρεσιών, στις οποίες αναλογεί το 40% του ΑΕΠ και των θέσεων εργασίας της ΕΕ, περιλαμβάνει την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, το χτύπημα των μισθολογικών, εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων και των κατακτήσεων των εργαζομένων, το ξεπούλημα δημόσιων στρατηγικών τομέων της οικονομίας και της περιουσίας του λαού. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με το ψήφισμα για τις υπηρεσίες απαιτεί την επιτάχυνση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων από την ΕΕ και τις αστικές κυβερνήσεις στα κράτη μέλη για την πλήρη εφαρμογή της οδηγίας για την "απελευθέρωση" των υπηρεσιών, στη βάση της πρόσφατης ανακοίνωσης της Επιτροπής "Προς μια Πράξη για την Ενιαία Αγορά" το 2011, με στόχο την παραπέρα δραστική μείωση της εργατικής δύναμης και τη διείσδυση των μονοπωλίων σε νέους χρυσοφόρους τομείς για το κεφάλαιο. Η δημιουργία Κέντρων Ενιαίας Εξυπηρέτησης (ΚΕΕ) των επιχειρήσεων υπηρεσιών σε όλα τα κράτη μέλη αποτελεί την πρόφαση επιτάχυνσης της εφαρμογής της αντεργατικής οδηγίας, που η επικύρωση της είχε ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων των εργαζομένων σε όλα τα κράτη μέλη. Το ΚΚΕ καταψηφίζει το σχετικό ψήφισμα για την εφαρμογή της οδηγίας για τις υπηρεσίες.
Derek Vaughan (S&D), in writing. − I fully support Evelyne Gebhardt's report on the implementation of the Services Directive. The activities of the 2006 directive account for 40% of EU GDP and jobs. However, the different implementation methods of Member States have made it difficult for the service sector to take full advantage of the directive. Allowing service providers to operate outside their own country is integral to the EU's single market and reducing the bureaucracy at national level can allow the directive to make a contribution to EU economic growth and its jobs objectives. According to the report, each Member State must ensure that more information is disseminated to businesses that want to provide services across borders. Doing this through Points of Single Contact (PSCs) will allow the service sector to benefit from cross-border trade. Ensuring that the PSCs provide a human as well as an electronic contact point is also vital to ensure that users receive all the relevant information and that questions are answered. The report also proposes the inclusion of services that were exempt from the original directive in 2006: healthcare, transport and social services. This would further expand the scope of the directive and would bring benefits to more service sector workers.
Angelika Werthmann (NI), schriftlich. − In der EU entfallen rund 70% des BIP auf den Dienstleistungsbereich. In einigen Staaten, wie auch in meinem Heimatland Österreich, bildet dieser Sektor einen Motor des Wirtschaftswachstums. Ziel der Richtlinie ist es, ungerechtfertigte Hindernisse für grenzüberschreitende Dienstleistungen abzubauen. Besonders KMU sind häufig mit bürokratischen Barrieren und Diskriminierungen konfrontiert, die sie hindern, uneingeschränkten Nutzen aus dem gemeinsamen Binnenmarkt zu ziehen. Die sozialen Besonderheiten der einzelnen Mitgliedstaaten sind berücksichtigt. Die nunmehr verstärkten Kontrollmöglichkeiten des Ziellandes sind ein wichtiger Schritt. Allerdings sollte zügig ein Instrument zur wirksamen Sanktionierung der Gesetzesverstöße ausländischer Dienstleistungserbringer bereitgestellt werden. Ich habe dem Bericht der Kollegin Gebhardt zugestimmt, denn ich erhoffe mir von der Umsetzung der Dienstleistungsrichtlinie neue Impulse für den Arbeitsmarkt.
Luís Paulo Alves (S&D), por escrito. − Aprovo o presente relatório, considerando o compromisso satisfatório e equilibrado, uma vez que consegue garantir os direitos dos passageiros sem simultaneamente impor um pesado encargo aos transportadores, muitos dos quais PME.
Trata-se, pois, de um êxito para o PE, uma vez que conseguiu alterar o âmbito de aplicação dos 500 km, defendidos pelo Conselho, para os 250 km, bem como relativamente aos direitos dos passageiros, com incidência particular nas pessoas com mobilidade reduzida. A salientar ainda a garantia de alojamento em caso de cancelamento, o direito a assistência imediata em caso de acidente, o direito de indemnização em caso de cancelamento e a prestação de informações actualizadas aos passageiros por via electrónica.
Marta Andreasen (EFD), in writing. − We have opposed this legislation on the grounds that it is certain that:
1. the extra costs incurred for extra rights will translate into permanently higher ticket costs across the board for all passengers;
2. bus and coach routes which are making marginal or no profit, having no room for increased ticket prices, will be cut entirely and there will be no service.
The EU should not have the right to make laws for the UK. We assert the right of the UK as a nation state to govern itself and make its own laws, transport and environment laws being no exception.
Laima Liucija Andrikienė (PPE), raštu. − Balsavau už šią rezoliuciją, kurioje EP išreiškia poziciją dėl keleivių teisių apsaugos. Kalbama apie teikiamas reguliarias paslaugas kelionėms ES valstybės narės viduje ir tarp ES valstybių narių, kai suplanuotas atstumas nėra didesnis negu 250 km. Kalbame apie autobusų keleivių teises tais atvejais, kai miesto ar tolimojo susisiekimo autobuso paslauga atšaukiama ar vėluoja daugiau nei 120 minučių. Tuomet keleiviams turi būti iš karto pasiūlyta rinktis, ar jie pageidauja tęsti kelionę, ar į suplanuotą kelionės tikslą be papildomų išlaidų nori keliauti kitu maršrutu, ar pageidauja susigrąžinti už bilietą sumokėtus pinigus. Jeigu vežėjas nesuteikia šio pasirinkimo galimybės, be kompensacijos už bilietą keleivis turi teisę gauti papildomą kompensaciją. Svarbu ir tai, kad keleiviams turi būti suteikiama visa būtina informacija, jei kelionė atšaukiama ar vėluoja. Be to, pagalba turi būti suteikta ir tada, kai atšaukiama ilgesnė negu trijų valandų trukmės kelionė arba išvykti vėluojama daugiau negu 90 minučių.
Tokiu atveju turi būti siūloma maisto ar gaiviųjų gėrimų, taip pat apgyvendinimas viešbutyje daugiausia dviem naktims. Deja, įpareigojimas užtikrinti apgyvendinimą netaikomas, jeigu kelionė atšaukiama ar vėluoja dėl sudėtingų oro sąlygų ar kilus didelei gaivalinei nelaimei. Manau, kad prisimenant šią žiemą keleivių patirtus sunkumus, kai dėl oro sąlygų jie negalėjo pasiekti savo kelionės tikslo ir turėjo praleisti net kelias naktis stotyse, jų teisė į apgyvendinimą turėtų būti užtikrinta.
Elena Oana Antonescu (PPE), în scris. − În Uniunea Europeană, peste 70 de milioane de europeni călătoresc în fiecare an cu autobuzul și autocarul. De-acum înainte, datorită poziției ferme a Parlamentului European cu privire la drepturile persoanelor care călătoresc cu autobuzul sau autocarul, operatorii de transport vor oferi pe tot teritoriul Uniunii informare, asistență și compensații în vederea respectării drepturilor pasagerilor. Indiferent de mijlocul de transport pe care îl folosesc, europenii sunt protejați acum la nivel european. Susțin acest raport care reglementează suprarezervarea autobuzelor și autocarelor sau plecările întârziate cu mai mult de două ore pentru distanțe mai lungi de 250 de kilometri și anularea călătoriilor. De asemenea, cred că politica de nediscriminare față de persoanele cu mobilitate redusă este reflectată într-un set de drepturi de bază în ceea ce privește asistența în autogări și stații de autobuz, inclusiv transport gratuit pentru anumite echipamente precum scaunele cu rotile. Am votat în favoarea acestui raport care sprijină drepturile persoanelor cu deficiențe și ale celor cu mobilitate redusă, cum ar fi accesul nediscriminatoriu la transport, dreptul la despăgubire pentru pierderea sau deteriorarea scaunelor cu rotile sau a altor echipamente de mobilitate.
Liam Aylward (ALDE), i scríbhinn. − Ní mór go mbeadh teacht ag daoine atá faoi mhíchumas ar chóras iompair agus go gcosnófaí cearta daoine atá faoi mhíchumas luaineachta ó thaobh cúnamh a fháil ag stadanna agus críochfoirt de. Cé go n-aontaím go bhfuil an ceart ag paisinéirí eolas agus cúnamh níos fearr a fháil ó chomhlachtaí agus ag críochfoirt ar fud an AE, tá sé tábhachtach nach gcuirtear ualach rómhór ar na comhlachtaí beaga, teaghlaigh nó deonacha atá i mbun gnó faoin tuath, rud a chuirfeadh brú orthu gearradh siar ar na seirbhísí a chuireann siad ar fáil.
Go minic, is seirbhísí riachtanacha do phobail áitiúla agus tuaithe iad na seirbhísí bus a chuireann na comhlachtaí teaghlaigh nó deonacha ar fáil. Praghsanna níos airde agus srian ar an méid bealaí a bhíonn ar fáil a bheadh mar thoradh ar na costais bhreise a mholtar sa Tuarascáil agus seans go gcuirfí iallach ar roinnt comhlachtaí dúnadh. Chuirfeadh ró-rialú ualach iontach mór ar na comhlachtaí sin, roinnt dóibh atá faoi bhrú cheana féin, agus seirbhís srianta do mhuintir na tuaithe a bheadh mar thoradh leis. Is fearr córas iompair a éiríonn go maith leis ar an leibhéal áitiúil ná seirbhís a chuirtear deireadh leis de bharr ró-rialaithe.
Zigmantas Balčytis (S&D), raštu. − Balsavau už šį svarbų dokumentą. Augant transporto sektoriui ir didėjant ES piliečių mobilumui, būtina nustatyti keleivių apsaugos teises, kurios galiotų visoje ES bei užtikrintų vienodas sąlygas skirtingų valstybių narių vežėjams. Lėktuvais keliaujantiems keleiviams jau senokai suteikta daug teisių, o prieš dvejus metus ES traukinių ir lėktuvų keleivių teisės buvo suvienodintos ir užtikrinta aukšto lygio apsauga. Panašios teisės turi būti užtikrintos ir autobusais keliaujantiems žmonėms bei pagerintos galimybės keliauti riboto judumo asmenims. Manau, kad po ilgų ir sudėtingų derybų pavyko pasiekti išties gerą ir subalansuotą susitarimą su Taryba, kuriuo visapusiškai apsaugomos keleivių teisės neuždedant naštos vežėjams, kurių daugumą sudaro mažos ir vidutinės įmonės. Nuo šiol autobusų keleiviai turės teisę į kompensaciją kelionės atšaukimo, vėlavimo ar atidėjimo atvejais, taip pat išspręstas sugadinto ar dingusio bagažo atlyginimo klausimas, nustatomos aiškios taisyklės dėl teisių į kompensaciją nelaimingo atsitikimo atveju.
Gerard Batten and Nigel Farage (EFD), in writing. − We have opposed this legislation on the grounds that it is certain that:
1. the extra costs incurred for extra rights will translate into permanently higher ticket costs across the board for all passengers;
2. bus and coach routes which are making marginal or no profit, having no room for increased ticket prices, will be cut entirely and there will be no service.
The EU should not have the right to make laws for the UK. We assert the right of the UK as a nation state to govern itself and make its own laws, transport and environment laws being no exception.
Jean-Luc Bennahmias (ALDE), par écrit. – Aligner les droits des passagers dans le transport par autobus et autocar sur le transport ferroviaire et aérien relève bien évidemment d'une excellente intention. Pour autant, je me suis abstenu car je considère que le texte ne va pas assez loin.
En effet, limiter à 250 kilomètres le seuil pour toutes les compensations en cas de problème majeur revient d'abord à exclure, de fait, trois pays de l'Union européenne. Il était pourtant largement possible de prévoir un mécanisme simple de dérogation pour les entités concernées. De manière plus générale, les usagers des transports par autobus et autocar restent, dans l'ensemble, des usagers plus modestes. Il aurait été pertinent, alors que l'on parle régulièrement de mobilité, de leur envoyer un signal sur des trajets bien plus courts que 250 kilomètres.
Mara Bizzotto (EFD), per iscritto. − Con riferimento al testo in oggetto non posso che sostenere la relazione del collega on.Cancian laddove al centro della riflessione istituzionale non si provvede solo a creare una base comune di garanzia per la tutela dei diritti dei passeggeri degli autobus, ma viene anche dato ampio spazio alle esigenze di mobilità del mondo dell´handicap e della disabilità. A tale riguardo le compagnie di autobus sono chiamate ad attrezzarsi e formarsi per fornire un minimo di assistenza alle persone disabili o con modalità ridotta, fatto salvo l´onere per il passeggero di informare preventivamente la compagnia delle sue necessità, non meno di 36 ore prima della partenza. Il compromesso raggiunto sembra dunque fissare standard minimi comuni molto favorevoli per i passeggeri, senza porre eccessivi oneri sui vettori, costituiti per la maggior parte da piccole e medie imprese.
Sebastian Valentin Bodu (PPE), în scris. − Parlamentul European a reuşit, prin votul dat marţi, să adauge veriga lipsă a legislaţiei europene privind dreptul pasagerilor, care urmează să fie aplicată unitar începând cu primăvara anului 2013.
Au fost negocieri dificile care vor acoperi însă toate serviciile naţionale sau transfrontaliere de transport rutier pe distanţe mai lungi de 250 km. Era nevoie de o uniformizare a standardelor în materie de transport rutier în condiţiile în care acesta este tot mai uzitat de cetăţenii europeni, fiind mai ieftin şi mai avantajos pentru distanţele scurte, neacoperite de transportul aerian. În condiţiile traficului european, este normal ca regulile compensatorii aplicate transportului aerian, uniformizate cu mult timp în urmă, să aibă un corespondent în transportul rutier.
De prea multe ori transportatorii rutieri aplică legea propriei voinţe, mai ales în noile state devenite membre, iar responsabilizarea acestora nu poate aduce decât o îmbunătăţire a serviciilor oferite. Fiecare pasager, fie el pe calea aerului sau pe căile rutiere, trebuie să îşi cunoască drepturile mai ales în condiţiile în care plăteşte pentru un anumit serviciu şi primeşte, uneori, cu totul altceva. Sper ca nu foarte multe state să ceară exceptarea temporară de la aceste reguli şi că ele vor fi aplicate uniform din 2013.
Vito Bonsignore (PPE), per iscritto. − Mi congratulo con il relatore e collega Cancian per l'ottimo lavoro svolto grazie al quale si è potuto raggiungere un compromesso soddisfacente e ben equilibrato. Grazie a questa relazione, infatti, da oggi vedranno garantiti i propri diritti anche i passeggeri di pullman e autobus, gli unici a non essere tutelati in modo specifico a livello europeo. Ho votato perciò a favore di questo documento, del quale apprezzo anche l'attenzione rivolta alle compagnie automobilistiche attive in questo settore.
Gli accordi raggiunti, infatti, hanno evitato di pesare eccessivamente sui vettori, molto spesso a conduzione familiare e di modeste dimensioni. Al contempo, reputo importante che l''Unione europea attui una regolamentazione precisa attraverso la quale presto si redigerà una carta dei diritti dei passeggeri, con particolare attenzione alle necessità delle persone disabili o a mobilità ridotta.
Jan Březina (PPE), písemně. − Schválený text nařízení považuji za vyvážený kompromis zajišťující práva cestujících, aniž by přitom představoval přehnanou administrativní zátěž pro dopravce, z nichž většinu tvoří malé a střední podniky. Považuji za úspěch, že se EP podařilo prosadit proti vůli Rady působnost nařízení na veškerou linkovou, vnitrostátní a přeshraniční dopravu, kde je vzdálenost 250 km a více, zatímco Rada prosazovala minimální vzdálenost 500 km. Vítám, že v případě zrušení, zpoždění delšího než 120 minut nebo nadměrného příjmu rezervací budou mít cestující kromě nároku na pokračování v cestě nebo přesměrování do cílového místa určení či proplacení ceny jízdenky nárok na náhradu v hodnotě 50 % ceny jízdenky. Vzhledem k tomu, že nařízení o právech cestujících autobusy navazuje na nařízení o právech cestujících vlaky, netěší mě, že na rozdíl od cestujících autobusy si cestující vlaky musí v mnoha státech EU na uplatnění svých práv počkat, zejména pokud jde o nárok na vrácení čtvrtiny až poloviny jízdného při zpoždění nad jednu hodinu.
I české ministerstvo dopravy využilo možnosti odložit platnost příslušné evropské legislativy o pět let. Jako důvod uvedlo poměrně rozsáhlou stavební činnost na tuzemské železniční síti, kvůli které se vlaky zpožďují. To v konečném důsledku znamená zavedení systému dvojích standardů znevýhodňujícího jednu skupinu cestujících oproti jiné.
David Campbell Bannerman (ECR), in writing. − We have opposed this legislation on the grounds that it is certain that:
1. the extra costs incurred for extra rights will translate into permanently higher ticket costs across the board for all passengers;
2. bus and coach routes which are making marginal or no profit, having no room for increased ticket prices, will be cut entirely and there will be no service.
The EU should not have the right to make laws for the UK. We assert the right of the UK as a nation state to govern itself and make its own laws, transport and environment laws being no exception.
Carlos Coelho (PPE), por escrito. − Tendo em conta que o sector dos transportes se encontra em constante expansão, tornou-se essencial assegurar que também no transporte por autocarro, que teve um crescimento acima dos 5 % e registou um volume anual de 72,8 milhões de passageiros, sejam aplicados em toda a UE direitos de protecção dos passageiros comparáveis aos aplicados nos demais modos de transporte. É igualmente importante assegurar a existência de uma igualdade de condições, em termos de concorrência, entre as empresas de transporte dos diferentes Estados-Membros e entre os vários modos de transporte. Considero, assim, importante que se tenha conseguido alcançar um acordo, após quase dois anos de negociações, que permitirá que este tipo de passageiros possa usufruir de todo um conjunto de direitos, nomeadamente em termos de assistência em caso de acidente, atrasos, cancelamentos, reembolsos, etc., ao mesmo tempo que é dada especial atenção aos direitos das pessoas com deficiência e com mobilidade reduzida. Apoio este compromisso que considero ser bastante satisfatório e equilibrado, uma vez que consegue garantir os direitos dos passageiros sem impor, simultaneamente, um pesado encargo aos transportadores, que na maioria dos casos são PME.
Vasilica Viorica Dăncilă (S&D), în scris. − Consider de bun augur faptul că textul final poate fi considerat un compromis foarte satisfăcător și bine echilibrat, întrucât reușește să garanteze drepturile pasagerilor fără să impună totodată măsuri prea restrictive asupra transportatorilor, dintre care cele mai multe sunt întreprinderi mici şi mijlocii.
Anne Delvaux (PPE), par écrit. – En décembre 2008, la Commission avait présenté une proposition de règlement concernant les droits des passagers dans le transport par autobus et autocar. L'objectif principal de cette proposition était d'établir des dispositions communes concernant les droits des passagers dans le transport par autobus et autocar. Désormais, c'est chose faite, et je m'en réjouis: les passagers qui parcourent au moins 250 km par bus ont désormais dans toute l'UE les mêmes droits à l'information, à l'assistance et à la compensation en cas d'annulation, d'overbooking et de ralentissement d'au moins deux heures.
Les passagers doivent avoir le choix entre le remboursement du prix du billet ou la continuation du voyage sous les mêmes conditions et sans frais supplémentaires. Si le remboursement est le seul choix offert, une compensation de 50 % du prix du billet devra leur être accordée. Par ailleurs, en cas de perte ou d'endommagement de bagages, les passagers auront droit à une compensation.
Lena Ek, Marit Paulsen, Olle Schmidt och Cecilia Wikström (ALDE), skriftlig. − Europaparlamentet har i veckan röstat om ett betänkande som ska säkerställa en europeisk uppsättning rättigheter för bussresenärer. Kompromissen med rådet är ett steg i rätt riktning, men förordningens räckvidd är tyvärr begränsad och vi valde därför att lägga ner vår röst.
Vi menar att det är problematiskt att tre medlemsstater - Luxemburg, Malta och Cypern - är uteslutna ur avtalet, eftersom det försvagar det generella passagerarskyddet i Europa avsevärt. Vi anser även att ett avstånd på 250 km är för långt för att ligga som grund för en EU-lagstiftning, eftersom det i praktiken innebär att busspassagerare som reser Luxemburg-Strasbourg eller Malmö-Väjxö inte skulle skyddas av lagstiftningen. Det är beklagligt.
Vi motsätter oss också force majeure-klausulen som begränsar skyldigheten för transportörer vid inställda eller försenade resor om dessa är orsakade av svåra väderförhållanden eller stora naturkatastrofer. Vi bedömer att detta ställer ett oroande prejudikat för den kommande översynen av förordningen om flygpassagerares rättigheter.
Vi välkomnar dock de förbättrade rättigheter som avtalet innebär för personer med funktionshinder och den extra assistans som de nu erhåller.
Edite Estrela (S&D), por escrito. − Votei favoravelmente o relatório sobre os direitos dos passageiros no transporte de autocarro, porque lhes são reconhecidos direitos comparáveis aos passageiros de outros modos de transporte. O novo regulamento inclui disposições importantes, designadamente no que se refere aos direitos das pessoas com deficiência e das pessoas com mobilidade reduzida, bem como aos direitos dos passageiros em caso de cancelamento ou de atraso.
Diogo Feio (PPE), por escrito. − Qualquer que seja o meio de transporte utilizado, os passageiros têm direito a que lhes seja prestado um serviço de qualidade e com segurança, razão pela qual considero positivo que se pretenda introduzir normas harmonizadas relativas aos direitos dos passageiros no transporte de autocarro em todo o espaço da UE. Mais, considero que os direitos dos passageiros devem ser, tendencialmente, os mesmos, qualquer que seja o meio de transporte utilizado, salvo nos casos em que tal seja incompatível com as características do transporte em causa. Por fim, congratulo a deputada Rodi Kratsa-Tsagaropoulou, o deputado Simpson, o relator e os demais envolvidos na negociação no Comité de Conciliação pelo trabalho desenvolvido e pelo acordo conseguido quanto à versão final deste regulamento.
José Manuel Fernandes (PPE), por escrito. − O presente relatório incide sobre um projecto comum – aprovado pelo Comité de Conciliação – de regulamento do Parlamento Europeu e do Conselho sobre os direitos fundamentais dos passageiros que utilizam o transporte de autocarro.
Em primeiro lugar, queria felicitar o Comité de Conciliação pelo trabalho realizado e pelo consenso alcançado. Na verdade, de três direitos inicialmente apontados pelo Conselho, foi possível chegar a doze, entre os quais destaco as regras sobre responsabilização, indemnização, assistência, transportes alternativos e uma atenção especial aos passageiros com deficiência ou mobilidade reduzida.
Congratulo-me, pois, com mais este passo dado pela União Europeia que, estou certo, fará aumentar o número de passageiros que viajam de autocarro devido à sensação de segurança e conforto que introduz, o que contribuirá, significativamente, para a redução das emissões de CO2.
João Ferreira (GUE/NGL), por escrito. − O acordo sobre os direitos dos passageiros no transporte de autocarro, alcançado pelo Parlamento Europeu e o Conselho em sede de comité de conciliação, redefine o âmbito de aplicação do regulamento estabelecido durante a segunda leitura, restringindo-o aos passageiros que recorrem a serviços rodoviários ditos de longa distância – definindo-os como os que envolvam uma viagem de 250 km ou superior. Ao mesmo tempo, define para os passageiros do transporte de curta distância doze direitos fundamentais, centrados nas necessidades das pessoas com deficiência e mobilidade reduzida, como indemnizações em caso de perda ou danos causados em cadeiras de rodas e outros equipamentos de mobilidade, bilhetes e condições contratuais não discriminatórios e direitos de informação.
Trata-se de propostas que naturalmente valorizamos. Não podemos, todavia, deixar de expressar algumas dúvidas relativamente às modificações introduzidas em sede de comité de conciliação, bem como aos critérios usados para a aplicação do regulamento. As diferentes dimensões e características dos países da UE podem tornar o regulamento de difícil aplicação nalguns deles, em especial nos mais pequenos, sendo muitas viagens dificilmente enquadráveis no conceito adoptado de viagem de longa distância e, consequentemente, vendo-se os respectivos passageiros privados dos direitos em questão, sem justificação atendível.
Nathalie Griesbeck (ALDE), par écrit. – Après de longues années de procédure, l'adoption de ce texte marque une avancée significative pour les droits des passagers en Europe, et en particulier pour les voyageurs handicapés et personnes à mobilité réduite. Avec l'adoption de ce règlement (qui concerne les voyages par autobus et autocar), désormais tous les modes de transport dans l'Union européenne sont couverts par une législation qui offre des droits et garanties aux passagers si leur voyage est, par exemple, annulé ou retardé, ou si leurs bagages sont égarés etc. Cela étant, je regrette que ce règlement ne s'applique qu'à partir de 250km, excluant de fait trois Etats membre de l'Union européenne (le Luxembourg, Malte et Chypre) mais aussi de nombreux trajets tels que Bruxelles-Amsterdam ou encore Budapest-Vienne. Enfin, je déplore également le manque de flexibilité pour les "voyages" dans les zones transfrontalières, ce qui représente un frein à la mobilité des Européens. Autrement dit, c'est un texte beaucoup moins ambitieux que ce que nous avions défendu en comité de conciliation il y a quelques mois et beaucoup moins ambitieux que ce que j'aurais souhaité pour les passagers en Europe.
Sylvie Guillaume (S&D), par écrit. – Je me suis exprimée en faveur de ce texte non seulement parce qu’il vise à renforcer les droits des passagers dans le transport par autobus et par autocar en termes d’indemnisation et d'assistance en cas d'accident, mais aussi parce qu'il souligne le principe de non-discrimination des personnes à mobilité réduite, qui doivent, elles aussi, bénéficier d'un véritable accès à ces modes de transport représentant désormais 10% du transport terrestre de voyageurs en Europe. De plus, il faut se féliciter que, grâce à ce texte, les droits des passagers soient désormais protégés pour tous les modes de transport.
Ian Hudghton (Verts/ALE), in writing. − I voted in favour of giving important new rights to bus and coach passengers. I think that we have struck a fair balance between the rights of consumers and the needs of transport providers. Today's vote will be particularly important for disabled passengers, who will benefit as a result of today's vote.
Juozas Imbrasas (EFD), raštu. − Balsavau už šią rezoliuciją, kurioje Europos Parlamentas išreiškia poziciją dėl keleivių teisių apsaugos. Manau, kad tai prisidės prie keleivių sąlygų gerinimo ir suteiks jiems daugiau teisinio aiškumo įvykus nelaimei ar kitiems nenumatytiems atvejams, o taip pat įtvirtintų keleivių teisių šiame dokumente įgyvendinimas neužkraus papildomos naštos vežėjams, kurių dauguma – mažos ir vidutinio dydžio įmonės. Svarbiausia tai, kad autobusų maršrutų keleivių teisės bus panašios į kitų rūšių transportu besinaudojančių keleivių teises.
Giovanni La Via (PPE), per iscritto. − Egregio Presidente, cari colleghi, a sèguito di un travagliato lavoro di diplomazia tra il Consiglio ed il Parlamento, soltanto oggi possiamo finalmente varare la relazione stilata dal collega Cancian. Il mio voto non poteva che essere favorevole poiché grazie a questa relazione l'UE potrà pretendere che i singoli Stati membri legiferino su tale materia secondo le direttive fornite dalla relazione che si incentrano su un maggior rispetto per i passeggeri degli autobus. Considerando che, dopo l'automobile, i bus sono i mezzi di trasporto più utilizzati, tendenza sempre più in aumento, l'Europa ha il dovere di porsi dalla parte dei cittadini, fruitori di tali servizi. La relazione rappresenta un buon compromesso e, cosa che mi preme più sottolineare è il fatto che sia stata posta la giusta attenzione ai diritti dei disabili richiedendo una maggiore assistenza, da parte delle compagnie degli autobus, per tutte le persone disabili o a quelle con mobilità ridotta. Con l'entrata in vigore tale normativa, i cittadini avranno diritto a delle regole chiare e comuni su ciò che attiene anche il risarcimento degli eventuali danni o i rimborsi in caso di ritardo rispetto agli orari previsti.
Bogusław Liberadzki (S&D), na piśmie. − We wtorek 15 lutego 2011 r. Parlament Europejski przyjął sprawozdanie, które przyniesie długo oczekiwany rezultat, a mianowicie zrównanie praw pasażerów we wszystkich gałęziach transportu. Wzmocnienie praw pasażerów podróżujących autobusami regularnymi odnosi się do: utraty bagażu, utraty rzeczy osobistych, śmierci, utraty zdrowia, negatywnych skutków wynikających z winy przewoźnika, itp. Zaletą jest to, że jest to rozporządzenie regulujące prawa pasażerów w całej Unii Europejskiej. Podkreślić należy, iż w prawach podstawowych zostały określone potrzeby osób niepełnosprawnych lub o ograniczonej sprawności ruchowej. Regulacja ma zapewnić niedyskryminujący dostęp do transportu. Rozporządzenie reguluje także odpowiedzialność pasażerów i skutki zaniedbania przez pasażerów, które mogą powodować utratę możliwości ubiegania się o odszkodowanie. Mając powyższe na uwadze, głosowałem za rozporządzeniem, które jest dobrze przygotowane i które jest dopełnieniem całości w rozumieniu regulacji praw pasażerów w Unii Europejskiej.
Petru Constantin Luhan (PPE), în scris. − Astăzi, Parlamentul European a votat, după doi ani de negocieri dificile cu statele membre, un acord cu privire la un regulament care va acoperi toate drepturile călătorilor ce apelează la serviciile de transport naționale sau transfrontaliere pe distanțe lungi. Am votat în favoarea acestui acord, deoarece conține douăsprezece drepturi fundamentale, foarte importante pentru sporirea calității serviciilor de transport. Acestea se referă în special la dreptul călătorilor de a fi informați înainte și pe durata călătoriei, precum și la nevoile persoanelor cu handicap și ale celor cu mobilitate redusă. Prin introducerea acestor drepturi, vom asigura un acces nediscriminatoriu la transport.
În plus, acest raport conține drepturi ale călătorilor pe care le consider foarte importante, şi anume despăgubirile obligatorii pentru pierderea bagajelor, rambursarea unei anumite sume pentru deces sau vătămare corporală, precum şi compensații de până la 50% din prețul biletului, în plus față de rambursarea integrală a tichetului, dacă un operator anulează o călătorie și nu poate astfel să își onoreze contractul de transport.
David Martin (S&D), in writing. − I welcome this report, which sets out a new set of rights for bus and coach passengers and should enhance the quality of the services on offer to them, putting pressure on transport service providers to clean up their acts when it comes to delays, cancellations and lost or damaged luggage. The report also includes key provisions to improve the accessibility of local bus services for disabled persons and persons with reduced mobility.
Gesine Meissner (ALDE), in writing. − This Regulation is a step in the right direction as it creates an EU set of rights for bus passengers. However, except for some basic rights, it applies to regular services equal to, or longer than, 250 km. Such a limited scope can hardly be a basis for truly European legislation in the interest of all bus passengers and ALDE cannot support such a deal.
We also oppose the force majeure clause exempting carriers from the obligation to provide accommodation for passengers in case of cancellations or delays if these are caused by severe weather conditions or major natural disasters, as it can set a precedent for other EU passenger rights legislation. Even though this is not a triumph, it is an improvement, especially for travellers with disabilities and reduced mobility. We managed to ensure non-discriminatory access conditions, disability-related training for the staff of carriers and terminal authorities who deal directly with passengers and compensation for damage or loss of mobility equipment on all routes, regardless of distance. Keeping that in mind, and with a view of creating a harmonised EU set of rights for all passengers, we did not oppose the agreement and abstained in the final vote.
Nuno Melo (PPE), por escrito. − Até ao presente, apenas os passageiros de avião, comboio e barco são cobertos por legislação específica. A partir deste momento, também os passageiros transportados de autocarro têm os seus direitos salvaguardados. Assim, passageiros que viajam de autocarro vão passar a ter direitos comparáveis aos passageiros de outros modos de transporte. O regulamento hoje por nós aprovado prevê a assistência e a indemnização dos passageiros em caso de acidente, cancelamento ou atraso e o acesso não-discriminatório de pessoas com deficiência. As novas regras aplicam-se a todos os serviços regulares, nacionais ou transfronteiriços, com percursos de pelo menos 250 quilómetros. Trata-se assim de um progresso importante no que respeita à defesa dos direitos dos cidadãos.
Alexander Mirsky (S&D), in writing. − I voted in favour, but I would like to add that bus and coach companies should also have to comply with a requirement to create security and emergency aid systems for international and long-distance routes, because people can be injured during accidents. It is also necessary to introduce additional regulation relating to the responsibility of bus companies for the life and health of passengers, including obligatory medical checks on the state of health and wellbeing of bus and coach drivers, who are responsible for the health and safety of passengers.
Radvilė Morkūnaitė-Mikulėnienė (PPE), raštu. − Šiandien balsavome už dokumentą, kuris, jei ir nėra idealus, tačiau visgi geras kompromisas, atvedęs iki sutarimo Tarybą ir Europos Parlamentą. Šis reglamentas, kalbantis apie keleivių teises, įtvirtina taisykles dėl žalos atlyginimo avarijos ar atidėtų reisų atveju, keleivių skundų nagrinėjimo, neįgaliųjų asmenų teisių. Žinoma, netenkina tai, kad reglamentas bus taikomas 250 km ir didesniam atstumui. Mažų valstybių atveju tai nelabai pasiteisintų, tačiau čia kalbama ne tik apie vietinius, bet ir apie tarptautinius maršrutus, todėl manau, kad keliaujantiems ES piliečiams šis dokumentas taps jų teisių garantu, ypač didelį dėmesį skiriant neįgaliųjų žmonių teisėms.
Rolandas Paksas (EFD), raštu. − Balsavau už šį rezoliucijos projektą, kuriuo praplečiamos miesto ir tolimojo susisiekimo autobusų transporto keleivių teisės. Šis dokumentas yra ilgai trukusio pasiekto kompromiso rezultatas, kuriame įtvirtintų keleivių teisių įgyvendinimas neužkrauna papildomos naštos vežėjams.
Manau, kad svarbu užtikrinti, kad visoje Europos Sąjungoje galiotų autobusų maršrutų keleivių teisės, panašios į kitų rūšių transportu besinaudojančių keleivių teises, o vežėjams būtų užtikrintos vienodos sąlygos.
Siekdamas adekvačios kompensacijos patirtai žalai atlyginti įteisinimo, pritariu pasiūlymui nustatyti kompensacijos ribas, kuriomis privalės vadovautis valstybės narės. Ypač svarbu užtikrinti teisingą ir pakankamą kompensaciją mirties atveju, dėl to manau, kad nacionaliniu lygmeniu viršutinė tokios kompensacijos riba negali būti mažesnė negu minimalios reglamente nustatytos sumos. Be to, turi būti užtikrinta tinkama ir operatyvi pagalba nelaimės atveju, suteikiant keleiviui būtiniausias paslaugas ir aprūpinant būtiniausiais daiktais.
Pritariu reglamento nuostatoms, kuriomis keleiviams atšaukus kelionę ar jai vėluojant suteikiamos atitinkamos garantijos ir netgi numatoma papildoma kompensacija. Sveikintina, kad reglamente ypatingas dėmesys yra skiriamas neįgaliesiems ir riboto judumo keleiviams, suteikiant jiems reikiamą pagalbą kelionės metu.
Alfredo Pallone (PPE), per iscritto. − Il lavoro svolto in conciliazione dal collega Cancian sul regolamento per i diritti dei passeggeri ha portato all'approvazione di un quadro normativo europeo per la tutela dei passeggeri di autobus e pullman che si affianca alla creazione di un mercato unico dei trasporti. Finora il vuoto normativo affidava la regolamentazione alle legislazioni nazionali a scapito della concorrenza, viste le varie disomogeneità, e a scapito dei cittadini disabili e/o a mobilità ridotta i cui diritti saranno ora garantiti dall'Unione. Ho votato a favore del testo perché lo considero un grande lavoro che, attraverso un buon compromesso, fa fare un bel passo avanti alle politiche dei trasporti europee riuscendo non solo a garantire i diritti ai passeggeri ma anche a non pesare troppo sulle imprese di trasporti che vendono il servizio.
Γεώργιος Παπανικολάου (PPE), γραπτώς. – Το ψήφισμα για το σχέδιο κανονισμού που αφορά τα δικαιώματα επιβατών λεωφορείων και πούλμαν ενισχύει σημαντικά τα δικαιώματα των επιβατών. Παρά τις πολύμηνες διαπραγματεύσεις μεταξύ ΕΚ και Συμβουλίου, το τελικό συμβιβαστικό κείμενο προβλέπει σειρά δικαιωμάτων για τους επιβάτες αυτών των μέσων μεταφοράς που μετακινούνται σε αποστάσεις ίσες ή μεγαλύτερες των 250 χλμ - αντί των 500 χλμ που αρχικά υποστήριξε το Συμβούλιο.
Εντός τεσσάρων ετών, που είναι η προθεσμία εφαρμογής της συγκεκριμένης πρόβλεψης, οι Έλληνες επιβάτες πούλμαν και λεωφορείων όπως και οι εταίροι τους θα δύνανται να αποζημιώνονται χρηματικά για καθυστερήσεις, αναβολές ή αδικαιολόγητες αλλαγές σε προγραμματισμένα δρομολόγια. Η διασφάλιση των συγκεκριμένων δικαιωμάτων είναι επιβεβλημένη και δίκαιη και για τον λόγο αυτό υπερψήφισα τη συγκεκριμένη έκθεση.
Maria do Céu Patrão Neves (PPE), por escrito. − Votei favoravelmente o presente relatório relativo aos direitos dos passageiros no transporte de autocarro. Congratulo-me pelo facto de o texto final constituir um bom e equilibrado compromisso, uma vez que consegue garantir os direitos dos passageiros sem, simultaneamente, impor um pesado encargo aos transportadores, muitos dos quais são pequenas e médias empresas. A proposta da Comissão de instaurar, à escala da União Europeia, direitos de protecção dos passageiros comparáveis aos aplicáveis nos demais modos de transporte, bem como de assegurar a igualdade de condições de concorrência entre as empresas de transporte dos diferentes EstadosMembros e entre os vários modos de transporte é uma medida que a todos pode beneficiar. As negociações foram longas e terminaram num processo de conciliação que teve como principal impasse, os organismos nacionais de execução e o âmbito de aplicação do diploma. Por fim o diploma aplicar-se-á a todos os serviços regulares, nacionais ou transfronteiriços, desde que a distância a percorrer no quadro do serviço seja igual ou superior a 250 km ("longa distância"). O diploma contempla ainda indemnização e assistência em caso de acidente; direitos dos passageiros em caso de cancelamento ou de atraso; e direitos das pessoas com deficiência e/ou com mobilidade reduzida.
Paulo Rangel (PPE), por escrito. − Votei favoravelmente este relatório, por considerar que o texto final do regulamento, aprovado em sede de Comité de Conciliação, representa um compromisso equilibrado, que assegura adequada protecção aos passageiros transportados de autocarro, reconhecendo-lhe um importante acervo de direitos, designadamente em caso de acidente, de cancelamento ou de atraso, em matéria de acesso à informação e de apresentação e tratamento de reclamações, e, bem assim, no que concerne às necessidades das pessoas com deficiência e das pessoas com mobilidade reduzida.
Frédérique Ries (ALDE), par écrit. – Je me suis abstenue sur ce règlement sur les droits des passagers dans le transport par autocar, voté par une large majorité des socialistes/conservateurs. Je regrette le recul considérable face à la position initialement votée par notre Parlement, sur trois points essentiellement. 1. Seules les distances supérieures à 250 kms seront couvertes. En pratique, le passager en car d'un trajet Bruxelles-Amsterdam ne sera pas protégé tandis que celui qui prend l'avion le sera! Injuste, surtout lorsque l'on sait que ce sont souvent les personnes les moins favorisées qui utilisent ce mode de transport. 2. La clause de force majeure (mauvaises conditions météorologiques ou catastrophe naturelle) pourra être invoquée trop facilement par les autocaristes pour contourner les indemnités aux passagers en cas de retard ou d'annulation. 3. Les dérogations permettront aux États qui le souhaitent de reporter l'entrée en vigueur de ce règlement à 2021! Je me réjouis malgré tout des avancées du texte: assistance obligatoire aux personnes handicapées et à mobilité réduite, droits et indemnités en cas d'accident, de retard ou d'annulation. Mais le Parlement s'est contenté d'un accord au rabais, mal ficelé. D'exceptions en dérogations, la portée de ces droits sera considérablement limitée, au détriment des passagers d'autocars.
Crescenzio Rivellini (PPE), per iscritto. − Si è votata, oggi, in Aula, la relazione "Diritti dei passeggeri nel trasporto in autobus e pullman". Nel dicembre 2008 la Commissione ha presentato una proposta di regolamento relativo ai diritti dei passeggeri nel trasporto effettuato con autobus. La Commissione si prefigge con tale proposta di instaurare su scala dell’Unione europea diritti che tutelino i passeggeri paragonabili a quelli applicati in altri modi di trasporto, nonché di assicurare condizioni di concorrenza paritarie tra i vettori dei vari Stati membri e tra i diversi modi di trasporto.
I punti principali attraverso cui si è giunti ad un accordo durante il Comitato di conciliazione sono: ambito di applicazione; deroghe limitate nel tempo; risarcimento ed assistenza in caso di incidente; diritti dei passeggeri in caso di cancellazione o ritardo; diritti delle persone con disabilità e delle persone a mobilità ridotta. Il testo finale può essere considerato molto soddisfacente e ben equilibrato, dal momento che riesce a garantire i diritti dei passeggeri senza imporre al contempo un pesante onere a carico dei vettori che, per la maggior parte, sono piccole e medie imprese.
In particolare, si può ritenere che l’esito della procedura di conciliazione sia un successo per il Parlamento.
Robert Rochefort (ALDE), par écrit. – Je me réjouis que les négociations entre le Parlement et les États membres aient enfin pu aboutir à l'adoption d'un règlement garantissant des droits renforcés pour les passagers voyageant par autobus et autocar. Celui-ci vient combler un vide en matière de réglementation des droits des passagers – aucune règle européenne en la matière n'existait à ce jour, contrairement au secteur du transport aérien ou à celui du transport ferroviaire.
Ce texte prévoit notamment la mise en place d'un certain nombre de compensations: snacks et rafraîchissements lors d'un retard supérieur à 1h30; prise en charge d'une nuitée en cas d’interruption du voyage, d’accident ou de retard nécessitant de passer la nuit sur place; plafond de remboursement d'au moins 1200 euros en cas de perte ou d’endommagement des bagages confiés.
En outre, des droits spécifiques sont octroyés aux passagers handicapés: notamment l'obligation pour les compagnies de leur fournir une assistance – sous réserve de l'avoir informée de leurs besoins 36h à l'avance – et l'indemnisation ou le remboursement de toute détérioration ou perte d'équipements spécialisés. Ce règlement s'appliquera à tous les services réguliers, nationaux ou transfrontaliers de longue distance (250 km et plus) à partir du printemps 2013.
Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), in writing. − The Council, under the Belgian Presidency, weakened considerably Parliament’s position as adopted at first and second reading. The scope of the regulation is fixed as services for a minimum distance of 250 km, i.e. most bus services will not be included. There is also the formulation on reimbursement in case of delay (at least 2 hours, with half of the ticket price to be reimbursed – compare rail transport with reimbursement from 1 hour’s delay). Finally the rights for PRMs are narrowed and weakened and barrier-free access to bus services is not guaranteed. In consequence, we voted against.
Licia Ronzulli (PPE), per iscritto. − Ho votato a favore di questa risoluzione che finalmente riconosce e tutela i diritti dei viaggiatori in tutti i modi di trasporto, ponendo quindi gli utenti al centro della politica dei trasporti. Una migliore protezione dei diritti dei passeggeri contribuisce ad incentivare l'utilizzo del trasporto pubblico e favorisce una più sana competizione tra gli operatori, invogliandoli a sviluppare servizi più competitivi. È importante sottolineare che il nuovo regolamento sarà applicato nel pieno rispetto del principio di sussidiarietà.
Due importanti novità sono la previsione di un indennizzo pecuniario in caso d'incidente alle persone e di danno o perdita del bagaglio e la garanzia di un'assistenza in caso di ritardi o interruzioni di viaggio sul modello di treni e aerei. Il testo finale riconosce e tutela i viaggiatori, riservando particolare attenzione ai passeggeri a mobilità ridotta e alle persone diversamente abili, assicurando adeguate informazioni e servizi. È importante altresì sottolineare che non vi saranno nuovi costi per le aziende del settore, che sono state protette dal rischio di insostenibili costi di adeguamento, assicurando pertanto un giusto equilibrio tra diritti dei passeggeri e le garanzie per le piccole e medie imprese.
Oreste Rossi (EFD), per iscritto. − Con questo regolamento, finalmente, si sanciscono i diritti dei passeggeri nel trasporto effettuato con autobus. Nonostante la Commissione avesse proposto tale regolamento nel 2008, soltanto adesso si trovato un buon compromesso, affinché anche l'unico modo di trasporto che non aveva ancora regole a tutela dei passeggeri le avesse.
Particolare riguardo è stato dedicato alle persone disabili e a mobilità ridotta. L'unico punto critico del provvedimento ha riguardato il campo di applicazione delle regole, applicabili solo ai tragitti superiori ai 250 km. L'assistenza in caso di ritardi comporterà l'obbligo di fornitura di pasti, di bevande e di trasporti alternativi. Se un servizio viene sospeso, non solo dovrà essere rimborsato il viaggiatore ma, se necessario, dovrà anche essere fornito un servizio di pernottamento per un massimo di due notti. La perdita o il danneggiamento del bagaglio saranno rimborsabili per un importo massimo di 1200 EUR.
Vilja Savisaar-Toomast (ALDE), kirjalikult. − Lugupeetud juhataja! Lugupeetud kolleegid! Hääletasin täna menetluses olnud bussireisijate õigusi käsitleva raporti vastu, kuna leian, et antud raport ei arvesta kõiki Euroopa Liidu liikmesriike ning jätab suure hulga bussiliine direktiivi kohaldamisalast välja. 250 kilomeetrit on selgelt liiga pikk vahemaa, kuna see jätab täielikult välja Malta, Küprose ning Luksemburgi. Samuti jääb antud vahemaa tõttu välja enamik Eesti, Läti, Leedu, Taani, Hollandi ja Belgia bussiliine. Kahjuks pean tõdema, et lepitusmenetluse käigus toetas Eesti valitsus veelgi pikemat, koguni 500-kilomeetrist vahemaad, mis oleks Eesti täielikult välja jätnud. Loodan, et ei ole kaugel aeg, kui ka Eesti valitsus hakkab bussireisijate õiguste direktiivi menetlemise ajal seisma reisijate õiguste, mitte bussifirmade suurte kasumite eest.
Bart Staes (Verts/ALE), schriftelijk. − Dit is het vierde pakket inzake de waarborging van de rechten van passagiers. Na een regeling voor de rechten van passagiers in de luchtvaart, het treinverkeer en vervoer over het water behandelen we nu de rechten van buspassagiers. Die krijgen voortaan compensaties bij vertragingen van reizen langer dan 250 kilometer, hulp bij annulering van reizen, bescherming bij ongelukken en sterfgevallen en terugbetaling van verloren of beschadigde spullen. Passagiers met beperkte mobiliteit zullen ook recht hebben op speciale hulp, zoals dat al het geval is bij luchtvaartmaatschappijen. Het standpunt van het EP in eerste en tweede lezing werd uiteindelijk aanzienlijk afgezwakt. Het EP wilde de regels toepassen voor ritten langer dan 50 kilometer. De Raad wilde dat enkel voor reizen langer dan 500 kilometer. Het compromis werd 250 kilometer.
Dat betekent dat ze niet gelden voor courante trajecten zoals Brussel-Amsterdam, Luxemburg-Straatsburg of Wenen-Boedapest. Het is wel goed dat deze wetgeving een lijst biedt van 12 basisregels - geldig voor elke afstand - die gefocust zijn op de noden van mindervalide personen en andere personen met beperkte mobiliteit. Niettemin is de Groene fractie zeer ontgoocheld over het bereikte, zeer zwakke resultaat. Daarom stem ik samen met de Groene fractie tegen dit akkoord.
Catherine Stihler (S&D), in writing. − I voted in favour of this report which aims to provide passengers travelling by bus or coach with more rights, including the right of assistance for disabled passengers and those with reduced mobility. Protecting consumers is a key priority of the Labour Party in Europe.
Marc Tarabella (S&D), par écrit. – Je me réjouis de l'adoption de ce rapport, en particulier pour les avancées qu'il instaure en faveur des personnes handicapées et à mobilité réduite, du dépôt et du traitement des plaintes ainsi que de l'indemnisation et de l'assistance en cas d'incident. Toutefois, je voudrais insister sur l'impérieuse nécessité de faire respecter de manière très stricte par les États membres les dispositions relatives aux droits des passagers en cas d'annulation et de retard pour éviter les multiples dérives enregistrées dans l'application du règlement sur les droits des passagers aériens.
Nuno Teixeira (PPE), por escrito. − A proposta da Comissão Europeia tem como principal objectivo consagrar aos passageiros de autocarro os mesmos direitos dos demais modos de transporte, bem como assegurar a igualdade de condições de concorrência entre as empresas de transportes dos diferentes Estados-Membros e dos diversos modos de transporte. Apesar das divergências no decorrer do processo, congratulo-me com a adopção deste regulamento, que vai permitir salvaguardar os direitos dos passageiros de autocarros sem, no entanto, criar demasiados encargos às pequenas e médias empresas que operam neste sector. O presente regulamento consagra um conjunto de direitos essenciais, dos quais destaco a especial atenção dada às pessoas com mobilidade reduzida e pessoas com deficiência, o direito à indemnização e assistência em caso de acidente, em caso de cancelamento ou de atraso.
Estes direitos aplicam-se a todos os transportes regulares, nacionais e transfronteiriços desde que a distância percorrida seja igual ou superior a 250 km. Contudo, são igualmente abrangidos os passageiros que efectuem parte destas deslocações de longa distância. Uma série de direitos consagrados aos passageiros de serviços regulares de curta distância foram também estabelecidos, nomeadamente o acesso não-discriminatório aos transportes e o direito à informação durante a viagem.
Róża Gräfin von Thun und Hohenstein (PPE), na piśmie. − Rozporządzenie dotyczące praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym jest doskonałym przykładem dbałości Parlamentu Europejskiego o prawa konsumentów. Po trudnych negocjacjach z Radą Unii Europejskiej przyjęliśmy tekst, który dotyczy ostatniego rodzaju transportu, w którym prawa pasażerów nie były dotychczas uregulowane unijnym prawem. Parlament na początku negocjacji domagał się wprowadzenia nowych regulacji przy przewozach na dystansie ponad 50 kilometrów, zaś Rada postulowała dystans powyżej aż 500 kilometrów. Na drodze kompromisu ustalono dystans powyżej 250 kilometrów. Pasażerowie na takich trasach uzyskają szereg ułatwień oraz praw, przypominających te z podróży lotniczych. Kiedy na lotnisku zostanie zgubiony mój bagaż lub samolot odleci z dużym opóźnieniem, unijne przepisy jasno regulują przysługujące mi w takich sytuacjach prawa. Do tej pory pasażerowie autobusów i autokarów byli w dużo gorszej sytuacji. Dziś, między innymi, będą mogli domagać się odszkodowania za opóźnienia oraz uszkodzenie bagażu, zaś niepełnosprawni ruchowo otrzymają specjalną asystę.
Powstanie karta praw pasażerów, dzięki której wzrośnie wiedza obywateli o tym czego mogą oczekiwać od przewoźnika. Będzie to zbiór podstawowych praw przysługujących każdemu pasażerowi, bez względu na odległość na jaką podróżuje. To przykład dobrej legislacji ukierunkowanej na obywatela. Tym rozporządzeniem wzmacniamy prawa konsumentów oraz wzmacniamy wspólny rynek, dlatego też głosowałam za jego przyjęciem.
Silvia-Adriana Ţicău (S&D), în scris. − Am votat pentru Regulamentul referitor la drepturile pasagerilor care călătoresc cu autobuzul și autocarul. Acesta stabilește drepturi pentru pasagerii care călătoresc cu autobuzul și autocarul, comparabile cu cele valabile în cazul tuturor celorlalte moduri de transport. Regulamentul se aplică tuturor serviciilor regulate, naționale și transfrontaliere, având o distanță programată de cel puțin 250 km.
Aceste drepturi se referă la accesul nediscriminatoriu al persoanelor cu dizabilități la transport, precum și la despăgubiri acordate în caz de deces, vătămare corporală, pierderea sau deteriorarea bagajelor. Dacă o călătorie este anulată sau are întârziere de peste 120 de minute, pasagerilor li se va oferi imediat fie redirecționarea călătoriei către destinația finală fără costuri suplimentare, fie rambursarea prețului biletului. Dacă transportatorul nu oferă această opțiune, pasagerii au dreptul la o despăgubire în valoare de pană la 50 % din prețul biletului, pe lângă rambursarea prețului biletului. În cazul în care o călătorie de peste trei ore este anulată sau întârziată cu peste 90 de minute, operatorul trebuie să ofere asistență și cazare la hotel, de până la 80 EUR pe noapte și pasager, pentru maximum două nopți.
Solicit informarea adecvată a călătorilor cu privire la drepturile lor, pentru a reclama cazurile de nerespectare a acestora.
Viktor Uspaskich (ALDE), raštu. − Gerbiami kolegos, mūsų pareiga yra užtikrinti, kad paslaugų teikėjai elgtųsi deramai su keleiviais ir kad neįgalūs žmonės nesusidurtų su kliūtimis naudodamiesi transporto paslaugomis. Svarbu užtikrinti vienodas sąlygas tarp skirtingų valstybių narių vežėjų, o taip pat įvairių transporto rūšių. Mums reikia gerai subalansuoto kompromiso, kuris užtikrintų keleivių teises visose ES valstybėse, kurios kartais labai skiriasi savo dydžiu, ir kartu kad nesukeltų didelės naštos vežėjams, nes dauguma jų yra mažosios ir vidutinės įmonės. O svarbiausia, kad bet kokios naujos taisyklės gerintų ES transporto sektoriaus kokybę ir didintų konkurencingumą. Tačiau nevertėtų pamiršti kelių saugumo klausimo. Lietuvoje mes itin esame priklausomi nuo kelių transporto – daugiau nei 90 % visų keliautojų naudojasi mašinomis. Važiavimas miesto ir tolimojo susisiekimo autobusais sudaro apie 8 %. Labai svarbus klausimas, kuriam, mano nuomone, buvo nepakankamai skirta dėmesio, yra kelių saugumas. Remiantis ES statistika Lietuvoje milijonui gyventojų tenka 110 žūčių kelyje. Palyginimui – tokiam pačiam gyventojų skaičiui Švedijoje tenka 39 mirtys, Jungtinėje Karalystėje – 41. Šis Lietuvos rodiklis yra netoleruotinas ir daug didesnis nei ES vidurkis – 70. Tai turi pasikeisti.
Derek Vaughan (S&D), in writing. − I welcome the report on bus and coach passenger rights as it is an important step in providing greater protection to travellers, as well as in increasing the comfort and ease of disabled passengers. The report ensures those travelling on longer-distance coach journeys across Europe have access to better information, support and compensation in case of delay or cancellation of a service. Passengers will be entitled to refreshments in the case of short delay, a refund for over 2 hours’ delay and up to EUR 1200 for lost or damaged luggage.
I support the important advances this report makes for the rights of disabled travellers. For the first time, non-discriminatory access to transport is guaranteed as the Regulation states that all bus and coach staff must be trained to help people with disabilities, and where suitable assistance cannot be offered a passenger may travel free with the disabled person to ensure their comfort. This is an important step in uniting Europe against discrimination. My vote in favour of this report reflects the need for a European standard of rights for bus and coach passengers that ensures their comfort, safety and fair treatment as they travel across Europe.
Dominique Vlasto (PPE), par écrit. – J'ai voté en faveur de cette résolution qui propose une réglementation cohérente concernant le droit des passagers dans le transport routier en commun. Des mesures concrètes vont ainsi être mises en place, qui permettront de renforcer la sécurité juridique, les droits et l'information des passagers par bus et autocar. Les voyageurs bénéficieront désormais de garanties d'indemnisation, notamment en cas de retard ou d'annulation de leur voyage, au même titre que dans les secteurs ferroviaires et aériens. Ce vote participe de la volonté politique de l'Union européenne de faire émerger une législation commune pour les usagers de tous les modes de transport. Je me félicite également de l'application de mesures en faveur des personnes handicapées et à mobilité réduite, qui faciliteront leur accès au transport routier. Cette décision contribue à lever les obstacles à la liberté de circulation pour les voyageurs dans l'espace européen. Enfin, un équilibre a été trouvé en proposant une législation flexible pour que les entreprises de transport routier, de taille souvent modeste, ne soient pas pénalisées. Ces nouvelles mesures permettent à mon sens d'encourager un mode de transport accessible au plus grand nombre, notamment dans le secteur touristique.
Iva Zanicchi (PPE), per iscritto. − onorevoli colleghi, ho espresso voto favorevole alla relazione del collega on. Antonio Cancian perché, finalmente, verranno fissati i principi di base per garantire quei 70 milioni di cittadini europei che ogni anno viaggiano su pullman o autobus in Europa e che da tempo erano in attesa di vedere regolamentati i propri diritti.
A prescindere dal mezzo di trasporto prescelto, i cittadini europei saranno comunque protetti e tutelati con l'impegno, da parte della Commissione europea, di rivedere concretamente i regolamenti esistenti e di armonizzarli in una normativa unica, che preveda standard comuni per ogni tipo di viaggio e apposite specificità a seconda del mezzo di trasporto scelto.
Luís Paulo Alves (S&D), por escrito. − Tendo em conta que a redução média de emissões de CO2 no período de 2002-2007 para os veículos comerciais ligeiros foi de apenas 0,4-0,5 % por ano e que os objectivos comunitários aplicáveis aos veículos comerciais ligeiros novos são necessários para evitar a fragmentação no mercado interno, voto favoravelmente a presente proposta. Importa, no entanto, ressalvar que os veículos comerciais ligeiros não podem ser comparados aos automóveis de passageiros e que a proposta de 150 g CO2/km é ambiciosa, mas exequível.
Concordo ainda com a possibilidade de os fabricantes formarem agrupamentos entre automóveis de passageiros e veículos comerciais ligeiros, uma vez que está comprovada a redução dos custos de conformidade dos fabricantes, incrementando o emprego numa economia mais verde, de acordo com a Estratégia Europa 2020. Concordo ainda que esta questão deve ser abordada em várias fases até 2011, e não somente em 2014 como a Comissão propõe.
Laima Liucija Andrikienė (PPE), in writing. − I voted in favour of this resolution, in which the EP endorses a new EU Regulation introducing CO2 limits as of 2014 for light commercial vehicles (LCVs). I believe that new requirements and CO2 limits will help to fight global warming, lower running costs through savings on fuel and boost innovation and the competitiveness of European car manufacturers. With these rules, green technologies have to be built into the vehicles which need to stay affordable. Starting in 2014, 70 percent of new commercial vehicles up to 3.5 tonnes must comply with an average emission limit of 175 grams CO2 per kilometre. In 2020, the limit will decrease to 147 grams. It is an ambitious, but feasible, plan.
Zigmantas Balčytis (S&D), raštu. − Balsavau už šį pranešimą. 2007 m. kovo 8–9 d. susitikime Europos Vadovų Taryba tvirtai įsipareigojo iki 2020 m. sumažinti bendrą šiltnamio efektą sukeliančių dujų išmetamą kiekį Bendrijoje bent 20 % palyginus su 1990 m. lygmeniu arba 30 %, jei kitos išsivysčiusios šalys įsipareigos panašiai sumažinti išmetamų teršalų kiekį, o ekonomiškai labiau pažengusios besivystančios šalys tinkamai prisidės prie šio tikslo pagal savo galimybes. Siekiant užtikrinti būtiną išmetamų teršalų kiekio sumažinimą, politikos kryptys ir priemonės valstybių narių ir Sąjungos lygmeniu turėtų būti įgyvendinamos visuose Sąjungos ekonomikos sektoriuose, o ne tik pramonės ir energetikos sektoriuose. Kelių transportas yra antras pagal dydį taršos šiltnamio efektą sukeliančiomis dujomis sektorius Sąjungoje, ir jame išmetamų teršalų kiekis, įskaitant lengvųjų komercinių transporto priemonių išmetamą kiekį, nuolat didėja. Jeigu kelių transporto išmetamų teršalų kiekis nesiliaus didėjęs, tai gali sužlugdyti kitų sektorių pastangas stabdyti klimato kaitą. Iki šiol ES nebuvo teisės aktų dėl lengvųjų komercinių transporto priemonių išmetamo CO2 reguliavimo, nors šio transporto paklausa ES didėja. Manau, kad pavyko susitarti su Taryba dėl subalansuoto dokumento, kuriuo bus mažinamas išmetamas CO2 kiekis, o automobilių pramonės sektorius skatinamas investuoti į naujas ir mažiau teršiančias technologijas.
Jean-Luc Bennahmias (ALDE), par écrit. – L'idée est noble: réduire les émissions de CO2 des véhicules légers. Mais ce qui nous est présenté comme un compromis réaliste avec le Conseil est en fait un accord au rabais: le texte approuvé limite à 175 g/km le niveau moyen d'émission de CO2 pour les véhicules utilitaires légers neufs tandis que l'objectif à long terme est de 147 g/km. Il ne sera atteint au mieux qu'en 2020. Ce n'est pas suffisant! La Commission européenne proposait une limite de 135 g/km, une proposition plus ambitieuse et tout autant réaliste! C'est parce que je regrette que nous ne soyons pas arrivés à un compromis se rapprochant de la proposition de la Commission européenne que j'ai voté contre ce texte. L'amélioration de l'efficacité énergétique et la gestion de l'innovation sont aujourd'hui des priorités; tout le monde le reconnaît, mais encore faut-il nous montrer à la hauteur de nos discours par des propositions ambitieuses!
Sergio Berlato (PPE), per iscritto. − La proposta di regolamento sulla riduzione delle emissioni di anidride carbonica dei veicoli commerciali leggeri rientra nel quadro strategico della Commissione di riduzione delle emissioni di CO2 nell'ambiente. Tuttavia, nell’ultimo rapporto dell’Agenzia europea per l'ambiente, alcuni grafici mostrano chiaramente che dal 2003 le emissioni di CO2 dovute al trasporto su strada nell'UE15 e nell'UE27 sono stabili/decrescenti. Si consideri, inoltre, che i veicoli commerciali leggeri, nel settore dei trasporti, rappresentano solo circa l'1,5% delle emissioni di anidride carbonica.
La lunga e difficile trattativa condotta in commissione ENVI, si è focalizzata principalmente sul livello delle emissioni a lungo termine che, raggiunto l'accordo, si é attestato sui 147g CO2/km. Questo livello, migliore rispetto alle condizioni di partenza, non soddisfa pienamente le mie aspettative. Infatti, a tutela dell'industria del settore, l'Italia aveva chiesto di non scendere al di sotto dei 160g CO2/km e, in sede di Consiglio, molti Paesi sembravano convergere verso una soglia minima di 155g CO2/km.
Ritengo, in conclusione, che il risultato raggiunto dal trilogo Commissione-Consiglio-Parlamento in termini di obiettivi di riduzione delle emissioni di CO2 di lungo termine sia ancora sproporzionato rispetto alle specificità del settore automobilistico ed esprimo la mia preoccupazione sul rischio di penalizzazione dell'industria e dell'occupazione del settore.
Vilija Blinkevičiūtė (S&D), raštu. − Lengvąsias komercines transporto priemones daugiausia naudoja verslo subjektai, įskaitant mažas ir vidutines įmones. Šiuo metu lengvosios komercinės transporto priemonės sudaro maždaug 12 % automobilių parko. Taip pat būtina pripažinti, kad šios transporto priemonės dažniausiai yra įsigyjamos dideliais kiekiais, papildant transporto priemonių parką, ir todėl jau yra parenkamos kreipiant dėmesį į jų ekonomiškumą bei eksploatacines išlaidas. Lengvųjų komercinių transporto priemonių išmetamo CO2 kiekis 2002–2007 m. vidutiniškai buvo sumažintas 0,4–0,5 % per metus, tačiau šis degalų naudojimo efektyvumo padidinimas neteko prasmės padidėjus transporto paklausai ir pradėjus gaminti didesnes transporto priemones. Todėl būtina pakoreguoti Bendrijos tikslus, susijusius su naujomis lengvosiomis komercinėmis transporto priemonėmis, norint išvengti vidaus rinkos susiskaidymo, kurį gali sukelti valstybių narių lygmeniu priimamos skirtingos priemonės. Be to, siekiant nustatyti naujų lengvųjų komercinių transporto priemonių išmetamo CO2 kiekio normas, būtina išvengti reguliavimo nepakankamumo rizikos, kuri gali atsirasti, nes keleivinių automobilių ir lengvųjų komercinių transporto priemonių registracija iš dalies sutampa.
Vito Bonsignore (PPE), per iscritto. − Complimenti al relatore per il lavoro svolto fin qui. Apprezzo lo spirito di questo documento il cui obiettivo e' di contribuire alla riduzione delle emissioni di CO2, così come decisa dall'Unione europea, anche attraverso un miglior funzionamento dei veicoli commerciali leggeri. Tuttavia, è risaputo che tali mezzi di trasporto vengono utilizzati quasi esclusivamente per fini commerciali e dunque, rispetto alle automobili, presentano minori possibilità di essere modificati nella forma e nel peso.
Fermo restando che il modo migliore – come sottolinea il relatore stesso – è quello di modificare motori e meccanica, apprezzo però l'accordo raggiunto sui tempi di attuazione di tali modifiche. Trovo infatti ragionevole aver fissato un primo obiettivo a breve termine di 175g CO2/KM a partire dal 2014 ed entro il 2017. Mentre ridurre ulteriormente le emissioni a 147g CO2/KM può essere logicamente raggiunto entro il 2020.
Jan Březina (PPE), písemně. − Na jednu stranu je pochopitelné, že se návrh do značné míry zakládá na právních předpisech o emisích CO2 z osobních automobilů, na druhé straně je však třeba vzít v úvahu, že tato odvětví nefungují stejným způsobem. Lehká užitková vozidla mají delší vývojový a výrobní cyklus a používají se převážně pro obchodní účely a na rozdíl od osobních automobilů je u nich méně možností na úpravu jejich tvaru a hmotnosti, což by snížilo emise. Hlavní cestou, jak toho u lehkých užitkových vozidel dosáhnout, je úprava motoru a mechaniky vozidel, což je mnohem delší a nákladnější postup než jednoduchá změna karosérie vozidla. Důležitou roli také hraje to, že u lehkých užitkových vozidel se jako palivo používá o mnohem častěji nafta.
Výhrady mám k návrhu, aby postihy pro výrobce, kteří nesníží emise CO2 lehkých užitkových vozidel, byly vyšší než postihy za nesnížení emisí v odvětví osobních automobilů. Domnívám se, že postihy by měly být v obou odvětvích rovnocenné. Chápu důvody pro zavedení povinných omezovačů rychlosti pro lehká užitková vozidla, ale obávám se, že by se z toho mohl stát precedens pro zavedení omezovačů rychlosti pro jiné druhy vozidel. Je třeba pečlivě zvážit, zda se nejedná o nadměrně omezující regulaci nad rámec principu proporcionality.
Maria Da Graça Carvalho (PPE), por escrito. − A Estratégia de Desenvolvimento Sustentável incidide nos problemas do desenvolvimento sustentável mais prementes, como os transportes, as alterações climáticas, a saúde pública e a conservação de energia. O sector do transporte rodoviário é o segundo maior emissor de gases com efeito de estufa na União e as suas emissões, incluindo as provenientes dos veículos comerciais ligeiros, continuam a aumentar. Se as emissões deste sector continuarem a aumentar, este aumento comprometerá significativamente os esforços envidados por outros sectores no combate as alterações climáticas. É importante avançar tecnologicamente, promover a eco-inovação, tendo em conta a evolução tecnológica futura para o aumento da competitividade a longo prazo da indústria automóvel europeia e criação de mais empregos de qualidade. Reconhecendo os elevados custos da investigação e do desenvolvimento e para incrementar a competitividade da indústria automóvel europeia, deverão ser aplicados regimes de incentivos, como compensações pelas eco-inovações e a concessão de super-créditos.
Vasilica Viorica Dăncilă (S&D), în scris. − Consider că acest proiect de regulament are la bază premisa conform căreia reducerea consumului de combustibil al vehiculelor utilitare ușoare va reduce nivelul global al emisiilor de CO2 din sectorul transporturilor, atenuând astfel schimbările climatice şi stabilind astfel limite ale emisiilor de CO2 pentru vehiculele utilitare ușoare noi din Uniunea Europeană.
Edite Estrela (S&D), por escrito. − Votei favoravelmente o relatório relativo às normas de desempenho em matéria de emissões dos veículos comerciais ligeiros novos, que vem no seguimento da estratégia comunitária para a redução das emissões de veículos ligeiros. Este relatório inclui medidas, tais como os super-créditos para veículos não poluentes ou com baixas emissões, multas nos casos de incumprimento dos valores limite e incentivos à eco-inovação, que permitirão apoiar os fabricantes a desenvolver novas tecnologias mais ecológicas, o que é benéfico para a competitividade da UE e para a criação de emprego.
Diogo Feio (PPE), por escrito. − Numa altura em que o debate em torno das emissões de CO2 se tornou incontornável, estando no centro da discussão sobre as alterações climáticas, é importante que sejam encontradas soluções para a necessária redução de emissões dos veículos comerciais ligeiros. A aprovação de objectivos comunitários aplicáveis aos veículos comerciais ligeiros novos pretende evitar a fragmentação no mercado interno resultante da adopção de medidas diferentes a nível dos Estados-Membros. Esta nova regulamentação, como o relator salienta, servirá também como incentivo para o sector automóvel investir em novas tecnologias.
José Manuel Fernandes (PPE), por escrito. − O sector do transporte rodoviário é o segundo maior emissor de gases com efeito de estufa na União Europeia e as suas emissões não têm parado de aumentar. Assim, todos os tipos de veículos devem estar abrangidos por regulamentação que vise baixar estas emissões, incluindo-se portanto os veículos comerciais ligeiros.
O objectivo de redução dos gases com efeito de estufa será mais facilmente atingido se houver uma legislação de âmbito comunitário, em vez de legislação nacional com diferentes objectivos. Para além disso, teremos uma maior segurança e certeza jurídica para o sector de produção automóvel.
No entanto, temos de conjugar ambição com realismo e sensatez. Assim, e sabendo-se que são as PME que mais usam os veículos comerciais ligeiros e constituindo estas na UE mais de 99,8 % das empresas e 67,4 % do emprego, não se poderia avançar com metas que as prejudicassem.
Concordo, por isso, com o objectivo de 147 g de CO2/km de emissões para os veículos comerciais ligeiros novos matriculados na União, e desde que seja confirmada a viabilidade desta opção. Congratulo-me ainda com o facto de não se ter introduzido um limite de velocidade único, a nível europeu, para este tipo de veículos.
João Ferreira (GUE/NGL), por escrito. − Somos favoráveis ao desenvolvimento e à aplicação de tecnologias que reduzam o consumo de combustíveis fósseis e, consequentemente, os níveis de emissões atmosféricas de gases resultantes da queima desses combustíveis. Por razões de qualidade ambiental, de saúde e bem-estar das populações e por razões que se prendem com a progressiva e inexorável escassez das reservas de combustíveis de origem fóssil à escala mundial – o que exige uma grande sabedoria e parcimónia na sua gestão. Esta orientação é também indissociável da aposta em meios de transporte não dependentes desta forma de energia, como o transporte ferroviário, no qual urge investir, desenvolvendo-o. Neste caso concreto, consideramos que as normas de desempenho em matéria de emissões dos veículos comerciais ligeiros novos não devem ignorar nem a diversidade dos fabricantes automóveis nem os legítimos interesses e as necessidades das pequenas e médias empresas nos diferentes Estados-Membros.
A discussão deste dossiê demonstrou existirem possibilidades diversas para a limitação das emissões dos veículos, com custos de investimento inerentes e horizontes de aplicação também diversos, dos quais deverá ser feita uma avaliação cuidadosa; entre essas diferentes possibilidades inclui-se a introdução nos veículos de limitadores de velocidade, o que além de reduzir emissões pode também ter implicações positivas ao nível da segurança rodoviária.
Karl-Heinz Florenz (PPE), schriftlich. − Ich habe mich heute enthalten, da ich den ausgehandelten Kompromiss nicht mittragen konnte; er greift zu kurz – 147 Gramm als Langfristziel sind zu wenig ambitioniert. Da der Kompromiss jedoch schnell kommt und so rasch die notwendigen Innovationen erlaubt, habe ich nicht gegen ihn gestimmt. Anspruchsvolle Umweltstandards schaden der Industrie nicht – im Gegenteil. Nur fordernde Ziele schaffen Innovationsdruck – und nur so bleibt unsere Industrie Technologieführer. Insbesondere das verwässerte Langfristziel ist für mich der Beweis, dass die Autoindustrie auch nach der Gesetzgebung zu CO2-Grenzwerten für Pkw vor zwei Jahren immer noch nicht gelernt hat, dass sich nur saubere Autos auch in der Zukunft verkaufen werden. Die Autoindustrie scheint ihren Kunden diese Art von gesundem Menschenverstand nicht zuzutrauen. Statt neue Technologien zu erforschen, hat die Autoindustrie alle verfügbaren Kräfte bemüht, um gegen die vorgeschlagenen Regelungen zu kämpfen.
Sie hat alle Verteidigungslinien ausgefahren und keinen Willen zur konstruktiven Mitarbeit erkennen lassen. Dies ist enttäuschend. Zudem haben wir wieder einmal die Chance versäumt, klarzustellen, dass wir unserer Industrie nichts Gutes tun, wenn wir sie derart schützen. Die Zukunft ruft, wir hören sie aber nicht. Erst gestern wurde auf der Detroit Motor Show von VW das 1-Liter-Auto vorgestellt. Dies zeigt: Es geht!
Estelle Grelier (S&D), par écrit. – L'adoption de la proposition de règlement de la Commission établissant les normes de performance en matière d'émission pour les véhicules utilitaires légers neufs relève, à mon sens, avant tout d'un pari sur l'avenir. En effet, le compromis trouvé en matière de limitation des émissions moyennes de CO2, acté à 147 g/km d'ici 2020, n'est pas à la hauteur des ambitions initiales de mes collègues socialistes de la commission ENVI qui, soutenus par les Verts/ALE et la GUE/NGL, avaient défendu un objectif nettement plus ambitieux (135 g/km). Or, derrière cette "bataille de chiffres" se cache un équilibre à trouver entre des enjeux environnementaux reconnus par tous, et des exigences sociales et industrielles à ne pas oublier. C'est pourquoi la conditionnalité de l'adoption du compromis à la révision du règlement d'ici janvier 2013 et à l'étude de faisabilité des objectifs et de leur réévaluation m'apparaît pertinente : non seulement cette révision permettra de revenir rapidement sur ce sujet et d'aller plus loin dans la lutte contre la pollution automobile, mais elle sera aussi l'occasion d'aborder la question de la recherche et de l'innovation communautaires dans le domaine des transports routiers. Rendez-vous est pris en 2012 !
Nathalie Griesbeck (ALDE), par écrit. – Pour répondre aux objectifs ambitieux de l'Union européenne en matière de développement durable et de lutte contre le changement climatique, il est important que l'Union européenne agisse dans le secteur automobile. A cet égard, l'adoption de ce texte est un pas de plus vers la fabrication de véhicules qui polluent moins. Cependant, je regrette vivement le manque d'ambition de ce règlement en matière de réduction d'émissions de CO2 pour les véhicules utilitaires légers neufs. Si j'ai donc, bien sûr, voté en faveur de cette résolution, j'ai voté pour la proposition initiale de la Commission Européenne, à savoir un objectif de 135 grammes de CO2 par kilomètre d'ici 2014 et 120 grammes de CO2 par kilomètre d'ici 2020 (au lieu de ce qui a finalement été adopté : 175 grammes de CO2 par kilomètre d'ici 2014 et 147 grammes de CO2 par kilomètre d'ici 2020). Aujourd'hui, la technologie existe pour atteindre des seuils beaucoup plus bas, et ce plus rapidement que ne le fixent les objectifs de ce texte.
Mathieu Grosch (PPE), schriftlich. − Die Minderung der CO2-Emissionen ist bei allen Verkehrsträgern wünschenswert, so auch bei den Kleinlastern. Eine Festsetzung von Grenzwerten ist wichtig, um bei den Produzenten der Fahrzeuge einen ambitionierten Ansatz zu erreichen. Eine Einigung bei den Grenzwerten ist unter anderem dem Verhandlungsgeschick der belgischen Ratspräsidentschaft zu verdanken.
Dieser Kompromiss umfasst ein kurzfristiges Ziel, das einen Ausstoß von 175 g/km im Jahr 2014 vorsieht. Zudem wird eine stufenweise Herabsetzung festgelegt, die als Langzeitziel einen Ausstoß vom 147 g/km bis 2020 festlegt. Diese Ziele sind von Maßnahmen begleitet, die Anreize für die Industrie zum Bau von energieeffizienten Nutzfahrzeugen schaffen. Die Erreichung der vorgegebenen Ziele wird damit nicht nur den kleinen und mittleren Unternehmen, die die hauptsächlichen Nutzer der Sprinter und Lieferwagen sind, zugute kommen, sondern auch den Privatpersonen und last but not least der Umwelt.
Wir werden morgen nicht nur auf EU-Ebene, sondern auch auf dem Weltmarkt mitreden können, wenn wir sichere und saubere Fahrzeuge produzieren. Zudem sollten wir nicht zulassen, dass unsere Expertise durch zögernde EU-Politik in andere Länder – wie beispielsweise China – exportiert wird, sondern sie als eine Möglichkeit nutzen, nachhaltige europäische Umweltpolitik zu gestalten, die sich nicht nur positiv auf den Industriestandort Europa, sondern auch auf die Beschäftigung auswirkt.
Ich begrüße den gefundenen Kompromiss und habe ihn deshalb unterstützt.
Juozas Imbrasas (EFD), raštu. − Pritariau nuostatai, kad lengvųjų komercinių transporto priemonių sektoriuje reikėtų dėti tokias pat pastangas mažinant išmetamo CO2 kiekį, kaip tai daroma keleivinių automobilių sektoriuje. Tokiu būdu gamintojai į rinką tiektų naujas transporto priemones, kurioms būdingi geresni išmetamo CO2 kiekio rodikliai. Taip vartotojai galėtų naudotis pažangesnėmis transporto priemonėmis ir labiau prisidėti mažindami transporto priemonių išmetamą CO2 kiekį. Šio siūlomo teisės akto tikslas – sumažinti lengvųjų komercinių transporto priemonių išmetamo CO2 kiekį. Tai padaryti yra sunkiau nei lengvųjų automobilių atveju, nes lengvųjų komercinių transporto priemonių kėbulo formos negalima greitai ar pigiai pakeisti siekiant padidinti jų veiksmingumą. Visus pakeitimus būtina atlikti varikliuose ar mechaninėse dalyse. Šios investicijos yra gana didelės. Vis dėlto abejoju, ar remiantis šiuo pasiūlymu pavyks pasiekti užsibrėžtą tikslą, kadangi didelį susirūpinimą kelia tai, ar pritaikius minėtąsias priemones pavyks pasiekti pradinį tikslą, t. y. užkirsti kelią klimato kaitai, taip pat ar siūlomi tikslai ir tvarkaraštis realistiški, ekonomiškai pagrįsti ir nemažins konkurencingumo šiame sektoriuje. Manau, kad vis dėlto reikėtų atsižvelgti labiau į 3 aspektus: ekonominį nuosmukį ir jo neigiamą poveikį automobilių gamintojams ir vartotojams, būtinybę remti pramonę (gamintojus), o ne daryti jai spaudimą taikant sunkinančias priemones (ar netgi baudas), būtinybę remti verslą (vartotojus), o ne apkrauti jį papildomomis išlaidomis taikant abejotinas politines priemones.
Bogusław Liberadzki (S&D), na piśmie. − W trakcie procesu legislacyjnego zgłosiłem liczne poprawki do projektu w związku z emisjami dla nowych lekkich pojazdów użytkowych, które to poprawki zmierzały do złagodzenia pierwotnie sformułowanych wielkości emisji dwutlenku węgla oraz dłuższego czasu osiągania docelowego. Z zadowoleniem przyjmuję, iż moje poprawki wzięto pod uwagę. Uważam, że w przegłosowanym kształcie rozporządzenie przyczyni się do redukcji emisji dwutlenku węgla. Przemysł ma szansę w określonym czasie na dostosowanie swoich konstrukcji oraz wprowadzenie stosownych regulacji. Samochody w kategorii N1 są użytkowane przez małych przedsiębiorców, którzy są wrażliwi na wzrost ceny, a jednocześnie coraz częściej występują na rynku. Rozporządzenie nie będzie ich nadmiernie obciążać kosztami. Dla najlepszych producentów wyprzedzających założenia związane z normami emisji rozporządzenie przewiduje nagrody w postaci kredytów. Koncernom, które nie zdążą wprowadzić dostosowań, będą groziły kary, które nie będą mogły przekładać się na kieszeń użytkowników. Głosowałem za przyjęciem rezolucji.
David Martin (S&D), in writing. − I voted for this proposal laying out higher emission performance standards for new light commercial vehicles. This should make an important contribution to improving the quality of air in city centres in particular.
Nuno Melo (PPE), por escrito. − Há dois anos, foi aprovada legislação sobre as emissões dos automóveis de passageiros. É agora o momento de o Parlamento Europeu aprovar a introdução de limites de emissões de CO2 para os veículos comerciais ligeiros novos. Estes veículos são principalmente utilizados pelas empresas, incluindo pequenas e médias empresas, e correspondem actualmente a cerca de 12 % do parque automóvel. Para além de contribuírem para uma melhor qualidade do ar e para a realização dos objectivos da UE em matéria de clima, os veículos deverão proporcionar uma maior poupança energética às pequenas empresas que deles dependem. Os objectivos traçados visam fomentar a inovação na indústria. O regulamento fixa um objectivo de 175 g de CO2/km a aplicar em 2014, que deverá diminuir progressivamente para 147 g de CO2/km até 2020. As sanções a aplicar em caso de incumprimento deste regulamento por parte das marcas devem ser escrupulosamente cumpridas.
Andreas Mölzer (NI), schriftlich. − Um eine deutliche CO2-Emissionsreduktion erreichen zu können, müssen Kraftfahrzeuge von den Herstellern so umgebaut werden, dass sie einen gewissen Wert in Zukunft nicht mehr übersteigen dürfen. Was bei Pkw technisch durchaus machbar zu sein scheint, ist bei leichten Nutzfahrzeugen nicht unbedingt umsetzbar. Da es kaum möglich zu sein scheint, an der Form der Gefährte etwas zu ändern, müssen sich die Techniker auf Motor und Mechanik beschränken, was Experten zufolge ein langwieriger Prozess ist. Aus diesem Grund müssen Alternativen geschaffen werden, wodurch es bei leichten Nutzfahrzeugen zu einer Reduktion des CO2-Ausstoßes kommen kann. Angedacht sind zwei Varianten: Zum einen eine höhere Reduktion bei Pkw, die den Ausstoß der Nutzfahrzeuge kompensiert, zum anderen ein eingebauter Geschwindigkeitsregler, wodurch ebenfalls deutlich geringere Emissionen entstehen. Ich konnte nicht für den Bericht stimmen, da meines Erachtens zu wenige Alternativen geboten werden.
Rolandas Paksas (EFD), raštu. − Turime siekti, kad išmetamas CO2 kiekis būtų kiek galima daugiau sumažintas, todėl labai svarbu nustatyti atitinkamą išmetamų teršalų normą transporto priemonėms atsižvelgiant į sukeliamas neigiamas pasekmes aplinkai ir žmonių sveikatai. Tačiau rezoliucijoje pateiktas siūlymas sugriežtinti išmetamų teršalų normą naujoms lengvosioms komercinėms transporto priemonėms nustatant tokią pačią, kuri yra taikoma lengviesiems automobiliams, yra svarstytinas visų pirma dėl numatomų priemonių šiam tikslui pasiekti ir jų įtakos autofurgonų gamintojams. Siūlymas automobiliuose įrengti greičio ribotuvus neigiamai paveiktų verslo subjektų padėtį, sumažintų jų konkurencingumą tarptautinėje rinkoje. Be to, autofurgonų gamintojai privalėtų didinti jų kainas, atsižvelgdami į patiriamas išlaidas.
Todėl prieš priimant tokius svarbius sprendimus reikėtų atlikti išsamius mokslinius tyrimus, įrodančius, kad įdiegus greičio ribotuvus žymiai sumažėtų išmetamas CO2 kiekis. Taip pat turi būti sukurtas aiškus ir adekvatus kreditavimo mechanizmas ir nustatytos skatinamosios iniciatyvos. Manau, kad siekiant padidinti Europos automobilių pramonės konkurencingumą, didesnį dėmesį reikia skirti skatinamosioms finansavimo priemonėms.
Alfredo Pallone (PPE), per iscritto. − All'interno della strategia europea della lotta all'inquinamento e ai cambiamenti climatici gli obiettivi di riduzione delle emissioni di CO2 dei veicoli sono un aspetto importante. I veicoli commerciali leggeri inquinano solo in minima parte rispetto all'insieme della categoria trasporti ma in ogni settore specifico vanno definiti limiti che permettano di raggiungere gli obiettivi prefissati, per questo mi sono espresso a favore della relazione. L'obiettivo comunitario è di ridurre le emissioni di CO2 fino a 120gCO2/Km, quindi per ridurre progressivamente la media delle emissioni concordo con l'impianto del regolamento che impone, dal Gennaio 2014, l'immatricolazione e la produzione di veicoli commerciali leggeri nuovi che non superino i 175gCO2/Km di emissioni e 147gCO2/km nel lungo periodo (2020) anche per venire incontro alle esigenze di progettazione dei mezzi.
Maria do Céu Patrão Neves (PPE), por escrito. − Votei favoravelmente o presente relatório relativo a nova legislação que visa definir as normas de desempenho em matéria de emissões dos veículos comerciais ligeiros novos como parte da abordagem integrada da Comunidade para reduzir as emissões de CO2 dos veículos comerciais ligeiros. Fundamentei a minha decisão nos diversos dados apresentados nos diversos documentos que instruíram o processo, designadamente, o facto destes veículos corresponderem actualmente a cerca de 12% do parque automóvel. É necessário definir normas de emissão de CO2 para os veículos comerciais ligeiros novos, para evitar lacunas regulamentares e é importante incentivar o sector automóvel a investir em novas tecnologias. Acompanho o relator quando salienta a necessidade de o sector dos veículos comerciais ligeiros dever seguir o exemplo do sector dos automóveis de passageiros que se esforça por reduzir as emissões de CO2. Contudo as alterações nestes veículos passa não pela sua forma ou peso mas por alterações no motor e na mecânica, ao contrário dos automóveis de passageiros, o que torna o processo mais demorado e dispendioso. No entanto, importa fomentar esse avanço tecnológico em benefício de todos.
Rovana Plumb (S&D), in writing. − This proposal is a follow-up to the Community strategy to reduce CO2 emissions from light commercial vehicles (LCVs), as follows:
– from 2020 a long-tem target of 147g CO2/km for the average emissions of new LCVs registered in the Union, subject to confirmation of its feasibility. By 1 January 2013, after a complete review of them, a proposal will amend it, if appropriate;
– the short-term target, fixed to 175g CO2/km; a phasing-in period from 1 January 2014 onwards with full compliance of the new fleet from 2017;
– specific emission target for alternative fuel vehicles will be incorporated, aimed at promoting further deployment of certain alternative-fuel vehicles in the Union market;
– for multi-stage vehicles, the specific emissions of CO2 of completed vehicles will be allocated to the manufacturer of the base vehicle. The super-credits to manufacturers producing LCVs with emissions of CO2 of less than 50g CO2/km will be limited with a threshold of 25 000 LCVs per manufacturer.
– the penalties: from 2019 onwards settled to €95, being phased in gradually from 1 January 2014 to 2018.
Helping manufactures to develop green technology for vans will be beneficial both for companies and job creation.
Frédérique Ries (ALDE), par écrit. – Pas d'exception, les véhicules utilitaires devront aussi se mettre au vert. J'ai voté en faveur de cette proposition de directive qui contraint les constructeurs à réduire les émissions de CO2 des camionnettes et autres véhicules utilitaires dans la décennie à venir. Une proposition qui s’inspire en grande partie du règlement européen en vigueur depuis 2008 concernant les émissions de CO2 des voitures.
Un vote raisonnable après un accord avec le Conseil et qui, à peu de choses près, reprend les principales propositions de la Commission européenne, soit l'obligation de ramener les émissions polluantes des utilitaires à 175 g/km de CO2 en 2014 pour 100 % du parc et de les réduire progressivement à 147 g/km de CO2 d'ici à 2020. Un bémol tout de même, puisque nous avions voté un objectif plus ambitieux en septembre 2010 au sein de la commission de l'environnement.
Quant aux surcoûts pour les constructeurs de camionnettes et minibus, ils seront largement compensés par le fait que ces véhicules pollueront moins et consommeront moins, et c'est finalement cela qui intéresse les automobilistes.
Crescenzio Rivellini (PPE), per iscritto. − Mi congratulo per l'ottimo lavoro svolto dal collega Callanan. Abbiamo approvato oggi l'accordo raggiunto con governi nazionali sui nuovi limiti alle emissioni di CO2 per i veicoli commerciali europei, accordo che prevede anche incentivi per l'industria alla produzione di furgoni con una migliore efficienza energetica e penalità per chi non rispetta le nuove regole. La legislazione approvata rappresenta un difficile equilibrio e determina una serie di obiettivi ambientali, ambiziosi ma fattibili, per i produttori.
La nuova legislazione completerà il quadro normativo comunitario aggiungendosi alle norme sulle emissioni dei veicoli per passeggeri di due anni fa. Fabbricare un furgone con un'emissione minore di 50g CO2/km darà al produttore un "supercredito", valido per un lasso di tempo limitato. Tale veicolo, infatti, conterà, per il calcolo della media come 3,5 veicoli per il periodo 2014-2015, 2,5 per il 2016 e infine 1,5 nel 2017, ultimo anno di validità del sistema di crediti. D'altro canto, i veicoli di nuova produzione che consumano più dei limiti imposti saranno soggetti a penalità fino a 95 EUR/grammo dal 2019.
Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), in writing. − Despite voting against the report in committee (32/25/0) the Greens/EFA agreed with the other groups that negotiations for first-reading agreement with the Council should be sought, mainly due to an assessment that political majorities are not likely to improve at plenary and negotiations with the forthcoming Hungarian and Polish presidencies would be unlikely to yield a better result.
The main content of the first-reading agreement was: delaying the binding 175g CO2/km average limit by one year (2017); lowering the 2020 target to 147g/km, requiring to be confirmed by legislative procedure; lowering excess emissions premium to EUR 95/g; and a slight increase and prolongation of supercredits until 2017. However, the final outcome in plenary was highly unsatisfactory, and we decided to vote against.
Licia Ronzulli (PPE), per iscritto. − Ho votato a favore di questa relazione in quanto la ritengo utile nel perseguire l'obiettivo della tutela dell'ambiente. Si tratta di un documento importante che aiuta l'industria automobilistica a pianificare meglio la propria produzione, assicurando la riduzioni delle emissioni di CO2. Con questa decisione si stimolerà l'innovazione e la ricerca, favorendo non solo il risparmio per i consumatori ma anche e soprattutto per le piccole e medie imprese.
Al termine dei lunghi negoziati tra il Parlamento e il Consiglio, si è raggiunto un'importante risultato, frutto di una mediazione equilibrata tra le diverse posizioni dei 27 Stati Membri. L'adozione dei nuovi target e standard produrrà certamente risultati concreti, tutelando maggiormente la salute di tutti i cittadini europei. La lotta ai cambiamenti climatici non può essere rinviata e passa anche per la riduzione delle emissioni dei veicoli.
Vilja Savisaar-Toomast (ALDE), kirjalikult. − Lugupeetud juhataja! Lugupeetud kolleegid! Hääletasin täna menetluses olnud uute väikeste tarbesõidukite heitenormide raporti poolt. Leian, et antud raport on vajalik, arvestades Euroopa Liidu eesmärke seoses globaalse kliimasoojenemise ning heitgaaside vähendamisega. Samas peab märkima, et valdavalt pakuvad teenust ning kasutavad antud väikeseid tarbesõidukeid väikesed ja keskmise suurusega ettevõtted, mistõttu on oluline, et arvestatakse ka nende võimekusega vajalike muudatuste sisseviimiseks. Arvan siiralt, et antud raportiga kehtestatav määrus on saavutanud sobiva kompromissi, arvestades Euroopas tegutsevaid VKEsid ja Euroopa Liidu globaalseid eesmärke.
Bart Staes (Verts/ALE), schriftelijk. − Ik sta helemaal achter het initiële voorstel CO2-emissienormen vast te stellen voor nieuwe lichte bedrijfsvoertuigen om te voorkomen dat een hiaat in de regelgeving ontstaat door bepaalde overlappingen tussen de inschrijvingen van personenauto’s en bedrijfsvoertuigen. Momenteel worden veel voertuigen die gehomologeerd zijn als personenauto, zoals SUV's, ingeschreven als licht bedrijfsvoertuig, vaak omdat deze laatste categorie minder zwaar belast wordt of andere fiscale voordelen geniet. Hoewel de wetgeving inzake personenauto’s (en ook dit voorstel) gebaseerd zijn op de typegoedkeuring van de voertuigen (en niet op de inschrijving), houdt het gebrek aan regelgeving voor lichte bedrijfsvoertuigen het risico in dat de fabrikanten voor grotere personenauto’s een typegoedkeuring als licht bedrijfsvoertuig zouden aanvragen.
Dit zou betekenen dat de CO2-emissienormen niet van toepassing zijn op deze voertuigen met hoge emissies. Het eerste lezing-akkoord is uiteindelijk een heel zwak akkoord geworden waarbij het bindende doel te komen tot 175 g CO2/km met een jaar wordt uitgesteld. Het 2020-doel strandt op 147 g/km en de boetes voor niet-naleving worden verlaagd van 120 euro/gram tot 95 euro/gram. Slappe kost die er niet toe zal leiden dat deze wet een wezenlijke bijdrage vormt in het klimaatdebat. De "sense of urgency" is weg, zoveel is duidelijk. Vandaar mijn neen-stem.
Catherine Stihler (S&D), in writing. − I have supported this report which is part of the Community strategy to reduce CO2 emissions from light-duty vehicles. By helping manufacturers to develop green technology we can benefit companies and also create jobs whilst helping to tackle the environmental problems that we are facing.
Nuno Teixeira (PPE), por escrito. − A conclusão da Estratégia de Desenvolvimento Sustentável, encetada pela Comissão, enfatiza os problemas mais urgentes do desenvolvimento sustentável, nomeadamente as medidas de eficiência energética nos transportes. Tendo em vista o combate às alterações climáticas em matéria de emissões de CO2 e o aumento da competitividade da indústria automóvel europeia, este regulamento pretende estabelecer regimes de incentivos, em particular a concessão de super-créditos e compensações pelas eco-inovações, bem como menos sanções penais. O acordo assumido pelo Parlamento Europeu nesta matéria é ambicioso, mas, simultaneamente, possível de realizar. O objectivo comunitário, a curto prazo e faseado, é de 175 g de emissões de CO2/km a ser concluído em 2017, e, a longo prazo, de 147 g de emissões por km até 2020.
Simultaneamente, disponibiliza super-créditos para veículos que cumpram os critérios de eficiência e aplica coimas razoáveis quando se ultrapassam os limites máximos de emissões de CO2. Considero que a aprovação deste regulamento se inscreve nas políticas de sustentabilidade ambiental da União Europeia e, paralelamente, salvaguarda os produtores, na sua maioria pequenas e médias empresas, os utilizadores, e promove a inovação no sector.
Silvia-Adriana Ţicău (S&D), în scris. − Am votat pentru propunerea de Regulament pentru stabilirea unor standarde de performanță pentru vehicule utilitare uşoare noi, în cadrul abordării integrate a Comisiei Europene de reducere a emisiilor de CO2 generate de vehiculele uşoare. Încurajăm astfel producătorii de vehicule să utilizeze eco-inovarea în vederea asigurării competitivității industriei auto europene.
Regulamentul impune constructorilor de vehicule utilitare ușoare plata unor penalităţi pentru depășirea mediei emisiilor specific stabilite prin prezentul regulament.
Atrag atenția asupra faptului că limitarea emisiilor poluante nu trebuie abordată doar din punctul de vedere al ofertei, de exemplu cum trebuie modernizate vehiculele ușoare pentru a fi mai puțin poluante, ci și din punctul de vedere al cererii. Important este ca noile vehicule care respectă prevederile prezentului regulament să fie accesibile pentru consumatori. Astfel, regulamentul permite atât acordarea de stimulente pentru producţia de vehicule eficiente din punct de vedere al consumului, cât și sancțiuni pentru producătorii care nu respectă țintele convenite. Fiecare stat membru va avea obligația ca, începând cu 1 ianuarie 2012, să înregistreze anual informațiile privind fiecare vehicul utilitar ușor nou înmatriculat pe teritoriul său și să asigure respectarea prevederilor prezentului regulament.
Derek Vaughan (S&D), in writing. − I voted in favour of this report today as it signals another step in the right direction in the fight against climate change. CO2 limits for new vans will lead to cleaner, more fuel-efficient vehicles in the EU. Targets have been set and incentives for more efficient vans will hopefully kick-start an innovation drive across the industry. This should give companies, including many small businesses in Wales, who rely on these vans an opportunity to use more fuel-efficient vans and control costs at a time of rising oil prices.
Angelika Werthmann (NI), schriftlich. − Ich habe dem Bericht des Kollegen Callanan nicht zugestimmt, obwohl er sehr fundiert ist und in die richtige Richtung geht. Allerdings bin ich der Meinung, dass man bei den CO2-Ausstoßwerten pro Kilometer durchaus ehrgeiziger sein müsste. Ich unterstütze daher den Kommissionsvorschlag von 135 g CO2/km. In der Kombination von Emissionsgemeinschaften, die der Hersteller rechnerisch über seine gesamte Produktpalette bilden kann, sowie einem gleichzeitigen Tempolimit von 120 km/h erscheint dieses Ziel erreichbar – sicherlich mit Anstrengungen. Gleichzeitig - und im Sinne unserer Umwelt – sollten wir uns auf keinerlei Terminverzögerungen einlassen. Es sollte bei 2014 bleiben.
Luís Paulo Alves (S&D), por escrito. − Considerando o longo desenvolvimento desta questão iniciado com a proposta de regulamento da Comissão em 2000, a posterior aprovação do PE em 2002, os resultados iniciais de graves dificuldades na aceitação do mesmo pelos EM, as conclusões do Conselho de 2009, a não transposição da sua posição, as dificuldades insuperáveis nas rondas de negociações em Dezembro de 2010 e o consequente compromisso de um número mínimo de EM instituir uma cooperação reforçada neste domínio, apesar de não ser competência exclusiva da União, aprovo a presente recomendação. Concordo com esta proposta de regulamento, uma vez que a falta de protecção unitária das patentes em toda a UE pode levar a um sistema de patentes fragmentado, complexo e com custos elevados. Uma vez que se encontram preenchidos todos os requisitos, estes só trarão vantagens ao Mercado Interno.
Roberta Angelilli (PPE), per iscritto. − Ho già ribadito più volte nei mesi scorsi il mio disappunto per il regime linguistico del brevetto fondato sul trilinguismo. Ma ancor di più ritengo di una gravità politica inaudita l'utilizzo dell'istituto comunitario della cooperazione rafforzata per aggirare il veto dell'Italia e della Spagna ed evitare così di continuare la discussione in modo da trovare una soluzione condivisa ed anche meno onerosa. Tale proposta di decisione è peraltro incompatibile con il requisito di ultima istanza previsto dall'art 20.2 TUE, il quale stabilisce che la cooperazione rafforzata può essere autorizzata qualora, esaminata ogni altra ipotesi, non ci siano le possibilità di raggiungere gli obiettivi entro un termine ragionevole.
Inoltre, a più di un anno dall'adozione del Trattato di Lisbona già viene disatteso il valore della pari dignità delle lingue europee, mettendo in difficoltà la competitività e l'innovazione di cui sono portatrici milioni di PMI europee ed anche i diritti dei cittadini europei. Tale regime brevettuale reca un pregiudizio al mercato interno che diviene oggetto di segmentazione geografica, un ostacolo agli scambi tra gli Stati membri ed incide negativamente sullo stabilimento delle imprese e sulla libera circolazione dei capitali. Nel ribadire la mia posizione contraria, ritengo che sarebbe stato opportuno attendere il pronunciamento della Corte di Giustizia dell'Unione europea del prossimo 8 marzo prima di discuterne in questa sede.
Sophie Auconie (PPE), par écrit. – L'Europe avance... Grâce au traité de Lisbonne, il est désormais possible pour un groupe de pays voulant avancer ensemble sur un sujet précis de le faire, même si quelques-uns ne sont pas intéressés. C'est déjà le cas sur les règles applicables au divorce de couples binationaux. On appelle cela une « coopération renforcée »... J'ai souhaité qu'il en soit de même pour la protection des innovations européennes et qu'une coopération renforcée soit mise en œuvre pour créer un brevet européen. En effet, alors que la protection des inventions par brevet coûte dix fois plus cher en Europe qu'aux États-Unis, notamment à cause des frais de traduction, 25 des 27 États membres veulent créer ensemble un brevet européen moins coûteux car unitaire. Le brevet unitaire sera déposé en français, anglais ou allemand et protégera nos inventions dans les 25 pays concernés... et ceci à prix enfin abordable ! Même si, pour des raisons linguistiques, l'Espagne et l'Italie ne sont pas favorables à un tel système, il est essentiel que les 25 États intéressés avancent ensemble sur ce sujet. Comme il s'agit d'un grand pas en avant pour la compétitivité de l'industrie européenne, j'ai voté en faveur de cette procédure.
Zigmantas Balčytis (S&D), raštu. − Bendros patentinės apsaugos Europos Sąjungoje sukūrimas yra neatsiejama inovacijų plėtros ir konkurencingumo skatinimo dalis. Palaikiau šią rezoliuciją, kuri padės valstybėms narėms tvirčiau bendradarbiauti kuriant bendrą patentinę apsaugą. Europos Sąjungoje iki šiol taikoma suskaidyta patentų sistema, vyrauja didelės patentų patvirtintos kainos ir sudėtingumas valstybėse narėse. Nors šiuo metu daugiau nei devynios ES valstybės narės yra pareiškusios ketinimą tarpusavyje pradėti tvirtesnį bendradarbiavimą kuriant bendrą patentinę apsaugą, tačiau Komisija ir dalyvaujančios valstybės narės turėtų skatinti kuo didesnį valstybių narių įsitraukimą. Tvirtesnis bendradarbiavimas sudarytų palankesnes sąlygas tinkamam vidaus rinkos veikimui, panaikintų kliūtis laisvam paslaugų judėjimui, kas padidintų išradėjų skaičių ir būtų sudaryta galimybė naudotis bendra patentine apsauga visoje ES.
Regina Bastos (PPE), por escrito. − Um sistema europeu de patentes é uma necessidade. A existência de interpretações diversas e decisões diferentes em cada Estado-Membro causa incerteza jurídica. A tradução obrigatória de cada processo de patente para as 23 línguas oficiais é cara, demorada e cria um défice de competitividade. Por isso, de uma forma geral, a esmagadora maioria dos interessados, incluindo as associações empresariais, concordaram com a opção “english-only”.
A proposta que está em discussão distingue 3 línguas (inglês, francês e alemão) colocando numa posição subalterna todas as outras línguas. Ora, em termos de projecção no mundo, o português é uma língua muito mais importante do que o francês ou o alemão. Tenho igualmente muitas reservas sobre a possibilidade da utilização da cooperação reforçada neste caso. Um instrumento que está previsto para que um conjunto de Estados iniciem processos de maior integração que permitam associar progressivamente todos os outros não deve ser convertido em clube fechado e em mecanismo de exclusão ou de consagração do predomínio de uns sobre os outros. Por isso sou contra o relatório Lehne.
Vito Bonsignore (PPE), per iscritto. − Pur apprezzando lo spirito di questa riforma, che ambisce a dotare l'Europa di un unico brevetto e dunque a ridurre i costi delle traduzioni, ho tuttavia espresso voto contrario. La proposta di decisione presentata dal Consiglio europeo autorizza una procedura di cooperazione rafforzata nel settore dell'istituzione della tutela brevettuale unitaria e questo perché alcuni Stati membri, tra cui il mio paese, si sono espressi contro l'adozione del sistema di traduzione previsto. Si tratta, infatti, di un sistema trilinguistico che risulterebbe discriminatorio in quanto viola il principio della parità linguistica tra tutte le lingue dell'Unione europea.
Inoltre, a mio giudizio, il sistema di cooperazione rafforzata pregiudicherebbe il mercato unico creando divisioni e distorsioni di concorrenza al suo interno. Sarebbe stato auspicabile, perciò, attendere la decisione della Corte di giustizia, prevista nei prossimi giorni, un parere che potrà chiarire anzitutto diversi aspetti tecnici relativi al sistema brevettuale unitario.
Jan Březina (PPE), písemně. − Roztříštěný systém patentové ochrany představuje podle mého názoru překážku ve vnitřním trhu, která škodí zejména inovativním podnikům z řad malých a středních podniků. Proto podporuji vznik zjednodušeného nenákladného jednotného patentu pro celou EU. Mrzí mě, že se nepodařilo dosáhnout shody na společném řešení kvůli nepřekonatelným rozdílům v otázce názoru na úpravu překladů patentů. Sveřepé trvání na nutnosti překládat patenty do většího počtu úředních jazyků EU pokládám za projev národního sobectví, neboť náklady, administrativní náročnost a časová náročnost z toho plynoucí by do značné míry smazaly výhody jednotného patentu.
Velmi vítám, že se k posílené spolupráci, kterou jsme dnes podpořili, rozhodla připojit i má vlastní země, Česká republika, a doplnila tak řady velké většiny členských států, které se připojily již dříve. I když jednotný patent nebude pokrývat celé území EU, nepochybuji o tom, že bude prospěšným nástrojem pro rozvoj a zvyšování konkurenceschopnosti malých a středních podniků.
Zuzana Brzobohatá (S&D), písemně. − Patentová ochrana patří k základním nástrojům konkurenceschopnosti a růstu ekonomiky. Podporuje vědecko-výzkumné aktivity, a tím zvyšuje zaměstnanost v sektoru s vysokou přidanou hodnotou. Doporučení Parlamentu k návrhu rozhodnutí Rady, kterým se povoluje posílená spolupráce v oblasti jednotné patentové ochrany, jsem podpořila, protože vychází ze závěrů Rady ze dne 4.prosince 2009, které definují budoucí podobu jednotného patentového systému. Tento evropský patentový systém má být založen na dvou pilířích, a to na jednotném systému pro řešení sporů týkajících se patentů (Soud pro evropské patenty a patenty EU) a na vytvoření patentu EU (nástroj pro platnost patentu v celé EU).
Posílená patentová spolupráce povede k jednodušší validaci evropských patentů na území členských států, které se posílené spolupráce účastní, což sníží náklady a zjednoduší postup při získání patentů, a současně tento mechanismus přispěje k vědecko-technickému pokroku a posílí fungování na vnitřním trhu. K posílené spolupráci se na začátku února tohoto roku připojila i Česká republika, a proto věřím, že i zapojení mé země do systému jednotné patentové ochrany povede k podpoře vědeckých kapacit a k lepším vědeckým výsledkům nejen v České republice.
Maria Da Graça Carvalho (PPE), por escrito. − A criação de uma patente europeia vem estimular a inovação e o desenvolvimento científico e tecnológico na UE. Considero fundamental resolver a questão da patente europeia. No entanto, tenho reservas em relação ao regime linguístico a consagrar. Na minha opinião, a melhor solução seria a utilização somente do inglês, mas se o regime linguístico for estendido a outras línguas então o português deverá ser contemplado. A competição é global e o português é a terceira língua mais falada entre as línguas ocidentais, a seguir ao inglês e ao espanhol.
Carlos Coelho (PPE), por escrito. − Um sistema europeu de patentes é uma necessidade. A existência de interpretações diversas e decisões diferentes em cada Estado-Membro causam incerteza jurídica. A tradução obrigatória de cada processo de patente para as 23 línguas oficiais é cara, demorada e cria um défice de competitividade. Por isso, de uma forma geral, a esmagadora maioria dos interessados, incluindo as associações empresariais, concordaram com a opção English-only. A proposta que está em discussão distingue 3 línguas (inglês, francês, alemão), colocando numa posição subalterna todas as outras línguas. Ora, em termos de projecção no mundo, o português é uma língua muito mais importante do que o francês ou o alemão. Tenho igualmente muitas reservas sobre a viabilidade da utilização da cooperação reforçada neste caso. Um instrumento que está previsto para que um conjunto de Estados iniciem processos de maior integração que permitam associar progressivamente todos os outros não deve ser convertido em clube fechado e em mecanismo de exclusão ou de consagração do predomínio de uns sobre os outros. Por isso estou contra o relatório Lehne.
Mário David (PPE), por escrito. − Votei a favor desta Resolução Legislativa do Parlamento Europeu por concordar com o seu conteúdo, lamentando contudo a ausência da língua portuguesa no regime europeu de patentes.
Luigi Ciriaco De Mita (PPE), per iscritto. − Il Mercato interno e la Politica di concorrenza sono due assi portanti del processo di unificazione europea, finalizzate non solo ad un rafforzamento economico dell’UE e delle imprese, ma innanzitutto a inverare le libertà fondamentali dell’Unione. Tale obiettivo deve essere perseguito a favore di tutti i cittadini e imprese comunitarie, sia offrendogli pari opportunità e uguaglianza sostanziale, sia evitando difficoltà, sovra costi e sovrastrutture che possano differenziarne, discriminarne o ridurne le possibilità di accesso o di tutela dei propri diritti. Riconoscere a tutti i cittadini dell’UE il diritto a esprimersi nella propria lingua quando ci si rivolge alle Istituzioni UE rappresenta un diritto fondamentale di uguaglianza, pari opportunità e non discriminazione. L’utilizzo di alcune lingue tra quelle ufficiali ha ragione tecnica solo all’interno delle attività delle Istituzioni UE e non nei rapporti con cittadini, imprese e Istituzioni dei Paesi membri. Le cooperazioni rafforzate sono utili quando incrementano le opportunità di chi vi aderisce, senza pregiudicarle per gli altri. Ho, pertanto, votato contro la Raccomandazione in quanto ritengo non accettabile una cooperazione rafforzata in un ambito così delicato quale è l’eguaglianza politica delle lingue, creando una discriminazione rispetto al diritto di pari opportunità di accesso alle libertà fondamentali dell’UE.
Anne Delvaux (PPE), par écrit. – Je suis très satisfaite de l'issue du dossier, qui était pendant depuis les années 1990. Pour rappel: en décembre 2009, le Conseil avait adopté le principe de la création du brevet communautaire. Mais un an plus tard, le Conseil a confirmé que des difficultés insurmontables existaient concernant les modalités de traduction qui requièrent l'unanimité. Le dossier a ensuite été repris par la présidence belge de l'UE mais, les blocages subsistant, douze États membres ont demandé une proposition de règlement autorisant une coopération renforcée dans le domaine de la création d'un brevet unitaire. Le Conseil "Compétitivité" a ainsi prévu l'autorisation d'une coopération renforcée en mars 2011. Je rappelle que la création d’un brevet unitaire entraînera des avantages pour les utilisateurs du système des brevets en Europe, et permettra notamment aux PME, souvent négligées, d’améliorer leur compétitivité grâce à un meilleur accès à la protection par le brevet et à une réduction des coûts.
Ioan Enciu (S&D), în scris. − Am votat pentru acest raport întrucât consider că soluţia cooperării consolidate în vederea creării brevetului unitar este cea mai bună soluţie în acest moment şi sper că, pe parcurs, toate statele membre vor lua parte la aceasta, spre beneficiul cetăţenilor europeni. Brevetul unic va scădea în mod substanţial costurile administrative pentru întreprinderile mici şi mijlocii, va încuraja inovaţia şi va facilita crearea de noi locuri de muncă într-un moment în care UE are din ce în ce mai multă nevoie de acestea.
José Manuel Fernandes (PPE), por escrito. − A existência de legislação, no âmbito da UE, que proteja as patentes é fundamental com vista à defesa dos direitos de propriedade intelectual. Poderemos ter uma protecção uniforme nos territórios dos Estados-Membros participantes, bem como a redução de custos e a simplificação de procedimentos administrativos. Recordo que, actualmente, o custo de registo de uma patente na Europa é superior, em cerca de dez vezes, ao de uma patente japonesa ou norte-americana. Favorece-se assim a inovação, a investigação científica e, simultaneamente, melhora o mercado interno. Segundo o Comissário Michel Barnier, só Espanha e Itália não manifestaram interesse nesta cooperação reforçada. No entanto, há algumas dúvidas jurídicas sobre a aplicabilidade do processo de cooperação reforçada ao caso concreto.
Na verdade, nos termos do n.º 1 do artigo 328.º do TFUE, Aquando da sua instituição, as cooperações reforçadas estão abertas a todos os Estados-Membros, desde que sejam respeitadas as eventuais condições de participação fixadas pela decisão de autorização. Estão também abertas a qualquer outro momento, desde que sejam respeitados, para além das referidas condições, os actos já adoptados nesse âmbito. Recordo que nesta cooperação reforçada haverá apenas um regime linguístico de três línguas: inglês, francês e alemão.
Carlo Fidanza (PPE), per iscritto. − Sono contrario al via libera del Parlamento all'uso della procedura di cooperazione rafforzata per creare un sistema unitario di brevetti in quanto ritengo la questione del regime linguistico di fondamentale importanza per gli interessi italiani, essendo l'Italia al quarto posto in Europa per numero di brevetti depositati. Ritengo sia stato fatto un uso strumentale della procedura di cooperazione rafforzata, creata per dare un maggiore impulso al processo di integrazione dell'Unione europea dando la possibilità, a un numero ristretto di Stati membri, di avanzare su dossier sui quali non è possibile raggiungere un accordo unanime.
Questa forzatura può costituire un precedente pericoloso in quanto danneggia uno Stato membro e aggira l'unanimità prevista dal Trattato di Lisbona sul mercato unico e sul principio della non-distorsione della concorrenza al suo interno. Inoltre, avremmo preferito attendere il giudizio della Corte di giustizia, previsto per il prossimo 8 marzo.
Ilda Figueiredo (GUE/NGL), por escrito. − Votámos contra este relatório por três razões fundamentais.
É inadmissível que o Parlamento Europeu dê cobertura a uma proposta de cooperação reforçada nesta área das patentes ditas unitárias, já que se pretende apenas pôr em causa os direitos que os Estados-Membros têm de defender os seus interesses, apenas para beneficiar os países mais poderosos.
É a segunda vez que é utilizado este princípio da cooperação reforçada previsto no Tratado de Lisboa. Começa a ficar claro o objectivo da sua inclusão.
É inaceitável que se pressionem desta forma os Estados que são membros da União, mas não aceitam as condições que a maioria lhes quer impor, designadamente em áreas tão sensíveis como a linguística, dado que o acordo previsto põe em causa a língua da maioria dos países.
Por último, apenas uma nota final para reafirmar as posições que os deputados do PCP no Parlamento Europeu sempre tiveram na defesa intransigente da língua portuguesa.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (S&D), na piśmie. − Panie Przewodniczący! Nie co dzień mamy okazję dyskutować na tak ważny temat, jak ten, którego dotyczy opinia Klausa Lehne – patent Unii Europejskiej. Dlatego bardzo się cieszę, że mam okazję zabrać głos w debacie. Po pierwsze należy zwrócić uwagę na fakt, że jesteśmy aktualnie na bardzo wczesnym etapie procedury o wzmocnionej współpracy. Opinia Parlamentu Europejskiego umożliwi dopiero Radzie wydanie oficjalnej zgody na podjęcie działań. Dlatego wszystko jest jeszcze możliwe, a konkretnie: możliwe jest wprowadzanie zmian w propozycjach rozporządzeń zaproponowanych przez Komisję Europejską. Nie wchodząc w szczegóły dotyczące zaproponowanych rozporządzeń na temat samego patentu, a także reżimu językowego, chciałabym powiedzieć, że realizując ten wielki europejski projekt musimy mieć na uwadze interesy wszystkich europejskich przedsiębiorców, a więc zarówno tych, którzy patentują wynalazki, jak również tych, którym zależy na łatwym dostępie do informacji technicznej o nich. Mam tutaj na myśli np. producentów leków generycznych.
Będąc zdecydowaną zwolenniczką europejskiego patentu, a jednocześnie posłem z Polski, kraju, który jest dzisiaj niestety bardziej „odbiorcą” niż „dawcą” patentów, będę starać się, aby debata na temat patentu miała jak najszerszy zasięg i uwzględniała głosy wszystkich, a szczególnie małych i średnich przedsiębiorców, którzy są niezbędni dla innowacyjnej europejskiej gospodarki.
Adam Gierek (S&D), na piśmie. − Patent europejski ma nam pomóc w rozwoju innowacyjności, a dlaczego dyskutując o tym sami nie potrafimy skorzystać z innowacyjności? Wstyd. Mówimy tylko wyłącznie o prawie patentowym; mówmy jednak również o ustaleniu optymalnej formy patentu. Mamy bowiem patenty krótkie i mamy długie, a te ostatnie wcale nie muszą być lepiej napisane. Często komplikuje się opis celowo po to, aby zagmatwać i skomplikować formę patentu.
Myślę, że trzeba stworzyć taką transparentną formę patentu, taką procedurę jego opisu, by można było wykorzystać dobrze internet i metody elektronicznego zapisu. To też język. To się da zrobić wg określonego algorytmu. Myślę, że najtańszy, niewymagający tłumaczeń na języki byłby e-patent europejski. Może Komisja zacznie myśleć innowacyjnie. Głosowałem za, chociaż uważam, że Komisja wykazuje w tej sprawie zbyt mało inicjatywy.
Louis Grech (S&D), in writing. − In light of the impetus given by the Commission and Parliament to relaunch the single market, the need for a harmonised system for the issuance and regulation of patents has never been greater. It is for this reason that I voted in favour of this Legislative Resolution.
Under the current fragmented patent system, patents have to be translated into the language of each of the States for which they have been granted, imposing exorbitant costs on entrepreneurs, start-ups and other innovation-based SMEs for translations: obtaining a patent is thirteen times more expensive in the EU than in the US and eleven times more expensive than in Japan. Under the new system to be adopted by Member States participating in enhanced cooperation in this area, the unitary patent will fall under a much more affordable translation regime consisting of solely the French, English and German languages; resulting in the cutting of costs. The introduction of a unitary and affordable patent system, albeit only in some EU Member States, will play and important role in the furtherance of the single market, particularly by giving the Union the boost in innovation and creativity with regard to the creation of goods and services which it so desperately needs.
Nathalie Griesbeck (ALDE), par écrit. – Depuis de nombreuses années, on constate que l'économie européenne est freinée par l'absence d'un brevet communautaire compétitif par rapport aux autres grandes puissances mondiales. Depuis une quinzaine d'années, la Commission Européenne a proposé la création d'un brevet unique européen. Enfin, et grâce à la procédure de "coopération renforcée" qui permet à plusieurs Etats membres de coopérer dans un domaine lorsqu'une initiative législative est bloquée, un pas a pu être fait dans cette direction. C'est ainsi avec enthousiasme que j'ai voté pour ce texte, qui permet l'ouverture de cette procédure de coopération renforcée pour créer un système de brevet communautaire. Il s'agit ici d’une avancée essentielle pour toutes les entreprises européennes, pour toutes les PME, qui attendent depuis longtemps cet instrument, un instrument indispensable pour l'innovation, la recherche et le développement et la compétitivité en Europe.
Françoise Grossetête (PPE), par écrit. – J'ai voté en faveur de cette recommandation qui portait sur l'autorisation d'une coopération renforcée pour la création d'un brevet européen. En décembre 2010, 12 États membres, dont la France, avaient souhaité recourir à une procédure de coopération renforcée après le désaccord des 27 sur la mise en place d'un système de brevet communautaire en raison de divergences linguistiques. Tous les États membres ont finalement décidé de participer, sauf l'Italie et l'Espagne. Je souhaite que ces deux pays puissent s'associer à l'initiative à tout moment. Nos chercheurs et entreprises pourront enfin commencer à faire jeu égal avec les États-Unis et l'Asie en matière d'innovation car il est aujourd'hui onze fois plus cher de déposer un brevet au sein de l'Union européenne qu'aux États-Unis.
Jarosław Kalinowski (PPE), na piśmie. − Po ponad dziesięciu latach prace nad jednolitym patentem europejskim dobiegają wreszcie końca. Mimo, iż sukces jest tylko częściowy, gdyż jednolity system ochrony patentowej nie obejmie całego terytorium Unii Europejskiej, to niewątpliwie należy uznać to za istotny krok naprzód. Uproszczenie procedur rejestracyjnych i znaczne obniżenie ich kosztów, nawet jeżeli obejmie tylko 12 państw członkowskich, będzie sprzyjać rozwojowi rynku wewnętrznego oraz stymulować postęp naukowo-techniczny na całym terytorium Unii. Harmonizacja prawna dokonana na ograniczonym obszarze będzie w rzeczywistości dotyczyć wszystkich unijnych przedsiębiorców, gdyż inwestorzy z siedzibą w nieuczestniczących państwach członkowskich będą także mogli korzystać z jednolitej ochrony patentowej. To od ich indywidualnej decyzji będzie zależeć czy wybiorą ochronę w ramach porządku prawnego jednego państwa, czy kilku, czy też zdecydują się na skorzystanie z jednolitego patentu europejskiego.
Uważam, iż należy kontynuować działania zmierzające do rozszerzenia zasięgu jednolitej ochrony patentowej, tak aby ostatecznie objęła ona całe terytorium Unii Europejskiej. Będzie to korzystne nie tylko dla poszczególnych przedsiębiorców, ale także dla konkurencyjności rynku europejskiego wobec innych dużych gospodarek, takich jak Stany Zjednoczone, Chiny czy Japonia.
Arturs Krišjānis Kariņš (PPE), rakstiski. − Es atbalstīju rezolūcijas projektu par priekšlikumu Padomes lēmumam, ar ko atļauj ciešāku sadarbību, lai izveidotu vienotu patentaizsardzību, jo uzskatu, ka vienota patentu reģistrācijas sistēma samazinās administratīvas barjeras Eiropas uzņēmumiem. Eiropas Savienība nevar atļauties sadrumstalotu patentu reģistrācijas sistēmu. Šodien tā ir spērusi platu soli uz priekšu, lai panāktu vienotu reģistrācijas kārtību. Pašreizējā situācija, kad uzņēmumam savs patents ir jāreģistrē katrā dalībvalstī atsevišķi, ievērojami kavē uzņēmumu attīstību. Lēnais un sarežģītais process, kādā līdz šim ir notikusi patentu reģistrācija Eiropas Savienībā, ir ierobežojis iespēju dinamiski attīstīties mūsu uzņēmumiem. Skaidra un efektīva procedūra, kādā ikviens var reģistrēt patentu, kas ir derīgs visā Eiropas Savienībā, nodrošinās to, ka jauni produkti ātrāk sasniegs pircējus, līdz ar to palielināsies uzņēmumu attīstības tempi. Ieguvējas būs valstis, kuras piedalīsies šajā patentu reģistrācijas sistēmā, un šo valstu uzņēmēji, kuri jaunos produktus varēs ātri piegādāt visiem Eiropas patērētājiem.
Petru Constantin Luhan (PPE), în scris. − În momentul de față, piața internă este deosebit de fragmentată din cauza costurilor ridicate de protejare a brevetelor în Uniune şi inventatorii europeni nu pot beneficia de toate avantajele pieței unice. Situația dificilă apare atunci când aceștia încearcă să obțină un nivel optim de protecție pe întregul teritoriu al Uniunii. Această situație se răsfrânge negativ asupra competitivității Uniunii, deoarece activitățile inovatoare generează capital uman care tinde să aibă o mobilitate mai mare decât în alte zone.
Condițiile actuale de inovare mai puțin avantajoase scad atractivitatea Uniunii în ceea ce privește crearea și inovarea atât pentru inventatorii europeni, cât și pentru cei neeuropeni. Am votat în favoarea acestei recomandări, deoarece consolidarea cooperării în cadrul unui grup de state membre în domeniul protecției brevetelor unitare va proteja interesele Uniunii prin faptul că va ameliora competitivitatea și atractivitatea acesteia pentru restul lumii. De asemenea, crearea unei protecţii unitare a brevetelor pentru un grup de state membre ar îmbunătăţi gradul de protecţie a brevetelor şi ar elimina costurile şi complexitatea asociate respectivelor teritorii, ceea ce ar facilita progresul ştiinţific şi tehnologic, precum şi funcţionarea pieţii interne.
David Martin (S&D), in writing. − I voted for this Report. I believe the permitted level of radiation in foodstuffs must be raised and in addition monitoring and compliance must be improved. Depending on the outcome of the final reading, this Regulation has the potential to contribute to that process. I welcome the fact that this Regulation will also apply to foodstuffs or feedingstuffs imported from third countries in customs transit or intended for export.
Jiří Maštálka (GUE/NGL), písemně. − Je mimo pochybnost, že sféra práv k duševnímu vlastnictví, zejména pak práva k vlastnictví průmyslovému, zasluhuje mimořádnou pozornost a péči. Ne vždy se to však ze strany orgánů a institucí EU daří. Komplexní systémové řešení bývá mnohdy potlačováno partikulárními či dokonce lobbistickými zájmy. Problém patentu EU – dříve komunitárního – je toho příkladem. Nyní vyvstává možnost alespoň částečného řešení formou posílené spolupráce některých členských států v oblasti vytvoření jednotné patentové ochrany. Česká republika má zájem o účast v této posílené spolupráci a chce se tak podílet i na dalším vyjednávání konkrétních návrhů nařízení o jednotném patentu a jeho jazykovém režimu. Neúčast v posílené spolupráci by znamenala nemožnost ovlivňovat podobu budoucího patentového systému EU. Významným aspektem je také ekonomický přínos, resp. výhody pro podniky přicházející s novými technickým řešeními, a to s ohledem na velikost společného trhu účastníků posílené spolupráce. Chci také připomenout, že Česká republika si ponechává možnost z posílené spolupráce vystoupit, pokud by se tato spolupráce ubírala směrem, který by byl v rozporu s pozicemi České republiky zejména v otázce jazykového režimu a oblasti patentového soudnictví.
Jean-Luc Mélenchon (GUE/NGL), par écrit. – Je m'abstiens sur ce texte. Non pas que je sois contre le droit souverain des États membres de passer des accords de coopération renforcée entre eux, y compris en matière de brevet, mais aucune garantie ne nous est donnée quant aux normes écologiques et sanitaires qui présideront à la validation de tels brevets, notamment concernant les OGM. Tant que les exigences nécessaires à la préservation de la santé publique des citoyens ne seront pas réunies, je ne soutiendrai pas ce type d'accords.
Nuno Melo (PPE), por escrito. − Com a aprovação deste relatório, que pretende estabelecer uma cooperação reforçada na área do registo e protecção de patentes, existe o risco de passar a vigorar de modo imperativo um regime linguístico restrito unicamente a três línguas – inglês, alemão e francês –, deixando, em cada Estado-Membro, de ser exigida a tradução da patente na respectiva língua nacional. Apesar de o propósito de criar a Patente da União Europeia ser positivo, no sentido em que contribuiria para dinamizar e promover a inovação na Europa, defendo, todavia, que tal não pode ser prosseguido com violação de princípios fundamentais da própria cidadania europeia, com quebra da coesão comunitária e fractura do mercado interno ou com introdução de novos factores de discriminação, desigualdade e desequilíbrio.
A língua portuguesa – terceira língua europeia de comunicação universal – será inexplicavelmente discriminada com a instituição desta cooperação reforçada. Daí o meu sentido de voto.
Andreas Mölzer (NI), schriftlich. − Der Sprachenstreit beim EU-Patent hat mehr als 30 Jahre gedauert. Das sind 30 Jahre, in denen die europäischen Firmen sich mit hohen Übersetzungskosten herumschlagen und unter Umständen Wettbewerbsnachteile auf dem Weltmarkt hinnehmen mussten. Immaterielle Vermögenswerte wie Marken und Patente sind schwer in Zahlen zu fassen, werden aber als Besicherung für Kredite herangezogen und bei Ratings mitgerechnet.
In diesem Sinne wird das mit dem Verfahren der verstärkten Zusammenarbeit ausgearbeitete, zumindest in Teilen der EU geltende „neue Patentrecht“, bei dem nur noch ins Deutsche, Englische und Französische übersetzt werden muss, sicherlich eine bürokratische Erleichterung darstellen. Die Neuregelung stärkt auch die Stellung der deutschen Sprache, die immerhin laut Umfrage aus dem Jahr 2006 die am meisten gesprochene Muttersprache innerhalb der EU ist. Prinzipiell ist die Idee gut, bei den Ausführungen ist die Sprachenregelung jedoch nicht ganz klar, deshalb habe ich mich der Stimme enthalten.
Radvilė Morkūnaitė-Mikulėnienė (PPE), raštu. − Vieningos Bendrijos (dabar – Europos Sąjungos) patentų sistemos sukūrimas ir efektyvios patentinės apsaugos visoje ES užtikrinimas – žingsnis didesnio ES konkurencingumo link. Šiuo metu Europos Sąjungoje dirbantys išradėjai, palyginus su kolegomis kitose pasaulio valstybėse, yra nepalankioje padėtyje: išradimo apsauga visoje ES teritorijoje yra ilgas ir brangus procesas. Gaila, kad dėl procedūrinių sunkumų nepavyksta vieningos sistemos įtvirtinti visoje ES. Nepaisant to, sveikinu valstybes nares, nutarusias imtis glaudesnio bendradarbiavimo procedūros patentinės apsaugos srityje (man ypač džiugu, kad tarp šių valstybių yra ir Lietuva), ir balsuoju už šio bendradarbiavimo patvirtinimą.
Tiziano Motti (PPE), per iscritto. − Ho votato no all'introduzione del trilinguismo nella normativa sui brevetti. La traduzione dei brevetti solamente in inglese, francese e tedesco rappresenterebbe un grave danno per le aziende italiane che dovrebbero sostenere costi altissimi per effettuare la traduzione tecnica del testo dei brevetti presentati. Le indicazioni del mio gruppo parlamentare erano di votare a favore, ma non mi sento di approvare una legislazione che riconosco lesiva degli interessi del mio paese e dei suoi cittadini, in particolare di tutte le piccole e medie imprese italiane e dei nostri consumatori. È chiaro che un aggravio dei costi per le imprese si ripercuoterebbe poi su un aumento dei costi dei prodotti a scapito dei consumatori. La cooperazione rafforzata dovrebbe restare un meccanismo eccezionale e non dovrebbe essere utilizzata per escludere gli Stati Membri disposti a negoziare, come l'Italia e la Spagna. Sostengo la proposta italiana di utilizzare per i brevetti la lingua del paese dell'inventore con traduzione inglese. In questo modo preserviamo la nostra indipendenza linguistica e gli interessi del nostro paese. Infatti la cooperazione rafforzata tra dieci o dodici paesi in questo settore rischia di tradursi in una distorsione delle condizioni di concorrenza leale, a vantaggio dei paesi che ne fanno parte.
Rolandas Paksas (EFD), raštu. − Pritariu šiai rezoliucijai dėl pasiūlymo dėl Tarybos sprendimo, kuriuo leidžiama tvirčiau bendradarbiauti kuriant bendrą patentinę apsaugą. Atsižvelgiant į šiuo metu esamą situaciją, kai įsigyti europinį patentą yra labai sudėtinga ir brangu, pritariu pasiūlymui taikyti glaudesnio bendradarbiavimo procedūrą ir visoms suinteresuotoms ES šalims leisti kurti bendrą patentų sistemą.
Turime dėti visas pastangas, kad būtų išspręstas kalbinio režimo klausimas, kuris sumažintų patiriamas sąnaudas ES veikiančioms įmonėms, siekiančioms įsigyti europinį patentą. Be to, efektyviai funkcionuojanti patentinė apsauga supaprastintų ginčų sprendimo procedūras ir sumažintų administracinę naštą.
Džiugu, kad prie bendro patento sukūrimo iniciatyvos prisideda daugelis Europos Sąjungos šalių, tikiu, kad likusios šalys taipogi greitu metu prisijungs prie tikslo sukurti bendrą patentą siekiant geresnių ekonomikos liberalizavimo sąlygų Europos Sąjungoje. Tik tvirtesnio bendradarbiavimo dėka bus sudarytos palankesnės sąlygos tinkamam vidaus rinkos veikimui ir panaikintos galimos kliūtys laisvam prekių judėjimui.
Γεώργιος Παπανικολάου (PPE), γραπτώς. – Υπερψήφισα τη σύσταση σχετικά με την παροχή εξουσιοδότησης για ενισχυμένη συνεργασία στον τομέα της θέσπισης ενιαίας προστασίας των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Το μέλλον της Ευρώπης αλλά και η ελπίδα για την ανασύνταξη των εθνικών οικονομιών και του παραγωγικού ιστού των χωρών, όπως η Ελλάδα, που σήμερα πλήττονται από την κρίση, περνάει μέσα από την καινοτομία. Η νομική κατοχύρωση των πνευματικών δικαιωμάτων εκείνων που στοχεύουν στη σύλληψη και υλοποίηση καινοτόμων ιδεών και προϊόντων είναι επομένως οικονομικά επιβεβλημένη και κοινωνικά δίκαιη.
Maria do Céu Patrão Neves (PPE), por escrito. − Sou favorável a um sistema europeu de patentes, porém, por questões linguísticas e após reflexão, abstive-me na votação do presente relatório. Com efeito, teria votado favoravelmente se tivesse sido prevista apenas a língua inglesa, que funciona hoje como uma língua franca. E fazia-o por três motivos fundamentais: primeiro, porque criar um sistema de patentes com tradução obrigatória de cada processo para as 23 línguas oficiais, seria um processo dispendioso, lento e criaria um grave défice de competitividade; segundo, porque de facto a língua inglesa é hoje comummente utilizada como uma língua franca; e terceiro, porque 90% dos pedidos de proposta de patente são feitos em língua inglesa. Não posso concordar que se incluam neste processo a língua francesa e alemã em detrimento de línguas mais faladas como o português ou o espanhol (como se na UE existissem línguas com estatutos diferentes, o que rejeito) e por isso abstive-me, pensando que urge avançar num sistema europeu de patentes mas a melhor solução seria uma única língua, o inglês.
Miguel Portas (GUE/NGL), por escrito. − Abstive-me nesta votação porque, embora considere que é essencial procedermos à melhoria do sistema de patentes na Europa, nomeadamente com a criação de uma patente unitária e um Tribunal de Patentes Europeu e da UE, que permita ultrapassar as dificuldades para as PME causadas pela fragmentação vigente no sistema actual, caracterizado por custos elevados e exagerada complexidade, compreendo também as reservas que alguns países expressaram relativamente às disposições relativas à tradução da patente comunitária. Assim, não me oponho ao início de uma cooperação reforçada neste domínio, embora considere que não é a solução que seria mais desejável e mais definitiva para o problema.
Paulo Rangel (PPE), por escrito. − A inexistência de uma protecção unitária das patentes em toda Europa coloca as empresas europeias numa clara posição de desvantagem competitiva face às suas congéneres norte-americanas e japonesas. Com efeito, os custos de patenteamento na Europa são cerca de 10 vezes superiores aos custos de patenteamento nos EUA e no Japão, o que, no essencial, se deve aos encargos de tradução das patentes para as línguas dos vários países da UE. Neste contexto, considero fundamental que, em nome do reforço da competitividade da indústria portuguesa e europeia, se avance rapidamente para a criação de um regime de protecção unitária das patentes, menos oneroso e complexo, que possa funcionar como um estímulo à inovação e ao desenvolvimento científico e tecnológico em Portugal e na UE. Votei, por isso, favoravelmente a presente resolução. Não posso, contudo, deixar de lamentar a opção tomada quanto ao regime linguístico. Na verdade, contra a actual solução das três línguas - o inglês, o alemão e o francês - depõem ponderosos argumentos, pelo que creio que seria, a todos os títulos, preferível que se tivesse optado pelo regime English-only.
Evelyn Regner (S&D), schriftlich. − Heute habe ich meine Stimme für die Einleitung der verstärkten Zusammenarbeit hinsichtlich eines einheitlichen Patentschutzes abgegeben, weil ich der Meinung bin, dass die Blockade im Rat aufgrund des Sprachenregimes nicht gerechtfertigt ist. Natürlich gibt es meiner Ansicht noch großen Diskussionsbedarf, meine Zustimmung bedeutet nicht, dass ich inhaltlich mit den ersten Vorschlägen der Kommission voll und ganz einverstanden bin. Wir werden im Rechtsausschuss dieses Thema federführend behandeln und sicherlich noch viele Nachbesserungen durch Änderungsanträge einbringen. Klarstellen möchte ich, dass die Meinung, das Parlament verliere durch die heutige Zustimmung seine Rechte, falsch ist. Das legislative Verfahren beginnt erst. Die heutige Abstimmung war lediglich die Erlaubnis des Parlaments zur Einleitung des Verfahrens der verstärkten Zusammenarbeit von einer Gruppe von Mitgliedstaaten, welches erst durch den Vertrag von Lissabon möglich wurde. Im weiteren Verfahren wird a) bezüglich des Sprachenregimes das Parlament konsultiert (die Entscheidung liegt hier beim Rat), b) das Parlament bei der inhaltlichen Ausgestaltung der Patentverordnung im Rahmen des ordentlichen Gesetzgebungsverfahrens hinzugezogen, c) bei der Patentgerichtsbarkeit die Zustimmung des Parlaments eingeholt. An diesen Beteiligungsmöglichkeiten ändert sich nichts. Selbst jene EU-Abgeordneten aus Mitgliedstaaten, die nicht bei der verstärkten Zusammenarbeit beteiligt sind, verlieren – als europäische und nicht nationale VertreterInnen – ihr Stimmrecht im weiteren Verfahren nicht.
Frédérique Ries (ALDE), par écrit. – La présidence belge de l'Union a été un franc succès. Parmi ses nombreuses réalisations figure l'accord sur le brevet européen, un règlement impératif pour booster l'innovation et la compétitivité en Europe. Cette harmonisation de la protection juridique était souhaitée par les libéraux européens depuis près de 15 ans. Elle mettra un terme au gaspillage engendré par la coexistence des brevets nationaux et des brevets européens, évalué à près de 400 000 euros par an. Et tant mieux s'il a fallu pour débloquer le dossier que douze États membres (Allemagne, Danemark, Estonie, Finlande, France, Lituanie, Luxembourg, Pays-Bas, Pologne, Royaume-Uni, Slovénie et Suède) recourent à la procédure de la coopération renforcée. C'est une juste application du traité de Lisbonne qui autorise une "avant-garde européenne" de neuf États membres au minimum à coopérer lorsqu'une initiative législative est bloquée.
Pour toutes ces raisons, le vote émis par le Parlement européen ce midi sur le rapport Lehne est essentiel. C'est un signal positif. Pour les entreprises européennes qui ont besoin d'évoluer dans un cadre juridique stable, les mettant sur un pied d'égalité avec la concurrence internationale. Et pour les inventeurs, dont l'activité créatrice doit être mieux protégée par l'Union européenne.
Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), in writing. − Our Group cannot agree to give its consent and to initiate a procedure because, in the words of the Advocates General of the Court of Justice: ‘As it stands at present, the envisaged Agreement creating a unified patent litigation system is incompatible with the treaties’. Our Group has asked for the postponement of the vote as the Court decision on the above opinion of the Advocates General is due already on 8 March and Parliament should be fully aware of the legal consequences of the ‘enhanced cooperation’ before embarking on such an exceptional project.
The other political groups have not supported our request for postponement. The consent does not concern specific measures implementing enhanced cooperation. Such proposals will be submitted at a later stage, if enhanced cooperation is authorised (i.e. Council regulations creating unitary patent protection and translation arrangements for the unitary patent).
Licia Ronzulli (PPE), per iscritto. − Ho votato contro questa risoluzione perché ritengo che dopo un lungo processo legislativo avviato nel 2000, oggi sia inaccettabile non aver proposto una soluzione condivisa sull'aspetto linguistico in materia di brevetti europei. Da anni l'Italia e la Spagna si battono affinché l'inglese sia riconosciuto come unica lingua ufficiale del mondo tecnico-scientifico. Questa soluzione monolinguistica consentirebbe di tagliare i costi, incoraggiando soprattutto le piccole e medie imprese nell'utilizzo del brevetto europeo, le cui entità economiche, spesso, non permettono di sostenere costi di traduzione elevati.
Per superare l'unanimità che una materia così delicata richiede, è stato invocato l'utilizzo della cooperazione rafforzata, come previsto dal trattato di Lisbona, strumento che consentirebbe di prendere decisioni tra solo un terzo degli Stati membri. Da mesi il governo italiano e quello spagnolo richiamano il carattere di eccezionalità proprio di questa procedura che, con l'eventuale consenso del Parlamento europeo e del Consiglio a maggioranza qualificata, renderebbe applicabile la materia del brevetto europeo non solo negli Stati aderenti alla cooperazione rafforzata, ma anche alle imprese appartenenti ad altri Stati membri.
Oreste Rossi (EFD), per iscritto. − L'Italia e l'Europa escono male sulla scelta di cooperazione rafforzata nell'ambito della creazione di una protezione unitaria del brevetto. L'attuazione di una cooperazione rafforzata su tale materia è profondamente sbagliata perché rende vani gli sforzi per l'istituzione di un brevetto comunitario valido per tutti i paesi dell'UE.
Contestiamo anche la scelta di aver voluto forzare questo voto in Aula senza tener conto delle conseguenza della sentenza della Corte di giustizia sulla compatibilità del Tribunale unico dei brevetti con il Trattato. L'Italia, come anche la Spagna, giustamente si è opposta al riconoscimento delle sole tre lingue (inglese, francese e tedesco) per il deposito dei brevetti europei anziché rispettare il principio di pari dignità delle lingue sancito dal Trattato. È evidente che si tratta non solo di una discriminazione ma di un vero danno economico per le imprese di paesi con lingue differenti.
Olga Sehnalová (S&D), písemně. − Jsem přesvěčena, že posílená spolupráce v oblasti patentové ochrany přispěje k odstranění roztříštěnosti v této oblasti, zajistí lepší rámcové pomínky pro inovativní podniky v celé Unii, povede k větší konkurenceschopnosti EU v globálním měřítku a lepšímu fungování vnitřního trhu EU. Nezanebatelné je také očekávané snížení nákladů souvisejících s procesem patentové ochrany. Proto jsem zprávu podpořila.
Csanád Szegedi (NI), írásban. − Megszavaztam az ajánlást. Botrányosnak tartom ugyanis, hogy nem sikerült még kialakítani egységes álláspontot a témáról. Be kell látnunk, hogy Európa lemaradt az innovációs világversenyben. Széles körű szabadalmi oltalom nélkül nincs innováció, márpedig az ilyen jellegű szabadalmaztatás költségeit az egyetemek, kisebb kutatóintézetek, feltalálók nem tudják viselni. Azzal, hogy csak saját hazájukban érnek el szabadalmat, gyakorlatilag ingyen kiadják találmányukat a világpiacnak. Az EU-s szabadalom létfontosságú! Rendkívül fontos, hogy egy bejelentéssel európai szabadalmat lehessen szerezni. Létérdek, hogy ez Európa minden országában, így hazámban, Magyarországon is megvalósuljon.
Marc Tarabella (S&D), par écrit. – Il y a maintenant plus de vingt ans, la Commission européenne a proposé de créer dans les plus brefs délais un brevet unique européen, en soulignant son impérieuse nécessité. Actuellement, un brevet en Europe doit être validé pays par pays, avec à chaque fois une traduction dans la langue nationale concernée.
Il faut compter jusqu'à 20 000 euros, dont 14 000 euros de traduction, pour valider un brevet dans seulement la moitié des pays de l'UE. Aux États-Unis, environ 1 850 euros suffisent. L'absence de brevet européen entrave notre compétitivité, l'innovation européenne, la recherche et le développement. C'est pourquoi la coopération renforcée se justifie pleinement pour ce dossier fondamental pour l'avenir de l'UE.
Nuno Teixeira (PPE), por escrito. − A criação de uma patente europeia unitária no seio da União Europeia trará vantagens para todos os utilizadores envolvidos e sobretudo para as PME, na medida em que contribuirá para a sua competitividade através da redução de custos. O tema, que já data de duas décadas, exige no seio do Conselho uma unanimidade para a determinação dos regimes linguísticos aplicáveis aos direitos de propriedade intelectual na União Europeia. Neste sentido, e considerando que a criação de uma protecção unitária das patentes não está incluída na lista de domínios da competência exclusiva da União Europeia, a presente recomendação diz respeito à possibilidade de cooperação reforçada nesta matéria. Embora nesta fase do processo apenas se esteja a tratar do consentimento do Parlamento Europeu quanto ao método de decisão nesta matéria, que recebe o meu voto favorável, em breve esta casa será igualmente chamada a pronunciar-se sobre o controverso regime linguístico e sobre os dois regulamentos a elaborar quanto às normas do sistema de patentes europeias.
Silvia-Adriana Ţicău (S&D), în scris. − Am votat pentru Decizia de autorizare a cooperării consolidate în domeniul creării unei protecţii a brevetelor unitare deoarece consider necesară adoptarea de măsuri pentru crearea unui brevet comunitar unitar.
Conform unui raport realizat în 2011 de Thomson Reuters, „Patented in China”, China va surclasa Japonia şi SUA în ceea ce priveşte numărul de brevete. Astfel, prin programul lansat în 2006, China îşi propunea să devină o ţară orientată către inovare şi a reuşit să crească numărul de brevete cu 14,1% faţă de SUA, cu 33,55% faţă de UE şi cu 15,9 % faţă de Japonia.
În UE, sistemul actual de brevetare este fragmentat şi foarte costisitor în ceea ce privește cerințele de traducere. Costul unui brevet UE validat în 13 țări se ridică la 20 000 EUR, din care aproximativ 14 000 EUR reprezintă numai costurile de traducere. Astfel, un brevet european ajunge să coste de 10 ori mai mult decât unul din SUA. Consider că autorizarea cooperării consolidate în vederea creării brevetelor unitare poate să contribuie la dezvoltarea unui brevet unitar atractiv pentru utilizatorii sistemului de brevetare în Europa, să ofere protecţia proprietăţii intelectuale pe întreg teritoriul european şi să elimine costurile și complicaţiile în vederea stimulării cercetării, dezvoltării şi a IMM-urilor inovatoare.
Luís Paulo Alves (S&D), por escrito. − Considerando que o Grupo Consultivo dos Serviços Jurídicos do PE, do Conselho e da Comissão concluiu, no seu parecer, que a proposta em apreço não contém alterações de fundo, para além das nela identificadas como tal e que, no que respeita à codificação das disposições inalteradas dos actos precedentes, juntamente com as alterações introduzidas, a proposta cinge-se à codificação pura e simples dos actos existentes sem alterações substantivas, aprovo o presente relatório. Concordo com a garantia de uma protecção elevada da saúde dos cidadãos europeus em caso de contaminação radioactiva e com a legitimidade democrática na adopção do presente regulamento, uma vez que a base jurídica deve ser adaptada ao novo Tratado de Lisboa.
Laima Liucija Andrikienė (PPE), raštu. − Balsavau už šią svarbią rezoliuciją dėl didžiausių leistinų maisto produktų ir pašarų radiacinės taršos lygių po branduolinės avarijos ar kokio nors kito radiacinės avarijos atvejo. Visi prisimename Černobylio tragediją, įvykusią 1986 m. balandžio 26 d., kuomet į atmosferą pateko dideli radioaktyviųjų medžiagų kiekiai, kurie užteršė maisto produktus (javus, daržoves, uogas ir grybus) bei gyvulių pašarus keliose Europos šalyse, o žmonių sveikatai kilo didelis pavojus. Dirvožemis taip pat buvo užterštas radioaktyviais krituliais, kurie padidino miško ir žemės ūkio maisto produktų iš paveiktų teritorijų radioaktyvumą. Kokybiška žmonių sveikatos apsauga yra vienas ES tikslų.
Todėl neatidėliojant reikia sukurti sistemą, leidžiančią Europos Sąjungai po branduolinės avarijos ar kokio nors kito radiacinės avarijos atvejo, dėl kurio radioaktyviais elementais yra ar gali būti užteršti maisto produktai ir pašarai, nustatyti didžiausius leistinus radiacinės taršos lygius, siekiant užtikrinti aukšto lygio visuomenės sveikatos apsaugą. Visi ES piliečiai privalo būti maksimaliai apsaugoti branduolinės ar radiacinės avarijos atveju, o Europos Komisija privalo būti pasirengusi greitai reaguoti. Iš anksto nustatyti didžiausi leistini taršos lygiai turi būti taikomi maisto produktams bei pašarams.
Elena Oana Antonescu (PPE), în scris. − Acest raport fixează nivelurile maxime permise de contaminare radioactivă pentru produsele alimentare și pentru hrana animalelor după un accident nuclear sau altă situație de urgență radiologică. Sunt de acord cu faptul că Parlamentul European trebuie să joace un rol decisiv în situații care afectează direct sănătatea populației. De asemenea, cred că, în urma unui accident nuclear sau a unei urgențe radiologice, Comisia Europeană trebuie să aibă un rol de supervizor, declarând starea de urgență și adoptând liste cu produse alimentare de bază și cu furaje. Statele membre trebuie să mențină un sistem de control oficial al acestor produse și să informeze populația cu privire la riscuri. Am votat în favoarea acestui raport care garantează siguranța hranei cetățenilor europeni în situații de accidente nucleare sau urgențe radiologice.
Zigmantas Balčytis (S&D), raštu. − Aukšto lygio žmonių sveikatos apsauga yra vienas iš tikslų, kurio Sąjunga turi pasiekti apibrėždama savo politiką. ES reglamentai, nustatantys taršos dydžius branduolinės arba radiacinės avarijos atveju, išliko nepakeisti nuo 1990 m., todėl būtina peržiūrėti ir atnaujinti šias nuostatas. Turi būti sukurta išsami sistema, leidžianti Sąjungai po branduolinės ar kito radiacinės avarijos atvejo, dėl kurio gali būti radioaktyviais elementais žymiai užteršiami maisto produktai ir pašarai, nustatyti didžiausius leistinus radiacinės taršos lygius siekiant užtikrinti aukšto lygio visuomenės sveikatos apsaugą. Pritariu, kad leistini radiacinės taršos lygiai turi būti reguliariai peržiūrimi, siekiant atsižvelgti į naujausią tarptautinę mokslinę pažangą ir mokslines rekomendacijas bei pašalinti esanmus reguliavimo praktikos skirtumus.
Vilija Blinkevičiūtė (S&D), raštu. − Balsavau už šį pranešimą, kuriame siūloma nustatyti maisto produktų ir pašarų, kurie gali būti pateikti į rinką po branduolinės avarijos ar kokio nors kito radiacinės avarijos atvejo, sukėlusio ar galinčio sukelti žymią maisto produktų ir pašarų radiacinę taršą, didžiausių leistinų radiacinės taršos lygių nustatymo tvarką. Tuo pačiu metu reglamento I ir III prieduose nustatyti didžiausi leistini maisto produktų ir pašarų taršos lygiai. Nors šiam pasiūlymui yra taikoma išdėstymo nauja redakcija metodika, manau, jog reikia iš esmės pakeisti pasiūlymą, o ne tik vienintelę „pilkąją“ dalį, siekiant užtikrinti teisinį tikrumą ir tekstų suderinamumą. Būtina supaprastinti procedūrą radiacinės avarijos atveju, Europos Komisijai aiškiai suteikiant priežiūros vaidmenį ir paaiškinant jos aktų režimą (keitimą, persvarstymą). Be to, būtina stengtis geriau patenkinti piliečių interesus, tvarkant padėtį po nelaimės. Būtina užtikrinti viso pasiūlymo teisinį tikrumą suderinant nereikalingas procedūras, t. y. analogiškai patvirtintas komitologijos procedūras Euratomo sutarties srityje, kurias šiuo pasiūlymu siekiama kodifikuoti su Lisabonos sutarties nuostatomis.
Νικόλαος Χουντής (GUE/NGL), γραπτώς. – Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι τρεις κανονισμοί σχετικά με θέματα ραδιενέργειας που τροποποιούνται από την εν λόγω έκθεση θεσπίστηκαν στον απόηχο του Τσερνομπίλ, εδώ και 20 περίπου χρόνια, θεωρώ ότι η έκθεση Belet, όπως ψηφίστηκε, αποτελεί μια πρώτη προσπάθεια καλύτερης προσέγγισης αλλά και επικαιροποίησης του προβλήματος της ραδιενεργού μόλυνσης τροφίμων και εδαφών. Αν και κρίνω θετικά την αλλαγή της νομικής βάσης και την ενίσχυση του ρόλου του Ευρωκοινοβουλίου, ώστε να εξασφαλίζεται μεγαλύτερη διαφάνεια στη νομοθεσία και ευρύτερη προστασία των πολιτών, πιστεύω ότι η έκθεση είναι ανεπαρκής και αρκετά βήματα μακριά από την ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος. Τροποποιεί αυτά που ήδη έχουν συμφωνηθεί και ρυθμίζει απλώς τις συνέπειες και όχι την πηγή του προβλήματος. Επιπλέον, αφήνει τα ανώτατα όρια της ραδιενεργού μόλυνσης εξαιρετικά υψηλά, με αποτέλεσμα να απομακρύνεται σημαντικά από τον στόχο της προστασίας της δημόσιας υγείας. Για όλους τους παραπάνω λόγους ψήφισα αποχή κατά την τελική ψηφοφορία.
Vasilica Viorica Dăncilă (S&D), în scris. − Consider că statele membre ale UE sunt responsabile de monitorizarea respectării nivelurilor stabilite în cadrul protecţiei împotriva contaminării radioactive în prezentul regulament, în mod special prin supravegherea normelor de siguranţă, atât pentru produsele alimentare, cât şi pentru furaje, dar şi prin monitorizarea parametrilor de mediu. Susțin ideea formării unui sistem care să permită UE să fixeze nivelurile maxime permise de contaminare radioactivă pentru asigurarea unui nivel ridicat de protecție a sănătății populației, după un accident nuclear sau altă situație de urgență radiologică.
Edite Estrela (S&D), por escrito. − Votei favoravelmente o relatório relativo à contaminação radioactiva dos géneros alimentícios, que tem por objectivo fixar os níveis máximos tolerados de contaminação radioactiva dos géneros alimentícios e alimentos para animais na sequência de um acidente nuclear ou de qualquer outro caso de emergência radiológica. O principal objectivo do regulamento consiste, assim, na protecção da saúde pública, pelo que a base jurídica deverá ser o artigo 168.° do TFUE.
Diogo Feio (PPE), por escrito. − A presente proposta visa garantir uma protecção elevada da saúde dos cidadãos europeus em caso de contaminação radioactiva, bem como conferir legitimidade democrática à adopção do presente regulamento. É certo que a sua base jurídica deve ser adequada ao novo Tratado de Lisboa, de modo a atribuir ao Parlamento Europeu um papel na tomada de decisão sobre um regulamento que afecta potencialmente a saúde da população. Esta proposta consiste essencialmente numa codificação das disposições inalteradas de três regulamentos adoptados entre 1987 e 1990, que estabelecem os níveis de contaminação radioactiva tolerados em caso de emergência radiológica.
José Manuel Fernandes (PPE), por escrito. − Todas as pessoas têm direito a uma alimentação saudável. Trata-se de um direito inquestionável, sendo condição sine qua non para se alcançar a qualidade de vida que todos desejamos e que o Tratado de Lisboa reflecte.
Após o desastre de Chernobyl (1986), a questão da contaminação radioactiva do meio ambiente ganhou importância e justificou a adopção de três regulamentos, entre os anos de 1987 e 1990, definindo os níveis máximos de contaminação tolerados em caso de emergência radiológica ou de acidente nuclear, uma vez que estes efeitos se prolongam no tempo e, muitas vezes, de uma forma indirecta (contaminação florestal).
Embora a proposta consista, fundamentalmente, numa codificação das disposições inalteradas dos regulamentos acima referidos, voto favoravelmente o presente relatório sobre a proposta de regulamento (Euratom) do Conselho, pois está em causa a garantia de que a saúde dos cidadãos europeus manterá um nível elevado de protecção.
Ilda Figueiredo (GUE/NGL), por escrito. − Esta proposta consiste essencialmente numa codificação das disposições inalteradas de três regulamentos adoptados entre 1987 e 1990, que estabelecem os níveis de contaminação radioactiva tolerados em caso de emergência radiológica. No entanto, a inserção de um novo considerando que explica a necessidade de um artigo existente, reservando ao Conselho o exercício da competência de execução, implica uma alteração substancial que justifica a utilização da técnica de reformulação.
O conteúdo do regulamento consiste num mecanismo de dois níveis de intervenção em caso de emergência radiológica ou de acidente nuclear que a Comissão propõe:
– adopção imediata pela Comissão de um regulamento ad hoc para aplicar a um caso específico, numa determinada zona e durante um período de validade limitado, os níveis máximos tolerados de contaminação radioactiva especificados nos anexos I e III da proposta;
– estabelecer o prazo de um mês após a sua adopção para uma proposta da Comissão ao Conselho para adaptar ou confirmar este regulamento ad hoc.
Como o debate demonstrou na própria comissão especializada e nas propostas alternativas que apresenta, há aqui alguma guerrilha de competências entre Comissão e Conselho. Mas o que deve estar em primeiro plano deve ser servir o interesse dos cidadãos mediante uma melhor gestão da situação após os acidentes, no respeito pelas competências do Estados-Membros afectados. Daí o nosso voto final de abstenção.
Vicky Ford (ECR), in writing. − ECR Group MEPs supported this report as we believed that the legal basis of this legislation should be changed from ‘Article 31 EAEC’ to ‘Article 168 TFEU’. Under the original regulation, Article 31 EAEC (which focuses on the group of persons who might be subject to radioactive contamination) was considered the most appropriate legal basis as Article 168 TFEU (which regulates public health) did not exist. If Article 168 TFEU was the legal base of this regulation then this would imply a change from consultation to the ordinary legislative procedure and then the proposal would be subject to full European Parliament scrutiny, and, most importantly, a full impact assessment including consultation with food producers and consumers. While there could be certain aspects of Parliament’s adopted report that ECR MEPs do not support, we strongly believe that the legal basis of this regulation should be changed to fully involve the European Parliament in the legislative process and additionally that it should be accompanied by a thorough impact assessment. The ECR Group therefore voted in favour of this report.
Adam Gierek (S&D), na piśmie. − Przygotowywane dzisiaj regulacje mają dla Unii Europejskiej, dla jej jednolitego rynku, ogromne znaczenie ekonomiczne. Przykład katastrofy czarnobylskiej wykazał, że ekstrapolowanie liniowe zagrożenia radiacyjnego prowadzi do niepotrzebnych strat gospodarczych. Doprowadzono do wyludnienia na Białorusi i Ukrainie terenów porównywalnych z niejednym państwem. Teraz Białorusini wracają na te tereny, gdzie radioaktywność jest równa tej z centrum Warszawy (sic!), zaś ok. 8 milionów Ukraińców, tzw. „ofiar Czarnobyla” korzysta z i tak zbyt niskich rent, by się utrzymać, a część z nich nie myśli o powrocie w obawie przed utratą tych nędznych kompensacji. Jest to istotne doświadczenie, z którego Unia Europejska winna wyciągnąć wnioski.
W dawnym ZSRR łatwo było ludzi przesiedlić i uczyniono to po katastrofie sprawnie. Nie wiadomo, jakby to wyglądało w gęsto zaludnionej części Europy. Na kogo spadłby taki obowiązek? Odnośnie finansowych kompensacji, to winna ona dotyczyć zwłaszcza rolników, którzy mogą nie tylko utracić zbiory, ale również możliwość prowadzenia upraw przez wiele lat. To samo, choć w mniejszym stopniu, dotyczy lasów. Wiadomo – zanieczyszczający płaci. Co jednak będzie z ustaleniem odpowiedzialności i z płatnością, gdy opad radioaktywny przybędzie z krajów trzecich? Kto się tym zajmie? Oczywiście UE. Dlatego głosowałem za przyjęciem.
Catherine Grèze (Verts/ALE), par écrit. – Concernant le rapport Belet, qui demande notamment que le Parlement devienne colégislateur en matière de protection de la santé en cas de contamination radioactive des aliments, je ne pouvais pas voter en faveur d'un texte qui ne rejette pas fermement les doses actuelles proposées par la Commission. En effet, les valeurs maximales de contamination proposées par la Commission et en vigueur depuis 1987 sont beaucoup trop élevées. Des études démontrent qu'à partir de faibles doses, les enfants présentent de sérieux problèmes cardiovasculaires et endocriniens. Les doses maximales proposées provoqueraient une augmentation inacceptable du nombre de cancers. De plus, aucun mécanisme n'étant mis en place pour l'indemnisation des agriculteurs dans le cas d'une contamination supérieure aux niveaux autorisés, la Commission doit absolument proposer un mécanisme de compensation répondant au principe du pollueur-payeur.
Ian Hudghton (Verts/ALE), in writing. − Parliament today voted for a change in the legal basis for legislation on radioactive contamination in foodstuffs. This is an extremely important issue and it is only right that this house has codecision powers.
Juozas Imbrasas (EFD), raštu. − Balsavau už šį svarbų dokumentą dėl didžiausių leistinų maisto produktų ir pašarų radiacinės taršos lygių po branduolinės avarijos ar kokio nors kito radiacinės avarijos atvejo. Yra būtina ir svarbu nustatyti didžiausius leistinus taršos lygius, taikomus maisto produktams bei pašarams, siekiant užtikrinti aukšto lygio visuomenės sveikatos apsaugą, kad nepasikartotų Černobylio tragedija, kuomet buvo užteršti maisto produktai (javai, daržovės, uogos, grybai ir kt.) bei gyvulių pašarai, o taip pat dirvožemis buvo užterštas radioaktyviais krituliais, kurie padidino miško ir žemės ūkio maisto produktų iš paveiktų teritorijų radioaktyvumą. Turime sukurti tokį mechanizmą, kad būtų tinkamai ir efektyviai užtikrinta sauga branduolinės ar radiacinės nelaimės atveju. Kokybiška žmonių sveikatos apsauga yra vienas pagrindinių Europos Sąjungos tikslų.
Jarosław Kalinowski (PPE), na piśmie. − Skażenia radioaktywne są niebezpieczne dla zdrowia człowieka, a nasza rolą jako posłów, jest robić wszystko, aby żywność dostarczana konsumentom była bezpieczna i zdrowa. Dlatego powinniśmy przygotować się, aby w razie niebezpieczeństwa móc odpowiednio szybko i efektywnie zareagować, jednocześnie stale unowocześniając i dostosowując przepisy do aktualnego stanu i zaawansowania technologicznego. Konieczne jest uproszczenie procedur i przeniesienie kompetencji na państwa członkowskie, które będą mogły skutecznie się odnieść do sytuacji. W takim wypadku określenie granicy stężenia substancji radioaktywnych wydaje się być kluczowe dla bezpieczeństwa społeczeństwa oraz środowiska naturalnego.
Elisabeth Köstinger (PPE), schriftlich. − Im Falle eines nuklearen Unfalles oder einer anderen radiologischen Notstandsituation muss richtig gehandelt werden. Prävention und Hilfe für die Betroffenen sind wichtig! Entschädigungszahlungen für Landwirtinnen und Landwirte sind die Grundvoraussetzung um den unverschuldet geschädigten Erzeugerinnen und Erzeugern von landwirtschaftlichen Produkten zu helfen. Auch die Landwirtinnen und Landwirte in einem Mitgliedsstaat, die durch Verunreinigungen eines derartigen Unfalls in einem anderen Mitgliedsstaat betroffen sind, müssen entschädigt werden. Die Auswirkungen nuklearer Unfälle dürfen nicht auch noch zur existentiellen Bedrohung für die Landwirtinnen und Landwirte werden. Ich unterstütze den Bericht des Kollegen Belet, denn der Schutz der Landwirtinnen und Landwirte vor Schäden, die durch externe Dritte verursacht werden, muss sichergestellt werden.
Jean-Luc Mélenchon (GUE/NGL), par écrit. – Ce rapport et les désastres écologiques qu'il prétend gérer nous rappellent l'urgence qu'il y a à sortir du nucléaire. Il n'est pourtant nulle part question de la sortie du nucléaire. C'est une première lacune de ce texte: l'amendement aurait valu la peine. Ce texte prétend en plus donner tout pouvoir à la Commission pour mettre en place les mesures de sécurité nécessaires en cas de catastrophe nucléaire. La capacité des gouvernants des États en la matière est rendue optionnelle. Ils sont pourtant élus par le peuple, eux! Il est inconcevable qu'une telle délégation de pouvoir soit octroyée à cet organe irresponsable qu'est la Commission, surtout quand il s'agit de santé publique. Je vote contre.
Nuno Melo (PPE), por escrito. − O regulamento proposto estabelece o processo para a fixação dos níveis máximos tolerados de contaminação radioactiva dos géneros alimentícios e dos alimentos para animais que podem ser comercializados na sequência de um acidente nuclear ou de qualquer outro caso de emergência radiológica que possa provocar ou tenha provocado uma contaminação radioactiva significativa de géneros alimentícios e de alimentos para animais. Sou de opinião de que devemos estar alerta e preparados para uma situação de emergência que possa vir a ocorrer na Europa. Toda a agilização das normas em vigor é uma mais-valia para todo o território da União Europeia.
Andreas Mölzer (NI), schriftlich. − Die radioaktive Kontamination kann bei einigen Nahrungsmitteln über unzählige Jahre hinweg von Bedeutung sein. Problematisch ist, wenn in über Jahrhunderte radioaktiv verseuchten Gebieten strahlenbelastete Nahrungsmittel wie die Früchte des Waldes nicht nur vor Ort konsumiert, sondern oft auch in unbelasteten Gebieten als angeblich unbedenklich verkauft werden. Nach heutigem Kenntnisstand gibt es keinen Strahlen-Schwellenwert, der mit absoluter Gewissheit als unbedenklich bezeichnet werden kann. Die Ursachenforschung bei einer Vielzahl neuer Erkrankungsformen wie Allergien steckt in den Kinderschuhen. Dennoch werden Lebensmittel radioaktiv bestrahlt, und um die Wechselwirkungen mit Gentechnik macht sich auch keiner Gedanken. Alle festgelegten Grenzwerte sind schlussendlich wertlos, wenn Lebensmittelkontrollen in und rund um verseuchte Regionen nicht funktionieren. Ich habe diese Überlegungen bei der Abstimmung berücksichtigt.
Claudio Morganti (EFD), per iscritto. − Ho espresso un voto favorevole alla seguente risoluzione in quanto si snellisce la procedura d'intervento in caso di emergenza e si rafforza il ruolo della Commissione affermando che questa, e non il Consiglio, sia competente ad assumere direttamente delle decisioni in caso di incidente nucleare, fissando disposizioni con immediata entrata in vigore. Si prevede che la Commissione sia assistita da un gruppo di esperti indipendenti competenti nel settore sanitario e della sicurezza alimentare.
Inoltre, i dati scientifici disponibili devono essere messi a disposizione della Commissione, sì che possa valutarne l'operabilità, e gli Stati membri sono tenuti a svolgere attività volte a ridurre i rischi da contaminazione, compresa la comunicazione pubblica. In sostanza una relazione che tutela i cittadini e concede un ruolo di primo piano a Commissione e Parlamento.
Radvilė Morkūnaitė-Mikulėnienė (PPE), raštu. − Šiandien balsavome dėl didžiausių leistinų maisto produktų ir pašarų radiacinės taršos lygių po branduolinės avarijos ar kokio nors kito radiacinės avarijos atvejo reglamento, kuris nustato veikimo taisykles reaguojant į branduolines arba radiacines avarijas. Tai yra tik techninio pobūdžio dokumentas, iš esmės kalbantis apie Komisijos, Tarybos ir valstybių narių kompetencijos ribas bei taršos dydžių nustatymą.
Norėčiau išskirti vieną EP siūlomą pakeitimą, kuriame siūloma įtraukti nuostatą dėl žalos atlyginimo ūkininkams, kurių žemė buvo užteršta nuodingomis medžiagomis branduolinės ar radiacinės nelaimės atveju. Tai, kad gyvename ne itin stabiliu laiku, o iš tam tikrų pavyzdžių matome, kad ir žmogaus aplaidi ūkinė veikla dažnai gali būti didelių nelaimių priežastis, turime teisės aktuose aiškiai apibrėžti nuostatas, kaip reaguoti esant kritinėms situacijoms.
Rolandas Paksas (EFD), raštu. − Pritariu pateiktam pasiūlymui dėl Tarybos reglamento, nustatančio didžiausius leistinus maisto produktų ir pašarų radiacinės taršos lygius po branduolinės avarijos ar kokio nors kito radiacinės avarijos atvejo. Žmonių sveikatos apsauga yra vienas prioritetinių Europos Sąjungos tikslų, dėl to turime sukurti tokį mechanizmą, kad būtų tinkamai ir efektyviai užtikrinta sauga branduolinės ar radiacinės nelaimės atveju.
Maisto produktų ir pašarų radiacinės taršos lygiai po branduolinės avarijos turi būti itin griežtai reglamentuojami atsižvelgiant į galimas neigiamas pasekmės visuomenei. Turime imtis visų įmanomų priemonių, kad avarijos atveju į orą patekusios radioaktyviosios dalelės kiek galima mažiau užterštų maisto produktus ir radiacinis poveikis būtų sumažintas iki minimalaus lygio.
Pritariu, pasiūlymui, kad kertinis ES aplinkos apsaugos principas „teršėjas moka“ būtų taikomas užtikrinant efektyvų kompensavimo mechanizmą nelaimės atveju, ypatingą dėmesį skiriant ūkininkams, kurie šiuo atveju patirtų didžiausią žalą.
Maria do Céu Patrão Neves (PPE), por escrito. − O presente relatório refere-se a uma proposta legislativa que consiste essencialmente numa codificação das disposições inalteradas de três regulamentos adoptados entre 1987 e 1990, na sequência do desastre de Chernobyl (1986), altura em que a questão da contaminação radioactiva do meio ambiente ganhou importância. Nesses regulamentos estabelecem-se os níveis de contaminação radioactiva tolerados em caso de emergência radiológica. O conteúdo do regulamento consiste num mecanismo de dois níveis de intervenção em caso de emergência radiológica ou de acidente nuclear que a Comissão propõe: (a) adopção imediata pela Comissão de um regulamento ad hoc para aplicar a um caso específico, numa determinada zona e durante um período de validade limitado, os níveis máximos tolerados de contaminação radioactiva especificados nos anexos I e III da proposta; e (b) estabelecer o prazo de um mês após a sua adopção para uma proposta da Comissão ao Conselho para adaptar ou confirmar este regulamento ad hoc. Voto favoravelmente o presente relatório por considerar que as alterações propostas pelo Parlamento Europeu são positivas e conferem ao texto uma lógica actual. Sendo o principal objectivo do regulamento a protecção da saúde pública, considero que a base jurídica deverá ser o artigo 168.° do TFUE.
Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), in writing. − The radioactive contamination of food is clearly a concern for European public health and, as such, it is essential that this legislation is decided on that basis, with the European Parliament as a co-legislator. As the proposal stands, however, it clearly falls short of what is required to protect the European public, particularly children, from radioactive contamination through foodstuffs. The maximum levels of radioactive contamination being proposed are far too high according to expert analysis - some of them are even higher than those in place when the Chernobyl disaster occurred.
The proposed levels would imply that the public be exposed to radiation at levels higher than the maximum limits set out in existing EU legislation on safety standards for ionising radiation. This would expose the European public, notably vulnerable groups and children, to unnecessary risk from contamination and cancer. It is simply not acceptable that this legislative revision would fail to ensure Europe's citizens have total protection from radioactive contaminated food.
Licia Ronzulli (PPE), per iscritto. − Ho votato a favore di questa risoluzione perché porta alla luce un problema fondamentale che non deve essere sottovalutato in nessun momento. Sempre più Paesi stanno facendo ricorso all'atomo, sia per usi civili così come, purtroppo, militari. Questa è ormai una realtà di portata globale, che interessa purtroppo anche aree ad altissima instabilità politica. In caso di crisi o incidente, l'Unione Europea non può permettersi di farsi trovare impreparata nella gestione dell'emergenza. Le risposte devono essere immediate, efficaci e perfettamente coordinate fra i vari Stati Membri. La ricaduta radioattiva successiva ad un evento simile comporta poi la contaminazione di prodotti alimentari e mangimi animali che, se immessi nella catena alimentare, possono causare danni incalcolabili, contaminando intere aree per decenni. I cittadini europei devono poter fare sonni tranquilli, consapevoli del fatto che, in caso di un'emergenza che speriamo tutti di non dover mai affrontare, non saranno lasciati in balia degli eventi. Procedure snelle, con ruoli e responsabilità chiare per tutti: queste sono le basi per servire il vero interesse dei cittadini.
Oreste Rossi (EFD), per iscritto. − La relazione sulla proposta di regolamento che fissa i livelli massimi ammissibili di radioattività per prodotti alimentari ci vede favorevoli in quanto snellisce le procedure di intervento in caso di emergenza e rafforza il ruolo della Commissione riconoscendogli le competenze di decidere in caso di incidente nucleare.
Vengono indicati anche i livelli massimi di radioattività nei prodotti alimentari sia per uso umano che animale. In sede di votazione è stato anche approvato, sempre con il nostro voto favorevole, un emendamento orale che prevede il risarcimento degli agricoltori danneggiati dalla mancata possibilità di vendere i loro prodotti, se contaminati.
Artur Zasada (PPE), na piśmie. − Wypadki radiologiczne mogą zdarzyć się wszędzie tam, gdzie materiały radioaktywne są używane, składowane lub transportowane, a więc nie tylko w elektrowniach jądrowych, ale także szpitalach, uniwersytetach, laboratoriach badawczych, w zakładach przemysłowych, na drogach, liniach kolejowych, portach oraz w stoczniach.
Sprawozdawca słusznie zauważa, że wpływ substancji promieniotwórczych może być rozłożony w czasie na bardzo wiele lat, a nadrzędnym celem powinna być zawsze ochrona życia i zdrowia ludzkiego. Obecnie coraz większa ilość żywności poddawana jest procesowi radiacji, aby przedłużyć jej trwałość. Warto zwrócić uwagę na to, że napromieniowywanie niszczy witaminy – do 90% witaminy A w kurczakach, 86% witaminy B w owsie i 70% witaminy C w sokach owocowych. Przedłużanie żywotności towarów spożywczych odbywa się zatem kosztem ich wartości odżywczej. Badania dowodzą, że napromieniowywanie zabija bakterie, nie niszczy jednak wirusów, nie usuwa brudu oraz toksyn, które mogły dostać się do mięsa w niesterylnych i niehigienicznych ubojniach i przetwórniach mięsa.
Napromieniowywanie przyczynia się też do masowego, kosztownego i marnotrawnego transportu żywności, szczególnie przez wielkie korporacje. Żywność produkowana i konsumowana lokalnie nie wymaga napromieniowywania. Jestem przekonany, że państwa członkowskie powinny zgodnie ze wskazaniem sprawozdawcy utrzymywać i stale doskonalić oraz weryfikować systemy kontroli żywności i pasz pod względem maksymalnych dopuszczalnych norm skażenia promieniotwórczego.