Πρόεδρος. − Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση έξι προτάσεων ψηφίσματος για την Υεμένη – τη θανατική ποινή εναντίον ανηλίκων ατόμων, ιδίως την περίπτωση του Muhammed Taher Thabet Samoum(1).

  Marietje Schaake, συντάκτρια. − (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, βλέπω με μεγάλο θαυμασμό το θάρρος των πολιτών που αψηφούν την καταπίεση και τη βία των κυβερνήσεών τους. Το έχουμε δει να συμβαίνει σε λαϊκές εξεγέρσεις στην Τυνησία, την Αίγυπτο, το Ιράν, την Αλγερία, το Μπαχρέιν, καθώς και στην Υεμένη. Η νέα γενιά θέλει ο κυνισμός να αντικατασταθεί από την ελπίδα, η φτώχεια από τις ευκαιρίες, η ατιμωρησία από τη δικαιοσύνη, και η καταπίεση και η λογοκρισία από την ελευθερία στο διαδίκτυο.

Έχουμε έναν μακροσκελή κατάλογο με σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τις εξελίξεις στην Υεμένη αναφορικά με τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανεξαρτησία των δικαστών, καθώς και με τη δίωξη δημοσιογράφων, συντάκτες ιστολογίων και υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Συγκεκριμένα, ανησυχούμε για το κλίμα φόβου που έχει δημιουργηθεί λόγω της εκτέλεσης ανηλίκων, παρά τη δέσμευση που έχει αναλάβει η Υεμένη απέναντι στη διεθνή κοινότητα να μην εκτελεί ανηλίκους, και την αντανάκλαση αυτής της δέσμευσης στον ποινικό της κώδικα.

Δεν υπάρχουν επαρκή μέσα για τον προσδιορισμό της ηλικίας των κατηγορουμένων, άρα είναι δύσκολο οι άνθρωποι να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Ζητούμε από τον πρόεδρο και τις αρχές της Υεμένης να σεβαστούν τουλάχιστον τους νόμους και τις δεσμεύσεις της διεθνούς κοινότητας και να σταματήσουν την εκτέλεση ανηλίκων. Τονίζουμε επίσης την ανάγκη για μεταρρυθμίσεις στην Υεμένη, όπως ζητούν τόσοι διαδηλωτές στους δρόμους, και θέλουμε να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης και τα δικαιώματά τους.

  Marie-Christine Vergiat, συντάκτρια. − (FR) Κύριε Πρόεδρε, οι αραβικές χώρες συγκλονίζονται από ένα κύμα λαϊκών εξεγέρσεων που εξαπλώνονται σε όλες τους, μία-μία, και ελπίζω πως αυτό θα συνεχιστεί.

Κερδίζει έδαφος ένα άνευ προηγουμένου κύμα διαμαρτυρίας εναντίον των δικτατοριών που βρίσκονται στην εξουσία σε αυτές τις χώρες. Οι δικτατορίες αυτές επιβιώνουν, τις περισσότερες φορές, με την υποστήριξη και, στην καλύτερη περίπτωση, εν μέσω της σιωπής όλων των δυτικών καθεστώτων. Καμιά χώρα δεν φαίνεται να μένει ανεπηρέαστη από τις λαϊκές εξεγέρσεις, και αυτό είναι για καλό. Μας πήρε πολύ καιρό –σας πήρε πολύ καιρό– μέχρι να συνειδητοποιήσουμε τι συνέβαινε σε αυτές τις χώρες, και εξακολουθείτε να χρονοτριβείτε. Χρειάστηκε να φτάσει 2 Φεβρουαρίου για να εγκρίνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ένα ψήφισμα για την Τυνησία, και μόλις τώρα, σε αυτήν την περίοδο συνόδου, εγκρίναμε ψήφισμα για την Αίγυπτο.

Είχαμε ζητήσει, σε συνδυασμό με αυτές τις επείγουσες καταστάσεις, ένα ψήφισμα σχετικά με την Αλγερία. Το αίτημά μας απορρίφθηκε για μια ακόμα φορά, καθώς, επί μήνες, αρνείστε –ή τουλάχιστον οι περισσότεροι από εσάς– να δείτε τι συμβαίνει στην Τυνησία.

Σήμερα, τη στιγμή που μιλάμε, κινήματα διαμαρτυρίας σχηματίζονται στο Ιράν, στη Λιβύη, χώρες στις οποίες έχετε παράσχει τη στήριξή σας –υπό όρους, βέβαια, αλλά είναι στήριξη παρ’ όλα αυτά– μέσα από μια συμφωνία εταιρικής σχέσης, αλλά και στο Μπαχρέιν και την Υεμένη, και αναφέρω μόνο εκείνα για τα οποία γνωρίζουμε περισσότερα. Ναι, σωστά, στην Υεμένη, όπου ο πρόεδρος Ali Abdullah Saleh βρίσκεται στην εξουσία επί 33 ολόκληρα χρόνια. Αυτή κι αν είναι ελεγχόμενη δημοκρατία! Φυσικά, η κατάσταση είναι πολύ καλύτερη από εκείνην της Λιβύης, αφού εκεί ο κ. Gaddafi βρίσκεται στην εξουσία εδώ και 42 χρόνια!

Ήμασταν από τους λίγους που είπαν ότι δεν μπορούσαμε να εγκρίνουμε σήμερα ένα ψήφισμα για την Υεμένη χωρίς να λάβουμε υπόψη μας τι συμβαίνει σε αυτήν τη χώρα. Εκεί, άντρες και γυναίκες μάχονται για την ελευθερία τους. Ξεσπά βία μεταξύ υποστηρικτών και αντίπαλων του καθεστώτος.

Από τότε που ξεκίνησαν οι διαδηλώσεις στα τέλη Ιανουαρίου, εκατοντάδες άνθρωποι έχουν τραυματιστεί. Χτες στο Aden, ένας νεαρός διαδηλωτές σκοτώθηκε διά πυροβολισμού κατά τη διάρκεια συγκρούσεων με την αστυνομία, η οποία άνοιξε πυρ για να διαλύσει μια συγκέντρωση. Αυτήν τη στιγμή, φοιτητές στη Saada είναι ταμπουρωμένοι μέσα στην πανεπιστημιούπολή τους, όπου εξακολουθούν να είναι περικυκλωμένοι από την αστυνομία, κι εμείς παραμένουμε σιωπηλοί.

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας την Υεμένη, σκεφτόμαστε μόνο το πρόβλημα της θανατικής ποινής για τους ανηλίκους. Δεν υπονοώ σε καμία περίπτωση ότι θα πρέπει να εγκαταλειφθεί η κατάργηση της θανατικής ποινής – ανέκαθεν υποστήριζα θερμά την κατάργησή της, και πιστεύω ότι κάθε υποτιθέμενα δημοκρατική χώρα που δεν είναι σε θέση να καταργήσει μια τέτοια τιμωρία είναι εγκληματική και δεν θα πρέπει να δίνει σε άλλους μαθήματα δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ακόμη και αν είναι η παγκόσμια υπερδύναμη.

Ναι, η συγκεκριμένη θανατική ποινή είναι ακόμα πιο απαράδεκτη όταν εφαρμόζεται σε ανηλίκους, ιδιαίτερα σε μια χώρα όπου είναι αδύνατον να είναι κανείς σίγουρος για το πότε γεννήθηκε κάποιος και όπου αυτή η αδυναμία χρησιμοποιείται για να καταδικαστούν άνθρωποι σε θάνατο, ενώ η απαλλαγή λόγω αμφιβολιών, τολμώ να πω, δίνεται εξαιτίας της αδυναμίας να επιβεβαιωθεί η ημερομηνία γέννησης, και έτσι να αποδειχτεί ότι ήταν ανήλικοι κατά την περίοδο που διαπράχθηκε το αδίκημα.

Και εσείς θέλετε να εγκρίνουμε ένα ψήφισμα που επικεντρώνεται σε ένα μόνο ζήτημα, ένα ψήφισμα που απλώς τονίζει, στην παράγραφο επτά, την ανάγκη για μεταρρυθμίσεις, όπως απαιτούν, παραθέτω αυτολεξεί, «πολυάριθμοι διαδηλωτές»; Είναι μια κάπως αδύναμη πρόταση.

Ως εκ τούτου, έχουμε καταθέσει μαζί με τους συναδέλφους μου από την Ομάδα των Πρασίνων/Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία τρεις τροπολογίες για να επικαιροποιήσουμε αυτό το ψήφισμα και ελπίζω ότι, μαζί, θα καταφέρουμε να εγκρίνουμε ένα ψήφισμα άξιο του ονόματος αυτού.

  Cristian Dan Preda, συντάκτης. – (RO) Κύριε Πρόεδρε, θέλω να διαβεβαιώσω την κ. Vergiat ότι, όπως μπορεί να δει ο καθένας, συζητάμε όχι μόνο για τη θανατική ποινή, αλλά και για τα γεγονότα που έλαβαν χώρα πρόσφατα στους δρόμους της Υεμένης. Πιστεύω ότι όταν έρθει η στιγμή της ψηφοφορίας, θα μπορέσει επίσης να δει τη στάση που κρατά η Ομάδα μας σχετικά με τα συγκεκριμένα ζητήματα.

Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι θέμα του κατεπείγοντος ψηφίσματος που εγκρίθηκε προς συζήτηση σήμερα είναι η δίωξη ανήλικων εγκληματιών και η επιβολή θανατικής ποινής στην περίπτωση αυτή. Όπως γνωρίζετε, αν εμείς, οι Ευρωπαίοι, θεωρούμε τη θανατική ποινή απαράδεκτη και βάρβαρη, τότε είναι ακόμα πιο φρικτή και τρομερή όταν αφορά ανηλίκους. Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι η χρήση της θανατικής ποινής για εγκλήματα που διαπράττονται από άτομα κάτω των 18 ετών αποτελεί παραβίαση ακόμα και της νομοθεσίας της Υεμένης, παρόλο που οι αρχές της χώρας εξακολουθούν να προβαίνουν σε τέτοιου είδους εκτελέσεις.

  Raül Romeva i Rueda, συντάκτης. − (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, το αντικείμενο του κατεπείγοντος ψηφίσματος είναι από μόνο του σημαντικό. Θέλω και εγώ να ζητήσω από τον πρόεδρο της Υεμένης να σταματήσει την εκτέλεση του Thabet Samoum, καθώς και να ζητήσω από τον ίδιο και από τις αρχές να μετατρέψουν τη θανατική ποινή που επιβλήθηκε στον ίδιο και σε άλλους ανηλίκους όπως ο Ali Abdullah.

Ωστόσο, όπως έχει ειπωθεί, θα ήταν ατυχές να χαθεί η ευκαιρία και να μην τεθούν ορισμένα από τα βασικά και πιο σημαντικό ζητήματα που αναδύονται τώρα σε αυτήν τη χώρα.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο θα ήθελα επίσης να δω το Κοινοβούλιο να προσθέτει, στο τέλος του ψηφίσματος για το οποίο θα ψηφίσουμε, ότι σημειώνει πως στην Υεμένη, όπως και σε άλλες αραβικές χώρες, κυρίως στην Τυνησία και την Αίγυπτο, διαδηλωτές έχουν κατέλθει στους δρόμους τις τελευταίες εβδομάδες για να απαιτήσουν περισσότερη δημοκρατία και μεταρρυθμίσεις του κράτους.

«Λαμβάνοντας υπόψη ότι πολλοί διαδηλωτές έχουν δεχθεί επίθεση ή έχουν συλληφθεί από τις δυνάμεις ασφαλείας»: αυτή είναι η πρώτη μας τροπολογία. Δεύτερον: «εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία για τα μακροχρόνια πολιτικά και κοινωνικοοικονομικά προβλήματα που ταλανίζουν την Υεμένη και καλεί τη διεθνή κοινότητα να προβεί σε σύντονες προσπάθειες προκειμένου να αποφευχθεί η κλιμάκωση της κρίσης». Τέλος, η τρίτη μας τροπολογία: «εκφράζει την αλληλεγγύη του προς τους διαδηλωτές που απαιτούν δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και καλύτερες συνθήκες διαβίωσης· εκφράζει επ’ αυτού την ικανοποίησή του για τη δήλωση του προέδρου Ali Abdallah Saleh ότι θα εγκαταλείψει τον προεδρικό θώκο το 2013 και καλεί τις αρχές να θέσουν τέρμα σε όλες τις μορφές βιαιοπραγίας εναντίον φιλειρηνικών διαδηλωτών και να προβούν στην απελευθέρωση όλων των διαδηλωτών που εξέφρασαν την αντίθεσή τους με ειρηνικό τρόπο».

Αν συμπεριληφθούν και οι τρεις αυτές τροπολογίες, το ψήφισμα θα είναι πραγματικά πολύ καλό.

  Corina Creţu, συντάκτρια. – (RO) Κύριε Πρόεδρε, η θανατική ποινή είναι πραγματικά η όσο το δυνατόν πιο απάνθρωπη τιμωρία κατά της οποίας έχω κάνει έκκληση αμέτρητες φορές. Πράγματι, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει απευθύνει εκκλήσεις για την κατάργησή της στις χώρες όπου εξακολουθεί να εφαρμόζεται αυτή η βάρβαρη πρακτική.

Ωστόσο, οι εκτελέσεις στην Υεμένη, οι οποίες αναφέρονται στο ψήφισμά μας, είναι ιδιαιτέρως εξοργιστικές επειδή αφορούν ανηλίκους. Ακόμα και πριν διαπραχθεί κάποιο έγκλημα, τα θύματα είναι παιδιά. Ως εκ τούτου, κάτι τέτοιο παραβιάζει το θεμελιώδες δικαίωμα στη ζωή, καθώς και τις διεθνείς συμβάσεις στις οποίες είναι συμβαλλόμενο μέρος η Υεμένη και, τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, ακόμα και τον ποινικό κώδικα αυτής της χώρας, ο οποίος απαγορεύει ρητά τη χρήση θανατικής ποινής εναντίον ανήλικων παραβατών. Η δυσκολία προσδιορισμού της ακριβούς ηλικίας όσων καταδικάζονται, εξαιτίας της έλλειψης πιστοποιητικών γέννησης, αποτελεί μια συνθήκη που εντείνει τον χαρακτήρα διάκρισης αυτού του είδους τιμωρίας.

Δεν μπορούμε να συζητήσουμε το συγκεκριμένο ζήτημα χωρίς να λάβουμε υπόψη την κατάσταση που επικρατεί στην Υεμένη. Οι αρχές της Υεμένης καταστρατηγούν ανθρώπινα δικαιώματα. Δημοσιογράφοι και ακτιβιστές φυλακίζονται παράνομα. Γυναίκες υφίστανται διακρίσεις σχετικά με τη συμμετοχή τους στη δημόσια ζωή και την πρόσβαση στην εκπαίδευση, ενώ το δικαστικό σύστημα μόνο ανεξάρτητο δεν είναι. Οι πρόσφατες εξεγέρσεις έχουν ως κίνητρο όχι μόνο οικονομικές και κοινωνικές ανησυχίες, αλλά εκφράζουν και την ισχυρή επιθυμία να γίνει η κοινωνία της Υεμένης δημοκρατική.

  Charles Tannock, συντάκτης. − (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, η Υεμένη είναι συμβαλλόμενο κράτος στη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού και στο Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, που και τα δύο απαγορεύουν ρητά την εκτέλεση ανήλικων παραβατών – όσων καταδικάζονται για εγκλήματα που διαπράχθηκαν όταν ήταν κάτω των 18 ετών.

Η επικείμενη εκτέλεση του Muhammed Samoum, και η κράτηση πολλών ακόμα ανήλικων παραβατών στην πτέρυγα των μελλοθανάτων, αποτελεί προσβολή του διεθνούς δικαίου. Η Υεμένη με την άσκηση τέτοιων πολιτικών, προβάλλοντας την παράδοξη δικαιολογία ότι οι κατηγορούμενοι δεν έχουν κατάλληλα πιστοποιητικά γέννησης ή ότι υπάρχουν αμφιβολίες σχετικά με την ηλικία τους, συντονίζεται με τη βάναυση θεοκρατία του Ιράν. Ωστόσο, η διαφορά μεταξύ των δύο χωρών είναι ότι η Υεμένη λαμβάνει ογκώδη βοήθεια από τη Δύση, μεταξύ άλλων και από την ΕΕ, με στόχο να καταπολεμήσει τους τρομοκράτες της Αl-Qaeda, ενώ το Ιράν αποτελεί παρία της διεθνούς κοινότητας.

Ως εκ τούτου, εδώ στην ΕΕ έχουμε αξιόλογη επιρροή στον πρόεδρο Ali Abdullah Saleh. Παροτρύνω την Ύπατη Εκπρόσωπο να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για να τον πείσει να δείξει επιείκεια σε αυτήν την περίπτωση. Ο πρόεδρος Saleh, έχοντας ανακοινώσει ότι σύντομα θα παραχωρήσει τη θέση του, έχει πλέον μια ουσιαστική ευκαιρία να αφήσει μια θετική και πεφωτισμένη κληρονομιά στην πατρίδα του, η οποία έχει κακοποιηθεί από συγκρούσεις και τρομοκρατία για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και τώρα ονειρεύεται ένα δημοκρατικό μέλλον.

  Filip Kaczmarek, εξ ονόματος της Ομάδας PPE. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, η εφαρμογή θανατικής ποινής σε ανηλίκους κάτω των 15 ετών απαγορεύτηκε στην Υεμένη το 1991. Από το 1994, η απαγόρευση αυτή εφαρμόζεται σε άτομα κάτω των 18 ετών. Δυστυχώς, η απαγόρευση αυτή δεν τηρείται πάντοτε στην πράξη όπως, για παράδειγμα, στην περίπτωση ατόμων που δεν έχουν έγγραφα που να επιβεβαιώνουν την ηλικία τους, όπως αναφέρθηκε ήδη σε αυτήν τη Αίθουσα. Συμβαίνουν και άλλα επικίνδυνα πράγματα στην Υεμένη. Πρόκειται για μια χώρα όπου ο αριθμός των όπλων έχει εδώ και πολύ καιρό ξεπεράσει τον αριθμό των ανθρώπων, μια χώρα όπου οι βάναυσες φυλετικές μάχες αποτελούν καθημερινό φαινόμενο και όπου οι έφηβοι με όπλα δεν προκαλούν εντύπωση. Στην Υεμένη υπάρχει μια παροιμία που λέει ότι «αν είσαι αρκετά μεγάλος για να χρησιμοποιήσεις μαχαίρι, τότε είσαι αρκετά μεγάλος για να υπερασπιστείς τη φυλή σου.» Άλλωστε, όποιος έχει επισκεφθεί την Υεμένη γνωρίζει ότι σχεδόν όλοι έχουν πάνω τους μαχαίρι, και ένας έφηβος με καλάσνικοφ δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο. Η κοινωνία της Υεμένης είναι επίσης μια πολύ νέα κοινωνία – σχεδόν οι μισοί κάτοικοί της είναι κάτω των 14 ετών. Οι διάφορες πολιτοφυλακές στρατολογούν νεαρούς στρατιώτες, και είναι κι αυτό κάτι που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε.

  Anneli Jäätteenmäki, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, η θανατική καταδίκη εξακολουθεί να εφαρμόζεται σε 58 χώρες και μία από αυτές τις χώρες είναι η Υεμένη. Η πολιτική μου Ομάδα καταδικάζει εν γένει τη θανατική καταδίκη και συγκεκριμένα την προγραμματισμένη εκτέλεση του Muhammed Taher Thabet Samoum.

Θέλουμε να υπενθυμίσουμε στην κυβέρνηση της Υεμένης τις διεθνείς δεσμεύσεις της όσον αφορά τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα. Και οι δύο Συμβάσεις απαγορεύουν τις εκτελέσεις ατόμων ηλικίας μικρότερης των 18 ετών.

Τη Δευτέρα, η Διεθνής Αμνηστία παρουσίασε έκθεση για τη δράση των δυνάμεων ασφαλείας της Υεμένης. Σύμφωνα με την Αμνηστία, οι δυνάμεις ασφαλείας χτύπησαν τους διαδηλωτές με μπαστούνια και τους επιτέθηκαν με ράβδους ηλεκτροσόκ κατά τη διάρκεια ειρηνικών διαδηλώσεων στη Sana’a. Η πολιτική μου Ομάδα καταδικάζει αυτές τις βίαιες πράξεις και παροτρύνει την κυβέρνηση της Υεμένης να σταματήσει την άσκηση βίας εναντίον του λαού της.

  Ryszard Czarnecki, εξ ονόματος της Ομάδας ECR. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, υπόσχομαι ότι δεν θα διαβάζω γρήγορα, γιατί θα μιλήσω αργά. Είναι τιμή μου να μιλώ αμέσως μετά τον πρώην πρωθυπουργό της Φινλανδίας. Θα ήθελα να πω ότι το αίτημα προς την Υεμένη να μην εφαρμόζει τη θανατική ποινή σε ανηλίκους αποτελεί παράδειγμα της χαρακτηριστικής μινιμαλιστικής προσέγγισης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είμαι αντίθετος στη θανατική ποινή, παρόλο που ξέρω ότι σε αυτήν την Αίθουσα υπάρχουν άνθρωποι που την υποστηρίζουν έστω και αν δεν το δηλώνουν δημοσίως. Είμαι αντίθετος στη θανατική ποινή, ανεξάρτητα από το αν αφορά ανήλικο ή ενήλικο άτομο. Ωστόσο, σχετικά με το συγκεκριμένο ζήτημα, ελπίζω να ξεπεράσουμε τις εθνικές και πολιτικές μας διαφορές και να ζητήσουμε κατηγορηματικά από τις αρχές της Υεμένης στο συγκεκριμένο ζήτημα ο πρόεδρος της Υεμένης να κάνει χρήση του δικαιώματός του να δώσει χάρη. Πρόκειται όντως για μια πραγματικά κοινή μάχη.

  Jaroslav Paška, εξ ονόματος της Ομάδας EFD. – (SK) Κύριε Πρόεδρε, η κυβέρνηση της Υεμένης έχει δεσμευτεί να δεχτεί την εφαρμογή της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού και του Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα. Και οι δύο περιπτώσεις καταδίκης ανήλικων παραβατών υπάγονται στο καθεστώς αυτών των εγγράφων και, ως εκ τούτου, δεν θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα ένα δικαστικό σώμα στην Υεμένη να εκδίδει νομική απόφαση με την οποία να καταργεί τα δικαιώματα και την προστασία που προκύπτει από τα συγκεκριμένα έγγραφα.

Δεν μπορούν να γίνουν δεκτές ποινές που επιβάλλονται μέσω της παραβίασης των έγκυρων δεσμεύσεων μιας χώρας και, ως εκ τούτου, της ισχύουσας νομοθεσίας. Αν η κυβέρνηση της Υεμένης ισχυρίζεται ότι η εξουσία της βασίζεται σε πολιτισμένες δημοκρατικές αρχές, τότε δεν μπορεί να χρησιμοποιεί βάρβαρες μορφές διακυβέρνησης που βασίζονται στην αυθαιρεσία και την αδικία. Κατά την άποψή μου, αυτό το γεγονός πρέπει να το καταστήσουμε σαφές σήμερα στην κυβέρνηση της Υεμένης.

  Csanád Szegedi (NI). – (HU) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πιστεύω βέβαια ότι είναι σημαντικό το ότι εδώ, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καταδικάζουμε τα δικτατορικά μέσα, ότι καταδικάζουμε δικτάτορες και δικτατορίες, αλλά επίσης πιστεύω ότι είναι σημαντικό να προτρέψουμε την Υεμένη γενικά προς δημοκρατικές δομές. Ωστόσο, θεωρώ ότι, παρόλο που αυτή η υπόθεση της Υεμένης απασχολεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δεν είναι αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εγκρίνει θέση επ’ αυτού. Η υπόθεση αυτή είναι τελείως μπερδεμένη. Χαρακτηρίζεται από συνθήκες εντελώς αδιευκρίνιστες. Ούτε καν οι λεπτομέρειες του εγκλήματος δεν μπορούν να διασαφηνιστούν σε ικανοποιητικό βαθμό. Καταρχάς, δεν ξέρουμε καν πόσον ετών ήταν ο νεαρός άντρας που κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε την περίοδο που διαπράχθηκε το έγκλημα. Είναι πιθανόν να μην ήταν ανήλικος. Δεν έχουμε καθαρή άποψη για αυτήν την υπόθεση. Εκείνο που δείχνει με τον καλύτερο τρόπο την πρωτοφανή οπισθοδρομικότητα της Υεμένης είναι το γεγονός ότι δεν έχει εμφανιστεί ούτε καν το πιστοποιητικό γέννησης του Muhammed Taher Thabet Samoum. Ούτε έχει αποδειχθεί μέχρι σήμερα αν τα σχολικά του χαρτιά που έχει προσκομίσει ο δικηγόρος του είναι γνήσια ή πλαστά. Επιπλέον, θα ήθελα να σας επιστήσω την προσοχή στο γεγονός ότι εδώ δεν πρόκειται για κλοπή κότας, αλλά για υπόθεση δολοφονίας, για αυτό προτιμώ να τηρήσω πιο συγκρατημένη και μετριοπαθή στάση από όσους μίλησαν μέχρι τώρα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να εξετάσει, όπως και οι υπόλοιπες δημοκρατικές χώρες του κόσμου, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, την επιλογή της θανατικής ποινής για συγκεκριμένα, ιδιαιτέρως σοβαρά εγκλήματα που έχουν αποδειχθεί πέραν κάθε αμφιβολίας.

  Sari Essayah (PPE). – (FI) Κύριε Πρόεδρε, η υπόθεση Samoum δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό στην Υεμένη: τουλάχιστον οκτώ ακόμα ανήλικοι παραβάτες κρατούνται περιμένοντας τη θανατική τους καταδίκη. Κάτι τέτοιο είναι ιδιαιτέρως προκλητικό σε μια χώρα όπου δεν υπάρχουν αρχεία γεννήσεων, και έτσι είναι αδύνατον να πει κανείς με βεβαιότητα αν κάποιος είναι ανήλικος σε περίπτωση διάπραξης εγκλήματος.

Είναι ωστόσο σημαντικό να θυμόμαστε ότι το κράτος της Υεμένης είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού και στο Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, τα οποία απαγορεύουν ρητά τη θανατική καταδίκη ανήλικων παραβατών και την γενικότερη επιβολή αυστηρών ποινών στα εν λόγω άτομα. Επιπλέον, η εκτέλεση ανήλικων παραβατών απαγορεύεται σύμφωνα με τον ποινικό κώδικα της Υεμένης.

Σε αντίθεση με τον προηγούμενο ομιλητή, θα ήθελα να πω ότι η θανατική ποινή είναι σε κάθε περίπτωση σκληρή και απάνθρωπη τιμωρία και αποτελεί μια τιμωρία που αφαιρεί από τον άνθρωπο την αξιοπρέπειά του. Για αυτόν τον λόγο, η ΕΕ θα αγωνιστεί ενάντια στη θανατική ποινή σε κάθε περίσταση, και όσοι βρισκόμαστε σε αυτήν την Αίθουσα θα κάνουμε έκκληση υπέρ αυτού.

  Elena Băsescu (PPE). – (RO) Κύριε Πρόεδρε, η καταδίκη ενός παιδιού σε θάνατο είναι απαράδεκτη στον κόσμο που ζούμε. Η μετατροπή αυτής της πρακτικής σε συνήθεια αποτελεί από μόνη της έγκλημα. Για αυτό θέλω να εκφράσω τη διαφωνία μου με την απόφαση που έλαβαν οι αρχές της Υεμένης να συνεχίσουν τέτοιου είδους ενέργειες. Η κυβέρνηση παραβιάζει όχι μόνο τις διεθνείς Συνθήκες σχετικά με αυτό το ζήτημα, αλλά και τον ποινικό κώδικα, ο οποίος απαγορεύει τη χρήση της θανατικής ποινής σε ανηλίκους. Επιπλέον, παραμένει ασαφής ο τρόπος με τον οποίο το σύστημα δικαιοσύνης προσπαθεί να εξακριβώσει την ηλικία εκείνων που παρουσιάζονται ενώπιόν του. Η υπόθεση αυτή αποτελεί θλιβερό παράδειγμα του τι συμβαίνει στην Υεμένη.

Ως βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και πολίτης της ΕΕ, πιστεύω στη θεμελιώδη σπουδαιότητα του δικαιώματος ενός ατόμου στη ζωή, και τα παιδιά πρέπει να είναι τα πρώτα που θα προστατεύονται. Απευθύνω έκκληση στην Ύπατη Εκπρόσωπο της ΕΕ να σταματήσει τη συνέχιση αυτών των αιματηρών εκτελέσεων.

  Monica Luisa Macovei (PPE). – (RO) Κύριε Πρόεδρε, ο Thabet Samoum και ο Fuad Ahmed Ali Abdulla ήταν πιθανότατα ανήλικοι, όπως υποστηρίζουν, όταν διέπραξαν τα αδικήματα για τα οποία καταδικάστηκαν σε θάνατο. Η ποινή τούς επιβλήθηκε πριν από χρόνια και μπορεί να εκτελεστεί ανά πάσα στιγμή. Υποβάλλονται σε τεράστια ψυχολογική πίεση, γεγονός που από μόνο του συνιστά απάνθρωπη και ταπεινωτική μεταχείριση. Ζητούμε από τις αρχές να μην εκτελέσουν τις συγκεκριμένες ποινές.

Επιπλέον, κανένας από τους δύο παραβάτες δεν μπορεί να αποδείξει ότι ήταν κάτω των 18 ετών, επειδή δεν έχουν πιστοποιητικά γέννησης. Η απόκτηση πιστοποιητικού γέννησης αποτελεί σοβαρό πρόβλημα στην Υεμένη, όπου μόνο το 22% των γεννήσεων καταγράφονται επισήμως, σύμφωνα με τη UNICEF. Ορισμένοι από τους πόρους που διαθέτουμε για να βοηθήσουμε αυτήν τη χώρα ίσως να λύσουν το πρόβλημα. Ο δημόσιος διάλογος σχετικά με αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να οδηγήσει σε κατάργηση της θανατικής ποινής στην Υεμένη και στη μείωση των ποινών εκατοντάδων ανθρώπων που έχουν καταδικαστεί σε θάνατο. Ζητώ από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και από το Συμβούλιο να επιμείνουν στην επίτευξη αυτού του στόχου στον διάλογο με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση.

  Róża, Gräfin von Thun und Hohenstein (PPE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, είτε πρόκειται για ανηλίκους είτε για ενηλίκους – η θανατική ποινή είναι ένα θέμα στο οποίο οφείλουμε να αφιερώσουμε πολύ χρόνο. Αφού καταφέραμε να αναπτύξουμε τον ηθικό μας κώδικα έπειτα από τους εφιάλτες που έπληξαν την Ευρώπη, πρέπει να τον προωθήσουμε σε άλλες χώρες – σε χώρες με τις οποίες έχουμε κάποιου είδους οικονομικές επαφές, αλλά επίσης σκέφτομαι τώρα και χώρες της Ευρώπης. Στη Λευκορωσία εξακολουθεί να επιβάλλεται η θανατική ποινή και να εκτελούνται θανατικές καταδίκες.

Αυτό που συμβαίνει στην Υεμένη πρέπει να μας προσελκύσει την προσοχή και πρέπει να απευθύνουμε ηχηρές εκκλήσεις προς την κυβέρνηση της Υεμένης για να σταματήσει άμεσα αυτές τις φριχτές πρακτικές, και επίσης να εξετάσουμε το γεγονός ότι –όπως είπε πριν από ένα λεπτό η συνάδελφός μου– υπάρχουν ακόμα στη φυλακή κάποιοι ανήλικοι που περιμένουν την εκτέλεσή τους. Κάνω επίσης έκκληση σε όλους εμάς: πρέπει να συνεργαστούμε πιο στενά με οργανισμούς όπως η Διεθνής Αμνηστία και το Ίδρυμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ελσίνκι, ώστε η φωνή μας να ακουστεί καλύτερα και να έχει μεγαλύτερη δύναμη σε ολόκληρο τον κόσμο.

  Franz Obermayr (NI). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, η απόφαση της Υεμένης να επιβάλει τη θανατική ποινή σε κάποιον που ήταν ανήλικος κατά τη διάπραξη του αδικήματος είναι σοκαριστική. Είναι ξεκάθαρο ότι η Υεμένη έδρασε παράνομα, εφόσον έχει προσυπογράψει τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, όπως σχεδόν κάθε χώρα του κόσμου. Σύμφωνα με το άρθρο 37 της Σύμβασης, δεν μπορεί να επιβληθεί ούτε θανατική ποινή ούτε ισόβια κάθειρξη για εγκλήματα που έχουν διαπράξει πρόσωπα κάτω των 18 ετών. Ως δικαιολογία για την απόφαση αυτή χρησιμοποιήθηκε ο ισχυρισμός ότι είναι απροσδιόριστη η ηλικία του κατηγορουμένου.

Ωστόσο, θανατικές καταδίκες επιβάλλονται και σε άλλους ανηλίκους σε άλλα μέρη του ισλαμικού κόσμου. Δικαστήρια της σαρία επιβάλλουν θανατική ποινή σε νέους στη Σομαλία, για παράδειγμα. Η ΕΕ, μαζί με τα Ηνωμένα Έθνη, πρέπει να δράσει στην περίπτωση αυτή πιο αποφασιστικά και πιο άμεσα για να αποτρέψει παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου με τέτοιες σοβαρές επιπτώσεις. Ο διάλογος είναι καλός, αλλά η Realpolitik και η οικονομική πίεση είναι καλύτεροι τρόποι για να προωθήσουμε το επιχείρημά μας. Σε κάθε περίπτωση, τείνουν να κινητοποιούν πιο άμεσα τα πράγματα.

  Sergio Paolo Francesco Silvestris (PPE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ενώ μιλάμε, εκατοντάδες φυλακισμένοι, στοιβαγμένοι στις φυλακές της Υεμένης, περιμένουν την εκτέλεση των θανατικών τους ποινών. Νομίζω ότι αυτή η συζήτηση απαιτεί μεγαλύτερη προσοχή και πιο άμεση δέσμευση εκ μέρους των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων.

Η συνεχιζόμενη παραβίαση της Διεθνούς Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα είναι ένα ζήτημα επί του οποίου η Ευρώπη δεν πρέπει να φανεί ούτε σιωπηλή ούτε απούσα, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μια χώρα όπως η Υεμένη, με την οποία διατηρούμε οικονομικές σχέσεις. Ως εκ τούτου, πρέπει αναπόφευκτα να δίνουμε μεγάλη προσοχή σε ζητήματα τέτοιου είδους.

Στην Ευρώπη και στον δυτικό κόσμο, η επανένταξη αποτελεί σαφώς σημαντική βασική πτυχή μιας ποινής. Μια θανατική ποινή δεν έχει κανένα απολύτως χαρακτήρα επανένταξης, και για αυτό είναι απαραίτητο να παρέμβουμε με μέγιστη αυστηρότητα και αποφασιστικότητα και να εκφράσουμε την άποψή μας ως προς αυτό.

  Siim Kallas, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. − (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, η Ευρωπαϊκή Ένωση, με την εφαρμογή των καλά εδραιωμένων κατευθυντήριων γραμμών της για τη θανατική ποινή, δραστηριοποιείται εδώ και πολύ καιρό στον αγώνα για την κατάργηση της θανατικής ποινής στην Υεμένη, τόσο σε γενικό πλαίσιο όσο και με στόχο συγκεκριμένες περιπτώσεις.

Ανέκαθεν ίσχυε στην Υεμένη η θανατική ποινή για ανήλικους παραβάτες. Ωστόσο, παλαιότερα, οι υποθέσεις παρέμεναν σε μεγάλο βαθμό άγνωστες και η κοινωνία των πολιτών δεν ήταν ενεργή. Το πρόγραμμα απονομής δικαιοσύνης σε ανηλίκους που εφαρμόζει η UNICEF και χρηματοδοτεί η ΕΕ, έχει συμβάλει σημαντικά στην αύξηση της ευαισθητοποίησης τόσο στην Υεμένη όσο και στη διεθνή κοινότητα. Το πρόγραμμα αυτό διεξήχθη σε συνεργασία με έναν συνασπισμό οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και με το Ανώτατο Συμβούλιο Μητέρων και Παιδιών.

Ωστόσο, δεν αρκεί η ευαισθητοποίηση. Πρέπει να συνοδευθεί από πράξεις. Ως ύστατη λύση, η αντιπροσωπεία της ΕΕ προβαίνει ενεργά σε διαβήματα προκειμένου να σταματήσουν οι εκτελέσεις. Οι δυο πιο πρόσφατες περιπτώσεις ήταν εκείνη του Fuad Ahmed Ali Abdulla τον Δεκέμβριο του 2010 και εκείνη του Muhammed Taher Thabet Samoum τον Ιανουάριο του 2011. Και στις δύο περιπτώσεις, η εκτέλεση ανεστάλη –έπειτα από παρέμβαση της ΕΕ– ώστε να δοθεί η δυνατότητα να κατατεθούν αποδεικτικά της ηλικίας. Το ζήτημα του Muhammed Taher Thabet Samoum συζητήθηκε ξανά την προηγούμενη εβδομάδα. Φαίνεται τώρα ότι η προεδρική χάρη αποτελεί τη μόνη ελπίδα για μια επίσημη ακύρωση της ποινής. Η ΕΕ και η UNICEF επικοινώνησαν ξανά με τον πρόεδρο Saleh και τώρα, σύμφωνα με πληροφορίες που έχουμε από τη Sana’a, η εκτέλεση ανεστάλη και πάλι.

Η Υεμένη δεσμεύεται από διεθνείς υποχρεώσεις και από τη νομοθεσία της για την απονομή δικαιοσύνης σε ανηλίκους και τον ποινικό της κώδικα να μην εκτελεί ανηλίκους. Η παρουσία ανηλίκων στην πτέρυγα των μελλοθανάτων οφείλεται στην έλλειψη ικανότητας προσδιορισμού της ηλικίας τους. Για αυτόν τον λόγο, εξετάζουμε, μαζί με τη UNICEF, τρόπους για να βοηθήσουμε την Υεμένη να αναπτύξει τέτοιου είδους εμπειρογνωμοσύνη, ώστε να καταπολεμήσει αυτό το πρόβλημα στη ρίζα του. Στο άμεσο μέλλον, η ΕΕ θα ενθαρρύνει την ίδρυση ενός ανεξάρτητου οργάνου για την επανεξέταση της ηλικίας των ανήλικων παραβατών. Σκοπεύουμε επίσης να στηρίξουμε τις ικανότητες των δικηγόρων να παρέχουν νομική αρωγή σε ανηλίκους. Μεσοπρόθεσμα, σκοπεύουμε να παρέχουμε στήριξη της ΕΕ για τη λειτουργία ενός αποτελεσματικού ληξιαρχείου.

Συνεπώς, αντιμετωπίζουμε με μεγάλη σοβαρότητα αυτό το εξαιρετικά σημαντικό ζήτημα και χρησιμοποιούμε όλα τα διαθέσιμα μέσα. Η κυβέρνηση της Υεμένης έχει φανεί δεκτική στα διαβήματά μας. Η ΕΕ παραμένει έτοιμη να παρέχει βοηθήσει, τώρα και στο μέλλον, για να επιτευχθεί ο στόχος της πλήρους εξάλειψης της θανατικής ποινής.

  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί στο τέλος της τελικής συζήτησης.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 149 του Κανονισμού)

  Eija-Riitta Korhola (PPE), γραπτώς. – (FI) Έχουμε εξετάσει επανειλημμένως το ζήτημα της θανατικής ποινής στα ψηφίσματά μας. Η καταδίκη ανηλίκων σε θάνατο είναι σπάνια, όμως η Υεμένη είναι μία από τις χώρες εκείνες στις οποίες έχει συμβεί. Παρόλο που η Υεμένη έχει σημειώσει πρόοδο στις προσπάθειές της να απαγορεύσει τις θανατικές ποινές σε βάρος ανηλίκων, τα δικαστήρια εξακολουθούν να τις επιβάλλουν. Η περίπτωση του Muhammed Taher Thabet Samoum δεν είναι η μοναδική.

Σε γενικές γραμμές, και σε συνδυασμό με διαπολιτισμικό διάλογο, αξίζει να εξετάσει κανείς σοβαρά τις αιτίες που οδηγούν τους νέους ανθρώπους στη ριζοσπαστικοποίηση, οδηγώντας τους στη διάπραξη εγκλημάτων, ακόμα και φόνων, αλλά και τον καλύτερο τρόπο που θα τους αποτρέψει από το να ακολουθήσουν τον δρόμο της εγκληματικότητας. Όπως είναι γνωστό, η θανατική ποινή δεν περιορίζει την εγκληματικότητα.

Οι διαδηλώσεις υπέρ της δημοκρατίας που ξεκίνησαν στην Τυνησία και την Αίγυπτο έχουν λάβει μεγάλη υποστήριξη από την τοπική νεολαία. Η έλλειψη προοπτικών και ευκαιριών, σε συνδυασμό με την επιθυμία για δημοκρατία, έχει προκαλέσει αντίσταση. Το κύμα της αντίστασης εξαπλώθηκε και στην Υεμένη την περασμένη εβδομάδα.

Συμμερίζομαι τις ανησυχίες και τα αιτήματα των συναδέλφων μου αναφορικά με τον Samoum και με άλλους που έχουν καταδικαστεί σε θάνατο. Παρόλο που τώρα περιμένουμε με ενδιαφέρον και ελπίδα να δούμε τις πολιτικές αλλαγές στις οποίες θα οδηγήσουν οι διαδηλώσεις στις αραβικές χώρες, δεν μπορούμε ούτε για μια στιγμή να κλείσουμε τα μάτια μας σε βιαιοπραγίες που αντιβαίνουν στις διεθνείς συμφωνίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η θανατική ποινή για ανηλίκους.