Monika Flašíková Beňová (S&D). - Hlasovala som za uznesenie, ktoré spolu predkladala frakcia európskych socialistov, najmä z toho dôvodu, že medzi prípravou uznesenia a dnešným hlasovaním o ňom sa síce isté zmeny v Maďarsku udiali, to však zmenilo skutočne len málo na dôležitosti a aktuálnosti tohto uznesenia.
V prvom rade by som chcela zdôrazniť naše sklamanie z toho, že Komisia sa v prípade kontroverzného maďarského tlačového zákona už od začiatku rozhodla sústrediť iba na tri oblasti. Trváme na tom, že aj po tom, čo sa maďarská vláda a parlament týmito tromi oblasťami relatívne prijateľným spôsobom zaoberali, by mala Komisia pokračovať v dôslednom monitorovaní súladu maďarského tlačového zákona s európskou legislatívou – konkrétne najmä s Chartou základných práv.
Ďalej by sme chceli vyzvať maďarské orgány, aby pri ďalších úpravách zákona zaangažovali viac zúčastnených strán vrátane občianskej spoločnosti, pretože iba tak sa dá pripraviť zákon v naozaj demokratickej spoločnosti. A v tomto smere budú isto podnetné aj vstupy a odporúčania, či už nás – Európskeho parlamentu, Komisie, Organizácie pre bezpečnosť a spoluprácu v Európe, či komisára Rady Európy pre ľudské práva.
Hannu Takkula (ALDE). - Arvoisa puhemies, varmasti ne kaikki tässä talossa, jotka allekirjoittavat Euroopan unionin periaatteet, ovat sitä mieltä, että mediavapaus on erittäin tärkeä asia. Tämä vapaus tietenkin sisältää vastuun. Tämän esityksen kohdalla jouduin kuitenkin äänestämään vastaan.
Informaatio, jonka olen tästä asiasta saanut ja jota täälläkin on käyty läpi, osoittaa, että komissio teki Unkarille vaatimuksia ja Unkari vastasi niihin ja korjasi näiltä osin medialakiansa, ja minun mielestäni sen olisi pitänyt riittää. Tässä suhteessa olen sitä mieltä, että tästä ei pidä tehdä tällaista poliittista kysymystä, jossa ikään kuin vasemmisto on oikeistoa vastaan tai niin edelleen, vaan tässä pitää olla samat standardit kaikille. Jos komissio hyväksyi tämän Unkarin muutoksen, silloin hyväksyn minäkin. Minun mielestäni se on tässä lähtökohta ja sen vuoksi äänestin valitettavasti tätä omankin ryhmäni mietintöä tai ajatusta vastaan, koska olen sitä mieltä, että se, mitä Unkarissa on tehty, on ollut juuri komission vaatimusten mukaista.
Daniel Hannan (ECR). - Madam President, before pronouncing on media freedom in Hungary, we might care to look at what we do as a Parliament.
We might like to think about the hundreds of thousands of euros in public subsidies that we give to the European Union of Journalists; we might like to think of the tens of thousands of euros that we spend every week flying local reporters, in particular, out to Brussels and Strasbourg in order to show them a good time; and we might like to think of the way in which dozens of accredited correspondents in Brussels are getting second incomes as advisers on media issues or editors or writers on EU-funded free sheets.
If I were a Hungarian, I would have serious questions about not just the media law, but the creeping autocratic tendencies of the government; but I am not a Hungarian, it is not my business.
I am, however, a Member of this House and I think the way in which we use taxpayers’ money in this nakedly propagandist way is something that ought to offend our basic principles of decency, fairness and democracy. We should cantilever the great tree trunk out of our own eye, before we start worrying about the speck in that of Hungary.
Lara Comi (PPE). - Signor Presidente, onorevoli colleghi, ho votato a favore di questa importante risoluzione. È essenziale che l'Unione europea compia ogni sforzo nell'ambito delle sue competenze per porre fine all'emergenza, coordinandosi con il Consiglio di sicurezza delle Nazioni Unite nei tempi più rapidi possibili.
Esprimere una condanna chiara, proporre un'area di non sorvolo, una no-fly zone, stabilire l'embargo sugli armamenti e le altre sanzioni, provvedere agli aiuti umanitari, far evacuare i cittadini europei, assicurare l'assistenza alle popolazioni civili colpite sono però tutte misure ex post, che cercano di arginare l'emergenza.
L'Unione europea, tuttavia, deve acquisire un ruolo politico più forte sulla scena internazionale e saper affrontare le grandi sfide. Dopo aver affrontato l'emergenza, credo che dovremmo fermarci a riflettere per capire come l'Unione può in futuro lavorare per evitare che le situazioni di democrazie deboli degenerino e sfocino in disastri umanitari.
Tunne Kelam (PPE). - Madam President, I voted, of course, for this resolution. But I think it is urgent that the European Council, which is meeting tomorrow, acts as soon and as decisively as possible, firstly, to establish a no-fly zone over Libya to prevent its government from continuing to kill its citizens and, secondly, to establish relations with the Interim National Council. We added this call to our resolution.
But, all in all, I think a passage in the resolution needs to be stressed: that the revolutionary changes in North Africa have made it clear that the EU’s positive impact and long-term credibility in that region will depend on its ability to conduct a cohesive common foreign policy that is value-based and will clearly side with the new democratic forces.
Pino Arlacchi (S&D). - Madam President, I voted in favour of the resolution. I would like to stress that the Partnership for Democracy and Shared Prosperity with the Southern Mediterranean, recently launched by the Commission, is a remarkable first step in the right direction.
The EU was largely absent at the beginning of the North African crisis and the transition to democracy, but now it seems to have started to be more active and more effective in this area.
Mitro Repo (S&D). - Arvoisa puhemies, Libyan kansalla tulee olla ensisijainen oikeus päättää oman maansa tulevaisuudesta. Kun todellisen demokratian ja vapauden aate on lähtöisin kansasta, sitä ei voi pakottaa ulkoa käsin.
Huomenna järjestettävän Eurooppa-neuvoston ylimääräisen huippukokouksen tulee päästä sopuun EU:n roolista alueella. EU:n tulee tukea arabimaailmassa tapahtuvaa demokratia-aaltoa kaikin mahdollisin keinoin. Aikaa ei tule hukata, on ryhdyttävä sanoista tekoihin. EU:n on oltava politiikassaan johdonmukainen ja sen on kannettava vastuunsa alueella myös pitkällä aikavälillä. Mikäli siviiliväestöön kohdistetut iskut jatkuvat, kuten näyttää, EU:n tulee neuvotella YK:n mandaatista ja toimista lentokieltoalueen luomiseksi Libyan ylle humanitaarisen katastrofin estämiseksi. Myös sotilaallisen väliintulon mahdollisuus on tässä tilanteessa säilytettävä.
Adam Bielan (ECR). - Pani Przewodnicząca! Obserwujemy schyłek jednego z ostatnich długoletnich reżimów w powojennej historii. Muammar Kaddafi nie zdobył się jednak na honorową rezygnację, a w imię utrzymania dyktatorskiej władzy wypowiedział wojnę swojemu ludowi. Kierując broń przeciwko obywatelom zakwestionował podstawy, na których opiera się dzisiejsza cywilizacja. Dopuścił się zbrodni przeciwko ludzkości. Stoimy zatem przed obowiązkiem wsparcia narodu libijskiego w jego walce o wolność, demokrację i podstawowe prawa człowieka.
Musimy podjąć działania we współpracy z ONZ na rzecz przywrócenia stabilizacji w Libii oraz ukarania winnych zbrodni, w tym pułkownika Kaddafiego. Szczególnie pilna staje się konieczność zapewnienia pomocy humanitarnej cywilom oraz schronienia libijskim uchodźcom. Już 25 lat temu administracja prezydenta Reagana próbowała położyć kres rządom Kaddafiego. Dziś musimy podjąć wszelkie dopuszczalne międzynarodowym prawem środki, by odsunąć go od władzy, dlatego popieram rezolucję Parlamentu.
Anneli Jäätteenmäki (ALDE). - Arvoisa puhemies, äänestin tämän päätöslauselman puolesta, vaikka minusta siinä on tiettyjä huolenaiheita. Ensinnäkin haluan todeta, että ryhmäni tapasi Libyan vastarinnan edustajia tällä viikolla ja nämä edustajat sanoivat, etteivät he halua Lännen aseellista väliintuloa. Tämä tuli aivan selvänä toiveena. Minusta tässä asiassa EU:n ei kannata olla lipun liehuttaja, vaan tässä tulee toimia yhdessä YK:n ja arabimaiden kanssa.
Tästä huolimatta tässä päätöslauselmassa puhutaan humanitaarisesta interventiosta, joka valitettavan usein tarkoittaa aseellista interventiota. Parlamentti ottaa nimenomaan kannan intervention puolesta, joskin hienoin sanankääntein.
Toinen huolenaiheeni on tämä no flight zone, joka pahoin pelkään, johtaa Libyan pommituksiin. Minusta tässä täytyy toimia YK-johtoisesti ja koko arabimaailma, Afrikka ja EU yhdessä.
Daniel Hannan (ECR). - Madam President, those calling for military intervention – and a no-fly zone is of course a form of military intervention, requiring as it does a willingness to strike at air facilities on the ground – should remember three points. First, as we have heard, the Libyan opposition does not want foreign intervention. There are posters up all over Benghazi saying so. Second, the Gaddafi regime does want foreign intervention: it would justify the dictator’s argument that he is defending his country against foreign invaders. Third, we cannot afford it. The first ship in the area after the humanitarian crisis began was HMS Cumberland from our own country, which was in the area because she was on her way to be scrapped! And our Navy still has more reach than those of most of the other Member States.
There might have been an argument for some direct strike against the Gaddafi regime in the 1980s when it was plainly engaged in international terrorism. It is striking that those who are now demanding some form of intervention were not in favour of such action when it would have been justifiable under the norms of international law. There is something disgusting about the spectacle of all these European leaders fawning and slobbering over this appalling regime. We have made quite enough problems for ourselves by our interventions to date. I think we have done quite enough.
Anna Záborská (PPE). - Vítam uznesenie, a preto som ho podporila. Prijímanie uznesení však nestačí.
Minulý týždeň v Egypte štyritisíc moslimov napadlo koptskú dedinu neďaleko Káhiry. Zapálili dva kostoly a zabránili vstupu hasičov do dediny. Armáda najprv nechcela zasiahnuť. Keď konečne zasiahla, moslimskí predstavení ich poslali preč s tým, že je všetko v poriadku. Na dvanásťtisíc kresťanov žijúcich v dedine bol uvalený zákaz vychádzania.
Boli časy, keď Európa vedela, kto je dobrý, kto zlý a prečo. Vďaka podpore tých dobrých boli na pád komunizmu pripravení lídri ako Havel, Walesa či Čarnogurský. Dnes si však politici Európskej únie podávajú ruky s diktátormi a zatvárajú oči pred prenasledovaním kresťanov. Nerozmýšľajú v kategóriách dobra a zla, lebo pragmatizmus tieto kategórie nepozná. Kým sa to nezmení, môžeme severnej Afrike viac uškodiť, ako pomôcť.
Pino Arlacchi (S&D). - Madam President, I voted in favour of this report because it clearly distinguishes between the two main dossiers on Iran: human rights abuses by the current government and the Iranian nuclear programme.
The report supports the Council’s double-track approach to the nuclear issue: sanctions on the one hand, but an offer of dialogue on the other.
It is indispensable to denounce the extremely serious human rights violations occurring in Iran today. The perpetrators, who belong mainly to state institutions, are acting with impunity.
At the same time, we should avoid irresponsible calls for an international armed intervention against the current tyranny. An armed attack against Iran in the name of human rights would be considered by all Iranians, regardless of their political positions, as an attack against the country and an additional violation of their fundamental rights.
The only winner in such an eventuality would be Mr Ahmadinejad.
Tunne Kelam (PPE). - Madam President, having voted in favour of this resolution, I think it is now time to apply the same approach to the Tehran regime as we have been applying to Libya and Colonel Gaddafi. In other words, cherishing hopes for confidence-building is not a realistic option any more. We should support more opposition in Iran. I am especially worried about the Ashraf opposition camp, which has been under siege and under pressure since July 2009. The humanitarian situation there is intolerable. Parliament adopted a resolution in April 2009 and a written declaration last November on the subject of that camp, and I would advise Baroness Ashton to take this serious message to the European Council tomorrow.
Adam Bielan (ECR). - Pani Przewodnicząca! Rządzony przez Mahmuda Ahmadineżada Iran wywołuje poważny niepokój ze względu na ambicje nuklearne jego władz. Ciągła odmowa współpracy z Międzynarodową Agencją Energii Atomowej i związany z tym brak kontroli irańskiego programu nuklearnego powodują konieczność rozważenia zdecydowanych działań w stosunku do tego kraju.
Ponieważ jest to reżim autorytarny, należy liczyć się z możliwością zagrożenia dla innych państw, w szczególności sąsiednich. Szczególne obawy budzi wyrażana od dłuższego czasu antyizraelska retoryka prezydenta Iranu. Stanowisko władz Iranu w tej kwestii uważam za niedopuszczalne i stanowczo je potępiam. Głosując za rezolucją, wyrażam swój sprzeciw wobec agresywnej polityki zagranicznej Iranu, a także domagam się uwolnienia więźniów politycznych, zaprzestania prześladowania obrońców praw człowieka oraz podjęcia współpracy z organizacjami międzynarodowymi, w tym agendami ONZ. Jednocześnie wspieram dyplomatyczne działania Turcji i Brazylii dążące do rozwiązania kwestii jądrowej.
Daniel Hannan (ECR). - Madam President, the Iranian revolution of 1979 will one day be seen as an epochal event on a par with the French revolution of 1789 or the Russian revolution of 1917. Like them, it immediately spilled out from behind its borders and sought to replicate itself around the world; like them it disregarded all established norms of international law, of national sovereignty, of territorial jurisdiction.
What was the signature act of the revolution? It was the siege of the US Embassy. Now stop and ponder for a moment how extraordinary that was, given the precedent of relations between countries. Even in the Second World War, when mutually opposed ideologies fought to extirpate each other, diplomats were peaceably evacuated through neutral countries. If the United States were to invade Cuba tomorrow, one assumes that there would be a peaceable exchange of diplomatic personnel. What the Iranians were signalling was that their rules did not match ours; they no longer cared about the idea of state sovereignty and they have carried on as they started, sponsoring their militias from the Silk Road Khanates to the Balkans, even as far afield as Buenos Aires.
We would be in a stronger position to condemn such a regime if we in the European Union gave a little more regard to the principle of national sovereignty and the principle of national self-determination.
Gianni Vattimo (ALDE). - Signora Presidente, onorevoli colleghi, volevo spiegare la mia astensione nel voto finale sulla relazione a proposito dell'Iran perché, mentre condivido tutte le critiche contro il mancato rispetto dei diritti umani in Iran, specialmente per quello che riguarda la pena di morte, la persecuzione di minoranze sessuali, il non rispetto della libertà di insegnamento nelle scuole e nelle università, sono però persuaso che molte delle notizie, delle informazioni che questa relazione cita vengono direttamente dalla propaganda statunitense, non me ne posso fidare.
Infine, come liberal-democratico, mentre naturalmente sono convinto che l'Iran abbia tutto il diritto di perseguire lo sviluppo di una ricerca nucleare a scopi pacifici, non negherei nemmeno il suo diritto di avere armi nucleari in una regione in cui l'unica potenza che le possiede e a cui si consente di possederle è uno Stato razzista e colonialista come Israele.
Hannu Takkula (ALDE). - Arvoisa puhemies, haluan todeta tästä YK:n ihmisoikeuspäätöslauselmasta, että on erittäin tärkeää, että me Euroopan unionissa puolustamme ihmisoikeuksia loppuun asti. Valitettavasti tämä ihmisoikeuspäätöslauselma ei ollut tasapainossa. Kun lukee tätä ja varsinkin kohtaa 19, jota vastaan äänestin, niin tulee sellainen olo, että aivan liikaa hyökätään yhtä valtiota, Israelia, vastaan ja sitä pyritään tässä syyllistämään.
Vaikka me kaikki tiedämme tällä hetkellä Lähi-idän tilanteen. Siellä on maissa kansannousu, joissa tuhannet viattomat ihmiset ovat menettäneet henkensä. Tässä suhteessa tämän piti olla päätöslauselma ihmisoikeuksista eikä Lähi-idästä. Jos tässä olisi haluttu löytää jonkinlaista tasapainoa, kun tässä nyt Israelia yksipuolisesti vaan yritetään syyllistää, niin olisi voinut vaikka mainita, että Gilad Shalit, israelilainen sotilas on ollut vailla ihmisoikeuksia 1720 päivää palestiinalaisten arabien tai Hamasin vankina.
Tässä suhteessa kun me teemme näitä ihmisoikeusjulistuksia, meidän täytyy pyrkiä tasapainoiseen ja oikeudenmukaiseen lähestymistapaan. Se on ainut tie, miten näitä voidaan viedä eteenpäin kestävästi ja miten me säilytämme uskottavuuden myös ihmisoikeuksien valvojana niin Euroopassa kuin laajemminkin.
Seán Kelly (PPE). - A Uachtaráin, bhí áthas orm gur glacadh leis na Tairiscintí i gcomhair Rún maidir le cearta an duine, agus bhí sé ceart ag an Aontas Eorpach é sin a dhéanamh. Ach tá míniú beag amháin le déanamh agam.
Mr President, regarding Amendment 2, paragraph 8, my Irish colleagues and I in our Group voted in favour because we consider sanitation, and above all clean water, to be a fundamental human right, and from my own experience of working in Africa on a voluntary basis I saw the difference access to fresh water makes to the lives of people. So I feel that, by accepting it as a fundamental human right, this may create the urgency to ensure that all citizens of the world have access, above all, to clean fresh water.
Dá bhrí sin, bhí áthas orm gur glacadh leis – agus sin é mo scéal.
Luís Paulo Alves (S&D), por escrito. − Aprova-se a presente proposta de resolução dada a situação preocupante da lei da comunicação social da Hungria, que coloca em causa a obrigação de cobertura equilibrada imposta a todos os prestadores de comunicação audiovisual, o respeito da proporcionalidade e os direitos fundamentais da expressão e informação, tornando legítimas as preocupações partilhadas pela OSCE e pelo PE no que respeita ao facto desta legislação contrariar as normas internacionais em matéria de liberdade de expressão, abolição da independência política e financeira dos meios de comunicação de serviço público ou o âmbito da aplicação da regulamentação. Estas preocupações são ainda mais preocupantes tendo em conta o alerta lançado pelo Comissário do Conselho da Europa dos Direitos do Homem. Com base nestas constatações devem ser aprovadas as recomendações desta proposta no sentido de ser revista a legislação em matéria de comunicação social com base nas observações da Comissão, da OSCE e do Conselho da Europa e deverá exortar-se a Comissão a elaborar uma proposta de directiva relativa à liberdade e ao pluralismo da comunicação social até ao final do ano de modo a suprir o quadro legislativo inadequado da UE de modo a evitar situações similares no futuro.
Zigmantas Balčytis (S&D), raštu. − Žiniasklaidos pliuralizmas ir laisvė yra vienas iš kertinių ES principų, užtikrinančių teisę laisvai reikšti nuomonę bei gauti ir skleisti informaciją be valdžios institucijų kontrolės, kišimosi ar jų spaudimo. Dėl Vengrijos žiniasklaidos įstatymo susirūpinimą išreiškė tarptautinės organizacijos, o Europos Komisija po atlikto tyrimo priėjo išvados, kad jis nesuderinamas su Audiovizualinės žiniasklaidos paslaugų direktyva ir apskritai su Bendrijos acquis. Pritariu rezoliucijoje išsakytam pasiūlymui, kad Vengrijos valdžios institucijos turi peržiūrėti žiniasklaidos įstatymą, atsižvelgiant į Komisijos, ESBO, Europos Tarybos žmogaus teisių komisaro, Europos Tarybos Ministrų komiteto ir parlamentinės asamblėjos pastabas, užtikrinant šio įstatymo atitikimą ES teisei ir Europos vertybėms bei žiniasklaidos laisvės, pliuralizmo ir nepriklausomumo standartams.
Ivo Belet (PPE), schriftelijk. − De Hongaarse regering heeft er goed aan gedaan om al die heisa rond een omstreden wet aan te grijpen om duidelijk te maken dat de persvrijheid en het pluralisme in de media fundamentele pijlers zijn en blijven in Hongarije. De Europese Commissie heeft hierbij prima werk gedaan. Overigens zal de Commissie de zaak terecht blijven opvolgen, niet alleen in Hongarije, maar in alle lidstaten van de Unie.
Het door commissaris Kroes aankondigde initiatief om verschillende belanghebbenden samen te brengen in een groep deskundigen, die zich vervolgens moet buigen over de stand van zaken van het pluralisme in de media in Europa, is een belangrijke stap vooruit. Deze groep zal de Commissie bijstaan bij het uittekenen van nieuwe stappen met betrekking tot het medialandschap. We hebben de opdracht om het pluralisme in de media en de persvrijheid in Europa te garanderen. Ik ga er dan ook van uit dat het Europees parlement hieraan actief zal meewerken.
Jean-Luc Bennahmias (ALDE), par écrit. – La Démocratie n'est en aucun cas un état de fait. Elle évolue, se perfectionne, régresse aussi malheureusement en fonction des périodes. Or, à ce niveau, les mesures hongroises sur les médias sont un grave pas en arrière. L'accord de l'ensemble des progressistes européens a permis dans un premier temps de mettre le sujet à la une de l'actualité politique européenne: c'est une bonne chose. Il s'agit maintenant d'être précis et ferme sur les points qui continuent de poser problème. L'indépendance de la gouvernance des médias et la liberté d'expression ne sont pas négociables.
Vilija Blinkevičiūtė (S&D), raštu. − Balsavau už šį pasiūlymą dėl rezoliucijos, kadangi Vengrijos žiniasklaidos įstatymo galiojimas turėtų būti sustabdytas ir peržiūrėtas atitinkamai atsižvelgiant į Europos Komisijos, Europos saugumo ir bendradarbiavimo organizacijos (ESBO) ir Europos Tarybos pastabas bei pasiūlymus, siekiant užtikrinti, kad jie visiškai atitiktų Europos Sąjungos (ES) teisę ir Europos vertybes bei žiniasklaidos laisvės, pliuralizmo ir nepriklausomos žiniasklaidos valdysenos standartus. Be to, Europos Parlamentas primena, kad visos Europos Sąjungos valstybės narės turi laikytis 1993 m. Kopenhagoje vykusiame Europos ministrų tarybos posėdyje priimtų Kopenhagos kriterijų dėl ES narystės, susijusių su spaudos ir saviraiškos laisve, ir juos taikyti pagal atitinkamas ES teisės aktų nuostatas. Taigi, Europos Parlamentas ragina Vengrijos valdžios institucijas atkurti žiniasklaidos valdysenos nepriklausomumą ir sustabdyti valstybės kišimąsi į saviraiškos laisvę ir subalansuotą informacijos teikimą. Be to, mano, kad per didelis žiniasklaidos reguliavimas kenkia veiksmingo pliuralizmo buvimui viešojoje sferoje. Be to, Parlamentas ragina Komisiją iki šių metų pabaigos pateikti ES teisės akto dėl žiniasklaidos laisvės, pliuralizmo ir nepriklausomo valdymo pasiūlymą, siekiant nustatyti minimalius privalomus standartus, norint užtikrinti, apsaugoti ir skatinti atitinkamą žiniasklaidos pliuralizmo bei nepriklausomos valdysenos lygį ES valstybėse narėse.
Jan Březina (PPE), písemně. − Svoboda a pluralita sdělovacích prostředků je jistě jedním z pilířů demokratického právního státu. Maďarský mediální zákon si jistě zasluhoval kritiku, nikoli však štvanici a ukvapené a neopodstatněné útoky na maďarskou vládu načasované zejména na začátek maďarského předsednictví Evropské unie, kterých jsme byli svědky. O to více mě těší, že maďarský parlament čerstvě odsouhlasil změny kontroverzního mediálního zákona v bodech navržených Evropskou unií, a ideologickým vyvolavačům napětí tak sebral vítr z plachet. Byl tedy splněn klíčový požadavek, aby se „vyváženost zpravodajství“ nevztahovala na internetové servery, blogy a debaty, ani na zahraniční zpravodaje. Evropská komise by nyní měla uplatňování zákona trvale sledovat. Je třeba ocenit konstruktivní dialog mezi Maďarskem a EU, který vyústil ve schválené legislativní změny.
Zahraničním médiím a novinářům působícím v zemi tak už nehrozí vysoké peněžní pokuty za porušování maďarského mediálního zákona, pouze „jiné právní důsledky“. Pro maďarské vlastníky médií ale pokuty zůstávají v platnosti, včetně těch, kteří „přenesli své sídlo formálně do jiné země EU, aby se vyhnuli působení maďarského mediálního zákona“. Tato úprava, byť s ní můžeme nesouhlasit, je však v plné kompetenci maďarského parlamentu a představitelé EU by ji měli respektovat.
Maria Da Graça Carvalho (PPE), por escrito. − A liberdade de expressão de cada indivíduo, a livre circulação da informação e a liberdade e o pluralismo dos meios de comunicação são princípios basilares da integração europeia e dos seus valores fundamentais. A elaboração e a aplicação de um quadro regulamentar para a comunicação social deve respeitar as normas democráticas aplicáveis à organização e à governação dos sistemas de comunicação. Apelo às autoridades húngaras para que restaurem a independência da governação dos meios de comunicação social e ponham termo à interferência do Estado na liberdade de expressão. Uma regulação excessiva dos meios de comunicação é contraproducente, prejudicando um pluralismo efectivo no domínio público. Apelo às autoridades húngaras para que, ao reformarem a lei da comunicação social, envolvam todos os interessados, incluindo os partidos da oposição e a sociedade civil, para que possam participar de forma significativa na reforma desta legislação, que regula um aspecto tão fundamental para o funcionamento de uma sociedade democrática.
Carlos Coelho (PPE), por escrito. − A liberdade e o pluralismo dos meios de comunicação social são direitos fundamentais que garantem a liberdade de expressar opiniões e a liberdade de receber e comunicar informação sem que exista qualquer tipo de interferência ou pressão por parte das autoridades públicas. A Comissão Europeia, enquanto guardiã dos Tratados, manifestou a sua preocupação e solicitou informações à Hungria sobre o facto de poder existir uma violação deste direito, nomeadamente pelo facto de a legislação húngara em matéria de comunicação social poder não estar conforme com a Directiva relativa aos serviços de comunicação social audiovisual.
Foi com agrado que recebi a informação que, no dia 7 de Março, o Parlamento húngaro adoptou as alterações que tinham sido acordadas entre o seu Governo e a Comissão, apesar de não compreender o facto de os Socialistas e os Verdes húngaros terem votado contra. Face às declarações da Comissária Kroes, parece não restarem dúvidas de que a Hungria seguiu as recomendações da Comissão e que a versão alterada da lei em causa respeita a legislação europeia.
Marielle De Sarnez (ALDE), par écrit. – La liberté de la presse ne doit supporter aucune concession. C'est le message que le Parlement européen a souhaité adresser non seulement à Budapest mais aussi à la Commission européenne. Le Parlement européen a approuvé une résolution demandant au gouvernement hongrois de suspendre et de "réexaminer d'urgence" la loi hongroise controversée sur les médias bien qu'elle ait été amendée récemment sous la pression de ses partenaires européens. L’inquiétude perdure cependant au sujet, en particulier, du Conseil des médias, organisme chargé de superviser les medias, entièrement composé de proches du parti de M. Orban. En réalité, cet organe de surveillance est un instrument parfait pour censurer les médias. C'est pourquoi les parlementaires démocrates européens, garants de la liberté d'expression des citoyens dans l'UE et à travers le monde, ont demandé de mettre un terme aux interférences étatiques, afin de rétablir l’indépendance des medias.
Ioan Enciu (S&D), în scris. − Am votat în favoarea acestei rezoluții întrucât consider că Uniunea Europeană trebuie să fie promptă în direcția prevenirii și combaterii oricăror posibile atacuri la adresa valorilor fundamentale ale democrației, libertatea de exprimare fiind una dintre acestea. Cred că este fundamental ca Ungaria, ca și alte state membre cum este Romania, să își revizuiască atitudinea față de presă, în acord cu principiile democratice stipulate în Carta Drepturilor Fundamentale a UE și în Convenția Europeană a Drepturilor Omului.
Edite Estrela (S&D), por escrito. − Votei favoravelmente a resolução sobre a Lei sobre os meios de comunicação na Hungria, porque a liberdade de imprensa é um dos valores fundamentais da UE. Considero que a Comissão deve prosseguir o exame aprofundado da conformidade da lei húngara sobre os meios de comunicação com a legislação europeia, em especial com a Carta dos Direitos Fundamentais.
Diogo Feio (PPE), por escrito. − Considero que não faz sentido o Parlamento Europeu pronunciar-se sobre esta questão neste momento quando já foram dadas todas as garantias de respeito pela liberdade de expressão, inclusivamente pelo Primeiro-Ministro húngaro, Viktor Orbán. Para além disso, uma questão de princípio, coíbo-me de apreciar actos políticos, legislativos e jurisdicionais que são da estrita competência dos poderes legislativo, executivo e judicial de um Estado-Membro que não é o meu.
João Ferreira (GUE/NGL), por escrito. − A liberdade de expressão e de informação, incluindo a liberdade de expressar opiniões e a liberdade de receber e comunicar informação sem interferências ou pressões, são valores civilizacionais pelos quais muitos se bateram ao longo dos anos, inclusivamente em Portugal. Os comunistas estiveram e estão na primeira linha desse combate. Infelizmente, persistem motivos para o prosseguir em diversos países da União Europeia. O pluralismo e a liberdade de comunicação social continuam a suscitar preocupações em diversos Estados-Membros. Alguns dos factores que para isso contribuem são frequentemente esquecidos, como a concentração da propriedade dos órgãos de comunicação social num punhado de grandes grupos económicos ou os ataques aos direitos dos profissionais da comunicação social e a existência de relações de trabalho cada vez mais precárias. A isto somam-se as interferências por parte do poder político que continuam a existir em inúmeros países e que devem merecer a nossa preocupação.
Ilda Figueiredo (GUE/NGL), por escrito. − São ganhos civilizacionais a liberdade de expressão e de informação, com o consequente pluralismo dos meios de comunicação social, incluindo a liberdade de expressar opiniões e a liberdade de receber e comunicar informação sem interferências ou pressões por parte das autoridades públicas.
No entanto, lamentavelmente, em diversos países da União Europeia somos frequentemente confrontados com atropelos a estes direitos fundamentais. O pluralismo e a liberdade de comunicação social continuam a suscitar preocupações em diversos Estados-Membros, nomeadamente na Hungria, em Itália, na Bulgária, na Roménia, na Estónia, etc. Mesmo em Portugal são conhecidos diversos episódios de atropelos ao pluralismo dos meios de comunicação social que em nada dignificam a democracia.
Mas discordamos que haja uma política de ingerência política permanente da União Europeia na actividade governativa de cada país, como acontece aqui nalguns parágrafos. É neste contexto que votámos a resolução sobre a lei relativa à comunicação social na Hungria, tendo em conta os seus aspectos positivos e negativos.
Mathieu Grosch (PPE), schriftlich. − Ich bin überzeugt, dass eine sehr breite Mehrheit im Europäischen Parlament die Grundrechte der Medien verteidigt. Wenn nun in einer Entschließung diese Rechte eingefordert werden, jedoch den Abänderungen zu diesem Gesetz, welche im ungarischen Parlament diese Woche verabschiedet wurden, nicht Rechnung getragen wird, hätte ich es begrüßt, wenn alle Entschließungen, die vor dieser Abstimmung in Budapest verfasst wurden, zurückgezogen worden wären, um aktualisiert und dann erst erörtert und zur Abstimmung gestellt zu werden. Die Abstimmung im Europäischen Parlament hatte somit nichts mehr mit Pressefreiheit zu tun, was absolute Priorität haben sollte, sondern war nur ein Kräftemessen zwischen den Fraktionen.
Sylvie Guillaume (S&D), par écrit. – Je me réjouis de l'adoption de cette résolution émanant de la gauche européenne, qui critique l'insuffisance des amendements apportés par la Hongrie à sa loi sur les médias, alors que la droite s'en félicite. Si Neelie Kroes semble également satisfaite de ces changements, le Parlement européen considère que la Commission ne s'est concentrée que sur quelques aspects techniques au détriment de la Charte des droits fondamentaux. De même, notre résolution ne s'adresse pas qu'à la Hongrie, mais constate que malheureusement, la liberté et le pluralisme des médias peuvent être fragilisés dans des pays aux gouvernements conservateurs. En ce sens, les eurodéputés prouvent qu'ils sont attentifs au respect des libertés et droits fondamentaux qui sont les principes mêmes des démocraties et de l'Union européenne.
Juozas Imbrasas (EFD), raštu. − Balsavau už šį dokumentą, kadangi Vengrijos valdžios institucijos turi atkurti žiniasklaidos valdysenos nepriklausomumą ir sustabdyti valstybės kišimąsi į saviraiškos laisvę ir subalansuotą informacijos teikimą. Per didelis žiniasklaidos reguliavimas kenkia veiksmingo pliuralizmo buvimui viešojoje sferoje.
Timothy Kirkhope (ECR), in writing. − The ECR wholeheartedly supports a free and plural media across the European Union and stresses the importance of freedom of information for all European citizens. However, given the constantly changing situation surrounding the Hungarian Media Law and a lack of opportunity to meet the Commission following the new amendments to this law which were adopted this week, we feel that now is not the appropriate time to have another resolution on the issue. For this reason the ECR Group has abstained.
David Martin (S&D), in writing. − I voted for this resolution because I believe the Hungarian media law should be suspended as a matter of urgency and reviewed on the basis of the Commission’s, the OSCE’s and the Council of Europe’s comments and proposals, in order to ensure that it is fully in conformity with EU law and European values and standards on media freedom, pluralism and independent media governance.
Iosif Matula (PPE), în scris. − Susțin modificarea prevederilor din legea maghiară a presei considerate de către Comisia Europeană drept mai puțin democratice și salut modificările aduse actului normativ de către guvernul de la Budapesta. Nu am votat, însă, rezoluția semnată de grupurile politice S&D, ALDE, Verzi și GUE deoarece măsurile propuse mi se par excesive dacă ținem cont de legi similare din alte state membre, dar care n-au fost sancționate public. Categoric, presa liberă reprezintă măsura gradului de democratizare a unei societăți. În Uniunea Europeană, este notoriu faptul că libertatea de exprimare este, practic, neîngrădită. Nu trebuie să confundăm, însă, acest drept fundamental cu libertatea de a profera orice informații, fără consecințe, fără responsabilitate și în lipsa unor probe concludente. Tocmai de aceea este nevoie de legi clare care să stabilească limitele în care trebuie să se încadreze orice demers jurnalistic. Legea presei din Ungaria a fost elaborată în acest context, ca urmare a directivei europene în domeniu. Mai mult, cred că trebuie să vorbim în cunoștință de cauză pe marginea subiectului legii maghiare a presei, având în vedere că putem fi induși în eroare de interese partizane și dispute politice.
Nuno Melo (PPE), por escrito. − Esta proposta de resolução está desadequada no tempo e na forma, pois por todos é sabido que após as primeiras críticas que foram feitas à lei sobre os meios de comunicação na Hungria e às recomendações feitas pela Comissão, o governo húngaro reviu a sua posição e alterou tudo aquilo de que a lei era alvo de críticas por parte da Comissão. Assim, a lei votada no dia 7 de Março pelo Parlamento húngaro era já uma versão perfeitamente de acordo com a legislação europeia. Não entendo assim a insistência por parte da esquerda representada neste Parlamento na votação desta proposta de resolução. Daí votar contra a mesma.
Willy Meyer (GUE/NGL), por escrito. − He votado a favor de la resolución B7-0191/2011 porque considero que la nueva Ley de Medios de Comunicación húngara no garantiza adecuadamente la libertad de expresión y el pluralismo y resulta contraproducente para la existencia de un pluralismo real en la esfera pública.
Las autoridades húngaras deben garantizar de manera efectiva la libertad y el pluralismo de los medios de comunicación, por lo que deben retirar la ley o modificarla sustancialmente sobre la base de las observaciones y propuestas de la OSCE, el Comisario de Derechos Humanos del Consejo de Europa y el Consejo de Ministros, así como de la jurisprudencia del Tribunal Europeo de Derechos Humanos, y mediante un debate abierto y transparente en el que participen todas las partes interesadas, las ONG y los ciudadanos.
Louis Michel (ALDE), par écrit. – La liberté d'expression, et partant la liberté de la presse, sont parmi les plus importants des droits fondamentaux. Nous devons lutter pour les préserver, même quand l'expression de certaines opinions nous dérangent. Cette liberté-là est aussi la nôtre et elle est la garantie de l'exercice libre de notre mandat. Il n'y a pas de transparence possible sans liberté des médias. La tentation est grande de chercher à contrôler l'information et les journalistes, y compris dans nos démocraties occidentales. Une information libre et professionnelle est toujours préférable à la "rumeur", qui se substitue souvent à la presse lorsque celle-ci est muselée.
Les moyens modernes de communication de masse jouent un rôle déterminant dans la vie démocratique et constituent des vecteurs fondamentaux de l'accès de tous au savoir, au divertissement et à la vie sociale. À ce titre, ce que j'appelle le "juste État" doit se donner pour responsabilité d'accompagner le développement de médias libres au plan interne et à l'échelle internationale, de favoriser le pluralisme de l'information et la richesse de la création culturelle et de faciliter l'accès de tous à ces contenus.
Alexander Mirsky (S&D), in writing. − It is known that according to commentaries and proposals from the European Commission, the OSCE, and the European Council, the Media Law in Hungary should be revised as soon as possible in order to ensure its correspondence to EU legislation and European virtues and standards which relate to the freedom of media information, pluralism and the independence of the mass media.
The new law is blamed because it implies that there would be only one person appointed responsible for the management of the national mass media and telecommunications. The new legislation undermines the pluralism and freedom of the mass media and removes its political and financial independence. All causes which lead to such a negative result should be examined.
Possibly the permissiveness of governments ruling some of the EU Member States gave the government of Hungary an illusion that commonly adopted rules can be cynically breached. For instance, the Latvian government still has not implemented the European Parliament’s resolution of 11 March 2004. And what has happened as a result? Nothing so far. Possibly the Hungarian government was inspired by Latvian ‘independence’. I voted ‘for’ in the hope that the ice has broken up.
Tiziano Motti (PPE), per iscritto. − Gli attacchi della sinistra europea alla legge sulla libertà di stampa approvata recentemente in Ungheria vanno letti nella cornice del teatrino con cui in varie occasioni gli strumenti messi a disposizione dalla nostra Istituzione vengono utilizzati in modo improprio e strumentale al fine di sostenere a livello internazionale o interno campagne politiche e mediatiche di disinformazione. Nel caso specifico, tali attacchi sono del tutto fuori luogo, poiché il dibattito è già stato aperto ed anche chiuso: il governo ungherese ha prontamente accolto le osservazioni che erano state espresse dalla Commissione europea ed il primo ministro Orban, ha dichiarato, già all'inizio di gennaio 2011, che la legge sui media sarà modificata in ossequio a tali osservazioni. Attaccare il paese che presiede l'Unione europea nel momento in cui andrebbe sostenuto nello svolgimento del proprio incarico, ha l’effetto di indebolire l'Unione nel suo insieme e svuotarla d’autorità. Il ritornello della mancanza di libertà di stampa è un film già visto come lo sono i continui e anacronistici riferimenti alla situazione italiana, in cui paradossalmente il controllo dei maggiori quotidiani è di gruppi editoriali vicini alla sinistra e l'informazione corre libera, a volte troppo libera, sul web.
Γεώργιος Παπανικολάου (PPE), γραπτώς. – Μετά τις τροποποιήσεις που υιοθέτησε το Ουγγρικό Κοινοβούλιο την περασμένη εβδομάδα, ο Ουγγρικός νόμος βρίσκεται πλέον σε εναρμόνιση με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία και τις διατάξεις για τα θεμελιώδη δικαιώματα και σε αυτό συμφώνησε και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ως εκ τούτου άνευ αντικειμένου είναι το κοινό ψήφισμα που κατατέθηκε και γι' αυτό το λόγο το καταψήφισα.
Paulo Rangel (PPE), por escrito. − Como tive a oportunidade de dizer quando intervim no debate sobre as prioridades da Presidência húngara, trata-se de aspectos relacionados com a vida interna da Hungria que podem ser, como foram, regulados numa relação sã e normal entre a Comissão Europeia e o governo e o parlamento húngaros. Como defensor das liberdades, designadamente das liberdades de expressão e de imprensa, só posso congratular-me com os resultados obtidos.
Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), in writing. − This law has effectively been designed with the intention of restricting media activities in Hungary and limiting critical scrutiny of the government, as part of wider restrictions on pluralism in Hungary. This is in direct conflict with the core principles of the EU, as set out in the Treaties and the Charter of Fundamental Rights. The Commission and the Council must continue to push for the complete overhaul or withdrawal of the law on this basis.
Parliament has made it clear that the Commission should not simply roll over and give in to the Hungarian Government on this crucial issue. The Hungarian media law must also be seen as just the latest attempt to limit media freedom in Europe. It highlights the urgent need for the Commission to come forward with robust legislative proposals for upholding this core EU value.
Licia Ronzulli (PPE), per iscritto. − Ho votato contro questa risoluzione perché ritengo che i gruppi politici della sinistra che siedono in questo emiciclo abbiano strumentalizzato una questione politica nazionale, peraltro già risolta, come dimostra il recente accordo tra il governo ungherese e la Commissione europea.
Ritengo che questioni nazionali di questo tipo non debbano essere portate in discussione in questa sede istituzionale, in quanto competenza diretta dei singoli Stati membri. Nel merito della questione, è giusto e doveroso tutelare la libertà ed il pluralismo dell’informazione come valore cardine di tutti i paesi dell’Unione europea, ma la libertà dei mezzi di comunicazione non deve contraddire la morale pubblica e soprattutto non deve invadere la privacy di nessuno.
Il mondo dell’informazione deve mostrarsi più consapevole delle conseguenze che un uso non equilibrato del proprio potere e della propria influenza può determinare sulla vita e sulla libertà dei cittadini. Questo perché troppo spesso, in nome del diritto di cronaca, si è finito col comprimere la libertà delle persone.
Catherine Stihler (S&D), in writing. − I am very pleased that this resolution was passed highlighting the European Parliament’s commitment to freedom of expression and the independence of the media throughout Member States.
Angelika Werthmann (NI), schriftlich. − Ich habe für den Gemeinsamen Entschließungsantrag gestimmt. Obgleich Ungarn und die EU-Kommission eine Einigung in den von der Kommission vorgebrachten Punkten erzielt haben, schließe ich mich der Forderung meiner Kollegen nach einer umfassenden Prüfung des Gesetzestextes an. Die von der Kommission erreichten Verbesserungen sind bemerkenswert selektiv und die seitens des Parlaments und diverser internationaler Organisationen, wie der OSZE und des Europarates, vorgebrachten Bedenken blieben größtenteils unberücksichtigt. Vor allem die Besorgnis über die Bestellung, Zusammensetzung und Befugnisse der Medienbehörde sind mehr als nachvollziehbar. Die Pressefreiheit ist ein zu wichtiges Element unserer Demokratie, als dass dieses Grundrecht rechtlich restriktiven Interpretationsmöglichkeiten ausgeliefert werden dürfte.
Joachim Zeller (PPE), schriftlich. − Ich habe gegen diese Entschließung von Linken, Sozialisten, Grünen und Liberalen gestimmt. Den Antragstellern geht es nicht so sehr um die Freiheit der Medien in Europa als vielmehr um die Verunglimpfung einer von ihrer Bevölkerung mit überwältigender Mehrheit gewählten bürgerlichen Regierung, die die schwere Aufgabe vor sich hat, ein Land wieder aufzurichten, das durch die Misswirtschaft der sozialistischen Vorgängerregierung schwer gelitten hat. Selbst die EU-Kommission konnte keine schwerwiegenden Verstöße gegen die Medienfreiheit im ungarischen Gesetz feststellen, das im Übrigen bereits eine Modifikation erfahren hat. Die Linke in Europa ist schnell bereit, Splitter in den Augen bürgerlicher Regierungen zu finden, die Bretter vorm Kopf und Balken in den Augen sozialistischer Regierungen aber zu übersehen.
Schwer verständlich ist die Haltung der deutschen Liberalen, die mit dieser Entschließung Regelungen auf europäischer Ebene in der Medienlandschaft fordern, während die deutschen und europäischen Medienvertreter gerade dies als eine Einschränkung der Medienfreiheit und einen Verstoß gegen die Subsidiarität ansehen.
Luís Paulo Alves (S&D), por escrito. − Aprovo a presente proposta de resolução considerando que o regime de Kadafi deve ser destituído imediatamente, tendo em conta a forma como está a reprimir a população líbia nos seus protestos políticos e de modo a evitar mais mortes. Recordo o facto de a comunidade internacional ter demonstrado total unanimidade no Conselho de Segurança da ONU na imposição de sanções a este regime. Apoio fortemente a Resolução UNSCR 1970/2011 e as medidas a tomar pelo Conselho de Segurança, nomeadamente o embargo, banir equipamentos de repressão interna e a admissão de congelar os fundos de pessoas envolvidas em abusos de direitos humanos, chamando a atenção para a necessidade de aplicar a Resolução África – UE que permite congelar os bens adquiridos ilegalmente, sendo necessário uma acção a este respeito por parte das instituições financeiras europeias, bem como dos Estados-Membros ao não permitirem actividades mercenárias. É necessária uma acção humanitária rápida e eficaz por parte da UE e das Nações Unidas. Termino dizendo que os eventos na Líbia, no Egipto e na Tunísia exigem uma mudança de paradigma da política externa europeia no que respeita aos países do Sul do Mediterrâneo e manifesto a minha solidariedade para com o povo libanês.
Zigmantas Balčytis (S&D), raštu. − Balsavau už šią rezoliuciją. Pastarojo meto masiniai protestai daugelyje arabų šalių parodė, kad nedemokratiniai ir autoritariniai režimai negali užtikrinti patikimo stabilumo ir kad demokratinės vertybės yra svarbiausios įgyvendinant ekonomines ir politines partnerystes. ES itin suinteresuota, kad Šiaurės Afrika būtų demokratinė, stabili, klestinti ir taiki, tačiau pastarieji įvykiai Libijoje, Egipte ir Tunise atkreipė dėmesį į tai, kad reikia skubiai persvarstyti Viduržemio jūros regiono ES išorės politiką. Būtina peržiūrėti savo demokratijos ir žmogaus teisių rėmimo politiką, siekiant sukurti žmogaus teisių išlygos įgyvendinimo mechanizmą visuose susitarimuose su trečiosiomis šalimis. Pritariu, kad Europos kaimynystės politikos principai turi būti persvarstyti, užtikrinant pirmenybę kriterijams, susijusiems su teismų nepriklausomumu, pagarba pagrindinėms laisvėms, pliuralizmu, spaudos laisve ir kova su korupcija.
Dominique Baudis (PPE), par écrit. – J'ai voté en faveur de cette résolution qui va dans le bon sens quant à la réaction de l'Union européenne face à la révolution qui dégénère en guerre civile en Libye. Les révolutions sont un rêve qui devient réalité, mais la guerre civile est un cauchemar. Alors que les opposants perdent du terrain, sous le feu des troupes et des mercenaires de Kadhafi, et que le colonel envoie des émissaires dans des capitales européennes pour tenter de sauver son régime, nous devons montrer au peuple libyen que nous sommes à ses côtés.
Nous entendons l'appel que le Conseil national de transition intérimaire a publié le 5 mars. Nous avons le devoir de soutenir cette alternative et de protéger le peuple libyen contre les forces du régime. Sans présence militaire directe sur le sol de la Libye, on doit envisager une zone d'exclusion aérienne. Mais la décision appartient à l'ONU. Cette option n'est cependant envisageable qu'avec le consentement explicite de la Ligue arabe. Sur le plan politique et diplomatique, nous devons veiller à isoler le colonel Kadhafi et à prêter main forte au peuple libyen pour qu'il retrouve, enfin, sa liberté.
Sergio Berlato (PPE), per iscritto. − Signora Vicepresidente, onorevoli colleghi, i drammatici sviluppi della situazione in Libia e in Africa del Nord continuano ad evolvere verso i confini europei: la crisi umanitaria in Libia, infatti, potrebbe trasformarsi in un'ondata migratoria senza precedenti nella storia.
Secondo recenti stime, gli sconvolgimenti politici nel Nord Africa potrebbero portare sulla costa meridionale dell'Unione circa 300 000 rifugiati. Condivido e sostengo, pertanto, l'appello lanciato da sei Stati membri mediterranei dell'UE per la creazione di un fondo di solidarietà che contribuisca a mitigare gli effetti legati all'immigrazione. Sono favorevole alla creazione di un sistema europeo comune di asilo e ad un'equa ripartizione tra gli Stati membri dei costi legati all'immigrazione. Inoltre, al fine di limitare le immigrazioni di massa verso l'Europa, sollecito l'attenzione sull'opportunità sia di inviare un aiuto umanitario alle popolazioni colpite, sia di sostenere il processo di democratizzazione e di crescita economica della regione.
Esorto, infine, la Commissione ad approntare un piano di emergenza che preveda come affrontare anche l'ipotesi peggiore in cui un massiccio numero d'immigrati decida di dirigersi a nord fino alle coste europee. A mio avviso, tale piano di emergenza deve essere sostenuto dal principio di solidarietà tra gli Stati membri dell'Unione europea.
Maria Da Graça Carvalho (PPE), por escrito. − Os recentes protestos em vários países árabes demonstram que os regimes não democráticos e autoritários não podem garantir uma estabilidade credível e que os valores democráticos ocupam um lugar central nas parcerias económicas e políticas. Apelo a um envolvimento estreito ao trabalho da task force criada para coordenar a resposta da UE à crise na Líbia e no resto da região mediterrânica. A União para o Mediterrâneo tem de se adaptar aos novos tempos e circunstâncias e tem de reflectir e agir sobre os recentes acontecimentos, a fim de apresentar propostas sobre a melhor forma de promover a democracia e os direitos humanos nos seus Estados-Membros e na região, incluindo na Líbia, e sobre possíveis reformas para tornar o seu próprio papel mais forte, coerente e eficaz.
Edite Estrela (S&D), por escrito. − Votei favoravelmente a resolução sobre os vizinhos do Sul, e a Líbia em particular, incluindo os aspectos humanitários, porque considero que o coronel Kadafi deve abandonar o poder imediatamente, a fim de permitir uma transição política pacífica e evitar mais derramamento de sangue. Condeno veementemente as violações dos direitos humanos na Líbia e, em particular, a repressão violenta de manifestantes pró-democracia, jornalistas e defensores dos direitos humanos e manifesto a minha solidariedade para com o povo líbio.
Diogo Feio (PPE), por escrito. − À data da votação da presente resolução ainda não é claro de que modo evoluirão as revoluções que, por todo o Mediterrâneo, têm tentado derrubar regimes autoritários que há muito se mantinham no poder. No caso líbio, são contraditórias as notícias acerca dos sucessos e insucessos dos revoltosos e das forças que ainda apoiam o regime ditatorial de Khadafi, aparentando estar-se perante um caso de verdadeira guerra civil. Não obstante, são múltiplas as fontes que denunciam a violência brutal e a repressão sem precedentes protagonizada pelo regime líbio e o número muito elevado de vítimas que terá causado. As próprias Nações Unidas condenaram justamente as atrocidades cometidas. É hoje claro que as populações sublevadas não querem viver sob regimes que não respeitam os seus direitos e que não asseguram minimamente o respeito pelas regras da democracia e do Estado de Direito. A União Europeia não pode alhear-se do que vai acontecendo. Antes deve exigir o fim da violência, perseverar na condenação e nas sanções impostas aos seus responsáveis e apoiar aqueles que se batem pelos nossos valores comuns e procurar solidarizar-se, acompanhar e compreender melhor e mais de perto as aspirações, desejos e tendências dos movimentos que anseiam pela mudança.
João Ferreira (GUE/NGL), por escrito. − Esta resolução é preocupante e inaceitável. Em especial, no contexto dos mais recentes acontecimentos na Líbia, face aos quais emerge como nunca a premência de uma resolução pacífica e política do conflito, sem ingerências externas. Face ao perigoso e grave acumular de acções que, em vez de contribuírem para a diminuição da tensão, visam a preparação de actos de agressão pelos EUA e a NATO contra a Líbia, a maioria do Parlamento Europeu vem caucionar actos de ingerência, agressão ou ocupação da Líbia. Qualquer agressão contra este país, independentemente dos pretextos e mandatos, teria graves consequências para um povo que vive já numa situação de profunda tensão e insegurança. Seria profundamente prejudicial para todos aqueles que na Líbia prosseguem a luta pelos seus direitos, a democracia, a soberania e a paz e introduziria sérios factores de instabilidade e um conflito na região. Qualquer agressão militar à Líbia - inseparável dos objectivos de controlo dos recursos naturais líbios - será direccionada não só contra o povo líbio, mas contra todos os povos da região que se levantaram e prosseguem a luta pelos seus direitos sociais e políticos, pela liberdade, pela democracia e pela real soberania e independência dos seus países.
Ilda Figueiredo (GUE/NGL), por escrito. − Manifestamos a nossa profunda inquietação relativamente aos mais recentes acontecimentos na Líbia, mas defendemos a resolução pacífica e política do conflito, sem ingerências externas. Ora, lamentavelmente, a resolução do PE defende a intervenção militar, dado que não pode haver zona de exclusão aérea sem intervenção militar.
Por isso, esta resolução, em vez de contribuir para uma solução pacífica, parece visar a preparação de actos de agressão, pelos EUA, a NATO e talvez da União Europeia, contra a Líbia, pelo que expressamos a nossa firme oposição a qualquer intervenção militar externa neste país.
Qualquer agressão contra a Líbia, independentemente dos pretextos e mandatos, teria graves consequências para um povo que vive já numa situação de profunda tensão e insegurança; seria profundamente prejudicial para todos aqueles que, na Líbia, prosseguem a luta pelos seus direitos, a democracia, a soberania e a paz e introduziria sérios factores de instabilidade e um conflito na região.
Qualquer agressão militar pelos EUA e seus aliados – inseparável dos seus objectivos de controlo dos recursos naturais líbios - seria direccionada não só contra o povo líbio, mas contra todos os povos da região que se levantaram e prosseguem a luta pelos seus direitos sociais e políticos, pela liberdade, a democracia e a real soberania e independência dos seus países. São lutas que apoiamos. Por isso, votámos contra a Resolução.
Sylvie Guillaume (S&D), par écrit. – Cette résolution, votée à une large majorité et à laquelle j'ai contribué, démontre que le Parlement européen ne reste pas muet sur la situation en Libye. Au contraire, à travers sa position, il incite l'Union européenne, les Etats membres et Mme Ashton à le suivre dans ses propositions. Il affirme son soutien au peuple libyen et préconise, entre autres, de reconnaître le Conseil national intérimaire de Libye, de soutenir l'instauration d'une zone d'exclusion aérienne, ceci en conformité avec un mandat des Nations Unies et en coordination avec la Ligue arabe et l'Union africaine. De même, il condamne avec la plus grande fermeté les violations des droits de l'Homme en Libye par le régime, et appelle Muammar Kadhafi à abandonner immédiatement le pouvoir. Mon seul regret reste la question des réfugiés et des migrants, qui selon moi n’a pas été suffisamment prise en compte et présentée comme un défi commun à ces pays et à l’Union européenne.
Juozas Imbrasas (EFD), raštu. − Balsavau už šį dokumentą, kadangi ES turi įsitraukti į procesus kaimyninėse pietų šalyse ir juos remti, ypač teisinės valstybės principų plėtojimą, gerą valdymą ir konstitucines ir rinkimines nuostatas, kurios būtinos stabiliai, pliuralistinei ir taikiai demokratijai regione užtikrinti. Viduržemio jūros regiono valstybių sąjunga turi prisitaikyti prie naujo laikmečio ir aplinkybių, apsvarstyti pastarojo meto įvykius ir imtis veiksmų, siekiant pateikti pasiūlymų, kaip geriausiai propaguoti demokratiją ir žmogaus teises jos valstybėse narėse ir visame regione, įskaitant Libiją, taip pat pasiūlymų dėl galimų reformų, kad pačios Sąjungos vaidmuo sustiprėtų, taptų nuoseklesnis ir veiksmingesnis.
Filip Kaczmarek (PPE), na piśmie. − Panie Przewodniczący! Głosowałem za przyjęciem rezolucji w sprawie południowego sąsiedztwa, w szczególności poświęconej sytuacji w Libii. W Libii giną ludzie, którzy toczą walkę o wolność swego kraju. Powinniśmy ich wspierać. Nasza rezolucja jest takim wsparciem, bo jednoznacznie potępia dyktatora i popiera tych, którzy chcą dokonać zasadniczych zmian w Libii.
Nie wiemy kiedy i jak zakończy się wojna domowa. Chcielibyśmy, aby zakończyła się szybko i by zakończyła się zwycięstwem sił prodemokratycznych. Unia Europejska powinna niezwłocznie nawiązać kontakty z Tymczasową Radą Narodową i rozpocząć proces jej oficjalnego uznania. Powinna też zachęcać Libijczyków do podjęcia przekształceń w kierunku demokracji. Dziękuję bardzo.
David Martin (S&D), in writing. − I welcome the push for democracy in Libya and in neighbouring countries. I call for full respect of human rights in the region. However, I abstained on this resolution because of its call for a no-fly zone. To enforce a no-fly zone we would have to bomb anti-aircraft missile sites, with a threat to civilian life. We would also allow the Regime to claim that the West was attacking Libya, rather than attempting to defend the people of Libya.
Jiří Maštálka (GUE/NGL), písemně. − Jednání, která si vynutila nastalá situace, by měla být vedena velmi citlivě a korektně. Na základě důsledně zpracované analýzy situace by pak mohla být přijata další adekvátní opatření, která by v sobě obsahovala možnost přímého řešení a podpory v oblasti sociální i dalších oblastech. Snahou by mělo být nalezení takového řešení, které bude mít jasný a podložený dlouhodobý výhled, přispěje k zachování suverenity této země a bude patřičně tolerantní k jejím tradicím. Uvažované a tolik probírané vytvoření bezletové zóny je jedním z kroků, který, jak je deklarováno, by měl ochránit především civilní obyvatelstvo. V této souvislosti pokládám za prvotní jasné potvrzení mandátu co nejširší mezinárodní základnou, a zejména podmínění mandátem Rady bezpečnosti OSN. Připravované návrhy usnesení by neměly být ve svém základu ovlivněny pouze vidinou dosáhnutí na množství surovinových zdrojů v této zemi.
Jean-Luc Mélenchon (GUE/NGL), par écrit. – Je vote pour le texte et les mesures proposées concernant l'espace aérien dans le but d'aider le peuple en action contre le tyran qui le bombarde. Mon vote s'entend dans le strict cadre suivant: tout acte de guerre, comme la création d'une zone d'exclusion aérienne, ne peut être décidé que par l'ONU et exclusivement par elle. Cette action doit être placée sous l'autorité du commandement militaire de l'ONU et elle seulement. Toute décision doit être prise en concertation avec les organisations de l'Union africaine et de la Ligue arabe. Je m'oppose formellement à l'idée étasunienne de bombardement préventif et à l'intervention de l'OTAN. Tout autre développement nécessiterait un autre texte et d'autres dispositions.
Nuno Melo (PPE), por escrito. − O que está a acontecer na Líbia é completamente inadmissível e a comunidade internacional tem que tomar medidas mais concretas e que levem a que sejam de imediato suspensas todo o tipo de agressões às populações civis. A eminência de uma guerra civil na Líbia é preocupante e tem que ser evitada a todo o custo. A UE tem que liderar este processo e ajudar a encontrar soluções que evitem o agravamento do conflito que actualmente se verifica nesse país.
Willy Meyer (GUE/NGL), por escrito. − He votado en contra de la resolución común del PE sobre Libia porque pide la creación de una zona de exclusión aérea sobre el país, lo que constituye el primer paso para una intervención militar. No podemos, de ningún modo, avalar la solución militar para la crisis libia ni para ninguna otra crisis. Fuimos muy críticos con las intervenciones militares de Iraq y de Afganistán y no podemos caer en el mismo error. Los ejemplos de estos dos países deben hacernos aprender que la violencia solo engendra más violencia, la cual acaba teniendo consecuencias devastadoras para la población civil.
En el caso de Libia, condeno la violencia que Gadafi está ejerciendo sobre su pueblo y me solidarizo con los movimientos de protesta de la población. Pero soy de la opinión de que la solución en Libia debe pasar por el cese de la violencia y la vía diplomática.
Louis Michel (ALDE), par écrit. – La révolution libyenne, lancée au nom de la liberté, de la dignité et de la démocratie, est le fait de jeunes portés par le sens de l'État. On ne peut que soutenir cette formidable et belle aspiration et condamner fermement ceux qui tentent de la réprimer par la force, n'hésitant pas à faire des milliers de blessés et de morts dans les rangs des populations civiles.
J'espère vivement que l'ONU, en coordination avec la Ligue arabe et l'UA, donnera un mandat pour la mise en place d'une zone d'exclusion aérienne sur la Libye afin de protéger la population d'éventuelles attaques. J'espère également que la haute représentante de l'Union Catherine Ashton établira dès que possible des relations avec le Conseil national de transition en vue de le reconnaître comme interlocuteur légitime dans l'attente d'élections démocratiques.
Depuis quelques semaines, nous assistons à un basculement spectaculaire et prometteur du cadre géopolitique de cette région tellement sensible. J'ai la conviction qu'une perspective inédite se présente qui crée les conditions nécessaires au règlement pacifique du conflit entre Israël et la Palestine. Il faut saisir cette opportunité afin de débarrasser le Moyen-Orient d'un conflit qui n'a déjà généré que trop de douleur, drames, ressentiments et malentendus.
Alexander Mirsky (S&D), in writing. − I am ‘overjoyed’ by the number of loud statements and expressions of condemnation! Where were you before? Was Gaddafi born yesterday? There was no terror in Libya? Today, the cynicism of some EU leaders causes a sensation of disgust! Until recently, all the leaders of the largest EU Member States were cuddling up to the Libyan leader and ingratiating themselves with him. And today they are ready to crucify Gaddafi! It is better not to intrude in the internal affairs of another country, is it not? Let the Libyans solve their problems themselves, otherwise we might see get a full-scale rebellion in Arab countries! I abstained.
Andreas Mölzer (NI), schriftlich. − Gaddafi fährt im Kampf um die Erhaltung seiner Macht immer stärkere Geschütze auf (wie die Bombardierung von Rebellen) und schreckt vor einem hohen Blutzoll nicht zurück. Im Ausland wurden diese Maßnahmen aufs Schärfste verurteilt und im EU-Parlament werden eine Flugverbotszone – um Gaddafis Bombenflieger gegen die Zivilbevölkerung zu stoppen –, die Anerkennung des Übergangsrates und der Demokratiebewegung als legitime Vertreter des libyschen Volkes und der Abbruch aller Beziehungen zu Gaddafi gefordert. Ob die Staats- und Regierungschefs dieser Forderung nachkommen werden, wird sich erst zeigen. Wegen einer möglichen Neuansiedelung und Aufteilung von Migranten in Europa habe ich mich der Stimme enthalten.
Claudio Morganti (EFD), per iscritto. − Signor Presidente, onorevoli colleghi, ho voluto esprimere il mio voto positivo su questa risoluzione comune riguardante l'attuale situazione in Libia.
Troppi abusi e gravissime violazioni sono state perpetrate dal regime di Gheddafi ai danni della popolazione insorta e ritengo perciò doverosa e necessaria una forte presa di posizione comune europea. Le misure proposte nella risoluzione adottata vanno nella giusta direzione, a partire da una auspicata chiusura dello spazio aereo sopra la Libia, ovvero la creazione di una cosiddetta "no-fly zone", per impedire al regime di attaccare dai cieli la popolazione civile.
Ritengo doveroso anche che la comunità internazionale, e l'Unione europea in primo luogo, instaurino delle relazioni con il Consiglio nazionale provvisorio degli insorti, al fine di favorire l'avvio di un processo di democratizzazione nel paese. È giunta l'ora che l'Europa si mostri salda nel far valere la sua voce per porre fine a questa drammatica situazione, che può portare altresì forti ripercussioni in tutta l'UE, a partire da una massiccia ondata di flussi migratori verso l'Italia in particolare e l'Europa in generale.
Paulo Rangel (PPE), por escrito. − A gravidade da situação enfrentada pela população da Líbia, vítima de uma violenta repressão por parte do regime de Kadafi, que provocou já um número significativo de mortos, feridos e refugiados, exige uma acção determinada e concertada por parte da comunidade internacional, devendo a UE assumir um papel de relevo e uma posição firme na condenação dos responsáveis pelas atrocidades cometidas, na adopção e aplicação de sanções e medidas adequadas e, bem assim, no apoio às legítimas aspirações democráticas deste povo.
Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), in writing. − I see paragraphs 10 and 11 (as amended) as being especially important in this text:
‘10. Stresses that the EU and its Member States must uphold the Responsibility to Protect, in order to save Libyan civilians from large-scale armed attacks; thus, no option foreseen in the UN Charter is to be ruled out; Calls on the HR/VP and the Member States to stand ready for a decision in the UNSC on further measures, including the possibility of a no-fly zone aimed at preventing the regime from targeting the population; Underlines that any measures enacted by the EU and its Member States should be in compliance with a UN mandate and seek coordination with the Arab League and the African Union, encouraging both organisations to steer international efforts;
11. Calls on the HR/VP to establish relations with the Interim Transitional National Council and to start the process to make them official so as to encourage transition towards democracy, ensuring the involvement of a wide spectrum of representatives of Libyan society and to empower women and minorities in the transitional process, and to support it in the liberated area so as to relieve the population and to meet its basic humanitarian needs, including medical assistance.’
Licia Ronzulli (PPE), per iscritto. − Con questa risoluzione il Parlamento europeo chiede ai governi dell'UE di riconoscere il Consiglio nazionale della transizione come autorità ufficiale dell'opposizione libica.
La risoluzione approvata invita l'UE a prepararsi alla possibile istituzione di una "no-fly zone" per impedire a Gheddafi di colpire la popolazione e aiutare il rimpatrio di chi fugge dalla violenza. Inoltre ritengo un'opzione strategicamente importante che l'Alto rappresentante per la politica estera dell'UE Ashton stabilisca contatti con i rappresentanti dei ribelli del Consiglio nazionale per la transizione, in modo da accelerare il processo di riconoscimento ufficiale di tale ente. È giunto il momento che Gheddafi lasci il potere e ponga fine alla sistematica violazione dei diritti umani che sta operando nel suo Paese.
Ernst Strasser (PPE), schriftlich. − Zu Ziffer 15: Im Hinblick auf Artikel 80 AEUV bleibt festzuhalten, dass ich mich – wie die österreichische Bundesregierung – zu einer Solidarität auf freiwilliger Basis bekenne. Den Mitgliedstaaten sollte es – nach Maßgabe der jeweiligen Kapazitäten – überlassen bleiben, wie weit diese Solidarität reichen kann.
Marie-Christine Vergiat (GUE/NGL), par écrit. – J'ai voté pour la résolution du Parlement européen sur la Libye, qui est un message de soutien politique clair à la révolution libyenne. Le Parlement européen a exprimé d'abord et avant tout sa solidarité avec le peuple libyen et a condamné les violations des droits de l'homme et la violente répression à laquelle se livre le régime de Kadhafi.
L'exclusion aérienne est envisagée dans le paragraphe 10 de la résolution et le place dans le cadre de l'ONU pour empêcher le régime de prendre pour cible la population civile, en concertation avec la Ligue arabe et l'Union africaine. Ce paragraphe peut cependant être soumis à diverses interprétations. Pour certains, il s'agit seulement d'empêcher les avions de Mouammar Kadhafi de tirer sur les populations et cette affirmation peut avoir un rôle préventif pouvant aller jusqu'à empêcher lesdits avions d'assassiner les populations civiles libyennes. Pour d'autres, c'est un premier pas vers une éventuelle intervention militaire.
Je me suis abstenue sur ce paragraphe ambigu.
Je me félicite donc de l'adoption de cette résolution même si je regrette qu'elle ne reconnaisse pas les erreurs passées de l'Union dans ses relations avec la Libye, y compris en matière d'immigration.
Angelika Werthmann (NI), schriftlich. − Ich habe für die Gemeinsame Entschließung gestimmt. Als unmittelbarer Nachbar und den völkerrechtlichen Grundsätzen verpflichtet, welche auch das Selbstbestimmungsrecht der Völker beinhalten, ist es unumgänglich, den Menschen in Nordafrika Hilfestellung zu leisten. Die Vorgehensweise sollte dennoch bedächtig gewählt werden: Die Bitte des vorläufigen Nationalen Übergangsrates Libyens, von einer direkten militärischen Intervention Abstand zu nehmen, muss respektiert werden, auch, um die humanitäre Situation der Zivilbevölkerung nicht weiter zu verschlimmern.
Luís Paulo Alves (S&D), por escrito. − Aprovo o presente relatório uma vez que acredito que o governo do Irão deve respeitar os pedidos legítimos do seu povo para as liberdades fundamentais e para a melhoria das condições económicas e sociais, bem como para com o seu desejo de uma cooperação do Irão com a comunidade internacional. A abordagem a adoptar pela UE deve ser por um lado, tratar como factor fundamental a questão dos direitos humanos, e por outro, reconhecer o papel estabilizador do Irão na região desde que normalize as relações com os seus vizinhos e outros actores internacionais, desistindo do seu programa nuclear e melhorando as condições humanas e democráticas. Concordo ainda com a posição do Conselho de uma dupla abordagem no que respeita à questão nuclear: sanções por um lado, mas oferecendo diálogo por outro. Numa nota final, afirmo que a UE não deve ser redutora ao colocar a questão do Irão apenas no que diz respeito ao programa nuclear, mas igualmente, ter em conta as questões dos direitos humanos e do potencial estabilizador do país na região.
Roberta Angelilli (PPE), per iscritto. − Signor Presidente, i punti dolenti della questione iraniana sono la massiccia violazione dei diritti umani, ma soprattutto l'utilizzo della pena di morte come metodo di punizione.
Considerando che il 12 maggio 2010 l'UE ha invitato, ancora una volta, l'Iran a introdurre una moratoria sulla pena di morte, conformemente alle risoluzioni 62/149 e 63/168 dell'Assemblea generale delle Nazioni Unite, l'Iran continua a detenere il record mondiale di esecuzioni sui minorenni, sulle donne e in base agli orientamenti sessuali.
Inoltre, desta forte preoccupazione il controverso programma nucleare, per insufficienza di trasparenza e per la mancata collaborazione con l'AIEA e rispetto degli obblighi previsti nel TNP.
Un'ulteriore problematica è quella legata alle telecomunicazioni e ad Internet che vengono continuamente interrotti a discapito dell'obbligo assunto a livello internazionale per la difesa della libertà di informazione. Pertanto sostengo questa relazione sperando di poter assistere a breve tempo ad un miglioramento della situazione.
Zigmantas Balčytis (S&D), raštu. − Irano Islamo Respublika (toliau – Iranas) patiria įvairias valdymo problemas, kaip grupuočių varžymasis dėl įtakos šalies valdžios elito viduje, tarpusavio kovos, didžiulės socialinės ir ekonominės problemos, probleminė regiono saugumo padėtis ir augantis nepasitenkinimas šalies viduje. Irano režimo vykdoma politika nereaguoja į Irano piliečių pagrįstus reikalavimus. Gyventojų nepasitenkinimas Irano vyriausybe dėl sunkios socialinės ir ekonominės padėties, taip pat dėl laivės ir elementarios pagarbos žmogaus orumui Irane nebuvimo, kelia didžiausią grėsmę režimui. Be to, šalyje išlieka didžiuliai žmogaus teisių pažeidinėjimo atvejai. Remiantis metinėmis ataskaitomis dėl mirties bausmės Irane, 2009 m. egzekucijų jame skaičius buvo didžiausias per pastaruosius 10 metų, ir dėlto Iranas tapo šalimi, kurioje įvykdoma didžiausias skaičius mirties bausmių vienam gyventojui pasaulyje. Pritariu pranešime išsakytam raginimui, kad Iranas visiškai liautųsi taikyti mirties bausmę dėl nusikaltimų, kuriuos įvykdo jaunesni negu aštuoniolikos metų amžiaus asmenys, ir pakeistų savo teisės aktus, kurie neatitinka Irano ratifikuotų tarptautinių žmogaus teisių konvencijų, įskaitant Vaiko teisių konvenciją ir Tarptautinį pilietinių ir politinių teisių paktą; ragina Iraną paskelbti oficialią statistiką dėl mirties bausmės taikymo.
Edite Estrela (S&D), por escrito. − Votei favoravelmente este relatório por defender que o Irão deve pôr termo a todas as formas de discriminação, situação que afecta particularmente as mulheres. Os direitos humanos e os direitos fundamentais continuam a ser violados impunemente no Irão. As autoridades iranianas devem, de uma vez por todas, acabar, na lei e na prática, com todos os tipos de tortura ou qualquer outro tratamento cruel e desumano.
Diogo Feio (PPE), por escrito. − O Irão tem uma antiga e rica história e uma identidade particular que deve ser tida em conta no momento em que crescem as preocupações acerca dos recentes desenvolvimentos políticos e sociais naquele país. Sem abdicar dos valores europeus e da prioridade dada à democracia e aos direitos humanos, entendo que não devem fechar-se os canais de diálogo com Teerão e, por essa via, procurar motivar as mudanças de que o país tanto necessita. Registo com preocupação os recentes ataques a membros da oposição e faço votos de que o regime iraniano compreenda até que ponto essa atitude é contraproducente e susceptível de o isolar internacionalmente.
João Ferreira (GUE/NGL), por escrito. − Mais uma vez afirmamos que não partilhamos e condenamos uma visão restritiva e instrumental dos direitos humanos. Frequentemente, a UE serve-se hipocritamente deles para ocultar objectivos de natureza bem diversa. Se assim não fosse, justificar-se-ia que muitas das considerações e críticas aqui feitas se estendessem a outros países na região, como Israel ou a Arábia Saudita, aplicando-lhes os mesmos critérios que agora aplica ao Irão.
Seria importante referir que a existência de paz e segurança na região é incompatível com a manutenção da ocupação dos territórios palestinianos por Israel e da política de apoio que lhe dão os EUA e a NATO na região, assim como das cumplicidades também da UE. A resolução omite-o.
Ilda Figueiredo (GUE/NGL), por escrito. − A violação dos direitos humanos é um acto condenável no Irão ou em qualquer país do mundo. Neste relatório, a maioria do PE recorre à hipocrisia habitual, utilizando uma suposta defesa dos direitos humanos para mascarar que o seu objectivo é defender os interesses económicos estratégicos das grandes potências, nomeadamente o seu petróleo, e não a liberdade do povo iraniano. A invocação desta última serve apenas de pretexto. Se o objectivo fosse efectivamente o respeito pelos direitos humanos e a segurança na região, então seria necessário desmascarar a situação noutros países da zona, como Israel e a Arábia Saudita, e aplicar os mesmos critérios a esses países.
Além disso, o relatório esconde a ameaça para a paz e a segurança na região que decorre da manutenção da ocupação dos territórios palestinianos por Israel e da política de apoio que lhe dão os EUA e a NATO na região.
Somos contra a ingerência nas questões internas de cada país que sejam atentados contra a soberania nacional e contra o direito internacional. Por isso, somos contra a manipulação ou instrumentalização de determinadas forças ou partidos da oposição iraniana e contra determinadas campanhas que visam preservar os interesses da União Europeia e dos seus aliados, e não os interesses do povo iraniano.
Lorenzo Fontana (EFD), per iscritto. − La relazione del collega Belder sottolinea in maniera pragmatica tutte quelle che dovrebbero essere le preoccupazioni dell'UE nei confronti dell'Iran. Progressi incontrollati dei test nucleari, mancanza delle libertà basilari, clima ostile nei confronti degli investimenti stranieri, abusi del governo, scollamento tra classe dirigente e società civile. Ritengo siano elementi sufficienti per esprimersi in favore di un atteggiamento pragmatico dell'Ue nei confronti di un attore primario nello scenario regionale del Medio Oriente e per appoggiare la relazione dell'On. Belder.
Juozas Imbrasas (EFD), raštu. − Balsavau už šį dokumentą, nes demokratinės permainos negali būti primestos iš išorės arba netgi karinėmis priemonėmis, bet turi būti pasiektos vykdant taikų demokratinį procesą. Kaip žinia, platinimo rizika, susijusi su Irano branduoline programa, vis dar kelia didelį susirūpinimą ES ir tarptautinei bendruomenei, kaip labai aiškiai išreikšta daugelyje JTST rezoliucijų. Yra būtina stabilizuojanti įtaka, kurią Iranas galėtų atgauti, jei normalizuotų savo tarptautinius santykius, ypač su kaimyninėmis šalimis, išsklaidytų nerimą dėl savo ketinimų vykdyti branduolinės veiklos programą ir užtikrintų pagarbą žmogaus teisėms ir demokratijai, būtų naudinga visam regionui.
David Martin (S&D), in writing. − I voted for this report, which condemns the human rights situation in Iran and calls for measures to be taken to prevent Iran becoming a nuclear power. I am concerned that the resolution recognises ‘Iran’s right to enrich uranium’ which is of course correct under the rules of the IAEA, but, given the continuing impasse in the negotiations, is contrary to the UN Security Council Resolutions.
Clemente Mastella (PPE), per iscritto. − Il regime di Ahmadinejad continua a calpestare impunemente i diritti fondamentali della popolazione iraniana, mentre il governo stesso è scosso da varie incertezze. Da una parte vi sono aspirazioni al cambiamento democratico della popolazione; mentre dall'altra il governo e il parlamento iraniani sono turbati dalla presenza di fazioni interne delle élite in competizione per il potere. Indubbiamente, però, il cambiamento democratico non può essere imposto dall'esterno, ma dovrebbe essere il frutto di un processo democratico e pacifico, che dia finalmente ragione alle richieste di benessere e libertà dei recenti movimenti di massa iraniani. Rimane poi ancora aperto il nodo del nucleare: dal nostro canto, l'UE dovrebbe lavorare per una soluzione diplomatica, sulla base di un approccio che unisca pressione al semplice dialogo. Sarebbe ad esempio consigliabile che il Consiglio europeo possa contribuire al congelamento dei beni di individui collegati con i programmi nucleari e balistici iraniani. Nel futuro, le relazioni fra UE e Iran dovrebbero concentrarsi però anche sull'analisi delle innumerevoli violazioni dei diritti dell'uomo. L'Unione dovrebbe, insomma, usare tutti i mezzi a sua disposizione per formulare una posizione univoca europea e far sapere agli iraniani che pensiamo al loro futuro. I loro diritti umani sono anche i nostri diritti.
Nuno Melo (PPE), por escrito. − O passado do Irão e a sua particularidade cultural têm que ser considerados quando são abordados os desenvolvimentos políticos e sociais actuais. As constantes violações dos direitos humanos no Irão são motivo de preocupação, mas não devem impedir um diálogo com aquele país com o objectivo de acabar com esses incidentes. Temos que ser proactivos na procura de soluções que levem ao fim desses incidentes. Os recentes ataques a membros da oposição são preocupantes sendo necessário fazer ver ao regime iraniano que tais comportamentos só levam a um maior isolamento internacional.
Alajos Mészáros (PPE), írásban. − Irán az elmúlt időszakban komoly kormányzati kihívásokkal küzd, melynek eredményeként egyre növekszik a lakosság elégedetlensége. A biztonsági erők súlyos csapással válaszoltak és önkényesen letartóztatták a békés tüntetőket. A bíróság tömegével indított kirakatpereket diákok, tudósok, nőjogi aktivisták, ügyvédek, újságírók és egyházi személyek ellen. Számos iránit végeztek ki politikai okokból és számtalanok ülnek jelenleg is börtönben. Irán egyike a három azon országoknak a világon, ahol a legtöbb kivégzést hajtják végre. Mindent el kell követnünk annak érdekében, hogy mihamarabb vége legyen az országban a hátrányos megkülönböztetésnek és a társadalmi elnyomásnak. Így tudjuk majd biztosítani, hogy az ország elindulhasson a demokratikus változás útján. Ezt azonban nem lehet kívülről vagy akár katonai eszközökkel elérni. Békés, demokratikus folyamat révén kell tudnunk ezt megvalósítani. Ezért is támogattam szavazatommal én is ezt a javaslatot.
Willy Meyer (GUE/NGL), por escrito. − A pesar de que, a través de algunas enmiendas, el texto del informe se ha visto levemente mejorado, he votado en contra del mismo porque aboga por una política de sanciones que, a mi juicio, no va a mejorar la situación de los iraníes, sino todo lo contrario. En mi opinión, el informe del Parlamento Europeo debería rebajar la tensión en lugar de acrecentarla, porque una situación de agotamiento de la vía diplomática significaría agravar la ya de por sí complicada situación de la población de Irán. A mi parecer, las amenazas a Irán por parte de la comunidad internacional no son la vía para encontrar un compromiso razonable en la controversia del programa nuclear. Por ese motivo he votado en contra de este informe.
Louis Michel (ALDE), par écrit. – J'ai appuyé cette résolution car au-delà de la question du nucléaire, le rapporteur n'a pas hésité à aborder la situation interne du pays, les aspirations de la population à plus de démocratie et la situation des droits de l'homme.
Nous avons le devoir de ne pas décevoir une jeunesse, une population qui aspirent à vivre en démocratie dans le respect mutuel des idées de chacun. Nous devons soutenir un peuple qui tend à façonner un État de droit afin d'offrir aux générations futures un destin fait de tolérance, de liberté, de justice et de prospérité. Nous devons dénoncer comme inacceptables les viols, les meurtres, les exécutions sommaires, les arrestations arbitraires, les harcèlements.
Toute violation des droits de l'homme est inadmissible. Or, depuis la réélection du président Ahmadinejad en juin 2009, on assiste à une recrudescence de ces violations. L'Iran a le taux le plus haut d'exécutions par habitant dans le monde. Il est le deuxième pays après la Chine à appliquer la peine de mort par lapidation en nombre d'exécutions et le premier par rapport au nombre d'habitants. Il est temps que l'Iran respecte ses obligations issues du Pacte international relatif aux droits civils et politiques qu'elle a librement ratifié.
Miroslav Mikolášik (PPE), písomne. − Irán ako zmluvná strana Zmluvy o nešírení jadrových zbraní dlhodobo a arogantne nerešpektuje svoje záväzky, a to predovšetkým tým, že tají svoje jadrové aktivity. Ak chce Irán udržiavať dobré vzťahy s EÚ a ostatnými demokratickými štátmi, musí jednoznačne odstrániť všetky pochybnosti o účele jadrového programu.
Za znepokojujúce pre EÚ taktiež považujem prehĺbenie vzťahov Iránu s Tureckom, ktoré ubezpečuje Úniu o uznávaní spoločných hodnôt v snahe získať členstvo v EÚ a zároveň prejavuje otvorené sympatie s iránskym režimom.
Pripomínam, že Irán drží rekord v počte popravených mladistvých a v počte popráv na počet obyvateľov na svete. Zinscenované súdne procesy s politickými odporcami, obzvlášť krutý trest ukameňovania, ktorý sa v Iráne aj dnes legálne používa, ako aj iné formy krutého a neľudského mučenia, zaobchádzania a trestania sú charakteristikami režimu, ktorý si zasluhuje rovnako rázne morálne odsúdenie.
Okrem už uvedeného musí medzi priority EÚ patriť aj vytrvalé nástojenie na vyhlásení moratória na vykonávanie popráv, kým nebude trest smrti zrušený, výzva k ukončeniu beztrestného porušovania ľudských práv a samozrejme zabránenie destabilizácie regiónu.
Alexander Mirsky (S&D), in writing. − It is hilarious and at the same time very sad to talk about respect for rights and freedoms in a country which is ruled by a person who threatens to massacre the United States, Europe and Israel. There is no sense in negotiating with him about human rights and values and freedoms. Such people understand only power. It is necessary to stop being ceremonious and to start transferring from word to deeds. Complete isolation, severe sanctions, and a clear and consecutive position will yield a result. Mahmoud Ahmadinejad is a danger for global society.
Cristiana Muscardini (PPE), per iscritto. − La mancanza di trasparenza del governo iraniano e la scarsa collaborazione con l'AIEA per il programma nucleare non lascia certo tranquilli.
Il degrado della situazione dei diritti umani fondamentali e la sua capacità di destabilizzare la regione tramite gli Hezbollah e Hamas sono elementi che s'aggiungono all'inquietudine che l'Iran diffonde nel mondo. I brogli elettorali, la repressione violenta delle manifestazioni e le esecuzioni capitali che nel 2010 hanno raggiunto il numero di 680 (il doppio dell'anno precedente), l'arresto dei leader dell'opposizione non lasciano dubbi sull'uso che il regime fa del potere e della violenza. Le sanzioni dell'Unione, il 26 luglio 2010 in sintonia con quelle dell'Onu, sono state doverose e necessarie. La maggiore attenzione dell'Unione alla politica nucleare dell'Iran è necessaria per gli sviluppi nel campo non pacifico.
L'Unione deve sostenere la diplomazia internazionale per la tutela dei diritti umani. L'approccio del "doppio binario" mantiene aperta la porta al dialogo, ma per dialogare bisogna essere almeno in due ed in mancanza di buona volontà da parte dell'Iran le sanzioni devono essere rafforzate e maggiormente mirate. Non si può accettare che le esecuzioni continuino a salire in quella misura e che la politica nucleare sfugga al controllo della comunità internazionale.
Mariya Nedelcheva (PPE), par écrit. – J'ai voté en faveur du rapport de Bastiaan Belder. Cela fait maintenant trop longtemps que nous demandons un changement de régime en Iran. Les droits de l'homme sont constamment bafoués par les têtes pensantes du régime actuel. Qu'il s'agisse de la situation honteuse dans laquelle sont maintenus les résidents du camp d'Ashraf, de la violation permanente des droits des femmes, des discriminations dont sont victimes les homosexuels, de la censure exercée sur les artistes, etc.
À notre niveau européen, ce que nous pouvons faire, c'est que des sanctions effectives soient prises contre les dirigeants du régime. Mais sanctionner, ce n'est pas suffisant. Il faut aussi encourager les personnes qui se battent dans le pays pour la défense de leurs droits. L'Union européenne ne devrait-elle pas apporter son soutien à toutes et tous les défenseurs des droits de l'homme en Iran? Le souffle démocratique aujourd'hui en Afrique du Nord devrait être étendu à l'Iran.
Paulo Rangel (PPE), por escrito. − Votei favoravelmente o presente relatório, que retrata a grave situação vivida no Irão, denunciando as práticas de repressão e as violações sistemáticas dos direitos humanos perpetradas pelas autoridades iranianas e salientando a necessidade de se procurar empenhadamente uma solução diplomática para a questão nuclear. Associo-me, em particular, à expressão de solidariedade para com o povo iraniano que, na sequência das eleições presidenciais de 2009, tem clamado legitimamente por uma mudança democrática no país.
Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), in writing. − This is the first report on Iran in Parliament since the Gahler Report in 2001. Since all negotiations on agreements between the EU and Iran have been on hold for years, the only way for Parliament to express a more in-depth position on this country is via an own-initiative report, which was initiated through a Green proposal. The EFD was given the task. 4 political groups (Greens, S&D, ALDE and GUE) formulated joint amendments to the draft which were to a large degree adopted, albeit by a slight majority.
Important issues are: EU contacts with Iran (paragraph 32) where, as regards the background of the controversy over whether the EP’s Iran delegation should be allowed to travel to Iran, the text now calls – contrary to the wishes of the rapporteur – for contacts with a broad range of actors, without making a direct reference to the delegation; sanctions (paragraph 42), where the text calls for targeted sanctions on the main human rights offenders – so far there are only sanctions on persons linked to the nuclear dossier; and the opening of an EU embassy in Tehran – in parallel with almost all Member States that have a representation in the country.
Licia Ronzulli (PPE), per iscritto. − Sono favorevole al testo di questa relazione perché mette in luce gli aspetti principali che rendono l'Iran uno dei paesi più pericolosi nello scenario internazionale, sia dal punto di vista umanitario che politico.
Il paese oggi è devastato dall'arbitrario uso della violenza delle forze di sicurezza, che hanno reagito con una repressione spietata alle manifestazioni pacifiche arrestando migliaia di manifestanti. Questo uso gratuito della violenza ha provocato un progressivo degrado dei diritti umani fondamentali del popolo iracheno, che è sottoposto continuamente ad un sistema punitivo contrario a qualunque Convenzione dei diritti civili e politici dell'uomo.
Come se non bastasse, in questo paese è ancora in vigore la pena di morte per lapidazione, con un numero sempre crescente di esecuzioni capitali, senza considerare che resta tuttora senza prove l'utilizzo esclusivamente pacifico degli impianti nucleari presenti nel suo territorio.
Oreste Rossi (EFD), per iscritto. − Questa relazione ci vede favorevoli perché affronta con la necessaria durezza e severità la questione iraniana, evidenziando tutti i contrasti presenti nel paese e l'inaccettabilità del perdurare di questa situazione. Il regime iraniano applica costantemente la repressione nei confronti di chiunque osi ribellarsi all'assolutismo, applicando abitualmente la pena di morte.
Infatti è il paese che detiene il maggior numero di esecuzioni di minorenni e procapite al mondo. Segnala inoltre che spesso la pena di morte viene effettuata tramite lapidazione anche per reati di scarsa rilevanza penale come i presunti casi di adulterio e apostasia. La relazione evidenzia anche la repressione nei confronti dei cristiani e della comunità Baha'i.
L'Iran continua a perdere credibilità internazionale a causa della sua politica retorica ed aggressiva e di sostegno verso il fondamentalismo islamico. Voglio anche segnalare i continui atti di violenza psicologica e fisica a cui sono quotidianamente sottoposti i profughi dissidenti di Campo Ashraf dal governo iraniano.
Peter Skinner (S&D), in writing. − I am pleased that Mr Belder was able to bring this report to the House and successfully push through elements concerning human rights in Iran, in particular the strong condemnation of the detention of Iranian opposition leaders Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi, together with their wives.
However, I do not agree that Iran has a ‘right to enrich uranium’, which is allowed under IAEA rules but, given the continuing impasse over negotiations, is contrary to UN Security Council resolutions.
Catherine Stihler (S&D), in writing. − I supported this report as I strongly believe that the Iranian Government should respond positively to the Iranian people’s demands for basic freedoms and improved social and economic conditions. Through this report the European Parliament condemns the use of the death penalty as well as numerous other abuses of human rights.
Angelika Werthmann (NI), schriftlich. − Ich habe dem Bericht des Kollegen Belder zur Vorgehensweise der EU gegenüber dem Iran zugestimmt. Ich teile die Bedenken des Großteils der europäischen Bevölkerung gegenüber dem iranischen Atomprogramm und gegenüber der Zusicherung des iranischen Regimes über dessen rein zivile Nutzung. Dessen ungeachtet bin ich der Auffassung, dass sich die Europäische Union bei der Zusammenarbeit mit Drittstaaten im Energiesektor ausschließlich nachhaltiger, grüner und sicherer Energiequellen bedienen sollte - im Sinne ihrer Klimaschutzziele. Ich unterstütze auch die Meinung des Kollegen, dass die EU eine breitere Strategie gegenüber dem Iran entwickeln sollte, eine, die über das Nukleardossier hinausgeht und auch die Menschenrechtssituation und andere wichtige Anliegen, umfasst.
Iva Zanicchi (PPE), per iscritto. − Ho espresso un voto favorevole alla relazione del collega Belder perché, nonostante l'Iran presenti numerosi problemi relativi alla politica interna ed estera quali, ad esempio, il possibile utilizzo di armamenti nucleari, la mancanza di trasparenza in talune scelte governative e, in certi casi, il mancato rispetto dei diritti umani fondamentali, credo che una linea di condotta basata in via esclusiva sulle sanzioni non possa portare grossi giovamenti.
Per questo credo sia importante per l'Unione europea salvaguardare e, per quanto possibile, mantenere forme di dialogo col governo di Teheran.
Luís Paulo Alves (S&D), por escrito. − Aprovo incondicionalmente esta resolução comum salientando a importância dos temas discutidos no que respeita aos direitos das pessoas de pertencerem a minorias, à promoção da defesa dos direitos humanos e das liberdades fundamentais, bem como aos direitos das crianças, ao mesmo tempo que se combate o terrorismo. Chamo a atenção para as conclusões concordando que a UE deve reforçar a sua prática de falar a uma só voz uma vez que aumentaria a sua visibilidade e influência como actor global, sendo necessário que as delegações em Genebra e Nova Iorque aumentem a coerência, visibilidade e credibilidade da acção da UE no CDHNU. Concordo com a resolução que aponta para os Estados-Membros encorajarem o CDHNU a dar igual atenção à discriminação baseada em todos os princípios, incluindo o género, a raça, a idade, a orientação sexual, a religião ou a crença. Concordo igualmente com a reforma que salienta a necessidade do CDHNU ser mais activo como um aviso prévio e mecanismo preventivo, ao manter os procedimentos especiais e ao preservar a independência do Cargo de Alto-Comissário para os Direitos Humanos, bem como o financiamento necessário para manter os seus gabinetes regionais.
Zigmantas Balčytis (S&D), raštu. − Europos Sąjunga ir jos valstybės narės savo politikoje yra įsipareigojusios užtikrinti pagarbą žmogaus teisėms. Todėl labai svarbu, kad ES galėtų užimti tvirtą ir įtakingą poziciją tarptautinėse organizacijose, ir ypač Jungtinių Tautų žmogaus teisių taryboje, užtikrinant efektyvų ir nuoseklų žmogaus teisių apsaugos politikos vykdymą pasauliniu mastu. Pritariu, kad JTŽTT veikla ir mandatas turi būti peržiūrėti, kas leistų įvertinti šio komiteto darbo metodus ir juos patobulinti, kad būtų galima kuo veiksmingiau ir sistemingai reaguoti į žmogaus teisių pažeidimus. Keletą kartų JTŽTT nesugebėjo skubiai ir laiku išspręsti su sudėtinga žmogaus teisių padėtimi susijusių klausimų, nes neturėjo tinkamų priemonių. Todėl JTŽTT turėtų turėti daugiau priemonių problemoms, susijusioms su nuolatinės ir nepaprastosios padėties atvejais, spręsti, išplečiant žmogaus teisių priemonių rinkinį, naudojant darbo grupes ne tik sesijų metu, bet ir tarp jų. Savo ruožtu ES turi padaryti JTŽTT savo prioritetu ir geriau koordinuoti valstybių narių veiksmus, kas leistų ES geriau panaudoti savo įtaką platesnėje JT sistemoje bei palengvinti koordinavimą ir sprendimų priėmimą žmogaus teisių srityje.
Vilija Blinkevičiūtė (S&D), raštu. − Balsavau už šį pasiūlymą dėl rezoliucijos, kadangi Europos Sąjunga ir jos valstybės narės savo politikoje turi užtikrinti pagarbą žmogaus teisėms, o Europos Sąjungos pozicija Jungtinių Tautų Žmogaus teisių taryboje (JTŽTT) turėtų būti tvirtesnė ir efektyvesnė. JT Žmogaus teisių tarybos sesijos ir 2011 m. prioritetų žmogaus teisių srityje peržiūra yra reikalingos, nes tik taip galima įvertinti, kaip Žmogaus teisių taryba įgyvendino savo mandatą bei nustatomi tikslai, kokius darbo metodus būtina patobulinti, kad JTŽTT veikla būtų veiksmingesnė ir laiku reaguotų į žmogaus teisių pažeidimus. Europos Parlamentas apgailestauja, kad keletą kartų JTŽTT nesugebėjo skubiai ir laiku išspręsti su sudėtinga žmogaus teisių padėtimi susijusių klausimų, nes neturėjo tinkamų priemonių, todėl aktyviai siekia, kad būtų sukurti tikslingi JTŽTT mechanizmai, kuriuos taikant būtų greitai reaguojama į žmogaus teisių krizes, pavyzdžiui, Artimuosiuose Rytuose ir Šiaurės Afrikoje, Irane ir Baltarusijoje. Be to, labai svarbu, kad Žmogaus teisių taryba turėtų daugiau priemonių problemoms, susijusioms su nuolatinės ir nepaprastosios padėties atvejais, spręsti, galbūt išplečiant žmogaus teisių priemonių rinkinį, naudojant darbo grupes ne tik sesijų metu, bet ir tarp jų. Taip pat Parlamentas ragina ES valstybes nares aktyviai dalyvauti 2011 m. atliekant JTŽTT veiklos peržiūrą, kad būtų tvirčiau laikomasi jos įgaliojimų.
Edite Estrela (S&D), por escrito. − Votei favoravelmente esta resolução por considerar que a ordem de trabalhos da 16.ª Sessão Regular do Conselho dos Direitos Humanos consagra importantes temas que se revestem de especial actualidade. É de realçar a importância da ordem de trabalhos que inclui relatórios sobre os direitos das pessoas de minorias nacionais ou étnicas, religiosas e linguísticas, sobre a promoção e protecção dos direitos humanos e das liberdades fundamentais na luta antiterrorismo, bem como inúmeras reuniões consagradas aos direitos da criança.
Diogo Feio (PPE), por escrito. − A 16.ª sessão do Conselho dos Direitos do Homem das Nações Unidas terá lugar num período histórico particularmente conturbado que põe em causa a sua própria composição uma vez que alguns dos seus membros estão longe de cumprir o preceituado na Declaração Universal dos Direitos do Homem e de promover e proteger os direitos humanos conforme deveria ser a sua missão. A União Europeia deve participar activamente nesta sessão e tudo fazer para que a sua visão universalista dos direitos humanos fundada na dignidade da pessoa humana seja cada vez mais amplamente perfilhada e efectivamente aplicada em todos os países do mundo. A designação de um representante europeu de alto nível para os direitos humanos poderá contribuir para a maior visibilidade das posições da União e a persistência na estratégia de uma mesma mensagem a várias vozes por parte dos Estados-Membros que integram o Conselho e tem potencial para conseguir continuar a agregar apoios para as posições europeias.
João Ferreira (GUE/NGL), por escrito. − O Parlamento Europeu há muito nos vem habituando a uma política de dois pesos e duas medidas no que diz respeito às questões dos direitos humanos. É bem conhecida também a concepção restritiva e instrumental que têm da Declaração aprovada pela Assembleia-Geral das Nações Unidas em 1948: a Declaração Universal dos Direitos do Homem. Mais uma vez, neste relatório, torna-se patente a forma selectiva como vários Estados são referenciados. Omitem-se países com os quais a UE mantém relações económicas e diplomáticas e aos quais atribui uma importância estratégica, porque servem os seus interesses estratégicos, apesar de neles se verificarem violações graves dos direitos humanos. São os exemplos de Israel, da Colômbia ou de Marrocos, apenas para referir três, em continentes diferentes. Pela nossa parte, não temos uma visão restritiva dos direitos humanos.
Levamos a sério todo o conteúdo da Declaração, que consideramos, além do mais, inspiradora da nossa intervenção política. Por fim, não aceitamos a pretensão da União Europeia a um lugar permanente na Assembleia Geral da ONU, pela simples razão que tal não teria sentido à luz do espírito e princípios da organização, contidos na Carta das Nações Unidas. A ONU é e deve continuar a ser uma organização de Estados independentes e soberanos.
Ilda Figueiredo (GUE/NGL), por escrito. − É manifesto o carácter selectivo dos Estados criticados por este relatório e o carácter instrumental deste debate. É evidente a utilização hipócrita deste relatório, na medida em que não são criticados os países com os quais a UE tem boas relações económicas e diplomáticas e que têm uma importância estratégica, apesar de neles se verificarem violações dos direitos humanos, como por exemplo a Colômbia e as Honduras. Nem é feita qualquer exigência do fim da ocupação por Marrocos do Sahara Ocidental ou da Palestina por Israel.
Um outro ponto que não podemos apoiar é a pretensão da União Europeia a um lugar permanente na Assembleia Geral da ONU, porque a ONU é uma organização de Estados soberanos e independentes, enquanto que a União Europeia não é um Estado no sentido da Carta das Nações Unidas.
A defesa dos direitos humanos - incluindo a sua indivisibilidade e não hierarquização - e a sua consideração como condição imprescindível para o respeito pelos direitos dos povos e para uma verdadeira justiça social, para a paz, a liberdade e a democracia, são um marco da nossa acção política. Contem connosco para defender os direitos do homem, não contem connosco para exercícios de hipocrisia.
Juozas Imbrasas (EFD), raštu. − Balsavau už šį dokumentą, kadangi JTŽTT yra unikalus, ypatingą dėmesį visuotinėms žmogaus teisėms skiriantis organas ir specialusis JT sistemos forumas, kuriame sprendžiami žmogaus teisių klausimai, taip pat pavestas svarbus uždavinys ir atsakomybė stiprinti žmogaus teisių skatinimą, apsaugą ir pagarbą joms visame pasaulyje. Ypatinga 16-osios JTŽTT sesijos ir ypač JTŽTT peržiūros proceso svarba, nes tai unikali galimybė įvertinti, kaip ŽTT įgyvendino savo mandatą, ir proga ŽTT patobulinti savo darbo metodus, kad būtų veiksmingesnė ir sistemingai reaguotų į žmogaus teisių pažeidimus. Džiaugiuosi, kad į 16-osios eilinės sesijos darbotvarkę, be kita ko, įrašyti pranešimai dėl asmenų, priklausančių tautinėms ar etninėms, religinėms ir kalbinėms mažumoms, teisių bei dėl žmogaus teisių ir pagrindinių laisvių propagavimo ir apsaugos kovojant su terorizmu, taip pat daug susitikimų vaiko teisių klausimais.
Petru Constantin Luhan (PPE), în scris. − Cea de-a 16-a sesiune a Consiliului ONU pentru Drepturile Omului oferă o ocazie unică pentru evaluarea modului în care Consiliul și-a îndeplinit mandatul și, în același timp, o posibilitate de îmbunătățire a metodelor de lucru ale Consiliului în vederea unor reacții mai eficiente și mai sistematice la situațiile de încălcare a drepturilor omului. Consider esențială crearea, în cadrul Consiliului UE, a unui Grup de lucru pentru drepturile omului care să includă experți în drepturile omului din toate cele 27 de state membre ale UE, cu sediul la Bruxelles.
De asemenea, extrem de utilă ar fi numirea unui reprezentant special la nivel înalt al UE pentru drepturile omului. Îmi exprim speranţa că SEAE, în special delegațiile UE de la Geneva și New York, vor spori pe viitor coerența, vizibilitatea și credibilitatea acțiunilor UE din cadrul Consiliului ONU pentru Drepturile Omului, prin dezvoltarea capacității UE de a interacționa și de a coopera pe plan interregional.
Thomas Mann (PPE), schriftlich. − Ich habe soeben für die Entschließung des Europäischen Parlaments zu den Prioritäten der 16. Tagung des Menschenrechtsrats der Vereinten Nationen gestimmt. Unsere Entschließung ist von besonderer Bedeutung, da wir heute der Niederschlagung friedlicher Proteste gegen die gewaltsame Besetzung Tibets vor 52 Jahren gedacht haben. Der Dalai Lama hat gestern seinen politischen Rückzug angekündigt – dies ist ein historischer Verlust. Es gibt nur wenige Persönlichkeiten, die beim eigenen Volk und in aller Welt eine derartig hohe Achtung und gleichzeitig große Sympathie genießen wie Seine Heiligkeit. Mit seinem politischen Rückzug entledigt sich der Dalai Lama keineswegs seiner Verantwortung. Er hat erklärt, weiterhin seiner spirituellen Rolle für die Anliegen der Tibeter verpflichtet zu sein. Seine Heiligkeit wird die in der tibetischen Verfassung festgelegten politischen Vollmachten auf die frei gewählte Exilregierung übertragen. Damit stärkt er ein weiteres Mal die Demokratie der Exiltibeter, die verstreut in allen Kontinenten der Welt leben. Am 20. März werden ein neuer Premierminister und ein neues Parlament gewählt. Ich werde als Beobachter die Wahlen in der Schweiz miterleben. Wir Europäer werden mithelfen, Demokratie und Menschenrechte für die Tibeter weiter zu stärken.
David Martin (S&D), in writing. − I welcome this resolution, which emphasises the interdependence of civil, political, economic, social and cultural rights and points out that access to water is a human right. I particularly welcome the adoption of Amendment 19 calling for a follow-up to the Goldstone report.
Nuno Melo (PPE), por escrito. − Nos tempos conturbados que hoje enfrentamos, nomeadamente nas regiões do Norte de África, esta 16ª Sessão do Conselho dos Direitos do Homem reveste-se de importância primordial. Assim, a União Europeia terá que ter uma participação muito activa nesta sessão e envidar todos os esforços para que a sua perspectiva universalista dos direitos humanos baseada no respeito pela dignidade da pessoa humana seja seguida por todos os países do mundo. É também relevante para a UE a nomeação de um representante europeu de alto nível para os direitos humanos, para que a sua visão no que respeita à defesa dos Direitos Humanos seja cada vez mais difundida.
Willy Meyer (GUE/NGL), por escrito. − Lamentablemente no he podido votar a favor de esta resolución del PE sobre las prioridades en el decimosexto periodo de sesiones del Consejo de Derechos Humanos de las Naciones Unidas, puesto que establece diversos puntos con los que no estoy de acuerdo.
La resolución pide la coordinación con los Estados Unidos en el campo de los derechos humanos, saluda la designación del cofacilitador marroquí en el Consejo de Derechos Humanos de las Naciones Unidas y anima a la UE a mantener «posiciones comunes» para ciertos países. Además, insiste en las virtudes de los instrumentos financieros de la UE, que no son más que un ejemplo de la instrumentalización que la UE hace de un tema tan importante como los derechos humanos, al financiar a aquellos grupos que garantizan los intereses europeos en terceros países.
A mi entender, estos son motivos suficientes para no votar a favor de esta resolución, por eso me he abstenido.
Andreas Mölzer (NI), schriftlich. − Dass das Eintreten für Menschenrechte nicht einfach ist und oftmals mit wirtschaftlichen und/oder militärischen Interessen kollidiert, führen uns die Unruhen im Maghreb deutlich vor Augen. Ebenso wurden im Namen der Terrorismusbekämpfung Maßnahmen ergriffen, die mit den Menschenrechten nicht vereinbar sind. Hier muss sich auch die EU an der Nase nehmen – etwa im Fall der illegalen CIA-Überflüge. Trotz dieser Pannen bleibt es wichtig, dass gerade die EU sich der Wahrung der Menschenrechte verschreibt. Ein besonderes Anliegen muss der Europäischen Union die Wahrung der Minderheitenrechte, vor allem eine Besserung der Lage der Christen und anderer religiöser Minderheiten in islamischen Ländern sein, wobei vor allem Erstere massiver Verfolgung ausgesetzt und Hauptopfer religiöser Gewalt sind. In diesem Sinne habe ich dafür gestimmt.
Rolandas Paksas (EFD), raštu. − Balsavau už šią rezoliuciją, kadangi JT Žmogaus teisių taryba atlieka labai svarbų vaidmenį visame pasaulyje sprendžiant klausimus, susijusius su žmogaus teisėmis. Peržiūros procesas yra puiki galimybė įvertinti kaip JTŽTT atliko savo funkcijas. Pritariu pasiūlymui, kad ES turi laikytis bendros pozicijos nagrinėjamais klausimais. Be to, valstybės narės turi aktyviau dalyvauti atliekant šios tarybos veiklos peržiūrą. Sveikintina, kad į 16-osios sesijos darbotvarkę įtraukti klausimai susiję su asmenų, priklausančių tautinėms ar etninėms, religinėms ir kalbinėms mažumoms, teisėmis, vaiko teisėmis bei kova su terorizmu. Tačiau, siekiant pagerinti žmonių gyvenimo sąlygas, sesijos metu turėtų būti svarstomi klausimai, susiję su teise į vandenį ir sanitariją. Turi būti užtikrintas efektyvus šios vienos iš pagrindinių žmogaus teisių įgyvendinimo ir apsaugos mechanizmas. Reikia dėti visas pastangas, kad viso pasaulio mastu būtų laikomasi įsipareigojimų šioje srityje ir kiekvienam asmeniui būtų suteiktos prieigos prie saugaus geriamojo vandens ir sanitarijos priemonių.
Paulo Rangel (PPE), por escrito. − O respeito, a promoção e a salvaguarda da universalidade dos Direitos do Homem fazem parte do acervo jurídico e ético da UE e constituem um dos fundamentos da unidade e integridade europeias. Devem, por isso, ser envidados todos os esforços no sentido de tornar mais visível e eficaz a acção da UE e dos seus Estados-Membros neste domínio, sendo curial garantir a sua participação activa e empenhada nesta importante 16.ª Sessão do Conselho dos Direitos do Homem (UNHRC), bem como no processo de revisão do UNHRC a ter lugar em 2011.
Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE), in writing. − A good report where, among other things, Parliament welcomes the fact that the agenda of the 16th regular session includes reports on the ‘Rights of persons belonging to national or ethnic, religious and linguistic minorities’, and on the ‘Promotion and protection of human rights and fundamental freedoms while countering terrorism’, as well as extensive meetings on the rights of the child; welcomes also this year’s nominations of Special Rapporteurs on these key topics, and takes note of the reports to be presented by the Special Rapporteurs on torture and other cruel inhuman or degrading treatment or punishment, on freedom of religion or belief, and on the situation of human rights defenders; calls on the EU Member States to contribute actively to these debates.
Catherine Stihler (S&D), in writing. − I voted in favour of this resolution as it highlights the important role that the EU plays in working with the Human Rights Council. Given recent events in Libya, it is crucial that we continue to campaign for and seek to defend human rights at an international level.
Marie-Christine Vergiat (GUE/NGL), par écrit. – Je me suis abstenue sur le vote final de cette résolution tant pour des questions de fond que pour des questions de procédure.
Le texte de la résolution renforce l'idée d'une politique de l'Union européenne "deux poids, deux mesures" en matière des droits de l'homme et notamment sur la question des violations des droits de l'homme sur les territoires palestiniens occupés. Les quelques amendements déposés sur cette question, et que j'ai soutenus, ne font pas oublier le fait que l'Union refuse de mettre en œuvre les lignes directrices du rapport Goldstone.
La GUE/NGL a déposé sa propre résolution soutenant l'universalité des droits de l'homme dans tous les domaines, sociaux, économiques et culturels.
D'un autre côté, l'enjeu de cette résolution était de voter le mandat de la délégation de l'Union auprès du Conseil des droits de l'homme de l'ONU pour sa 16e session alors que la session a déjà commencé le 28 février dernier avec plusieurs interventions de Mme Ashton.
Voter cette résolution alors que la session du Conseil des droits de l'homme a déjà commencé n'a guère de sens, le Parlement européen aurait dû donner sa position en amont.
Angelika Werthmann (NI), schriftlich. − Ich habe die Entschließung über die Prioritäten der 16. Tagung des Menschenrechtsrates der Vereinten Nationen unterstützt. Ich teile die Meinung, dass der Menschenrechtsrat als eine Art 'Frühwarnsystem' und Vorsorgemechanismus von unschätzbarem Wert sein könnte und ich erwarte mir vom EAD, dass er sich entsprechend in dem Gremium engagiert. Bezüglich der Überprüfung des Menschenrechtsrates befürworte ich natürlich ebenfalls die Forderung nach einem allumfassenden, aber vor allem transparenten, Prozess.
President. − That concludes the explanations of vote.