Przewodniczący – Kolejnym punktem porządku dziennego jest sprawozdanie sporządzone przez pana posła Leichtfrieda, w imieniu Komisji Handlu Międzynarodowego, w sprawie wspólnotowego systemu kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania [COM(2008)0854 – C7-0062/2010 – 2008/0249(COD)] (A7-0028/2011).

  Jörg Leichtfried, sprawozdawca – (DE) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Szanowni Państwo! Gdy podjąłem się zadania przygotowania sprawozdania w sprawie kontroli wywozu produktów i technologii podwójnego zastosowania, choć miałem już mgliste pojęcie na temat jego zakresu, nie zdawałem sobie sprawy, jak rozległa jest ta materia.

Sprawozdanie to dotyczy zasadniczo działalności, która dziwnym trafem zawsze jakoś ginie w cieniu sprawozdań, lecz z drugiej strony zapewnia miejsca pracy, i moim zdaniem musi zostać uregulowana na szczeblu europejskim.

Ogólnie rzecz biorąc, sprawozdanie dotyczy ułatwienia uzyskiwania pozwoleń na wywóz produktów, które mogą znaleźć zastosowanie zarówno w wojskowości, jak i w życiu cywilnym. Zakres zastosowania obejmuje wszystko: od chemikaliów po paliwa jądrowe, części broni, podzespoły komputerowe i wreszcie – co było przedmiotem bardzo intensywnej debaty – nawet oprogramowanie i jego komponenty.

Moim zdaniem ważne jest większe ujednolicenie obecnie obowiązujących uregulowań, ich uszczegółowienie i skonkretyzowanie, a także uczynienie ich bardziej przejrzystymi, a przede wszystkim sprawienie, by nabrały większej przejrzystości na szczeblu europejskim.

Dzięki temu sprawozdaniu mieliśmy, jako posłowie do PE, bodajże pierwszą okazję przekonać się, jakie są konsekwencje Traktatu z Lizbony. Pierwotnie Komisja skierowała ten wniosek do Rady, wierząc, że kwestia ta zostanie rozstrzygnięta przed zakończeniem prac nad Traktatem z Lizbony. Tak się jednak nie stało. W związku z tym wniosek ten trafił do Parlamentu Europejskiego – i uważam, że to dobrze, iż jest on omawiany w Parlamencie, ponieważ my spoglądamy na niektóre rzeczy – do których zaraz przejdę – inaczej niż Rada.

Udało nam się uporać z niektórymi komplikacjami prawnymi, wynikłymi w związku z metodą zastosowaną przez Komisję. Chciałbym w szczególności podziękować przedstawicielom Komisji za to, że udało nam się uregulować tę kwestię w sposób, który zapewnił nam bezpieczeństwo z prawnego punktu widzenia. Wreszcie, do rozwiązania pozostało już tylko kilka zasadniczych problemów.

W tym Parlamencie zgadzamy się zasadniczo co do wszystkiego, z jednym wyjątkiem, i w tym zakresie nie możemy się również porozumieć z Radą. Dotyczy to tego, czy pozwolenia na wywóz należy wydawać przed dokonaniem wywozu, czy też już po fakcie. W tym zakresie, ze względów bezpieczeństwa, nadzoru i przejrzystości, sensownym rozwiązaniem wydaje się wymaganie, by dany podmiot występował o zezwolenie na wywóz danego produktu niebezpiecznego przed jego wywozem, a nie po jego dokonaniu, gdyż w tym drugim przypadku nie uda się nam zapewne skutecznie zakazywać wywozu produktów niebezpiecznych. To tak dobrze nam już znana debata w sprawie ex post – ex ante: moim zdaniem bardziej racjonalne jest wprowadzenie wymogu uprzedniego uzyskania zezwolenia na wywóz produktów.

Wszyscy tu zgadzamy się – choć nie z Radą – w kwestii przejrzystości w zakresie obowiązku raportowania. Uważam, że Parlament Europejski powinien być informowany – możemy jeszcze uzgodnić, jak to zorganizować z technicznego punktu widzenia – jakie produkty, gdzie i w jakiej ilości dopuszczono do wywozu, ponieważ to my jesteśmy organem właściwym do zapewnienia prawidłowości przebiegu tych wszystkich działań.

Ważne jest również dla nas, byśmy przeprowadzili debatę na temat tego, jak powinniśmy traktować wywóz urządzeń, które mogą potencjalnie posłużyć do naruszania praw człowieka. Uważam, że nie należy zezwalać na wywóz tych produktów. Musimy to zapewnić. Z niecierpliwością oczekuję tej debaty.

  Cecilia Malmström, komisarz – Panie Przewodniczący! Każdego dnia europejskie przedsiębiorstwa muszą stawiać czoła konkurencji w nieustannie zmieniających się i coraz bardziej konkurencyjnych warunkach. Kwestie niezawodności i terminowej dostawy są równie istotne, jak kwestie jakości i ceny. Wywóz produktów podwójnego zastosowania stwarza pod tym względem szczególne wyzwania, ponieważ podlega on wymogowi uzyskania zezwolenia.

Produkty podwójnego zastosowania nie są towarami niszowymi. Są w znacznym stopniu produktami używanymi zgodnie z prawem w wielu sektorach przemysłu – w sektorze lotów kosmicznych, telekomunikacyjnym, lotniczym, chemicznym i w wielu innych. Towary te podlegają kontroli, ponieważ mogą być również wykorzystywane do celów wojskowych.

Wiele państw członkowskich zapewnia swoim eksporterom szczególne ułatwienia eksportowe. Ułatwienia te mają formę ogólnych zezwoleń i umożliwiają przedsiębiorstwom z niektórych państw członkowskich wywóz produktów podwójnego przeznaczenia przy minimalnych obciążeniach.

W wyniku analizy tych krajowych środków ułatwiających wywóz w 2008 roku Komisja przedstawiła wniosek mający na celu objęcie tymi ułatwieniami krajowymi eksporterów z całej Unii. Wniosek dotyczący nowego ogólnounijnego pozwolenia na wywóz ma na celu zapewnienie eksporterom możliwości korzystania z zalet uproszczonych procedur wywozu w odniesieniu do produktów podwójnego przeznaczenia eksportowanych do niektórych państw. W ten sposób ułatwi się uczestnictwo w wystawach i targach międzynarodowych. Ułatwi się również eksport produktów po ich naprawie oraz wywóz urządzeń telekomunikacyjnych i niektórych środków chemicznych stosowanych w przemyśle. Z drugiej strony państwa członkowskie będą mogły skupić swoje ograniczone zasoby na tych transakcjach, które faktycznie stwarzają zagrożenie.

Komisja regularnie otrzymuje skargi od przedstawicieli przemysłu, że uniemożliwia się eksport niektórych produktów do jednego państwa członkowskiego, podczas gdy zezwala się na identyczne transakcje w innym państwie członkowskim. Wniosek, który mają Państwo przed sobą, jest pierwszym krokiem ku likwidacji nierówności w obrębie jednolitego rynku. Wiele innych krajów podejmuje podobne kroki, by uporządkować według priorytetu swoje działania w zakresie kontroli eksportu, i nie powinniśmy pozostawać z tyłu.

Chciałbym podziękować sprawozdawcy, panu posłowi Leichtfriedowi, jak i innym posłom za ich bardzo konstruktywną pracę nad tym wnioskiem. Sprawozdanie przedstawione przez Pana, a także przez pańską komisję, jest z całą pewnością krokiem we właściwym kierunku i jest zasadniczo zbieżne z poglądem Komisji.

  Reinhard Bütikofer, sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Spraw Zagranicznych – (DE) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz! Omawiamy kwestię, która dotyczy zarówno handlu, jak i bezpieczeństwa. Produkty podwójnego zastosowania to produkty, które mogą być wykorzystane na dwa sposoby. Oznacza to, że można używać ich do celów cywilnych albo też znaleźć dla nich zastosowanie istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa – całkiem sensowne lub z gruntu niebezpieczne. Niektóre strony, na przykład niemieckie Federalne Ministerstwo Gospodarki i Technologii, twierdzą, że produkty te są – cytuję – „produktami o znaczeniu niekrytycznym”. To błędne przeświadczenie. Uprzednio ten Parlament zajął w swoich komisjach bardziej odpowiedzialne stanowisko.

Wypowiadam się jako sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Spraw Zagranicznych i Podkomisji Bezpieczeństwa i Obrony. W komisjach tych zajęliśmy bardzo wyraźne stanowisko. Myślę, że nieuwzględnienie pewnych mechanizmów kontroli byłoby ogromnym zaniedbaniem. Dlatego pragnę zaapelować do moich koleżanek i kolegów posłów, by wypełnili zalecenia Komisji Spraw Zagranicznych i Podkomisji Bezpieczeństwa i Obrony, a w szczególności zalecenia sprawozdawcy, który przed chwilą zabierał głos, dotyczące kontroli ex ante. Jest to główna kwestia sporna, z którą nadal musimy się zmierzyć.

Dokonywanie kontroli dopiero po fakcie doprowadziłoby do zmniejszenia bezpieczeństwa. Tymczasem my chcemy zwiększenia bezpieczeństwa dla unijnych obywateli, a także dla naszych krajów partnerskich i partnerów handlowych. Nie chcemy, by zasada kontroli ex ante – którą popiera Komisja Handlu Międzynarodowego i Komisji Spraw Zagranicznych – została zastąpiona zasadą kontroli ex post. To spowodowałoby uprzywilejowanie interesów handlowych względem interesów bezpieczeństwa. Wiele państw członkowskich – na przykład Holandia – wyraźnie przed tym ostrzega. Dlatego bez wątpienia z punktu widzenia naszych obywateli dobrze byłoby, żeby Parlament zaakceptował na sesji plenarnej to, co przygotowały komisje.

  Elisabeth Köstinger, w imieniu grupy PPE. – (DE) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz! Omawiane rozporządzenie w sprawie produktów podwójnego zastosowania przewiduje możliwość starania się o ogólne zezwolenie na wywóz do państw trzecich produktów i technologii podwójnego przeznaczenia o „niekrytycznym” znaczeniu. Te ogólne zezwolenia mają jednak również na celu umożliwienie europejskim eksporterom oraz małym i średnim przedsiębiorstwom niezawodne planowanie. Rozporządzenie to ma w zamierzeniu ułatwić działalność naszym europejskim eksporterom, by zaoszczędzić im czasochłonnych procedur uzyskiwania indywidualnych zezwoleń, a przede wszystkim – wzmocnić ich konkurencyjność. Uważam jednak, że szczegółowe procedury rejestracyjne i dodatkowe wymogi nałożone na eksporterów nie przyniosą ułatwienia, lecz raczej dodatkowe koszty.

Nie ma wątpliwości, że musimy sprawić, by eksportowane produkty podwójnego zastosowania były używane w sposób bezpieczny i nie stwarzały zagrożenia, ale, tak czy inaczej, musimy również sprzeciwić się nadmiernym i zbytecznym dodatkowym kosztom. Mógłbym podać przykład pewnego średniego przedsiębiorstwa działającego w branży mechanicznej, które oferuje dwudziestoczterogodzinny serwis naprawy maszyn i dostawy części do maszyn. Świadczenie tych usług musi być nadal możliwe mimo zaostrzenia przepisów eksportowych.

To samo tyczy się kwestii cyberataków i angażowania zainteresowanych stron. Jeżeli nie będziemy mieli jasnych kryteriów i warunków ramowych dla tych dziedzin, a brzmienie przepisów będzie nieprecyzyjne, wówczas będę musiała sprzeciwić się dodatkowym kosztom i generalizacji w omawianej tu dziedzinie. Chociaż angażowanie zainteresowanych stron w procesy decyzyjne jest bardzo ważne, należy to zawsze czynić z uwzględnieniem praktycznej i racjonalnej realizacji podejmowanych decyzji. Również w tym zakresie niewątpliwie przejrzystość i bezpieczeństwo mają zasadnicze znaczenie.

Wreszcie pragnę raz jeszcze podkreślić, że rozporządzenie to ma w założeniu przyczynić się do ułatwienia procedury i zmniejszenia biurokracji. Ma ono wzmocnić naszą europejską gospodarkę i uprościć administrację z uwzględnieniem bezpiecznego stosowania produktów i technologii.

  George Sabin Cutaş, w imieniu grupy S&D. – (RO) Panie Przewodniczący! Najpierw chciałbym pogratulować mojemu koledze wyjątkowej pracy, jaką wykonał nad tym sprawozdaniem, które ma tak bardzo techniczny charakter, ale jednocześnie uwzględnia rzeczywiste problemy związane z bezpieczeństwem europejskich obywateli.

Unia Europejska stosuje środki kontroli wywozu produktów podwójnego przeznaczenia od 15 lat. Stosowanie środków zapobiegawczych, takich jak wymogi uzyskania pozwolenia na wywóz i rejestracji celnej, umożliwia Unii Europejskiej zapobieganie rozprzestrzenianiu broni, szczególnie broni masowego rażenia. Unijny system stosowany w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania musi być jednak bardziej przejrzysty i demokratyczny. Należy stworzyć bezpieczny system, w ramach którego w celu zapobiegania ryzyku rozprzestrzeniania broni masowego rażenia gromadzone, przekazywane i przechowywane będą zawiadomienia o wywozie produktów, które mogą być stosowane zarówno do celów cywilnych, jak i wojskowych.

Cieszy mnie również propozycja sprawozdawcy, by Grupa Koordynacyjna ds. Produktów Podwójnego Zastosowania przedkładała Parlamentowi Europejskiemu sprawozdania roczne, które umożliwią mu sprawowanie jego funkcji kontrolnej. Z kolei obowiązkiem Unii Europejskiej jest informowanie Parlamentu o stosowaniu przepisów rozporządzenia dotyczących ustanowienia wspólnotowego systemu kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania, a także przedłożenie analizy skutków w odniesieniu do proponowanych środków.

I w końcu, należy zwiększyć zakres reprezentacji Unii Europejskiej w międzynarodowych systemach kontroli eksportu. Niestety wykazy produktów podlegających kontroli są aktualizowane w ramach systemów międzynarodowych i transponowane do prawodawstwa Unii Europejskiej, bez udziału Parlamentu w tym procesie. Dlatego apeluję o lepszą kontrolę ze strony Parlamentu i proszę o ułatwienie mu pełnienia jego roli legislacyjnej, przypisanej mu przez Traktat z Lizbony.

  Niccolò Rinaldi, w imieniu grupy ALDE – (IT) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie i Panowie! Od niepamiętnych czasów najtrudniejszym do kontrolowania handlem jest handel bronią. Jest wiele sposobów, za pomocą których można utrudniać tę kontrolę. Rozporządzenie dotyczy handlu pozornie nieszkodliwą bronią lub technikami, które mogą łatwo stać się bronią, dlatego w rozporządzeniu okazujemy taką troskę produktom podwójnego przeznaczenia. Kolejnym problemem jest natłok przepisów, sprawiający, że żaden system kontroli nie jest skuteczny.

Kiedy rozpoczęliśmy pracę nad tą sprawą, Komisja poprosiła nas, byśmy zmienili rozporządzenie z 2000 roku. Tymczasem zostało ono uchylone i poproszono nas o zmianę późniejszego rozporządzenia z 2009 roku w oparciu o ten sam nieaktualny wniosek. Właśnie rozpoczęliśmy rozmowy trójstronne i otrzymaliśmy już od Komisji nowy wniosek legislacyjny, ponownie dotyczący zmiany tego rozporządzenia. Pierwsza prośba dotyczy zatem określenia jasnych, prostych i przejrzystych zasad dla europejskich eksporterów i ujęcie ich w skonsolidowany tekst.

Cztery punkty stanowiska Grupy Sojuszu Liberałów i Demokratów dla Europy (ALDE). Co się tyczy eksportu towarów o niskiej wartości, my, grupa ALDE, przychylamy się do stanowiska Rady, która jest bardzo sceptyczna co do tego systemu. Parlament zmniejszył już wartość maksymalną z 5 tysięcy euro do 3 tysięcy euro i wprowadził różne inne kryteria. Lista krajów przeznaczenia jest bardzo zawężona. Jest to coś, czego słusznie domagają się małe i średnie przedsiębiorstwa, ale nasze główne przesłanie jest takie, że zależy nam głównie na bezpieczeństwie, choć także na handlu, i musimy powrócić do pracy nad tą kwestią w rozmowach trójstronnych.

Popieramy politykę notyfikacji ex ante i obowiązek rejestracji przez państwa członkowskie. Wreszcie żądamy minimalnego stopnia przejrzystości, czyli zapewnienia, aby rozporządzenie przewidywało mechanizm informowania zainteresowanych stron – takich jak organizacje ochrony praw człowieka lub monitorowania pokoju i związki zawodowe – o poszczególnych etapach składających się na proces decyzyjny, między innymi za pomocą sprawozdania przedkładanego Parlamentowi Europejskiemu.

  Helmut Scholz, w imieniu grupy GUE/NGL. – (DE) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz! Pragnę wyrazić swoje szczere podziękowania dla sprawozdawcy, pana posła Leichtfrieda, za jego pracę nad tym sprawozdaniem, i w imieniu mojej grupy życzę mu wszelkiej pomyślności w niewątpliwie trudnych negocjacjach z Radą, której przedstawiciele nie są niestety obecni na sali w trakcie tej debaty.

Chciałbym jednak podkreślić dwie kwestie. Poprawki zgłoszone przez Grupę Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) nie pomagają sprawozdawcy, a tylko podważają stanowisko negocjacyjne Parlamentu uzgodnione w Komisji Handlu Międzynarodowego. Poprawki te mają na celu ułatwienie życia eksporterom broni. Dlatego moja grupa ich nie poprze.

Po drugie pragnę oświadczyć, że moja grupa nie popiera używania wykazu produktów podwójnego zastosowania do tego, by blokować krajom rozwijającym się dostęp w szczególności do wysokich technologii. Dotyczy to przede wszystkim ograniczeń dotyczących eksportu komputerów o dużej mocy obliczeniowej. Widzieliśmy możliwości wykorzystywania wykazu produktów podwójnego zastosowania do celów politycznych, szczególnie w krajach Europy Środkowej i Wschodniej. W związku z tym przygotowaliśmy poprawkę 47 i pragnę prosić Państwa o poparcie tej poprawki w interesie krajów rozwijających się.

  Franz Obermayr (NI) – (DE) Panie Przewodniczący! Paliwa jądrowe, chemikalia i programy komputerowe mogą być używane do celów pokojowych, ale mogą również znaleźć zastosowanie w wojskowości. Niektóre państwa członkowskie od lat dostarczają Libii broń, a nawet narzędzia tortur. Z najnowszego sprawozdania w sprawie wywozu broni – które przypomina raczej listę grzechów – jasno wynika, że najwięcej broni Kadafiemu dostarczyły Włochy, Malta i Niemcy. Z drugiej strony Francja jest głównym eksporterem broni do regionu krajów arabskich. Inne państwa – jak mój kraj, Austria – przestrzegają ograniczeń. Musimy walczyć z tą nierównowagą.

Wszystkie państwa członkowskie i cały przemysł zbrojeniowy w UE muszą przestrzegać surowych przepisów dotyczących kontroli i przejrzystości. Jednakże system musi być również unowocześniany. Szczególnie jeżeli chodzi o oprogramowanie, technologie informatyczne i telefony komórkowe, należy zastanowić się, czy nie będą one korzystne dla ruchów demokratycznych, jak choćby niedawno w regionie państw arabskich. Potrzebujemy zatem bardziej rygorystycznych analiz potencjalnych zastosowań produktów i wątpliwego charakteru odbiorców.

  Christofer Fjellner (PPE) – (DE) Panie Przewodniczący! Lista objętych tym ustawodawstwem produktów, które mogą być zastosowane zarówno do celów cywilnych, jak i wojskowych, jest o wiele dłuższa, niż początkowo myśleliśmy. Obejmuje ona wszystko – od ciężarówek, poprzez odrzutowe silniki do samolotów, po sprzęt telekomunikacyjny. Dlatego warto moim zdaniem zauważyć, że bezpośrednie odniesienie, jakiego dokonano do przemysłu zbrojeniowego, jest w tym względzie mylące. Prawodawstwo to jest ważne również dlatego, że przewiduje uproszczenie i ujednolicenie sposobu traktowania w Europie produktów, które mogą zostać wykorzystane zarówno do celów cywilnych, jak i wojskowych. Musi ono być surowe, przewidywalne i czytelne, ale również jednolite. Za każdym razem, gdy słyszę, że jakiejś szwedzkiej firmie odmawia się możliwości wywozu danych produktów do innego kraju ze względów związanych z unijnym ustawodawstwem, a następnie dowiaduję się, że na przykład jakaś francuska firma może eksportować te same produkty bez żadnego problemu, jest dla mnie jasne, że UE poniosła klęskę.

Musimy pamiętać, że handel to zasadniczo dobra rzecz. Weźmy choćby sprzęt telekomunikacyjny, który jest niezwykle ważny dla ruchów demokratycznych na całym świecie. Przedmiotowy wniosek nie może utrudniać handlu towarami o przeznaczeniu cywilnym, ani obciążać go jeszcze większą biurokracją. Sprzeciwiam się zatem wnioskowi dotyczącemu wprowadzenia deklaracji ex ante. Nowoczesne systemy szybkiej dostawy towarów, umowy dotyczące serwisowania produktów itd. niezwykle utrudniają eksport towarów niebudzących żadnych wątpliwości, które chcemy eksportować i popularyzować. Większość przedsiębiorstw dokładnie wie, jakie to są produkty. Nawet jeżeli firmy dopełniają obowiązku notyfikacji ex post, wiedzą, że zostaną ukarane, jeżeli cokolwiek wyeksportują. Myślę, że ułatwianie handlu jest ważne. Musimy się upewnić, że ustawodawstwo będzie surowe, jasne i ujednolicone, ale również proste. Nie pomoże temu stosowanie kontroli ex ante w odniesieniu do całości eksportu. Utrudni to na przykład wysyłanie sprzętu telekomunikacyjnego do krajów, które go potrzebują.

  Janusz Władysław Zemke (S&D) - (PL) – Jeśli można, chciałbym bardzo, Panie Przewodniczący, podziękować za zabranie głosu. Problem nasz polega na tym, że nie wszystkie państwa tworzące Unię stosują takie same kryteria, jeśli chodzi o eksport produktów o podwójnym przeznaczeniu. Myślę zatem, że należy dążyć do tego, aby wszystkie państwa unijne stosowały równe i wysokie standardy eksportu wyrobów cywilnych, które mogą być wykorzystane dla wojskowych potrzeb.

Sądzę, że to rozporządzenie powinno w szczególny sposób zwrócić uwagę na zabezpieczenie przed bezzasadnym i niepożądanym rozpowszechnianiem technologii i ich oprogramowania, ataki bowiem coraz częściej dotyczą nowoczesnych technologii, dotyczą także oprogramowania. Myślę, że byłby to skuteczny sposób na przeciwdziałanie cyberterroryzmowi.

  Ioan Mircea Paşcu (S&D) – Panie Przewodniczący! Temat tego sprawozdania jest drażliwy w dwójnasób, tzn. zarówno z politycznego, jak i gospodarczego punktu widzenia. Z jednej strony UE chce zapobiegać wykorzystywaniu produktów podwójnego przeznaczenia do celów wojskowych lub przeciwko ludziom. Z drugiej strony musi mieć na uwadze interesy gospodarcze producentów i użytkowników. W związku z tym rozporządzenie w sposób nieunikniony staje się bardzo złożonym wyzwaniem, gdyż musi obejmować celowe luki w przepisach i zarazem przewidywać inne w przyszłości.

Ponadto, podczas gdy dla jednych rozporządzenie może wydawać się zbyt surowe, dla innych będzie zbyt łagodne, wymagające ciągłych zmian. Jako członek Komisji Spraw Zagranicznych w pełni popieram potrzebę przejrzystszej i bardziej rygorystycznej regulacji. Dlatego w pełni popieram wydawanie zezwoleń przed dokonaniem eksportu, a nie na odwrót. Szczególnie po Lizbonie Parlament może tylko pomóc, i właśnie to czyni tu i teraz. Należy więc wzmocnić jego rolę, a nie pomijać go.

  Peter Jahr (PPE) – (DE) Pani Przewodnicząca! Jeżeli chodzi o pozwolenia na wywóz produktów podwójnego przeznaczenia, najprawdopodobniej wszyscy zgodziliśmy się, że potrzebujemy jednolitych reguł w Unii Europejskiej, tak by państwa członkowskie nie zezwalały na różne praktyki, które doprowadziłyby do zaburzenia konkurencji i uzyskania efektu przeciwnego do tego, na którym nam zależy.

Oczywiście to logiczne, że eksport powinien być dopuszczany i zatwierdzany przed jego dokonaniem. Chcemy więcej przejrzystości i chcemy monitoringu, tak byśmy mogli uzyskiwać dzięki niemu wiedzę. W związku z tym przychylam się do słów pani Köstinger, która stwierdziła, że potrzebujemy w istocie takiego systemu, który byłby do udźwignięcia przez nasze małe i średnie przedsiębiorstwa i takiego, z którym mogłyby one sobie poradzić. Rynek światowy nie jest tylko dla dużych koncernów, ale również dla małych i średnich przedsiębiorstw.

Taki jest również mój apel do sprawozdawcy, a mianowicie, by sprawiono, żeby warunki i wymogi, które zostaną określone, były możliwe do zniesienia i do spełnienia przez nasze małe i średnie przedsiębiorstwa.

  João Ferreira (GUE/NGL) – (PT) Panie Przewodniczący! Problem z używaniem produktów i technologii przeznaczenia cywilnego do celów wojskowych polega na tym, że brakuje rozwiązań tego problemu, które nie wiązałyby się z kontrolą wywozu tak zwanych „produktów podwójnego przeznaczenia i powiązanych usług”. Ta kontrola wywozu jest ważna i powinna być prowadzona w sposób rygorystyczny, niewpływający negatywnie na dostęp krajów rozwijających się do produktów i technologii wymaganych do ich rozwoju. Ważne jest zwiększenie przejrzystości istotnych procesów i umożliwienie ich demokratycznej kontroli.

Potrzeba jednak również spójności w tym zakresie z innymi unijnymi politykami i celami tego rozporządzenia. Na przykład przypominamy projekty badawcze finansowane ze środków siódmego programu ramowego, szczególnie te realizowane z udziałem izraelskiej branży kosmicznej, w ramach których wyprodukowano bezzałogowe statki powietrzne użyte w atakach na Strefę Gazy w latach 2008–2009, w których życie straciły dziesiątki ludzi. Istnieje ponadto potrzeba rygorystycznej oceny możliwego podwójnego cywilno-wojskowego przeznaczenia wyników tych programów.

  Cecilia Malmström, komisarz – Panie Przewodniczący! W imieniu pana De Guchta pragnę raz jeszcze podziękować sprawozdawcy i komisji za wykonywaną pracę. Komisja w znacznym stopniu podziela poglądy przedstawione w ich sprawozdaniu w sprawie dwóch pozostałych kwestii, w zakresie których proponują oni jeden system ex ante. Najważniejszą rzeczą dla Komisji jest to, że jest to ten sam system, ponieważ powinniśmy unikać podwójnych standardów i zbytniego komplikowania spraw.

Zgadzamy się również z Państwem, że konieczny jest jakiś rodzaj sprawozdawczości – oczywiście przy uniknięciu zbytniego obciążania w szczególności małych i średnich przedsiębiorstwa. W każdym razie jakiś mechanizm sprawozdawczości jest konieczny i mam nadzieję, że zdołają Państwo porozumieć się z Radą w pozostałych sprawach w późniejszym terminie. Raz jeszcze dziękuję Panu, Panie Przewodniczący, za tę debatę.

  Jörg Leichtfried, sprawozdawca – (DE) Panie Przewodniczący! Chciałem wykorzystać dwie ostatnie minuty, by zwrócić się do Rady. Jednak tam, gdzie powinna znajdować się Rada, widzę puste miejsca. Nie jestem pewien, czy prowadzenie debaty bez udziału Rady ma sens. Myślę, że stosowne będzie poinformowanie Rady, że jeżeli chce czegoś od Parlamentu Europejskiego, powinna tu być obecna i wysłuchać debaty tego Parlamentu w danej sprawie.

Wiem, że problem ten dotyczy ważnej gałęzi przemysłu. Dotyczy on szerokiego spektrum produktów i dotyczy też zatrudnienia, szczególnie zatrudnienia w małych i średnich przedsiębiorstwach, które produkują wysoką technologię i które są niezwykle ważne. Dla nich kluczowe znaczenie ma istnienie spójnych regulacji w Unii Europejskiej i zapobieganie takim sytuacjom, ja te o których wspomniał pan Fjellner – gdy jeden kraj wywiązuje się ze swoich obowiązków, a drugi nie, i w ostatecznym rozrachunku tracą ci, którzy przestrzegają zasad. Nie powinno tak być.

Dlatego ważne jest, byśmy szybko znaleźli rozwiązanie i by Rada przyjęła do wiadomości, że nie wszystko wygląda tak, jak się jej wydaje. To również jest ważne. Jeżeli sobie to uświadomimy, szybko znajdziemy rozwiązanie korzystne dla europejskiego przemysłu, europejskich miejsc pracy i ochrony praw człowieka oraz zachowania bezpieczeństwa i ochrony przed zagrożeniem spoza Unii Europejskiej. Sprawozdanie ma w zamierzeniu to ułatwić.

  Przewodniczący – Zamykam debatę.

Głosowanie nad sprawozdaniem pana posła Leichtfrieda (A7-0028/2011) odbędzie się jutro w południe.