Indiċi 
 Preċedenti 
 Li jmiss 
 Test sħiħ 
Proċedura : 2010/2958(RSP)
Ċiklu ta' ħajja waqt sessjoni
Ċikli relatati mad-dokumenti :

Testi mressqa :

B7-0198/2011

Dibattiti :

PV 06/04/2011 - 20
CRE 06/04/2011 - 20

Votazzjonijiet :

PV 07/04/2011 - 6.8
Spjegazzjoni tal-votazzjoni
Spjegazzjoni tal-votazzjoni

Testi adottati :

P7_TA(2011)0153

Dibattiti
L-Erbgħa, 6 t'April 2011 - Strasburgu Edizzjoni riveduta

20. Rieżami tal-Politika Ewropea tal-Viċinat - Id-Dimensjoni tal-Lvant - Rieżami tal-Politika Ewropea tal-Viċinat - Id-Dimensjoni tan-Nofsinhar
Vidjow tat-taħditiet
PV
MPphoto
 

  Die Präsidentin. − Als nächster Punkt folgt die gemeinsame Aussprache über die Erklärungen der Kommission zur

– Überprüfung der Europäischen Nachbarschaftspolitik – Östliche Dimension (2010/2958(RSP)) und zur

– Überprüfung der Europäischen Nachbarschaftspolitik – Südliche Dimension (2011/2642(RSP)).

 
  
MPphoto
 

  Štefan Füle, Member of the Commission. − Madam President, I am delighted to have this opportunity to have an exchange of views with Parliament on the European Neighbourhood Policy.

In the context of the current events in the southern Mediterranean, redeveloping this policy could not be more important. In fact, over the past nine months the Commission has undertaken a review of the policy. I want to take this opportunity to thank Members for their input into the consultation, which took responses from partner countries, EU Member States, academics and civil society groups.

I have read both Mário David’s report on the south and Marek Siwiec’s report on the east and find them both significant and useful. I am pleased that our thoughts are along the same lines.

You will have noticed that the results of our previous discussions on Neighbourhood Policy are already reflected in the Communication on a partnership for democracy and shared prosperity of 8 March. Now we are preparing for the wider communication on the results of the review, which is due to be published in May. A key outcome of the review is a new emphasis on differentiation of the Neighbourhood Policy, according to the needs and wishes of each partner country. While the policy will continue to offer engagement to all partners, every neighbour is different and has different aspirations. Some partner countries want to progress as far as they can towards the European Union – indeed as far as accession – but others prefer to make the most of other benefits of the Neighbourhood Policy. So it will deliver more for more, in a specific and differentiated way, alongside stronger political steering of our relationship with our partners.

Nevertheless, as both Mr David and Mr Siwiec recommend in their reports, our shared values of democracy, the rule of law and respect for human rights will be at the heart of the revised Neighbourhood Policy for all partner countries. They should find their expression in stronger joint commitments to the elements indispensable to democratisation. I am thinking in particular of free and fair elections, freedom of expression and association, judicial independence, the fight against corruption and security sector reform.

As highlighted in both reports, the revised Neighbourhood Policy will also recognise and act on the importance of the civil society. Non-governmental organisations have the expertise and experience to deliver democratic and market-oriented reforms from the bottom up based on shared values. A thriving civil society gets citizens involved and helps to hold governments to account so the European Union will complement its relations with governments with much closer engagement with civil society. This is also important at a regional and sub-regional level where, for example, the Eastern Partnership Civil Society Forum has been making good progress.

The forthcoming communication will offer more detail on the approach towards the two sub-regions of our neighbourhood. It will spell out how we see the Eastern Partnership developing further in the wake of the summit under the Polish Presidency. In the south, the Union for the Mediterranean has the potential to make a real difference but, frankly, it has not yet done so, and must be revitalised. Its promise lies in developing concrete economic projects with a focus on employment, innovations and growth. The Union for the Mediterranean Secretariat is best placed to act as a catalyst and bring together states, international and financial institutions and private companies to work on such economic projects.

I would like to mention briefly three other elements brought to light by the review, which will be key to the revised Neighbourhood Policy: first, the role of trade and economic integration to help advance stability and prosperity in partner countries. The most significant vehicle to achieve is the deep and comprehensive free trade area. A successful DFCTA has a transformative power. Regulatory reforms made by a partner country are encouraged through trade.

Next, the need for improved mobility between partner countries and the European Union since there is no better way to promote European values than through sharing experience person to person. The Neighbourhood Policy will seek improvements to mobility without losing sight of security.

Finally, the desire expressed in the consultation by many partner countries for greater political engagement with the European Union. Closer and more substantial political dialogue across all areas of our relationship will help us resolve difficult issues in a spirit of mutual confidence.

Thank you very much for your attention. I very much look forward to the coming debate and I will take your views on board.

 
  
MPphoto
 

  Mário David, em nome do Grupo PPE. – Senhora Presidente, caras e caros Colegas, Senhor Comissário Stefan Füle, o momento histórico que vivemos reclama uma acção firme e determinada. Como muitos de vós, é com um misto de esperança, de preocupação e de expectativa que assistimos aos acontecimentos que se desenrolam na bacia do Mediterrâneo. Sinto-me contudo satisfeito com a posição pró-activa que o Parlamento se prepara para adoptar no que diz respeito à revisão da Política Europeia de Vizinhança a Sul, que, espero, leve uma maior presença da União nesta zona, não apenas como pagador mas igualmente como um parceiro empenhado. Desde logo, é necessário afirmar a absoluta necessidade de defender os nossos valores fundadores nas relações com os países vizinhos. Não podemos mais transigir na defesa da democracia, nem na defesa dos direitos humanos e muito menos na defesa da justiça social. Não poderemos mais privilegiar a estabilidade de curto prazo em detrimento dos superiores interesses dos cidadãos, da sua defesa intransigente e da sua liberdade individual e colectiva, com a particular atenção sobre os direitos das mulheres.

No futuro, a União tem que privilegiar uma aproximação da base para o topo na sua política de vizinhança. É imprescindível que isto aconteça. Apenas um maior envolvimento das comunidades locais e da sociedade civil garantirá uma eficácia máxima à sua implementação. Mas não posso deixar de expressar uma frustração: lamento que este Parlamento e a Comissão não queiram aproveitar esta oportunidade para diferenciarem de vez a Política de Vizinhança a Leste, com os países que potencialmente podem vir a ser, no futuro, nossos parceiros da União, da Política de Vizinhança a Sul.

Desafio também a Comissão a demonstrar, no seu processo de revisão de 20 de Abril, a ambição que o momento actual reclama, isto é, uma política de vizinhança tailor made, à medida de cada Estado, com benchmarks claros e uma avaliação cuidada que permita levar a um futuro espaço económico mediterrânico com as novas democracias do Sul.

Para terminar, Sr. Comissário, confiamos que o bom ambiente e a cooperação que tem caracterizado os trabalhos sobre este tema levem a um envolvimento permanente do Parlamento Europeu no planeamento e avaliação desta política.

 
  
MPphoto
 

  Marek Siwiec, w imieniu grupy S&D. – Pani Przewodnicząca! Panie Komisarzu! Doszliśmy dzisiaj do finału, a właściwie do półfinału pracy nad przeglądem polityki wschodniej Unii Europejskiej. Można powiedzieć, że polityka sąsiedztwa została kiedyś zaprojektowana jako taka „nagroda pocieszenia” dla tych, którzy do Unii Europejskiej nie wstąpią. Jak wygląda to dzisiaj? Jak wyglądają kraje objęte tą polityką?

Można powiedzieć, że jest to rejestr sukcesów, różnych sukcesów, bo nie sposób mówić jednym słowem o tym, co osiągnęła Mołdowa przez te lata, porównując ją z Ukrainą i porównując ją chociażby z tragiczną sytuacją na Białorusi. Można jednak powiedzieć, że w tych krajach pojawiło się więcej wartości europejskich, stanowi się więcej lepszego prawa, widać więcej troski o człowieka, więcej sprawniejszej gospodarki i mamy w tym swój udział. To jest efekt polityki wschodniej, która nazywa się dzisiaj partnerstwem wschodnim.

Jeżeli dzisiaj mówimy o tym, że chcemy dokonać przeglądu tej polityki, to kluczowe jest stwierdzenie, że chcemy dostrzec, że kraje te w różny sposób, z różną prędkością będą zmierzać w stronę naszych wartości, w stronę tego, co oferuje im Unia Europejska. Jeżeli to jest polityka à la carte, to niech będą te kraje inicjatywne, a my dobrze odpowiadajmy na ich inicjatywy. Chcemy w większym stopniu, i jest to zapisane w sprawozdaniu, orientować politykę sąsiedztwa na obywateli, na elity, na dziennikarzy, na młodzież. Chcemy, aby zobaczyli jak wygląda nasze życie, że warto to życie organizować podobnie jak my je organizujemy. Chcemy w końcu ułatwić podróżowanie do Unii Europejskiej, chcemy, aby system wizowy był łatwiejszy.

Powiedzmy też o tym, że w sprawozdaniu piszemy wprost: tak, ta polityka wymaga pieniędzy. Ale pieniądze, które Unia Europejska na nią przeznaczy, powinny być lepiej wydawane, powinny trafiać do zainteresowanych, czasami powinny omijać państwa i administrację państwową, która te pieniądze potrafi marnotrawić. I na koniec powiedzmy o sporze. Otóż na tej sali jest spór, dotyczący tego, że nie potrafimy bądź nie chcemy powiedzieć jasno, jakie jest sformułowanie...

(Przewodnicząca odebrała posłowi głos)

 
  
MPphoto
 

  Ivo Vajgl, v imenu skupine ALDE. – Spoštovana podpredsednica, vedno nasmejana, gospod komisar, o nujnosti reformiranja evropske sosedske politike na vzhodu in jugu govorimo že vsaj od začetka tega mandata Evropskega parlamenta zelo intenzivno, zelo živahno. In seveda je takšna reforma, ki naj prinese bolj učinkovito povezovanje interesov v tej regiji, postala v resnici aktualna in akutna, postala je nujnost po dramatičnih spremembah in po procesih, ki so se začeli v regiji.

Resolucijo, ki jo je pripravil odlični poročevalec, kolega Mário David, in ki smo jo v širokem odzivu poročevalcev v senci in kolegov dopolnjevali, kakor so se razvijali dogodki, je danes celovit dokument. Poudarja našo odgovornost, da odnose z državami v regiji razvijamo na osnovi vrednot modernega časa, demokratičnih svoboščin, človekovih pravic.

Pri tem ni naključje, da bolj kot doslej poudarjamo – posebej mi, liberalci – enakopravnost žensk, priznavanje različnosti, varstvo vseh manjšin. Vse to mora postati sestavni del politike, ki jo Evropska unija v prihodnosti tudi s pomočjo svoje diplomatske službe promovira v svojem okolju. Biti moramo učinkovitejši, ko podpiramo tiste, ki se v različnih državah borijo za isto stvar: za svobodo, pravico do soodločanja, pravično razpolaganje z naravnimi resursi.

Resolucija opozarja na nujnost bolj operativnih finančnih instrumentov, s katerimi podpiramo gospodarski razvoj, modernizacijo infrastrukture in vlaganje na področja, kjer so učinkoviti ... kjer so učinki nekoliko manj vidni, toda bolj dolgoročni, na primer v izobraževanje, povezovanje raziskovalnih in univerzitetnih ustanov in uvajanje novih tehnologij.

Končno, ni naključje, da resolucija opozarja na nujnost oživitve Unije za Mediteran v funkciji razvoja, dialoga in reševanja odprtih problemov v regiji. Čas je, kolegice in kolegi, da odpremo škatlo odprtih problemov in zamrznjenih konfliktov, da bi val demokratizacije odpravil preostale politične blokade na poti miru, sprave in nove razvojne paradigme v regiji.

(Govornik se je strinjal s tem, da odgovori na vprašanje, ki mu je bilo postavljeno z dvigom modrega kartončka (člen 149(8) poslovnika).)

 
  
MPphoto
 

  William (The Earl of) Dartmouth (EFD). - Madam President, I wonder if Mr Vajgl has considered the cost to the EU taxpayer of these extra-territorial initiatives proposed in the report and which he is also endorsing?

 
  
MPphoto
 

  Ivo Vajgl (ALDE). - V vsakem primeru mislim – če govorite o pobudi v celoti, ki jo pokriva poročilo – mislim, da bodo naša vlaganja vsekakor zelo zelo ... vložena zelo koristno in v proporcu s škodo, ki bi nastala, če se mi ne bi bolj angažirali na tem področju. Posebej to velja za Unijo za Mediteran, kjer je očitno, da moramo bolj razdelati instrumente za neko učinkovito politiko Evropske unije.

 
  
MPphoto
 

  Werner Schulz, im Namen der Verts/ALE-Fraktion. – Frau Präsidentin! Die Östliche Partnerschaft ist noch ein sehr junges Programm. Dennoch ist es wichtig zu überprüfen, wie wir das in unserem Bericht auch tun, ob wir den gesteckten Zielen demokratischer Reformen in unseren osteuropäischen Nachbarländern nähergekommen sind. Hier sind sowohl Fortschritte als auch Rückschläge zu verzeichnen. Für Belarus, aber auch für die Ukraine, übt das autokratische System Russlands, das sich durch außenpolitische Geschmeidigkeit und innenpolitische Härte, Unterdrückung und Repression charakterisieren lässt, offenbar mehr Anziehungskraft aus und gibt mehr Orientierung als die Angebote der EU. Doch gerade die Erfahrungen und Verfehlungen im Rahmen der Mittelmeerunion, wo man durch die Unterstützung von Despoten Sicherheit erreichen wollte, zeigen, dass wir auf andere Kräfte als auf korrupte Regierungen setzen müssen.

Unsere Zielvorgabe einer aktiven Bürgergesellschaft, die sich auf Freiheit und die Grundwerte der EU beruft, werden wir nur von unten erreichen, indem wir die zivilgesellschaftliche Selbstorganisation fördern und unterstützen. Hier hatte das im Rahmen der Östlichen Partnerschaft gegründete zivilgesellschaftliche Forum einen guten Start – momentan übrigens das einzige Gremium, an dem auch oppositionelle Kräfte aus Belarus beteiligt sind. Denn leider sind die Plätze bei Euronest noch leer, solange es dort kein frei und korrekt gewähltes Parlament gibt.

Das zivilgesellschaftliche Forum gilt es zu unterstützen, wie wir das in Ziffer 20 des Berichts beschrieben haben. Aber das bleibt eine leere Absichtserklärung, wenn wir das nicht durch wirksame Maßnahmen unterlegen. Deswegen werbe ich hier eindringlich darum, dass Sie morgen den Änderungsantrag 5 unterstützen, der eine kontinuierliche finanzielle Unterstützung und ein Organisationssekretariat vorsieht. Also bitte: Unterstützen Sie morgen den Änderungsantrag 5, damit wir bei der Entwicklung einer Zivilgesellschaft weiterkommen! Hier gibt es wirklich einen hervorragenden Ansatz. Ich habe das in Berlin selbst miterlebt, wie diese Leute von unten her das gestalten, was wir uns als Ziel gesetzt haben.

 
  
MPphoto
 

  Charles Tannock, on behalf of the ECR Group. – Madam President, the Middle East and North African countries of the Southern Neighbourhood clearly need the EU’s long-term political and – where appropriate – financial support. In countries such as Egypt, Tunisia and Libya we should concentrate our efforts on consolidating nascent democratic awakenings into a lasting legacy of stable, secular and enlightened governance.

In Syria, we should be more supportive of democratic opposition to President al-Assad who is clearly no friend of the West, as we have seen from his efforts with North Korea to develop a nuclear weapon and his political support for Iran and for terrorism.

Inevitably, the ongoing turbulence demands a refocusing of ENP priorities towards the South. However, this should not happen at the expense of our partners in the Eastern dimension. Some of those countries have also embarked on a long-term process of democratic transition, openness and reform. It would be perverse to reward them for this progress by denying them the resources and support to maintain their pro-Western trajectory, simply on the basis that the Southern dimension has more acute need of the EU’s attentions now.

On Libya, I strongly support the no-fly zone and the pressing need for regime change. I support recognition of the Transitional National Council and the unfreezing of EU-frozen Gaddafi assets and releasing the money to the Benghazi pro-democracy forces to buy supplies and, yes, even to buy arms. I believe that UN Security Council Resolution 1970 only specifically bans the sale of arms to the Jamahiriya and therefore not to the Benghazi rebels, though unfortunately the EU legislation appears to transpose 1970 incorrectly, with a blanket arms embargo.

(The President cut off the speaker)

 
  
MPphoto
 

  Helmut Scholz, im Namen der GUE/NGL-Fraktion. – Frau Präsidentin, Herr Kommissar, werter Kollege Siwiec! Danke, dass Sie sich dem Thema gestellt haben. Ziemlich unisono konstatiert das Parlament, dass die Nachbarschaftspolitik nicht die erwarteten Ergebnisse gebracht hat. Dem stimme ich zu. Ich stimme allerdings nicht in der Ursachenanalyse zu. Das Ergebnis entspricht nicht unseren Erwartungen, weil wir nicht die Interessen, die wir mit unseren Nachbarn gemeinsam haben, in den Vordergrund gestellt haben, sondern die eigenen Interessen und unsere Vorstellungen davon, wie sich die Entwicklung in den Nachbarländern vollziehen sollte.

Was wir brauchen, ist ganz offensichtlich etwas anderes: eine Politik, die die Kooperation zwischen beiden Seiten als Prinzip in den Mittelpunkt stellt, das souveräne Recht der Bürgerinnen und Bürger in den Partnerländern, ihre Zukunft ohne Einmischung von außen zu gestalten, konsequent respektiert, inhaltlich auf unsere gemeinsamen europäischen Herausforderungen fokussiert und die Partnerschaftspolitik zu einem beständigen Instrument einer wirklichen partnerschaftlichen Diskussion und Lösungsfindung gemeinsamer Probleme wandelt.

Ohne Umdenken und die Entwicklung neuer politischer Ansätze werden wir in der Nachbarschaftspolitik keinen Schritt vorankommen!

 
  
MPphoto
 

  Bastiaan Belder, namens de EFD-Fractie. – In de aanloop naar dit debat heb ik de open brief van Svetlana Alexijevitsj, wel de belangrijkste intellectuele stem van Wit-Rusland, aan president Alexander Loekasjenko herlezen. Zij schrijft: ook onze mensen hebben angst voor de revolutie. Echter, zoals vroeger wil niemand meer leven. Voor de verkiezingen was de politieke dialoog in onze samenleving pas begonnen en u heeft hem meteen grof afgebroken. Wéér is het land door angst verlamd. Einde citaat.

Alexijevitsj roept Loekasjenko op tot hervatting van het gesprek met de bevolking. Is dat soms een naïeve gedachte? Per slot van rekening spreekt de schrijfster in een interview van 31 januari 2011 in de Neue Züricher Zeitung over Loekasjenko als de gijzelhouder van de hele Wit-Russische natie, de dictator van de kleine man waarop slechts het Kremlin werkelijk invloed kan uitoefenen.

Het punt is echter dat niets erop duidt dat Loekasjenko zich met huid en haar wenst uit te leveren aan Moskou. Dan bieden de Europese instellingen, ondanks de huidige problematische situatie, een strategische opening. Graag wens ik commissaris Füle bij het vinden en benutten van verantwoorde contacten met Wit-Rusland veel wijsheid, volharding en zeker ook de volle steun van ons Parlement toe.

 
  
MPphoto
 

  Μαριεττα Γιαννάκου (PPE). - Κυρία Πρόεδρε, ευχαριστώ τον Επίτροπο για τις παρατηρήσεις του. Είναι αλήθεια ότι η Ευρωπαϊκή Πολιτική Γειτονίας καθώς και η Ανατολική Εταιρική Σχέση απετέλεσαν καθοριστικά βήματα στην προσπάθεια εμβάθυνσης των σχέσεων με τους γείτονές μας στα ανατολικά.

Παρόλα αυτά, σήμερα είναι επιτακτική ανάγκη να δοθεί μια νέα ώθηση σ' αυτή την προσπάθεια. Η κρίση που ξέσπασε στις χώρες της Βορείου Αφρικής, οι οποίες συμπεριλαμβάνονται στη Νότια Διάσταση της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας, μονοπωλούν δικαίως το διεθνές ενδιαφέρον, αλλά η Ανατολική Διάσταση αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει παρόμοιες προκλήσεις. Τα γεγονότα στη Λευκορωσία αποτελούν σαφέστατα ένα μήνυμα και ένα καμπανάκι για την Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με τις ευθύνες που πρέπει να αναλαμβάνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Χρειαζόμαστε ένα μακροχρόνιο στρατηγικό σχεδιασμό για την ανάπτυξη και την σταθεροποίηση στην περιοχή. Επομένως, η αναθεώρηση της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας - και δη της Ανατολικής Διάστασης - πρέπει να αντανακλά την ανάληψη αυξημένων πολιτικών υποχρεώσεων εκ μέρους των εταίρων μας.

Πρέπει να γίνει σαφές από την αρχή ότι η προώθηση και ο σεβασμός των δημοκρατικών διαδικασιών, του κράτους δικαίου, των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η προστασία των μειονοτήτων αποτελούν σημαντικό σημείο στην αξιολόγηση της πορείας των εταίρων μας. Γι' αυτό το λόγο χρειαζόμαστε εκ των προτέρων ξεκάθαρες προτεραιότητες και μετρήσιμους στόχους. Βέβαια, μια τέτοια αξιολόγηση δεν θα πρέπει να γίνει με οριζόντιο τρόπο, χρειαζόμαστε διαφοροποίηση στις σχέσεις μας με τους εταίρους μας, καθώς κάθε χώρα θα πρέπει να κρίνεται ξεχωριστά για την πρόοδο που έχει σημειώσει, στηριζόμενη πάντοτε σε σαφώς καθορισμένα κριτήρια.

Κυρία Πρόεδρε, στη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν χωρούν αστερίσκοι, η Ευρωπαϊκή Ένωση συστάθηκε βάσει αυτών των αρχών, έχει λοιπόν ηθική υποχρέωση να πορευτεί έτσι στο μέλλον. Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο η αναθεώρηση της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας πρέπει να προσδώσει μία νέα δυναμική στην προώθηση ενός ουσιαστικού πολιτικού πλαισίου συνεργασίας με τους ανατολικούς μας εταίρους.

 
  
MPphoto
 

  Hannes Swoboda (S&D). - Frau Präsidentin! Ich möchte ganz kurz zu dem Einwand des Kollegen, der allerdings schon wieder verschwunden ist, bezüglich der Kosten etwas sagen. Die beiden Berichterstatter, die sehr gute Berichte erstellt haben und denen ich herzlich danke, zeigen eigentlich ziemlich deutlich auf, was die Kosten wären, würden wir keine Nachbarschaftspolitik betreiben. Dann wären sie viel höher: menschliche Kosten, wenn ich allein an das Flüchtlingsdrama im Süden denke, aber natürlich auch wirtschaftliche und soziale Kosten, wenn ich an unsere gesamte Nachbarschaft im Süden und im Osten denke.

Lassen Sie mich ein paar Worte zur Östlichen Nachbarschaft sagen, zur Südlichen Nachbarschaft werden auch andere Kolleginnen und Kollegen reden. Ja, die Situation in Weißrussland ist schlimm! Aber wir müssen alles unternehmen, um mit den nichtoffiziellen Organen, mit Bürgerinnen und Bürgern, mit Jugendlichen, mit Studenten in Kontakt zu treten, um von innen heraus eine Entwicklung voranzutreiben, die wirklich positiv und demokratisch ist.

Zum Kollegen Schulz, der vorhin gemeint hat, Belarus und die Ukraine seien in einen Topf geworfen worden, möchte ich nur eines sagen: Da gibt es schon sehr große Unterschiede. Man sollte gerade bei der Ukraine schauen, was schlimm ist, aber auch sehen, was gut läuft und was sich positiv verändert.

Kurz noch zum Südkaukasus, weil es ganz wichtig ist, unseren Blick auch dorthin zu wenden: Wir sehen besorgniserregende Verhältnisse und Entwicklungen in Aserbaidschan, dort werden Blogger und Demonstranten eingesperrt. Es ist unwürdig für ein Land wie Aserbaidschan und für den Präsidenten, das zu tun. Wir sehen mit Sorge einen möglichen neuerlichen Konflikt zwischen Aserbaidschan und Armenien.

Ich möchte den Kommissar bitten, gerade auch diese Region sehr sorgfältig im Auge zu behalten und der Region zu helfen, aus diesem Schlamassel, aus dieser Konfliktsituation herauszukommen.

 
  
MPphoto
 

  Kristiina Ojuland (ALDE). - Madam President, I would like to draw your attention to the frozen conflict in the Nagorno-Karabakh region, which is an inseparable part of the Republic of Azerbaijan. Whenever the Neighbourhood Policies or other policies involving the South Caucasus region are being discussed, the territorial integrity of Azerbaijan, and also of Georgia, should always be kept in mind.

Parliament must respect the fact that the Nagorno-Karabakh region is internationally recognised as part of Azerbaijan, although it is occupied by the Armenian military forces and, as we know, supported politically by the Kremlin authorities. This acknowledgement should always be reflected in documents and statements both in Parliament, the Council and the Commission. All initiatives by the EU side to obscure this fact must be discouraged in order to move towards a peaceful and legitimate resolution of the frozen conflict in Nagorno-Karabakh and in the region.

 
  
MPphoto
 

  Hélène Flautre (Verts/ALE). - Madame la Présidente, Monsieur le Commissaire, il est clair que les mouvements populaires au sud de la Méditerranée ont mis au jour des défaillances dans notre politique européenne de voisinage.

Ce n'est pas tant, je crois, les objectifs de cette politique de voisinage, qui sont eux-mêmes énoncés dans le traité – l'article 8, l'article 21, la promotion et le respect des droits de l'homme et de la démocratie, des objectifs également sociaux – qui posent problème, mais je crois que c'est dans leur mise en œuvre que nous avons failli, et donc il faut en tirer, évidemment, quelques conclusions pour l'avenir. C'est tout l'enjeu des travaux qui sont en cours pour la révision de cette politique. Le premier point, qui a été signalé par mon collègue Schulz, c'est notre capacité à soutenir réellement, de manière efficace, la société civile et dans tous les pays du voisinage, quelle que soit leur importance stratégique, commerciale, ou leur situation politique.

Quand ces pays sont en transition, c'est extrêmement utile et nécessaire. C'est plus facile aussi sans doute que lorsqu'ils sont sous le joug d'un régime autoritaire, comme en Syrie, mais c'est un défi, un enjeu, auquel nous devons apprendre à répondre de manière efficace. Je crois qu'il faudra aussi apprendre à discuter de ces sujets avec nos partenaires, non seulement dans des lieux consacrés sous-comités des droits de l'homme, mais aussi au plus haut niveau politique, sans que les agendas de ces sous-commissions soient déconnectés de la situation – c'est ce qu'on a connu dans le passé – ou non reliés à d'autres formations, comme le Conseil JAI.

J'approuve la communication sur le partenariat pour la démocratie et la prospérité partagées avec le Sud de la Méditerranée, et je pense que c'est un point d'appui extrêmement important. On devrait y ajouter, me semble-t-il, un objectif à part entière concernant la justice sociale et la lutte contre les inégalités. Et puis, certainement, il faut assurément revoir notre conception de la mobilité entre les deux rives de la Méditerranée. Je crois que le partenariat pour la mobilité est un bon élément, mais qu'il va falloir également apprendre à promouvoir les avantages de cette circulation pour les personnes qui circulent et qui bougent entre les deux rives, pour les sociétés d'accueil et les sociétés d'origine, et organiser sa fluidité dans le droit intégral des personnes lorsqu'elles traversent la Méditerranée, et lorsqu'elles sont accueillies chez nous.

 
  
MPphoto
 

  Paweł Robert Kowal (ECR). - Obecna dyskusja odbywa się w czasie, kiedy przyjmujemy nowe podejście do polityki sąsiedztwa. Chcielibyśmy definitywnie odciąć się od tych czasów, kiedy handlowano pojęciem stabilizacji, kiedy używano pojęcia stabilizacji w zamian za prawa człowieka i za zasady demokracji. Dlatego przy tej okazji chciałbym zwrócić uwagę na całościowe podejście do polityki sąsiedztwa. Nie sięgajmy pamięcią tylko do poprzednich kilku miesięcy, lecz pamiętajmy również o wcześniejszych wydarzeniach, np. na Białorusi. Kładziemy dzisiaj nacisk na zachowanie dżentelmeńskiej zasady, która dotyczy przeznaczenia 1/3 środków w ramach polityki sąsiedztwa na politykę wschodnią. Chodzi nam o bezpieczeństwo, a nie zbytek, którym chcemy się podzielić. Jest to kwestia fundamentalnego bezpieczeństwa i przyszłości współpracy państw Unii z tymi państwami, które być może będą w przyszłości również członkami Unii.

 
  
MPphoto
 

  Marie-Christine Vergiat (GUE/NGL). - Madame la Présidente, les révolutions arabes ont fait naître effectivement d'immenses espoirs dans les pays concernés et bien au-delà. Elles montrent que les valeurs de la démocratie et des droits de l'homme peuvent être des valeurs universelles.

Pourtant, les populations des pays concernés restent très sceptiques vis-à-vis de l'Union européenne, et je les comprends, compte tenu du passé, du soutien apporté aux dictateurs, et quand j'entends que l'on est incapable de parler de soutien démocratique sans immédiatement y associer une vision économique qui fait fi des choix de ces pays et, pire, quand je vois certains gouvernements, dont celui de mon pays, continuer de demander que les aides européennes soient conditionnées par les accords de réadmission. C'est là une curieuse conception de la mobilité!

Monsieur le Commissaire, je vous demande si l'on ne pourrait pas faire un signe fort vis-à-vis de la Tunisie et instaurer un moratoire sur la dette tunisienne, en attendant que les Tunisiens aient mis en place leur gouvernement démocratique – ce sera fait au mois de juillet – et je suggère que nous les aidions à faire un audit de cette dette en y enlevant la dette odieuse, celle qui a profité au clan Ben Ali-Trabelsi, au détriment de la population tunisienne. J'attends une réponse précise, Monsieur le Commissaire.

 
  
MPphoto
 

  Νικόλαος Σαλαβράκος (EFD). - Κυρία Πρόεδρε, θεωρώ ότι ο Επίτροπος Füle χειρίζεται σωστά το θέμα της εποπτείας της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας, που ως γνωστόν έχει πεδίο εφαρμογής σε 16 κράτη, από το υπογάστριο της Αφρικής, μέχρι το υπογάστριο της Ρωσίας.

Η Ευρωπαϊκή Πολιτικής Γειτονίας, όμως, δοκιμάστηκε από τις πρόσφατες εξελίξεις στον Αραβικό κόσμο που δείχνουν τη δυσαρέσκεια του λαού απέναντι στα αυταρχικά καθεστώτα και συνάμα την αποτυχία των οικονομικών και κοινωνικών μεταρρυθμίσεων στις χώρες αυτές που υποστηρίζονται από την Ένωση. Τα αυταρχικά καθεστώτα Λιβύης, Τυνησίας και Αιγύπτου και άλλων χωρών, υφίστανται εδώ και χρόνια και συνεργαζόμαστε με αυτά. Τώρα - ξαφνικά βεβαίως - αναλαμβάνουμε δράση εναντίον τους. Θα πρέπει λοιπόν να επανεξετάσουμε την στρατηγική της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας με την προαγωγή της δημοκρατίας, των δικαιωμάτων του ανθρώπου και τον έλεγχο των σκοπουμένων χρηματοδοτήσεων. Κύριο στοιχείο, κύρια Πρόεδρε, που πρέπει να αξιολογηθεί σωστά, είναι ότι οι νέοι των χωρών αυτών είναι πιο μορφωμένοι και ταυτόχρονα άνεργοι· στις ίδιες αυτές συνθήκες, δυστυχώς, καταγράφονται επίσης και 7.400.000 ευρωπαίοι πολίτες.

 
  
MPphoto
 

  Kristian Vigenin (S&D). - Madam President, developments in the Southern Neighbourhood have provoked a lot of criticism of the EU Neighbourhood Policy as pursued so far. We should be critical, of course, but we should also be fair.

The Neighbourhood Policy has contributed a lot to the development of relations with those countries – and not only with those countries but also with their societies, which will be one of the main issues now to be added to the review of Neighbourhood Policy. These developments to some extent follow the engagement of the European Union with those countries. So in that respect we need to review this policy, and to adapt it, but we should not simply criticise what has been done so far. As such, the EP reports are an important contribution to the ENP review and I hope they will be taken into consideration by the Commission.

I would like to warn against the attempts to oppose East and South, not only as regards refocusing attention, but also, maybe, as regards reallocating funds and resources. We have to be very careful on this and to take into account that on the one hand, of course, the challenge is to assist democratic processes in Egypt and Tunisia, and to support democratisation in the South, but it is also to preserve the peace in the Southern Caucuses, for example, and to contribute to the peaceful solution of frozen conflicts and to consolidate democracies.

 
  
MPphoto
 

  Riikka Manner (ALDE). - Arvoisa puhemies, on hyvin tärkeää, että eteläisen naapuruuspolitiikan lisäksi me puhumme myös itäisestä naapuruuspolitiikasta. Siellä on hyvin paljon sisäisiä hallinnointiongelmia ja ainakin Venäjä-ohjelmien hallinnointi tulisi siirtää aluepolitiikan pääosastolle, koska tällöin ohjelmia hallinnoivilla viranomaisilla olisi mahdollisuus muokata niitä enemmän alueellisia erityispiirteitä ja olosuhteita vastaaviksi. Näin myös niiden jatkuvuus voitaisiin turvata.

Täytyy muistaa, että tämä muutos ei sinällään edellyttäisi erityisiä muutoksia ohjelmien lainsäädännöllisessä perustassa tai EU:n budjetissa, vaan kyseessä olisi nimenomaan komission sisäinen päätös. Tällä hetkellä näiden ohjelmien sisällä on hyvin paljon ongelmia ja meidän pitäisi tehdä rakenteellisia muutoksia. Tämä olisi selkeä viesti, ja toivon, että komissio tekee tämän päätöksen eteen myös voitavansa.

 
  
MPphoto
 

  Jacek Olgierd Kurski (ECR). - Pani Przewodnicząca! Europejska polityka sąsiedztwa, a w jej ramach partnerstwo wschodnie, to jeden z kluczowych obszarów i wyzwań stojących przed Unią Europejską. To ważne ramy polityczne dla zacieśnienia stosunków z krajami partnerskimi, z którymi powinniśmy dążyć do integracji gospodarczej i politycznej. W przypadku Ukrainy proces ten powinien zakończyć się perspektywą pełnoprawnego członkostwa w Unii Europejskiej, oczywiście po spełnieniu kryteriów kopenhaskich, do czego niezbędne jest większe zaangażowanie polityczne władz w Kijowie.

Nie zapominajmy o Europejczykach na Białorusi, bliskiej nam cywilizacyjnie, ale zamkniętej przez reżim Łukaszenki. Zróbmy wszystko, co w naszej mocy, aby Białorusini widzieli, że Europa o nich pamięta i wspiera ich demokratyczne wysiłki. Realnym wyrazem tych starań byłoby obniżenie kosztów związanych z uzyskaniem wizy Schengen oraz ułatwienie kontaktów międzyludzkich między Białorusią i resztą Europy, wsparcie inicjatyw społecznościowych i obywatelskich na Białorusi. Poprzez ułatwienie podróży i kontaktów pomiędzy Unią i Białorusią możemy znacznie skuteczniej podważyć reżim Łukaszenki, niż dziesiątkami oświadczeń czy rezolucji. Na koniec chcę zaznaczyć, że w wielu krajach objętych polityką sąsiedztwa utrzymują się wciąż poważne problemy w obszarze poszanowania wolności wypowiedzi, zwłaszcza w mediach, wolności zrzeszania się i wolności zgromadzeń. Musimy jako Parlament w wolnej Europie ...

(Przewodnicząca odebrała posłowi głos)

 
  
MPphoto
 

  Jiří Maštálka (GUE/NGL). - Paní předsedající, já doufám, že tady není nikdo ze států Východního partnerství, podle naší účasti by si mohli myslet, že o Východní partnerství nemáme zájem. Dovolte mi, abych i já zdůraznil význam a potřebnost diskuse o Východním partnerství.

Význam, neboť na východ od hranic Evropské unie je prostor pro podnikání, příležitost, která je nezastupitelná pro udržení konkurenceschopnosti Unie v příštích desetiletích. Je tam i obrovský pramen kultury, který spoluvytváří evropskou tradici a bez něhož nelze porozumět evropské identitě. Potřebnost diskuse o Východním partnerství je navíc dána i tím, že není zcela jasné, zda všichni přiznáváme tomuto projektu stejný význam. Všechny multilaterální iniciativy spojené s Východním partnerstvím, demokracie, stabilita, ekonomická integrace, energetická bezpečnost a kontakty mezi lidmi jsou bezesporu užitečné jak pro Evropskou unii, tak i pro šest sousedních států. Rozpaky vyvolávají výroky některých politiků, kteří hovoří o Černomořské synergii či o demokratickém sanitárním kordonu. V té chvíli přestává být Východní partnerství nástrojem…(předsedající řečníkovi odebrala slovo).

 
  
MPphoto
 

  Jaroslav Paška (EFD) - Dôveryhodnosť Európskej únie ako globálneho politického hráča závisí aj od jej spôsobilosti a vôle pri podpore rozvoja a reforiem pre stabilizáciu susedných krajín. Spolupráca Európskej únie s krajinami Východného partnerstva vytvára priestor na politické približovanie sa týchto krajín hodnotám slobody a demokracie. Vzhľadom na rozdielny politický vývoj v jednotlivých krajinách však musí Európska únia uplatňovať diferencovaný prístup a poskytnúť viac pomoci a zdrojov Európskej únie tým východným partnerom, ktorí budú pripravení ísť ďalej a rýchlejšie v plnení svojich záväzkov.

Výraznejšie by sme mohli povzbudiť najmä Ukrajinu a Moldavskú republiku, aby postúpili v rokovaniach a usilovali sa o dosiahnutie dohody o prehĺbenej komplexnej zóne voľného obchodu. Pokračovať v rokovaniach, myslím, treba aj s Arménskom, Azerbajdžanom a Gruzínskom. Bielorusko bude musieť asi hľadať formy komunikácie zodpovedajúce politickej situácii. Obyvateľstvo tejto krajiny by sa však nemalo stať rukojemníkom politickej reprezentácie, ktorá sa rozhodla uplatňovať akýsi svojský model demokracie.

 
  
MPphoto
 

  Lambert van Nistelrooij (PPE). - Vandaag leggen wij een belangrijke basis voor de uitbouw van het Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument (ENPI). Ik wil eigenlijk maar één punt eruit halen, voor de commissaris één specifiek punt op de programma's aan de buitengrenzen, die grensoverschrijdende programma's.

Wij hebben 15 programma's met een budget van 1,1 miljard. Wij horen alom dat het toch niet goed loopt. Het is heel traag tot ontwikkeling gekomen. De flexibiliteit is zeer gering en ik heb begrepen, vandaag ook, dat het Poolse voorzitterschap daarmee aan de slag gaat. De Polen willen echt evolueren en kijken of er veranderingen moeten komen om die programma's terug te brengen naar de cohesie, naar doelstelling 3, de INTERREG-aanpak, die wij jarenlang hebben gekend.

Mijn vraag is nu aan de commissaris: hoe pakt u dat nu aan? Eigenlijk stond er al in de ENPI-verordening dat u vorig jaar met een evaluatie kwam. Ik heb die stukken niet gezien. Hoe past u dat nu in uw publicaties van aanstaande mei in en bent u wellicht bereid om samen met dit Parlement een hoorzitting te houden waarbij wij de meest betrokken mensen uitnodigen en hun ervaringen horen? Ik heb het idee dat een aantal dingen echt moeten worden aangepast.

 
  
MPphoto
 

  Pier Antonio Panzeri (S&D). - Signora Presidente, onorevoli colleghi, con la revisione delle politiche di vicinato inizia un percorso che non si esaurirà nel breve periodo. Gli eventi nel Mediterraneo descrivono un processo di profonde trasformazioni e avranno conseguenze durature, non soltanto per i paesi della regione ma anche per l'Europa.

Bisogna essere consapevoli che il passaggio ad una piena democrazia non sarà facile e che queste transizioni si accompagnano a rischi e a tante incertezze. Per questo le cose che dovremo fare sono molte e non di breve durata. La risposta dell'Europa deve caratterizzarsi attraverso una strategia basata su azioni immediate e su quelle di lungo respiro.

È necessario facilitare l'accesso ai mercati europei e garantire una maggiore mobilità, bisognerebbe organizzare una conferenza per verificare la possibilità di cancellare o rinegoziare il debito di questi paesi che hanno iniziato il percorso della democrazia, bisogna mettere a disposizione adeguate risorse finanziarie e, infine, fornire un'assistenza ai processi democratici rafforzando le istituzioni parlamentari e i partiti, assicurando la piena partecipazione di tutti i cittadini. Tutto questo deve avvenire in un quadro di rilancio del dialogo euromediterraneo.

Qui si gioca molto del futuro politico strategico dell'Europa. Io credo che l'Europa debba comprendere che occorre lavorare ad Est e a Sud, ma che oggi c'è una priorità che riguarda il Sud. È necessario cambiare in profondità queste politiche, aprendo finalmente un nuovo capitolo.

 
  
MPphoto
 

  Zbigniew Ziobro (ECR). - Wymiar polityki wschodniej Unii Europejskiej to jeden z najważniejszych kierunków jej rozwoju w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa. Swoim zasięgiem obejmuje ona takie państwa jak Ukraina, Białoruś, Mołdawia, Gruzja, Azerbejdżan, Armenia. Unia ma w tych państwach żywotne interesy ekonomiczne i gospodarcze, o czym należy pamiętać, ale przede wszystkim należy położyć nacisk na kwestie energetyczne. Przez część tych państw mogą przebiegać alternatywne szlaki energetyczne dla rosyjskich rurociągów takich jak Sarmacja czy gazociąg Nabucco. Dla pogłębienia współpracy między wspomnianymi państwami a Unią Europejską warto liberalizować strefę handlową UE, co pozwoliłoby na zwiększenie obrotów oraz zbliżenie tych państw do Unii Europejskiej, która jest zresztą już dziś dla tych państw największym partnerem gospodarczym. Docelowo oczywiście powinniśmy myśleć o strefie wolnego handlu, co wiązałoby nas oczywiście w szczególny sposób. Nie można wreszcie zapominać o złagodzeniu obowiązków wizowych, wymianie osób, o dofinansowywaniu wymiany młodzieży z krajów objętych partnerstwem wschodnim z młodzieżą z UE.

 
  
MPphoto
 

  Krzysztof Lisek (PPE). - Pani Przewodnicząca! Panie Komisarzu! Wszyscy marzymy o tym, aby polityka Unii Europejskiej była skuteczna, a aby była skuteczna musi być spójna i konsekwentna zarówno pod względem wymiaru wschodniego polityki sąsiedztwa, jak i jej wymiaru południowego. Jeżeli chodzi o wymiar wschodni chciałbym szczególną uwagę zwrócić na tzw. zamrożone konflikty, na sytuację w Mołdowie, w szczególności na region Transnistrii, na sytuację w Górnym Karabachu i chciałbym powiedzieć parę słów – szczególnie, że jestem sprawozdawcą Parlamentu Europejskiego ds. Gruzji – o sytuacji w oderwanych od Gruzji regionach Abchazji i Osetii Południowej.

Dzisiaj jest potrzebna spójna polityka Unii Europejskiej w tym zakresie. Spójna polityka Unii musi oznaczać wspólną i spójną, jednakową politykę zarówno instytucji europejskich, w tym pani Wysokiej Przedstawiciel w szczególności i innych członków Komisji Europejskiej, jak również państw członkowskich. Dzisiaj musimy jednym głosem mówić do przywódców Rosji, że nie wypełniają swoich zobowiązań z 2008 r. i na przykład misja obserwacyjna Unii Europejskiej powinna jak najszybciej uzyskać dostęp do regionów Abchazji i Osetii Południowej.

 
  
MPphoto
 

  Ana Gomes (S&D). - As revoltas populares no Norte de África deixam à vista os erros das políticas e diplomacias europeias guiadas por uma suposta Realpolitik que sustentaram ditadores e desvalorizaram as aspirações por liberdade, justiça e oportunidade de todos os seres humanos.

Em consequência, a União Europeia redefiniu prioridades para a política de vizinhança a Sul. Concordo com as novas orientações resumidas nos três MMM, Money, Market access and Mobility. No entendimento, porém, de que o apoio a prestarmos aos nossos vizinhos tem de ser condicionado a demonstrações de vontade política e avanços concretos nos processos de democratização. A democracia não existe sem partidos políticos. Por isso, deve ser prioritário apoiar financeira e organizadoramente a capacitação das forças políticas democráticas, conferindo poder aos jovens e às mulheres que corajosamente lançaram a Primavera Árabe.

Em sociedades ainda dominadas por perspectivas confessionais do Estado e assentes em orientações patriarcais, a pedra de toque de qualquer evolução realmente democrática vai assentar na participação das mulheres e no respeito pelos seus direitos humanos. Esta tem que ser uma orientação fundamental no apoio político europeu a sul do Mediterrâneo.

Finalmente, a União Europeia deve ainda promover o envolvimento no diálogo político de todos os actores emergentes, incluindo os partidos com agendas religiosas, como os ligados à Irmandade Muçulmana, que não devem ser isolados mas antes chamados a jogar o jogo democrático.

 
  
MPphoto
 

  Marek Henryk Migalski (ECR). - Aby omawiana polityka przyniosła oczekiwany pozytywny skutek potrzebne są pieniądze. Należy więc dotrzymać dżentelmeńskiej umowy podziału 1/3 do 2/3. Jest to potrzebne dla prowadzenia skutecznej polityki. Po drugie, potrzebna jest jasna diagnoza sytuacji. Dlatego porównywanie Białorusi, w której panuje czysty, klarowny i można by powiedzieć kliniczny przykład reżimu, z Ukrainą, która boryka się z problemami demokratyzacji, nie może mieć miejsca. Po trzecie, taka polityka daje perspektywę członkostwa państwom, które do niego dążą. Jasna perspektywa członkostwa jest elementem samospełniającej się przepowiedni i jeśli społeczeństwa i rządzący tych krajów będą mieć poczucie, że pełne członkostwo w UE jest celem osiągalnym, to na pewno będzie ono bardziej prawdopodobne.

 
  
MPphoto
 

  Francisco José Millán Mon (PPE). - Señor Comisario, lamento la ausencia del Consejo en este debate de hoy. En relación con los vecinos del sur, expresaré tres ideas. Primera: la Unión Europea tiene que acompañar y favorecer los procesos de cambio democrático. En el pasado, la preocupación por la estabilidad fue utilizada por las autoridades vecinas para justificar su inmovilismo.

Segunda idea: deseo la prosperidad económica de los vecinos del sur; requiere muchas reformas, inversiones, ayuda económica y financiera y también comercio, no sólo con el norte, sino también comercio sur-sur, actualmente inexistente.

Me preocupa la línea de la Comisión y de la Alta Representante –lean su artículo del New York Times del 18 de marzo–, que parece aconsejar la especialización de estos países en una agricultura exportadora hacia los mercados europeos. Discrepo. El Comisario Füle lo sabe bien, aunque parece mover la cabeza. Estos países necesitan economías y agriculturas diversificadas. Repito: diversificadas. Que atiendan, también, a sus necesidades alimentarias internas y no se limiten a unos pocos productos de exportación, que causan, además, inquietud en los agricultores europeos. Por consiguiente, en este tema: sentido común y prudencia.

Tercera idea: tenemos que revitalizar la Unión por el Mediterráneo y sus proyectos, que pueden contribuir a la modernización económica de los países mediterráneos. Desgraciadamente, la UPM sigue bloqueada y hay un vacío en su Secretaría General, y no puede seguir secuestrada por la falta de avances entre Israel y Palestina.

Señorías, el reto es muy grande.

 
  
MPphoto
 

  Evgeni Kirilov (S&D). - Madam President, the EU Eastern Neighbourhood could prove to be the best test for the EU foreign policy. The Union needs to abide by its own legal framework and particularly the EU security strategy, which underlines ‘the need to have a wealth of well-governed countries on its border’. It should also implement this in its own comprehensive strategy in order to bring about positive change.

However, the most serious impediment for the formalisation of the ENP to the east remains the unresolved conflicts in Transnistria and the South Caucasus, which are the root cause of the region’s instability and political and economic problems. It is enough to mention today’s blast in Transnistria, which severely damaged the gas pipeline.

There is an urgent need for the EU to support conflict settlement efforts including through direct mediation, confidence-building and humanitarian assistance to the millions of IDPs and refugees. That is why the EU should ensure that its considerable financial and technical support in the region is accompanied by a reinforced political presence and a well-defined conditionality.

 
  
MPphoto
 

  Jacek Protasiewicz (PPE). - Pani Przewodnicząca! Panie Komisarzu! Chciałbym rozpocząć od gratulacji dla autorów obu sprawozdań, w szczególności dla autora sprawozdania poświęconego wschodniemu wymiarowi polityki sąsiedztwa Marka Siwca. Nie są to tylko gratulacje kurtuazyjne. One wynikają z mojego szczerego przekonania, że wreszcie mamy sprawozdania, które wskazują na to, iż europejska polityka sąsiedztwa powinna być w dużo większym stopniu oparta o wartości, które dla nas są najważniejsze: poszanowanie praw człowieka, wolność mediów, demokratyczne rządy.

Powtórzę to, co mówiłem tutaj na tej sali w poniedziałek: lekcja z wydarzeń w Afryce Północnej i Azji Mniejszej dowodzi, że ludzie tam żyjący, zwłaszcza młodzi, nie tylko domagają się więcej chleba, ale domagają się również więcej wolności i poszanowania ich obywatelskich, ludzkich praw. To samo dotyczy naszych sąsiadów na wschodzie, a w szczególności kraju, który jest bezpośrednim sąsiadem Unii Europejskiej – Białorusi. Chciałbym powiedzieć Państwu o skandalicznych wydarzeniach, które miały miejsce tego wieczoru w Grodnie, na Białorusi, gdzie jeden z dziennikarzy – Andrzej Poczobut – który jest oskarżony o szkalowanie prezydenta w artykułach pisanych do prasy międzynarodowej, w związku ze swoją działalnością dziennikarską, został właśnie zatrzymany przez KGB, żeby mu uniemożliwić rozmowę z nami, posłami do PE, jutro podczas posiedzenia delegacji białoruskiej. To są skandaliczne praktyki. Europejska polityka sąsiedztwa powinna pomóc nam zapobiegać tego typu sytuacjom, jakie miały miejsce w przypadku Andrzeja Poczobuta dzisiaj popołudniu.

 
  
MPphoto
 

  Christofer Fjellner (PPE). - Fru talman! Jag är tacksam över att kommissionen har valt att presentera den här översynen av europeiska grannskapspolitikens sydliga dimension. Det behövs. Det är bara att erkänna att Europa har mött diktaturer med fördragsamhet snarare än tuffa krav på demokrati. Det har kostat på förtroende för Europa. Därför behövs en ny politik, en politik som hjälper till att återuppbygga de här länderna från årtionde av vanstyre. Där kan Europa göra massor, framför allt som regionens viktigaste handelspartner. Det bästa vore nog att satsa på just återuppbyggnad och handel för att återvinna det förtroende som vi har förlorat. Därför är jag glad att kommissionen talar om handelsdimensionen i det här meddelandet, att vi borde öka marknadstillträdet för våra nordafrikanska grannar för att hjälpa dem att handla sig till välstånd.

Men idag är det de europeiska tullmurarna, inte minst på jordbruksområdet, som är ett stort hinder för utveckling. Ta till exempel minimipriserna på jordbruksprodukter som gör att frukt och grönsaker ju effektivare man producerar dem, desto högre tullar möter man. Det är ett hinder mot utveckling och välstånd. Därför skulle jag vilja föreslå att det första steget som kommissionen skulle kunna ta, är att ge de länder i Nordafrika som har inlett resan mot demokrati fritt marknadstillträde i Europa. Det är något vi gjorde för västra Balkan efter kriget i Jugoslavien, och varför inte lära av det exemplet? Vi bygger Europas välstånd på frihandel i Europa, varför inte hjälpa våra nordafrikanska grannar att bygga sitt välstånd på frihandel med oss?

 
  
MPphoto
 

  Γεώργιος Κουμουτσάκος (PPE). - Κυρία Πρόεδρε, η Πολιτική Γειτονίας είναι αναμφισβήτητα μια επιτυχής πολιτική. Οφείλουμε, όμως, να την καταστήσουμε ακόμη πιο δυναμική, ακόμη πιο αποτελεσματική. Η δυσχερής οικονομική κατάσταση που αντιμετωπίζουμε αυτή τη στιγμή, δεν πρέπει να αποτελέσει άλλοθι ή πρόφαση για να μη την ενισχύσουμε έτι περισσότερο. Αυτό θα πρέπει να ισχύσει, κυρίως, για τη Νότια διάστασή της.

Οι πρόσφατες δραματικές εξελίξεις, τα πρόσφατα δραματικά γεγονότα στη Βόρεια Αφρική, κάνουν επιτακτική αυτή την ανάγκη. Οι κοινωνίες αυτές χρειάζονται τη στήριξή μας - ουσιαστική μεν, αλλά ταυτόχρονα και διακριτική - και τονίζω το "διακριτική" για προφανείς, ιστορικούς και πολιτικούς λόγους. Πρέπει να στηρίξουμε την κοινωνία των πολιτών στις χώρες αυτές, τη δημοκρατική τους δράση καθώς και το αίτημα για περισσότερη ελευθερία.

Επιπλέον, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Μεσόγειος κάθεται σε μία μεταναστευτική βόμβα και αυτό αποτελεί έναν πρόσθετο λόγο, για να στηρίξουμε μέσω της πολιτικής γειτονίας τη σταθερότητα, τη δημοκρατία και την ανάπτυξη σ' αυτές τις χώρες.

 
  
MPphoto
 

  Jacek Saryusz-Wolski (PPE). - Madam President, I would like to congratulate the Commissioner on the Communication on partnerships, which adopted a quick and far-sighted approach.

We are seeing a redesign of the Neighbourhood Policy and the Commission is the guardian of the holistic approach. I find it fatal to oppose the Southern neighbourhood and the Eastern neighbourhood. We are redesigning, and while there is good news about what is happening in the South, the importance of this redesign and rethinking goes beyond the South. It also includes the East. We should move from government-related or oriented policy towards society-oriented policy, and from short-sighted economic interest policy towards human rights and democracy-oriented policy. We should become, in our policy, generous towards societies and much more demanding and severe towards governments. Also, we should not mix up status quo with stability. We should move into a kind of transitional approach.

Building this new paradigm for a Neighbourhood Policy brings with it the necessity to change the Eastern policy in the same direction. We should pay equal attention to both South and East. There should be symmetric financing, as there is a false dilemma in opposing both, and it should be smart financing. There is structural under-financing here. Each year we are paying to the Neighbourhood Policy countries 20% of what we are paying to the rest of the world. I know how difficult it is to talk about financing today. But this policy has to be redesigned and that also requires additional financing.

 
  
MPphoto
 

  Radvilė Morkūnaitė-Mikulėnienė (PPE). - Madam President, at this time it is important to consider carefully, and strike the right balance between, both the European Neighbourhood Policy factors. The ENP should become more flexible, proactive and optimised. If we want to create an area of stability, shared values and progress surrounding in Europe we should, firstly, no longer limit ourselves with predefined quotas. Financial assistance should be balanced according to political involvement and the will to move closer to EU values, freedoms and standards. It should be result-oriented and tied to objective and clear criteria on democratisation and the progress achieved in reforms.

Secondly, we should consider creating a rapid reaction tool within the ENP for prompt and flexible response to political changes in partner countries, as has happened recently in the Southern neighbourhood.

Thirdly, the attractiveness of EU assistance is also important. The simplification of EU fund allocation procedures and active sharing of expertise by the Member States at the early stages of programming would be an additional incentive.

 
  
MPphoto
 

  Silvia-Adriana Ţicău (S&D). - Eu vin din Galaţi, un oraş din România care se află la graniţa Uniunii Europene cu Republica Moldova şi cu Ucraina şi, de aceea, am să mă refer la revizuirea politicii de vecinătate, dar la dimensiunea estică. Subliniez importanţa acesteia atât pentru implementarea Strategiei Uniunii Europene pentru regiunea Dunării, cât şi pentru securitatea energetică a Uniunii Europene.

Solicit Comisiei şi statelor membre să lanseze o strategie completă a Uniunii Europene pentru Marea Neagră şi să asigure resursele financiare şi umane adecvate pentru punerea eficientă în aplicare a acesteia. Salut aderarea Ucrainei şi Republicii Moldova la Tratatul de instituire a Comunităţii Energiei, ceea ce va juca un rol important în atingerea obiectivelor Uniunii în materie de securitate energetică şi va contribui la securitatea acestor ţări.

În privinţa proiectelor prioritare ale Uniunii în domeniul energiei, subliniez importanţa coridorului sudic al gazelor şi consider că gazoductul Nabucco, alături de gazoductul transadriatic, conducta petrolieră paneuropeană, interconexiunea Turcia - Grecia - Italia sau interconexiunea... (vorbitorul a fost întrerupt)

 
  
MPphoto
 

  Tatjana Ždanoka (Verts/ALE). - Madam President, I do support the European Neighbourhood Policy as a meaningful political framework for strengthening democracy in both eastern and southern dimensions, but I have now asked for the floor in order to pose the following question to all of us: whether the European Union’s moral right to show third countries the way towards real democracy is well justified.

Both motions for resolutions recall such ENP values as democracy, the rule of law, and respect for human rights and fundamental freedoms, including the freedom of the media, the independence of the judiciary and the fight against corruption. Is the European Union itself a champion in all these fields, taking into account, for example, the situation of the media in Italy and Hungary, mass statelessness in Latvia and Estonia and the suspicion of corruption in our Parliament?

I hope very much that we will maintain a…

(The President cut off the speaker)

 
  
MPphoto
 

  Seán Kelly (PPE). - Madam President, neighbourhood is the key word here. Even in private lives, having good neighbours is a great asset to anybody. A good neighbour is a person who is friendly, does not interfere unduly with one’s affairs, but is willing to extend the hand of friendship in time of need.

That is something that the European Union should practise as a policy. It is easy enough when your neighbouring countries are equally friendly and stable and democratic. If they are not, then one has more of a problem.

The suggestion that we should engage with civil society, particularly in these countries, is a very good one. My colleague, Mr van Nistelrooij, pointed out that we are spending EUR 1.1 billion on border activities and that we need a more cohesive approach. I agree with that.

Also, the suggestion that we should have regular hearings, especially with civil society from undemocratic regimes, is a good one, so that they can hear what we have to say, and we can hear directly from them.

 
  
MPphoto
 

  Malika Benarab-Attou (Verts/ALE). - Madame la Présidente, Monsieur le Commissaire, dans les perspectives que vous avez décrites concernant la politique européenne de voisinage avec la rive sud de la Méditerranée, vous avez parlé des leviers possibles. Mais vous en avez oublié un, dont je suis moi-même l'exemple. En Europe, des personnes, comme moi – immigrés ou enfants d'immigrés –, venant de cette zone anciennement colonisée par l'Europe, continuent à être stigmatisées, alors que nous sommes, ils sont, et nous pouvons devenir des ressources humaines, des médiateurs forts entre les deux rives dans ce moment historique.

Monsieur Füle, comment voyez-vous cette possibilité? La prendrez-vous en compte?

 
  
MPphoto
 

  Laima Liucija Andrikienė (PPE). - Europos kaimynystės politikos peržiūra yra viena svarbiausių užduočių. Įvykiai Egipte, Tunise, Libijoje, Jemene, Bahreine ir kitur be gailesčio griauna daugelį europiečių mąstymo stereotipų: kad daugumai žmonių Vidurio rytuose ar Šiaurės Afrikoje nerūpi žmogaus teisės, kad jie įpratę gyventi diktatūros sąlygomis. Revoliucijos Arabų pasaulyje prikišamai parodė tokio mąstymo klaidingumą.

Prieš keletą savaičių lankiausi Egipte, tą dieną, kai šioje šalyje vyko referendumas dėl konstitucijos pataisų. Visi, su kuriais susitikome, kalbėjo apie laisvę, teisingumą, demokratiją. Dauguma pabrėžė, kad Europos Sąjungos parama turi būti kitokia, reikia paramos pilietinės visuomenės stiprinimui, politinių partijų kūrimui, žmogaus teisėms ginti, kad būsimi parlamento ir prezidento rinkimai būtų demokratiški, laisvi ir sąžiningi. Ten vykstantys demokratijos procesai yra labai trapūs, lengvai pažeidžiami, ir jie mūsų pagalbos turi sulaukti laiku.

 
  
MPphoto
 

  Štefan Füle, Member of the Commission. − Madam President, I appreciate one very important element, namely that we, the Commission and Parliament, are approaching the review of our Neighbourhood Policy in parallel. It is not a situation, as with many other policies, where we come here with a product that has already been finalised and then have a discussion. We entered into the process some time ago and, through interaction, we have been able to take a number of Parliament’s good ideas on board already and to explain a number of our ideas. The long list of speakers who have made a number of valuable suggestions and asked good questions is proof that this approach was the right one.

In the Lisbon Treaty, which was also agreed and voted in this House, we set high ambitions. We agreed to have the European Union as a global player. Catherine Ashton, Vice-President of the Commission and High Representative of the Union for Foreign Affairs and Security Policy, and I are both of the opinion that we could hardly deliver on this expectation without, first of all, playing a truly constructive role in our neighbourhood and that we could hardly play such a role without addressing the challenges of our neighbourhood, including the protracted conflict.

It was with that in mind that together we started the review process in June last year. At that time our ambitions were, firstly, to reflect on the new instruments brought in by the Lisbon Treaty. There are big changes with regard to external action with the substitution of the six months’ Presidency and its priorities in external relations by the consistent and coherent policy that is guaranteed by a person with a dual role, combining the CFSP Community instrument, and also having for the first time capacities in the External Action Service. Embassies have also been upgraded in order to represent not only the Commission but also the European Union. These are huge things.

I know that there are a lot of challenges, questions and even criticisms here and there, but I am confident that these changes will deliver on a more coherent EU policy on external action. We wanted that to be reflected in our Neighbourhood Policy. We also wanted to do one of the important things that we sensed was missing. Looking at neighbourhood, we were lacking the feeling of ownership of these countries in the Neighbourhood Policy. Some of our partners were saying that the Neighbourhood Policy had been imposed on them and that they had actually never been consulted. So, they believe that their views were not being taken into account and that there was one scheme that was being applied to all, without taking the specificities into account. But then the Arab Revolution came. It has offered us a mirror –which I think was very much needed – for asking important questions, such as how ready we are to complement the aspirations of emerging democracies, how far we are ready to go to deal with the situations like the one we face in Libya, and how long we should make compromises here and there and associate stability with autocracy, accepting that we have not always had the values in the same place as our interests.

Our Communication of 8 March was an attempt to answer some of those questions – to be absolutely frank with you, the easy questions – because we have actually answered only those that related to the emerging democracies. We left the more difficult questions for the strategic ENP review. Many of them still need to be answered.

In that Communication of 8 March we defined three basic pillars, which you will also see reflected in the strategic review. The first one supports the democratic transformation and institution building in our neighbouring states. In the second, the focus is on the relationship with societies and support for civil societies. The third gives support to inclusive and sustainable growth among our neighbours.

Many countries in the South are changing, change which is not limited to those countries but to the whole region. They are also changing us and the way we react to the situation – the way in which we will proactively react and pursue these new phenomena in our neighbourhood. It will have repercussions in the East and there is a lesson-learned process in our joint thinking with our Eastern partners. This reflection on the East is not taking place at the expense of the South and the events in the South and our current interest and focus on the South are not at the expense of our interest in the East. The ENP review process will strengthen the need for a balanced approach to our neighbourhood, whether it is the East or the South.

There is a new momentum to substitute, sometimes, preferred real politics in our neighbourhood by an ambitious and much more proactive policy based on our values. There is also a momentum to be clear on what we want to achieve with, or through, the instruments of the Neighbourhood Policy. A couple of years ago we referred to the peace, stability and prosperity zone. It is an important concept, which is still valid, but the partners want more. In the East some of them are very clear as far as European aspirations are concerned. Those in the South want to have a more institutionally defined framework for economic integration. Should we shy away from offering our thoughts on these issues? I do not think so. I think we should make it clear that the Eastern Partnership is not to way to keep EU membership from the countries in the East but it is a way for them to build more of the European Union inside their countries. I think we need to make an offer to those most advanced countries in the South – a kind of framework for them to be a part, not of decision-making, but decision-shaping.

Do not expect a very technical straightjacket for bilateral relations with our neighbours. Expect only very few, but very clear and very important benchmarks. Expect, as a result of this ENP review, a flexible and individually tailored structure and an interaction which works well between political steering on one side and our programmes and technical and financial assistance on the other.

It is not going to be an easy process. No change is easy but, compared to its predecessor, this is to be an ongoing process where the review capabilities, or if you like a capacity for feedback or a reality check, will be an important quality incorporated in this review of the ENP.

Many of you talked about money. The higher our ambitions are, the more resources they will require. The logic here is very clear. But is it only about money? Absolutely not. It is also about our creativity, our coherence, taking seriously the interests of our partners and being ambitious as far as opening our trade market and tackling the mobility issue are concerned.

The Jasmine Revolution was very much about dignity and equity. Let us then turn these two issues – dignity and equity – into the principles our policy will be based upon. Parliament has a very important role to play in this regard.

 
  
MPphoto
 

(1)  Die Präsidentin. − Zum Abschluss der Aussprache wurden gemäß Artikel 110 Absatz 2 der Geschäftsordnung zwei Entschließungsanträge(2) eingereicht.

Die Aussprache ist geschlossen.

Die Abstimmung findet am Donnerstag, 7. April, statt.

Schriftliche Erklärungen (Artikel 149)

 
  
MPphoto
 
 

  Tunne Kelam (PPE), in writing. All European countries which fulfil the EU accession criteria should have the prospect of EU membership. The ENP Eastern Dimension should clearly value this underlying principle as such, and ensure that our neighbours in Eastern Europe will be able to concretely see a reliable prospect of future membership.

The strongest incentive for democratic and political reforms and creating civil society is, and will remain, the prospect of EU membership. While future applicants should do their homework in full, the EU has to prove without any doubt that our commitment to enlargement remains valid and credible. To strengthen this credibility and to diffuse any doubts about double standards, the EU should make it absolutely clear that relations with our Eastern neighbours must be grounded first and foremost on democratic values, respect for human rights and the rule of law. As each country should be assessed on its own merits, the basic values must be equally respected in every country, notwithstanding concrete economic and political interests of particular Member States. The same principles should be applied to relations with Russia, where the rule of law and human rights situation is worse than in most ENP countries.

 
  
MPphoto
 
 

  Jaromír Kohlíček (GUE/NGL), písemně. Musím přiznat, že při čtení návrhu usnesení Výboru pro zahraniční věci jsem se nestačil divit. Směšování demonstrací v Bělorusku, kde jsou tzv. protestující všestranně vydatně podporováni ze zahraničí, s bouří odporu v Egyptě a Tunisku vyvolanou zdražením potravin a nezaměstnaností, to je opravdu nad mé chápání. Rovněž nesmyslný závěr považuji za typický nesmysl tzv. politiků. Kolega Siwiec zřejmě nezaregistroval demonstrace v monarchiích arabského světa spojené s desítkami mrtvých, ani válku v Libyi. To je zřejmě všechno v pořádku. V bodě 12 chybí konstatování negativního vývoje v Moldávii. Někteří kolegové z PPE se tak zamilovali do Julie Tymošenkové, že vláda Ukrajiny bez ní se jim zdá nedemokratická přesto, že se jí podařilo v posledním roce ekonomickou i politickou situaci země výrazně zlepšit. Za přímé zasahování do vnitřních věcí jiného státu považuji výzvu v bodě 13 k všestranné podpoře rozvoje demokraticky zaměřených stran v Bělorusku. Škoda, že v zemích EU, např. v Maďarsku, podobné úsilí o rozvoj demokracie nevidíme. Bod 52 usnesení považuji za další z hrubých neomaleností stejně jako podporu různých podvratných aktivit typu Belsat nebo Rádio Russia a Evropské rádio pro Bělorusko. Připomíná mi to důvěrně dobu studené války tak, jak ji znám z literatury faktu.

 
  
MPphoto
 
 

  Elżbieta Katarzyna Łukacijewska (PPE), na piśmie. Panie Przewodniczący! W dzisiejszej debacie na forum Parlamentu Europejskiego po raz kolejny poruszamy wymiar polityki wschodniej Unii Europejskiej. Nie możemy zapominać, że jej celem powinno być pogłębienie stosunków pomiędzy Wspólnotą, a wschodnimi sąsiadami, zwłaszcza z Ukrainą, poprzez promocję wszelkich inicjatyw obywatelskich, społecznych i gospodarczych. Młodzi obywatele Ukrainy oczekują od państw Unii wsparcia, a przede wszystkim otwarcia granic, aby mogli swobodnie przemieszczać się między krajami, studiować i rozwijać swoje pasje oraz zainteresowania. Bardzo istotne jest zapewnienie lepszego wdrażania porozumień w sprawie ułatwień wizowych oraz strefy wolnego handlu UE-Ukraina. Powinniśmy również rozszerzać system stypendialny dla studentów pochodzących ze wschodnich krajów objętych europejską polityką sąsiedztwa i zachęcać ich do większej aktywności na płaszczyźnie społecznej i politycznej.

 
  
MPphoto
 
 

  Cristian Dan Preda (PPE), în scris. Discuţia comună asupra celor două rapoarte privind politica europeană de vecinătate este binevenită, în măsura în care avem nevoie de o abordare coerentă în raporturile noastre cu vecinii din sud și din est. Vreau să subliniez, în primul rând, că este contra-productiv să punem în concurență cele două zone geografice. Nu este vorba aici despre o competiţie pentru resurse, ci despre o canalizare eficientă a resurselor către acei parteneri care înregistrează progrese în raport cu criteriile comune care stau la baza politicii noastre de vecinătate. Am în vedere, în special, respectarea drepturilor omului, a democraţiei și a statului de drept. De aceea, cred că trebuie să avem curajul de a recunoaşte rezultatele pozitive ale politicii noastre de vecinătate - aşa cum s-a întâmplat cu Georgia și cu Moldova - dar și evoluțiile negative, cum s-a întâmplat, din păcate, cu țări ca Belarus sau Ucraina. Diferenţierea trebuie să fie criteriul de bază, iar acest lucru este valabil și pentru vecinătatea sudică. Nivelul nostru de exigenţă în raport cu respectarea valorilor comune ale Uniunii de către partenerii europeni trebuie să fie, în schimb, uniform şi foarte ridicat.

 
  
MPphoto
 
 

  Fiorello Provera (EFD), per iscritto. Nell'ambito della revisione della politica europea di vicinato è importante valutare l'impatto di questa politica sui fenomeni migratori. Nessuna politica di vicinato può essere pienamente efficace in questo ambito senza intervenire sulle cause dell'instabilità che scatenano i flussi migratori.

Questo implica una cooperazione regionale, sia con i paesi d'origine che di transito, anche attraverso accordi bilaterali. È necessario, infatti, collaborare con i paesi di transito e di origine dei flussi migratori per prevenire le ondate. Dobbiamo accompagnare i paesi di origine degli immigrati verso la democrazia e la good governance mettendo a disposizione i nostri valori e la nostra esperienza.

Nell'ambito della politica europea di vicinato è opportuno offrire un'agenda economica capace di aumentare i livelli di occupazione e accordi commerciali in grado di generare un vero sviluppo economico coerente con le leggi di mercato. Il Commissario Füle e l'Alto rappresentante Ashton hanno richiamato, con la formula "more for more", il concetto di condizionalità dell'aiuto che intende premiare i paesi più attivi sulla strada delle riforme democratiche e del rispetto dei diritti umani. Questo approccio va sostenuto, poiché coerente con i nostri valori, efficace per lo sviluppo e moralmente giusto nei confronti del contribuente europeo.

 
  
MPphoto
 
 

  Debora Serracchiani (S&D), per iscritto. Signora Presidente, onorevoli colleghi, in seguito ai recenti eventi nel Sud-Est Europa, è necessario procedere a una revisione della Politica europea di vicinato in relazione ai paesi partner meridionali fornendo i mezzi e l'assistenza necessari per un'autentica transizione democratica e gettando le basi per profonde riforme politiche, sociali e istituzionali. È sì importante che la revisione della politica di vicinato attribuisca la priorità ai criteri relativi all'indipendenza della magistratura, al rispetto delle libertà fondamentali, compresa la libertà dei media, e alla lotta contro la corruzione ma è anche necessario riconsiderare ed esaminare attentamente la strategia dell'UE nei confronti del Mediterraneo affinché il dialogo politico e il sostegno a tutte le forze democratiche e sociali sia rafforzato.

 
  
MPphoto
 
 

  Csaba Sándor Tabajdi (S&D), írásban. – Az arab világ válsága rámutatott, hogy a szomszédságpolitikában eddig követett irány megbukott. A finanszírozási eszközöket átláthatóbbá kell tenni, a támogatások folyósítása során az eredményszemléletnek kell érvényesülnie. Ez a politika keleti dimenziójára is igaz. A jövő európai szomszédságpolitikájának az emberek közti, határokon átnyúló kapcsolatokon kell nyugodnia, különösen a keleti dimenzió esetében, hiszen a keleti partnerség által érintett országok a tagjelöltség perspektívájával is rendelkeznek. Az Ukrajna és az EU közti kölcsönös vízummentesség ügyét pragmatikusan kellene kezelnünk, és nem politikai nyomásgyakorlásra kellene használnunk. Az ukrán kormánynak számos tennivalója van az emberi jogok és a demokrácia megerősítésének terén. Emiatt viszont a legkevésbé sem az ukrán állampolgárokat kellene büntetnünk. Ha az Európai Tanács a Belarusz ellen bevezetett szankciók mellett támogatja a fehérorosz állampolgárokat, Ukrajna esetében se alkalmazzon külön mércét! A vízummentesség mielőbbi odaítélése, amely remélhetőleg még az idei év során megtörténik, megalapozhatja azt a gazdasági bizalmat is, amely a szabadkereskedelmi övezet létrehozásához szükséges. Bízom abban, hogy a lengyel elnökség prioritásként kezeli ezt az ügyet. Sajnálatos, hogy a keleti partnerség csúcstalálkozójára a magyar elnökség alatt már nem kerülhetett sor. Magyarország sokkal objektívebben tudta volna kezelni az EU keleti szomszédságságában található partnereket, mint a lengyelek, akik történelmi tapasztalataik miatt számos relációban elfogult politikát folytattak az elmúlt években.

 
  
MPphoto
 
 

  Traian Ungureanu (PPE), in writing. The European Neighbourhood Policy should remain European, not French, Romanian or Polish. A distinction between neighbours in the South and in the East, followed by a transfer of funds from East to South, could benefit the agenda of a sponsor state, but it would put an end to the European Neighbourhood Policy. The pressure brought to bear by France to fund the South while starving the programmes for the East could set an unfortunate precedent. Europe should deal with its neighbourhood, and not with prioritised neighbours. A transfer of funds from East to South would send a disastrous signal to our eastern partners. It does not make sense to support democracy in the South by weakening it in the East. The European aspirations and democratic values of Eastern partners could be further damaged by an impulsive visa liberalisation policy. There is no place for a 'Russia first' policy in this domain. Russian citizens have a right to free travel, but not before our partners in the East. Granting a visa-free regime to Russia would transform the Russian passport into a golden document sought after in Georgia, Moldova and Ukraine. It would internally destabilise these countries. I insist that the EU should seriously consider these problems.

 
  

(1)
(2)7 Siehe Protokoll.

Aġġornata l-aħħar: 6 ta' Settembru 2011Avviż legali