Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση σχετικά με:

– την προφορική ερώτηση προς την Επιτροπή σχετικά με την κρίση στον τομέα της ευρωπαϊκής αλιείας λόγω της αύξησης της τιμής των καυσίμων, που κατέθεσαν οι João Ferreira και Patrick Le Hyaric, εξ ονόματος της Συνομοσπονδιακής Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς – Αριστερά των Πρασίνων των Βορείων Χωρών (O-000096/2011 – B7-0306/2011),

– την προφορική ερώτηση προς την Επιτροπή σχετικά με την κρίση στον τομέα της ευρωπαϊκής αλιείας λόγω αύξησης των τιμών του πετρελαίου, που κατέθεσαν οι Alain Cadec, Antonello Antinoro, Jim Higgins, Jarosław Leszek Wałęsa, Maria do Céu Patrão Neves, Werner Kuhn, Ιωάννης Α. Τσουκαλάς, Crescenzio Rivellini, Rareş-Lucian Niculescu, Vito Bonsignore και Salvador Garriga Polledo, εξ ονόματος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) (O-000101/2011 – B7-0307/2011),

– την προφορική ερώτηση προς την Επιτροπή σχετικά με την κρίση του ευρωπαϊκού τομέα αλιείας λόγω της αύξησης της τιμής του πετρελαίου, που κατέθεσαν οι Philippe de Villiers και Juozas Imbrasas, εξ ονόματος της Ομάδας Ευρώπη Ελευθερίας και Δημοκρατίας (O-000102/2011 – B7-0308/2011),

– την προφορική ερώτηση προς την Επιτροπή σχετικά με την κρίση στον τομέα της ευρωπαϊκής αλιείας λόγω αύξησης των τιμών του πετρελαίου, που κατέθεσε η Britta Reimers, εξ ονόματος της Ομάδας της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη (O-000106/2011 – B7-0310/2011),

– την προφορική ερώτηση προς την Επιτροπή σχετικά με την άνοδο της τιμής του πετρελαίου και στήριξη των αλιέων, που κατέθεσαν οι Josefa Andrés Barea, Κρίτων Αρσένης, Luis Manuel Capoulas Santos, Estelle Grelier, Iliana Malinova Iotova, Guido Milana, Ulrike Rodust, Antolín Sánchez Presedo και Catherine Trautmann, εξ ονόματος της Ομάδας της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (O-000107/2011 – B7-0311/2011),

– την προφορική ερώτηση προς την Επιτροπή σχετικά με την κρίση στον αλιευτικό τομέα λόγω της αυξήσεως των τιμών του πετρελαίου, που κατέθεσε η Isabella Lövin, εξ ονόματος της Ομάδας των Πρασίνων/Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία (O-000113/2011 – B7-0313/2011),

  Alain Cadec, συντάκτης. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, καταρχάς, το Κοινοβούλιο έχει μόνο μία έδρα: το Στρασβούργο!

Από τον Φεβρουάριο του 2011, η τιμή του πετρελαίου αυξάνεται σταθερά, πρόσφατα δε ξεπέρασε το όριο των 100 δολαρίων. Οι αλιείς σε κάθε ευρωπαϊκή παράκτια περιοχή πλήττονται σκληρά από την εν λόγω αύξηση της τιμής του πετρελαίου.

Πράγματι, το λειτουργικό κόστος της αλιείας εκτινάσσεται όσο αυξάνεται η τιμή του πετρελαίου. Η μικρής κλίμακας αλιεία, ιδίως, έχει πληγεί σοβαρά. Τα εισοδήματα των αλιέων εξαρτώνται και αυτά από την τιμή του πετρελαίου. Οι επαγγελματίες παντού αναφέρουν ότι ανησυχούν σχετικά με την άνοδο των τιμών του πετρελαίου. Θέλω να δράσουμε από κοινού ώστε να διασφαλιστεί ότι οι επιχειρήσεις μπορούν να επιτελούν το έργο τους παρά την αύξηση του λειτουργικού κόστους.

Με την παρούσα ερώτηση και το ψήφισμα που θα ακολουθήσει καλώ τα κράτη μέλη να βοηθήσουν τους επαγγελματίες της αλιείας, όπου είναι αναγκαίο, προκειμένου να συνεχίσουν το έργο τους χωρίς στρέβλωση του ανταγωνισμού. Ως εκ τούτου, ζητώ το ελάχιστο όριο των ενισχύσεων de minimis να αυξηθεί από το ποσό των 30.000 ευρώ στα 60.000 ευρώ ανά επιχείρηση. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν συνεπάγεται αύξηση του προϋπολογισμού του Κοινοβουλίου ή του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού. Ως ενίσχυση de minimis νοείται η ενίσχυση που μπορούν να χορηγούν τα κράτη μέλη στις επιχειρήσεις τους εάν πιστεύουν ότι αυτό δεν θα στρεβλώσει τον ανταγωνισμό.

Ζητώ λίγο μεγαλύτερη ευελιξία για τα κράτη μέλη. Ζητώ επίσης η Επιτροπή να αναλύσει διεξοδικά το αίτημά μου και να κατανοήσει τις ανησυχίες ενός ολόκληρου τομέα, ο οποίος πρέπει να διατηρηθεί και να αναπτυχθεί. Η αλιευτική κοινότητα αποτελείται από άνδρες και γυναίκες οι οποίοι χρειάζονται ένα αξιοπρεπές εισόδημα και τους οποίους πρέπει να στηρίξουμε. Ως αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, της αύξησης των εισαγόμενων προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας στην ευρωπαϊκή αγορά, ο τομέας αυτός καθίσταται ολοένα και πιο ευάλωτος. Δεν πρόκειται μόνο για το οικονομικό όφελος. Είναι προς το συμφέρον μας να διατηρηθεί η εν λόγω δραστηριότητα· με τον τρόπο αυτόν, μπορούμε να αναπτύξουμε τα εδάφη και τις παράκτιες περιοχές μας, να κατοχυρώσουμε την επισιτιστική ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να διασφαλίσουμε τις θέσεις εργασίας του τομέα.

  Bastiaan Belder, συντάκτης. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, η κατάσταση στον τομέα της αλιείας είναι πολύ σοβαρή. Η τιμή των καυσίμων είναι υψηλή, όμως η τιμή των αλιευμάτων είναι χαμηλή, σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, στην ουσία.

Κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στην αλιεία χωματίδας. Η αλιεία χωματίδας είναι σημαντική για την πατρίδα μου, τις Κάτω Χώρες, αλλά και για τη Γαλλία, το Βέλγιο, την Αγγλία και τη Δανία. Πριν από μερικά χρόνια, τα αποθέματα χωματίδας ήταν πολύ χαμηλά με αποτέλεσμα να επιτρέπεται η άνευ δασμών εισαγωγή άλλων πλατυψάρων. Φθηνές εναλλακτικές λύσεις, και λιγότερο νόστιμες, δεν είναι όμως αυτό ακριβώς το θέμα. Σήμερα, ωστόσο, διαθέτουμε αρκετή χωματίδα και παρά ταύτα η άνευ δασμών εισαγωγή φθηνών πλατυψάρων συνεχίζεται. Ως αποτέλεσμα, η νωπή ​​χωματίδα πωλείται σε τιμή πολύ χαμηλότερη του κόστους ή αποσύρεται από την αγορά και τίθεται σε δημοπρασία. Τι θλιβερή κατάσταση! Η ατελής εισαγωγή φιλέτων χωματίδας πρέπει να σταματήσει, κύριε Πρόεδρε. Δεν το επιθυμούν μόνον οι αλιείς, αλλά και η μεταποιητική βιομηχανία και η αγορά. Γιατί; Η επιβίωση των αλιέων είναι απαραίτητη για τους εμπόρους, διαφορετικά οι έμποροι δεν θα είναι σε θέση να προσφέρουν χωματίδα στη σειρά των προϊόντων τους στο μέλλον.

Κυρίες και κύριοι, χρειαζόμαστε επειγόντως συγκεκριμένα μέτρα. Η παρούσα κρίση απαιτεί η Ευρώπη να αναλάβει αποφασιστική δράση. Σας καλώ να υπερψηφίσετε τη δράση αυτή.

  Jörg Leichtfried (S&D). – (DE) (Ο ομιλητής απευθύνει ερώτηση στο πλαίσιο της διαδικασίας της γαλάζιας κάρτας προς τον κ. Cadec σύμφωνα με το άρθρο 149 του Κανονισμού) Κύριε Πρόεδρε, έχω μια ερώτηση για τον κ. Cadec σχετικά με τις εισαγωγικές παρατηρήσεις του, δηλαδή σε σχέση με την υποτιθέμενη ενιαία έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Κύριε Cadec, ίσως έχετε παρατηρήσει ότι το Κοινοβούλιο συνεδριάζει μερικές φορές και στις Βρυξέλλες, ότι οι επιτροπές πραγματοποιούν τις συναντήσεις τους στις Βρυξέλλες, ή ότι η διοίκηση ασκείται, σε κάποιο βαθμό, στο Λουξεμβούργο. Θα ήθελα απλώς να σας ενημερώσω για το γεγονός ότι η κατάσταση αυτή δεν είναι ίσως όπως ακριβώς την έχετε φανταστεί.

  Alain Cadec, συντάκτης. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, ήθελα απλώς να επισημάνω ότι οι Συνθήκες είναι σαφείς ως προς το θέμα αυτό: η έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του παρόντος Σώματος στο οποίο βρισκόμαστε σήμερα και για ολόκληρη την εβδομάδα, είναι το Στρασβούργο και μόνον το Στρασβούργο.

Φυσικά, εργαζόμαστε και στις Βρυξέλλες. Παρίσταμαι εκεί δύο εβδομάδες τον μήνα και όπως και εσείς, κυρίες και κύριοι, τα περνώ καλά και κάνω πολλή δουλειά. Ωστόσο, η έδρα του Κοινοβουλίου –του παρόντος Σώματος– είναι το Στρασβούργο, και έτσι πρέπει να παραμείνει.

  Britta Reimers, συντάκτρια. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, για πολλές επιχειρήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση η συνεχής άνοδος των τιμών των καυσίμων αποτελεί επιπρόσθετη επιβάρυνση. Οι ευρωπαίοι αλιείς, ιδίως, πλήττονται ως αποτέλεσμα της αύξησης της τιμής επειδή απλώς δεν μπορούν να αντισταθμίσουν το επιπλέον κόστος με την αύξηση των ποσοτήτων αλίευσης ή με τη χρέωση υψηλότερων τιμών.

Η σημερινή πολιτική κατάσταση στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή έχει επιδεινώσει το πρόβλημα. Πρέπει, επομένως, να διερευνηθούν οι επιπτώσεις της ανόδου των τιμών των καυσίμων στην οικονομία και την απασχόληση στην ΕΕ. Ποιοι τομείς κινδυνεύουν ιδιαίτερα και τι είδους στήριξη θα μπορούσε να παρασχεθεί χωρίς να στρεβλωθεί ο ανταγωνισμός; Καλούμε, συνεπώς, την Επιτροπή να το εξετάσει.

Είναι σημαντικό να στηρίξουμε τον ευρωπαϊκό κλάδο της αλιείας, μεταξύ άλλων προκειμένου να μην αυξηθεί η εξάρτησή μας από τις εισαγωγές από τρίτες χώρες. Είμαστε στα πρόθυρα μεταρρύθμισης της κοινής αλιευτικής πολιτικής και, ως εκ τούτου, έχουμε συγκεκριμένη υποχρέωση να είμαστε προσεκτικοί και να μην ενεργούμε πρόωρα ούτε σε σχέση με το θέμα αυτό.

  Ulrike Rodust, συντάκτρια. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η ευρωπαϊκή αλιεία βρίσκεται σε κατάσταση βαθιάς κρίσης, όπως ανέφεραν οι συνάδελφοί μου. Οι αλιείς σε όλες τις ευρωπαϊκές θάλασσες διαμαρτύρονται σχετικά με την οδυνηρή μείωση του εισοδήματός τους, η οποία ενδέχεται να είναι αρκετά σοβαρή ώστε να απειλεί την ύπαρξή τους. Όμως, γιατί μειώνεται το εισόδημα των αλιέων μας; Από ό,τι μπορώ να διαπιστώσω, υπάρχουν τρεις λόγοι για αυτό. Πρώτον, λόγω της μείωσης των αλιευτικών αποθεμάτων· δεύτερον, λόγω της γενικής πτώσης των τιμών ακριβώς στις συγκεκριμένες περιοχές όπου τα αλιευτικά αποθέματα είναι υγιή και η προσφορά υψηλότατη· και τρίτον –και αυτό μας απασχολεί σήμερα– το λειτουργικό κόστος είναι υψηλότερο ως αποτέλεσμα της ανόδου των τιμών του αργού πετρελαίου.

Στο σημείο αυτό πρέπει να παρέμβουμε εμείς οι πολιτικοί. Πρέπει να πράξουμε ό,τι μπορούμε ώστε να βοηθήσουμε. Θα ήθελα να τονίσω ότι μπορούμε να πράξουμε μόνον ό,τι πραγματικά μπορούμε. Η πρόταση ψηφίσματος που κατέθεσε η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) υπόσχεται περισσότερα από όσα μπορούμε να προσφέρουμε. Ζητεί αύξηση του ανωτάτου ορίου των ενισχύσεων de minimis κατά 100%, από 30.000 ευρώ σε 60.000 ευρώ, η οποία πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για τη χρηματοδότηση των επιδοτήσεων καυσίμων. Ωστόσο, οι επιδοτήσεις καυσίμων είναι κάτι που πολλά κράτη μέλη πραγματικά δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά. Ως εκ τούτου, οι περισσότεροι αλιείς δεν θα βοηθηθούν καθόλου από αυτό.

Επιπλέον, τα δύο άλλα προβλήματα θα εξακολουθούν να υπάρχουν: πρώτον, η υπεραλίευση ουσιαστικά θα αυξηθεί και, δεύτερον, δεν θα επιλύσει το πρόβλημα των τιμών της αγοράς.

Όσον αφορά την οικονομική στήριξη για την αλιεία, διαπιστώνω ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα. Τα κράτη μέλη δεν χρησιμοποιούν τους πόρους του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αλιείας, αν και η Ευρωπαϊκή Ένωση καταβάλλει το 50%. Κάτι πρέπει να αλλάξει επειγόντως στο θέμα αυτό προς το συμφέρον των αλιέων μας.

Κυρίες και κύριοι, ας συνεργαστούμε για τη σύνταξη ενός διαφοροποιημένου κειμένου πριν από την Πέμπτη και ας καταλήξουμε από κοινού σε μια λογική, βιώσιμη και λιγότερο επιδεικτική αλιευτική πολιτική.

  Isabella Lövin, συντάκτρια. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα και εγώ να ευχαριστήσω τον συνάδελφό μου κ. Cadec που μας έδωσε την ευκαιρία να συζητήσουμε πολύ βασικά ερωτήματα. Καταρχάς, όσον αφορά την αύξηση των τιμών του πετρελαίου, υπάρχουν στην πραγματικότητα δύο τομείς οι οποίοι απαλλάσσονται ήδη από κάθε ενεργειακό φόρο, και αυτοί είναι η αεροπορία και η ναυτιλία – συμπεριλαμβανομένης της αλιείας. Έτσι, σε σύγκριση με όλους τους άλλους τομείς στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η αλιεία πλήττεται αναλογικά λιγότερο από την άνοδο των τιμών του πετρελαίου δεδομένου ότι απαλλάσσεται ήδη από το σύνολο της φορολογίας.

Το γεγονός αυτό συνιστά ήδη μια κρυφή επιδότηση η οποία έχει συμβάλει στο να καταστεί δυνατό η ευρωπαϊκή αλιεία να συνεχίσει να αλιεύει τα εξαντλούμενα αποθέματα ιχθύων· τα τμήματα δε του αλιευτικού τομέα με τη μεγαλύτερη κατανάλωση ορυκτών καυσίμων είναι, στην ουσία, και τα πλέον καταστροφικά, όπως οι δοκότρατες και οι μηχανότρατες βυθού. Έτσι, οι ενισχύσεις de minimis έχουν ήδη δεκαπλασιαστεί το 2008, αυτό δε συνιστά επίσης μεγάλη επιδότηση προς τον κλάδο. Ωστόσο, την ίδια στιγμή δίνουμε πολλές υποσχέσεις στη διεθνή σκηνή για τη μείωση των εκπομπών CO2, στην ουσία κατά 80-95% έως το 2050· υποσχεθήκαμε επίσης στη Ναγκόγια ότι θα εξαλείψουμε τις περιβαλλοντικά επιβλαβείς επιδοτήσεις μέχρι το 2020· στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων του ΠΟΕ εστιάζουμε επίσης στον τρόπο εξάλειψης της στρέβλωσης από τις επιδοτήσεις στην αλιεία.

Πιστεύω ότι εάν η ΕΕ καθιερώσει την αύξηση των ενισχύσεων de minimis σε αυτήν τη χρονική στιγμή, είναι πιθανό να υπονομευθεί ο ηγετικός ρόλος της ΕΕ στην εν εξελίξει διαδικασία των διαπραγματεύσεων, αποστέλλοντας το μήνυμα παντού στον κόσμο ότι και άλλες χώρες, επίσης, θα μπορούσαν να αυξήσουν τις επιδοτήσεις καυσίμων τους προς την αλιεία, κάτι το οποίο θα οδηγούσε σε φαύλο κύκλο αυξάνοντας την πίεση επί των παγκόσμιων αλιευτικών αποθεμάτων. Αυτό ακριβώς δεν χρειαζόμαστε τη συγκεκριμένη στιγμή: πρέπει να αναστρέψουμε την τάση, αυτό δε θα απέστελλε εντελώς λανθασμένο μήνυμα. Η αγορά πρέπει να απορροφήσει την αύξηση των τιμών, και σε αυτό οφείλει να επικεντρωθεί η Επιτροπή κατά τη μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

  Μαρία Δαμανάκη, μέλος της Επιτροπής. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή έχει επίγνωση της τρέχουσας κατάστασης στον τομέα της αλιείας. Οι τιμές των καυσίμων είναι ένας λόγος για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, δεν είναι όμως ο μοναδικός.

Αναφορικά με τις τιμές των καυσίμων, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κατάσταση αυτή, η Επιτροπή ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να χρησιμοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητες που προσφέρει το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας. Δεν έχουμε χρησιμοποιήσει τις δυνατότητες αυτές. Μέχρι τώρα, τα κράτη μέλη έχουν χρησιμοποιήσει λιγότερο από το 20% της συνολικής επιχορήγησης.

Η αύξηση των τιμών των καυσίμων θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί καλύτερα με τη χρήση όσων μέτρων ΕΤΑ συμβάλλουν στην αναδιάρθρωση του αλιευτικού στόλου και προσθέτουν περισσότερη αξία στα αλιευτικά προϊόντα, βελτιώνοντας έτσι τις τιμές. Είναι πιθανό οι τιμές των καυσίμων να παραμείνουν υψηλές τα επόμενα χρόνια. Φυσικά, την περασμένη εβδομάδα οι τιμές μειώθηκαν, όμως εντούτοις μπορούμε να αναμένουμε ότι οι τιμές θα παραμείνουν υψηλές.

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή εξετάζει, στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της κοινής αλιευτικής πολιτικής και του δημοσιονομικού κανονισμού, τρόπους για τη δημιουργία περαιτέρω κινήτρων για λιγότερο ενεργοβόρο αλιεία. Στόχος θα είναι η ενθάρρυνση της προσαρμογής του κλάδου και η ενίσχυση της αντοχής του στις τιμές των καυσίμων. Ωστόσο, μια τέτοια προσέγγιση οφείλει να σέβεται την αρχή ότι η χρηματοδοτική συνδρομή δεν μπορεί, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, να εντατικοποιεί την αλιεία.

Ο καλύτερος τρόπος για την αύξηση της αντοχής του τομέα της αλιείας στις τιμές των καυσίμων είναι η διασφάλιση ότι τα επίπεδα αλιείας συνάδουν με τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση. Αυτό θα οδηγήσει μεσοπρόθεσμα σε μεγαλύτερη αφθονία ιχθυαποθεμάτων. Η αύξηση των ιχθύων συνεπάγεται αύξηση των αλιευτικών δυνατοτήτων, αυτό δε συνεπάγεται αύξηση των εσόδων για τον τομέα εν γένει.

Αναφορικά με την αύξηση του κατώτατου ορίου των ενισχύσεων de minimis, αυτό δεν αποτελεί νέο ζήτημα. Η Επιτροπή διεξήγαγε μελέτη, ήδη το 2008, με την οποία ανέλυε την επίδραση της μετάβασης από το ανώτατο όριο των 30.000 ευρώ στο όριο των 100.000 ευρώ ανά δικαιούχο.

Η μελέτη κατέληγε στο συμπέρασμα ότι δεν μπορούμε να αποδεχθούμε την πρόταση αυτή, κυρίως για τρεις λόγους. Πρώτον, επειδή μια τέτοια αύξηση θα προκαλούσε στρέβλωση των αλιευτικών δραστηριοτήτων προς την κατεύθυνση περισσότερο ενεργοβόρων τεχνολογιών με μεγαλύτερη αρνητική επίπτωση στο θαλάσσιο περιβάλλον. Δεύτερον, επειδή τα μεγαλύτερα και περισσότερο ενεργοβόρα πλοία θα ελάμβαναν μεγαλύτερη χρηματοδότηση από τα μικρότερα και λιγότερο ενεργοβόρα πλοία. Δεν πιστεύω ότι θα ήθελε κανείς στο Σώμα να ενθαρρύνει τα μεγαλύτερα πλοία να χρησιμοποιούν περισσότερα καύσιμα.

Ο τρίτος λόγος είναι πολύ σημαντικότερος, ορισμένοι δε βουλευτές του Κοινοβουλίου τον έχουν ήδη αναφέρει. Πολλά κράτη μέλη αναγκάζονται πλέον να εφαρμόσουν μέτρα λιτότητας. Ως εκ τούτου, θα υπήρχε περιορισμένη μόνο πολιτική στήριξη από τα κράτη μέλη για μια πρόταση η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε αύξηση των δημόσιων δαπανών. Ακόμα και αν αυξανόταν το κατώτατο όριο των ενισχύσεων de minimis, πολλά κράτη μέλη δεν θα είχαν τα χρήματα για να εκμεταλλευτούν πραγματικά τη νέα αυτή ευκαιρία να δαπανήσουν χρήματα των φορολογουμένων. Εάν ορισμένα μόνο κράτη μέλη κατέβαλλαν υψηλότερες ενισχύσεις de minimis, αυτό θα στρέβλωνε τον ανταγωνισμό και θα οδηγούσε σε άνισους όρους για τους στόλους των διαφόρων κρατών μελών. Αυτός είναι ο σημαντικότερος λόγος από όλους.

Όσον αφορά τη μείωση των φορολογικών απαλλαγών για τα καύσιμα στον τομέα της αλιείας, που πρότεινε η Ομάδα των Πρασίνων, δεν μπορούμε να τη δεχτούμε. Το ζήτημα αυτό δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί κατάλληλα με κοινοτική νομοθεσία και μόνο, αλλά πρέπει να συζητηθεί σε παγκόσμιο επίπεδο. Η φορολόγηση των καυσίμων που η προμήθειά τους συντελείται σε λιμένες της ΕΕ και μόνο θα οδηγούσε σε μαζικές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού εις βάρος των κοινοτικών στόλων. Θα έθιγε επίσης τους λιμένες της ΕΕ, δεδομένου ότι πολλά πλοία απλώς θα αγόραζαν καύσιμα εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γι’ αυτό παροτρύνουμε τα κράτη μέλη να χρησιμοποιήσουν τα ταμεία μας.

  Carmen Fraga Estévez, εξ ονόματος της Ομάδας PPE. – (ES) Κύριε Πρόεδρε, ενώ αναμένουμε τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) επιθυμεί να εκφράσει την ανησυχία της, για μια ακόμη φορά, όσον αφορά την οικονομική κατάσταση του τομέα της αλιείας.

Μέχρι την κατάθεση της πρότασης για τη νέα κοινή οργάνωση των αγορών, ο τομέας θα συνεχίσει να μην έχει σχεδόν κανένα περιθώριο χειρισμών κατά τον καθορισμό των τιμών. Οι κανόνες για τις εισαγωγές, μεγάλο μέρος των οποίων προέρχονται από την παράνομη αλιεία, διαιωνίζουν τον αθέμιτο ανταγωνισμό για την κοινοτική παραγωγή: οι νέες υποχρεώσεις παρακολούθησης απαιτούν από τις επιχειρήσεις να κινητοποιούν μεγαλύτερο μέρος από τους πόρους τους, η δε γενικότερη κρίση δεν ενθαρρύνει ακριβώς την αύξηση στην κατανάλωση προϊόντων ποιότητας. Σε αυτά πρέπει να προστεθεί η ανοδική τάση των τιμών των καυσίμων, η οποία για μια ακόμη φορά απειλεί τις επιχειρήσεις που ήδη κατάφεραν να επιβιώσουν από την κρίση του 2008.

Εξετάζεται το ενδεχόμενο εκτεταμένων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ και, υπό το πρίσμα αυτού και μέσα στο πλαίσιο της συνεχούς μείωσης των διαρθρωτικών ενισχύσεων, πολλές επιχειρήσεις πιθανότατα θα χρειαστούν ρευστότητα για την αναδιάρθρωση ή την προσαρμογή τους ενόψει του 2013.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο καταθέσαμε την παρούσα προφορική ερώτηση και την πρόταση ψηφίσματος ενώπιον του Σώματος, δεδομένου ότι η εν λόγω ενίσχυση δεν στοιχίζει τίποτε στον προϋπολογισμό της ΕΕ και, επιπλέον, η αύξηση των ενισχύσεων που ζητείται υπολείπεται κατά πολύ των ενισχύσεων de minimis που εισπράττονται από άλλους τομείς όπως οι μεταφορές ή η γεωργία. Δεν θέλουμε να βρεθούμε σε κατάσταση ανάλογη του 2008, όταν συζητούσαμε τη δέσμη μέτρων που υιοθετήθηκαν υπό ακραίες περιστάσεις από τον Επίτροπο Borg.

Θα ήθελα επίσης να αναφέρω κάτι σε εσάς, κυρία Επίτροπε: είναι αλήθεια ότι υπάρχουν ορισμένα κράτη μέλη που θα είναι σε θέση και άλλα που δεν θα είναι σε θέση να παράσχουν την εν λόγω ενίσχυση και ότι, κατά τη γνώμη σας, αυτό θα δημιουργήσει ανισότητες. Ωστόσο, δημιουργείται μεγαλύτερη ανισότητα από το γεγονός ότι ορισμένα κράτη μέλη δεν συγχρηματοδοτούν το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας, και αυτό είναι κάτι που γίνεται γενικά αποδεκτό. Αυτό που πρέπει να προταθεί είναι ενίσχυση, όλα δε τα κράτη μέλη τα οποία επιθυμούν να υπερασπιστούν κάποιους τομείς τους σίγουρα θα μπορέσουν να τους υπερασπιστούν.

  Catherine Trautmann, εξ ονόματος της Ομάδας S&D. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, οι αλιείς έχουν δηλώσει ότι καθίσταται όλο και δυσκολότερο για αυτούς να ζουν από την εργασία τους.

Στην ιδιαίτερα οδυνηρή κατάσταση για αυτούς λόγω της μείωσης των ποσοστώσεων αλιείας και των σχεδίων εξόδου από τον στόλο, προστίθεται πλέον το πρόβλημα της εκτίναξης των τιμών του πετρελαίου. Αν και η τιμή έχει πέσει ελαφρώς, εξακολουθεί να παρουσιάζει διακυμάνσεις, για δύο χρόνια τώρα δε η κατάσταση αυτή επηρεάζει την καθημερινή ζωή όλων των ευρωπαίων αλιέων μας, ιδίως στον τομέα της μικρής κλίμακας και της παράκτιας αλιείας.

Η κατάσταση αυτή είναι εξαιρετικά ανησυχητική, ανυπομονούμε δε να αποδείξουμε στους αλιείς ότι τους στηρίζουμε πλήρως. Για να γίνει αυτό, καλούμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αυξήσει το όριο των ενισχύσεων de minimis που μπορούν να χορηγηθούν σε αυτούς προκειμένου να τους βοηθήσουν να αντιμετωπίσουν την παρούσα κρίση. Πρόκειται απλά για προσωρινό μέτρο, που δικαιολογείται από μια επείγουσα κατάσταση.

Η Επιτροπή έχει ήδη αντιδράσει σε παρόμοιο φαινόμενο το 2007, ενόψει δε της νέας αυτής απότομης ανόδου, θα θέλαμε να μάθουμε ποια συγκεκριμένα μέτρα –έχετε ήδη παράσχει λεπτομέρειες για κάποια από αυτά– προτίθεται να λάβει. Θεωρούμε επίσης ότι είναι ζωτικής σημασίας, όπως ανέφερε η κ. Fraga Estévez, να βεβαιωθούμε ότι τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν όλα τα κονδύλια που διατίθενται σήμερα από τον κανονισμό.

Σε μια εποχή κατά την οποία φαίνεται να διαμορφώνεται το μέλλον της κοινής αλιευτικής πολιτικής, πιστεύω ότι οι αλιείς μας δεν θα προβάλουν αντίσταση στην αλλαγή· το αντίθετο μάλιστα. Πολλοί από αυτούς δήλωσαν ότι είναι πρόθυμοι να καταβάλουν προσπάθεια, ιδιαίτερα όσον αφορά τη διατήρηση των αποθεμάτων. Η ευθύνη αυτή είναι, στην πραγματικότητα, συλλογική. Για να καταβληθεί η προσπάθεια αυτή, δεν πρέπει να πέσουν θύματα παραγόντων εκτός της εργασίας τους, επί των οποίων δεν διαθέτουν κανέναν απολύτως έλεγχο.

Η ταχεία και αποτελεσματική ανταπόκριση εκ μέρους σας, κυρία Επίτροπε, στο θέμα αυτό θα απέστελλε ένα μήνυμα που θα βοηθούσε επίσης στην ενίσχυση των γνωστών ανέκαθεν ως εύθραυστων δεσμών μεταξύ της Επιτροπής και του κλάδου.

  Chris Davies, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, σήμερα η έκκληση αφορά επιδοτήσεις για τους αλιείς λόγω της αύξησης των τιμών των καυσίμων, αύριο τους αγρότες και, μετά από αυτό, τους οδηγούς φορτηγών και στη συνέχεια τις αεροπορικές εταιρείες, τι θα γίνει όμως έπειτα με τους ιδιοκτήτες των πρατηρίων βενζίνης; Τα κέρδη τους έχουν μειωθεί επειδή οι τιμές των καυσίμων έχουν αυξηθεί.

Όλοι μας υποφέρουμε επειδή οι τιμές των καυσίμων έχουν αυξηθεί. Ας επιδοτήσουμε ο ένας τον άλλον! Όλα αυτά είναι ανοησίες. Πρόκειται για αμερικανικού τύπου πολιτική πελατειακής σχέσης –ειδική έκκληση για τομεακά συμφέροντα– που εισάγεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Όμως αυτό που αποκαλύπτει η παρούσα συζήτηση είναι ότι, ενώ όλοι δηλώνουμε ότι θα πρέπει να έχουμε πολιτικές βιώσιμης αλιείας, στην πράξη, την κρίσιμη στιγμή ορισμένοι δεν κατανοούν τον όρο «βιωσιμότητα». Δεν γνωρίζουν ουσιαστικά τι σημαίνει.

Η Επιτροπή έχει καταστήσει σαφές ότι κατανοεί ότι ο κλάδος της αλιείας δεν είναι οικονομικά βιώσιμος από ορισμένες απόψεις, όμως αυτό δεν είναι αποτέλεσμα των επιπλέον τιμών των καυσίμων. Οφείλεται στις μη βιώσιμες αλιευτικές πρακτικές δεκαετιών. Εάν η αγορά είναι περιορισμένη, εάν οι αλιείς δεν είναι σε θέση να μετακυλίσουν άμεσα το κόστος των αλιευμάτων στους καταναλωτές τους, τότε αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να διερευνηθεί. Πρέπει να διασφαλιστεί ότι υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ της τιμής των αλιευμάτων και του κόστους προς τους καταναλωτές, όμως η επιδότηση απλά και μόνο μη βιώσιμων πρακτικών δεν αποτελεί λύση για τη μείωση της υπεραλίευσης, η οποία προκάλεσε αρχικά τα οικονομικά προβλήματα. Η Επίτροπος δήλωσε στην επιτροπή του Κοινοβουλίου πριν από ένα μήνα, όταν ο κ. Cadec τής έθεσε το ερώτημα αυτό, ότι δεν προτίθετο να στηρίξει επιδοτήσεις ως αντιστάθμιση του πρόσθετου κόστους των καυσίμων. Το επανέλαβε και σήμερα και εγώ, από την πλευρά μου, χαίρομαι με τα λεγόμενά της.

  Marek Józef Gróbarczyk, εξ ονόματος της Ομάδας ECR. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, μια κοινή αλιευτική πολιτική η οποία κατά κύριο λόγο βασίζεται στην προστασία του περιβάλλοντος πρέπει να επιτρέπει τη διατήρηση της διαχείρισης και της ανάπτυξης της ευρωπαϊκής αλιείας σε βιώσιμο επίπεδο. Η αλιεία αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό τμήμα της οικονομίας, όμως θα πρέπει επίσης να τονιστεί ότι η αλιεία έχει πολιτιστική αξία, η οποία μεταδίδεται από γενιά σε γενιά. Ως εκ τούτου, η διατήρηση της αξίας αυτής θα πρέπει να αποτελέσει στόχο της κοινής αλιευτικής πολιτικής.

Από οικονομική άποψη, είναι ουσιαστική για τη διατήρηση της κατάλληλης οικονομικής ισορροπίας. Όσον αφορά τη δραματική αύξηση των τιμών των καυσίμων στην Ευρώπη, η οποία συνέβαλε στην κατάρρευση του κλάδου, η κοινή αλιευτική πολιτική πρέπει να περιλαμβάνει μηχανισμό που θα προστατεύει τους αλιείς από την ανεξέλεγκτη αύξηση των τιμών σε καταστάσεις όπως αυτή. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να επιτρέψει σε έναν ακόμη κλάδο της ευρωπαϊκής ναυτιλίας να μεταναστεύσει στην Άπω Ανατολή, όπως συνέβη με τη ναυπηγική βιομηχανία και τις θαλάσσιες μεταφορές. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Ισλανδία –ακριβώς επειδή έχει επιφυλάξεις όσον αφορά την ΚΑλΠ– δεν επιθυμεί να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Με βάση τα παραπάνω, πρέπει να επιταχύνουμε σημαντικά τη μεταρρύθμιση της ΚΑλΠ και να ενεργήσουμε για την προστασία του περιβάλλοντος και τη διασφάλιση κατάλληλης προστασίας για τους αλιείς. Για άλλη μια φορά τίθεται το ερώτημα εάν θα πρέπει να εισαγάγουμε περιφερειοποίηση στον κλάδο της αλιείας και να ασκήσουμε μεγαλύτερη επιρροή στην ΚΑλΠ από την πλευρά των μεμονωμένων κρατών, αν και κατά τρόπο ισόρροπο. Για άλλη μια φορά πρέπει να τονιστεί ότι, ως αποτέλεσμα της κρίσης και της οικονομικής αστάθειας, η ΚΑλΠ δεν θα λειτουργήσει πλέον και θα αφήσει τους αλιείς στη μοίρα τους.

  Jean-Paul Besset, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, έχω να δηλώσω ότι είμαι αρκετά ικανοποιημένος με την απάντηση της κ. Δαμανάκη σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα των συνεπειών της ανόδου των τιμών του πετρελαίου για τους αλιείς.

Αφορά πραγματικά την πολιτική συνοχή στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μια σοβαρή διαρθρωτική τάση, δηλαδή την αύξηση της τιμής του πετρελαίου λόγω της σπανιότητάς του – και όλοι μας στο Σώμα γνωρίζουμε ότι πρόκειται για φαινόμενο που θα διαρκέσει. Ως εκ τούτου, δεν μπορούμε να παράσχουμε μια βραχυπρόθεσμη και έμμεση λύση αυξάνοντας τις επιδοτήσεις σύμφωνα με τις διακυμάνσεις των τιμών του πετρελαίου. Πρόκειται για ζήτημα πολιτικής λογικής. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να παραμείνει σταθερή σε σχέση με τις αρχές και τους στόχους που έχει θέσει, και συγκεκριμένα την καταπολέμηση της υπερθέρμανσης του πλανήτη ως ζήτημα προτεραιότητας και τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που προκαλούνται από τα ορυκτά καύσιμα.

Δεν πρέπει, επομένως, να αποστείλει το αντίθετο μήνυμα και να ασκεί αντιφατική πολιτική. Η διασφάλιση της επιβίωσης ενός καταδικασμένου ενεργειακού συστήματος δεν θα βοηθήσει τους αλιείς· θα καταδικαστούν και αυτοί, αναπόφευκτα, ως αποτέλεσμα τούτου. Αντ’ αυτού, πρέπει να τους δοθεί η ευκαιρία να αναπτύξουν εκ νέου τους αλιευτικούς τους πόρους και να εστιάσουν εκ νέου τους συντελεστές παραγωγής τους σε εργαλεία εξοικονόμησης ενέργειας. Οι επιδοτήσεις θα πρέπει να διοχετεύονται προς αυτούς τους τομείς και όχι για τη βραχυπρόθεσμη στήριξη που καθορίζεται από τις διακυμάνσεις των τιμών του πετρελαίου.

  Jarosław Leszek Wałęsa (PPE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, βρισκόμαστε σήμερα αντιμέτωποι με ένα θέμα το οποίο έχουμε ήδη εξετάσει μία φορά, το 2008. Εκείνη την εποχή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέφρασε την αλληλεγγύη του προς τους αλιείς και κάλεσε την Επιτροπή να εκπονήσει συγκεκριμένες προτάσεις με σκοπό την ανακούφιση της κατάστασης σε περιοχές που στηρίζονταν κυρίως στην αλιεία. Τα στατιστικά στοιχεία καταδεικνύουν σαφώς ότι από το 2003 το κόστος της αλιείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπερτριπλασιάστηκε, το δε ξαφνικό άλμα στις δαπάνες των καυσίμων σημαίνει ότι οι αλιείς πρέπει επί του παρόντος να επενδύουν 40% περισσότερο από τα κεφάλαιά τους έτσι ώστε φρέσκο ψάρι να μπορεί να φθάνει στους πελάτες τους το ταχύτερο δυνατόν.

Το φαινόμενο της απότομης αύξησης του κόστους των καυσίμων στις διεθνείς αγορές κατά τους τελευταίους μήνες αποτελεί, χωρίς αμφιβολία, τον σημαντικότερο λόγο για την αιφνίδια επιδείνωση της κατάστασης. Η αύξηση των τιμών των καυσίμων μεταφράζεται άμεσα σε πτώση στα κέρδη των αλιέων δεδομένου ότι τα σκάφη τους κινούνται με κινητήρες ντίζελ. Έχουμε λοιπόν έναν φαύλο κύκλο. Οι αλιείς, στην προσπάθειά τους να υπερκαλύψουν την αύξηση των τιμών των καυσίμων, αυξάνουν τον όγκο των αλιευμάτων τους και κινούνται περισσότερο προς τα αλιευτικά πεδία, γεγονός το οποίο, με τη σειρά του, σημαίνει ότι τα σκάφη τους καταναλώνουν περισσότερα καύσιμα. Για τον λόγο αυτόν υφίσταται επείγουσα ανάγκη λήψης περαιτέρω μέτρων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και αύξησης του ανώτατου ορίου ενισχύσεων de minimis, όπως προτείνει η πολιτική μου ομάδα, από 30.000 ευρώ σε 60.000 ευρώ ανά επιχείρηση για την τριετή περίοδο. Πρόκειται για λογική πρόταση η οποία, στην παρούσα κατάσταση, θα μπορούσε να εγγυηθεί βοήθεια προς έναν τομέα ο οποίος αντιπαλεύει με οικονομικές δυσκολίες και να διασφαλίσει κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη.

  Josefa Andrés Barea (S&D). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, το γεγονός ότι βρέθηκε χρόνος για το ζήτημα αυτό κατά τη διάρκεια της παρούσας συνεδρίασης, η ημερήσια διάταξη της οποίας κάθε άλλο παρά μικρή είναι σε θέματα προς συζήτηση, δίνει μια ιδέα της σημασίας που αποδίδει το Κοινοβούλιο στην αύξηση των τιμών του πετρελαίου και στον τρόπο με τον οποίο αυτή επηρεάζει τον τομέα της αλιείας.

Η τιμή ανά βαρέλι έχει αυξηθεί κατά 63% από το 2007· είναι αλήθεια ότι μειώθηκε σήμερα, όμως δεν νομίζω ότι έχει πέσει αρκετά ώστε να είναι βιώσιμη.

Εμείς στην Ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ανησυχούμε για την κρίση που πλήττει τον τομέα και είμαστε πεπεισμένοι ότι η λύση απαιτεί απόκριση εκ μέρους της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων δράσεων τις οποίες έχουν ήδη απαιτήσει βουλευτές και οι κυβερνήσεις των διαφόρων κρατών μελών.

Απευθύνουμε έκκληση, συνεπώς, για αντιμετώπιση της κατάστασης αυτής μέσω ενός αποτελεσματικού και αμερόληπτου μηχανισμού που θα επιτρέπει τη λήψη έκτακτων μέτρων σε κοινοτικό επίπεδο.

Το 2007, υιοθετήθηκαν μέτρα ενισχύσεων de minimis. Δεν σας ζητούμε απλώς μέτρα ενισχύσεων de minimis, Επίτροπε Δαμανάκη: σας ζητούμε να εξετάσετε το άνοιγμα του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αλιείας (ΕΤΑ) και να του επιτρέψετε να καταστεί πιο ευέλικτο, λόγω της αδυναμίας –την οποία αναγνωρίσατε– ορισμένων κρατών μελών να συνεισφέρουν χρήματα και να επιλύσουν το πρόβλημα.

Ας ελπίσουμε ότι η Επιτροπή θα έχει τη δυνατότητα να διερευνήσει νέους δρόμους, συγκεκριμένες προτάσεις, έτσι ώστε να είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει το ΕΤΑ για να βοηθήσει τα τμήματα του στόλου που πλήττονται σκληρότερα, τα οποία αποτελούν οι μικρής κλίμακας και παραδοσιακοί παράκτιοι αλιείς και όσοι έχουν τη βάση τους σε απομακρυσμένους λιμένες.

Θα ήθελα να σας ζητήσω, κυρία Επίτροπε, να μελετήσετε το ενδεχόμενο εισαγωγής στην ΚΑλΠ, όπως προτείνατε, νέων μέτρων για τον περιορισμό της εξάρτησης της αλιείας από τα καύσιμα, η οποία είναι υπερβολικά μεγάλη. Σας ζητώ, επίσης, να δεσμευθείτε για την αναγκαία βελτίωση στις πωλήσεις των προϊόντων. Όλα αυτά πρέπει να εξεταστούν υπό το πρίσμα της βιωσιμότητας για την οποία μιλάτε, καθώς και από περιβαλλοντική και κοινωνική άποψη, θα πρέπει όμως επίσης να εξεταστούν και από την άλλη πλευρά, η οποία είναι εξίσου σημαντική: δηλαδή, την ανθρώπινη πλευρά, για τους αλιείς οι οποίοι υποφέρουν πάρα πολύ.

Πιστεύουμε ότι πρόκειται για μέτρο έκτακτης ανάγκης, πιστεύουμε δε ότι τα βραχυπρόθεσμα μέτρα ευελιξίας θα μπορούσαν να δώσουν μια ανάσα σε έναν τομέα που έχει πληγεί αρκετά σκληρά.

  Izaskun Bilbao Barandica (ALDE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, υπάρχει επείγουσα ανάγκη λήψης συγκεκριμένων μέτρων για τη μείωση των επιπτώσεων που έχει η αύξηση των τιμών των καυσίμων στον τομέα της αλιείας.

Ο τομέας αυτός λειτουργεί με όλο και σπανιότερους πόρους, εισπράττει όλο και χαμηλότερες τιμές και βρίσκεται αντιμέτωπος με σημαντικό ανταγωνισμό από τρίτες χώρες, οι οποίες αναμφισβήτητα στρεβλώνουν την αγορά. Υποστηρίζω, συνεπώς, όλα τα αναγκαία μέτρα τα οποία δεν συνεπάγονται τυχόν κόστος για τους ευρωπαϊκούς προϋπολογισμούς.

Ωστόσο, λόγω της εξάρτησης του τομέα από τα ορυκτά καύσιμα, και με την προοπτική της νέας μεταρρύθμισης, θα πρέπει να δοθεί έμφαση στις προσπάθειες που συνοδεύονται από πολιτική για την καινοτομία, παράλληλα με τις προσπάθειες που έχουν ήδη καταβληθεί μέχρι σήμερα, ώστε ο αλιευτικός στόλος να καταστεί περισσότερο αποδοτικός ενεργειακά. Και αυτό λόγω του ότι η στήριξη της έρευνας στον τομέα αυτόν αποτελεί επίσης δέσμευση για την κερδοφορία και μια ευκαιρία για τομείς που συνδέονται με την αγορά ενέργειας, όπως η ναυπηγική, να αντιμετωπίσουν ευοίωνα το μέλλον και να είναι σε θέση να επαναπροσδιοριστούν.

  Rareş-Lucian Niculescu (PPE). – (RO) Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι οι υψηλές τιμές αργού πετρελαίου αποτελούν μόνιμο φαινόμενο και ότι δεν θα επιστρέψουμε ποτέ στις ημέρες των 30-40 δολαρίων ΗΠΑ ανά βαρέλι. Πέρασε η εποχή του φθηνού αργού πετρελαίου. Ήδη το 2011 η ελάχιστη μέση τιμή πρόκειται να είναι 80-100 δολάρια ΗΠΑ ανά βαρέλι. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι δυσμενείς επιπτώσεις στην οικονομία αναμένεται να συνεχιστούν. Πρέπει να εφαρμοστούν νέα μέτρα στον τομέα της αλιείας λαμβάνοντας υπόψη, ειδικότερα, ότι οι ευρωπαίοι αλιείς αντιμετωπίζουν έντονο παγκόσμιο ανταγωνισμό.

Η αλιεία αποτελεί τη μόνη βιώσιμη οικονομική δραστηριότητα σε πολλές περιοχές, είναι δε σημαντική από την άποψη της διατήρησης του αριθμού των θέσεων εργασίας. Όπως προανέφερα, πρέπει να αναμένουμε ότι οι τιμές του πετρελαίου θα παραμείνουν υψηλές και το οικονομικό αυτό κλίμα θα επηρεάσει κατά κύριο λόγο όσους ασχολούνται με τη μικρής κλίμακας αλιεία. Στο πλαίσιο αυτό τίθεται το εξής σημαντικό ερώτημα: τι μέλλον έχει η κοινή αλιευτική πολιτική και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας; Εάν το ταμείο αυτό δεν χρησιμοποιείται πολύ, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να επανεξεταστεί και να αναθεωρηθεί.

  Κρίτων Αρσένης (S&D). – Αγαπητή κυρία Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, πραγματικά δεν θα έχουμε αλιεία, αν δεν καταφέρουμε να σταματήσουμε την κατάρρευση των αλιευμάτων μας, των αποθεμάτων αλιείας. Όμως, είναι σημαντικό να δούμε και ό,τι γίνεται όσον αφορά τους αλιείς μας σήμερα. Είναι αλήθεια ότι οι μικροί αλιείς, οι παράκτιοι αλιείς, είναι αυτοί που υποφέρουν σε πολύ μεγάλο βαθμό αυτή τη στιγμή.

Συζητάμε για τη διεύρυνση ενός μέτρου στο οποίο, είναι αλήθεια ότι στην πράξη, λίγες φορές έχουν πρόσβαση. Η οικονομική κρίση θα οδηγήσει τις περισσότερες μεσογειακές χώρες στο να μην μπορέσουν να χρησιμοποιήσουν τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας («de minimis») Αυτό είναι μία πραγματικότητα. Από την άλλη, θα πρέπει να δούμε με ποιό τρόπο, μέσα από το Κοινό Αλιευτικό μας Ταμείο, θα μπορέσουμε να ενισχύσουμε, να βοηθήσουμε αυτές τις χώρες που βρίσκονται σε σοβαρή οικονομική κρίση, να ξεπεράσουν αυτά τα προβλήματα, ώστε να μπορέσουν να βοηθήσουν τους αλιείς τους.

Προσωπικά, στηρίζω τη διεύρυνση των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας («de minimis») με κάποιες προϋποθέσεις: να δοθεί έμφαση στους μικρούς αλιείς, τη μικρή και παράκτια αλιεία· να δοθεί έμφαση στους αλιείς που εφαρμόζουν ορθές, βιώσιμες αλιευτικές πρακτικές· να δοθεί, τέλος, έμφαση ώστε η χρηματοδότηση να μην οδηγήσει στην αύξηση της αλιευτικής προσπάθειας και τα μέτρα αυτά να μην απειλήσουν την περιβαλλοντική και κοινωνική βιωσιμότητα της ευρωπαϊκής αλιείας. Θα πρέπει επίσης να δοθεί έμφαση ώστε να μην αποθαρρυνθεί η ευρωπαϊκή αλιεία από το να γίνει ενεργειακά πιο αποδοτική.

Κυρία Επίτροπε, συμφωνώ μαζί σας, θα πρέπει να δούμε πώς θα μπορέσουμε να ενεργοποιήσουμε περισσότερο το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας, ιδιαίτερα δε, πώς θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε τις χώρες που δεν έχουν πλέον τους πόρους ώστε να συμμετέχουν με ίδια συμμετοχή, στο να συμμετέχουν πιο ενεργά.

  Iliana Malinova Iotova (S&D). – (BG) Κύριε Πρόεδρε, καθορίσαμε ορισμένες προϋποθέσεις και απαιτήσεις για τη διασφάλιση βιώσιμης και υπεύθυνης αλιείας στη νέα κοινή αλιευτική πολιτική. Ταυτόχρονα, οι αλιείς εξαρτώνται από τις ιδιοτροπίες του καιρού και τον αθέμιτο ανταγωνισμό. Τα τελευταία χρόνια βρίσκονται επίσης αντιμέτωποι με ένα ακόμη τεράστιο πρόβλημα – τη συνεχή αυξητική πορεία των τιμών του πετρελαίου. Όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν καταστήσει σχεδόν αδύνατο να συνεχιστεί η εν λόγω μορφή απασχόλησης.

Η αρχή των ενισχύσεων de minimis έχει προγραμματιστεί να ισχύει μέχρι το 2013. Είναι καιρός να αναθεωρηθεί εάν εξετάζουμε πραγματικά τις προοπτικές για τη μελλοντική πορεία του κλάδου. Οι τιμές των καυσίμων έχουν τριπλασιαστεί, γεγονός το οποίο εγείρει φυσικά το ερώτημα κατά πόσον η νομοθεσία της ΕΕ είναι επαρκής και κατάλληλη για την οικονομική πραγματικότητα και ανταποκρίνεται στις ανάγκες των ευρωπαίων αλιέων. Από την άποψη αυτή, αναμένω η Επιτροπή να αναθεωρήσει το ισχύον σήμερα ανώτατο όριο των 30.000 ευρώ και να αυξήσει το ποσό του σημαντικά.

Ωστόσο, υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα. Η Επιτροπή πρέπει να εγκαταλείψει επίσης τις καθαρά ελεγκτικές λειτουργίες της σχετικά με τη χορήγηση της κρατικής ενίσχυσης και να ενθαρρύνει ενεργά τα κράτη μέλη να τη χρησιμοποιήσουν. Γιατί είναι αυτό σημαντικό; Ορισμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης προτιμούν να μην αναφέρουν την εν λόγω διευκόλυνση διότι συνεπάγεται πρόσθετη επιβάρυνση για τους εθνικούς τους προϋπολογισμούς. Από την άλλη πλευρά, όταν ασκούν πίεση στον τομέα της αλιείας, χρησιμοποιούν τις Βρυξέλλες για να δικαιολογηθούν. Μια απλούστατη ανάλυση καταδεικνύει ότι οι αλιείς της Βουλγαρίας ούτε καν γνωρίζουν ότι υφίσταται τέτοια διευκόλυνση και κανονισμός. Οργανισμοί του τομέα έχουν υποβάλει πολλές αιτήσεις για τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων προς στήριξη του κλάδου, αγνοούν όμως πλήρως τον κανονισμό για τις ενισχύσεις de minimis. Τα κράτη ανησυχούν για τη χορήγηση της διευκόλυνσης αυτής τώρα που πρέπει να απαλυνθεί το πλήγμα από τις υψηλές τιμές του πετρελαίου, το οποίο εγείρει το ζήτημα όχι μόνο των υψηλών τιμών αλλά και της επιβίωσης του τομέα εν γένει.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχει και το πρόβλημα των επαχθών διαδικασιών που συνδέονται με τη χρήση των ευρωπαϊκών κονδυλίων, μεταξύ άλλων βάσει του κανονισμού για τις ενισχύσεις de minimis.

Για τον λόγο αυτόν θέλω να προσθέσω και τη δική μου ερώτηση σε όσες τέθηκαν από τους συναδέλφους μου, ευχαριστώ δε τον κ. Cadec που ξεκίνησε τη σημερινή συζήτηση: πώς θα ενθαρρύνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τα κράτη μέλη προκειμένου να χρησιμοποιούν τις διευκολύνσεις βάσει του κανονισμού για τις ενισχύσεις de minimis; Ποια μέτρα εξετάζει να λάβει η Επιτροπή για την επίτευξη ισορροπίας μεταξύ ελέγχου επί της χρήσης των κονδυλίων και της προσβασιμότητας των εν λόγω κονδυλίων στους ευρωπαίους αλιείς;

  Antolín Sánchez Presedo (S&D). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η αύξηση των τιμών του πετρελαίου αποτελεί διαρθρωτική τάση η οποία προκύπτει από την αντιπαράθεση των ορίων παραγωγής με την αυξανόμενη παγκόσμια ζήτηση. Η αστάθειά τους των τελευταίων ετών έχει προκαλέσει έντονα πλήγματα και έχει καταστήσει δύσκολη τη σταδιακή προσαρμογή. Χρειαζόμαστε συνεπώς μια απάντηση ώστε να θέσουμε τέρμα στις αυξήσεις του κόστους στον τομέα της αλιείας, οι οποίες συχνά είναι ξαφνικές, και στην υποβάθμιση της ήδη περίπλοκης κατάστασης του κλάδου.

Όταν το 2007 εγκρίθηκε ο κανονισμός για τη θέσπιση των ενισχύσεων de minimis, θεωρήθηκε ότι δεν θα επηρεάσει το εμπόριο ή δεν θα στρεβλώσει τον ανταγωνισμό. Υπάρχει ανάγκη αξιολόγησης των πτυχών αυτών και μετάβασης προς μια πιο φιλόδοξη λύση, η οποία θα δημιουργηθεί λαμβάνοντας υπόψη την οδηγία πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική και τη στρατηγική Ευρώπη 2020, καθώς και ως μέρος της διαδικασίας μεταρρύθμισης της κοινής αλιευτικής πολιτικής.

Πιστεύω ότι μια συνεπής αντίδραση θα αυξήσει την ικανότητα του τομέα για διαρθρωτική προσαρμογή και, ταυτόχρονα, θα βοηθήσει τα πλέον ευάλωτα μέλη του, ιδίως τους μικρομεσαίους παραγωγούς. Η βραχυπρόθεσμη ανακούφιση της κατάστασης του τομέα με μέτρα όπως αυτό που πρότεινε η Επίτροπος για την κινητοποίηση και την ενθάρρυνση της κινητοποίησης του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αλιείας μού φαίνεται θετική, πιστεύω δε ότι θα πρέπει να είναι συμβατή με άλλα μέτρα και την ανάληψη μακροπρόθεσμης δράσης προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της σταθερότητας.

  Estelle Grelier (S&D). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, οι αλιείς στην ΕΕ αντιμετωπίζουν, όπως γνωρίζουμε, τρία μεγάλα προβλήματα: πρώτον, το πολύ σύνθετο και μη δημοφιλές σύστημα των ποσοστώσεων τούς έχει εξαναγκάσει να υιοθετήσουν εξαιρετικά περιοριστικές πρακτικές. Δεύτερον, η έλλειψη δυνατοτήτων κατάρτισης και η καταφανής μείωση του κύρους του επαγγέλματος προκαλούν σημαντικά προβλήματα επάνδρωσης. Τρίτον, και αυτό είναι το θέμα που συζητούμε σήμερα, η άνοδος των τιμών του πετρελαίου καθιστά τις συνθήκες δραστηριοποίησης στον εν λόγω πληγέντα από την κρίση τομέα ακόμη δυσκολότερες.

Μεταξύ 2008 και 2010 οι γάλλοι αλιείς, για παράδειγμα, έχασαν 100-200 ευρώ εισόδημα ανά εβδομάδα ως αποτέλεσμα των διακυμάνσεων των τιμών του πετρελαίου, αν και ο κύκλος εργασιών τους παρέμεινε ο ίδιος.

Ως εκλεγμένος εκπρόσωπος πόλης που διαθέτει λιμένα, υποστηρίζω θερμά τους συναδέλφους μου βουλευτές στο αίτημά τους προς την Επιτροπή να επιτραπεί η αύξηση του ανώτατου ορίου των ενισχύσεων de minimis. Το μέτρο αυτό θα μετριάσει την πίεση επί των αλιέων έτσι ώστε να μπορούν να ζουν αξιοπρεπώς από την εργασία τους. Ωστόσο, αντίθετα με ό,τι έχει επίσης ειπωθεί, αυτό δεν θα επηρεάσει την ανανέωση των αποθεμάτων.

Η μελλοντική μεταρρύθμιση της κοινής αλιευτικής πολιτικής θα πρέπει να επιδιώξει τη στήριξη των αλιέων. Το να τους δείξουμε σήμερα, την Ημέρα της Ευρώπης συγκεκριμένα, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε επιφυλακή όσον αφορά τις ανάγκες τους, θα ήταν ήδη μια καλή αρχή, κυρία Επίτροπε.

  João Ferreira, συντάκτης. – (PT) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, οι σημαντικές αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων έχουν επιδεινώσει σοβαρά την κρίση που αντιμετωπίζει ο τομέας της αλιείας, αν μη τι άλλο την οικονομική του βιωσιμότητα, τα δε ήδη πενιχρά εισοδήματα των εργαζομένων στον τομέα έχουν μειωθεί σημαντικά. Η σημερινή δυναμική των πωλήσεων δεν επιτρέπει οι διακυμάνσεις του κόστους των συντελεστών παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων των καυσίμων, να έχουν αντίκτυπο επί των τιμών των αλιευμάτων, σε αυτό δε συμβάλλει μεταξύ άλλων η τρέχουσα πολιτική εισαγωγών. Οι μέσες τιμές πρώτης πώλησης έχουν παραμείνει στάσιμες ή έχουν μειωθεί κατά τα τελευταία έτη χωρίς αυτό να αντικατοπτρίζεται σε μειωμένες τιμές για τους τελικούς καταναλωτές.

Η σημερινή Κοινή Οργάνωση Αγοράς (ΚΟΑ) για τα προϊόντα αλιείας δεν έχει συμβάλει επαρκώς στη βελτίωση των τιμών πρώτης πώλησης, ούτε προς την κατεύθυνση της βελτίωσης της κατανομής της προστιθέμενης αξίας στην αλυσίδα αξίας του τομέα. Η οικονομική κατάσταση μεγάλου αριθμού επιχειρήσεων έχει επιδεινωθεί τα τελευταία χρόνια, ωθώντας πολλές από αυτές να εγκαταλείψουν τις δραστηριότητές τους, με πραγματικό κίνδυνο χιλιάδες επιχειρήσεις αλιείας να καταστραφούν και χιλιάδες θέσεις εργασίας να χαθούν εξαιτίας της αύξησης των τιμών των καυσίμων. Ιδιαίτερα ευάλωτοι είναι οι τομείς της παράκτιας και της μικρής κλίμακας αλιείας, σε ορισμένα δε κράτη μέλη όπως η Πορτογαλία αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 90% του στόλου. Υπό τις συνθήκες αυτές, η στάση αδράνειας της Επιτροπής και η άρνησή της να λάβει τα αναγκαία μέτρα –μια στάση που επιβεβαιώσατε σήμερα εδώ, κυρία Επίτροπε– είναι απολύτως απαράδεκτη.

Η Επιτροπή μία μόνο λύση μπορεί να σκεφτεί για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο τομέας της αλιείας: την περικοπή, αδιακρίτως, του αριθμού των πλοίων, η οποία ισοδυναμεί με θεραπεία της ασθένειας μέσω θανάτωσης του ασθενή. Είναι σημαντικό να ειπωθεί ότι όποτε πραγματοποιήθηκαν τέτοιες περικοπές στο παρελθόν χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες των στόλων, η κατάσταση των αλιευτικών πόρων σε κάθε περίπτωση και οι ανάγκες κατανάλωσης της κάθε χώρας, δεν επέλυσαν κανένα από τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει ο τομέας σήμερα. Κατέληξαν μόνο σε συγκέντρωση της ιδιοκτησίας και της δραστηριότητας στον τομέα σε κοινοτικό επίπεδο.

Πρέπει, συνεπώς, να εγκριθούν έκτακτα μέτρα που θα δώσουν άμεση και κατάλληλη απάντηση στις κοινωνικοοικονομικές ανάγκες του κλάδου, όπως η δημιουργία ταμείου εγγυήσεων με καταβολές σε επίπεδο Ένωσης, το οποίο θα διασφαλίζει τη σταθερότητα των τιμών των καυσίμων και τη χρήση όλων των χρηματοδοτικών δυνατοτήτων και περιθωρίων του προϋπολογισμού της ΕΕ προς χρηματοδότηση εκτάκτων μέτρων ενίσχυσης του τομέα. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τη διαρθρωτική τάση των αυξήσεων των τιμών του πετρελαίου και, αφετέρου, τις απαιτήσεις περιβαλλοντικής βιωσιμότητας, υπάρχει επίσης ανάγκη λήψης μέτρων που θα διασφαλίζουν τη μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του τομέα.

Χρειάζονται μηχανισμοί για τη βελτίωση των τιμών πρώτης πώλησης και την προώθηση δίκαιης και κατάλληλης κατανομής της προστιθέμενης αξίας στην αλυσίδα αξίας του τομέα. Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας (ΕΤΑ) οφείλει να στηρίξει αποτελεσματικά και ουσιαστικά την ανανέωση και τον εκσυγχρονισμό των αλιευτικών στόλων, κυρίως καθιστώντας τους διάφορους τύπους αλιείας περισσότερο επιλεκτικούς και αντικαθιστώντας τους κινητήρες για λόγους ασφάλειας, προστασίας του περιβάλλοντος και εξοικονόμησης ενέργειας.

Εκτός από τυχόν φορολογικά μέτρα που θα μπορούσαν να εγκριθούν σε επίπεδο κρατών μελών, απαιτούνται λύσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο ώστε να μην επιδεινωθούν οι ανισότητες που ήδη υφίστανται σήμερα μεταξύ των κρατών μελών και οι οποίες αυξάνονται λόγω της σοβαρής κοινωνικής και οικονομικής κρίσης, η οποία πλήττει ιδιαίτερα έντονα τις πιο ευάλωτες οικονομίες.

  Gabriel Mato Adrover (PPE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, το καλύτερο όταν θέτει κανείς μια ερώτηση είναι ότι λαμβάνει μια απάντηση έστω και αν, στην περίπτωση αυτή, θα μπορούσε να θεωρηθεί απογοητευτική από κάποιες απόψεις.

Ο τομέας της αλιείας βρίσκεται σαφώς σε κρίση: τα εισοδήματα των αλιέων μειώνονται καθημερινά, γεγονός το οποίο καθιστά δύσκολο σε πολλές περιπτώσεις το να συνεχίσει κανείς να εργάζεται στον τομέα αυτόν. Δεν μιλούμε για κρυφές επιδοτήσεις ή μη βιώσιμες πρακτικές: μιλούμε για προβλήματα που απαιτούν την πλήρη στήριξή μας. Το προτείνουμε εδώ και καιρό, η δε επανάληψη ενός δίκαιου αιτήματος, όπως έπραξε ο κ. Cadec, δεν μπορεί να θεωρηθεί επιλήψιμη: είναι συνεπής σε αυτό.

Κανείς δεν πρότεινε την εντατικοποίηση της αλιείας. Δεν καταλαβαίνουμε γιατί μέτρα που έχουν άμεσο αντίκτυπο σε εξαιρετικές καταστάσεις πρέπει να απορριφθούν. Προτείνουμε απλώς η Επιτροπή να μην γυρίσει την πλάτη σε έναν τομέα που χρειάζεται επειγόντως βοήθεια, η δε βοήθεια αυτή μπορεί, σήμερα, να έχει τη μορφή αύξησης των ενισχύσεων de minimis.

  Luís Paulo Alves (S&D). – (PT) Θα ήθελα και εγώ να συστρατευθώ με όλους όσοι εξέφρασαν εδώ ανησυχίες όσον αφορά τα χαμηλά εισοδήματα των αλιέων, τα οποία επιδεινώνονται από το ιστορικό υψηλό των τιμών των καυσίμων, ιδιαίτερα κατά τους τελευταίους μήνες.

Όπως ορθώς αναφέρθηκε στο Σώμα, το κόστος των καυσίμων έχει εντονότατη επίδραση στην επιβίωση των μικρομεσαίων ναυτιλιακών επιχειρήσεών μας, επιδεινώνοντας σοβαρά κυρίως τα ήδη εύθραυστα εισοδήματα από την αλιεία. Οι σπειροειδώς αυξανόμενες τιμές των καυσίμων έχουν επίσης έντονα αρνητικές συνέπειες και για εμάς: μείωση του αριθμού των ταξιδιών, εισοδήματα επιπέδου απορίας για τους αλιείς τα οποία επιδεινώνονται λόγω των χαμηλών τιμών πρώτης πώλησης, αύξηση των εισαγωγών οστρακοειδών και θαλασσινών προϊόντων στην Ευρώπη από τρίτες χώρες και εγκατάλειψη της εργασίας στον τομέα λόγω των οικονομικών δυσκολιών που προκύπτουν, γεγονός το οποίο οδηγεί σε περαιτέρω απώλειες θέσεων εργασίας.

Προκειμένου να αποφευχθεί τυχόν επιδείνωση της κρίσης, ως εκ τούτου, πρέπει να αναλάβουμε δράση όσον αφορά τα προβλήματα του τομέα της αλιείας· ταχεία και φιλόδοξη δράση. Η Επιτροπή οφείλει, ως εκ τούτου, να ανταποκριθεί θετικά, με βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα μέτρα, για την αντιμετώπιση των αντίξοων συνθηκών που αντιμετωπίζει ο τομέας και των σοβαρών απωλειών εισοδήματος που βιώνουν οι αλιείς μας.

  Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, ας είμαστε σαφείς: υπάρχει επείγουσα ανάγκη αναδιάρθρωσης των ευρωπαϊκών αλιευτικών στόλων έτσι ώστε να ξεφύγουμε από τα ενεργοβόρα και καταστροφικά για το περιβάλλον αλιευτικά σκάφη και εξοπλισμό και να υιοθετήσουμε ηπιότερες πρακτικές που απαιτούν λιγότερη ενέργεια και είναι μακροπρόθεσμα περισσότερο βιώσιμες: περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά.

Γι’ αυτό θεωρώ ότι η χορήγηση περισσότερου δημόσιου χρήματος στον τομέα της αλιείας ως απάντηση στην αύξηση των τιμών των καυσίμων θα απέστελλε λανθασμένο μήνυμα κατά τη μεταρρύθμιση της κοινής αλιευτικής πολιτικής και θα αποτελούσε κίνητρο για τους πλοιοκτήτες ώστε να χρησιμοποιούν ισχυρότερους και περισσότερο ενεργοβόρους κινητήρες. Θεωρώ συνεπώς ότι πρόκειται για τεράστιο λάθος.

Έχει ήδη δοθεί η εξήγηση ότι δεν υπάρχει συγκυριακό ή διαρθρωτικό πρόβλημα και –ας είμαστε σαφείς και ως προς το σημείο αυτό– τα τρέχοντα μεγέθη καταδεικνύουν ότι το 70% των ευρωπαϊκών αλιευτικών αποθεμάτων υφίστανται υπεραλίευση, κατά συνέπεια κάθε μέτρο που μπορεί να ληφθεί για τη μείωση της υπεραλίευσης αυτής είναι θετικό. Κάθε μέτρο που έχει το αντίθετο αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά αρνητικό εάν ληφθεί.

  Jacky Hénin (GUE/NGL). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, μόλις άκουσα δύο από τους συναδέλφους μου βουλευτές να εξετάζουν θέματα που σχετίζονται με το πρόβλημα της βιωσιμότητας και με το γεγονός ότι χρειάζεται να επιδοτούνται ορισμένα επαγγέλματα επειδή δεν μπορούν να αποφέρουν αρκετά για την επιβίωση. Ωστόσο, πρέπει να πράξουμε ακριβώς το αντίθετο. Οι αλιείς ζητούν ένα μόνο πράγμα: να είναι σε θέση να κερδίζουν τα προς το ζην από την εργασία τους και να είναι σε θέση να ασκούν το επάγγελμά τους. Επομένως, εάν το πετρέλαιο είναι ένα περιοδικό πρόβλημα σήμερα, το ίδιο θα είναι και στο μέλλον. Πρέπει να επενδύσουμε στην έρευνα για φθηνότερους κινητήρες που καταναλώνουν λιγότερο πετρέλαιο.

Η εν εξελίξει σήμερα μεταρρύθμιση, ωστόσο, προϋποθέτει την καταστροφή όλων των μικρών αλιέων, όλων όσοι καταναλώνουν λιγότερο πετρέλαιο, ώστε οι πλουσιότεροι να καταστούν ακόμη πιο πλούσιοι. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι, μετά από κάθε μεταρρύθμιση, διαπιστώνουμε σταθερή πτώση των τιμών των αλιευμάτων ακόμη και αν στο ιχθυοπωλείο ποτέ δεν ήταν τόσο ακριβά, με ορισμένα είδη αλιευμάτων να βρίσκονται ουσιαστικά εκτός του εύρους τιμών των καταναλωτών.

Είναι σημαντική η μεταρρύθμιση του συστήματος των ποσοστώσεων, αλλά και η μεταρρύθμιση και η εξέταση πρακτικών στο πλαίσιο του επαγγέλματος οι οποίες συνεπάγονται ατελείωτα βάσανα για τους μικρούς φορείς εκμετάλλευσης ενώ οι μεγάλοι καθίστανται όλο και πλουσιότεροι!

  Andrew Henry William Brons (NI). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, η άνοδος των τιμών των καυσίμων δημιούργησε ένα ακόμη πρόβλημα για τους αλιείς, είναι όμως απλά και μόνο το τελευταίο πρόβλημα, όχι το πρώτο. Για τον βρετανικό αλιευτικό στόλο, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το Ηνωμένο Βασίλειο προμηθεύει στην ΕΕ το 70% των αλιευμάτων της, του χορηγείται όμως μόνο το 13% των ποσοστώσεών της. Δεν θα ήταν δίκαιο για το Ηνωμένο Βασίλειο να λαμβάνει αναλογικότερο μερίδιο; Ειδικότερα, το βάρος του γάδου που εκφορτώνεται στη Βρετανία μειώθηκε από 300.000 τόνους πριν από την ένταξη στην τότε ΕΟΚ σε μόλις 7.000 τόνους σήμερα. Οι βρετανοί αλιείς αντιμετωπίζουν περαιτέρω απώλειες στον αριθμό των ημερών στη θάλασσα και σταδιακά εκδιώκονται από την αγορά.

Σε μακροπρόθεσμη βάση, οι βρετανοί αλιείς επιθυμούν αποχώρηση από την ΕΕ· βραχυπρόθεσμα, απαιτούν δίκαιη μεταχείριση στο πλαίσιο της κοινής αλιευτικής πολιτικής. Πρέπει να παραχωρηθεί αύξηση του αριθμού των ημερών στη θάλασσα στους βρετανούς αλιείς, ως εκπροσώπους της χώρας υποδοχής. Ακούσαμε για μη βιώσιμη αλιεία, όμως τα βρετανικά ύδατα δεν υπεραλιεύονται από βρετανικούς στόλους· το πρόβλημα είναι ότι τα βρετανικά ύδατα είναι πλέον ανοικτά σε όλους.

  Μαρία Δαμανάκη, μέλος της Επιτροπής. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να δηλώσω απαντώντας στους βουλευτές ότι κατανοώ όλες τις ανησυχίες σας. Συμμερίζομαι τις ανησυχίες σας σχετικά με το ανεπαρκές εισόδημα των αλιέων μας, ιδιαίτερα των ιδιοκτητών μικρών σκαφών στις παράκτιες περιοχές. Προκαλείται όμως το πρόβλημα αυτό από την αύξηση των τιμών των καυσίμων; Είστε σίγουροι ως προς αυτό; Έχουμε συζητήσει το πρόβλημα αυτό επανειλημμένα και παραδεχθήκαμε ότι το πρόβλημα υπήρχε και πριν από την αύξηση των τιμών.

Μπορώ φυσικά να κατανοήσω ότι η αύξηση των τιμών των καυσίμων θα μπορούσε να επιδεινώσει το πρόβλημα, όμως ο κύριος λόγος για το πρόβλημα ήταν πάντοτε η υπεραλίευση – η αλιεία άνω των καθορισμένων ορίων λόγω της οποίας τα αποθέματα δεν μπορούν να διατηρηθούν σε υγιή κατάσταση. Το έχουμε συζητήσει και είναι το κύριο πρόβλημα που πρέπει να επιλύσουμε μέσω της μεταρρύθμισης της ΚΑλΠ.

Φυσικά, τώρα συζητούμε για τις τιμές των καυσίμων. Είναι πρόβλημα και πρέπει να συζητήσουμε πώς μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε. Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα αυτό σε μόνιμη βάση είναι η βελτίωση της αντοχής του κλάδου μας στην αύξηση των τιμών των καυσίμων. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος, διότι δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για την εξέλιξη των τιμών των καυσίμων. Επιτρέψτε μου να σας δώσω ένα παράδειγμα του τι μπορεί να συμβεί: στο Βέλγιο, βελτίωσαν τους κινητήρες στον στόλο τους μετά την τελευταία κρίση και έχουν πλέον μειώσει τις δαπάνες για καύσιμα στους στόλους τους κατά 20%. Έτσι πρέπει λοιπόν να προχωρήσουμε και αυτό προσπαθούμε να πράξουμε.

Παρ’ όλα αυτά, όσον αφορά τις προτάσεις σας, υπάρχει πρόταση προς την Επιτροπή για αύξηση του ανώτατου ορίου των ενισχύσεων de minimis. Ας εξετάσουμε το συγκεκριμένο πρόβλημα. Τι είναι αυτό το ανώτατο όριο; Είναι το ανώτατο όριο των ενισχύσεων που μπορούν να παράσχουν τα κράτη μέλη στον τομέα τους. Εάν η Επιτροπή αυξήσει τώρα το εν λόγω ανώτατο όριο, αυτό σημαίνει ότι μόνο τα κράτη μέλη με υγιή προϋπολογισμό μπορούν να το παράσχουν. Συνεπώς, αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία άνισων όρων ανταγωνισμού στον τομέα μας, ευνοώντας τις πλουσιότερες χώρες. Επιτρέψτε μου να το θέσω ξεκάθαρα, ώστε να κατανοούμε την κατάσταση.

Επίσης, εάν αυξηθεί το ανώτατο όριο, μόνο τα μεγαλύτερα σκάφη θα αντλήσουν τυχόν πλεονεκτήματα από αυτό. Εκπλήσσομαι από το γεγονός ότι ορισμένοι βουλευτές του Κοινοβουλίου –από τους οποίους δεν θα περίμενα να το αναφέρουν– μου ζητούν να αυξηθεί το ανώτατο αυτό όριο. Τα κράτη μέλη μπορούν να παράσχουν τη δική τους κρατική ενίσχυση. Τα πλουσιότερα κράτη μέλη μπορούν να την παράσχουν ήδη από τώρα.

Όσον αφορά τα κονδύλια, επιτρέψτε μου να σας εξηγήσω. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν μόνο το 20% της χρηματοδότησής μας. Ορισμένοι βουλευτές του Κοινοβουλίου αναφέρουν ότι το πρόβλημα συνίσταται στη χρηματοδότησή μας, επειδή δεν μπορούν να τη χρησιμοποιούν κατά τον τρόπο που θέλουν. Έχουμε όμως ευελιξία· τα κράτη μέλη μπορούν να ανακατανείμουν τη χρηματοδότησή τους – κάθε κράτος μέλος μπορεί να το πράξει. Μόνον η Ιταλία μάς έχει ζητήσει ανακατανομή και την εγκρίναμε. Γιατί λοιπόν δεν προσπαθείτε να πείσετε τα κράτη μέλη –τις κυβερνήσεις των χωρών σας– να χρησιμοποιούν τα κονδύλια σωστά; Εάν πραγματικά θέλουμε να βοηθήσουμε, και αν υπάρχει πρόβλημα με την απορρόφηση της χρηματοδότησης, είμαι στο πλευρό σας για να τη διευκολύνω για όλους, μέχρι τώρα όμως δεν έχει καταβληθεί καμία τέτοια προσπάθεια.

Για να απαντήσω στις ερωτήσεις με πολύ άμεσο τρόπο: ναι, η χρηματοδότηση υπάρχει· ναι, τα κράτη μέλη μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν· και, ναι, τα κράτη μέλη μπορούν να προσφέρουν από τους ιδίους πόρους σε αυτό το ανώτατο όριο των ενισχύσεων de minimis. Εάν συνεπώς αλλάξω την κατάσταση, το μόνο αποτέλεσμα που θα προκύψει είναι η στρέβλωση του θεμιτού ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών μελών και μεταξύ των μικρών και μεγαλύτερων σκαφών. Πρέπει να το κατανοήσουμε αυτό. Υπάρχει, φυσικά, γενικότερο πρόβλημα και, όσον αφορά τη μεταρρύθμισή μας, μπορούμε να συζητήσουμε τι μπορεί να γίνει προκειμένου να βοηθήσουμε ειδικότερα τη μικρής κλίμακας αλιεία μας. Μπορούμε να συζητήσουμε, επίσης, κάθε άλλη πρόταση, όμως η συγκεκριμένη πρόταση για αύξηση του ανώτατου ορίου των ενισχύσεων de minimis δεν μπορεί να βοηθήσει.

  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη 12 Μαΐου 2011 στις 12.00 το μεσημέρι.

(Η συνεδρίαση διακόπτεται για λίγα λεπτά)

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 149 του Κανονισμού)

  José Manuel Fernandes (PPE) , γραπτώς. – (PT) Οι ευρωπαίοι αλιείς, και ιδιαίτερα όσοι ζουν στα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν τις μεγαλύτερες χρηματοοικονομικές δυσκολίες, όπως η Πορτογαλία, βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση η οποία επιδεινώνεται από την αύξηση των τιμών των καυσίμων. Προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κατάσταση αυτή, η Επιτροπή οφείλει να λάβει έκτακτα μέτρα ώστε να βοηθήσει τους αλιείς. Για τον σκοπό αυτόν, η Επιτροπή θα πρέπει να επιτρέψει την προσωρινή αύξηση, για τρία χρόνια, των επιδοτήσεων που μπορούν να χορηγούν τα κράτη μέλη στους αλιείς από 30.000 σε 60.000 ευρώ. Πέραν αυτού, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας (ΕΤΑ) θα πρέπει να χορηγεί επιδοτήσεις σε αλιείς, ιδίως προκειμένου να καταστούν οι αλιευτικές τεχνικές περισσότερο επιλεκτικές και να αντικατασταθούν οι κινητήρες για λόγους ασφάλειας, προστασίας του περιβάλλοντος ή/και εξοικονόμησης ενέργειας. Τα μέτρα αυτά πρέπει να δίδουν ιδιαίτερη προσοχή στη μικρής κλίμακας και την παράκτια αλιεία. Τέλος, είναι καθοριστικής σημασίας να καθιερωθούν μηχανισμοί ρύθμισης για τη βελτίωση των τιμών πρώτης πώλησης και την προώθηση δίκαιης και κατάλληλης κατανομής της προστιθέμενης αξίας στην αλυσίδα αξίας του τομέα της αλιείας κατά τρόπο ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι τιμές που καταβάλλονται στους παραγωγούς.

  Jim Higgins (PPE) , γραπτώς. – (EN) Οι σημερινές υψηλές τιμές του πετρελαίου είχαν σοβαρό αντίκτυπο στο λειτουργικό κόστος των αλιέων, εξαναγκάζοντας κάποιους ακόμη και να σταματήσουν την εργασία τους. Μετά την έγκριση πρότασης ψηφίσματος αυτήν την εβδομάδα, χαίρομαι ιδιαίτερα που το Κοινοβούλιο καλεί την Επιτροπή να θεσπίσει μέτρα έκτακτης ανάγκης, μεταξύ αυτών την αύξηση του σημερινού ανώτατου ορίου κρατικής ενίσχυσης από 30.000 ευρώ σε 60.000 ευρώ ανά επιχείρηση για μια μεταβατική περίοδο τριών ετών.