Przewodnicząca – Kolejnym punktem porządku obrad jest sprawozdanie pana posła Audy’ego, w imieniu Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, w sprawie przeglądu śródokresowego siódmego programu ramowego Unii Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (Α7-0160/2011).

  Jean-Pierre Audy, sprawozdawca – (FR) Pani Przewodnicząca, Pani Komisarz Geoghegan-Quinn, Panie i Panowie! Zebraliśmy się tu, żeby dokonać oceny siódmego programu ramowego w zakresie badań (2007-2013), którego budżet wynosi 51 miliardów euro. Jest to największy program na świecie, a tę kwotę trzeba porównywać do 17 miliardów euro, gdyż tyle wynosił budżet programu na lata 2000–2006, który obejmował pięć lat; niniejszy okres natomiast obejmuje siedem.

Negocjacje w sprawie siódmego programu ramowego odbywały się w 2006 roku i dotyczyły – zwracam uwagę jeszcze raz – lat 2007–2013. Teraz, po zakończeniu tych negocjacji, zaistniały trzy nowe okoliczności, które wymagają od nas przeprowadzenia oceny programu.

Po pierwsze, Unia Europejska stara się teraz przezwyciężyć niepowodzenie strategii lizbońskiej, która została opracowana przez Radę Europejską w 2000 roku i miała na celu stworzenie z Unii Europejskiej światowej gospodarki opartej na wiedzy do roku 2010. Obecnie mamy strategię Europa 2020. Drugą nową okolicznością jest niepowodzenie traktatu konstytucyjnego. Dzisiaj obowiązuje Traktat z Lizbony, który niesie ze sobą nowe uprawnienia. Trzecią nową okolicznością jest kryzys finansowy, który dotarł do nas ze Stanów Zjednoczonych w 2008 roku.

W świetle tych trzech nowych okoliczności musimy zastanowić się nad okresem 2011–2013. Żyjemy w wyjątkowo niepewnych latach pokryzysowych, a w czasach ograniczonych środków publicznych kwoty, które wchodzą w grę, mają ważne znaczenie. Na pierwsze trzy lata zaplanowano 26 miliardów euro. Pozostało nam do dyspozycji 28,5 miliarda euro na lata 2011, 2012 i 2013. Musimy więc dokładnie przemyśleć, jaki komunikat chcemy przekazać Komisji Europejskiej, żeby dostosowała swoją politykę w dziedzinie badań naukowych do obecnie najważniejszych wyzwań.

Inne osoby szerzej wypowiedzą się na temat zagadnień, które zasygnalizowałem, a ja chciałbym zwrócić uwagę na dwie kwestie: pierwsza to uproszczenie, druga – to reakcja na najważniejsze wyzwania, przed którymi stoimy.

Moja koleżanka, pani poseł Carvalho, szczegółowo omówi swoje doskonałe sprawozdanie w sprawie uproszczenia. Pani Komisarz! Z zadowoleniem przyjmujemy decyzję Komisji z dnia 24 stycznia 2011 r. w sprawie utworzenia systemu indywidualnej rejestracji, ale musimy iść dalej. Musimy wprowadzić uproszczenia na przyszłość, a przeszłość pozostawić za sobą. Te wszystkie zagadnienia są Pani, jako osobie, która była członkiem Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, doskonale znane. Reformowane przez trzy lata rozporządzenie finansowe pozwoli nam stworzyć podstawy prawne dla tego uproszczenia, ale nie sądzę, żeby manipulowanie dopuszczalnym ryzykiem błędu było właściwą drogą. Musimy uprościć przepisy, a poprzez uproszczenie ograniczymy liczbę błędów.

Proponuję, żeby w przypadku rozbieżności między audytorami z ramienia Komisji a podmiotami poddawanymi kontroli dopuścić możliwość przeprowadzenia niezależnej kontroli i interwencji mediatora, żeby nie trzeba było zwracać się do Trybunału Sprawiedliwości o rozstrzygnięcie każdego sporu, który może powstać między kontrolowanymi podmiotami a Komisją. Naprawdę musimy rozstrzygnąć ten problem, Pani Komisarz.

Mamy też kolejne poważne wyzwania. Musimy w większym stopniu zaangażować sektor przemysłowy w ramach polityki przemysłowej, o której mowa w strategii Europa 2020, zwłaszcza w sprawach patentu europejskiego, musimy także zwiększyć udział MŚP – małych i średnich przedsiębiorstw – a także kobiet. Koszty infrastruktury powinny być współfinansowane ze środków programu ramowego, z funduszy Europejskiego Banku Inwestycyjnego, funduszy strukturalnych i ze środków polityki krajowej. Musimy zachęcać do doskonałości i zapewnić harmonijne rozmieszczanie infrastruktury badawczej w całej Unii Europejskiej. Nie wiemy dziś, którym państwom zostaną przyznane Nagrody Nobla za pięć lat. Musimy także wywiązywać się z naszych zobowiązań międzynarodowych, takich jak projekt ITER.

I wreszcie, proponujemy w tym sprawozdaniu, żeby w przyszłości podwoić fundusze na badania w celu stworzenia europejskiej przestrzeni badawczej, z pomocą Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych. To jest klucz do wzrostu, który jest nam potrzebny do sfinansowania ambitnych celów społecznych i wypełniania zobowiązań w dziedzinie ochrony środowiska.

  Máire Geoghegan-Quinn, komisarz – Pani Przewodnicząca, Szanowni Państwo! Pragnę podziękować za tę możliwość wypowiedzenia się wobec wszystkich Państwa przed ostatecznym głosowaniem nad sprawozdaniem w sprawie okresowej oceny 7PR na posiedzeniu plenarnym jutro rano. Na realizację siódmego programu ramowego, a co za tym idzie – na dążenie do proponowanych tak zwanych wspólnych ram strategicznych dla badań i innowacji, składa się bardzo wiele kolejno następujących po sobie pojedynczych, lecz ważnych kroków. W moim przekonaniu ta dzisiejsza debata jest jednym z takich znaczących kroków.

Dzisiejsza dyskusja jest wynikiem wielomiesięcznej żmudnej pracy wykonanej przez pana posła Audy’ego, kontrsprawozdawców, pozostałych członków Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, a także członków Komisji Budżetowej. Ocena jest bezwartościowa, jeśli wyniki nie zostaną przedstawione, poddane dyskusji, zakwestionowane, zaakceptowane czy nawet czasami odrzucone przez konkretne zainteresowane strony, którym ma ona służyć, a rzecz jasna Parlament odgrywa w tym procesie istotną rolę, nie tylko dlatego, że ma szeroki wachlarz doświadczeń zaczerpniętych z życia politycznego i publicznego, ale – i jest to równie ważne – dysponuje rozległą wiedzą w wielu dziedzinach, wiedzą posiadaną przez posłów.

Pozwolę sobie teraz przedstawić kilka krótkich uwag wstępnych na temat samego sprawozdania. Po pierwsze, jest to ważkie i kompleksowe sprawozdanie, w którym w sposób konstruktywny zostały omówione najważniejsze kwestie poruszone w okresowej ocenie 7PR. Najbardziej budujące jest to, że sprawozdanie z okresowej oceny wywołało bardzo konkretne reakcje instytucji i że te reakcje, chociaż czasem dotyczą różnych zagadnień, w zasadzie są zgodne z głównymi wnioskami i zaleceniami sformułowanymi przez niezależnych ekspertów, którzy przeprowadzili ocenę.

Komisja jest zadowolona, że jakość tej oceny spotkała się z uznaniem Parlamentu. Komisja stwierdza, że główne kwestie poruszone w tym sprawozdaniu są zbieżne z kluczowymi zagadnieniami, na które zwróciła uwagę Komisja w odpowiedzi na sprawozdanie z oceny. Chociaż być może nie ma pełnej zgody w odniesieniu do każdego szczegółu, trzeba pamiętać, że istnieje wspólne porozumienie co do podstawowych zagadnień, w szczególności potrzeby kompleksowej strategii w celu zintensyfikowania badań i pobudzenia innowacji w kontekście strategii Europa 2020, konieczności zwiększenia dostępności programu dla szerokiego grona ewentualnych uczestników w całej Europie i potrzeby dalszego uproszczenia procedur, żeby stworzyć wszystkim uczestnikom możliwość skoncentrowania się na kreatywnej pracy, a nie zajmowaniu się biurokracją.

Komisja deklaruje zamiar podjęcia konkretnych działań w pozostałych latach 7PR w celu realizacji możliwie największej liczby spójnych sugestii oceniających. Na przykład – wspomniał już o tym pan poseł Audy – wdrożyliśmy już trzy konkretne środki upraszczające dla 7PR: wykorzystywanie w większym zakresie metody naliczania średnich kosztów pracowników, łatwiejsze procedury dla właścicieli-menedżerów małych i średnich przedsiębiorstw, a także możliwość konsultacji z komitetem ds. rozliczeń badawczych w celu zapewnienia jednolitej interpretacji przepisów.

Jednocześnie zalecenia i opinie wyrażone w tej ocenie okresowej mają oczywiście ogromne znaczenie dla przygotowania przyszłych działań w dziedzinie badań i innowacji. Obejmie to niezbędny postęp w upraszczaniu, który będzie możliwy dzięki wspólnym ramom strategicznym, nowym zasadom uczestnictwa i – z Państwa pomocą – dzięki zmienionemu, przyjaznemu dla użytkownika rozporządzeniu finansowemu.

Komisja czeka z niecierpliwością na dalszą debatę w ramach zbliżających się rozmów. Państwa dzisiejsze uwagi i pytania pomogą nam jeszcze lepiej zrozumieć te zagadnienia.

  Carl Haglund, sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Budżetowej – (SV) Pani Przewodnicząca! Pragnę podziękować zarówno naszej wspaniałej Pani Komisarz za silne zaangażowanie na rzecz badań naukowych, jak i Panu Posłowi sprawozdawcy. Mam zaszczyt pełnić funkcję sprawozdawcy Komisji Budżetowej w sprawach dotyczących badań naukowych i chcę przekazać kilka krótkich uwag naszej komisji.

Zacznę od uwagi krytycznej, a mianowicie, że byłoby dobrze, gdyby tego rodzaju oceny były gotowe na czas. Nasza praca byłaby wtedy łatwiejsza; natomiast pod każdym innym względem ocena jest dobra. Komisja Budżetowa uważa, że ważne jest, by w przyszłości bardziej zacieśniać powiązania między badaniami naukowymi a przemysłem, ponieważ wtedy faktycznie będzie można wykorzystać potencjał innowacji i koncepcji w praktyce.

Pragniemy również zwrócić uwagę, że potrzebna jest nam odwaga do podejmowania ryzyka. Bez niego nie osiągniemy tak dobrych wyników, na jakich nam zależy. I jeszcze jedna sprawa, o której mówiła sama pani komisarz, czyli uproszczenie procedur i ograniczanie istniejącej biurokracji. To jest niezwykle ważne. I wreszcie kwestia ostatnia, lecz nie mniej ważna: chciałbym przypomnieć, że musimy być zdolni wdrożyć strategię Europa 2020 w ramach siódmego programu ramowego w zakresie badań, nie możemy z tym czekać do następnego programu.

  Maria Da Graça Carvalho, w imieniu grupy PPE – (PT) Pani Przewodnicząca! Zacznę od złożenia gratulacji sprawozdawcy za przygotowanie znakomitego sprawozdania, a także za sposób, w jaki prowadził prace. Obecny program ramowy ma ważne strategicznie znaczenie dla konkurencyjności i zatrudnienia w Europie. Pozostało jeszcze do wykorzystania 50 % środków z jego budżetu. Śródokresowy przegląd bieżącego programu ramowego jest niezbędny, by w drugiej połowie okresu swego funkcjonowania ten program mógł się skutecznie przyczynić do przywrócenia koniunktury gospodarki europejskiej.

Nawiązując do głównych zaleceń dotyczących przeglądu, pragnę zwrócić uwagę na istotne znaczenie uproszczenia dostępu do funduszy i dostosowanie priorytetów tematycznych oraz adekwatność przepisów względem nowych wyzwań. Dzięki uproszczeniu dostępu do funduszy na badania naukowe można będzie stworzyć prostsze, bardziej zrozumiałe i przejrzyste zasady i procedury. W związku z tym wszelkie zalecenia sformułowane w sprawozdaniu, które dotyczą uproszczenia, ale nie wymagają dokonania przeglądu przepisów finansowych, powinny być jednak uwzględnione w siódmym programie ramowym. Pragnę pogratulować Komisji środków, które zostały już wdrożone.

Po drugie, chciałabym zwrócić uwagę na potrzebę położenia większego nacisku na obszary tematyczne o zasadniczym znaczeniu dla przyszłości Europy, takie jak bezpieczeństwo energetyczne, ochrona środowiska i opieka zdrowotna.

Po trzecie, dostosowanie zasad uczestnictwa w nowych wyzwaniach pozwoli na przykład na zwiększenie udziału małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) i młodych naukowców w projektach badawczych.

I wreszcie, chcę podkreślić, że z zadowoleniem przyjmuję wytyczne odnośnie do następnego programu ramowego. Chciałabym szczególnie zwrócić uwagę na zalecenie dotyczące znacznego zwiększenia budżetu na naukę i innowacje w kolejnych ramach finansowych UE. Tylko w ten sposób można kształtować bardziej konkurencyjną i dobrze prosperującą Europę.

  Britta Thomsen, w imieniu grupy S&D – (DA) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Pragnę przede wszystkim podziękować Panu Posłowi Audy’emu za znakomitą współpracę w ramach przeglądu ramowego programu w zakresie badań. Unia Europejska stoi przed wielkim wyzwaniem m.in. ze strony Chin, Indii i Brazylii. W tych krajach dokonuje się rozwój gospodarczy na ogromną skalę. Musimy więc poprzez badania naukowe i innowacje osiągać jeszcze lepsze rezultaty w sferze wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy – w przeciwnym razie UE zostanie wyeliminowana z wyścigu w dziedzinie wiedzy.

Siódmy program ramowy był skuteczny, ale można jeszcze go udoskonalić. Moim zdaniem są trzy priorytety, które należy wziąć pod uwagę w negocjacjach dotyczących ósmego programu ramowego. Trzeba uprościć procedury obsługi wniosków i sprawozdawcze. Musimy po prostu rozwiązać problem biurokracji. Po drugie, trzeba wykazywać odwagę w dążeniu do swobody i elastyczności. Sami badacze muszą mieć swobodę wyboru najważniejszych obszarów badań, a w szczególności program musi być wystarczająco elastyczny, by mógł sprostać wyzwaniom jutra. W ten sposób można będzie osiągać lepsze wyniki. Musimy też doskonalić się w pracy i myśleniu w sposób interdyscyplinarny.

  Frédérique Ries, w imieniu grupy ALDE – (FR) Pani Przewodnicząca! Siódmy program ramowy w zakresie badań jest największym programem badawczym na świecie: ma budżet w wysokości 54,6 miliarda euro na bieżący okres 2007–2013 i z jego środków zostało dotychczas sfinansowanych ponad 9 000 projektów. Powstaje pytanie, czy osiągnięte rezultaty są warte tak wielkiej inwestycji.

Na podstawie wcześniejszych wypowiedzi uważam, że zadanie tego pytania jest po części udzieleniem na nie odpowiedzi. Europa stara się osiągać tyle, ile może; znamy główne przyczyny takiego stanu rzeczy, ponieważ zostały one już wymienione: w ujęciu ogólnym w Europie istnieje podział na Północ i Południe w sferze badań naukowych i rozwoju; Europa pozostaje w tyle pod względem wydatków na badania i działania rozwojowe w przedsiębiorstwach, a naukowcy i MŚP mają trudności w dostępie do różnych programów, na co zwracał już uwagę nasz sprawozdawca.

Niemniej jednak, na szczęście, jest miejsce na optymizm, ponieważ Rada, Parlament i Komisja są w tej sprawie całkowicie zgodne i mają świadomość potrzeby większego ukierunkowania europejskich badań naukowych i innowacji na najważniejsze obecnie wyzwania społeczne i ekonomiczne. Mam oczywiście na myśli zmianę klimatu – zagadnienie już dyskutowane – ale także bezpieczeństwo energetyczne, zarządzanie w okresie po wypadku w Fukushimie oraz bezpieczeństwo żywności, które zostało zachwiane przez bakterie E. Coli.

Należy również zdecydowanie unikać robienia zbyt wielu rzeczy naraz – i w tej kwestii oczywiście podzielam dążenie pana posła Audy’ego do wyraźnego określenia priorytetów badań naukowych w Europie. Jest to myśl wyrażona w pkt. 9 tego sprawozdania. Europa musi sama sobie dostarczyć środków do osiągnięcia konkretnych najważniejszych celów. Sprawozdawca wspomniał również o 28 miliardach euro, które pozostają do wykorzystania w ciągu pozostałych trzech lat.

Jako że mówimy o konkretnych priorytetach i obszarach, na zakończenie wspomnę o jednym z nich – nanotechnologiach – gdzie, moim zdaniem, potrzebne są większe inwestycje, ponieważ te technologie mogą być wykorzystywane w wielu sektorach: medycynie, produkcji rolno-spożywczej, elektronice, wytwarzaniu nowych materiałów i energetyce. Owszem, rozpoczęcie tej rewolucji jest zadaniem dla naszych ekspertów, ale Unia Europejska – już za chwilę kończę – musi przejąć inicjatywę i zdobyć to tak małe terytorium.

  Vicky Ford, w imieniu grupy ECR – Pani Przewodnicząca! Badania naukowe i innowacje mają zasadnicze znaczenie dla wzrostu gospodarczego i sprostania naszym największym wyzwaniom. Widziałam wiele doskonałych badań finansowanych z europejskich dotacji, realizowanych w ramach projektów współpracy z przemysłem i transgranicznych, i indywidualnych dotacji dla wybitnych naukowców.

Jednakże europejski program ramowy ma opinię najbardziej zbiurokratyzowanego na świecie. Pani Komisarz! W dalszym ciągu uważam, że może Pani zrobić więcej w sprawie uproszczenia. Środki finansowe są ściśle określone i fundusze muszą szybko trafić do naukowców w laboratoriach, a nie tylko do tych, którzy wypełniają formularze i sprawdzają rachunki.

Nie każdy projekt może być sfinansowany, a w świecie badań naukowych wartość dodaną oczywiście trudno zmierzyć, ale nie wydaje mi się, żeby wspólny europejski system oceny rezultatów był jedynym rozwiązaniem. Potrzebni nam są naukowcy, którzy rywalizują z najlepszymi na świecie, i powinni oni być oceniani na arenie międzynarodowej. Również nie możemy sprzeniewierzać się zasadzie doskonałości. Europejska Rada ds. Badań Naukowych, na przykład, zrobiła wiele w dziedzinie wspierania indywidualnych naukowców. Jeśli jej mandat zostanie zmieniony w celu wspierania projektów zespołowych, nie może się to odbyć ze szkodą dla wspierania osób indywidualnie osiągających doskonałość.

Chciałabym, żeby na badania naukowe przeznaczano więcej pieniędzy, ale nie ma konta bankowego bez dna. Ani ja, ani moja grupa nie możemy poprzeć podwojenia budżetu UE w jednym obszarze bez zobowiązania do wskazania innych źródeł pochodzenia środków pieniężnych. Chcielibyśmy natomiast, żeby publiczne pieniądze były wykorzystywane w sposób bardziej sensowny zarówno w ramach prywatnych inwestycji, jak i w drodze lepszych zamówień publicznych.

  Marisa Matias, w imieniu grupy GUE/NGL – (PT) Pani Przewodnicząca! Na wstępie pragnę podziękować Panu Posłowi Audy’emu za wykonaną pracę i za wspaniałą współpracę z nami wszystkimi, ze wszystkich grup, a także za otwartość, jaką przejawiał w całym procesie.

Moim zdaniem przegląd siódmego programu ramowego zdecydowanie jest bardzo ważny. Nie sposób przecenić znaczenia takich zagadnień jak przejrzystość, uproszczenie i redystrybucja, które są niezwykle istotne i zostały wyraźnie uwzględnione w tym sprawozdaniu oraz w stanowisku przyjętym przez Parlament.

Uważam, że badania naukowe i innowacje w zasadniczy sposób przyczyniają się do bardziej sprawiedliwej redystrybucji i bardziej zrównoważonego modelu rozwoju, dlatego też nie możemy dopuścić do niepowodzenia niektórych przedsięwzięć. Ponieważ o wielu z nich już się tu mówiło, ja wymienię te, o których często się zapomina.

Po pierwsze, w przeglądzie stwierdza się wyraźnie, że przydział środków na badania naukowe w dalszym ciągu odbywa się w sposób nazbyt skoncentrowany i nie możemy tego nie dostrzegać. Niektóre państwa, jednostki i ośrodki naukowo-badawcze, a także wielki przemysł, mają o wiele łatwiejszy dostęp do funduszy unijnych niż inni. Nie możemy akceptować takiego modelu. Musimy doprowadzić do zwiększenia udziału nowych państw członkowskich i państw z Południa, którym, nawiasem mówiąc, najbardziej potrzebna jest możliwość pozyskania środków finansowych.

Po drugie, uważam, że należy także zwiększyć udział rzeczywistych uczestników i organizacji społeczeństwa obywatelskiego. Małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) w dalszym ciągu stanowią tu poważne wyzwanie.

Po trzecie, uwaga dotycząca niepewności wyników prac badawczych: badania o wysokiej jakości i wybitne nie będą możliwe, jeśli będziemy w dalszym ciągu zgadzać się na warunki pracy naukowców w niektórych częściach Europy niegodne tej nazwy. Na zakończenie pragnę przede wszystkim wyrazić podziękowania za wykonaną pracę. Myślę, że jest ona ważnym krokiem dla Parlamentu.

  Niki Tzavela, w imieniu grupy EFD – Pani Przewodnicząca! Chciałabym podziękować Panu Posłowi Audy’emu za doskonałe sprawozdanie. Siódmy program ramowy jest jednym z największych programów badawczych na świecie i słusznie robimy, dokonując jego śródokresowej oceny.

Przede wszystkim jestem zadowolona z jednogłośnego apelu o środki upraszczające nasze zasady w zakresie metod finansowania. Po drugie, ważne jest, że skupiamy się na niewystarczającym udziale MŚP w programie i apelujemy o podjęcie działań w celu poprawy tej sytuacji, zwłaszcza że w przyszłości wzrost gospodarczy i tworzenie miejsc pracy w UE będą zależeć od tych przedsiębiorstw. Po trzecie, zdecydowanie popieram działania prowadzone w ramach programu „Marie Curie Actions”. Pragnę również dodać, że w perspektywie średnioterminowej należałoby opracować mechanizm oceny oraz przeprowadzić ocenę postępów i wymiernego wpływu polityki i programów w dziedzinie innowacji w UE.

I na zakończenie muszę powiedzieć, że należy utrzymać poziom finansowania 7PR, ponieważ zdajemy sobie sprawę, że inwestowanie w badania naukowe i rozwój ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celów strategii Europa 2020.

  Herbert Reul (PPE) – (DE) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Po pierwsze, chciałbym podziękować Panu Posłowi Audy’emu i wszystkim moim Koleżankom i Kolegom Posłom, którzy pracowali nad tym zagadnieniem. Przegląd tego rodzaju jest oczywiście ważnym warunkiem wstępnym, jeśli chodzi o wnioski, które następnie trzeba wyciągnąć. Z pewnością wszyscy się zgodzimy, że kwestia inwestycji w badania naukowe ma zasadnicze znaczenie dla przyszłości Europy. Niemniej jednak, czy będziemy mieli odwagę wyciągnąć z niego właściwe wnioski, okaże się wtedy, gdy będziemy przechodzić do następnej rundy. Czy mamy odwagę zapewnić teraz i w przyszłości odpowiednie środki finansowe? Każdy twierdzi, że tak, ale wykonać to będzie trudno. W jaki sposób zdołamy efektywniej wykorzystać istniejące zasoby? Jestem bardzo wdzięczny za to, że w tej debacie przywiązywaliśmy wielką wagę do kwestii uproszczenia, również w związku ze sprawozdaniem pani Carvalho. Jak mamy postępować prościej, szybciej i efektywniej, jak osiągać lepsze rezultaty przy obecnych zasobach? Oprócz odpowiedniego finansowania jest to kolejne podstawowe zagadnienie.

Po trzecie, musimy zadbać – i w tym względzie nie zgadzam się z niektórymi moimi koleżankami i kolegami posłami – żeby nie przydzielać środków według zasady „każdy powinien dostać trochę”. Tej zasady nie powinniśmy stosować w odniesieniu do funduszy na badania naukowe. Takie fundusze można przydzielać jedynie zgodnie z zasadą doskonałości. W rezultacie – niestety – nie wszystkie państwa członkowskie otrzymują środki finansowe w jednakowej wysokości. Mamy więc przed sobą poważne zadanie, a mianowicie zapewnić poprawę w tych państwach członkowskich, które jeszcze nie spełniają kryteriów doskonałości. Do tego zdecydowanie potrzebne są nam inne instrumenty, ponieważ ta kwestia jeszcze nie została rozwiązana. W przyszłości będziemy potrzebować wielu instrumentów nie w celu zapewnienia równomiernego rozdziału funduszy, ale po to, żeby wykorzystać inne fundusze, z innych instrumentów, w celu koncentrowania się na konkretnych aspektach.

I wreszcie sprawa ostatnia, lecz nie mniej ważna: trzeba finansować mniej projektów. Nie możemy unikać podejmowania decyzji polegających na wskazywaniu, na których podstawowych aspektach chcemy się skupić. Jeśli każdy zgłasza nowy temat, w dłuższej perspektywie nie przyniesie to korzyści w sferze finansowania badań. Musimy mieć odwagę spojrzeć i zauważyć, co jest szczególnie dobre i które z przedsięwzięć przede wszystkim chcemy w dalszym ciągu finansować.

  Teresa Riera Madurell (S&D) – (ES) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu! W jakim stopniu niedociągnięcia stwierdzone w naszym systemie badań naukowych i rozwoju są przekształcane w mocne strony siódmego programu ramowego?

W odpowiedzi na potrzebę stymulowania badań podstawowych i utworzono Europejską Radę ds. Badań Naukowych, od której będzie się wymagać lepszych efektów w łączeniu doskonałości i spójności na przyszłość. Potrzebnych było więcej naukowców – i uruchomiono program „Marie Curie Actions”, który będzie w dalszym ciągu wymagał jeszcze większego wysiłku. Trzeba było w większym stopniu zaangażować małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) – i udało się nam osiągnąć wynik prawie na poziomie 15 %, który można by poprawić dzięki większemu uproszczeniu. Potrzebne były również większe środki finansowe, szczególnie środki prywatne – w tej sferze w dalszym ciągu sytuacja jest niełatwa – nie tylko ze względu na kryzys, ale także dlatego, że pewne instrumenty, na przykład w dziedzinie wspólnych inicjatyw technologicznych (WIT), można jeszcze udoskonalić.

Niemniej jednak, Panie Pośle Audy, nie mam wątpliwości, że dzięki wnioskom wynikającym z tego śródokresowego przeglądu program ramowy osiągnie jeszcze większy poziom doskonałości. Gratuluję Panu tego sprawozdania.

  Vladko Todorov Panayotov (ALDE). – Pani Przewodnicząca! Przede wszystkim chciałbym podziękować ekspertom z Komisji i sprawozdawcy, Panu Posłowi Audy’emu, za ich pracę.

Ten średniookresowy przegląd ma bardzo ważne znaczenie. Unii Europejskiej brakuje reaktywności i z tego powodu nie udało się osiągnąć celów strategii lizbońskiej. Niemniej jednak w dziedzinie badań naukowych i innowacji jest kilka aspektów, w których UE ma w dalszym ciągu pozycję wiodącą i może być z tego dumna.

Unia Europejska stoi przed wieloma wyzwaniami, z którymi nie muszą się mierzyć jej konkurenci, a jednak udaje się nam utrzymać w nurcie rywalizacji. Mam na myśli brak naturalnych źródeł energii w Europie, co zdecydowanie stanowi przeszkodę dla rozwoju i innowacji. Mam również na myśli zjawisko starzenia się ludności europejskiej, które jest kolejnym problemem charakterystycznym dla UE. Ale mimo to UE ma najbardziej ambitne i w największym stopniu wiążące przepisy w zakresie ochrony środowiska. Ma też najwyższe standardy społeczne i zasady poszanowania pracowników w miejscu pracy.

Moim zdaniem możemy być z tego dumni. Żyjemy na kontynencie, gdzie w dalszym ciągu ceni się pewne wartości, które nie podlegają w zbyt dużym stopniu wpływowi globalizacji. Moim zdaniem nie można stać się najbardziej zrównoważoną gospodarką na świecie opartą na wiedzy bez poszanowania wartości, które charakteryzują społeczeństwo europejskie. Jestem przekonany, że będzie to procentować w przyszłości.

  Zbigniew Ziobro (ECR) – (PL) Pani Przewodnicząca! Wzrost innowacyjności w Unii Europejskiej jest jednym z kluczowych elementów rozwoju gospodarczego, szczególnie w czasach kryzysu. Aspekt ten bardzo celnie został uwypuklony przez posła sprawozdawcę. Niestety niektóre ważne kwestie zostały jednak przedstawione, wydaje się, w zbyt ogólny sposób. Po pierwsze jednak, warto na to zwrócić uwagę, relatywnie mało środków jest przyznawanych na innowacje wśród nowych krajów Unii Europejskiej. Można powiedzieć prawie, że tutaj uderza wielka różnica i dysproporcja pomiędzy krajami starej Unii a nowymi krajami Unii Europejskiej. W sprawozdaniu znalazła się na ten temat zaledwie wzmianka w jednym zdaniu. Ich skromny udział jest negatywnie zauważany i negatywnie wpływa na zrównoważony rozwój Wspólnoty oraz jej spójność.

Warto tutaj wspomnieć, że mimo przeznaczenia 86 mld euro na badania w okresie finansowań 2007-2013 nie widać zmiany tego stanu rzeczy, dlatego środki z Funduszu Spójności przeznaczone na innowacyjność w następnej perspektywie finansowej w większym stopniu powinny uwzględniać ten czynnik, jakim jest równoważne kierowanie funduszy tak dla starych, jak i nowych krajów Unii Europejskiej. Ta innowacyjność jest bowiem szansą również dla tych nowych krajów europejskich i tam nauka, nowoczesne technologie powinny również być rozwijane dla dobra całej Europy w sposób spójny.

Warto też zaznaczyć, że problemy z finansowaniem badań dotykają w dużej mierze sektora małych i średnich przedsiębiorstw. Ze względu na zaostrzenie polityki monetarnej wynikającej z kryzysu finansowego i gospodarczego ograniczono przyznawanie kredytów, które są niezbędne na długoterminowe inwestycje związane właśnie z innowacyjnością. Ten stan rzeczy musi być uwzględniony dla ułatwienia ścieżki pozyskiwania kredytów na te cele właśnie dla małych i średnich przedsiębiorstw. Warto również mówić o uproszczeniu procedur administracyjnych w tym względzie.

  Amalia Sartori (PPE) – (IT) Pani Przewodnicząca! Ja również pragnę podziękować Panu Posłowi Audy’emu i całej Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii za wspaniałą pracę i użyteczną debatę na temat tego niezwykle ważnego zagadnienia.

Moim zdaniem jest tylko jedna sprawa, której jeszcze tu dziś nie poruszono, a mianowicie, że trzeba przyznać, iż obecnie Europa w pewnym sensie pozostaje w tyle pod względem badań naukowych i innowacji.

Jesteśmy bardzo chętni do chwalenia się osiągniętymi rezultatami, ale powinniśmy również uznać, że w niektórych dziedzinach ustępujemy nie tylko miejsca naszemu tradycyjnemu rywalowi, Stanom Zjednoczonym, ale również bardzo silnym konkurentom, takim jak Chiny i inne kraje.

W związku z tym uważam, że jeśli Europa nie chce się załamać i zginąć, trzeba podjąć decyzję o znacznie większym inwestowaniu w badania naukowe i innowacje. Nie jest to jednak decyzja, którą musielibyśmy podjąć dzisiaj wieczorem, podczas tej debaty, ale powinna ona raczej zapaść w kontekście szerszej debaty na temat perspektywy finansowej i całego zagadnienia, jak korzystać z zasobów, które mamy do dyspozycji. Krótko mówiąc, moim zdaniem jest to zdecydowanie sprawa numer jeden!

Reasumując, uważam, że wszystkie kwestie poruszone przez pana posła Audy’ego i panią poseł Carvalho – na których skupię się w innych wystąpieniach – są godne uwagi. Należą do nich: uproszczenie, potrzeba koordynacji finansowania, próba realizacji strategii Europa 2020, doskonałość i innowacje, przy jednoczesnym uwzględnieniu, że w tych wszystkich dziedzinach istnieją dwa główne nurty: pierwszy to małe i średnie przedsiębiorstwa, bijące serce Europy, w których musimy wspierać innowacyjność i promować ją poprzez uproszczenia, zaś drugi to duże ośrodki badawcze, których tak naprawdę powinniśmy mieć więcej.

  Catherine Trautmann (S&D) – (FR) Pani Przewodnicząca, Pani Komisarz, Panie i Panowie! To bardzo dobre sprawozdanie naszego kolegi, pana posła Audy’ego, stanowi podsumowanie wszystkich naszych rozmów z podmiotami tego sektora. Nie mam zamiaru przedstawiać szczegółowo ich oceny naszego siódmego programu ramowego, która pokrótce jest taka, że ten program jest niezbędny, ale zbyt skomplikowany i nadmiernie zbiurokratyzowany.

Pragnę tylko zwrócić uwagę na dwie sprawy. Po pierwsze, innowacje. Parlament zobowiązał się do ich wspierania, ale nie może się to odbywać kosztem badań podstawowych. Jak dobrze wiemy, głównym rezultatem badań jest wiedza, a następnie sposobność do pomnożenia tego rezultatu w sektorze gospodarczym, czy zwłaszcza w sektorze przemysłowym. Należy więc wyraźnie rozróżnić manipulację od wzmocnienia badań podstawowych.

Po drugie, finansowanie. Wszyscy jesteśmy zgodni, że budżet powinien być na miarę naszych ambicji. Posunę się nawet dalej i powiem, że w tej sprawie powinniśmy wykazywać się innowacyjnością, postępując konsekwentnie. Wprowadzanie kolejnych instrumentów nie ma sensu, zwiększmy raczej efektywność istniejących. W związku z tym mechanizm finansowania oparty na podziale ryzyka jest prawdziwym sukcesem, ale należy w nim przyjąć bardziej zintegrowane podejście do małych i średnich przedsiębiorstw oraz infrastruktury badawczej. Dlatego też apeluję do Komisji, żeby dołożyła wszelkich starań w celu możliwie najszybszego rozstrzygnięcia sporów i by wzięła pod uwagę kierunki działań proponowane w tym sprawozdaniu.

  Romana Jordan Cizelj (PPE) – (SL) Pani Przewodnicząca! Siódmy program ramowy wszedł w życie w 2007 roku, po rozszerzeniu UE o 12 nowych państw członkowskich. Oczywiście wraz z tymi dwoma dużymi rozszerzeniami w Unii Europejskiej nastąpił wzrost różnorodności.

I w tym miejscu pojawia się pytanie: czy w siódmym programie ramowym została odpowiednio uwzględniona ta różnorodność, to znaczy, czy został on zaprojektowany tak, by w sposób jednolity propagować doskonałość badań w całej Unii Europejskiej. W ramach przeglądu zidentyfikowano pewne wzorce, a ja chciałabym zwrócić w szczególności uwagę na dwa z nich.

Po pierwsze, nierównomierny rozkład geograficzny uczestnictwa i niewielki udział w projektach naukowców z niektórych części Unii, zwłaszcza z mniej rozwiniętych regionów i państw, które przystąpiły do UE w 2004 roku lub później.

Po drugie, naukowcy z mniejszych państw członkowskich są bardzo słabo reprezentowani w gronie koordynatorów projektów. Zgodnie z wyjaśnieniem taka sytuacja wynika stąd, że doskonałość badań naukowych jest głównym kryterium wyboru w siódmym programie ramowym. Prowadzi to do wniosku, że jakość badań naukowych w regionach, które są bardzo słabo reprezentowane w projektach, jest niska.

Można się zastanawiać, czy rzeczywiście taki jest prawdziwy powód, lecz wniosków w tej kwestii nie należy formułować w sposób arbitralny. Dlatego też apeluję do Komisji o zbadanie przyczyn tego dość nierównomiernego rozkładu geograficznego projektów i ich koordynatorów.

W gruncie rzeczy w interesie tych państw członkowskich, które nie nadążają w osiąganiu doskonałości w dziedzinie badań UE, leży korzystanie ze środków z europejskich funduszy strukturalnych w celu wzmocnienia własnych sektorów naukowych i badań naukowych. Ta możliwość powinna również istnieć w następnej perspektywie finansowej.

Jednakże fundusze strukturalne należy wykorzystywać tylko w państwach członkowskich, którym zostały one przydzielone. Koncepcja, że takie środki powinny płynąć z państw mniej rozwiniętych do bardziej rozwiniętych, po to by te ostatnie mogły na przykład budować infrastrukturę badawczą, jest nie do przyjęcia, ponieważ przepaść między regionami będzie się tylko pogłębiać. Mam nadzieję, że Komisja będzie potrafiła rozwiać wątpliwości w odniesieniu do równych szans dla naukowców i koordynatorów z różnych regionów i państw Unii, oczywiście pod warunkiem, że spełniają oni wymóg doskonałości naukowej.

PRZEWODNICZY: ROBERTA ANGELILLI
Wiceprzewodnicząca

  António Fernando Correia De Campos (S&D) – (PT) Pani Przewodnicząca! Na wstępie pragnę pogratulować Panu Posłowi Audy’emu w związku z jego doskonałym sprawozdaniem. Mimo że przegląd śródokresowy został przeprowadzony z opóźnieniem, w jego wyniku zostały ujawnione najważniejsze aspekty siódmego programu ramowego, a mianowicie: jego nadmierna biurokratyzacja, brak zainteresowania ze strony przemysłu, duża liczba i złożony charakter jego nowych instrumentów i powolne tempo płatności. Zwiększyło się również niebezpieczeństwo dużych transferów środków z bieżącego programu ramowego na rzecz dużych programów o wątpliwej wartości dodanej. Niemniej jednak w sprawozdaniu odnotowano także pozytywne elementy, do których należą: silniejsza współpraca międzynarodowa między grupami naukowymi pracującymi nad wspólnymi projektami, pewne sukcesy, na przykład działalność Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych, oraz lepsza sytuacja w sferze równowagi płci.

Są pewne kwestie, które należy traktować priorytetowo: po pierwsze, uproszczenie programu i po drugie, promowanie doskonałości naukowej nie tylko w niektórych państwach, ale w całej Europie, silniejsze powiązania między programem ramowym a innowacjami i instrumentami przeznaczonymi dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), służącymi przedsiębiorczości. Program Eurostar jest tu przykładem najbardziej udanej inicjatywy i należy nadal go rozwijać.

  Paul Rübig (PPE) – (DE) Pani Przewodnicząca! Musimy – i jest to dość oczywiste – wzmocnić środowisko naukowe, a tym samym siłę ekonomiczną Europy wśród międzynarodowej konkurencji. Musimy więc przeanalizować, jakie środki własne możemy mieć do dyspozycji w ósmym programie ramowym w zakresie badań. Pragnę zwrócić się z apelem do Pani Komisarz o wykorzystanie dochodów pochodzących z systemu handlu emisjami i przeznaczenie ich na rzeczywiste rozwiązanie problemu CO2. Byłby to znamienny punkt wyjścia.

Mielibyśmy dziesiątki miliardów euro, które moglibyśmy wykorzystać na program dotyczący „inteligentnej energii”, przeznaczyć dla naszych licznych platform i na potrzeby związane z zapewnieniem sobie na wiele sposobów zrównoważonego środowiska. Tę sprawę można byłoby przedyskutować z panem komisarzem Lewandowskim i oczywiście z ministrami finansów.

Musimy również wzmocnić program na rzecz konkurencyjności i innowacji (CIP). Jestem przekonany, że w tym programie szczególnie należy wykorzystywać technologie informacyjne i komunikacyjne w celu zapewnienia niezbędnych urządzeń i sprzętu komputerowego, żeby umożliwić naukowcom szybszą, lepszą i skuteczniejszą komunikację, przy użyciu najnowszych technologii. Zintegrowanie połączeń światłowodowych z urządzeniami satelitarnymi i stworzenie odpowiednich klastrów byłoby fantastycznym przedsięwzięciem, podobnie jak utworzenie Europejskiego Instytutu Technologii.

W związku z tym musimy po prostu zaprezentować naszym instytucjom edukacyjnym badania prowadzone w ramach siódmego programu ramowego w zakresie badań i programu na rzecz konkurencyjności i innowacji, a także wielu innych programów, to znaczy zapoznać z nimi profesorów, nauczycieli i nauczycieli wychowania przedszkolnego. Musimy zapewnić uczniom i studentom dostęp do najbardziej aktualnej wiedzy naszych czasów.

I jeszcze kwestia ostatnia ale nie mniej ważna: Europejska Rada ds. Badań Naukowych wykonuje doskonałą pracę, a informacje na temat przedsięwzięć, które finansuje, powinny być jak najszybciej powszechnie udostępniane. Pragnę jeszcze raz podziękować Panu Posłowi Audy’emu za wspieranie małych i średnich przedsiębiorstw oraz podkreślić, że podobnie jak pan poseł Correia de Campos, ja także uważam, że w przyszłości program „Eurostars” może stać się jednym z najważniejszych projektów.

  Ioan Enciu (S&D) – (RO) Pani Przewodnicząca! Ja także zacznę od złożenia gratulacji Panu Posłowi Audy’emu w związku z wysiłkiem, który włożył w opracowanie tego sprawozdania. Od naszych umiejętności jednoczenia się i koordynowania wysiłków w dziedzinie badań zależy konkurencyjność naszej gospodarki. Podzielam opinię, że lepsza koordynacja, spójność i synergia siódmego programu ramowego, funduszy strukturalnych oraz Funduszu Spójności mogą również przyczynić się do zwiększenia udziału państw członkowskich obecnie reprezentowanych w niewielkim stopniu. Badaniom realizowanym w ramach współpracy transnarodowej należy w dalszym ciągu nadawać znaczenie priorytetowe. Państwa członkowskie muszą raczej ze sobą współpracować niż konkurować. Wskaźnik sukcesu, który był dotychczas skromny, można poprawić w drodze uproszczeń administracyjnych i finansowych.

Swoją wypowiedź dokończę w języku angielskim. Wcześniej w tym roku pani komisarz Quinn powiedziała: „Biurokrację musimy wrzucić do niszczarki. Potrzebne są nam proste i jasne zasady, stosowane konsekwentnie i rygorystycznie”. Zwracam się dziś do Pani Komisarz z prośbą o pomoc w przejściu od słów do czynów. Dziękuję.

  Lambert van Nistelrooij (PPE) – (NL) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, Panie Pośle Sprawozdawco! Czasami dobrze jest spojrzeć wstecz, szczególnie w środku takiego okresu jak ten, na krótko przed ustanowieniem ram finansowych i ustaleniem programu prac legislacyjnych tego Parlamentu.

Okazuje się wyraźnie, że badania naukowe w Europie są najwyższej jakości. Problem polega na tym, jak przełożyć te badania na produkty i jak zorganizować cały łańcuch. Najwyraźniej nie ma zbyt wiele sensu w generowaniu dużej liczby sprzedawanych na całym świecie patentów, jeśli następnie wynikająca z nich wartość dodana pozostaje ostatecznie w innych częściach świata. A zatem musimy zadbać o interesy naszych obywateli i włączyć ich do udziału w taki sposób – szkolić ich w taki sposób – żeby cały proces miał miejsce tutaj.

I jeszcze mam drugą uwagę. Chodzi tu przede wszystkim o doskonałość, ale doskonałość musi mieć konkretną postać, a nie formę swobodnie dryfującej inteligencji. Doskonałość musi mieć swoje korzenie w regionach i miastach. Nie może być tak, żeby ta wysoka wartość dodana powstawała tylko w regionach metropolitalnych. Naszym zadaniem jako Parlamentu jest doprowadzenie do połączenia rezultatów badań z możliwościami, które można z nich stworzyć w zakresie innowacji. Utworzyliśmy naszą Unię Innowacji z bardzo dobrymi inicjatywami, są też różne inne środki, na przykład fundusze strukturalne, które możemy wykorzystać w tym celu. W nadchodzących latach musimy zastosować zasadę warunkowości. W tym sensie musimy również zapewnić, żeby regiony, które nieco pozostają w tyle, inwestowały w dziedziny specjalistyczne. Może to się odbywać również przy wykorzystaniu własnych pieniędzy państw członkowskich, nie tylko w drodze finansowania europejskiego. W ten sposób powstałaby wspólna agenda, a instrumenty takie jak wspólne programowanie mają tu również duże znaczenie.

Chcę jeszcze krótko poruszyć dwie kwestie. Przede wszystkim musimy trwać przy instrumentach służących do ograniczania ryzyka. Inicjatywa Banku Inwestycyjnego (mechanizm finansowania oparty na podziale ryzyka) funkcjonowała nadzwyczaj dobrze. Po drugie, Pani Poseł Carvalho, nie ulega wątpliwości, że wykonała Pani bardzo dobrą robotę. Jest mniej biurokracji. Teraz zajmijmy się tymi wspólnymi inicjatywami technologicznymi (JTI), w których przemysł odgrywa rolę w 50 %, ale my postępujemy tak, jakby były to organizacje sektora publicznego! Taki układ po prostu nie może działać.

Dziękuję za to okresowe sprawozdanie. Jest ono bardzo ważne, a gdy zostaną ustanowione nowe przepisy, przełożymy to sprawozdanie na nowe możliwości.

  Bogdan Kazimierz Marcinkiewicz (PPE) – (PL) Pani Przewodnicząca! Dziękuję sprawozdawcy za wykonaną pracę. Najważniejszą rzeczą, na którą chciałbym zwrócić uwagę, jest uproszczenie zasad i procedur obowiązujących w programach wspierających działalność badawczą i innowacyjną oraz potrzeba identyfikacji przyczyn niedoreprezentacji nowych krajów Unii Europejskiej. Przyszły program ramowy musi odpowiadać bieżącym potrzebom tak, aby każde z państw mogło rozwijać przestrzeń badań, działań badawczych oraz innowacyjności dzięki zaprojektowaniu wspólnych instrumentów finansowych, które dobrze zarządzane stworzyłyby możliwość skupienia działań na potrzebach rynkowych i społecznych.

Umożliwienie udziału w przyszłym programie ramowym związkom, przedsiębiorstwom, szczególnie mikroprzedsiębiorstwom, w charakterze klastrów, sieci krajowych lub regionalnych platform technologicznych jest zadaniem niezbędnym. Jednocześnie pragnę podkreślić, że utrzymujące się zróżnicowanie regionów Unii Europejskiej w zakresie poziomu innowacyjności wymaga szczególnej uwagi przy sformułowaniu wspólnych ram strategicznych finansowania na rzecz badań naukowych i innowacji.

Warto zwrócić uwagę na synergię działań na poziomie europejskim, krajowym i regionalnym, dodatkowo wprowadzając wspólne regulacje administracyjne i finansowe oraz wymuszenie harmonizacji zasad i warunków uczestnictwa w różnych programach w kierunku tworzenia wspólnego i przejrzystego systemu. Mam nadzieję, że wnioski zawarte w procesie oceny siódmego programu ramowego będą podstawą dalszych prac nad kolejnym już, ósmym.

  Gunnar Hökmark (PPE) – Pani Przewodnicząca! Przede wszystkim chciałbym pogratulować sprawozdawcy wybitnego sprawozdania w sprawie tego przeglądu śródokresowego. Moim zdaniem należy zwrócić uwagę na trzy kwestie.

Pierwszą jest uproszczenie – mniej biurokracji – i mówiliśmy o tym, rozpoczynając siódmy program ramowy. Stał się on mniej zbiurokratyzowany i myślę, że i naukowcy, i inni, którzy mają do czynienia z tymi projektami, są tego świadomi, ale jest jeszcze wiele do zrobienia. Moim zdaniem w pewnym zakresie możemy w większym stopniu zaufać wyższym uczelniom, istniejącym od wieków. One nie uciekną z pieniędzmi.

Drugą kwestią jest doskonałość. Cała wartość naszego wspólnego wysiłku polega na tym, że staramy się przysporzyć specjalnej europejskiej wartości, zapewniając doskonałość. Wszystkie państwa członkowskie finansują własne badania naukowe i naukę, my również, jak już wspomniano, fundusze strukturalne. Jeśli w tym programie ramowym nie będziemy dążyć do doskonałości, utracimy przewagę konkurencyjną, która jest nam niezbędna na przyszłość.

Trzecią kwestią jest mobilność. Myślę, że w jednym ważnym aspekcie mamy doświadczenie, a mianowicie, że dzięki mobilności, jaką możemy osiągnąć za pomocą programu ramowego, tworzy się szczególny klimat i specjalne warunki konieczne dla osiągania doskonałości. Jestem zadowolony, że sprawozdawca przedstawił propozycję dotyczącą wprowadzenia bonów na badania, próbując zapewnić spontaniczny proces dążenia naukowców w Europie do doskonałości poprzez stworzenie warunków dla mobilności i jej zwiększenie.

A zatem jeszcze raz dziękuję sprawozdawcy.

  Seán Kelly (PPE) – (GA) Pani Przewodnicząca! Nieczęsto jesteśmy jednomyślni na tej sali i dziś było jasne, że Komisja i różni posłowie nie byli zgodni w tej sprawie, a zwłaszcza w sprawie sposobu, w jaki powinniśmy iść do przodu. Wielka pochwała należy się sprawozdawcy, panu posłowi Audy’emu. Tak jak powiedziała pani komisarz, przedstawił on ważkie i kompleksowe sprawozdanie.

Przedstawił on ważkie i kompleksowe sprawozdanie, a ja jestem zadowolony, że nacisk położono na kilka prostych spraw. Pierwsza z nich jest prosta sama w sobie: uproszczenie. Uproszczenie jest zdecydowanie niezbędne. Przyjemnie było usłyszeć, , jak pani komisarz mówiła, że zmierzamy w kierunku przyjaznego dla użytkownika rozporządzenia finansowego. Musimy wprowadzić uproszczenia, obdarzyć zaufaniem naukowców i zapewnić sobie najlepszych badaczy. Jeśli to wszystko będziemy mieli, osiągniemy rezultaty.

To prawda, nie udało nam się ze strategią lizbońską, i taka sytuacja nie może się powtórzyć. Właśnie poprzez badania, demonstracje i dostarczanie rezultatów możemy osiągnąć konkurencyjność, której Europa tak bardzo potrzebuje.

  Petru Constantin Luhan (PPE) – (RO) Pani Przewodnicząca! W obecnej sytuacji i w związku z realizacją celów UE 2020 siódmy program ramowy musi być odpowiednio dostosowany do bieżących wyzwań. Uproszczenie go, żeby umożliwić MŚP dostęp do finansowania, daje im szansę na rozwój nowych rodzajów usług i produktów. Poziom wkładu finansowego, dokumentacja, jaką należy opracować, zapewnienie dostępu do informacji i doradztwa specjalistycznego muszą być realistyczne, ponieważ w przeciwnym razie nie uda się nam stworzyć ram dla ułatwienia MŚP dostępu do tego programu, niezależnie od celów.

Moim zdaniem ważne jest to, że przywiązuje się większą wagę do rozwoju badań naukowych na poziomie regionalnym poprzez zachęcanie do wielopoziomowego partnerstwa i wspieranie przygotowywania w tym celu przewodników i wytycznych metodologicznych. Nie możemy realizować celów bez wyraźnego określenia procedur i stymulowania lub wspierania rozwoju użytecznych narzędzi.

  Derek Vaughan (S&D) – Pani Przewodnicząca! Ja również chciałbym podziękować sprawozdawcy i panu komisarzowi. Tak jak obaj panowie powiedzieli, badania i innowacje mają ważne znaczenie dla przyszłości europejskiej gospodarki. Oczywiście wiem, że w Walii jest wiele wyższych uczelni, na przykład takich, które skorzystają z funduszy europejskich. Dlatego uważam, że wszyscy powinniśmy popierać przeznaczanie w budżecie UE odpowiednich środków finansowych na badania naukowe i innowacje; nie powinniśmy mówić, że udzielamy poparcia w tym względzie podczas tego posiedzenia, głosując przeciw na posiedzeniach poświęconych sprawom budżetu.

Co się tyczy najważniejszych spraw poruszonych dziś po południu: wszyscy oczywiście popieramy uproszczenie, takie jak wspólny zbiór zasad. Wiem jednak o pewnych obawach co do stosowania w każdym przypadku stawek zryczałtowanych i kwot ryczałtowych, uważam więc, że powinniśmy zastanowić się nad pewną elastycznością i swobodą uznania w tych obszarach.

Polemizowałbym również z opinią, że powinniśmy skupić się na efektywności. Owszem, to ważne, ale w sferze badań i innowacji musimy również liczyć się z pewnym ryzykiem i nie możemy go wykluczać. I wreszcie, popieram także propozycję dotyczącą stworzenia lepszych powiązań między wyższymi uczelniami a przedsiębiorstwami, co pozwoli skorzystać ze wszystkich podejmowanych badań i działań rozwojowych.

  Silvia-Adriana Ţicău (S&D) – (RO) Pani Przewodnicząca! Konkurencyjność nie jest dla Unii Europejskiej jedynie opcją. Unia Europejska musi być konkurencyjna na świecie, dlatego też musimy inwestować w badania naukowe i innowacje.

Beneficjenci programów badawczych korzystają z wielu krajowych i unijnych źródeł finansowania. Niestety korzystanie z tych wszystkich źródeł finansowania polega bardzo często na dopełnieniu różnych procedur i przestrzeganiu zasad, co utrudnia dostęp do funduszy UE i komplikuje sytuację beneficjentów, ponieważ te różne zasady trzeba poznać. My również uważamy, że rozwój w dziedzinie badań i innowacji w Unii Europejskiej może nastąpić tylko wtedy, gdy ograniczymy biurokrację, uprościmy i ujednolicimy procedury, zapewnimy rozwój badań stosowanych i ułatwimy małym i średnim przedsiębiorstwom dostęp do funduszy. Wyrażamy ubolewanie, że z powodu kryzysu gospodarczego i finansowego państwa członkowskie ograniczyły fundusze na edukację i badania naukowe oraz wzywamy je do inwestowania w edukację jako priorytetową dziedzinę w czasie tego kryzysu, ponieważ także od tego zależy jakość badań naukowych i innowacji.

Pragnę podziękować sprawozdawcy, Panu Posłowi Audy’emu, za przyjęcie zgłoszonej przez mnie poprawki, zawierającej apel do Komisji o zapewnienie w kontekście siódmego programu ramowego w zakresie badań większego poziomu finansowania badań i działań rozwojowych na rzecz zastosowań i usług globalnego systemu nawigacji satelitarnej (GNSS).

  Pat the Cope Gallagher (ALDE) – Pani Przewodnicząca! Jestem przekonany, że to sprawozdanie spotka się z szerokim poparciem wszystkich grup w Parlamencie. Zasadniczym elementem owego sprawozdania jest to, że Unia musi pozostać wśród najlepszych w dziedzinie badań, innowacji i nauki. Ma to ważne znaczenie, ponieważ bez badań nie możemy się stać innowatorami jutra. Potrzebujemy badań, jeśli chcemy tworzyć miejsca pracy i oczywiście badania są nam potrzebne do utrzymania zatrudnienia w UE i konkurencyjności w stosunku do gospodarek wschodzących. Do współpracy w duchu partnerstwa potrzebny jest nam także sektor publiczny, a co więcej, sektor prywatny, który moim zdaniem jest motorem wzrostu w gospodarce.

Starania mające na celu zachęcanie do szerszego udziału MŚP powinny być również wspierane na najwyższym szczeblu; musimy także zadbać o ograniczenie biurokracji do minimum. Szefowie państw lub rządów poparli przewodnią inicjatywę „Unia Innowacji” na spotkaniu w dniu 4 lutego, ale samo poparcie nie wystarczy. Teraz potrzebne są działania; wiem doskonale, że pani komisarz Geoghegan-Quinn jest „komisarzem czynu” i doprowadzi te sprawy do końca. Badania i innowacje są najważniejszymi narzędziami. Są to narzędzia, którymi dysponujemy, aby pomóc Europie przejść przez kryzys gospodarczy, z którym mamy obecnie do czynienia.

  Franz Obermayr (NI) – (DE) Pani Przewodnicząca! Przegląd siódmego programu ramowego w zakresie badań i rozwoju technologicznego (7PR) powinien opierać się na korzyściach i niedogodnościach, które wynikają z projektów dla obywateli. Mam na myśli na przykład projekt INDECT, który był finansowany z środków 7PR. Założone korzyści wynikające ze zwalczania terroryzmu należy wyważyć względem swobody obywateli i ochrony danych.

Dlatego też w odniesieniu do każdego projektu musimy zadać pytanie: kto na nim skorzysta, a czyje prawa będą ograniczone w niedopuszczalny sposób? Dotyczy to również finansowania badań naukowych w dziedzinie inżynierii genetycznej. Korzyści przyniosą one dużym producentom żywności, lobbystom, ale z pewnością nie naszym obywatelom. Owszem, musimy inwestować w większym stopniu w badania i rozwój, ale potrzebna jest nam również lepsza ocena projektów, które w ostatecznym rozrachunku są finansowane przez podatników.

  Diane Dodds (NI) – Pani Przewodnicząca! Dziękuję sprawozdawcy za to sprawozdanie. Podziękowania składam również Pani Komisarz, która niedawno odbyła wizytę w moim okręgu wyborczym w Irlandii Północnej, gdzie – o ile mi wiadomo – zapoznała się z kilkoma doskonałymi przykładami badań i innowacji.

Gospodarka Irlandii Północnej opiera się na małych i średnich przedsiębiorstwach – 97 % wszystkich przedsiębiorstw można zaklasyfikować do tej kategorii – ale pozostaje w tyle za gospodarkami innych regionów Wielkiej Brytanii i Europy pod względem pozyskiwania pieniędzy z programu ramowego. Jako główną trudność podaje się biurokrację; wiele małych przedsiębiorstw woli po prostu dbać o swoją sytuację na bieżąco niż liczyć na długoterminowe korzyści wynikające z programu badań naukowych i innowacji.

Jestem przekonana, że przykład pokazany przez przemysł lotniczy w Irlandii Północnej jest znamienny – większe przedsiębiorstwa udzielają porad i pomocy mniejszym w dostępie do programu – i chciałabym skorzystać z okazji, aby zwrócić się do Pani Komisarz z prośbą o wskazanie konkretnych i nowych sposobów na korzystanie przez małe i średnie przedsiębiorstwa z tego bardzo ważnego programu.

  Andreas Mölzer (NI) – (DE) Pani Przewodnicząca! Siódmy program ramowy w zakresie badań nie dotyczy jedynie badań w ujęciu ogólnym, ale dotyczy także określonej dziedziny badań, które powinny być przedmiotem szczególnej troski nas wszystkich po katastrofie w Fukushimie. Program ten obejmuje także środki finansowe programu Euratom.

Wszyscy wiemy, że to lobby energetyki jądrowej w ostatnich latach skutecznie promowało energię jądrową jako alternatywę przyjazną dla klimatu. Jest ono szczególnie silne w niektórych państwach członkowskich UE. Wiemy również dobrze, że niektóre państwa członkowskie UE zaangażowały się na rzecz energii jądrowej na tyle, że nie byłoby im łatwo przejść do rozwiązań alternatywnych. Jaki jest pożytek z wysoko wydajnych reaktorów zatopionych przez wodę czy w razie trzęsienia ziemi? Jaki jest pożytek z najbardziej wydajnych elektrowni jądrowych, jeśli wskutek niewielkiego błędu nie tylko najbliższa okolica, ale cały region na dziesiątki lat staje się niezdatny do zamieszkania? Dlatego ważne jest, by skupić się w większym stopniu na bezpieczeństwie jądrowym i stymulować postęp w opracowywaniu rozwiązań alternatywnych.

Teraz, gdy program badawczy Euratom ma zostać wkrótce przedłużony do lat 2012 i 2013, przykład Fukushimy należy potraktować jako okazję do ponownego zastanowienia.

  Jarosław Leszek Wałęsa (PPE) – (PL) Pani Przewodnicząca! Przysłuchując się dzisiejszej ocenie siódmego programu ramowego, chciałbym skorzystać z okazji i zwrócić uwagę na przygotowania do kolejnego, ósmego programu. Mamy już zieloną księgę na ten temat, która prawie wcale nie wspomina o potrzebie badań stosowanych w innych dziedzinach, takich jak rybołówstwo. Niestety ewolucja bezpośredniego finansowania badań w tym sektorze idzie w bardzo niepokojącym kierunku. Zaczęliśmy od środków, które stopniowo malały w kolejnych programach, i te radykalne cięcia doprowadziły do tego, że w programie siódmym badania morskie całkowicie zniknęły jako konkretny cel finansowania.

W kolejnym programie ramowym sytuacja ta musi zmienić się tak, abyśmy byli w stanie wypełniać cele zreformowanej wspólnej polityki rybackiej. Rybołówstwo stoi w obliczu wielu problemów, a badania i wsparcie naukowe są potężnymi narzędziami dalszego zrównoważonego rozwoju sektora. Dlatego tak ważne jest, aby przeznaczyć odpowiednie środki na ten cel. Dziękuję.

  Máire Geoghegan-Quinn, komisarz – (GA) Pani Przewodnicząca! Jestem bardzo wdzięczna za wartościową debatę, którą odbyliśmy tutaj tego wieczoru i pragnę podziękować wszystkim paniom i posłom w niej uczestniczącym.

Będę ściśle współpracować z tym Parlamentem podczas pracy nad kształtowaniem przyszłości programu na rzecz badań i innowacji z rzeczywistą europejską wartością dodaną.

Przed końcem roku – konkretnie w dniu 30 listopada – zaprezentujemy nasze wnioski w sprawie przyszłych programów finansowania badań i innowacji na mocy wspólnych ram strategicznych. W zielonej księdze przedstawiliśmy już kilka koncepcji dotyczących sposobów realizacji tych zamierzeń, poprzez połączenie różnych instrumentów na szczeblu UE pod jednym patronatem. Możemy wspierać cały łańcuch innowacji, cały cykl, począwszy od badań podstawowych po rozwój rynku. W ten sposób, jak sądzę, będziemy mogli uzyskać maksymalne efekty z poczynionych inwestycji.

Z niecierpliwością czekam na rezultaty Państwa debat nad naszą zieloną księgą, która – jak rozumiem –zostanie przyjęta pod koniec lata. Mogę Państwa zapewnić, że cenne opinie zawarte w sprawozdaniach pani poseł Carvalho i Merkies, pana posła Audy’ego i pani poseł Matias zostaną należycie wzięte pod uwagę podczas przygotowywania wniosków legislacyjnych.

Na zakończenie pozwolę sobie przypomnieć, że 10 czerwca zorganizujemy spotkanie podsumowujące konsultacje dotyczące zielonej księgi, na które zaproszono kilku posłów do tego Parlamentu, czyli niektórych z Państwa – w charakterze mówców. Pragnę poinformować Państwa, że otrzymaliśmy ponad 1 300 odpowiedzi na internetowy kwestionariusz. Napłynęła też wyjątkowo duża liczba opinii. Otrzymaliśmy ponad 700 takich opinii od rządów krajowych, od stowarzyszeń działających na szczeblu europejskim, od przedsiębiorstw, wyższych uczelni oraz organizacji regionalnych i lokalnych. Odpowiedzi wpłynęły od wszystkich państw Unii Europejskiej, nadeszły też z krajów spoza niej. W moim przekonaniu świadczy to o dużym zainteresowaniu i dowodzi, że Europa przywiązuje wagę do badań i innowacji jako strategii na rzecz naszego przyszłego rozwoju.

Pozwolę więc sobie jeszcze raz podziękować za zrozumienie, a także inicjatywę, którą ten Parlament wykazał w związku z okresową oceną 7PR.

  Jean-Pierre Audy, sprawozdawca – (FR) Pani Przewodnicząca! Pragnę podziękować Prezydium Parlamentu za umożliwienie przeprowadzenia tej debaty, której początkowo nie było przecież w porządku obrad. Możliwość przeprowadzenia debaty na ten ważny temat jest bardzo ważna dla wszystkich grup politycznych.

Chcę także wyrazić naszą wdzięczność Pani, Pani Komisarz. Mówię to w imieniu wszystkich tych, którzy darzą Panią wielkim szacunkiem. Ma Pani nawet poparcie irlandzkich członków grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów). Jak widać, w tych sprawach wszystko może się zdarzyć. Dziękujemy za to, co Pani robi. Bardzo na Panią liczymy w sprawie uproszczenia i ważnych komunikatów, które Pani przekazujemy.

Pragnę podziękować sprawozdawcom ze wszystkich grup politycznych, moim koleżankom i kolegom posłom, którzy zgłosili liczne poprawki oraz osobom, które przyczyniły się do powstania tego sprawozdania, a szczególne podziękowania składam członkom grupy PPE.

Dziękujemy za dyskusję na temat uproszczenia; wzięliśmy pod uwagę Państwa uwagi. Ze słowami „konkurencyjność przemysłu” wiążą się oczekiwania. Musimy stworzyć związek między jednostkami badawczymi a handlem – to znaczy między badaniami naukowymi a innowacjami – poprzez patent europejski. Badania muszą przekładać się na rozwój. Tak jak powiedział pan poseł Reul, musimy rzecz jasna stymulować doskonałość. Musimy stać się najlepsi na świecie, a cel ten osiągniemy dzięki doskonałości. Powiedziałem już wcześniej, że nie wiemy jednak, kto znajdzie się wśród laureatów Nagrody Nobla za pięć czy dziesięć lat. Dlatego musimy znaleźć właściwe proporcje między doskonałością a dystrybucją w całej UE. Tak jak w sporcie, w którym wygrywamy z najlepszymi zawodnikami na świecie, musimy mieć najlepszych na świecie naukowców. Doskonałość to słowo klucz.

I wreszcie, zaproponowaliśmy podwojenie środków finansowych, ale nie kosztem rolnictwa i funduszy strukturalnych. Celem jest lepsza koordynacja z państwami członkowskimi. Szefowie państw i rządów zapowiedzieli, że nie będą zwiększać wkładów sektora publicznego. Musimy więc poprawić koordynację funduszy europejskich, funduszy krajowych i funduszy regionalnych – z których część, nawiasem mówiąc, pochodzi z funduszy europejskich – w celu zapewnienia spójności i właściwego kształtowania polityki.

Pani Przewodnicząca! I ostatnia sprawa, o której chcę powiedzieć: zaproponowałem – wniosek ten nie został uwzględniony, ale to jest temat, którym będziemy musieli się zająć na szczeblu politycznym – żebyśmy przyjęli europejski plan badań dla przemysłu obronnego. Nadszedł czas, by Unia Europejska i państwa członkowskie, zgodnie z art. 45 Traktatu o Unii Europejskiej, rozważyły poważny program badawczy w dziedzinie wyposażenia obronnego i, oczywiście, sprzętu podwójnego zastosowania.

  Przewodnicząca – Zamykam debatę.

Głosowanie odbędzie się jutro o godz. 12.00.

Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)

  András Gyürk (PPE), na piśmie – (HU) Siódmy program ramowy w zakresie badań i rozwoju technologicznego (7PR) jest najbardziej znaczącym programem na świecie służącym do wspierania badań naukowych; program ten odgrywa zasadniczą rolę w utrzymaniu konkurencyjności Europy i realizacji strategii Europa 2020. Przynosi on znaczną wartość dodaną w dziedzinie europejskich badań naukowych i innowacji. Jednakże w wyniku śródokresowego przeglądu zostało ujawnionych kilka obszarów, które należy rozwijać. Moim zdaniem dwa aspekty mają ważne znaczenie dla przyszłego sukcesu 7PR. Pierwszym i najpilniejszym zadaniem jest uproszczenie procedur biurokratycznych. Zbyt skomplikowana administracja jest kosztowna i stanowi czynnik zniechęcający dla MŚP do udziału w 7PR. Eliminacja równoległych struktur, szybszy transfer środków i harmonizacja 7PR z priorytetami krajowymi, to działania, które mogą przyczynić się do wzbudzenia zainteresowania możliwie największej liczby podmiotów przedsięwzięciami badawczymi i innowacyjnymi. Po drugie, pragnę zwrócić uwagę na znaczenie podejścia opartego na kryterium doskonałości, ponieważ środki finansowe 7PR można wykorzystać najbardziej efektywnie, gdy wyboru projektów badawczych dokonuje się na podstawie kryterium doskonałości. Niemniej jednak podczas śródokresowego przeglądu stwierdzono, że niektóre państwa mają zbyt mały udział w przekazywanych funduszach, przede wszystkim dlatego, że te państwa nie dysponują podstawową infrastrukturą dla badań, tak by spełnić kryterium doskonałości. W związku z tym należy dokonać weryfikacji synergii między 7PR a funduszami strukturalnymi i Funduszem Spójności, co z kolei może pomóc we wspieraniu rozwoju infrastruktury, która jest niewystarczająca. W ten sposób możemy zapewnić równe szanse wszystkim państwom członkowskim tam, gdzie w grę wchodzi ocena doskonałości.

  Filiz Hakaeva Hyusmenova (ALDE), na piśmie – (BG) Siódmy program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji jest instrumentem realizacji celów strategii Europa 2020. Wiodąca rola Europy w dziedzinie innowacji technologicznych i przyszłej konkurencyjności Unii są w znacznej mierze uzależnione od badań naukowych. W związku z tym należy bardziej skoncentrować się na wspieraniu tego programu, uwzględnianiu w większym zakresie potrzeb przedsiębiorstw oraz lepszej koordynacji z innymi unijnymi instrumentami finansowymi i funduszami strukturalnymi.

Do czynników przyczyniających się do powodzenia programu należy także zapewnienie dostępu do informacji o szansach, które oferuje on możliwie największej liczbie zainteresowanych stron, i uproszczenie procedur obsługi wniosków, obecnie zbyt skomplikowanych. Pragnę jeszcze raz zwrócić uwagę na potrzebę szerokiego propagowania pomyślnych rezultatów zrealizowanych projektów, by więcej przedsiębiorstw miało do nich dostęp i mogło, w miarę możliwości, z tych rezultatów korzystać.

Nauka nie istnieje dla samego istnienia. Powinna przynosić korzyści gospodarce i społeczeństwu. Należy wzmocnić powiązania między poszczególnymi programami w celu zapewnienia spójności w realizacji projektów naukowych i demonstracyjnych, jak również badań marketingowych i projektów powielania rynkowego. Dzięki temu będziemy mogli osiągnąć większą efektywność i wyższą europejską wartość dodaną z tytułu finansowania 7PR.

  Jacek Olgierd Kurski (ECR), na piśmie. – (PL) Stałym problemem wszystkich sprawozdań i raportów dotyczących innowacji jest brak jasno określonych ram finansowania sektora B+R ze środków unijnych. W swoim sprawozdaniu poseł Audy powiela ten problem. Co więcej implikuje to kolejną nierozwiązaną sprawę – nierówności w wydawaniu środków w Unii Europejskiej. Autor zbyt skromnie wspomniał o braku równości w wykorzystaniu funduszy pomiędzy zachodnią częścią Europy a nowymi krajami Wspólnoty. Słaby stan finansowania widać między innymi w wykorzystaniu mechanizmu finansowania opartego na podziale ryzyka (RSFF). Projekty współfinansowane z jego środków realizowane są tylko w 18 państwach spośród 27. Co więcej jego największymi beneficjentami są wnioskodawcy z krajów tzw. starej Unii – Niemcy (23,1 % wszystkich przyznanych środków), Hiszpanie (19,1 %), Anglicy (9,9 %) oraz Holendrzy (8,3 %). Dziś środki z niego finansują ok. 1/3 kwoty badania. Potrzebne wydaje się jej procentowe zwiększenie tak, aby wkład własny przedsiębiorcy nie przekraczał od 10 do 15 % wymaganej sumy (aktualnie wymagane jest posiadanie od 15 do 25 % kwoty przeznaczonej na badania). Musimy pamiętać, iż jednym z głównych zadań Unii jest zlikwidowanie dysproporcji społecznych i geograficznych poprzez dystrybucję korzyści płynących z innowacji w całej UE. Nie będziemy w stanie spełnić tego założenia, pomijając finansowo nowe kraje Wspólnoty i wspierając przez to dalszy, jednostronny „drenaż umysłów”.

  Krzysztof Lisek (PPE), na piśmie – (PL) Z zadowoleniem obserwuję tendencje zwiększania funduszy na badania naukowe w Unii Europejskiej. Jednocześnie jestem zdania, że niezbędne jest zjednoczenie sił i nakładów na tym polu. Na szczeblu krajowym niezbędne jest jak najszybsze przeprowadzenie reform, które umożliwiłyby powstanie dobrze współpracujących ośrodków i uniknięcie dublowania prac nad takimi samymi projektami. Przyczyniłoby się to również to lepszego wykorzystania funduszy. Unia Europejska musi pamiętać o tym, jak znaczący jest wpływ badań na przewagę konkurencyjną w dzisiejszym globalnym świecie. W szczególności państwa członkowskie powinny zreformować system prowadzenia badań w zakresie bezpieczeństwa – jednej z kluczowych dziedzin, które zostały wymieniona w sprawozdaniu – tak, aby je zoptymalizować w dobie kryzysu finansowego.

  Marian-Jean Marinescu (PPE), na piśmie – (RO) Atrakcyjny charakter siódmego programu ramowego w zakresie badań nie został w pełni zaprezentowany w sektorze przemysłowym. Oprócz nowych funduszy potrzebna jest również lepsza koordynacja między Unią Europejską, państwami członkowskimi i regionami w zakresie badań, rozwoju i innowacji (BRI).

Po pierwsze, należy poprawić powiązania między Funduszem Spójności a programem ramowym na rzecz badań. Muszę tu zwrócić uwagę na znaczenie polityki spójności, ponieważ stała się ona w Europie głównym źródłem wsparcia dla badań i innowacji.

Po drugie, polityka w dziedzinie badań i innowacji musi być dostosowana do konkretnych potrzeb rynku. Należy analizować zapotrzebowanie na innowacyjne technologie na rynku UE, żeby istniała możliwość sprzedaży rezultatów przedsięwzięć w zakresie innowacji. Moim zdaniem należy udostępnić odpowiednie instrumenty finansowe w celu wspierania pomyślnego wprowadzenia innowacyjnych technologii na rynek UE.

I wreszcie sprawa ostatnia, choć nie mniej ważna: należy zwrócić uwagę, że w UE ogromnie brakuje równowagi w alokacji finansowej, a z danych wynika, że absorpcja znacznej części środków finansowych w „starych” państwach członkowskich jest największa. Taki stan rzeczy jest sprzeczny z celem spójności terytorialnej, zgodnie z którym państwa członkowskie mają się rozwijać w sposób zrównoważony z punktu widzenia warunków geograficznych; jest to cel określony w Traktacie z Lizbony.

  Pavel Poc (S&D), na piśmie – (CS) Z zadowoleniem przyjmuję propozycję dotyczącą zapewnienia, żeby badania wspierane w ramach siódmego programu ramowego miały na celu znalezienie rozwiązań problemów UE w dziedzinach określonych w rozdziale „Współpraca” siódmego programu ramowego. Chodzi przede wszystkim o ochronę zdrowia, między innymi o badania kliniczne i profilaktyczne oraz technologie medyczne. Nowotwory są drugą najczęstszą przyczyną zgonów w Europie, a ze względu na starzenie się społeczeństwa należy oczekiwać, że co trzeci mężczyzna i co czwarta kobieta przed osiągnięciem wieku 75 lat będzie mieć bezpośrednie doświadczenia związane z tą chorobą. W dziedzinie badań nad nowotworami jest już blisko do wielu przełomowych odkryć, zwłaszcza w zakresie precyzyjniejszych i mniej kosztownych metod, a także mniej uciążliwych dla pacjentów metod prewencyjnej kontroli lekarskiej i rzeczywistego leczenia. Dzięki finansowaniu badań nad nowotworami można ratować ludzkie życie i obniżyć koszty leczenia. Jestem zadowolony z istnienia politycznej woli wspierania funduszy, które już zostały przeznaczone na badania nad nowotworami w ramach programu. Nie można ograniczać finansowania w obecnej sytuacji gospodarczej UE, przeciwnie – na ten cel należy przeznaczać więcej środków. Pragnę zwrócić uwagę, że jeżeli możemy połączyć siły, by zrealizować ambitne projekty, takie jak zniesienie granic państwowych czy budowanie stacji kosmicznych, powinniśmy też potrafić znaleźć sposób na ujarzmienie choroby nowotworowej na tyle, żeby nikt nie musiał się jej obawiać. Do tego potrzebne jest wsparcie i koordynacja, badania nad metodami leczenia i profilaktyka. Walka z chorobami nowotworowymi jest problemem europejskim, który powinniśmy traktować priorytetowo, zapewniając finansowanie w ramach siódmego programu ramowego dla agencji patronackiej na szczeblu europejskim.