Úplné znění 
Středa 1. února 2012 - Brusel Revidované vydání

15. Situace v Rusku (rozprava)
Videozáznamy vystoupení

  Elnök. − A következő napirendi pont a Bizottság alelnökének/az Unió külügyi és biztonságpolitikai főképviselőjének nyilatkozata az oroszországi helyzetről.


  Catherine Ashton, Vice-President of the Commission/High Representative of the Union for Foreign Affairs and Security Policy. − Mr President, when societies change, political systems need to change too. More often than not, making these changes is less risky and uncertain than not making them. Honourable Members will recall that we debated Russia in our Strasbourg session on 13 December 2011, and the concerns that were raised in this House about the Duma elections were raised with President Medvedev at our summit that followed shortly afterwards. You will recall that those concerns focused in particular on the exclusion of parties from the elections.

President Medvedev talked to us about those concerns and explained that a necessary political evolution was taking place. He said this was due to improved living standards, a more active civil society, and the development of social media, and he emphasised that the government was drawing lessons. Some limited political reforms have been launched, and yet the protests that began in December, we see, are set to continue. The movement has grown. We can expect a large mobilisation this coming Saturday, 4 February.

The announcement, made in tandem in September, that the President and Prime Minister will swap jobs again made many Russian citizens feel that things were being decided between just two people, over the heads of voters. There is a growing group of people calling for real participation, for more decisive measures to rein in corruption and impunity, and for more breathing space for democratic processes. They are ready to express these opinions peacefully. Nevertheless, they want to see real change; and OSCE observers have raised real issues about registration, about access to electronic media, and about the lack of separation between state and governing party. We are moving forward to engage in dialogue with the protestors and, of course, the opposition.

The next benchmark will be the presidential elections on 4 March 2012. We welcome the fact that an invitation has been extended again to the OSCE and others to observe these elections, but expectations will be higher this time. Regrettably, issues of registration have arisen again, in relation to the presidential elections. I call on the authorities responsible to review, as a matter of urgency, the decision not to register Grigory Yavlinsky. The Russian leadership should now act swiftly on the problems identified by the OSCE, and do its utmost in the short time left to hold free and fair presidential elections next month.

Russia and the EU face challenges also on the international scene. Recently, differences have emerged about how to deal with the growing crisis in Syria. With thousands of people killed and violence escalating across Syria, we strongly urge Russia to join the international consensus and allow the Security Council to act on the basis of the Arab League proposals and the joint draft resolution.

It is true that Russia disagreed with the international community’s approach to Libya and said that the action taken went beyond the mandate given by the Security Council – I have discussed this with the Foreign Minister of Russia, Mr Lavrov, several times – but it is also clear that we cannot let the Syrian people pay the price for past disagreements. Syria is a specific case and the solution proposed by the Arab League is different from Resolution 1973. As a permanent member of the Security Council, Russia needs to take its responsibilities for international peace and security seriously. Old alliances may matter, but the fate of the people of Syria matters much more.

Having said that, experience suggests that we manage pretty well to find common ground on international affairs, be it in the Middle East Quartet or indeed in the E3+3 format on Iran. I meet often with Foreign Minister Lavrov and I was in Moscow in November.

Iran is of particular concern this year. As already discussed, the lack of progress in the talks has left us with no choice but to adopt our new round of sanctions, and I have discussed in this House this evening the purpose of those sanctions and how important it is that we work closely with the E3+3 and of course, in that context, with Russia.

Let me mention as well, in the context of our discussions on difficult issues, the important cooperation – however difficult – with Russia over Georgia and Moldova, which are both engaged in efforts to resolve protracted conflicts. As these examples show, we work intensively with Russia on international issues – albeit not without difficulty, but there is often a desire to find common ground and enable the international community to respond. It is our joint task to make sure that it responds on Syria and Iran this year.

Russia is not only a strategic partner: it is also our largest neighbour. We share close historical, cultural, social and economic ties. The EU is Russia’s most important trading partner, and Russia is our third largest trading partner. Our last summit, in December 2011, proved that the EU’s Russia policy has produced good results recently: most importantly, the World Trade Organization accession and agreements on aviation issues, visas and the partnership for modernisation. Russia’s accession to the WTO will bring the last of the major economies under a global rules-based system. The launch of the common steps towards visa-free travel opens the prospect of visas being abolished, and there was consensus at the summit that we should reinvigorate negotiations on a new agreement.

To conclude, the EU approach of constructive yet critical cooperation with Russia is bearing fruit. We will continue our support for modernising both Russia’s economic basis and the foundations for a dynamic society oriented towards the future. We are well prepared to support and encourage a domestic political process in Russia that aims to develop its democratic institutions and the rule of law, as well as a modern economy and a vibrant civil society, whose human rights are respected and whose aspirations for a more open and dynamic society are matched by the reforms undertaken by its government.

Mr President, I hope this will give us a good basis for our debate this evening.


  Ria Oomen-Ruijten, namens de PPE-Fractie. – Ik was positief verrast door een artikel van de hand van niemand minder dan minister-president Poetin die in het Handelsblad de wereld liet weten hoe hij Rusland, de staat en de economie wil moderniseren.

In dat artikel geeft hij aan dat het huidige Rusland gedomineerd wordt door de staat, dat het lijdt onder grote corruptie en dat alles anders zou moeten. Dat is voor de Russische burgers, maar ook voor ons, goed nieuws! Want wat zou het toch mooi zijn als men in staat is om een foute cultuur te doorbreken en dus een echt democratisch land te worden.

Maar, Voorzitter, wat mij ook opvalt is dat in dat artikel niet gesproken wordt over de mens in de Russische samenleving. Waar de markt nieuwe vrijheden moet krijgen om nieuw vertrouwen te wekken ontbreekt geheel en al de aandacht voor vrijheden van mensen. Een samenleving waarin de mens ondergeschikt is aan de markt, een samenleving waarin de mens als individu of collectief fundamentele rechten en fundamentele vrijheden ontbeert, zal ondanks alle mooie woorden niet functioneren.

Als Rusland modern en welvarend wil worden, moet men er eer in stellen om twintig jaar na de val van de Sovjet-Unie echt af te rekenen met alle onvrijheden en moet men echt aan de slag gaan om te werken aan een échte democratie. Voorzitter, wij hebben toch gezien, en mevrouw Ashton heeft het net gezegd, dat in de voorbije tijd de democratische rechten van burgers met voeten zijn getreden. Wij hebben dat gezien bij de Doema-verkiezingen. En wij hopen en rekenen erop dat het bij de presidentsverkiezingen anders zal gaan, maar de voortekenen zijn niet positief.

Wat geldt ten aanzien van mensenrechten in Rusland geldt ook voor de Russische invloed extern. Als het Russische leiderschap geloofwaardig is, dan ziet het af van een onverantwoord veto en dan zal het niet het Syrisch leiderschap de hand boven het hoofd houden en actief steunen met wapens tegen mensen die hun vrijheid nastreven. Voorzitter, wij kunnen nu gaan toetsen of het niet alleen woorden, maar ook daden zijn.


  Knut Fleckenstein, im Namen der S&D-Fraktion. – Herr Präsident, Lady Ashton, liebe Kolleginnen und Kollegen! Die Präsidentenwahlen in Russland am 4. März werden zeigen, ob diese Regierung in Moskau dazugelernt hat. Sie werden uns zeigen, ob die Abläufe sich verbessern und ob wir gemeinsam Hoffnung haben können, dass die Entwicklung positiv nach vorne verläuft.

Besonders viel Hoffnung setze ich aber auch auf die zahlreichen Demonstrationen, die es seit Anfang Dezember gegeben hat. Sie sind ein Zeichen für eine erstarkende Bürgergesellschaft und insofern sind sie auch für mich ein Hoffnungszeichen.

Die für diesen Samstag angekündigte Großdemonstration offenbart aber auch gleichzeitig das Problem der russischen Opposition und auch der Protestbewegung. Die sogenannten systemischen Oppositionsparteien, die in der Duma vertreten sind, werden von der Bevölkerung weitgehend nicht als demokratische Alternativen wahrgenommen. Auch die Einbindung der Nationalisten in die Protestbewegung wird – Gott sei Dank sage ich – kontrovers diskutiert. Ich glaube, dass wir eine ganz besondere Solidarität mit denen üben müssen, die sich in den letzten Tagen und Wochen der Aktion Weißer Ring angeschlossen haben.

Die Bürger gehörten oder gehören einer Vielzahl gesellschaftlicher Schichen an und traten für die Wahrung ihrer Bürgerrechte ein, ganz ohne ideologischen Hintergrund, vor allem aber ohne jegliches Eigeninteresse. Sie wollten nicht irgendwann die Regierung stellen, sondern sie wollten das Recht haben, ihre Regierung frei zu wählen. Und das ist umso überzeugender.

Was Russland am dringendsten braucht, sind demokratisch legitimierte staatliche Institutionen und Mandatsträger, die das Vertrauen ihrer Wähler besitzen und die ein klares Bekenntnis zu den Interessen ihrer Wähler abgeben und der Korruption und anderen Willkürakten eine klare Absage erteilen. Insofern müssen wir dringend diese Bewegung unterstützen und in Gesprächen mit unseren russischen Partnern immer wieder deutlich machen, dass wir gerne mit ihnen zusammenarbeiten, aber dass wir auch gemeinsame Erfolge hin zu mehr Demokratie sehen möchten.

Wir von der EU-Russland-Delegation werden auf jeden Fall mit dieser Organisation sprechen, wenn wir in acht Wochen in Moskau sind, und es wäre gut, wenn die Kommission auch aktiv zu deren Unterstützung beitragen könnte.


  Kristiina Ojuland, on behalf of the ALDE Group. – Mr President, once again we find ourselves debating a Russia which is struggling on its way to build a genuine democracy. Every time the European Parliament discusses the situation in Russia, its counterparts in Moscow express their discontent about foreigners getting involved in their domestic home affairs. Instead of considering our constructive criticism, the Russian authorities point to other issues of a completely different nature.

We all know that the Duma elections were neither free nor fair. The situation with the presidential elections is one of déjà vu. An absence of free media and the behaviour of the central electoral committee is depriving the electorate of the possibility of making a genuine choice. The demonstrations by Russian citizens show that people want free and fair elections. We need to applaud their efforts and the maturity of civil society in Russia.

The attempts of Prime Minister Putin and his court to preserve power will provoke instability that will endanger our partnership for modernisation: investors will not be attracted to corruption and the idea of Russians packing their bags and fleeing the regime does not match our expectations either.

Legitimacy of presidential power is crucial for the development of Russia, including for its status in international affairs. There are big question marks over its place in the G8 and other international fora, especially in the Parliamentary Assembly of the Council of Europe.

The ALDE Group is glad to have the EEAS, at least, in place, to coordinate our European policies towards Russia. With one voice we can, of course, achieve more.

Europe needs a stable and reliable partner. However, the recent statements by Mr Lavrov on Iran, for example, are not at all encouraging for further cooperation in the security field. We therefore wish you bon courage, Madam Vice-President/High Representative. This Parliament is ready to cooperate with you.


  Werner Schulz, im Namen der Verts/ALE-Fraktion. – Herr Präsident, Lady Ashton, meine Damen und Herren! Während wir gerade sibirische Kälte erleben, geht es in Russland politisch gesehen seit der manipulierten und gefälschten Duma-Wahl vom Dezember letzten Jahres eher heiß zu.

Dass diese Wahl nicht koscher war, belegen sowohl die Erkenntnisse von ODIHR als auch die Wahlbeobachtung der russischen NGO Golos. Seitdem ist die apathisch geglaubte Zivilgesellschaft in Bewegung gekommen: eine zunehmende Protestbewegung, die sich aus Selbstachtung speist und ein ehrliches Russland verlangt, die sich die Bevormundung nicht länger gefallen lassen will, die eine Annullierung der Duma-Wahl, die Abberufung des Leiters der zentralen Wahlkommission, Neuwahlen zu den Bedingungen des von Medwedew für 2013 versprochenen neuen Wahlgesetzes und vor allem freie, faire und korrekte Präsidentschaftswahlen fordert.

Vielleicht erleben wir ja in Russland, was wir so sehr vom Arabischen Frühling erhofft hatten und mittlerweile mit Skepsis sehen: einen echten demokratischen Aufbruch, die Geburt einer Bürgergesellschaft. Der Dichter Dmitri Bykow hat es am 24. Dezember bei der großen Demonstration treffend beschrieben und gesagt, einen Neugeborenen erwartet ein Leben mit allerlei Gefahren und Risiken, aber er ist geboren und wieder zurückschieben kann man ihn nicht.

Russlands gelenkte Demokratie entzieht sich der staatlichen Lenkung. Wäre sie, wie behauptet wird, tatsächlich eine souveräne Demokratie und keine inszenierte, dann bräuchte man ehrliche Wahlen nicht zu fürchten, dann könnte sich die gewählte Regierung auf den Souverän beziehen.

Ministerpräsident Putin, Kollegin Oomen-Ruijten hat es erwähnt, will den ökonomischen Wettbewerb, wie er unlängst schrieb, weil er erkennen musste, dass sich ohne Wettbewerb und Rechtsstaatlichkeit, ohne Bekämpfung der Korruption keine Modernisierung, kein gesunder Mittelstand entwickeln kann. Doch das gilt auch für die gesellschaftliche Erneuerung, die ohne politischen Wettbewerb nicht vorankommt, ein politischer Wettbewerb und ein Diskurs, der seit der Machtergreifung von Putin schrittweise abgebaut wurde.

Doch nun ist dieser alles lähmende Gesellschaftsvertrag – ihr lasst uns leben, und wir lassen euch regieren – aufgekündigt. Die Zivilgesellschaft holt sich ihre politischen Rechte zurück. Nächsten Samstag wird sich die Protestbewegung nach dem Recht auf Versammlungsfreiheit auch das Recht auf Demonstrationsfreiheit erkämpfen, und das 22 Jahre nach jenem denkwürdigen 4. Februar 1990, als in Moskau Hunderttausende die Streichung des Verfassungsartikels gefordert hatten, der die führende Rolle der kommunistischen Partei festschrieb.

Heute geht es gegen das Machtmonopol des Kremls und für Gewaltenteilung. Es geht um die alternative Rohstoffmacht und Putins FSB-Vertikale der Macht oder eine demokratisch pluralistische Wissens-, Informations- und Marktgesellschaft im offenen Austausch mit der EU. Es geht darum um die Frage, ob wir bei allen Partnerschaftsbemühungen, bei unserer Kooperationsbereitschaft, unserer Modernisierungspartnerschaft auch eine echte Wertepartnerschaft zustande bekommen.


  Paweł Robert Kowal, w imieniu grupy ECR. – Panie Przewodniczący! Wysoka Izbo! Pani Przewodnicząca! Zastanawiamy się przed wyborami, o czym rozmawiać w kontekście Rosji. Władimir Putin wie, że my lubimy słowo korupcja, że jak będzie walka z korupcją, to jest coś nowego. Trochę jak dzieci oglądamy się za tym jednym artykułem, jakby nie zwracając uwagi na to, co się działo w Rosji w ostatnim czasie i nie zwracając uwagi na błędy, które sami, często z dobrej woli, popełnialiśmy. Jakie to były dwa błędy, które warto sobie dzisiaj przypomnieć? Pierwszy to stosowanie podwójnych standardów. Stosowaliśmy podwójne standardy w przekonaniu, że jakoś uspokoimy sytuację. Dzisiaj te podwójne standardy mogą dotyczyć np. energii, ponieważ mówi się, że Gazprom może uzyskać częściowe odstąpienie od zasad trzeciego pakietu energetycznego. Chciałbym przy tej okazji zresztą zapytać Panią Przewodniczącą, czy jest na to szansa i jak Pani ocenia te postulaty Gazpromu? Są one bardzo ważne. Nie powinniśmy dziś wysyłać sygnału, że jesteśmy gotowi do podwójnych standardów, bo wtedy cały trzeci pakiet energetyczny nie ma sensu.

Druga rzecz to mit stabilizacji. Dzisiaj, kiedy młodzi Rosjanie są na ulicach, wiemy, że nie zdobędą oni władzy, ale myśmy w stosunku do tylu krajów popełnili błąd, gdy mówiliśmy o stabilizacji w imię świętego spokoju. Dzisiaj musimy się zwrócić do tych środowisk, do młodych ludzi. I dlatego to był dobry akcent, że podpisano umowę o małym ruchu granicznym między obwodem kaliningradzkim a Polską. To dobry ruch – to droga ku łagodzeniu reżimu wizowego. Idźmy w tym kierunku, Pani Przewodnicząca. Nie zapomnijmy tych dwóch lekcji: nigdy więcej podwójnych standardów i logiki stabilizacji. Musimy stawiać na rozwój, młodość i przyszłość. To przyniesie efekty i Rosji, i państwom Unii Europejskiej. Takiej konsekwencji życzę Pani dzisiaj.


  Helmut Scholz, im Namen der GUE/NGL-Fraktion. – Herr Präsident, Lady Ashton, liebe Kollegen! Unstrittig gehört es zu der strategischen Partnerschaft, dass Partner darüber reden, was irritiert und welche Änderungen die Gemeinsamkeiten stärken würden. Es gibt mehr als einen solchen Punkt. Was aber zunehmend verwundert, ist, dass dieses Haus sich damit begnügt, sich gegenseitig der Werte zu versichern.

Gestrige Umfragewerte aus Russland sollten uns viel mehr zum Nachdenken herausfordern. Danach wünscht sich die russische Bevölkerung ein modernes Land mit einer stabilen Wirtschaft, die für mehr als Rohstoffexporte steht. Aber nur 7 % der Bevölkerung glauben, dass die EU bei dem erforderlichen Umbau helfen will. Deren Anteil hat sich nicht nur halbiert, sondern ist vor allem in den Teilen des Landes mit engen Kontakten zur EU niedrig. Die damit verbundenen Fragen sollten wir hier diskutieren, auch im Hinblick auf die Werte von Demokratie, gesellschaftlicher Teilhabe und die geäußerten Sichten auf die Wahlen und die politischen zivilgesellschaftlichen Aufbrüche in der russischen Föderation, gerade auch vor dem Hintergrund der so widersprüchlichen Erfahrungen der russischen Menschen mit der Jelzin-Zeit des neuen Russlands.


  Jaroslav Paška, za skupinu EFD. – Po decembrových voľbách do ruskej Štátnej dumy sa v Moskve, ako aj v ďalších veľkých mestách krajiny uskutočnili početné občianske protesty poukazujúce na podozrenia z manipulácie volebných výsledkov. Najmä predstavitelia opozičných síl požadovali prepočítanie hlasov pridelených jednotlivým politickým stranám, pretože boli presvedčení, že vyhlásené výsledky volieb nezodpovedajú reálne prejavenej vôli občanov.

Skutočnosť, že štátna administratíva preskúmava opozíciou avizované nezrovnalosti a že protesty opozičných síl sú štátnou mocou rešpektované, svedčí o tom, že Rusko speje k lepšiemu vyváženiu politických síl a že opozícia dnes dokáže osloviť oveľa viac občanov ako v minulosti. Nikto z tých, ktorí realisticky hodnotia politické pomery v Rusku, neočakáva, že by silnejší hlas opozície ohrozil úspech Vladimíra Putina v marcových prezidentských voľbách. Ale z posunu voličských preferencií je zrejmé, že ak bude chcieť byť pán Putin dobrým prezidentom všetkých Rusov, bude musieť oveľa viac prihliadať aj na názory svojich konštruktívnych oponentov.


  Andreas Mölzer (NI). - Herr Präsident! Wir sollten die revolutionäre Stimmung in Russland nicht unbedingt überschätzen. Anders als in Arabien protestieren ja nicht Studenten, die eine rasche Radikalisierung dieser Bewegungen brachten, sondern eben die russische Mittelschicht. Außerdem fehlt es der Protestbewegung an bekannteren politischen Führungsfiguren. Und nicht zuletzt zielt die Ablehnung oft nicht direkt auf Putin, sondern auf die korrupten lokalen Behörden. Sofern ihm keine weiteren groben Fehler unterlaufen, kehrt Putin also als Präsident zurück. Das ist so sicher, wie das Amen im Gebet.

Bei Demokratie und Menschenrechten besteht in Russland aber zweifelsohne großer Nachholbedarf. Das ist kein Wunder, wenn man bedenkt, welch große Probleme Russland aufgrund seiner 70-jährigen kommunistischen Vergangenheit zu bewältigen hat. Doch zeigen sich Fortschritte und Kompromisse etwa bei der Parteiengesetzgebung und bei der Korruptionsbekämpfung. Aber auch die EU ist nicht ohne Fehl. Auch wir haben demokratiepolitische Defizite. Auch bei uns ist die Meinungsfreiheit immer wieder in Gefahr. Und auch in der EU wird Druck auf die Medien ausgeübt. Brüssel sollte sich also nicht immer anmaßen, Nachhilfelehrer in Sachen Demokratie zu spielen.


  Krzysztof Lisek (PPE). - Panie Przewodniczący! Pani Wysoka Przedstawiciel! Zastanawiając się, jaką właściwie politykę prowadzimy wobec Rosji, doszedłem do wniosku, że to jest taka mieszanina: trochę naiwności, trochę iluzji i trochę nadziei. I dotyczy to zarówno sytuacji wewnętrznej Rosji, tego, co nazywamy demokracją, jak i Rosji w relacjach zewnętrznych, w polityce zagranicznej. Bo oczywiście Rosja posiada niby demokratyczne instytucje, wybory, parlament, są partie polityczne, które niby konkurują ze sobą, ale jednocześnie nie możemy zapominać o tym – i dobrze, że o tym mówimy dość często w tej Izbie – że Rosja to nadal kraj, w którym znikają dziennikarze, w którym zasądza się niesprawiedliwe wyroki, w którym prześladuje się oponentów politycznych.

Rosja w polityce zagranicznej to również kraj, który z jednej strony wspiera nasze działania, działania NATO, Stanów Zjednoczonych, Unii Europejskiej w Afganistanie, ale z drugiej strony popiera Syrię i zachowuje się w sposób skandaliczny w tym przypadku, nawet wbrew temu, co mówią państwa arabskie. Pozostaje więc pytanie, gdzie jest ta nadzieja? Nadzieja już tylko w narodzie rosyjskim. W Polsce też kiedyś myśleliśmy, że do zmian nigdy nie dojdzie, a jednak jesteśmy dzisiaj w zupełnie innym miejscu.


  George Sabin Cutaş (S&D). - Aderarea Rusiei la OMC, la capătul a 18 ani de negocieri, deschide o nouă perspectivă asupra relaţiilor comerciale internaţionale. Cred că trebuie să apreciem deschiderea părţii ruse pentru modificarea a aproape 300 de dispoziţiile legale pentru a se conforma regulilor internaţionale ale comerţului, şi de a accepta să-şi diminueze drepturile vamale în numeroase sectoare industriale.

Perspectiva dublării schimburilor comerciale, Uniunea Europeană - Rusia în următorii 5-10 ani, este însă condiţionată de modernizarea economiei ruse şi de asumarea deplină a cadrului democratic real. Parteneriatul UE-Rusia este condiţionat de respectarea valorilor şi regulilor democratice. De aceea, ne preocupă corectitudinea scrutinului prezidenţial din acest an, în special în contextul protestelor ce au urmat alegerilor parlamentare din luna decembrie. Apariţia de duminică la televiziunile oficiale a liderului opoziţiei, prima dată după ani de cenzură, este un semnal încurajator că toţi candidaţii vor avea acces neîngrădit la mass media. Însă această premieră demonstrează şi deficitul de democraţie de care suferă societatea rusă. De aceea procesul electoral nu este o garanţie a democraţiei, decât în măsura în care alegerile nu vor fi viciate, inclusiv în faza campaniei electorale.

(Vorbitorul a acceptat să răspundă la o întrebare „cartonaș albastru” (articolul 149 alineatul (8) din Regulamentul de procedură))




  Paul Rübig (PPE), Frage nach dem Verfahren der blauen Karte. – Herr Präsident! Ich möchte Ihnen gratulieren zu Ihrer neuen Funktion. Wir sind stolz darauf, dass wir wieder einen kräftigen Präsidenten haben. Herrn Cutaş möchte ich fragen, ob er glaubt, dass Russland die Mengen an Erdöllieferungen kompensieren könnte, die uns über den Iran nicht mehr zur Verfügung stehen.


  George Sabin Cutaş (S&D), Răspuns „cartonaşului albastru”. – În primul rând vreau să-i mulţumesc domnului Rübig pentru întrebare. Sigur că discuţia este una care cred că comportă un răspuns mult mai laborios, însă pe scurt, răspunsul personal nu cred că va compensa acest ... Răspunsul este nu, la întrebarea dânsului.


  Edward McMillan-Scott (ALDE). - Mr President, as the High Representative will know, in English we have the expression ‘the elephant in the room’ to describe something which we know is there but we do not officially recognise. Well, the European Union has a ‘bear on the doorstep’ in the shape of Russia. My first point relates to what we say – I will come on to what we do in a minute.

What we say in our official statements in relation to Russia is very modest. I do not think it really reflects the attitudes of Russians. On my recent visits to Russia I found really very deep discontent with the decline in democracy in that very important country. There is corruption, and there is a clear failure of the democratic process. This so-called ‘managed democracy’ might be acceptable in Egypt, where my friend Ayman Nour has been prevented from standing as a candidate in the presidential elections, but it is wholly ridiculous that Grigory Yavlinsky has been banned from standing as a presidential candidate in Russia.

When it comes to what we do, apart from making clearer statements criticising the failure of democracy in Russia, I would pay tribute to the Commission and the EAS for increasing the budget for the European Instrument for Democracy and Human Rights by 34% in response to the Arab Spring, and I hope that we can focus quite a lot of that effort on Russia itself.


  Marek Henryk Migalski (ECR). - Panie Przewodniczący! Pani Komisarz! Chciałbym nawiązać do słów pana McMillan-Scotta. Proszę zwrócić uwagę na to, że wszystkie grupy polityczne w tym Parlamencie widzą tego słonia tak samo. Poza może dwoma głosami – przedstawiciela GUE i pana Mölzera z frakcji niezależnych – wszystkie poważne grupy polityczne w tym Parlamencie mówią jednym głosem. Trzeba wspierać ten proces, o którym Pani wspomniała, jako o tym rodzącym się nowym ruchu społecznym, bo to jest nasz obowiązek. Trzeba przeciwdziałać tym problemom, o których Pani też mówiła, problemom z rejestracją poszczególnych kandydatów i z łamaniem tych praw. Dlatego że my, jako Unia Europejska i Europejczycy czy obywatele państw Unii Europejskiej, nie mamy prawa decydować, na kogo oddają głos Rosjanie, ale z drugiej strony my, jako Europejczycy, mamy obowiązek stwarzać takie warunki rywalizacji partyjnej, rywalizacji politycznej w Rosji, żeby wszyscy mieli równe szanse, i do tego będę Panią Komisarz serdecznie zachęcał.


  Vladimír Remek (GUE/NGL). - Pane předsedající, vážení přítomní, nemohu se zbavit dojmu, že naše neustálá snaha přijímat další a další usnesení k situaci v Rusku před volbami je už takové tradiční řečnické cvičení. Nic víc a nic méně. Naše vztahy to zlepšit určitě nepomáhá a naše vzájemná propojenost, hlavně ekonomická a v energetice, trvá. Měli bychom si namísto neustálých doporučení Rusku také občas uvědomit, jak rychle se nám samotným daří řešit krizové, skoro existenční problémy v Unii. A zároveň reflektovat, že postupně se i Rusko mění. Znám ho desítky let. Nikoli z návštěv na pár hodin a připravených schůzek s vybranými partnery. Znám ho dobře z pohledu lidí žijících v Rusku. Pracoval jsem tam. Vím, že ani tam zdaleka nepanuje ráj na zemi. Vědí to i samotní Rusové. Ale ani Řím nepostavili přes noc.


  Gerard Batten (EFD). - Mr President, the BBC is currently broadcasting a series entitled ‘Putin, Russia and the West’. In the second programme, Tony Blair’s former aide Jonathan Powell recounts the famous ‘spy rock’ scandal story. The Kremlin had accused MI6 of funding Russian human rights groups and other NGOs and using a fake rock located in a Moscow square filled with electronic equipment to communicate with their secret agents. Mr Powell confirmed this story (whether it is true or not), and the BBC elevated it to the status of a scoop by issuing a press release.

The FSB reacted promptly, publicly accusing two leading NGOs – Memorial and Golos – of being subversive and extremist organisations funded by the West. Both organisations are now under systematic harassment by the authorities. Powell’s claim is either untrue or illegal under the Official Secrets Act. The BBC is guilty of gross journalistic irresponsibility, and this shows once again that Putin’s is a gangster regime.


  Francisco José Millán Mon (PPE). - Señor Presidente, Rusia es un importante vecino de la Unión Europea, por geografía y por historia, y también un socio económico y energético muy relevante. Además, es miembro permanente del Consejo de Seguridad.

Rusia es uno de los actores necesarios para una eficiente gobernanza mundial que pueda afrontar los problemas globales, y también necesitamos mayor cooperación de Rusia en cuestiones como la situación en Siria, al borde de la guerra civil, o el desafío nuclear de Irán.

Pero yo creo que la Unión Europea desea una relación con Rusia que vaya más allá de estos intereses globales o regionales. Rusia es un vecino europeo, miembro del Consejo de Europa y de la OSCE.

Yo creo que deseamos una relación de auténtica confianza y amistad con Rusia, basada en valores y principios comunes. Por eso, deseamos un nuevo acuerdo de asociación y por eso queremos para Rusia lo mismo que nos exigimos a nosotros mismos: un régimen democrático pluralista respetuoso de las libertades civiles y políticas y un Estado de Derecho en el que la corrupción y la arbitrariedad sean excepciones.

Pero el desarrollo de las elecciones legislativas de diciembre no sirvió para reforzar esa confianza. Son conocidas las irregularidades del proceso y las graves acusaciones efectuadas.

A mí me gustaría que las próximas elecciones presidenciales no repitieran esas deficiencias y que Rusia pueda encaminarse por fin en una línea de claro progreso democrático y modernidad, que es lo que sus vecinos europeos deseamos.


  Boris Zala (S&D). - Mr President, Russia faces its most competitive elections in some time. Even if the winner can easily be predicted, the impact on Russian politics is unpredictable.

For the EU, the immediate challenge is to help ensure a fair and inclusive electoral process and to be prepared for a range of scenarios. But we should not lose sight of the big picture. Regardless of the outcome, Russia will be, politically, a different country from a year ago. Pressures for political and economic reforms will only grow. Russia’s internal evolution will have major implications for our bilateral relations in terms of political dialogue, trade, visa policy, human rights and possibly also the broader security environment in Europe.

There is a strategic opportunity for a new and more effective EU policy towards Russia, but we need to readjust our policy in a flexible and timely manner. I am hopeful that Baroness Ashton and her team, besides preparing for the presidential elections, also have their eye on this bigger picture.


  Alf Svensson (PPE). - Herr talman! Låt mig uttrycka beundran över Cathrine Ashtons tålamod och balanserade och kloka svar. Vi har tidigare här i kväll talat om Iran och om kärnvapenhotet från Irans sida. Det är ju en självklarhet att Ryssland skulle kunna spela en helt annan roll än vad Ryssland gör gentemot Iran – dagar som dessa och kommande dagar.

Samma sak gäller i fråga om Syrien. Det är inte rimligt att Ryssland ska få ”spela under täcket” som man gör när det gäller Syrien. Den ryske utrikesministern uttalade sig nyligen och sade då så här: The Russian policy is not about asking someone to step down. Regime change is not our profession. Och han säger vidare: We said that the decision should be made by the Syrians, by the Syrians themselves. Då vet han väl naturligtvis också att 5 000 syrier har dödats och många, många fler tusen har fördrivits eller behandlats på ett människoovärdigt och vidrigt sätt.

Det är självfallet så, att vi ska tala om hur korrupt – i varje fall till dels – valet till duman var. Vi ska ha stora förväntningar, givetvis inför presidentvalet, men nog är det ynkedom att ett av säkerhetsrådets länder ska ha vetorätt och sedan kunna bete sig som Ryssland gör utrikespolitiskt sett.


  Monika Flašíková Beňová (S&D). - Asi väčšina z nás sme pamätníkmi studenej vojny a rozpadu bipolárneho sveta. Ja sama pochádzam z krajiny, ktorá bola dlhé roky pod vplyvom Sovietskeho zväzu – predchodcu Ruskej federácie. Tvrdiť dnes, že v Ruskej federácii sa z pohľadu politických reforiem nič neudialo, by bolo veľmi nekorektné. Ruská federácia je dnes iná, ako sme ju poznali za predošlých čias. Takisto by ale nebolo na mieste, keby sme povedali, že tie reformy, ktoré sa udiali doteraz, sú dostačujúce a že nebudeme mať záujem sledovať ďalší vývoj a ďalšie napredovanie politických reforiem v Rusku.

Mali by sme ale veľmi citlivo zvažovať a prispôsobiť tón, ktorý volíme v takejto diskusii. Pani Ashton spomenula, že len v polovici decembra sme mali v pléne Európskeho parlamentu veľkú diskusiu o Ruskej federácii. Teda neprešli ani len dva mesiace a už znovu v pléne Európskeho parlamentu diskutujeme o Ruskej federácii. Predstavme si, ako často sa diskutuje v Ruskej dume o situácii v Európskej únii. Ako často kritizujú v Ruskej dume korupciu, ktorá je v členských štátoch Európskej únie. A my už každý druhý mesiac vyzývame k tomu, aby Ruská federácia bojovala s korupciou. Ak sú preukázané prípady, nech sa koná v zmysle platných predpisov a zákonov, ktoré Ruská federácia má.

Mám však taký pocit, že ak chceme byť tými kritikmi, tak naša kritika by mala byť vecná, a ak bude naša kritika vecná, tak potom by sme sa mali zamerať aj na kritiku korupcie v našich vlastných členských štátoch. Ak kritizujeme to, že v Rusku nemá priestor opozícia, pozrime sa do Rumunska, má priestor opozícia v Rumunsku? A ide o členský štát Európskej únie. Ak hovoríme o tom, že je tu hegemónia jednej veľkej strany, pozrime sa do Maďarska. Tam je predsa takisto hegemónia jednej veľkej strany a takisto sme tu mnohokrát kritizovali to, čo sa deje v členskom štáte Európskej únie. Takže chcem len požiadať, kolegyne a kolegovia, aby aj v prípade Ruskej federácie ostala naša diskusia vecná a konštruktívna.

(Rečníčka vyjadrila súhlas s tým, že odpovie na otázku položenú zdvihnutím modrej karty (článok 149 ods. 8 rokovacieho poriadku)).


  Marek Henryk Migalski (ECR), niebieskiej wydania kartki. – Bardzo cenię szanowną Koleżankę. Wysłuchałem jej w oryginalnym języku, ale nie jestem w stanie uwierzyć, – być może nie zrozumiałem słowackiego – że Pani Poseł naprawdę porównuje sytuację w Rosji z sytuacją na Węgrzech. W Rosji zabija się ludzi, nie pozwala się na rejestrację kandydatów w wyborach prezydenckich, nie pozwala się na rejestrację partii politycznych. Czy naprawdę chciała Pani porównać jedno z drugim?


  Monika Flašíková Beňová (S&D), odpoveď na otázku položenú zdvihnutím modrej karty. – Ja si veľmi vážim, že ste počúvali moje vystúpenie v slovenčine, ale možno – keďže ide o citlivú tému – bude nabudúce lepšie v poľštine. Hovorila som o tom, že ak sme kritickí k situácii v Ruskej federácii a ak sú niektoré naše postrehy opodstatnené, mali by sme byť rovnako kritickí aj k tomu, čo sa deje v samotných členských štátoch Európskej únie. Neporovnávala som žiaden členský štát Európskej únie priamo s tým, čo sa deje v Ruskej federácii. Vyzývala som skôr len k akejsi objektivite pri porovnaní kritiky voči Ruskej federácii a pri tom, čo sa deje u nás v členských štátoch Európskej únie.


  Inese Vaidere (PPE). - Cienījamā augstā pārstāve, godātie kolēģi! Nav vērts atkārtot, ka Krievija ir nozīmīgs ekonomiskais un politiskais spēlētājs un svarīgs partneris, jo tas jau ir vairākkārt pieminēts. Ļoti satraucoša ir cilvēktiesību situācija Krievijā. Domes vēlēšanas bija cinisks piemērs tam, cik vienaldzīgi Krievijas varai ir starptautiskie standarti. Vairāk nekā iepriekš tie tika pārkāpti, bet protesti, kuros piedalījās desmitiem tūkstošu krievu, nav guvuši atsaucību. Mums jāapliecina, ka dzirdam krievu tautas saucienus tāpat, kā dzirdējām „Arābu pavasari”. Nepietiek ar frāzēm, ka mēs palīdzēsim Krievijai demokratizēties, ja tās vara to nemaz nevēlas. Jāizbeidz dubultstandarti un acu pievēršana tikai tāpēc, ka Krievija ir liela un izejvielām bagāta valsts.

Satraucoša ir Krievijas pastiprinātā iejaukšanās Eiropas Savienības valstu iekšpolitikā, apliecinot, ka impēriskās idejas joprojām ir dzīvas. Pagājušā gada oktobrī tās Ārlietu ministrija izvirzīja jaunu stratēģiju, lai vairotu ietekmi Eiropas Savienības valstīs, pirmkārt, panākot krievu valodai oficiālas valodas statusu Eiropas Savienībā. Jau novembrī Latvijā nacionālboļševiki sāka parakstu vākšanu referendumam par krievu kā otru valsts valodu, bet šogad ir sākts absurds projekts parakstu vākšanai pilsoņu iniciatīvas ietvaros, lai panāktu krievu valodas atzīšanu par oficiālu valodu Eiropas Savienībā. Latvijai, kur okupācijas gadā tā saucamo krievvalodīgo skaits no 8 % pirms okupācijas pieauga līdz apmēram 44 % pēc tās, otras valsts valodas ieviešana nozīmētu latviešu valodas un līdz ar to Latvijas valsts iznīcināšanu. Krievijas vēlme ietekmēt Eiropas Savienības politiku ir daudz dziļāka, nekā to bieži novērtējam, tādēļ arī Jūs, augstā pārstāve, aicinu tam pievērst uzmanību, jo sekas tam būtu ārkārtīgi nozīmīgas.


  Tunne Kelam (PPE). - Mr President, Russia is still unfortunately declining to join the UN resolution about Syria and in fact is continuing to deliver arms to the Syrian regime.

As for the elections on 4 March, in the eyes of the governing elite the result has obviously been decided, in so far as Mr Medvedev’s interlude will soon be over. In the view of foreign observers there is no real chance for credible decision-making, because the December elections were assessed as neither fair nor free. The convergence of the state and the governing elite has resulted in massive rigging and manipulations. Sergei Kolesnikov, Putin’s former ally, told us in December that Putin will stop at nothing to retain power.

There remains the question of the behaviour of the Russian voters. Here a real change has been taking place since December: a change of attitudes, mentality and hopes. Anna Politkovskaya’s warning more than six years ago of limitless political apathy among Russian voters has finally been heeded, and the result has been massive interest in monitoring and participation.

The EU now has a unique chance to influence the situation in a positive way, and I think the best way to do this is to follow the suggestions in Sir Graham Watson’s report, to be adopted tomorrow, about consistency towards authoritarian regimes.


  Paweł Zalewski (PPE). - Panie Przewodniczący! Pani Baronesso! Zastanawiam się, co się musi wydarzyć w naszych relacjach, aby Wysoka Przedstawiciel do Spraw Polityki Zagranicznej – oprócz takich ogólnych słów na temat wsparcia dla wartości, demokracji, demokratów w Rosji i stwierdzenia, jak to Rosja jest ważna dla świata i Unii Europejskiej – przedstawiła dogłębną analizę naszych relacji i propozycję rozwiązania wielu problemów na przyszłość. Widać przecież wyraźnie, że polityka prowadzona od wielu lat, polityka zaangażowania Unii Europejskiej w relacje z Rosją, która miała powodować modernizację i demokratyzację tego kraju, po prostu zbankrutowała. Ostatnie wybory parlamentarne sfałszowano, a w kolejnych wyborach prezydenckich po raz trzeci będzie kandydował ten sam kandydat – rzecz w Europie nie do pomyślenia, chociaż zgodna z rosyjską konstytucją. Zero współpracy, a wręcz przeciwnie wsparcie dla reżimów np. w Syrii czy na Białorusi, korupcja, zero konkurencyjności gospodarki rosyjskiej, której wielkie państwowe koncerny dominują nad małymi i średnimi przedsiębiorstwami. Czego jeszcze potrzeba, aby stwierdzić, że należy przygotować nową, bardziej realistyczną politykę wobec Rosji?

Jest jedna nadzieja i tym chciałem zakończyć swoje wystąpienie. Otóż jest to nadzieja w rosyjskich demokratach, którzy się obudzili, w średniej klasie, która powstaje, i to w nich, a nie w naszej polityce należy dzisiaj szukać jakiegoś pozytywnego rozwiązania w Rosji. Niestety, Pani Baronesso, polityka unijna wobec Rosji zbankrutowała.


„Catch the eye“-Verfahren


  Graham Watson (ALDE). - Mr President, I hope that if the Vice-President/High Representative is extending sanctions against individuals in the Russian regime she will include Mr N.E. Konkin, who is the secretary of the Central Electoral Commission. This is the commission which has rejected the approach by Grigory Yavlinsky of the Yabloko to be a candidate for the presidency. His supporters collected over 2.5 million signatures in 71 regions of the Russian Federation between 24 December and 10 January, the only time really open to them – including getting notaries to check them – and the Electoral Commission has declared 20% of them invalid. The party is now being investigated by the public prosecutor of Moscow who is asking where the server of its website is located.

It seems to me that this is a politically-motivated move and a blatant disregard of democratic principles and international standards which will deny the Russian people the choice of an open, democratic, modern European perspective. I hope, Vice-President/High Representative, that you will be able to intervene to make sure that Mr Yavlinsky is allow to stand in the election on 4 March.


  Seán Kelly (PPE). - Mr President, my affection for Russia – as opposed to its leaders – comes from the many hours I have spent reading some of its and the world’s greatest writers. I think it is for that reason I take a special interest in Russia.

It is only right and proper that we should engage with Russia even if, as Baroness Ashton put it in her most diplomatic language, to do so is not without difficulty. But I think we have a duty to highlight issues such as the lack of fundamental rights, the non-free elections and, of course, corruption. I think we all accept that change will have to come from Russia itself. Perhaps the day of the Russian version of the Arab Spring may be closer than Mr Putin would wish.

Lastly, we should also look at the question of energy supply to Europe. We are far too dependent on Russian energy sources – and that needs to change.


(Ende des „Catch the eye“-Verfahrens)


  Catherine Ashton, Vice-President of the Commission/High Representative of the Union for Foreign Affairs and Security Policy. − Mr President, I would like to thank all honourable Members who have spoken in what again has been a very important debate.

A number of Members talked about a moment of hope for change. We have seen that the Russian leadership, at least in theory, has acknowledged the need for change. As I said at the beginning of my contribution, we know it is the least risky option, if I can put it like that.

There is a lot of work and many reforms ahead. The different concerns that have been expressed in the House are enormously significant. We share that concern and indeed raise it with Russia. We want to work with Russia as partners on many of the issues that have been raised, including, by the way, in the context of our new agreement, which a number of colleagues mentioned.

I want to comment on some of the specific issues that have been raised. I will refer to particular points made by individual Members, but that is not to fail to reflect the broader consensus. Mr Fleckenstein talked about the need to see that voters are given unrestricted choice. That is why registration is such an important issue. As you said in your contribution, Sir Graham, the registration rules are disproportionate. We understand that the President of the Central Election Committee is going to have to explain himself in the Duma, and there are questions there which we need to come back to and which we will continue to raise with Russia. We are following matters and talking with the demonstrators and with the opposition via our delegation. Helga Schmidt, whom I mentioned earlier, was in Moscow until today, and has been meeting with them on my behalf over the last couple of days.

A number of colleagues also raised the issue of the third energy package. Mr Kowal, I would say that it shows how important our market is that Russia spends so much time lobbying on this. It depends greatly on the EU market, and that is extremely important in our relationship with Russia. I agree that opinion is shifting and that the new President will need to think about how he governs differently. That is a significant part of many of the contributions that have been made concerning where Russia is going, the demands that people have for change and, in a sense, the atmosphere. A number of you described your visits to Russia and talks with individuals about how things are beginning to change. The policy that we are trying to develop is a good one, but it requires us to look at Russia from a bilateral set of relationships, as international partners on many things, and at the responsibilities that we have together in the international community.

Russian civil society is very important, but I would say to those who have raised this issue that the relationship between this Parliament and civil society is also extremely valuable. Many times in the course of our deliberations about what has happened in North Africa, in what is now called the Arab Spring or the Arab uprising, I have raised the fact that Members of Parliament are critically important in explaining and discussing with people the value and importance of democracy, what it can bring and how to engage with it. I do hope that will continue. Mr Batten, the important point you make for me is that Golos and Memorial should be allowed to work freely and I agree with you on that.

I agree too on the importance of the bigger picture, and also of the smaller details, and that we need to have the tough discussions with Russia that Mr Svensson talked about. We also know that there is a great deal of interest in the European Union. I accept that maybe the Duma does not discuss us, Ms Flašíková, but we do know that there is a lot of interest in the EU from the Russian people and from Ministers and officials. The Eurasian Union, which is much talked about now and which I discussed with Deputy Prime Minister Shuvalov when I was there in November, is in a sense inspired by the way that the European Union works.

Ms Vaidere, I know very well the concerns in Latvia about the language issue and I know that it is very sensitive, but I am quite sure that the Latvian authorities will handle this well.

In conclusion, this has been an important debate as we continue to try to develop the relationship with Russia. On the one hand, we see the advantages now within the World Trade Organization and the capacity we have to develop those trade relationships; we see a more active civil society with which we can engage – we can use the tools that we have to try to engage further; we see the need to continue to press on some of the basic issues that have been quite rightly raised here about the way that the internal situation in Russia is developing. Then there is Russia as an international player with whom we work on issues such as Iran. We are increasingly trying to work with it on Syria and on other areas where working together in the Security Council and the importance of collaboration really come to the fore.


  Der Präsident. − Die Aussprache ist geschlossen.

Die Abstimmung findet in der nächsten Straßburgwoche im Plenum Februar-II statt.

Schriftliche Erklärungen (Artikel 149)


  Corina Creţu (S&D), în scris. – Viitorul relaţiilor Uniunii Europene cu Federaţia Rusă depinde, mai mult ca oricând, de starea democraţiei ruse. Alegerile parlamentare din decembrie au determinat proteste fără precedent la Moscova şi în alte oraşe importante. Nu ştim cu precizie dacă a fost vorba de fraude sau nu. Este însă clar că partidul premierului Putin a fost favorizat, iar opoziţia masiv dezavantajată. A fost o disproporţie de mijloace, de acces la media, de tratament din partea instituţiilor statului. Urmează alegerile prezidenţiale. Este legitim să ne asigurăm, prin mijloacele recunoscute inclusiv de Federaţia Rusă, că ele se vor desfăşura corect și că toţi candidaţii vor fi trataţi în mod egal. Democraţia dirijată, în vigoare în Rusia, este un concept incompatibil cu valorile fondatoare ale Uniunii Europene. Consider că este în interesul Federaţiei Ruse să procedeze corect în viitoarele alegeri. Aceasta e calea cea mai bună de creştere a încrederii reciproce.


  Franz Obermayr (NI), schriftlich. – Zweifellos steckt Russlands Demokratie noch in den Kinderschuhen, was bei den letzten Wahlen wieder deutlich wurde. Und zweifellos haben 70 Jahre Sowjetherrschaft bis heute ihre Spuren hinterlassen. Immer wieder wird Russland von der EU gemaßregelt, ohne aber mit gutem Beispiel voran zu gehen: Die linke Hetzkampagne auf die ungarische Regierung ist nur ein Beispiel, wie "ernst" man es in Europa wirklich mit Demokratie und Meinungsfreiheit nimmt. Patriotische Bewegungen, die zu wenig mit dem Brüssel-Mainstream schwimmen, werden regelmäßig Opfer von Hetzen in Politik und Medien. Wir sollten daher nicht oberlehrerhaft auf andere mit dem Finger zeigen! Aufgrund der wechselseitigen Interessen im Energiebereich muss die EU sicherstellen, dass auch Großkonzerne wie Gazprom sich an die Wettbewerbsregeln am Energiemarkt halten. Auf der anderen Seite sollten auch die Interessen Moskaus am postsowjetischen Markt nicht außer Acht gelassen werden.


  Csaba Sándor Tabajdi (S&D), írásban. – Oroszországban az elmúlt évtizedben elmaradtak a modernizációhoz elengedhetetlenül szükséges társadalmi-politikai- és gazdasági reformok. Utóbbi téren még Kína is megelőzte az orosz felet, amelyet a két ország WTO-csatlakozása között eltelt 10 éves különbség is jelez.

Az orosz vezetésnek sürgősen átfogó gazdasági és politikai reformokat kell kezdeményeznie. Vissza kell állítania a politikai intézményrendszer és a sajtó szabadságát. A növekedés beindítása érdekében átfogó gazdasági reformokat kell indítania. Meg kell erősítenie a jogállamiságot és vissza kell szorítania a korrupciót.

Az orosz példa is azt mutatja, mennyire káros, ha egyetlen politikai erő túlhatalomhoz, alkotmányozó többséghez jut és felszámolja a hatalmi fékeket és ellensúlyokat. Az ilyen gyakorlat ellen az Európai Uniónak határain túl és azon belül is fel kell lépnie. Az orosz választásokat követő, immár két hónapja zajló tiltakozások rámutattak az oroszországi politikai rendszer több szinten jelentkező válságára.

Elfogyott az országot irányító Putyin-Medvegyev-tandem politikai tőkéje, és jelentősen megcsappant a két politikus támogatottsága. Zsákutcába jutott a sajátos irányított demokrácia is, amely a politikai stabilitás érdekében a pártok működését a végrehajtó hatalom támogatásához kötötte. A választási törvényt az országot irányító személyek elvárásaihoz igazította. Korlátozta a sajtószabadságot, a gyülekezési és az egyesülési jog szabad gyakorlását. Mindez intő példa lehet az Unióban jelentkező tekintélyelvű politikák számára is.


  Nuno Teixeira (PPE), por escrito. – As eleições presidenciais russas a 4 de Março deste ano suscitam questões na comunidade internacional, em particular no que diz respeito à plenitude de eleições livres e justas. Estas preocupações advêm das últimas eleições para a Duma que contaram com um conjunto enorme de violações ao Estado de Direito e ao processo de eleições livres. As demonstrações que se têm vindo a suceder demonstram que a sociedade russa quer mudanças e renovação e que a privação de certas liberdades já não serão aceites como no passado. Por outro lado, receiam que haja apenas uma troca de cadeiras e não verdadeiras eleições democráticas, a partir de uma escolha genuína. Paralelamente, a Rússia deve assumir as suas responsabilidades na cena internacional, nomeadamente no CS da ONU, e evitar que casos como as violações na Síria não tenham uma resposta a nível das instituições multilaterais. Aguardo com expectativa as eleições presidenciais da Rússia e que o processo democrático se consolide verdadeiramente, uma vez que este país é um parceiro e vizinho estratégico para a UE.

Poslední aktualizace: 29. února 2012Právní upozornění