Index 
 Précédent 
 Suivant 
 Texte intégral 
Procédure : 2012/0288(COD)
Cycle de vie en séance
Cycle relatif au document : A7-0279/2013

Textes déposés :

A7-0279/2013

Débats :

PV 09/09/2013 - 22
CRE 09/09/2013 - 23

Votes :

PV 11/09/2013 - 5.8
CRE 11/09/2013 - 5.8

Textes adoptés :

P7_TA(2013)0357

Débats
Lundi 9 septembre 2013 - Strasbourg Edition révisée

23. Pour un bon fonctionnement du marché intérieur de l'énergie - Microgénération (débat)
Vidéo des interventions
PV
MPphoto
 

  Przewodniczący. − Kolejnym punktem porządku dnia jest wspólna debata nad:

– sprawozdaniem sporządzonym przez Jerzego Buzka w imieniu Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii w sprawie uruchomienia wewnętrznego rynku energii (COM(2012)0663 - 2013/2005(INI)) (A7-0262/2013) oraz

– pytaniem wymagającym odpowiedzi ustnej skierowanym do Komisji przez Amalię Sartori w imieniu Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii w sprawie mikrogeneracji (O-000074/2013) (B7-0217/2013).

 
  
MPphoto
 

  Jerzy Buzek, sprawozdawca. − Panie Przewodniczący! Chciałem pogratulować panu komisarzowi Oettingerowi i Komisji Europejskiej za przygotowanie komunikatu, który w całości popieramy większością głosów w Parlamencie Europejskim. Sądzę, że ta dyskusja nie będzie tak burzliwa i tak ostra jak dyskusja nad biopaliwami właśnie ze względu na to duże poparcie. Kontrsprawozdawcy bardzo się napracowali – chciałem im podziękować za świetną współpracę. Komisja ITRE i komisje opiniujące również bardzo nam pomogły, jeśli chodzi o uwagi i trafne poprawki.

Bo też sprawa jest ważna. Jeśli chcemy wyjść z kryzysu, powinniśmy być konkurencyjni, a konkurencyjność gospodarki w dużym stopniu zależy od cen energii. Wspólny rynek daje szanse na konkurowanie wytwórców i dostawców energii, a więc na obniżenie cen. Równocześnie pamiętajmy, że nasi obywatele czekają na możliwość obniżenia cen energii. Wreszcie ten wspólny rynek pozwala nam również zachować silniejszą pozycję przy negocjacjach cen energii z zewnętrznymi dostawcami.

Druga sprawa, która jest bardzo ważna, jeśli chodzi o wspólny rynek, to bezpieczeństwo dostaw. Bezpieczeństwo dostaw jest oczywiście znacznie wyższe, gdy możemy sobie nawzajem na takim rynku pomagać. Tym bardziej, że w naszym sprawozdaniu przypominamy, że państwa członkowskie będą wykorzystywały wszystkie dostępne na ich terenie źródła energii, np. węgiel kamienny i węgiel brunatny, które są obecne niemal wszędzie w Europie, oczywiście z zastosowaniem najnowocześniejszych technologii niskoemisyjnych. Trzeba się o to starać i trzeba popierać rozwój technologii w Unii Europejskiej.

Wreszcie trzecia korzyść to bardziej optymalne wykorzystanie energii odnawialnej, a także wprowadzenie w życie wszystkich regulacji dotyczących oszczędności energetycznych, efektywności energetycznej.

Co trzeba zrobić, żeby stworzyć ten wspólny rynek? Należy uwzględnić 5 punktów: po pierwsze, trzeba się połączyć pomiędzy krajami Unii Europejskiej (rurociągi gazowe, linie elektryczne itp.). Kraje członkowskie zobowiązały się to uczynić do roku 2015. Connecting Europe Facility daje kolejną możliwość wzmocnienia tego działania. Należy wprowadzić jednolite kody sieciowe, także wspólne rynki, jeśli chodzi o sprzedaż detaliczną, a przede wszystkim o sprzedaż hurtową. To zależy od agencji europejskiej i od krajowych organów regulacyjnych. Musimy stopniowo ujednolicać sposoby popierania energetyki odnawialnej i zakres wsparcia energetyki odnawialnej, jeśli chcemy handlować energią odnawialną na wspólnym rynku.

Wreszcie – być może czwarty punkt jest najważniejszy – musi to być zrozumiałe dla naszych konsumentów. Muszą oni mieć możliwość wyboru producenta, dostawcy energii, muszą rozumieć rachunki. Musimy włączyć w to sektor ICT, żeby stało się to po prostu czytelne dla odbiorców.

No i oczywiście, jako punkt piąty, trzeba jak najszybciej wdrożyć unijne ustawodawstwo, zwłaszcza trzeci pakiet energetyczny i rozwiązania w zakresie efektywności energetycznej. Bez tego nie ma możliwości, żeby stworzyć wspólny rynek i żeby był on efektywny.

Na koniec przypomnę Państwu, że od maja 2010 r. realizujemy taką ideę, którą zgłosiłem razem z Jacquesem Delorsem i która nazywa się „Europejska Wspólnota Energetyczna”. To także dzięki staraniom pana komisarza i Komisji, dzięki poparciu Parlamentu Europejskiego, w zasadzie jesteśmy na finiszu stworzenia takiej właśnie wspólnoty w Unii Europejskiej. Jak sądzę, obywatele czekają na pewne dostawy energii, możliwie taniej energii. Na to także czeka gospodarka.

 
  
MPphoto
 

  Judith A. Merkies, Auteur. − Aan het begin van het jaar op een van de koudste dagen liep ik rond met een partijgenoot van mij in Almere. Voor wie dit niet kent: Almere ligt in Nederland in een polder, zelfgemaakt land door de Nederlanders, en het is een stad die nog moet groeien. Het is een stad die ligt waar vroeger een meer was en een gedeelte van die stad wordt gebouwd door de mensen zelf. Het is vrij gelaten, mensen mogen hun eigen huis bouwen. Wat een energie daarvan uitging! Als wij alleen al daarvan, zeg maar, gewoon het licht konden tappen!Want de mensen zeiden allemaal: ik ga het meest energiezuinige huis bouwen, ik ga een energieproducerend huis bouwen. Daar kwam een enorme creativiteit los en die creativiteit is tot nu toe ongebruikt. Ongebruikt in de rest van Nederland en ongebruikt in de rest van Europa. Wij zien gewoon dat er genoeg is om aan te tappen.

Europa, dat hebben we net ook al gezien in het vorige debat, staat voor vele uitdagingen op het gebied van energie: duurzaamheid, energieonafhankelijkheid, zoals wij ook elke winter weer merken, en de infrastructuur, waarover wij het ook nu hebben. Het Europees Parlement en de Europese Commissie - en daar complimenteer ik u voor - werken ook hard aan een na-2020-energiebeleid: de Energy Road Map 2050, de kernreactorstresstests, ingrijpen in het emissiehandelssysteem, backloading, structurele wijzigingen. Maar u en de Commissie hebben één hele grote blinde vlek. Ik heb u er de afgelopen jaren diverse keren op aangesproken, namelijk: heeft u ook oog voor 'klein'?

Omdat wij het in het verleden groot deden, willen we het in de toekomst ook altijd groot doen, want het is heel moeilijk je de toekomst anders voor te stellen dan het verleden dat je hebt gekend. Als wij naar energie kijken, denken wij aan 'groot'. Grote kolencentrales, dus grote duurzaamheidscentrales. Dus houden wij allemaal van Desertec, een groot project in de woestijn. Wij houden van grote windmolens op zee en van grote werken, grote infrastructuur. Maar dat is een hele klassieke manier. Dat is niet disruptive thinking, zomaar iets zien wat er nog niet was.

Dus hou op alleen maar te kijken naar 'groot'. Daarmee wil ik helemaal niet zeggen dat wij ermee moeten stoppen, maar dat de échte innovatie, de échte revolutie in energieland, in het kleine zit. Small is beautiful. Geef kracht, geef macht aan die kleine consument. Maak hem van een consument een prosument. Dát is kleinschalige energie.Wij moeten hierover meer informatie geven en er meer bewustwording voor creëren. Maar wij zien wel dat de consument, zodra hij zélf energie mag maken, hij zelf tot het uiterste gaat en dat er ook heel veel innovatiekracht loskomt. Het moet mogelijk zijn om deze kleinschalige energie los van grote energiebedrijven op te wekken.

Hoe wordt de consument een prosument? Power to the people dus, want zij zijn erg creatief. En ook kan de consument daarmee geld besparen. Wij hebben het de hele tijd maar over energie-efficiëntie. Hoe kan je grotere efficiëntie hebben dan wanneer een consument zelf zijn energie opwekt en daarmee ook bewust wordt van zijn eigen energiegedrag?

Maar er zijn heel veel barrières. Er is te weinig informatie over het potentieel, terwijl studies laten zien dat in 2050 al 30% van de energie in het Verenigd Koninkrijk van kleinschalige energie kan komen. Wat betekent dat dan voor de Europese Unie? Heeft u dat wel eens onderzocht? De techniek is al klaar en de consument is er ook. Maar stapt het beleid en stappen de regeringen, stapt de Europese Unie daar mee in? De investeringsprijs is nog te hoog en wij zien dat er in nationale maar ook Europese wetgeving fiscale wetgeving allerlei belemmeringen zitten die dat allemaal tegenhouden. Er is een specifiek beleid nodig, nationaal en Europees. Dus daarom hebben wij u ook deze vragen gesteld.

Ik vraag u om drie dingen te doen. Maak een evaluatie over wat nu echt de capaciteit is van kleinschalige energie in Europa en welk deel van onze behoefte daarmee kan worden gedekt. Kom met een strategie om de consument tot een prosument te maken in alle lidstaten van de Europese Unie. Hoe kunnen wij de Europese wetgeving zodanig aanpassen dat die kleinschalige energie, die microgeneratie, erin past zoals bijvoorbeeld in het 2030 climate and energy package? Het is natuurlijk niet de enige oplossing. Wij hebben het nu over het verslag-Buzek.

En omdat ik anders mijn tijd overschrijd zal ik nu afsluiten met in ieder geval ook mijn collega's hartelijk te danken voor de samenwerking. Mijnheer Buzek, wij hebben een uitstekend verslag gemaakt. Ik wil de andere collega's die hier hebben samengewerkt ook heel hartelijk danken. Ik kijk uit naar veel energie in de toekomst.

 
  
  

VORSITZ: RAINER WIELAND
Vizepräsident

 
  
MPphoto
 

  Günther Oettinger, Mitglied der Kommission. − Herr Präsident, Herr Abgeordneter Buzek, Frau Abgeordnete Merkies, meine Damen und Herren Abgeordnete, meine Damen und Herren! Ich bin dem Parlament dankbar, dass unsere Bemühungen zur Vollendung des Binnenmarkts beitragen und unsere Mitteilung dazu im Parlament zu einer intensiven und konstruktiven Beratung geführt hat. Die heutige Initiative stößt auf unsere volle Zustimmung.

Man kann mir die Frage stellen: Warum wollen wir einen Binnenmarkt für Strom und Gas vollenden? Wir haben den Binnenmarkt für andere Produkte und Dienstleistungen. Er ist eine Grundlage der Europäischen Union – für 500 Millionen Arbeitnehmer, Unternehmer, Produzenten, Konsumenten, Dienstleister! Strom und Gas waren hier das spät geborene Kind, sie sind erst 17 bzw. 15 Jahre Gegenstand des europäischen Rechts.

Wir glauben, dass Strom und Gas nicht ganz mit Autos, Textilien und Nahrungsmitteln vergleichbar sind, aber wir sind überzeugt, dass der Binnenmarkt in seiner Vollendung auch bei Energie – bei Strom und Gas – Vorteile bringt, und zwar zuallererst für den Verbraucher, den europäischen Bürger, sowohl privat wie am Arbeitsplatz, im Haushalt wie in der Industrie, wenn der Bürger als Verbraucher gestärkt wird. Deswegen unterstützen wir den Ansatz in Ihrem Initiativbericht, den Verbraucher in den Mittelpunkt zu rücken, indem wir Transparenz fordern, indem er starke Rechte haben muss, indem er im Wettbewerb Auswahl- und Wechselmöglichkeiten bekommt, indem auch er aktiv und mit der Mikroproduktion nicht nur als Konsument, sondern auch selbst als Produzent und Selbstproduzent am Markt zum Exporteur werden kann. Deswegen passen die beiden Berichte heute auch durchaus zusammen.

Wir glauben, dass im Wholesale-Bereich – im Großhandelsbereich – der Binnenmarkt große Fortschritte gemacht hat, dass aber umgekehrt beim Endkunden die Vorteile eines Binnenmarkts noch lange nicht angekommen sind. Um den Endkundenmarkt zu vollenden, müssen wir zunächst den weiteren Ausbau der Netze voranbringen, und zwar auf jeder Stufe: der Übertragungsnetze, der grenzüberschreitenden Netze, der großen Superleitungen und Pipelines. Damit kommen aber leider die Verteilnetze und deren intelligente Steuerung auch in der öffentlichen Debatte oftmals zu kurz, und dazu gehören auch die letzten Meter und die intelligente Erfassung von Stromverbrauch im Haushalt und in der Industrie vor Ort. Wir stehen also vor einem umfassenden neuen Netz, dessen Standardfestsetzung unsere Aufgabe ist. Das ist zum Teil Moderieren und Planen, wo wir Genehmigungszeiten verkürzen können. Aber letztendlich sind die Mitgliedstaaten und ihre TSO, ihre Stadtwerke und ihre Genehmigungsverfahren vor Ort genauso wichtig.

Wir werden oft gefragt, wann der Binnenmarkt vollendet wird, und haben die Zielsetzung 2014. Bis 2014 werden wir viel erreicht haben: gemeinsame Netzqualität, gemeinsame Standards. Aber ich möchte behaupten, eine Vollendung bleibt eine Daueraufgabe für viele weitere Jahre, zum Beispiel, indem wir dringend abraten, die Endkundenpreise verstärkt zu regulieren. Wir glauben, dass regulierte Endkundenpreise nicht sinnvoll sind. In einigen Mitgliedstaaten sind die Endkundenpreise reguliert und stellen damit nicht die Vollkosten der Stromproduktion oder des Gasankaufs dar. Dann bezahlt letztendlich ein anderer. Die Entwicklung wie in Spanien im Strombereich, dass Milliardenverluste auflaufen, 5 Milliarden pro Jahr hinzukommen und dies irgendwann vom Steuerzahler zu begleichen ist, kann keine Lösung sein. Wir glauben, dass der richtige Weg darin besteht, dass der Preis/die Preisbildung am Markt, im Wettbewerb, durch Angebot und Nachfrage geregelt und durch die Regulierungsbehörde kontrolliert wird, und nicht darin, dass der Preis reguliert.

Derzeit haben wir im Strombereich eine aufkommende Debatte zum Thema Kapazitätsmechanismen und Backup-Strategien. Dazu legen wir im Herbst als Kommission Vorschläge vor. Wir glauben, dass ein gewisses Backup-Potenzial notwendig ist, um die Versorgungssicherheit bei einer steigenden Anzahl von noch immer volatilen erneuerbaren Energien zu wahren. Aber 28 Kapazitätsmechanismen – parallel und getrennt – fragmentiert halten wir für falsch. Wir glauben, dass gerade deswegen der schnelle Ausbau von Interkonnektoren zum Ausgleich zwischen den Mitgliedstaaten der richtige, der kostengünstigere und der marktwirtschaftlichere Weg ist.

Wir sind überzeugt davon, dass die klare Definition, wie der Binnenmarkt vollendet werden soll, auch private Investitionen anregt. Denn wir haben derzeit im Energiebereich von der Infrastruktur über die Produktion und Umwandlung, über die Speicherung von Strom bis hin zur Energieeffizienz in Gebäuden und in der Industrie Nachholbedarf bei den Investitionen, unter anderem weil bei Bürgern und Investoren Unsicherheit über die mittelfristige Entwicklung besteht.

Frau Kollegin Merkies hat das Thema micro-generation angesprochen. Wir glauben wie Sie, dass die Mikroproduktion – dezentral, kleinteilig – gerade auch im Privatbereich für den Eigenbedarf, zum Teil aber auch für die Zulieferung in die öffentlichen Netze an Bedeutung gewinnen wird. Wir glauben, dass den KWK-Kleinstanlagen hier eine ergänzende Bedeutung zukommen kann.

Wozu raten wir? Oftmals wird gesagt, wir brauchen nur große oder nur kleine Anlagen. Ich glaube, man sollte das auflösen. Wir brauchen auch in Zukunft gewisse große Einheiten und eine wachsende Zahl von dezentralen kleinen Einheiten. Nicht entweder – oder, sondern sowohl – als auch ist die Antwort auf unseren Energieverbrauch! Während die einen nur über Produktion, andere nur über Effizienzsteigerung reden, lautet mein Rat generell, wir brauchen mehr Effizienz und trotzdem moderne, nachhaltige, bezahlbare Produktion. Einige reden nur über Offshore-Wind und Desertec, andere reden nur über das Windrad, dezentrale Erzeugung und über Geothermie und Fotovoltaik im Dorf. Der Energiebedarf Europas und der Welt wird so groß sein, dass generell nicht entweder – oder, sondern sowohl – als auch, also alles, die Antwort ist. Deswegen unterstützen wir micro-generation mit unseren europäischen Programmen – ein bewährtes Programm ist das Programm „Intelligente Energie – Europa“ sowohl politisch als auch finanziell, aber auch in der Forschung und werden wir dies auch in den nächsten Jahren in unseren verschiedenen Aktivitäten, auch bei „Smart Cities und Communities“, fortsetzen.

Wir brauchen beim Thema micro-generation auch die Mitgliedstaaten. Appelle aus Straßburg allein helfen da nicht. Wenn wir uns, Frau Kollegin Merkies, mit Ihrer Idee, die ich unterstütze, zum Beispiel an einige Mitgliedstaaten Mittelostesteuropas wenden, ist die Resonanz noch immer relativ zurückhaltend, denn es wird noch unverändert in großen Einheiten und neuen großen Einheiten gedacht. Wir stehen vor der gemeinsamen Aufgabe der Meinungsbildung, auch in diesem Hohen Haus, auch in der Frage, wie wir den Kollegen dies vermitteln und die Akteure vor Ort entsprechend unterstützen können.

Ich bin dankbar für die beiden Berichte und baue darauf, dass die Annahme in der Abstimmung unsere Arbeit auch gegenüber den Mitgliedstaaten stützt. Es gibt im Europäischen Rat, im Parlament, in der Kommission ein klares Bekenntnis zu einem Strom- und Gasbinnenmarkt, und wir sollten erreichen, dass er in den nächsten Jahren auch einer Vollendung entgegensieht. Der Verbraucher wird uns dankbar sein.

 
  
MPphoto
 

  Salvador Sedó i Alabart, en nombre del Grupo PPE. – Señor Presidente, Comisario Oettinger, en la Comisión de Industria, Investigación y Energía somos conscientes del consenso que genera el uso de la microgeneración, pero también somos conscientes de que no va a resolver la dependencia energética de la Unión Europea. Pero, en cualquier caso, la microgeneración tiene que tener un papel más destacado en el mix energético europeo.

Somos conscientes de las ventajas que tiene: su utilidad para conseguir una mayor eficiencia energética, mediante su uso, especialmente, en edificios públicos y privados para conseguir una emisión cero o emisiones positivas; su utilidad para el acceso a las zonas rurales y aisladas; su utilidad en la lucha contra la pobreza energética cada vez más importante; o su utilidad en la lucha contra el cambio climático, porque se usan mayoritariamente energías renovables.

Pero tenemos muchos retos que resolver: el acceso a las redes del sistema; en mi opinión, el gran valor de la microgeneración es no volcar energía al sistema sino favorecer el autoconsumo.

Tenemos que eliminar las trabas burocráticas para su desarrollo y, para su implantación y para su desarrollo tecnológico, tenemos que favorecer el acceso a fondos europeos que permitan claramente un precio más asequible para la generación.

Y pido al Comisario que no solo vigile a los países de la Europa del Este sino también a otros Estados, como el Estado español, en el que la última reforma eléctrica prácticamente ha asestado un golpe mortal a la generación y a la microgeneración con la limitación del acceso a las redes.

 
  
MPphoto
 

  Teresa Riera Madurell, en nombre del Grupo S&D. – Señor Presidente, señor Comisario, permítanme que yo, por una vez, hable de mi país y que, en el marco de estos informes, denuncie las graves consecuencias que la reforma del sector eléctrico que propone el Gobierno de Mariano Rajoy va a tener sobre el sector de las renovables.

Se trata de una reforma que arroja por la borda el enorme esfuerzo hecho en un sector en el que mi país contaba con un historial impecable de cumplimiento de los objetivos europeos, con un yacimiento de empleo alternativo al ladrillo, con unas empresas enormemente competitivas y líderes en innovación tecnológica y también, y ya que hablamos de microgeneración, con un instrumento de autoconsumo que ya estaba despegando. Pero además, y por si lo anterior no fuera ya suficientemente preocupante, se trata de una reforma que incumple la normativa comunitaria. Por ello, la Comisión ya ha iniciado un procedimiento de infracción contra la ley del tasazo eléctrico y le garantizo, señor Comisario, que va a haber muchos más.

En mi país se ha hecho de las renovables la cabeza de turco de un problema —el déficit tarifario— que en realidad creó en 1997 el Gobierno de José María Aznar a raíz del fracaso de su nefasta ley del sector eléctrico, pero el precio de un nuevo fracaso normativo ahora no lo va a pagar únicamente España, lo va a pagar la Unión Europea, porque en definitiva estamos hablando —y con esto termino— ...

(El Presidente retira la palabra a la oradora.)

 
  
MPphoto
 

  Jens Rohde, on behalf of the ALDE Group. – Mr President, I would like to thank Mr Buzek and my shadow rapporteur colleagues for their good cooperation on this dossier. It has been a pleasure working with them. I also want to thank Ms Merkies for addressing the issue of micro-generation policy. The prospects here are very interesting and I support what she is advocating tonight.

European Liberals of course strongly support the ambition of creating an internal market for energy in the EU because a common European market will ensure energy supplies to consumers and companies at more affordable and competitive prices. This stimulates growth and job creation in Europe and increases our energy security.

Furthermore, an internal market for energy is an important part of the path towards more sustainable energy production. That is quite obvious to us all, but we should also recognise that there is a long way to go before we can realise our vision for an internal market for energy in the EU. One reason for this is that legislation concerning the creation of the market is delayed in many Member States. Therefore I strongly support the report’s focus on the need to ensure implementation of existing EU legislation in the Member States.

Today the European Parliament is sending out a strong and unmistakable message to the governments in Europe that they must live up to their commitments in the third energy package, and we are also highlighting the importance of a more coordinated approach at EU level towards national capacity mechanisms.

National capacity mechanisms can be necessary in some circumstances, but much too often they are counterproductive as regards the aim of creating cross-border markets. I therefore strongly support the call to the Commission to ensure a stronger and more coordinated approach capable of guaranteeing that capacity mechanisms will be transparent and technologically neutral and will not discriminate.

(The speaker agreed to take a blue-card question under Rule 149(8))

 
  
MPphoto
 

  Judith A. Merkies (S&D), "blauwe kaart"-vraag. – Ik hoor u zeggen dat u graag snellere implementatie van EU-regelgeving wil. Is het dan niet een oplossing om energiebeleid voortaan Europees te voeren en niet langer met richtlijnen, maar bijvoorbeeld met verordeningen? Dan zou dat wel in de toekomst natuurlijk een bevoegdheid worden van de EU. Kan uw fractie daar achter staan?

 
  
MPphoto
 

  Jens Rohde (ALDE), Antwort auf eine Frage nach dem Verfahren der „blauen Karte“. – Herr Präsident! Das habe ich mit meiner Fraktion nicht diskutiert. Aber ich werde es diskutieren und ich finde es interessant und meine unmittelbare Antwort wäre: Ja.

 
  
MPphoto
 

  Claude Turmes, im Namen der Verts/ALE-Fraktion. – Herr Präsident! Vielen Dank an Jerzy Buzek, nicht nur für die gute Zusammenarbeit, sondern auch, weil du sehr mutig bist. Denn in deinem Bericht sagen wir, die Mitgliedstaaten sollen endlich die Richtlinien umsetzen. Und Polen – dein Mitgliedsland – ist das Land, das die meisten Energierichtlinien nicht umgesetzt hat. Und deshalb finde ich es mutig, dass du dich auch gegen deine Regierung stellst und sie drängst, damit sie endlich mit dem Binnenmarkt Ernst macht.

Ich habe an den Kommissar zwei, drei Fragen. Erstens, wir fordern in unserem Bericht, dass wir mit den Ölpreisklauseln – die ja den Gaspreis in Europa künstlich für die Profite von Gazprom hochhalten – Schluss machen. Warum macht die Kommission nicht klar, dass die Ölpreisklausel in neuen Verträgen nicht mehr gelten darf?

Und dann haben Sie gesagt, der Markt soll für die Verbraucher funktionieren. Da habe ich zwei Anmerkungen. Erstens: In Leipzig an der Börse ist der Strompreis auf einem historischen Tief. Die deutschen Verbraucher sehen von diesem historischen Tief nichts. Das heißt, wie sollen wir die deutschen Verbraucher von dem Sinn des Binnenmarkts überzeugen, wenn beim Verbraucher nichts ankommt, obwohl 40 % ihrer Rechnung aus dem Einkauf von Strom an der Börse stammt, wo seit zwei Jahren der Preis?

Die ganzen Preissteigungen bei Ökostrom würden dadurch kompensiert. Was sagen Sie dazu?

Und dann haben Sie etwas gesagt, was mich freut – Sie sind für den eigenproduzierten Strom. Wir fordern Bürgerinitiativen, Bürgerkooperativen in Europa. Aber warum arbeiten Sie und Herr Almunia an ...

(Der Präsident unterbricht den Redner.)

 
  
MPphoto
 

  Konrad Szymański, w imieniu grupy ECR. – Panie Przewodniczący! To jest sprawozdanie, które wysyła z całą pewnością kilka bardzo pozytywnych sygnałów, także dzięki poprawkom, wkładowi, jaki grupa konserwatywna wniosła do tego sprawozdania.

Chciałbym zwrócić uwagę na kilka spraw. Po pierwsze – była już o tym mowa – my naprawdę oczekujemy presji ze strony krajowych i europejskich organów regulacyjnych na rzecz eliminacji mechanizmów cenowych na rynku gazu, które sztucznie wiążą cenę gazu z ceną ropy. Ta indeksacja, te mechanizmy cenowe sprzyjają dzisiaj gigantom, którzy po prostu nie chcą rynku klienta w sektorze gazu.

Druga rzecz: chcemy stanowczego stosowania zasad trzeciego pakietu energetycznego w szczególności wobec zagranicznych inwestorów. Tutaj nie może być miejsca na jakieś zawahanie. Chcielibyśmy, aby również te odstępstwa od trzeciego pakietu, na stosowanie których Komisja udzieliła niektórym inwestorom zezwolenia, były krytycznie przejrzane po kilku latach obowiązywania. Poważną wadą tego sprawozdania jest z całą pewnością fakt, że milczymy na temat roli gazu ze złóż niekonwencjonalnych. To jest największy czynnik zmiany na rynku energii i milczenie na ten temat naraża nas, czyli Parlament, na śmieszność.

Całkowicie nie zgadzamy się jako konserwatyści z postulatem opodatkowania zużycia energii w art. 27. Kolejne opłaty ze strony konsumentów to najgorszy możliwy sygnał, jaki możemy wysłać do odbiorców indywidualnych i przemysłowych. Oni płacą już wystarczająco dużo za europejskie eksperymenty w zakresie polityki energetycznej.

 
  
MPphoto
 

  Inês Cristina Zuber, em nome do Grupo GUE/NGL. – Senhor Presidente, este relatório é a prova cabal de como a maioria deste Parlamento acompanha, apoia e promove tão entusiasticamente como a Comissão Europeia o aprofundamento e aceleramento do processo de liberalização e privatização de serviços que, em muitos casos, são ainda públicos. Isto é o relatório que anseia pelo festim que sairá da implementação do terceiro pacote da energia – o festim da liberalização, da sacrossanta competitividade e livre concorrência.

Mas quem é que festeja, quem beneficia e sempre beneficiou com a privatização dos serviços públicos de energia? Não foram os trabalhadores e não foram as pequenas e médias empresas. Foram sim os grandes grupos económicos, que passaram a dominar o setor. Foram os grandes monopólios transnacionais, que acumulam lucros formidáveis à custa de um serviço que deveria ser público e servir os reais interesses das populações.

É extraordinário como se mascaram os interesses privados dos processos de liberalização e se tentam imputar esses interesses aos consumidores, falando da opção da escolha ativa dos consumidores. Não é o interesse dos consumidores que será protegido com a liberalização, mas a garantia dos lucros no estabelecimento dos preços.

 
  
MPphoto
 

  Andreas Mölzer (NI). - Herr Präsident! (Der Redner spricht ohne Mikrofon.) [...] sind mittlerweile ja recht verbreitet.

Im Sinne des Umwelt- und Klimaschutzes stellen erneuerbare Energiequellen den zentralen Grundpfeiler eines regenerativen Stromsystems dar. Bis dato liegen die Probleme ja vor allem in der Unregelmäßigkeit der Stromerzeugung und im Transport. Daher bergen dezentrale Klein- und Kleinstanlagen meines Erachtens enorme Zukunftspotenziale.

Die Minibetreiber haben es aber bekanntlich schwer. So sind die Kosten für Ökoenergiemaschinen meist um einiges höher als fossile Anlagen im vergleichbaren Leistungsbereich. Oft sind zusätzliche Kostenkomponenten wie Netzanbindung, bauliche Maßnahmen, Wartung und Instandhaltung nur schwer abschätzbar.

Die geplante gezielte Förderung von umweltfreundlichen Klein- und Kleinstkraftwerken ist meines Erachtens sicherlich ein Schritt in die richtige Richtung – in Richtung Regenerativwirtschaft. Und wenn es tatsächlich einfacher wird, etwa, indem Möglichkeiten geschaffen werden, dezentral erzeugten Strom ins Netz einzuspeisen, und wenn es leichter wird, den Nachbarn zu beliefern oder gar eine gemeinsame Anlage zu bauen, dann ist meines Erachtens viel gewonnen.

 
  
MPphoto
 

  Patrizia Toia (S&D). - Signor Presidente, ringrazio anch'io il Commissario e i colleghi Buzek e Merkies per questo materiale e per l'impostazione data al dibattito, augurandomi che le convergenze oggi registrate siano un elemento di forza e non di debolezza, e la mancanza di polemiche non rappresenti una debolezza, anzi, auspico che questa voce arrivi anche agli Stati membri e al Consiglio.

Il primo punto che viene ribadito è che occorre attuare il mercato interno, che ancora non c'è. Molto abbiamo fatto in questi anni anche se – com'è stato già affermato e cosa sulla quale occorre insistere – a tutt'oggi vi è ancora mancanza di applicazione, di armonizzazione e di reciprocità.

Io appartengo a un paese che ha fatto molto su questa strada dell'applicazione, ma spesso si trova svantaggiato spesso rispetto ad altri Stati membri che non hanno fatto gli stessi passi avanti. Manca anche solidarietà fra gli Stati membri nei momenti di emergenza e nell'attuazione di una buona cooperazione transfrontaliera, nelle reti, nei codici, in breve in tutto un lavoro che va assolutamente continuato.

Mancano anche investimenti e in questo senso dobbiamo essere più rigorosi perché quanto accaduto con il CEF è veramente disastroso. Una sola parola poi su quell'obiettivo.....

(Il Presidente interrompe l'oratrice).

(L'oratrice accetta di rispondere ad una domanda "cartellino blu", conformemente all'articolo 149, paragrafo 8 del regolamento)

 
  
MPphoto
 

  Claude Turmes (Verts/ALE), Frage nach dem Verfahren der „blauen Karte“. – Herr Präsident! Wir sind hier alle für die mirco generation. Und wir sind dafür, dass die Verbraucher auch Produzenten werden. Und was plant die Kommission? Genau das Gegenteil! In dem Beihilferecht, das nach den ..

(Der Präsident unterbricht den Redner.)

Frau Toia! Sind Sie der Meinung, dass das Europäische Beihilferecht für dezentrale Produktion jetzt schwieriger gestaltet werden soll als bisher? Dass die Modelle, die Erfolg haben, wie das deutsche EEG, jetzt quasi verhindert werden, und damit auch Investitionen von Bürgern in dezentrale Energie verhindert werden?

 
  
MPphoto
 

  Patrizia Toia (S&D), Risposta a una domanda "cartellino blu". – Caro collega Turmes, mi associo a quanto da lei chiesto prima di essere interrotto la prima volta, e cioè al Commissario Oettinger di collaborare col Commissario Almunia per una revisione di questa materia degli aiuti di Stato.

Ebbene, questa richiesta la faccio anch'io affinché si rendano possibili esempi come quelli delle cooperative. Questo Parlamento ha approvato una relazione sulle cooperative che generano energia e la possibilità di prevedere diversi modelli di produzione, diversi modelli industriali, che appartengano alle grandi industrie o alle imprese cooperative, le quali pur sempre industrie sono, anche se diverse. Ritengo che la disciplina europea degli aiuti di Stato debba adattarsi a queste diversità.

 
  
 

Catch-the-eye-Verfahren

 
  
MPphoto
 

  Erik Bánki (PPE). - Először is szeretném Buzek képviselőúrnak megköszönni a munkáját. Egy kiváló, rendkívül jó jelentést tett le elénk az asztalra, ami kiválóan foglalja össze a jelenlegi energiapiaccal kapcsolatos problémákat. Külön kiemelném azt a szándékát, ami a lakossági rezsicsökkentés irányába hat. Találjuk meg azokat a megoldásokat, amelyekkel az energiaárakat csökkenteni lehet.

Nem tudom, képviselőtársaim tudják-e, de a közép-európai régióban, ahonnan mi is jöttünk, Buzek úr is, jómagam is, az átlagkeresetből élő lakosság költségeinek a fele az, amit a megélhetés rezsiköltségei tesznek ki, ami azt gondolom, hogy tarthatatlan.

Nagyon fontos az is, hogy próbáljuk támogatni a kiserőművek, a lakosságot kiszolgáló kiserőművek telepítését, ehhez kellene minél több lehetőséget megadni, hogy a helyi szennyvíziszap kezeléséből, a mezőgazdaságnak ma még fel nem használt termékeiből mind-mind biogázt és villamos áramot tudjunk csinálni, mert olcsóbbá teszi a lakosság megélhetését.

 
  
MPphoto
 

  Seán Kelly (PPE). - A Uachtaráin, go raibh maith agat as ucht an seans a thabhairt dom cúpla focal a rá mar ní raibh an seans agam labhairt sa díospóireacht a bhí againn níos luaithe. Níl aon chonspóid faoin díospóireacht seo mar a bhí againn sa díospóireacht níos luaithe agus bhí sé sásúil éisteacht leis an méid a bhí a rá leis an gCoimisinéir ag Jerzy Buzek agus ag Judith Merkies faoin ábhar seo. Caithfimid an margadh inmheánach d’fhuinneamh a chríochnú – a luaithe a dhéanfaimid é is fearr dúinn é.

As Judith Merkies pointed out, this is a great opportunity, particularly in relation to micro-generation. She said ‘small is beautiful’, and certainly if we can realise the principle she spoke of, that consumers can also become producers, that would be a fantastic achievement. To do that of course, as the Commissioner pointed out, we would need to extend the grid and create what he called ‘highways of electricity’. There are 600 000 homes in Ireland ready for this if we put the necessary structure in place.

 
  
MPphoto
 

  Josefa Andrés Barea (S&D). - Señor Presidente, el modelo energético es uno de los principales retos de nuestro tiempo, reto que se basa en la sostenibilidad, en la lucha contra el cambio climático, en garantizar la seguridad del suministro con las infraestructuras y sin cuellos de botella y en una energía asequible.

En este momento se está debatiendo o se está trabajando en un informe sobre la reindustrialización en Europa para salir de la crisis, y es fundamental establecer estos criterios para establecer una reindustrialización en Europa, para establecer inversiones a largo plazo.

El propio Comisario ha citado anteriormente un país, España, que gastaba 5 000 millones al año en temas de energía. Una de las cuestiones fundamentales para el mercado interior es la posibilidad de elegir que se terminen los monopolios, los bipolios y los tripolios, de asestar golpes certeros contra políticas que se consideran no adecuadas, sobre las renovables, por ejemplo.

Decía antes el Comisario que había países que no querían oír, pues en relación con algunas cuestiones habrá que tirarles de las orejas.

 
  
MPphoto
 

  Lara Comi (PPE). - Signor Presidente, desidero congratularmi con il relatore per l'ottimo lavoro svolto proprio perché le PMI europee soffrono in attesa che i buoni propositi espressi in questa relazione si materializzino. Non è possibile che i costi di reti efficienti e di tecnologie obsolete siano pagati non tanto da chi ne è responsabile ma piuttosto da chi si trova a valle della filiera, vale a dire, in particolar modo, dalle imprese che hanno bisogno di energia per produrre.

La perdita di competitività che ne deriva è uno degli aspetti che le Istituzioni europee devono assolutamente affrontare e risolvere. La rimozione di tutti gli ostacoli al mercato interno dell'energia è, e deve continuare a essere, una priorità. Questo è uno degli esempi scolastici di come l'Unione europea, unendo esigenze simili, possa sfruttare le economie di scala e fare massa critica per essere in grado di cambiare le condizioni contrattuali e poter essere finalmente un'Unione europea.

 
  
MPphoto
 

  Maria Da Graça Carvalho (PPE). - Senhor Presidente, Senhor Comissário, gostaria de felicitar o colega Buzek pelo excelente relatório sobre o mercado interno da energia e gostaria também de destacar a importância do tema da microgeração e agradecer a iniciativa à colega Merkies. Congratulo-me com os princípios incluídos no relatório Buzek de criar um mercado interno da energia integrado, aberto, bem regulado e competitivo. Um mercado interno integrado, juntamente com investimento em ciência e investigação para o desenvolvimento de novas tecnologias, irá garantir energia limpa, barata e acessível a todos os cidadãos europeus. Energia limpa e acessível é um objetivo fundamental para a competitividade da indústria europeia e para o bem-estar das pessoas.

 
  
MPphoto
 

  Olga Sehnalová (S&D). - Pane předsedající, vnitřní trh s energiemi v současné době neplní očekávání spotřebitelů, ať už se jedná o ceny, kvalitu služeb nebo ochranu spotřebitelů. Vítám proto, že zpráva zdůrazňuje nutnost vytvoření fungujícího trhu s energiemi na evropské úrovni orientovaného přímo na koncového spotřebitele.

Za pozitivní z tohoto pohledu vidím zejména návrhy na zjednodušení podmínek, které by umožnily spotřebitelům porovnávat tarify a vybrat si nejvýhodnějšího dodavatele, nebo třeba opatření vedoucí k energetickým úsporám domácností. Zkušenosti z některých zemích ukazují, že přínosem může být i tzv. collective switching, tedy hromadné vyjednávání nižších tarifů.

Ve zprávě bohužel postrádám jeden z mých pozměňujících návrhů, a to možnost odstoupit od stávající smlouvy bez rizika zavazujících smluvních pokut, který by posílil postavení těch nejzranitelnějších spotřebitelů. Energetická chudoba je bohužel v Evropě realitou.

 
  
 

(Ende des Catch-the-eye-Verfahrens)

 
  
MPphoto
 

  Günther Oettinger, Mitglied der Kommission. − Herr Präsident, sehr geehrte Damen und Herren! Ich danke Ihnen für zahlreiche Anregungen und Bemerkungen, die wir teilen und die auch im Bericht durchaus schon umfassend als Überlegungen und Forderungen dargelegt sind.

Auf zwei Punkte möchte ich gerne kurz eingehen. Wenn im Bericht von Herrn Kollegen Buzek die Gaspreise angesprochen werden und der Ölpreisindex abgelehnt wird, dann rennen Sie damit offene Türen ein. Das ist unsere Position, und wir arbeiten daran.

Der Ölpreisindex ist Vergangenheit. Es war die Zeit der Sechziger-, Siebziger- und Achtziger-Jahre des letzten Jahrhunderts, als man den Menschen gesagt hat, ihr bekommt warme Wohnungen, und Gas ist umweltfreundlicher. Durch den Ölpreisindex ist die Sicherheit entstanden, dass die Kosten nicht steigen. Wir glauben, dass Gas ein eigenes Produkt in einem eigenen Markt werden muss, und wir arbeiten daran. Erstens durch Diversifikation. Die russischen Partner lieben den Ölpreisindex und langfristige Verträge. Klar ist aber: Diese Verträge basieren auf der Vertragsfreiheit und tragen zwei Unterschriften – keine der Kommission. Da gibt es immer einen Verkäufer und einen Käufer. Im Rechtsstaat gilt im Prinzip: pacta sunt servanda. Wenn ein Unternehmen der Gasbranche einen Gasliefervertrag mit Gazprom unterschreibt, einen Preis garantiert, einen Preisindex unterschreibt, ist dies seine freie Entscheidung, wie bei jedem anderen Vertrag auch.

Jetzt haben wir trotzdem zum schwersten Instrument gegriffen und ein Vertragsverletzungsverfahren gegen Gasindustrien und gegen Gazprom eingeleitet. Wir untersuchen derzeit, ob diese ölpreisindexierten Verträge gegen unser Binnenmarktrecht und unser Wettbewerbsrecht verstoßen. Ich kann Ihnen sagen, bei allen Gesprächen in Moskau gilt dies als ein relativ aggressiver Angriff unserer Seite. Wir setzen ihn fort und vollenden ihn. Wir werden dann dem Parlament berichten, wie die Rechtsanalyse aussieht und ob etwas gegen diesen Ölpreisindex in laufenden langfristigen Verträgen, aber auf rechtsstaatlicher Basis, gemacht werden kann. Parallel haben die Unternehmen teilweise mit der Begründung, die Geschäftsgrundlage sei weggefallen, Preisnachverhandlungen durchgeführt – zum Teil erfolgreich, zum Teil noch offen.

Ergänzend wollen wir in Norwegen, Algerien, dem südlichen Korridor, Aserbaidschan durch LNG-Gas und -Terminals erreichen, dass Wettbewerb herbeigeführt wird. Durch unsere Strategie Connecting Europe – wir werden im Oktober unsere strategischen Pipelines vorstellen, die Europa braucht – kommt ergänzender Schwung in diesen Wettbewerb. Das ist jetzt nicht Ihre Idee. Wir arbeiten nachweisbar seit Jahren daran, Schritt für Schritt und mit Erfolg, dass der Gaspreis nicht mehr an den Ölpreis gekoppelt bleibt, sondern sich im Weltmarkt einpendelt und durch Angebot und Nachfrage und vielleicht auch durch Spotmärkte und Börsen der Abstand unter anderem zu Gas in den USA verringert werden kann.

Möglicherweise kommt dann ein pikanter Punkt hinzu. Nach meiner Prognose werden die Amerikaner 2016 Schiefergas exportieren.

(Zwischenruf von Herrn Turmes)

Ich bin sicher! Dann werden Sie, Herr Turmes, in Rotterdam entscheiden müssen, ob Sie Schiefergas akzeptieren, weil es billig ist, oder ob Ihnen dann die Umweltpolitik in den USA wichtiger ist. Wenn man den globalen Wettbewerb und einen globalen Markt will, kann man sich nicht die Rosinen herauspicken und alles andere verachten.

Sie haben Kollegen Almunia und mich gefragt, warum wir jetzt tätig werden. Auch dazu ganz einfache und klare Gründe: Wir werden tätig und prüfen die deutsche Netzentgelt-Verordnung beihilferechtlich und wir bereiten eine Entscheidung vor, ob wir das deutsche EEG prüfen. Warum? Weil im Briefkasten der Kommission Beschwerden vorliegen – Beschwerden von Verbraucherzentralen aus Deutschland, von Stadtwerken aus Deutschland, von Netzbetreibern aus Deutschland, von deutschen Bürgern und unter anderem von der niederländischen Industrie, die sagt, der Strompreis in Deutschland sei brutto höher als in den Niederlanden, aber mit Ermäßigungen und Befreiungen von Netzentgelten und von der Forderung erneuerbarer Energien günstiger. Das ist zumindest auf den ersten Blick beihilferelevant. Würden wir die Prüfungen nicht machen, würden wir unseren Eid verletzen. Eine Entscheidung kann erst nach der Prüfung ergehen.

Zweitens hat die Kommission auf der Grundlage europäischen Rechts – auf der Grundlage Ihres Rechts – die Aufgabe, in einem Binnenmarkt bei allen Produkten und Dienstleistungen Beihilfen jedweder Art zu prüfen. Das heißt, im Regelfall sind Beihilfen nicht statthaft. Das ist die Regel. Eingriffe, Subventionen widersprechen dem level playing field. Deswegen hat die Kommission allgemeine Beihilferegelungen und für einige besondere Segmente konkrete Beihilferegelungen und Leitlinien. So gibt es seit Jahren Leitlinien für die Umweltbeihilfen, für umweltrelevante Förderungen. Die laufen im nächsten Sommer aus. Deswegen muss die Kommission – und daran arbeiten wir jetzt – für Umwelt- und Energiebeihilfen einen Rechtsrahmen vorbereiten. Der wird in aller Ruhe vorbereitet. Zum Thema erneuerbare Energien und deren Förderung, zum Thema Energie generell.

Dann kommt hinzu, dass in unseren Briefkästen Anträge, Voranfragen und Gesetzesentwürfe auf Rohbasis vorliegen, aus London, aus Paris, aus Prag, aus baltischen Staaten, die gerne feed-in tariffs, garantierte Abnahmepreise, Einspeicherpreise für Kernkraftstrom von uns notifiziert haben wollen. Wenn wir gar nichts machen, gehen die ihren Weg, beschließen ihr Gesetz, dann müssen wir vor Gericht. Wir wollen keine Förderung, aber wir prüfen derzeit, ob es einen sinnvollen Rechtsrahmen über die Grenzen und die Möglichkeiten von beihilferelevanten Faktoren gibt. Wir erfüllen hier nur unsere Pflicht.

Meine Bitte ist: Vertrauen Sie dem Kollegen Almunia und mir. Wenn ein Sozialist und ein Christdemokrat gemeinsam arbeiten, kommt meist eine Arbeit heraus, die auch ein Grüner akzeptieren kann.

 
  
MPphoto
 

  Jerzy Buzek, rapporteur. − Mr President, let me say a few remarks at the end of our discussion. First of all, we do not need new legislation; we should implement the existing legislation. I can only support what my colleague Mr Turmes said: that we also should work in our own Member States. That is absolutely necessary.

Mr Rohde mentioned national capacity mechanisms and remuneration. I agree with him completely that there could be dangers, from some points of view, in the creation of an internal energy market.

Regarding the indexation of gas prices; of course this should absolutely be stopped, but that is not easy to do. I agree with the Commissioner on this issue. Perhaps in some cases we could renegotiate our long-term contracts, but not in contradiction with existing law.

Regarding the free trade agreement with the United States, this is possible only if we can achieve competitive and affordable energy prices. Otherwise we will not have much chance.

I also agree very much with the Commissioner about price regulation on our continent. This should be stopped but of course step by step, so as to take into account vulnerable energy consumers.

We could also check our energy market in Central Europe, in the Scandinavian countries and in regional markets. This does work, so let us move things forward. Before the European elections next year we can implement much of the legislation mentioned in my report.

Lastly, I would like to declare my full support for the European Commission, and for Commissioner Oettinger, in the implementation all the rules in the internal energy market.

 
  
MPphoto
 

  Der Präsident. − Zum Abschluss der Aussprache wurden gemäß Artikel 115 Absatz 5 der Geschäftsordnung ein Entschließungsantrag(1) eingereicht.

Die Aussprache ist geschlossen.

Die Abstimmung findet am Donnerstag, den 12. September 2013, um 12 Uhr statt.

Schriftliche Erklärungen (Artikel 149 GO)

 
  
MPphoto
 
 

  João Ferreira (GUE/NGL), por escrito. – Sucedem-se as pressões para o aprofundamento acelerado do processo de liberalização e privatização de serviços que, em muitos casos, são ainda públicos. A propaganda liberal e mercantil, explanada à exaustão, serve de suporte à ofensiva. O objetivo: a defesa da implementação do Terceiro Pacote da Energia. As maravilhas da liberalização, da sacrossanta livre concorrência e da competitividade – sempre propaladas e sempre mas sempre desmentidas pela realidade – são repetidas até à náusea. Mascaram os interesses privados que determinam os processos de liberalização e tentam fazer crer que estes processos são do interesse dos consumidores. Não é o interesse dos consumidores que será protegido com a liberalização mas a garantia dos lucros no estabelecimento de preços. As infraestruturas com financiamento público que defendem vão ser feitas, como sempre, à justa medida das necessidades dos poderosos interesses privados do setor. Interesses defendidos em sintonia pela direita e pela social-democracia europeias. O que é necessário é restaurar o controlo público democrático sobre este setor estratégico da economia, como passo necessário para o colocar efetivamente ao serviço do desenvolvimento económico e da justiça social, defendendo os interesses das PME e das famílias, bem como dos trabalhadores do setor.

 
  
MPphoto
 
 

  Adam Gierek (S&D), na piśmie. – Czy uruchomienie rynku energii w Unii służy ujednoliceniu cen i wzrostowi konkurencyjności, czy też wyłącznie bezpieczeństwu energetycznemu obywateli państw członkowskich? Ukształtowanie właściwego europejskiego rynku energii, obejmującego nie tylko obywateli, ale i przemysł, to jeszcze kwestia przyszłości, zwłaszcza, że unijna polityka energetyczna znajduje się pod przemożnym wpływem post-industrialnej fikcji oraz doktryny klimatycznej. Myślę, że aktualnym i podstawowym celem tej polityki powinno być stworzenie wzajemnych połączeń pomiędzy poszczególnymi państwowymi systemami energetycznymi, czyli budowanie bezpieczeństwa energetycznego obywateli.

Odpowiedzi wymaga pytanie, czy polityka energetyczna na wspólnym rynku ma sens w oderwaniu od polityki przemysłowej oraz, co za tym idzie, czy obecnej mizerii gospodarczej Unii nie można by przełamać lepszą polityką celną w odniesieniu do paliw energetycznych? Podstawowa przyczyna masowego bezrobocia w Unii i destrukcyjnej delokalizacji przemysłu ma związek z narzuconą przez WTO zasadą wolnego handlu promującą w praktyce nieuczciwą konkurencję oraz dumping społeczny i ekologiczny, a to również wpływa na kształt energetyki.

Stwierdzam, że główny cel wewnętrznego rynku energii – tj. bezpieczeństwo energetyczne w przypadku mego kraju, Polski, ale również kilku innych krajów członkowskich – wymaga wsparcia dla górnictwa węglowego i energetyki węglowej. Uruchamiając wewnętrzny rynek energii musimy pamiętać nie tylko o samym bezpieczeństwie, ale i o odrodzeniu się konkurencyjności naszej części Europy na rynku globalnym.

 
  
MPphoto
 
 

  Jan Kozłowski (PPE), na piśmie. - Dziękuję przewodniczącemu Buzkowi za bardzo dobre sprawozdanie i gratuluję uzyskania poparcia wszystkich grup politycznych.

Komisja Europejska wyliczyła, że od 2005 roku ceny energii w Unii Europejskiej wzrosły o 37%, podczas gdy w tym samym czasie w USA spadły o 5%. Odbija się to negatywnie nie tylko na konsumentach, ale także utrudnia europejskim firmom konkurowanie na światowym rynku.

Dopełnienie budowy wspólnego rynku energii i wdrożenie tzw. „trzeciego pakietu energetycznego” jest potrzebne, aby zapewnić bezpieczeństwo dostaw, aby lepiej negocjować z partnerami z zewnątrz oraz doprowadzić do obniżenia cen i efektywniej wykorzystywać przyjazne środowisku źródła energii.

Sprawozdanie przewodniczącego Buzka podkreśla potrzebę rozwoju zasobów własnych i pełnego wykorzystania potencjału niekonwencjonalnych źródeł energii, co przyczyni się do ochrony naszych konsumentów i przedsiębiorców oraz zwiększy konkurencyjność na globalnym rynku.

 
  
MPphoto
 
 

  Bogdan Kazimierz Marcinkiewicz (PPE), na piśmie. – Komisja Europejska dokonała przeglądu podjętych już i niezbędnych w najbliższym czasie działań na rzecz realizacji wskazanego przez Radę Europejską celu finalizacji budowy wewnętrznego rynku energii do 2014 i eliminacji tzw. wysp energetycznych do 2015 r. poprzez rozbudowę niezbędnej infrastruktury energetycznej w UE. Sprawozdanie autorstwa Jerzego Buzka jest kontynuacją rozpoczętej drogi na rzecz zapewnienia dostaw energii z wykorzystaniem lokalnych źródeł. Kluczem do stworzenia wspólnego rynku mają być przede wszystkim: transgraniczne połączenia międzysystemowe, konieczność modernizacji i rozbudowy infrastruktury energetycznej między państwami członkowskimi jak i krajowych sieci energetycznych, konsekwentne stosowanie zasad wewnętrznego rynku energii, w tym III pakietu energetycznego, wobec podmiotów z UE jak i z państw trzecich działających na rynku UE oraz uwzględnienie w ramach przyszłych działań rozwiązania problemu zakłóceń sieci elektroenergetycznych spowodowanych nieplanowanymi przepływami energii z OZE.

Mocne poparcie wyrażone na unijnym szczycie 22 maja, gdzie państwa członkowskie potwierdziły swą gotowość do utworzenia wspólnego rynku energii do końca 2014 r. stawia przed nami sporo pracy w zakresie wdrażania przyjętych wcześniej przepisów i ustaleń, ale również nowych inwestycji.

 
  
MPphoto
 
 

  Alajos Mészáros (PPE), írásban. – Az EU-nak egy versenyképes, integrált és rugalmas energiapiacra van szüksége, amely képes biztos alapokra helyezni a villamosenergia- és földgázellátás biztonságát. Energiaszükségletünk folyamatos növekedéséből adódóan biztosítanunk kell polgáraink számára az elérhető és megfizethető energiaárakat. Haladéktalanul beruházásokat kell eszközölnünk az energiatermelési, -átviteli, -elosztási és -tárolási infrastruktúráinkba. Figyelembe kell vennünk az egyes tagállamokban fennálló helyzetek eltérő voltát.

Ennek érdekében hatékony mechanizmusokat kell létrehozni, elkerülve az energiapiac torzulását. Az energiahatékonyságba irányuló, gazdaságilag ésszerű beruházásokra van szükségünk. Ez az egyik leggyorsabb módja az ellátásbiztonság növelésének és az üvegházhatásúgáz-kibocsátások csökkentésének. Az energiapiac működésének az elmúlt években tapasztalható előrelépései ellenére is van még mit tenni az integritás javítása, és a versenyképesség növelése terén. Ezért további támogatásokra van szükség az intelligens földgáz- és villamosenergia-hálózatok kiépítésének biztosítására.

 
  
MPphoto
 
 

  Radvilė Morkūnaitė-Mikulėnienė (PPE), raštu. – Sveikinu kolegą p. Buzeką parengus šį svarbų pranešimą. ES šalių dar laukia daug uždavinių, siekiant įgyvendinti užsibrėžtus tikslus. Kad esame teisingame kelyje, matome ir iš beisikeičiančios kai kurių išorės tiekėjų pozicijos. Europos šalių solidarumas būtinas santykiuose su trečiosiomis šalimis-tiekėjomis, taip pat ir vykdant derybas, peržiūrint pasenusias sutartis. Reikia sukurti informacijos keitimosi sistemą, siekti abipusiškumo, užkirsti kelią antikonkurenciniams veiksmams ir praktikoms. Komisijos vaidmuo yra labai svarbus siekiant, kad kaimyninės ES valstybės laikytųsi aukščiausių branduolinės saugos standartų ir pateiktų visą prašomą informaciją apie vystomus branduolinės energijos projektus greta išorinės ES sienos. Taip pat atėjo laikas stiprinti trečiojo energetikos paketo perkėlimo bei įgyvendinimo priežiūrą ir įvertinimą ES lygiu. Konkurencija, tinkama infrastruktūra ir jungtys, pažangiosios technologijos, lankstumas, tvarumas, efektyvus vartojimas, didėjanti atsinaujinančios energijos dalis – to turime siekti tam, kad ES energijos vidaus rinka atitiktų svarbiausių jos veikėjų – galutinių vartotojų – poreikius ir lūkesčius.

 
  
MPphoto
 
 

  Theodor Dumitru Stolojan (PPE), în scris. – Este timpul ca Uniunea Europeană să facă un real progres pentru realizarea unei piețe unice a energiei care să fie funcțională. În acest scop, Comisia Europeană și Consiliul trebuie să acționeze pentru ca statele membre să înlăture restricțiile generate de reglementările naționale și să înfrângă împotrivirea unor companii care realizează rente de quasi - monopol din inexistența unei piețe unice a energiei.

 
  
MPphoto
 
 

  Vladimir Urutchev (PPE), в писмена форма. - Г-н Председател, колеги, поздравявам колегата Бузек за обхватния доклад, който реалистично разглежда проблемите и предлага мерки за постигането на реално функциониращ вътрешноевропейски енергиен пазар.

Две обстоятелства са особено важни за този енергиен пазар - наличие на достатъчна техническа свързаност между страните и действие на общи правила за функциониране на пазара.

Към момента, обаче, нито са изградени необходимите връзки за двупосочен пренос на енергия между държавите, нито са въведени изцяло документите от третия енергиен пакет.

Сериозен проблем е липсата на достатъчно възможности за финансиране. Затова поддържам мнението, че инфраструктурните проекти за изграждане на преносен капацитет се нуждаят от публично финансиране и подкрепям идеята да се разреши инвестиране в подобни проекти от пенсионни фондове и институционални инвеститори при спазване на пазарните принципи.

Задължително е провеждането и на проучване за това дали е възможно на базата на европейски данък върху потреблението да бъде създаден специален фонд за инвестиции в енергийните мрежи.

Приветствам текстовете, изискващи:

- спешен анализ за формирането на цените на енергията в отделните страни, за да се изяснят антиконкурентните практики и последиците за сметките на потребителите;

- премахване на принципа за индексация на газа спрямо цените на петрола и предоговаряне на старите договори, основани на остарели механизми на ценообразуване.

 
  
MPphoto
 
 

  Zbigniew Ziobro (EFD), na piśmie. – Dziękuję Panu sprawozdawcy za przygotowanie sprawozdania w kluczowej sprawie, jaką jest uruchomienie wewnętrznego rynku energii. Cieszy mnie fakt, iż popiera się działalność, która nie zmierza ku daleko idącej modzie, jaką jest wykorzystanie jedynie źródeł energii odnawialnej. Mamy na uwadze dobro poszczególnych państw członkowskich, które mogłyby same decydować o sposobie wytwarzania, jak i przetwarzania energii, i wykorzystywać własne pokłady energii, jakimi są surowce naturalne, dla zwiększenia konkurencyjności UE na rynku światowym. Ważną kwestią jest również wsparcie dla przemysłu hutniczego i wydobywczego. Popieram przedsięwzięcia, kluczowe również dla Polski, a nie wykluczające energii produkowanej z węgla. Dlatego też, zadowalającym faktem jest indywidualne, a nie jednakowe i ujednolicone podejście do zróżnicowanych realiów krajowych przedstawione w sprawozdaniu.

To sprawozdanie poruszyło także ważną kwestię, jaką jest ochrona, dobro i wspieranie konsumenta. Kluczową sprawą jest konkurencyjna oferta oraz obniżenie kosztów za energię przy uwzględnieniu spadku cen hurtowych na rynkach energii. Konsument ma bowiem prawo do informacji i dokonania wyboru. Dlatego ważną kwestią jest uwzględnienie regulacji cen energii na rynku.

 
  

(1) Siehe Protokoll.

Dernière mise à jour: 4 décembre 2013Avis juridique