Διαδικασία : 2006/2517(RSP)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : B6-0335/2006

Κείμενα που κατατέθηκαν :

B6-0335/2006

Συζήτηση :

PV 14/06/2006 - 8
CRE 14/06/2006 - 8

Ψηφοφορία :

PV 15/06/2006 - 9.9
CRE 15/06/2006 - 9.9
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P6_TA(2006)0272

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ
PDF 134kWORD 89k
7 Ιούνιος 2006
PE 374.606v01-00
 
B6‑0335/2006
εν συνεχεία των ερωτήσεων για προφορική απάντηση Β6‑0209/2006 έως Β6-0220/2006 και Β6‑0222/2006 έως Β6-0223/2006
σύμφωνα με το άρθρο 108, παράγραφος 5, του Κανονισμού
των βουλευτών:
   Karl-Heinz Florenz, John Bowis, Anders Wijkman και Françoise Grossetête, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE
   Anne Ferreira και Guido Sacconi, εξ ονόματος της Ομάδας PSE
   Chris Davies, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE
   Satu Hassi, Elisabeth Schroedter, Carl Schlyter και Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE
   Jonas Sjöstedt, εξ ονόματος Ομάδας GUE/NGL
   Liam Aylward, Alessandro Foglietta και Adriana Poli Bortone, εξ ονόματος της Ομάδας UEN
   Johannes Blokland
σχετικά με την επανεξέταση της στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την επανεξέταση της στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη 
B6‑0335/2006

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη τη Στρατηγική για την Αειφόρο Ανάπτυξη που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στο Γκέτεμποργκ το 2001, καθώς και το Πρόγραμμα Δράσης του Γιοχάνεσμπουργκ που εγκρίθηκε από την Παγκόσμια Σύνοδο Κορυφής για την Αειφόρο Ανάπτυξη 2002,

–  έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την Επανεξέταση της Στρατηγικής για την Αειφόρο Ανάπτυξη: Πλαίσιο Δράσης (COM(2005) 658 τελικό),

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 16ης και 17ης Ιουνίου 2005, καθώς και τα δικά του προηγούμενα ψηφίσματα,

–  έχοντας υπόψη τις προφορικές ερωτήσεις προς την Επιτροπή και το Συμβούλιο,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 108, παράγραφος 5 του Κανονισμού του,

Α.  έχοντας υπόψη την εμμονή μη αειφόρων τάσεων σε πολλούς τομείς, όπως η χρήση της γης και των πόρων της γης, οι μεταφορές, η αλλαγή του κλίματος, η αλιεία, η χρήση ορυκτών καυσίμων και η εξάντληση της βιοποικιλότητας,

Β.  υπογραμμίζοντας τη σημασία των τριών κεντρικών και αλληλένδετων στόχων της προστασίας του περιβάλλοντος, της κοινωνικής δικαιοσύνης και συνοχής και της οικονομικής ευημερίας, και λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να εξασφαλιστεί ότι οι τρεις αυτές συνιστώσες της αειφόρου ανάπτυξης ενοποιούνται και εφαρμόζονται σωστά σε ενωσιακό και σε παγκόσμιο επίπεδο,

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη τις κατευθυντήριες αρχές πολιτικής που πάνω τους πρέπει να βασίζεται η αειφόρος ανάπτυξη, και ιδίως τις αρχές της ποιότητας ζωής και της αλληλεγγύης εντός και μεταξύ των γενεών,

Δ.  υπογραμμίζοντας την ανάγκη για μια πολιτισμική μετατόπιση προς μια κοινωνία βασισμένη στις αρχές της αειφόρου ανάπτυξης, που απαιτεί πολιτικές μακροπρόθεσμου χαρακτήρα και στοχεύει στην αποσύνδεση της οικονομικής ανάπτυξης από τη χρήση των φυσικών πόρων,

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι σημαντικό ποσοστό του ευρωπαϊκού πληθυσμού εξακολουθεί να πάσχει από σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, όπως φτώχεια, ανεργία και κοινωνικός αποκλεισμός και ότι τα περισσότερο κοινωνικά στερημένα στρώματα συχνά υφίστανται τις χειρότερες κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνθήκες, μεταξύ των οποίων κακή στέγαση και υγεία· λαμβάνοντας επίσης υπόψη τις δραματικές δημογραφικές μεταβολές στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τις αντίρροπες τάσεις στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες,

I. ΓΕΝΙΚΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ

Έλλειψη φιλοδοξίας

1.  εκφράζει την απογοήτευσή του για την έλλειψη προόδου στην ανάπτυξη και παρακολούθηση της Στρατηγικής για την Αειφόρο Ανάπτυξη που εγκρίθηκε στο Γκέτεμποργκ το 2001·

2.  θεωρεί ότι το πλαίσιο δράσης της Επιτροπής για την αναθεώρηση της Στρατηγικής για την Αειφόρο Ανάπτυξη είναι υπερβολικά επιφυλακτικό και αδύναμο και στην παρούσα του μορφή δεν θα κατορθώσει να συσπειρώσει την κοινή γνώμη και τους παράγοντες χάραξης πολιτικής πίσω από τα ζωτικά καθήκοντα που βρίσκονται μπροστά μας·

3.  χαιρετίζει, ωστόσο, το πολύτιμο έργο της Αυστριακής Προεδρίας στην προσπάθεια αναζωπύρωσης της Στρατηγικής για την Αειφόρο Ανάπτυξη, η οποία ενίσχυσε τις προτάσεις της Επιτροπής με συνδυασμό των υφιστάμενων στόχων και δεικτών σε ένα ενιαίο και πιο συνεκτικό πλαίσιο ενώ επίσης προσπάθησε να διατυπώσει ορισμένες νέες έννοιες·

Σύνδεση με τη Στρατηγική της Λισαβόνας

4.  θεωρεί ότι η υιοθέτηση οριζόντιων στρατηγικών όπως αυτές που εγκρίθηκε στο Κάρντιφ, τη Λισαβόνα και το Γκέτεμποργκ, έχει μικρή αξία εάν αυτές δεν συνδέονται κατάλληλα μεταξύ τους και δεν αντιμετωπίζονται ως διαφορετικές πτυχές μιας ενιαίας προεξάρχουσας διαδικασίας·

5.  εκφράζει τη λύπη του από την άποψη αυτή διότι η Στρατηγική της Λισαβόνας θεωρείται εσφαλμένα ότι αφορά κατά κύριο λόγο την οικονομική ανταγωνιστικότητα και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης και οι περιβαλλοντικοί στόχοι έχουν δευτερεύοντα ρόλο, ενώ παράλληλα η Στρατηγική για την Αειφόρο Ανάπτυξη θεωρείται εξίσου εσφαλμένα ότι αφορά περισσότερο τους περιβαλλοντικούς στόχους απ' ό,τι την μείωση της φτώχειας και την οικονομική αειφορία·

6.  επισημαίνει από την άποψη αυτή τα πολλά συμπληρωματικά χαρακτηριστικά της νέας Στρατηγικής για την Αειφόρο Ανάπτυξη και της Στρατηγικής της Λισαβόνας, όπως είναι οι κοινοί στόχοι της βελτιωμένης ανταγωνιστικότητας, της δημιουργίας περισσότερων και καλύτερης ποιότητας θέσεων εργασίας, η μεγαλύτερη κοινωνική ένταξη, η προστασία του περιβάλλοντος και η πρόληψη κινδύνων·

7.  προτείνει, κατά συνέπεια, να καταβληθούν προσπάθειες προκειμένου είτε να συγχωνευθούν οι δύο στρατηγικές είτε να εξασφαλιστεί ο κατάλληλος συντονισμός του έργου για τις στρατηγικές αυτές, ιδίως μέσω ομοιόμορφων ή συμβατών διαδικασιών παρακολούθησης και επανεξέτασης·

8.  προτείνει περαιτέρω ως απτό βήμα στην κατεύθυνση της ενοποίησης της Στρατηγικής της Λισαβόνας και της Στρατηγικής για την Αειφόρο Ανάπτυξη, ο απαραίτητος μετασχηματισμός του ενεργειακού και του μεταφορικού συστήματος, ο οποίος πρέπει να βασίζεται στην αποσύνδεση της μεταφορικής ζήτησης από την οικονομική ανάπτυξη και στην τοπική μετατόπιση προς φιλικούς προς το περιβάλλον τρόπους μεταφοράς, που αποτελεί κεντρικό στόχο της Στρατηγικής για την Αειφόρο Ανάπτυξη, να χρησιμοποιηθεί ως μοχλός για την τόνωση της ανάπτυξης της ανταγωνιστικότητας και των εξαγωγών στο πλαίσιο της Στρατηγικής της Λισαβόνας·

9.  επισημαίνει περαιτέρω την απόφαση του Εαρινού Συμβουλίου του 2006 για πραγματοποίηση ενεργειακής επισκόπησης κάθε χρόνο κατά το Εαρινό Συμβούλιο και επισημαίνει ότι το έργο αυτό πρέπει επίσης να εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της Στρατηγικής για την Αειφόρο Ανάπτυξη και της Διαδικασίας της Λισαβόνας·

II.  ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ

Ενίσχυση των στόχων: καθορισμός σαφών ενδιάμεσων και μακροπρόθεσμων γενικών και ειδικών στόχων

10.  επισημαίνει ότι ο όρος "αειφόρος ανάπτυξη" έχει το πλεονέκτημα ότι είναι ένας πραγματικά οριζόντιος οικονομικός, κοινωνικός και περιβαλλοντικός στόχος αλλά ταυτόχρονα έχει το μειονέκτημα ότι επιδέχεται πάρα πολλές διαφορετικές ερμηνείες· κατά συνέπεια, πρέπει να διευκρινίζεται όσο το δυνατόν ακριβέστερα·

11.  συμφωνεί, από την άποψη αυτή, με τα επτά βασικά ζητήματα που έχουν προταθεί να συμπεριληφθούν σε μια αναθεωρημένη στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη (αλλαγή κλίματος και καθαρότερη ενέργεια, δημόσια υγεία, κοινωνικός αποκλεισμός, δημογραφία και μετανάστευση, διαχείριση φυσικών πόρων, βιώσιμες μεταφορές, παγκόσμιες προκλήσεις φτώχειας και ανάπτυξης)·

12.  εκφράζει ωστόσο τη λύπη του διότι η Ανακοίνωση της Επιτροπής δεν περιέχει νέους στόχους, εκτός από δεσμεύσεις που έχουν ήδη διατυπωθεί από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα· εκφράζει περαιτέρω τη λύπη του διότι οι στόχοι που διατυπώνονται από την Επιτροπή είναι υπερβολικά γενικού χαρακτήρα και έτσι είναι δύσκολο να εξεταστούν κριτικά και να αξιολογηθούν·

13.  υπογραμμίζει τη σημασία της προστασίας της βιοποικιλότητας και προτείνει είτε να προστεθεί ως νέο κεντρικό ζήτημα στην Στρατηγική για την Αειφόρο Ανάπτυξη είτε τουλάχιστον να της δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην ενότητα της διαχείρισης των φυσικών πόρων·

14.  θεωρεί, κατά συνέπεια, ότι ένας περιορισμένος αριθμός ενδιάμεσων και μακροπρόθεσμων στόχων πρέπει είτε να επιβεβαιωθούν είτε να τεθούν, να στηρίζονται στην αρχή της προφύλαξης και να έχουν φιλόδοξο χαρακτήρα, πρέπει δε στη συνέχεια να εφαρμόζονται και παρακολουθούνται κατάλληλα και συστηματικά· πιστεύει ότι οι στόχοι αυτοί πρέπει να αντιμετωπίζουν ειδικότερα τις τρέχουσες αρνητικές τάσεις στον τομέα της χρήσης της γης και των πόρων της γης, των μεταφορών, της αλλαγής του κλίματος, της αλιείας, της χρήσης των ορυκτών καυσίμων και της εξάντλησης της βιοποικιλότητας και ότι πρέπει επίσης να έχουν ως στόχο την ενθάρρυνση της αλλαγής τρόπου μεταφοράς, της αποσύνδεσης της οικονομικής ανάπτυξης από τις μεταφορές και της μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σε συνδυασμό με τον στόχο μέγιστης υπερθέρμανσης 2°C σε σύγκριση με τα προβιομηχανικά επίπεδα·

15.  υποστηρίζει την προτεινόμενη νέα έμφαση στην μέτρηση της αποδοτικής χρήσης των πόρων, μέσω της εφαρμογής της λογιστικής των περιβαλλοντικών πόρων· προτείνει να καταβληθούν ιδιαίτερες προσπάθειες για την εκ του σύνεγγυς παρακολούθηση του οικολογικού αποτυπώματος της ΕΕ στον κόσμο, με ανάλυση του περιβαλλοντικού αντικτύπου τόσο από την πλευρά της κατανάλωσης όσο και από την πλευρά της παραγωγής, προτείνει δε να τεθεί στόχος η συστηματική μείωση του αποτυπώματος της ΕΕ·

16.  χαιρετίζει περαιτέρω την πρόταση της Επιτροπής για θέσπιση Ευρωπαϊκού Έτους καταπολέμησης της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού· παροτρύνει την Επιτροπή να διατυπώσει πιο συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και αποτελεσματικά εκτελεστικά μέτρα ώστε να καταστεί δυνατόν να σημειωθεί πραγματική πρόοδος· επισημαίνει, από την άποψη αυτή, ως παράδειγμα, την πρωτοβουλία της Επιτροπής που αποβλέπει στην ανάλυση του αντικτύπου μιας γηράσκουσας κοινωνίας, η οποία επιδιώκει στην επίτευξη απτών λύσεων βασιζόμενη στη συμμετοχή τόσο των διάφορων επιπέδων πολιτικής λήψης αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και της κοινωνίας των πολιτών·

Βελτίωση της ποιότητας της ανάπτυξης ως προϋπόθεση για την Στρατηγική για την Αειφόρο Ανάπτυξη

17.  θεωρεί ότι η έμφαση που δίδεται στο ΑΕγχΠ για τη μέτρηση της προόδου στην κοινωνία πρέπει να εξισορροπείται με ίση έμφαση στις ποιοτικές πτυχές της ανάπτυξης, δεδομένου ότι αυτές είναι προαπαιτούμενο για την αειφόρο ανάπτυξη· πιστεύει κατά συνέπεια ότι πρέπει να επιτευχθεί συμφωνία σχετικά με ένα περιορισμένο σύνολο βασικών δεικτών αειφορίας οι οποίοι θα παρουσιαστούν και θα συζητηθούν ευρέως κατά την ετήσια αναθεώρηση της Στρατηγικής για την Αειφόρο Ανάπτυξη (ΣΑΑ)· οι δείκτες αυτοί πρέπει να αφορούν θεμελιώδεις πτυχές της ποιότητας ζωής και να επιτρέπουν προσωπικές και άμεσες εκτιμήσεις υγείας (ποιότητα και επέκταση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, προσδόκιμο ζωής, παιδική θνησιμότητα, κτλ), της συνειδητοποίησης (εκπαίδευση και πολιτισμός, πρόσβαση στις τεχνολογίες της επικοινωνίας και της πληροφορικής, κτλ), καταπολέμηση του αποκλεισμού (συμμετοχή στις αποφάσεις της κοινωνίας και στο κοινωνικό κεφάλαιο, κτλ) και ποιότητα του περιβάλλοντος (ρύπανση του ατμοσφαιρικού αέρα και των υδάτων, κτλ)·

18.  ζητεί την περαιτέρω εξέλιξη του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου και τη διατύπωση συστάσεων, με βάση το πρότυπο αυτό, προς τα κράτη μέλη προκειμένου να λάβουν μέτρα για να αντιμετωπίσουν τις "μη αειφόρες" τάσεις της φτώχειας, του κοινωνικού αποκλεισμού και τις συνέπειες της γήρανσης της κοινωνίας· θεωρεί, από την άποψη αυτή, ότι πρέπει να αναπτυχθούν δείκτες για την κοινωνική κατάσταση οι οποίοι να συμπεριλαμβάνονται στη συνέχεια στη μελέτη αντικτύπου αειφορίας· υπογραμμίζει ότι η Ευρώπη χρειάζεται ένα μακροοικονομικό πλαίσιο το οποίο να υποστηρίζει την αειφόρο ανάπτυξη, ενισχύοντας την περιβαλλοντικά φιλική εσωτερική ζήτηση, την απασχόληση και την κοινωνική συνοχή·

19.  θεωρεί ότι η αειφόρος ανάπτυξη πρέπει να θεωρείται περισσότερο ως οικονομική ευκαιρία παρά ως περιορισμός, καθώς και ως κίνητρο για τεχνολογική καινοτομία και επενδύσεις· ζητεί κατά συνέπεια από την Επιτροπή να ενοποιήσει τις κατακερματισμένες αναπτυξιακές στρατηγικές της Ευρώπης σε μια ενιαία συνεκτική στρατηγική, με ενσωμάτωση των τεχνολογικών της πληροφορίας και των επικοινωνιών και τεχνολογιών αποδοτικής χρήσης πόρων για την αειφόρο ανάπτυξη και την "έξυπνη ανάπτυξη", τόσο σε εγχώρια βάση όσο και στο εξωτερικό·

20.  πιστεύει ότι πρέπει να προωθηθεί μια κοινωνία βασισμένη στη γνώση, την επίγνωση και τη συμμετοχή, καθώς και την καταπολέμηση του αποκλεισμού και στις διαπροσωπικές σχέσεις, η οποία να προχωρεί περισσότερο από την Ατζέντα της Λισαβόνας· θεωρεί ότι αυτή θα αντιπροσωπεύει μια κοινωνία υψηλότερης ποιότητας η οποία, μέσω της εκτεταμένης στήριξης των τεχνολογιών της επικοινωνίας και των πληροφοριών μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της ζήτησης ενέργειας και άλλων φυσικών πόρων·

Ενίσχυση της διακυβέρνησης της αειφορίας σε εθνικό, ενωσιακό και διεθνές επίπεδο

21.  πιστεύει ότι η Στρατηγική για την Αειφόρο Ανάπτυξη απαιτεί συστηματική παρακολούθηση προκειμένου να υλοποιηθεί σωστά·

22.  αποφασίζει να πραγματοποιεί τακτική συζήτηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τους γενικούς και ειδικούς στόχους που περιέχονται στην Στρατηγική για την Αειφόρο Ανάπτυξη με βάση συνεισφορές από όλες τις εμπλεκόμενες επιτροπές του, έτσι ώστε το Κοινοβούλιο να προσφέρει τις απόψεις του για την πρόοδο και τις προτεραιότητες της ΣΑΑ εγκαίρως ώστε αυτές να λαμβάνονται πλήρως υπόψη κατά τις αναθεωρήσεις της ΣΑΑ από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο· θεωρεί περαιτέρω ότι πρέπει να πραγματοποιεί τακτικούς διαλόγους με τα εθνικά κοινοβούλια της ΕΕ, σε γενική ή σε διμερή βάση, έτσι ώστε να εξετάζεται η βέλτιστη πρακτική στον τομέα της αειφόρου ανάπτυξης και να ανταλλάσσονται εμπειρίες τόσο για την πανευρωπαϊκή όσο και για την εθνική υλοποίηση της ΣΑΑ·

23.  υπογραμμίζει τη σημασία εθνικών στρατηγικών για την αειφόρο ανάπτυξη στο εσωτερικό κάθε κράτους μέλους της ΕΕ και την ανάγκη ανταλλαγής της βέλτιστης πρακτικής μεταξύ τους· υπογραμμίζει επίσης την ανάγκη δράσης σχετικά με τη ΣΑΑ σε περιφερειακό και σε τοπικό επίπεδο, καθώς και σε επίπεδο επιμέρους πολιτών, με ενίσχυση της εκπαίδευσης, των συμμετοχικών διαδικασιών και της επίγνωσης του κοινού για τις αρχές της αειφόρου ανάπτυξης·

24.  θεωρεί ότι η εξέταση της αειφορίας πρέπει να αποτελεί κεντρικό χαρακτηριστικό κάθε αξιολόγησης αντικτύπου για νέα μέτρα πολιτικής της ΕΕ, καθώς και της εκ των υστέρων παρακολούθησης της υλοποίησης της πολιτικής·

25.  θεωρεί ότι η δράση σε επίπεδο ΕΕ πρέπει να συμπληρώνεται από δράση σε διεθνές επίπεδο, με στόχο να ενθαρρυνθεί η εμφάνιση αρχών αειφόρου ανάπτυξης σε ολόκληρο τον κόσμο, μεταξύ άλλων στις ταχέως αναπτυσσόμενες χώρες, προκειμένου να προωθηθεί η οικονομική ανάπτυξη και να μειωθεί η φτώχεια με παράλληλη εξοικονόμηση σπάνιων πόρων και προστασία του παγκόσμιου περιβάλλοντος·

26.  ζητεί, κατά συνέπεια, πιο συστηματική ετήσια παρακολούθηση της προόδου που σημειώνεται προς την επίτευξη των στόχων του Σχεδίου Δράσης του Γιοχάνεσμπουργκ και των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας·

27.  αναγνωρίζει ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες δεν είναι αναγκασμένες να επαναλάβουν τα ρυπαντικά λάθη των βιομηχανικών χωρών κατά τον εκσυγχρονισμό των οικονομιών τους· ζητεί κατά συνέπεια να ενταχθούν οι αρχές της αειφορίας στις δραστηριότητες αναπτυξιακής συνεργασίας της ΕΕ και να τους εξασφαλιστεί επαρκής χρηματοδότηση έτσι ώστε να αντιμετωπιστούν οι παγκόσμιες περιβαλλοντικές προκλήσεις και ανάγκες·

Συμπληρωματικά μέτρα

28.  υπογραμμίζει την ανάγκη για συμπληρωματικά μέτρα, όπως αειφόρα μέτρα για τον φορολογικό τομέα και τον τομέα των δημόσιων προμηθειών, καθώς και την κατάργηση μη αειφόρων δημόσιων επιδοτήσεων σε μια σειρά τομείς πολιτικής·

29.  υπογραμμίζει τη σημασία προγραμμάτων ανάπτυξης της υπαίθρου και της γεωργίας (τόσο συμβατικής όσο και οργανικής) για την αειφόρο ανάπτυξη, λαμβάνοντας υπόψη ότι μόνο με οικονομικά και οικολογικά βιώσιμη ύπαιθρο είναι δυνατό να αναστραφεί η τάση της πληθυσμιακής αφαίμαξης της υπαίθρου και έτσι να διασφαλιστούν οι κεφαλαιώδεις υποδομές·

30.  υπογραμμίζει το σημαντικό ρόλο της επιστήμης και της καινοτομίας για την αντιμετώπιση πολλών από τις προκλήσεις που ορίζονται στην ΣΑΑ· εκφράζει τη λυπη του διότι η υποστήριξη του δημόσιου τομέα για την ενεργειακή έρευνα στην ΕΕ και τα κράτη μέλη της μειώθηκε δραστικά πρόσφατα και ζητεί να υπάρξει αισθητή αύξηση, ιδίως σε υποστήριξη των ανανεώσιμων μορφών ενέργειας και της ενεργειακής απόδοσης·

31.  αναγνωρίζει ότι η κλιματική ασφάλεια και η ανάγκη να σταματήσει η εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα αναδεικνύονται σε κορυφαίες προτεραιότητες της χάραξης πολιτικής στην ΕΕ και απαιτούν όχι μόνο φιλόδοξη εγχώρια δράση για τον περιορισμό των αερίων του θερμοκηπίου αλλά και σημαντική δημοσιονομική στήριξη της τεχνολογικής συνεργασίας με τις αναπτυσσόμενες χώρες έτσι ώστε να ενθαρρυνθούν επενδύσεις στην ενεργειακή απόδοση και σε τεχνολογίες χαμηλής χρήσης άνθρακα·

32.  υπογραμμίζει τη σημασία των ζητημάτων δημόσιας υγείας και την ανάγκη αυτά να ενσωματωθούν με άλλους τομείς πολιτικής και να αποτελέσουν κεντρική συνιστώσα της Στρατηγικής για την Αειφόρο Ανάπτυξη·

33.  πιστεύει ότι οι στόχοι της ΣΑΑ πρέπει να αντικατοπτριστούν στη χρήση του προϋπολογισμού της ΕΕ κατά την περίοδο από το 2007 έως το 2013 και να συμβάλουν στο να τεθεί η ημερήσια διάταξη για την πλήρη αναθεώρηση του προϋπολογισμού της ΕΕ κατά το 2008/2009· χαιρετίζει από την άποψη αυτή το γεγονός ότι η πρόταση για Κανονισμού του Συμβουλίου που εκθέτει γενικές διατάξεις για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής δηλώνει ρητά ότι οι στόχοι των Ταμείων επιδιώκονται στο πλαίσιο της αειφόρου ανάπτυξης· εκφράζει ωστόσο τη λύπη του διότι η διάθεση της βοήθειας που συγχρηματοδοτείται από τα Ταμεία δεν αντιστοιχεί στη ΣΑΑ και θεωρεί ότι αυτό πρέπει να επανεξεταστεί·

34.  επιμένει, τέλος, τα μέτρα για την υποστήριξη της αειφόρου ανάπτυξης να μην κρίνονται αποκλειστικά με βάση το βραχυπρόθεσμο κόστος τους αλλά και με βάση το πιο μακροπρόθεσμο όφελός τους και επίσης να ληφθεί πλήρως υπόψη το κόστος της αδράνειας·

35.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και την Επιτροπή.

Τελευταία ενημέρωση: 9 Ιούνιος 2006Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου