Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Birmy/Myanmaru, a zwłaszcza rezolucję z dnia 5 września 2007 r.,

–  uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że birmańscy mnisi buddyjscy rozpoczęli swój protest tydzień temu, gdy rząd wojskowy nie przeprosił za pobicie kilku mnichów podczas demonstracji w mieście Pakkoku w środkowej Birmie przed trzema tygodniami,

B.  mając na uwadze, że od 22 września dziesiątki tysięcy Birmańczyków przyłączyło się do mnichów w zorganizowanych marszach w głównym mieście Birmy, Rangunie w proteście przeciwko rządzącej juncie wojskowej,

C.  mając na uwadze, że marsze te, początkowo wywołane pięciokrotną podwyżką cen paliwa w dniu 15 sierpnia, stanowią największe pokojowe demonstracje w Birmie od czasu nieudanego powstania demokratycznego pod przywództwem studentów w 1988 r., które zostało brutalnie stłumione przez wojsko,

D.  mając na uwadze, że w dniu 24 września władze wojskowe skierowały do lamów buddyjskich ostrzeżenie, grożąc podjęciem działań, jeśli protesty nie ustaną oraz rzekomo wprowadziły potajemnie stan wyjątkowy, upoważniając wojsko, lokalną policję i specjalny oddział policji do zapanowania nad demonstrantami,

1.  wzywa UE, ONZ, kraje członkowskie ASEAN i społeczność międzynarodową do natychmiastowego podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu zapobieżenia brutalnemu rozprawieniu się z demonstrantami przez władze wojskowe oraz w celu zapewnienia skutecznej ochrony praw narodu birmańskiego;

2.  wzywa w związku z tym Radę Bezpieczeństwa ONZ do zajęcia się sytuacją w Birmie w trybie pilnym i do upoważnienia sekretarza generalnego ONZ do podjęcia mediacji w Birmie w celu doprowadzenia do pojednania narodowego i przejścia do demokracji, jak również wzywa Radę Bezpieczeństwa ONZ do przedsięwzięcia środków koniecznych do nałożenia sankcji gospodarczych na Birmę w celu przeforsowania zmian;

3.  potępia bezprawne metody politycznych i etnicznych represji wobec narodu birmańskiego stosowane przez Państwową Radę ds. Pokoju i Rozwoju (SPDC);

4.  ubolewa nad faktem, że pomimo położenia, w jakim znajduje się kraj, krytyki na szczeblu regionalnym i międzynarodowym oraz czterdziestu pięciu lat rządów, SPDC nie udało się poczynić żadnych znaczących postępów na drodze do demokracji i dobrobytu gospodarczego;

5.  domaga się natychmiastowego uwolnienia oraz o pełnej swobody przemieszczania się i wypowiedzi dla Aung San Suu Kyi i innych przywódców politycznych oraz dla więźniów politycznych;

6.  wzywa do zaprzestania obecnego bezprawnego procesu konstytucyjnego i zastąpienia go w pełni przedstawicielskim Konwentem Narodowym obejmującym Narodową Ligę na rzecz Demokracji (NLD) oraz inne partie i grupy polityczne, przy uwzględnieniu zaleceń sekretarza generalnego ONZ dotyczących przekształcenia konwentu w otwarty i demokratyczny proces tworzenia konstytucji;

7.  wzywa Chiny, Indie i Rosję, aby wykorzystały swoje znaczące możliwości nacisku gospodarczego i politycznego na birmański reżim w celu doprowadzenia do istotnej poprawy w kraju, a w każdym przypadku aby zaprzestały dostaw broni i innych strategicznych zasobów;

8.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom krajów członkowskich ASEAN i ASEM, Międzyparlamentarnej Grupie ASEAN ds. Myanmaru, Aung San Suu Kyi, NLD, sekretarzowi generalnemu ONZ, Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Praw Człowieka oraz specjalnemu sprawozdawcy ONZ ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w Birmie.