Procedura : 2008/2518(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B6-0068/2008

Teksty złożone :

B6-0068/2008

Debaty :

PV 19/02/2008 - 4

Głosowanie :

PV 21/02/2008 - 4.5
CRE 21/02/2008 - 4.5

Teksty przyjęte :

P6_TA(2008)0064

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 113kWORD 64k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B6-0066/2008
13 lutego 2008
PE401.064v01-00
 
B6‑0068/2008
zamykającej debatę nad oświadczeniami Wysokiego Przedstawiciela ds. WPZiB i Komisji
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
złożyli Daniel Cohn-Bendit, Caroline Lucas, Margrete Auken, Jill Evans, David Hammerstein, Johannes Voggenhuber, Angelika Beer, Hélène Flautre, Cem Özdemir oraz Pierre Jonckheer
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
w sprawie sytuacji w Strefie Gazy

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Strefie Gazy 
B6‑0068/2008

Parlament Europejski,

–  uwzględniając poprzednie rezolucje w sprawie Bliskiego Wschodu, w szczególności rezolucje z 16 listopada 2006 r. i 11 października 2007 w sprawie sytuacji w Strefie Gazy,

–  uwzględniając konkluzje posiedzenia Rady Stosunków Zewnętrznych z dnia 28 stycznia 2008 r.,

–  uwzględniając deklarację z Annapolis z dnia 27 listopada 2007 r.,

–  uwzględniając rezolucję w sprawie „Gwałcenie praw człowieka w wyniku ataków wojskowych i wypadów Izraela na okupowane terytoria palestyńskie, w szczególności w Strefie Gazy”, przyjętą przez Radę Praw Człowieka ONZ w dniu 24 stycznia 2008 r.,

–  uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że 23 stycznia 2008 r. Palestyńczycy wysadzili i zniszczyli długie odcinki ogrodzenia granicznego, jakie oddziela Strefę Gazy od Egiptu, co pozwoliło tysiącom mieszkańców Gazy przedostać się na drugą stronę, aby zakupić żywność, paliwo, lekarstwa i inne środki, których brakowało w strefie,

B.  mając na uwadze, że 17 stycznia 2008 r. izraelskie siły zbrojne zamknęły wszystkie przejścia graniczne ze Strefą Gazy w następstwie nasilenia ataków rakietowych dokonywanych przez palestyńskie bojówki; mając na uwadze, że z powodu braku paliwa zamknięto nawet jedyną elektrownię, co pogrążyło strefę w ciemności i wpłynęło negatywnie na funkcjonowanie lokalnych szpitali, wodociągów i oczyszczalni ścieków; mając na uwadze, że te niewybredne, karygodne działania prowadzono łącznie ze wzmocnionymi operacjami wojskowymi mającymi na celu zaprzestanie ostrzału rakietowego,

C.  mając na uwadze, że 4 lutego 2008 r. zamachowca-samobójca wysadził się w centrum handlowym w Dimonie, zabijając jedną kobietę i raniąc 11 osób; mając na uwadze, że pomimo ponawianych ataków powietrznych i wojskowych wypadów Izraela, w wyniku których ucierpiało wiele osób, również cywilów, wystrzeliwanie rakiet ze Strefy Gazy na sąsiadujące wsie izraelskie nie ustało, skutkiem czego wielu izraelskich cywilów odniosło obrażenia,

D.  mając na uwadze, że przejścia graniczne w Karni i Rafah zostały zamknięte wiele miesięcy temu w zamian za pogwałcenie umowy dotyczącej ruchu granicznego i dostępu do przejść granicznych, i mając na uwadze, że blokada przepływu ludności i towarów doprowadziła do dalszego paraliżu gospodarki i znacząco przyczyniła się do niezwykle wysokiego wskaźnika bezrobocia, prowadzając do tego, że Strefa Gazy znalazła się na skraju katastrofy humanitarnej, gdzie 75% ludności uzależnione jest od pomocy żywnościowej, 80% żyje poniżej progu ubóstwa, a 90% fabryk zostało zamkniętych w ciągu ostatnich 6 miesięcy; mając na uwadze, że misja szkoleniowo-kontrolna UE okazała się nieskuteczna, ponieważ nieprzerwanie ulegała naciskom Izraela, by zamknąć przejście graniczne,

E.  mając na uwadze, że władze egipskie zostały pozostawione same sobie z problemem opanowania sytuacji kryzysowej przyjmowania i udzielania pomocy nagłemu napływowi ludności, bez zmuszania jej do powrotu i udzielając wsparcia i pomocy Palestyńczykom, którzy próbowali uciekać z obszaru utrzymującego się kryzysu; mając na uwadze stopniowe opanowywanie sytuacji przez egipskie siły oraz ponowne uszczelnienie granicy 3 lutego 2008 r., co położyło kres swobodnemu przepływowi Palestyńczyków, a czego domagały się władze izraelskie,

F.  mając na uwadze, że tymczasowy mechanizm międzynarodowy, stworzony celem zapewnienia nieprzerwanego świadczenia podstawowych usług społecznych i publicznych ludności palestyńskiej, po podjęciu przez Kwartet decyzjio zawieszeniu udzielania pomocy bezpośredniej dla Autonomii Palestyńskiej, nie w pełni okazuje się spełniać potrzeby Palestyńczyków, gdyż zapewnia jedynie złagodzenie skutków kryzysu humanitarnego,

G.  mając na uwadze, że blokada przemieszczania się ludności i towarów utrudniała prowadzenie operacji Wspólnotowego Biura ds. Pomocy Humanitarnej (ECHO), agencji ONZ, Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca oraz innych organizacji humanitarnych udzielających pomocy i wsparcia ludności zamieszkującej Strefę Gazy; mając na uwadze zawieszenie przez Komisję, UNDP, UNRWA i Bank Światowy wielu projektów w zakresie infrastruktury z uwagi na brak możliwości importu surowców; mając na uwadze, że te biura, agencje i organizacje pomocy humanitarnej pomimo trudności kontynuowały swoje działania na ograniczoną skalę,

H.  mając na uwadze, że w listopadzie ubiegłego roku w Annapolis strona izraelska i palestyńska wyraziły swą determinację osiągnięcia wszechstronnego porozumienia celem zawarcia układu pokojowego do końca tego roku oraz rozwiązania wszystkich nierozstrzygniętych i kluczowych kwestii konfliktu; mając na uwadze, że należy dołożyć wszelkich starań, by proces pokojowy przebiegał możliwie jak najbardziej wielotorowo, by objął wszystkich przedstawicieli dwóch stron, otwartych na osiągnięcie rozwiązania w drodze negocjacji,

I.  mając na uwadze, że 30 stycznia 2008 r. izraelski Sąd Najwyższy utrzymał w mocy decyzję rządu o stopniowym ograniczeniu dostaw paliwa i elektryczności do Strefy Gazy; mając na uwadze, że restrykcje te będą wdrażane w oparciu o tygodniową ocenę sytuacji,

1.   stoi na stanowisku, że zniszczenie ogrodzenia granicznego między Strefą Gazy a Egiptem stanowi logiczną konsekwencję ciągłego zaniedbywania i złego traktowania 1,5 miliona Palestyńczyków, którzy wpadli w pułapkę głębokiego kryzysu humanitarnego, i uznaje to działania za potwierdzenie podstawowego prawa Palestyńczyków do swobody przemieszczania się; podkreśla, że polityka izolowania Gazy nie sprawdziła się, tak na płaszczyźnie politycznej, jak i humanitarnej;

2.   ponagla Izrael zatem do zniesienia blokady i natychmiastowego zaprzestania oblężenia Strefy Gazy oraz do przywrócenia dostaw paliwa, żywności i leków; zwraca uwagę, że zniszczenie ogrodzenia na granicy egipskiej nie oznacza, że Izrael w jakikolwiek sposób zostaje zwolniony z odpowiedzialności i obowiązków jako siła okupująca, na mocy konwencji genewskiej; wzywa Izrael do natychmiastowego zaprzestania praktyki zbiorowego karania i pozasądowych egzekucji oraz do zaniechania działań wojskowych zagrażających życiu ludności cywilnej w Strefie Gazy;

3.  apeluje do Hamasu, który kontroluje palestyńskie instytucje w Strefie Gazy, o przerwanie wystrzeliwania rakiet kierowanych przeciwko izraelskiej ludności cywilnej oraz do zrezygnowania ze strategii przynoszącej efekt odwrotny od zamierzonego, która celowo naraża życie i dobro cywilnej ludności Gazy, która stała się zakładnikiem tego konfliktu; ponownie ostro potępia wszystkie ataki terrorystyczne;

4.  z zadowoleniem przyjmuje rolę, jaką odgrywają egipskie władze w zakresie zarządzania sytuacją kryzysową, niosąc wsparcie i udzielając pilnej pomocy humanitarnej ludności Gazy, i apeluje o przeprowadzenie dogłębnego przeglądu misji szkoleniowo-kontrolnej celem zapewnienia nieprzerwanego otwarcia przejścia granicznego w Rafah; wspiera propozycje Autonomii Palestyńskiej, by przejąć kontrolę nad przejściami granicznymi; wzywa Radę do wsparcia podwojenia egipskich sił policyjnych w Synaj-Rafah z 750 do 1 500 funkcjonariuszy w kontekście porozumień pokojowych z Synaju, w dążeniu do administrowania granic i utrzymania bezpieczeństwa w Synaju;

5.  odnotowuje zakończenie działalności tymczasowego mechanizmu międzynarodowego, wzywa do pogłębionej i gruntowej oceny jego niedociągnięć i wyraża nadzieję, że PEGASE, nowy europejski mechanizm wsparcia Autonomii Palestyńskiej i Palestyńczyków, który będzie funkcjonował przez kolejne trzy lata, spełni swe cele kanalizowania pomocy do czterech głównych obszarów zarządzania: rozwoju społecznego, rozwoju gospodarczego i prywatnego sektora oraz infrastruktury publicznej; wzywa władze izraelskie do pełnej współpracy, by ten nowy mechanizm okazał się pomyślnym rozwiązaniem; podkreśla, że nawet gwałtowny wzrost międzynarodowej pomocy nie poprawi sytuacji humanitarnej wobec braku zgodnych działań politycznych, by położyć kres blokadzie Gazy i znieść ograniczanie przemieszczania się na Zachodnim Brzegu Jordanu;

6.  jest w związku z tym zdania, że aby zapewnić pomyślność działań humanitarnych konieczne jest utrzymanie kontaktu i koordynacji w terenie z administracją cywilną w Strefie Gazy;

7.  wzywa Radę do ujęcia w harmonogramie następnego spotkania Kwartetu punktu o rozmieszczaniu w Strefie Gazy międzynarodowych cywilnych i wojskowych sił pokojowych pod egidą ONZ w celu rozładowania napięcia, ułatwienia dostarczania pomocy humanitarnej, udzielania pomocy i ochrony ludności cywilnej i ścisłego monitorowania sytuacji; apeluje do wszystkich stron, w tym do Hamasu, o zaakceptowanie ostatecznego rozmieszczenia tych sił ONZ;

8.  zwraca uwagę, że utrzymujący się podział między kontrolującą Zachodnie Wybrzeże Autonomią Palestyńską z jednej strony, a Hamasem kontrolującym strefę Gazy z drugiej, w ostatecznym rozrachunku pogarsza skuteczność negocjacji strony palestyńskiej; wzywa w związku z tym Radę do podjęcia wszelkich wysiłków, by ułatwić dialog między wszystkimi stronami społeczeństwa palestyńskiego w dążeniu do poprawy podstawowych usług i pełnej współpracy z agencjami pomocy humanitarnej; ponadto jest zdania, że jednolite i podzielane stanowisko wzmocniłoby pozycję strony palestyńskiej przy negocjacyjnym stole;

9.  wzywa do pilnego przedstawienia przykładowego projektu energetycznego dla Gazy, możliwie w obszarze Rafah, celem zapewnienia ludności Gazy autonomii i samowystarczalności produkcji elektrycznej i odsalania; zwraca uwagę na fakt, że potężna, wysokotermiczna elektrownia zasilana energią słoneczną mogłaby spełnić te cele oraz stać się widomym znakiem odnawialnej inicjatywy dla całego regionu; jest zdania w związku z tym, że paryska konferencja darczyńców, mechanizm PEGASE i programy pomocy UE powinny wyasygnować znaczące środki na tę inicjatywę we współpracy z Autonomią Palestyńską, Egiptem i Kwartetem;

10.  z zadowoleniem przyjmuje zainicjowanie dwustronnych spotkań między izraelskimi i palestyńskimi urzędnikami zgodnie z zobowiązaniami podjętymi przez obie strony w Annapolis; wzywa obie strony do zobowiązania się, że za słowami będą stać czyny, co oznaczać powinno wdrożenie wymagań „mapy drogowej” równolegle do prowadzenia negocjacji w dążeniu do ustanowienia żywotnego państwa palestyńskiego, współistniejącego w bezpieczeństwie i pokoju obok Izraela; podkreśla, że jedynie wyraźny postęp w negocjacjach w sprawie kluczowych kwestii granic, uchodźców oraz Jerozolimy może wzmocnić Autonomię Palestyńską i otworzyć drogę do pokojowego porozumienia, które jest konieczne dla pomyślnego włączenia Gazy do nowego państwa palestyńskiego; zwraca uwagę na pilną potrzebę przyjęcia konkretnych przepisów w ramach negocjacji pokojowych, które koncentrują się na zakończeniu blokady Gazy;

11.  zobowiązuje swego przewodniczącego go przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Wysokiemu Przedstawicielowi ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, przewodniczącemu Autonomii Palestyńskiej, palestyńskiej Radzie Legislacyjnej, Knesetowi i rządowi izraelskiemu oraz Sekretarzowi Generalnemu Ligii Państw Arabskich.

Ostatnia aktualizacja: 15 lutego 2008Informacja prawna