Procedura : 2008/2542(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B6-0235/2008

Teksty złożone :

B6-0235/2008

Debaty :

PV 18/06/2008 - 13
CRE 18/06/2008 - 13

Głosowanie :

PV 19/06/2008 - 5.5

Teksty przyjęte :

P6_TA(2008)0309

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 111kDOC 62k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B6-0235/2008
15 maja 2008
PE401.568v01-00
 
B6‑0235/2008
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Adam Bielan, Konrad Szymański, Inese Vaidere, Hanna Foltyn-Kubicka, Roberts Zīle, Ryszard Czarnecki oraz Ģirts Valdis Kristovskis,
w imieniu grupy politycznej UEN
w sprawie szczytu UE-Rosja

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie szczytu UE-Rosja 
B6‑0235/2008

Parlament Europejski,

–  uwzględniając umowę o partnerstwie i współpracy pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi a Federacją Rosyjską, która weszła w życie w 1997 r. i wygasła w 2007 r.,

–  uwzględniając negocjacje w sprawie nowej umowy o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską a Rosją,

–  uwzględniając Europejską Konwencję o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz jej pięć protokołów,

–  uwzględniając konsultacje UE - Rosja na temat praw człowieka,

–  uwzględniając liczne wiarygodne sprawozdania rosyjskich i międzynarodowych organizacji pozarządowych dotyczące utrzymujących się naruszeń praw człowieka w Czeczenii,

–  uwzględniając komunikat Komisji skierowany do Rady Europejskiej i Parlamentu Europejskiego z dnia 10 stycznia 2007 r. zatytułowany „Europejska polityka energetyczna” (COM(2007)0001),

–  uwzględniając rezolucję z dnia 23 marca 2006 r. w sprawie bezpieczeństwa dostaw energii w Unii Europejskiej,

–  uwzględniając poprzednie rezolucje w sprawie Rosji, a w szczególności:

   -z dnia 23 maja 2007 r. w sprawie Estonii,
   -z dnia 26 kwietnia 2007 r. w sprawie Rosji,
   -z dnia 13 grudnia 2006 r. w sprawie szczytu UE-Rosja w Helsinkach w dniu 24 listopada 2006 r.,
   -z dnia 25 października 2006 r. w sprawie stosunków UE-Rosja po zabójstwie dziennikarki rosyjskiej Anny Politkowskiej,
   -z dnia 15 czerwca 2006 r. w sprawie szczytu UE-Rosja, który odbył się w Soczi w dniu 25 maja 2006 r.,
   -z dnia 19 stycznia 2006 r. w sprawie sytuacji w Czeczenii po wyborach i społeczeństwa obywatelskiego w Rosji,
   -z dnia 15 grudnia 2005 r. w sprawie praw człowieka w Rosji i nowego prawodawstwa dotyczącego organizacji pozarządowych,
   -oraz sprawozdanie z dnia 26 maja 2005 r. w sprawie stosunków UE-Rosja,

–  uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że UE wielokrotnie podkreślała swoje zaangażowanie w osiągnięcie strategicznego partnerstwa z Rosją, w oparciu o demokratyczne wartości,

B.  mając na uwadze, że ściślejsza współpraca i dobrosąsiedzkie stosunki pomiędzy UE a Rosją mają podstawowe znaczenie dla stabilności, bezpieczeństwa i dobrobytu całej Europy; mając na uwadze, że wzajemne stosunki UE z Rosją powinny opierać się na współpracy politycznej, gospodarczej i energetycznej, z poszanowaniem praworządności, zasad demokratycznych i podstawowych praw człowieka,

C.  mając na uwadze, że Federacja Rosyjska jest członkiem Rady Europy, a tym samym zobowiązała się do przestrzegania wspólnych wartości, celów i zobowiązań Rady, określonych w jej statucie i konwencjach, w szczególności na rzecz wspierania demokracji i utrwalania stabilności demokratycznej w Europie,

D.  mając na uwadze, że demokracja w Rosji została osłabiona, zwłaszcza na skutek przekazania kontroli nad wszystkimi ważniejszymi stacjami telewizyjnymi i większością stacji radiowych w ręce rządu, rozprzestrzeniania się autocenzury w mediach drukowanych, nowych ograniczeń prawa do organizowania demonstracji publicznych oraz pogorszenia warunków działania organizacji pozarządowych,

E.  mając na uwadze, że sytuacja w gruzińskich republikach Abchazji i Południowej Osetii pogarsza się wskutek działań podjętych ostatnio przez Federację Rosyjską,

F.  mając na uwadze, że w dniu 16 kwietnia rosyjski prezydent Władimir Putin polecił rosyjskiemu rządowi rozpoczęcie współpracy z przedstawicielami Abchazji i regionu Cchinwali (Południowa Osetia), oraz mając na uwadze, że decyzja ta podważa uznaną przez społeczność międzynarodową suwerenność Gruzji,

G.  mając na uwadze, że Federacja Rosyjska jednostronnie zwiększyła liczbę sił pokojowych w gruzińskiej republice Abchazji, nie zwracając się uprzednio o aprobatę i zgodę rządu Gruzji,

H.  mając na uwadze, że bezpieczeństwo dostaw energii jest jednym z największych wyzwań dla Europy oraz jedną z najważniejszych dziedzin współpracy z Rosją,

I.   mając na uwadze, że ważne jest, aby UE mówiła jednym głosem, wykazywała solidarność i demonstrowała jedność w stosunkach z Federacją Rosyjską,

1.  ponownie wyraża przekonanie, że Rosja pozostaje znaczącym partnerem pragmatycznej współpracy, z którym UE łączą nie tylko interesy gospodarcze i handlowe, lecz również dążenie do ścisłego współdziałania na arenie międzynarodowej, a także we wspólnym sąsiedztwie, z zadowoleniem przyjmuje zadeklarowane zaangażowanie nowo wybranego prezydenta Rosji na rzecz zapewnienia rządów prawa i demokracji oraz wyraża nadzieję, że Dmitrij Miedwiediew priorytetowo potraktuje sprawę pogłębienia stosunków z Unią Europejską;

2.  podkreśla znaczenie jedności i solidarności między państwami członkowskimi UE w stosunkach z Rosją oraz podkreśla, że wspólna polityka UE i dwustronne stosunki państw członkowskich z Rosją muszą się opierać na wspólnie uzgodnionych zasadach;

3.  ponownie zaznacza, że obecna sytuacja w Rosji nadal budzi poważne zastrzeżenia co do przestrzegania praw człowieka, demokracji, wolności wypowiedzi, sytuacji mniejszości etnicznych, niezależności organizacji pozarządowych oraz praw społeczeństwa obywatelskiego i poszczególnych obywateli; wyraża zatem ubolewanie z powodu faktu, że dialog UE-Rosja na temat praw człowieka nie doprowadził do postępów w tych dziedzinach, oraz wzywa rząd rosyjski, aby przyczynił się do intensyfikacji tych konsultacji, jako podstawowego elementu partnerstwa UE-Rosja;

4  wyraża głębokie zaniepokojenie stale napływającymi sprawozdaniami rosyjskich i międzynarodowych organizacji praw człowieka w sprawie stosowania tortur i dopuszczania się do nieludzkich i poniżających czynów w więzieniach, na posterunkach policji oraz w tajnych ośrodkach przetrzymywania w Czeczenii; zdecydowanie potępia takie praktyki i wzywa władze rosyjskie do zapewnienia przestrzegania praw, jakie gwarantuje Europejska konwencja praw człowieka;

5.  wzywa nowo wybranego rosyjskiego prezydenta do wprowadzenia zmian w traktowaniu uwięzionych osób publicznych (wśród nich Michaiła Chodorkowskiego i Platona Lebiediewa), których uwięzienie większość obserwatorów ocenia jako umotywowane politycznie; podkreśla, że zwiększyłoby to wiarygodność władz rosyjskich oraz umocniło i zacieśniło partnerstwo między Federacją Rosyjską a Unią Europejską;

6.   wzywa Rosję, aby pamiętała o zobowiązaniach prawnych, które podjęła stając się członkiem Rady Europy w 1996 r., oraz do ich wypełniania;

7.  wzywa Rosję do wycofania wsparcia dla sił separatystycznych w Gruzji oraz do podjęcia konstruktywnych działań prowadzących do pokojowego rozwiązania konfliktów, w szczególności poprzez potwierdzenie swojego zaangażowania w integralność terytorialną i suwerenność Gruzji, oraz poprzez nawiązanie normalnych stosunków z Gruzją, przy pełnym poszanowaniu suwerenności i terytorialnej integralności Gruzji;

8.  wyraża głębokie zaniepokojenie decyzją Federacji Rosyjskiej o zalegalizowaniu dwustronnych stosunków z regionami Gruzji – Abchazją i regionem Cchinwali (Południowa Osetia);

9.   zdecydowanie potępia postępujące zajmowanie terytorium Gruzji poprzez między innymi wzmocnienie wojsk w Abchazji, oraz fakt, że Federacja Rosyjska jednostronnie zwiększyła liczbę swoich tzw. „sił pokojowych” w Abchazji w Gruzji; wzywa Federację Rosyjską do zawieszenia i wycofania wojskowego wsparcia reżimów separatystycznych oraz do zaprzestania wojskowych ataków na Gruzję;

10.  wzywa UE do zainicjowania zastąpienia rosyjskich operacji pokojowych w Gruzji międzynarodowymi operacjami cywilnymi;

11.  uważa, że obecna polityka i działania Federacji Rosyjskiej wobec Gruzji podważają międzynarodowo uznaną suwerenność i integralność terytorialną Gruzji oraz pokazuje, że Rosja nie może być postrzegana jako neutralna i bezstronna siła pokojowa w regionach ogarniętych konfliktem;

12.  wzywa UE do wysłania Rosji jasnych sygnałów, że nieprzestrzeganie przez nią międzynarodowego prawa w Gruzji pociągnie za sobą polityczne konsekwencje w obrębie stosunków UE-Rosja;

13.  podkreśla potrzebę prowadzenia przez UE współpracy z Rosją jako podstawowym i ważnym partnerem w celu zapewnienia pokoju, stabilności i bezpieczeństwa oraz zwalczania międzynarodowego terroryzmu i brutalnego ekstremizmu, jak również rozwiązywania innych kwestii bezpieczeństwa, takich jak zagrożenie środowiskowe i jądrowe, narkotyki, nielegalny handel bronią i handel ludźmi oraz transgraniczna przestępczość zorganizowana w sąsiedztwie Europy;

14.  wyraża zaniepokojenie, że kontrolowane przez państwo rosyjskie media często angażują się w zniesławiającą propagandę wymierzoną w niektóre państwa członkowskie, zmierzającą do podważenia jedności i solidarności państw członkowskich UE;

15.  wzywa Rosję do zaprzestania stosowania metod propagandy oraz prowadzenia polityki manipulowania rodakami przebywającymi zagranicą, która ma na celu wykreowanie w różnych krajach, na przykład na Łotwie i w Estonii, byłych republikach Związku Radzieckiego, „państw dwóch wspólnot”; wyraża ubolewanie z powodu odnowionej ingerencji Rosji w przestrzeń informacyjną na byłym terytorium Związku Radzieckiego, co ma na celu odtworzenie wirtualnego „Związku Radzieckiego”;

16.  podkreśla znaczenie poprawy klimatu inwestycyjnego w Rosji, co można osiągnąć jedynie poprzez promocję i wprowadzanie niedyskryminujących i przejrzystych warunków prowadzenia działalności gospodarczej, zmniejszenie biurokracji i inwestycje dwustronne; wyraża zaniepokojenie brakiem przewidywalności w stosowaniu przepisów przez władze;

17.  podkreśla znaczenie intensyfikacji dialogu z Rosją na temat kwestii energetycznych, z myślą o zapewnieniu zarówno bezpieczeństwa dostaw, jak i bezpieczeństwa popytu w kontekście wzrastającej współzależności energetycznej; podkreśla, że ta współpraca musi opierać się na zasadach określonych w Traktacie Karty Energetycznej i na wzajemności w zakresie inwestycji, rynku i dostępu do infrastruktury; w tym kontekście ubolewa nad faktem, że Federacja Rosyjska nie podpisała jeszcze Karty; wzywa Komisję do podjęcia koniecznych inicjatyw dyplomatycznych oraz wzywa UE do zwrócenia się do Rosji w tych drażliwych kwestiach przemawiając jednym głosem;

18.  wyraża głębokie zaniepokojenie nasileniem się ataków na mniejszości etniczne, rasowe i religijne w Rosji; potępia władze rosyjskie, które odmówiły wiz duchownym protestanckim i pewnej liczbie księży katolickich, lub je anulowały;

19.  wzywa nowego rosyjskiego prezydenta i rząd do stworzenia wraz z Unią Europejską warunków koniecznych dla szybkiego rozpoczęcia negocjacji w sprawie nowej umowy o partnerstwie i współpracy między UE a Rosją; ponownie podkreśla, że w tym kontekście rządy prawa, demokracja i prawa człowieka muszą stanowić ważny element wszelkich przyszłych umów zawieranych z Federacją Rosyjską;

20.  wspiera wymianę informacji na temat zaawansowanych technologii energetycznych i zachęca do kontaktów między podmiotami sektorów energetycznych UE i Rosji, jak również do podejmowania koniecznych wysiłków w celu poprawy racjonalnego wykorzystania energii i rozwijania nieemisyjnych technologii jeśli chodzi o CO2, które oferują znaczące możliwości współpracy, w szczególności współpracy przemysłowej, wraz z wymianą najlepszych praktycznych wzorców i technologii między przedsiębiorstwami w Rosji i UE;

21.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Federacji Rosyjskiej i Radzie Europy.

Ostatnia aktualizacja: 16 maja 2008Informacja prawna