Procedura : 2008/2621(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B6-0388/2008

Teksty złożone :

B6-0388/2008

Debaty :

PV 03/09/2008 - 15
CRE 03/09/2008 - 15

Głosowanie :

PV 04/09/2008 - 7.5
CRE 04/09/2008 - 7.5

Teksty przyjęte :

P6_TA(2008)0406

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 126kWORD 77k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B6-0377/2008
1 wrzesień 2008
PE410.790
 
B6‑0388/2008
zamykającej debatę nad oświadczeniem Rady
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Beniamino Donnici, Toomas Savi, Renate Weber i Sophia in 't Veld
w imieniu grupy politycznej ALDE
w sprawie umieralności okołoporodowej matek przed posiedzeniem wysokiego szczebla ONZ w dniu 25 września – przegląd milenijnych celów rozwoju

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie umieralności okołoporodowej matek przed posiedzeniem wysokiego szczebla ONZ w dniu 25 września – przegląd milenijnych celów rozwoju 
B6‑0388/2008

Parlament Europejski,

-  uwzględniając milenijne cele rozwoju (MCR) przyjęte na milenijnym szczycie ONZ we wrześniu 2000 r.,

-  uwzględniając sprawozdanie Komisji Europejskiej zatytułowane „Milenijne cele rozwoju 2000-2004” (SEC(2004)1379),

-  uwzględniając konkluzje prezydencji z posiedzenia Rady Europejskiej, które odbyło się w Brukseli w dniach 16-17 grudnia 2004 r., potwierdzające pełne zaangażowanie Unii Europejskiej w osiągnięcie milenijnych celów rozwoju oraz spójności polityki,

-  uwzględniając komunikat Komisji skierowany do Parlamentu Europejskiego i Rady zatytułowany „Równość płci oraz równouprawnienie kobiet w kontekście współpracy na rzecz rozwoju” (SEC(2007) 332),

-  uwzględniając rezolucję Parlamentu z dnia 13 marca 2008 r. w sprawie równości płci oraz równouprawnienia kobiet w kontekście współpracy na rzecz rozwoju (2007/2182(INI)),

-  uwzględniając rezolucje Parlamentu z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie roli Unii Europejskiej w osiągnięciu milenijnych celów rozwoju (MCR) i z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie milenijnych celów rozwoju – bilans półmetka,

-  uwzględniając swoje rezolucje z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie strategii rozwoju dla Afryki oraz z dnia 25 października 2007 r. w sprawie stosunków między UE a Afryką,

-  uwzględniając IV światową konferencję w sprawie kobiet, która odbyła się w Pekinie we wrześniu 1995 r., deklarację i platformę działania przyjętą w Pekinie, a także następujące po nim dokumenty przyjęte na sesjach specjalnych ONZ Pekin +5 i Pekin +10 w sprawie dalszych działań i inicjatyw mających na celu wdrożenie deklaracji pekińskiej i platformy działania przyjętych odpowiednio w dniach 9 czerwca 2000 r. i 11 marca 2005 r.,

-  uwzględniając wspólne oświadczenie Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie, a także Parlamentu Europejskiego i Komisji, dotyczące polityki rozwojowej Unii Europejskiej, zatytułowane „Konsensus europejski” (Konsensus europejski w sprawie rozwoju), podpisane w dniu 20 grudnia 2005 r., a także europejski konsensus w sprawie pomocy humanitarnej z grudnia 2007 r.,

-  uwzględniając raporty Funduszu Ludnościowego ONZ na temat sytuacji ludnościowej na świecie w 2005 i 2006 r., zatytułowane odpowiednio: „Obietnica równości: równość płci, zdrowie reprodukcyjne i milenijne cele rozwoju” oraz „Droga do nadziei: kobiety a migracja międzynarodowa”,

-  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiające instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju („instrument współpracy na rzecz rozwoju” (DCI)),

-  uwzględniając Protokół w sprawie praw kobiet w Afryce, znany również jako protokół z Maputo, który wszedł w życie w dniu 26 października 2005 r., a także plan działania z Maputo na okres 2007-2010 dotyczący usprawnienia ram polityki kontynentalnej w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw w tej dziedzinie, przyjęty podczas specjalnej sesji Unii Afrykańskiej we wrześniu 2006 r.,

-  uwzględniając międzynarodową konferencję ONZ na temat ludności i rozwoju (ICPD), która odbyła się w Kairze we wrześniu 1994 r., program działania przyjęty w Kairze, a także wynikające z niego dokumenty przyjęte na sesji specjalnej ONZ Kair +5 w sprawie dalszych działań mających na celu wdrożenie programu działania przyjętego w 1999 r.,

-  uwzględniając brukselskie ramy działania i zalecenia dotyczące zdrowia mające na celu zrównoważony rozwój, przyjęte przez ministrów zdrowia krajów Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) w Brukseli w październiku 2007 r.,

-  uwzględniając Międzynarodowy Pakt Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych, który wszedł w życie w dniu 3 stycznia 1976 r., a zwłaszcza jego art. 12,

-  uwzględniając uwagę ogólną nr 14 Komisji Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych dotyczącą prawa do możliwie najwyższego osiągalnego poziomu zdrowia, dokument ONZ E/C 12/2000/4 (2000),

-  uwzględniając konwencję z dnia 3 września 1981 r. w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet,

-  uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że kwestia śmiertelności okołoporodowej stanowi MCR, który najbardziej oddalił się od celu – doprowadzenia do 2015 r. do 75% redukcji współczynnika śmiertelności okołoporodowej – do którego zobowiązało się 186 państw,

B.  mając na uwadze, że w trakcie ciąży lub porodu umiera rocznie ponad pół miliona kobiet, a 99% tych zgonów następuje w krajach rozwijających się, mając na uwadze, że w ciągu 20 lat w Afryce Subsaharyjskiej współczynnik ten prawie nie uległ zmianie –w czasie porodu umiera co szesnasta kobieta, mając zatem na uwadze, że śmiertelność okołoporodowa stanowi jedno z najbardziej dramatycznych źródeł nierówności dotyczących zdrowia na świecie – poważniejszych nawet od śmiertelności wśród dzieci,

C.  mając na uwadze, że państwa G8 zawarły porozumienie w sprawie pakietu zdrowotnego, który pomoże w wyszkoleniu i rekrutacji 1,5 miliona pracowników opieki zdrowotnej w Afryce i zapewni 80% matek wsparcie wyszkolonego pracownika opieki zdrowotnej podczas porodu, mając na uwadze, że obejmuje to zobowiązanie do zwiększenia do 2,3 liczby pracowników opieki zdrowotnej przypadających na 1000 osób w 36 krajach afrykańskich cierpiących z powodu krytycznego niedostatku takiego personelu, mając jednak na uwadze, że nie wspomniano o przeznaczeniu na ten cel 10 miliardów dolarów, które zdaniem działaczy społeczeństwa obywatelskiego byłyby niezbędne, by corocznie uratować życie sześciu milionów matek i dzieci,

D.  mając na uwadze, że umieralność i zachorowalność okołoporodowa matek stanowią poważne ogólnoświatowe zagrożenie zdrowia publicznego oraz że corocznie 536 000 kobiet umiera w czasie ciąży, porodu lub połogu, a na każdą umierającą kobietę przypada 30 lub więcej kobiet, które cierpią z powodu poważnych powikłań - począwszy od chronicznych infekcji do powodujących inwalidztwo uszkodzeń, takich jak przetoka położnicza, których można by łatwo uniknąć, zapewniając powszechny dostęp do podstawowej opieki położniczej i pogotowia położniczego oraz usług w zakresie zdrowia reprodukcyjnego,

E.  mając na uwadze, że śmierć matek, której można zapobiec stanowi pogwałcenie prawa kobiet i nastolatek do życia, i że przyczyny umieralności i zachorowalności okołoporodowej matek mogą również być równoznaczne z naruszeniem innych praw człowieka, łącznie z prawem do możliwie najwyższego osiągalnego standardu opieki zdrowia fizycznego i psychicznego oraz prawem do niedyskryminacji pod względem dostępu do podstawowej opieki zdrowotnej,

F.  mając na uwadze, że prawo do życia zostało ustanowione w art. 3 Powszechnej deklaracji praw człowieka ONZ i Międzynarodowym pakcie praw obywatelskich i politycznych oraz w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej; mając na uwadze, że prawo do życia oznacza nie tylko, że rządy winny powstrzymać się od arbitralnego zabijania, ale również pociąga za sobą obowiązek rządu do ochrony obywateli przed utratą życia, której można zapobiec, w tym w szczególności przed zgonami matek,

G.  mając na uwadze, że podstawowym prawem człowieka jest prawo do możliwie najwyższego osiągalnego poziomu opieki zdrowia fizycznego i psychicznego, jak gwarantuje Międzynarodowy Pakt Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych, mając na uwadze, ze dostęp do opieki zdrowotnej wysokiej jakości, łącznie z opieką prenatalną i postnatalną, obecnością wyszkolonego personelu położniczego, pogotowiem położniczym oraz działaniami związanymi z planowaniem rodziny, jest kluczowy dla zmniejszenia śmiertelności okołoporodowej matek,

H.  mając na uwadze, że prawo do samodzielnego decydowania o sobie w zakresie seksualności i reprodukcji obejmuje prawo do małżeństwa, zakładania rodziny lub wchodzenia w związki natury seksualnej w sposób dobrowolny oraz prawo do tego, by nie cierpieć z powodu przemocy seksualnej i przymusu seksualnego,

I.  mając na uwadze, że kobiety mają prawo do niedyskryminacji w zakresie opieki zdrowotnej, a mimo to skala umieralności okołoporodowej i kalectwa matek na świecie wskazuje na poważny problem systematycznej nierówności i dyskryminacji, z jaką kobiety spotykają się przez całe życie,

J.  mając na uwadze, że kobiety są szczególnie narażone w czasie ciąży lub porodu ze względu na kilka form dyskryminacji, w tym nierówności istniejące pomiędzy mężczyznami i kobietami w ich gospodarstwach domowych, tradycyjne praktyki szkodzące kobietom, przemoc wobec kobiet oraz odrzucanie noworodków płci żeńskiej; mając na uwadze, że w Konwencji w sprawie eliminacji wszelkich form dyskryminacji wobec kobiet (CEDAW) ratyfikowanej przez wszystkie państwa członkowskie UE stwierdza się, że rządy muszą aktywnie działać na rzecz „zmiany społecznych i kulturowych wzorców zachowania mężczyzn i kobiet w celu osiągnięcia likwidacji przesądów i zwyczajów lub innych praktyk, opierających się na przekonaniu o niższości lub wyższości jednej z płci albo na stereotypach roli mężczyzny i kobiety”, a w szczególności zapewnienia „kobietom w czasie ciąży i porodu oraz po porodzie” odpowiednich usług,

K.  mając na uwadze, że w katalogu MCR w ramach MCR 5-umieralność okołoporodowa matek, Zgromadzenie Ogólne ONZ zamieściło jako cel pośredni powszechny dostęp do opieki w zakresie zdrowia reprodukcyjnego do 2015 r.,

L.  mając na uwadze, że podczas międzynarodowej konferencji ONZ na temat ludności i rozwoju (ICPD) społeczność międzynarodowa zadeklarowała nowe źródła, określając „zdrowie reprodukcyjne” (w tym planowanie rodziny i usługi w zakresie zdrowia macierzyńskiego) jako centralny priorytet w ramach międzynarodowych starań na rzecz rozwoju,

M.  mając na uwadze, że mimo że wsparcie powinno zostać zwiększone, ogólny wkład donatorów na rzecz planowania rodziny jest obecnie dużo niższy niż w 1994 r.; jego wartość spadła z 723 mln USD w 1995 r. do 442 mln USD w 2004 r. w przeliczeniu na wartość bezwzględną dolara,

N.  mając na uwadze, że przyczynom śmiertelności okołoporodowej można zapobiegać poprzez zapewnienie bezpieczniejszej opieki nad matkami; mając na uwadze, że dodatkowymi przyczynami śmiertelności okołoporodowej matek mogą być opóźnienia w dotarciu do odpowiednich placówek z powodu odległości, niedostatków infrastruktury i transportu: po dotarciu do placówki zdrowia mogą następować opóźnienia w otrzymaniu właściwej pomocy w związku z brakiem personelu bądź z powodu niedostępności dostaw energii, wody lub sprzętu medycznego i lekarstw,

O.  mając na uwadze, że rząd ponosi odpowiedzialność za zapewnienie (samodzielnie bądź za pośrednictwem innych podmiotów) usług w dziedzinie opieki zdrowotnej w ramach prawa do zdrowia,

P.  mając na uwadze, że mimo powagi problemu oraz faktu łamania praw człowieka usługi w zakresie zdrowia matek nie należą do priorytetów w programach międzynarodowych, gdyż pozostają one w cieniu interwencji dotyczących konkretnych chorób, którym poświęca się więcej uwagi, a wysoki współczynnik zakażeń wirusem HIV przyczynił się do zastoju oraz zaszkodził postępom w ograniczaniu śmiertelności i zachorowalności okołoporodowej matek,

Q.  mając na uwadze niski poziom świadomości wśród kobiet i mężczyzn w krajach dotkniętych tym problemem w odniesieniu do ich praw w zakresie zdrowia macierzyńskiego, co uniemożliwia im domaganie się korzystania z prawa do lepszej opieki zdrowotnej i usług,

1.  wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że MCR dotyczący sytuacji w zakresie umieralności okołoporodowej matek w żadnej mierze nie zbliża się do wyznaczonego celu w wielu krajach rozwijających się, zwłaszcza w Afryce;

2.  zauważa, że równouprawnienie kobiet – obok edukacji – znacznie przyczynia się do postępów w realizacji MCR 5 będącego kluczowym wskaźnikiem ogólnego postępu w zakresie rozwoju;

3.  wzywa Radę i Komisję, aby z myślą o posiedzeniu wysokiego szczebla ONZ w sprawie milenijnych celów rozwoju traktowała priorytetowo działania zorientowane na osiągnięcie MCR 5 (dot. poprawy zdrowia matek);

4.  wzywa Radę i Komisję do niwelowania różnic między wskaźnikami umieralności okołoporodowej matek w krajach uprzemysłowionych i w krajach rozwijających się poprzez szerzej zakrojone inwestycje i działania na rzecz poprawy zasobów ludzkich w sektorze opieki zdrowotnej, a także poprzez zwiększenie środków i zobowiązań na rzecz wzmocnienia systemów opieki zdrowotnej i podstawowej infrastruktury zdrowotnej, w tym nakładów na monitorowanie, nadzór, podstawowe zadania publicznej opieki zdrowotnej, działania społeczności lokalnej i inne niezbędne zadania pomocnicze;

5.  wzywa Radę i Komisję do zwiększenia wysiłków na rzecz wyeliminowania okołoporodowych przypadków śmiertelnych u matek oraz zachorowań, którym można zapobiec, poprzez opracowanie, wdrożenie i regularną ocenę „map drogowych” i planów działania w zakresie zmniejszenia ogólnego wymiaru umieralności i zachorowalności okołoporodowej matek, a także poprzez przyjęcie planowego i trwałego podejścia opartego na zasadzie równego traktowania i na prawach człowieka, odpowiednio wspieranego i ułatwianego poprzez silne mechanizmy instytucjonalne i środki finansowe;

6.  wzywa Radę i Komisję do rozszerzenia usług w zakresie zdrowia matek świadczonych w kontekście podstawowej opieki zdrowotnej i opartych na zasadzie świadomego wyboru, kształceniu w zakresie bezpiecznego macierzyństwa, wyspecjalizowanej i skutecznej opiece prenatalnej, programach żywieniowych dla matek, odpowiedniej pomocy położniczej przy porodzie, z unikaniem zbyt częstego stosowania cesarskiego cięcia i zapewnieniem dostępu do pogotowia położniczego, oraz na centrum skierowań w przypadku powikłań związanych z ciążą i porodem i aborcją, a także na opiece postnatalnej i planowaniu rodziny;

7.  wzywa Radę i Komisję do wspierania dostępu wszystkich kobiet do wyczerpujących informacji i kompleksowych usług w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz do zapewnienia, by usługi te charakteryzował wysoki standard i by były należycie finansowane;

8.  wzywa Radę i Komisję do opracowania wskaźników i wzorców dotyczących ograniczania umieralności okołoporodowej matek (w tym przydziałów w ramach oficjalnej pomocy rozwojowej) oraz do wprowadzenia kontroli i mechanizmów rozliczalności, które mogą prowadzić do stałego udoskonalania istniejących strategii politycznych i programów;

9.  wzywa Radę i Komisję do zapewnienia, by na czas zebrano rzetelne dane w celu pokierowania wdrażaniem postanowień z myślą o zaradzeniu problemowi umieralności i zachorowalności okołoporodowej matek;

10.  wzywa Komisję i Radę do zapewnienia szkoleń, budowania potencjału oraz infrastruktury dla odpowiedniej liczby wykwalifikowanych położnych celem zapewnienia dostępu do takiego personelu wszystkim ciężarnym kobietom i dziewczętom oraz zapewnienia, by a także by wytyczne oraz krajowe plany działań odzwierciedlały ten cel;

11.  wzywa Radę i Komisję – tam, gdzie aborcja jest legalna – do zapewnienia w jak najpełniejszym wymiarze określanym przez lokalne prawo bezpiecznych i dostępnych usług w zakresie aborcji oraz, w tym kontekście, do szkolenia i wyposażenia ośrodków opieki zdrowotnej w ramach świadczenia kompleksowych i bezpiecznych usług aborcyjnych i zdrowotnych; w związku z tym zatwierdza rezolucję Rady Europy (z dnia 17 kwietnia 2008 r.) w sprawie bezpiecznych i legalnych aborcji;

12.  potępia stosowany przez USA zakaz dotowania z funduszy federalnych organizacji rozwojowych, które w jakikolwiek sposób działają na rzecz prawa kobiet do aborcji (z ang. „global gag rule”), uniemożliwiający zagranicznym organizacjom pozarządowym, które otrzymują finansowanie na rzecz planowania rodziny z USAID (Agencji Stanów Zjednoczonych na rzecz Rozwoju Międzynarodowego), stosowanie ich własnego, niepochodzącego z USA finansowania celem zapewnienia legalnych usług aborcyjnych, doradztwa medycznego lub konsultacji w sprawie aborcji;

13.  wzywa Radę i Komisję do opracowania programów i strategii politycznych w celu zajęcia się podstawowymi czynnikami decydującymi dla zdrowia, istotnymi w zapobieganiu umieralności okołoporodowej matek, takimi jak udział w procesie podejmowania decyzji dotyczących zdrowia, informacja na temat zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, umiejętność czytania i pisania, żywienie, niedyskryminacja i równouprawnienie płci;

14.  wzywa Radę i Komisję do utworzenia forum służącego dzieleniu się najlepszymi praktykami w zakresie programów i obszarów polityki dotyczących śmiertelności okołoporodowej matek;

15.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich oraz sekretarzowi generalnemu ONZ.

Ostatnia aktualizacja: 2 wrzesień 2008Informacja prawna