Procedura : 2008/2621(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B6-0395/2008

Teksty złożone :

B6-0395/2008

Debaty :

PV 03/09/2008 - 15
CRE 03/09/2008 - 15

Głosowanie :

PV 04/09/2008 - 7.5
CRE 04/09/2008 - 7.5

Teksty przyjęte :

P6_TA(2008)0406

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 133kWORD 81k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B6-0377/2008
1 września 2008
PE410.797
 
B6‑0395/2008
zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Pasqualina Napoletano, Alain Hutchinson, Glenys Kinnock, Neena Gill oraz Anne Van Lancker
w imieniu grupy politycznej PSE
w sprawie umieralności okołoporodowej matek przed posiedzeniem wysokiego szczebla ONZ w dniu 25 września – przegląd milenijnych celów rozwoju

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie umieralności okołoporodowej matek przed posiedzeniem wysokiego szczebla ONZ w dniu 25 września – przegląd milenijnych celów rozwoju 
B6‑0395

Parlament Europejski,

-  uwzględniając milenijne cele rozwoju przyjęte na szczycie milenijnym ONZ we wrześniu 2000 r.,

-   uwzględniając „program działań” z czerwcowego posiedzenia Rady Europejskiej oraz jego planowane na rok 2010 wyniki,

-  uwzględniając sprawozdanie Komisji zatytułowane „Milenijne cele rozwoju 2000-2004” (SEC(2004)1379),

-  uwzględniając konkluzje prezydencji z posiedzenia Rady Europejskiej, które odbyło się w Brukseli w dniach 16-17 grudnia 2004 r., potwierdzające pełne zaangażowanie Unii Europejskiej w osiągnięcie milenijnych celów rozwoju oraz spójności polityki,

-  uwzględniając komunikat Komisji skierowany do Parlamentu Europejskiego i Rady zatytułowany „Równość płci oraz równouprawnienie kobiet w kontekście współpracy na rzecz rozwoju” [SEC(2007) 332],

-   uwzględniając wspólną strategię Afryka-UE,

-  uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2008 r. w sprawie równości płci oraz równouprawnienia kobiet w kontekście współpracy na rzecz rozwoju (2007/2182(INI)),

-  uwzględniając swoje rezolucje z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie roli Unii Europejskiej w osiągnięciu milenijnych celów rozwoju (MCR) i z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie milenijnych celów rozwoju – bilansu półmetka,

-  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie strategii rozwoju dla Afryki oraz rezolucję z dnia 25 października 2007 r. w sprawie stosunków między UE a Afryką,

-  uwzględniając IV światową konferencję na temat kobiet, która odbyła się w Pekinie we wrześniu 1995 r., deklarację i platformę działania przyjętą w Pekinie, jak również następujące po nich dokumenty z sesji specjalnych Narodów Zjednoczonych Pekin +5 oraz Pekin +10 w sprawie dalszych działań i inicjatyw w celu wdrożenia deklaracji pekińskiej i platformy działania, przyjęte odpowiednio w dniach 9 czerwca 2000 r. oraz 11 marca 2005 r.,

-  uwzględniając wspólne oświadczenie Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w ramach Rady, Parlamentu Europejskiego i Komisji w sprawie polityki rozwojowej Unii Europejskiej: „Konsensus europejski” (Konsensus europejski w sprawie rozwoju) podpisane w dniu 20 grudnia 2005 r. oraz europejski konsensus w sprawie pomocy humanitarnej z grudnia 2007 r.,

-  uwzględniając raporty Funduszu Ludnościowego Organizacji Narodów Zjednoczonych na temat sytuacji ludnościowej na świecie w 2005 i 2006 r., zatytułowane odpowiednio: „Obietnica równości: równość płci, zdrowie reprodukcyjne i milenijne cele rozwoju” oraz „Droga do nadziei: kobiety a migracja międzynarodowa”,

-  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiające instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju („instrument współpracy na rzecz rozwoju” (DCI)),

-  uwzględniając Protokół w sprawie praw kobiet w Afryce, znany również jako protokół z Maputo, który wszedł w życie w dniu 26 października 2005 r., a także plan działania z Maputo na okres 2007-2010 dotyczący usprawnienia ram polityki kontynentalnej w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw w tej dziedzinie, przyjęty podczas specjalnej sesji Unii Afrykańskiej we wrześniu 2006 r.,

-  uwzględniając międzynarodową konferencję ONZ na temat ludności i rozwoju (ICPD), która odbyła się w Kairze we wrześniu 1994 r., program działania przyjęty w Kairze, a także następujące po nim dokumenty przyjęte na sesji specjalnej ONZ Kair +5 w sprawie dalszych działań mających na celu wdrożenie programu działania przyjętego w 1999 r.,

-  uwzględniając brukselskie ramy działania i zalecenia dotyczące zdrowia mające na celu zrównoważony rozwój, przyjęte przez ministrów zdrowia krajów Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) w Brukseli w październiku 2007 r.,

-  uwzględniając Międzynarodowy Pakt Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych, który wszedł w życie w dniu 3 stycznia 1976 r., a zwłaszcza jego art. 12,

-  uwzględniając uwagę ogólną nr 14 Komisji Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych dotyczącą prawa do możliwie najwyższego osiągalnego poziomu zdrowia, dokument ONZ E/C 12/2000/4 (2000),

-  uwzględniając konwencję z dnia 3 września 1981 r. w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet,

-  uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w zakresie umieralności okołoporodowej matek MCR w żadnej mierze nie zbliża się do wyznaczonego celu: zgodnie z MCR 5 wzywa się do 75% ograniczenia do 2015 r. współczynnika umieralności okołoporodowej kobiet, do czego zobowiązało się 186 krajów,

B.  mając na uwadze, że w trakcie ciąży lub porodu umiera rocznie ponad pół miliona kobiet, a 99% tych zgonów ma miejsce w krajach rozwijających się; mając na uwadze, że w ciągu 20 lat w Afryce Subsaharyjskiej współczynnik ten prawie nie uległ zmianie i roczny współczynnik spadku umieralności w tym regionie wynosi zaledwie 0,1, a żyjące tam kobiety narażone są na stałe ryzyko, przy czym jedna na szesnaście umiera w czasie ciąży i porodu; mając na uwadze, że umieralność okołoporodowa matek stanowi najbardziej dramatyczny wskaźnik ogólnoświatowych nierówności w dziedzinie zdrowia,

C.  mając na uwadze, że oprócz nierówności spowodowanych względami geograficznymi, doświadczenie i badania w dziedzinie umieralności okołoporodowej matek wykazują znaczne dysproporcje związane ze współczynnikiem umieralności okołoporodowej w zależności od zamożności, rasy, pochodzenia etnicznego, miejsca zamieszkania w mieście lub na wsi, poziomu wykształcenia, a nawet podziałów językowych i religijnych w obrębie krajów, łącznie z krajami uprzemysłowionymi, które to różnice ukazują największą rozbieżność w obrębie wszystkich statystyk dotyczących zdrowia publicznego,

D.  mając na uwadze, że państwa G8 zawarły porozumienie w sprawie pakietu zdrowotnego, który pomoże w wyszkoleniu i rekrutacji 1,5 miliona pracowników opieki zdrowotnej w Afryce i zapewni 80% matek wsparcie wyszkolonego pracownika opieki zdrowotnej podczas porodu; mając na uwadze, że obejmuje to zobowiązanie do zwiększenia do 2,3 liczby pracowników opieki zdrowotnej przypadających na 1000 osób w 36 krajach afrykańskich cierpiących z powodu krytycznego niedostatku takiego personelu; mając jednak na uwadze, że nie wspomniano o przeznaczeniu na ten cel 10 miliardów dolarów, które zdaniem działaczy społeczeństwa obywatelskiego byłyby niezbędne, by corocznie uratować życie sześciu milionów matek i dzieci,

E.  mając na uwadze, że umieralność i zachorowalność okołoporodowa matek stanowi poważne ogólnoświatowe zagrożenie zdrowia; według szacunków corocznie 536 000 kobiet umiera w czasie porodu, a ponadto jedna na dwadzieścia kobiet cierpi z powodu poważnych powikłań - począwszy od chronicznych infekcji do powodujących inwalidztwo uszkodzeń, takich jak przetoka położnicza, i aż po trwałą niepełnosprawność,

F.  mając na uwadze, że nie jest tajemnicą, dlaczego kobiety umierają podczas ciąży i porodu – przyczyny umieralności okołoporodowej są jasne i dobrze znane, a zatem istnieją środki zapobiegające takim zgonom,

G.  mając na uwadze, że umieralności okołoporodowej matek można by zapobiegać poprzez zwiększenie dostępu do metod planowania rodziny i przyjęcie tych metod, poprzez zagwarantowanie bezpiecznej i charakteryzującej się dobrą jakością opieki nad matkami, zwłaszcza w okresie ciąży, w czasie porodu, wraz z pogotowiem położniczym oraz w okresie poporodowym, jak również poprzez poprawienie stanu zdrowia i wyżywienia kobiet oraz ich pozycji społecznej,

H.  mając na uwadze, że to zapobiegawcze podejście uwzględnia szkolenie kobiet i pracowników służby zdrowia w zakresie rozpoznawania powikłań podczas ciąży i porodu oraz poszukiwania odpowiednich form opieki, wymaga ono sieci odpowiednich placówek opieki zdrowotnej, do których można dotrzeć w rozsądnym czasie biorąc pod uwagę dostępną infrastrukturę i transport, i wymaga ono zapewnienia w tych pobliskich placówkach zdrowia właściwej opieki ze strony wyszkolonego personelu, wraz ze skutecznym zarządzaniem oraz dostępnością elektryczności, wody oraz sprzętu medycznego i lekarstw,

I.  mając na uwadze, że śmierć matek, której można zapobiec stanowi pogwałcenie prawa kobiet i nastolatek do życia, jak określono w licznych międzynarodowych zobowiązaniach w zakresie praw człowieka, łącznie z Powszechną Deklaracją Praw Człowieka ONZ, i że przyczyny umieralności i zachorowalności okołoporodowej matek mogą również być równoznaczne z naruszeniem innych praw człowieka, łącznie z prawem do możliwie najwyższego osiągalnego standardu opieki zdrowia fizycznego i psychicznego oraz prawem do niedyskryminacji pod względem dostępu do podstawowej opieki zdrowotnej,

J.  mając na uwadze, że rządy ponoszą odpowiedzialność za udostępnianie usług w zakresie opieki zdrowotnej w sposób samodzielny lub też za pośrednictwem innych podmiotów, a także mając na uwadze, że nawet rządy z ograniczonymi zasobami dysponują możliwością podjęcia natychmiastowych środków, które wpłyną na stan zdrowia macierzyńskiego kobiet,

K.  mając na uwadze, że ostatecznie jest mniej prawdopodobne, że przyczyny leżące u podstaw umieralności okołoporodowej matek są raczej praktyczne i strukturalne, niż wynikające w znamienny sposób z przyznawania ogólnie dyskryminowanym w społeczeństwie kobietom małej wartości i niskiego statusu, a także uznając, że w krajach o zbliżonym poziomie rozwoju gospodarczego, wraz ze wzrostem statusu kobiet, maleje współczynnik umieralności okołoporodowej,

L.  mając na uwadze, że kobiety są szczególnie narażone w czasie ciąży lub porodu ze względu na kilka form dyskryminacji, w tym nierówności istniejące pomiędzy mężczyznami i kobietami w ich gospodarstwach domowych, tradycyjne praktyki szkodzące kobietom, przemoc wobec kobiet, brak wpływu na ich prawa w zakresie zdrowia reprodukcyjnego, odrzucanie noworodków płci żeńskiej oraz stereotypy, zgodnie z którymi kobiety postrzega się przede wszystkim jako matki i opiekunki; mając na uwadze, że Konwencja w sprawie eliminacji wszelkich form dyskryminacji wobec kobiet (CEDAW) została ratyfikowana przez wszystkie państwa członkowskie UE,

M.  mając na uwadze, że w katalogu MCR w ramach MCR5-umieralność okołoporodowa matek, Zgromadzenie Ogólne ONZ zamieściło jako cel pośredni powszechny dostęp do opieki w zakresie zdrowia reprodukcyjnego do 2015 r.,

N.  mając na uwadze, że podczas międzynarodowej konferencji ONZ na temat ludności i rozwoju (ICPD) społeczność międzynarodowa zadeklarowała nowe źródła, określając „zdrowie reprodukcyjne” (w tym planowanie rodziny i usługi w zakresie zdrowia macierzyńskiego) jako centralny priorytet w ramach międzynarodowych starań na rzecz rozwoju,

O.  mając na uwadze, że łączna pomoc donatorów na rzecz planowania rodziny, zamiast wzrastać, jest obecnie dużo niższa niż w 1994 r.: jej wartość spadła z 723 mln USD w 1995 r. do 442 mln USD w 2004 r. (według wartości bezwzględnej dolara),

P.  mając na uwadze, że UE czyniła systematyczne i spójne starania na rzecz osiągnięcia celu określonego w MCR 5 – ostatnio w „programie działań” z czerwca 2008 r.,

Q.  mając na uwadze, że mimo powagi problemu oraz naruszania praw człowieka, usługi w zakresie zdrowia macierzyńskiego pozostają mało istotną kwestią w międzynarodowych harmonogramach prac, przyćmione zagadnieniami związanymi z konkretnymi interwencjami w przypadku chorób, którym poświęca się uwagę, co doprowadziło do marginalizacji problemu śmiertelności okołoporodowej matek, podczas gdy wysoki współczynnik zachorowań na HIV przyczynił się do zastoju oraz zaszkodził postępom w ograniczaniu umieralności i zachorowalności okołoporodowej matek,

1.  wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że cel związany z umieralnością okołoporodową matek (MCR 5) stanowi jedyny MCR, w odniesieniu do którego nie tylko nie dokonał się od 2000 r. żaden postęp, zwłaszcza w Afryce Subsaharyjskiej i Azji Południowej, ale 20 lat temu statystyki były takie same, jak obecnie;

2.   odnotowuje, że obok kształcenia, nadanie kobietom praw w znaczny sposób przyczynia się do poprawy w zakresie MCR dotyczącego zdrowia macierzyńskiego kobiet;

3.  wzywa Radę i Komisję, aby z myślą o posiedzeniu wysokiego szczebla ONZ w sprawie milenijnych celów rozwoju traktowała priorytetowo działania zorientowane na osiągnięcie MCR 5 dotyczącego poprawy zdrowia matek;

4.  wzywa Radę i Komisję do niwelowania różnic między wskaźnikami umieralności okołoporodowej matek w krajach uprzemysłowionych i w krajach rozwijających się poprzez szerzej zakrojone inwestycje i działania na rzecz poprawy zasobów ludzkich w sektorze opieki zdrowotnej, a także poprzez zwiększenie środków i zobowiązań na rzecz wzmocnienia systemów opieki zdrowotnej i podstawowej infrastruktury zdrowotnej, w tym nakładów na monitorowanie, nadzór, podstawowe zadania publicznej opieki zdrowotnej, działania społeczności lokalnej i inne niezbędne zadania pomocnicze;

5.  wzywa Komisję i Radę do zwiększenia wysiłków na rzecz wyeliminowania możliwych do uniknięcia przypadków zgonów i zachorowań matek w okresie okołoporodowym poprzez opracowanie, wdrożenie i regularną ocenę harmonogramów i planów działania w zakresie zmniejszania ogólnego wymiaru umieralności i zachorowalności okołoporodowej matek, w oparciu o podejście bazujące na zasadzie równego traktowania, systematyczne i trwałe, koncentrujące się na prawach człowieka, odpowiednio wspierane i ułatwiane poprzez solidne mechanizmy instytucjonalne i środki finansowe;

6.  wzywa Radę i Komisję do kontynuowania efektywnych działań w ramach programów mających na celu zwalczanie śmiertelności okołoporodowej w takich miejscach, jak Methani w Chhattisgarh (Indie), oraz rozszerzenia usług w zakresie zdrowia matek świadczonych w kontekście podstawowej opieki zdrowotnej i opartych na zasadzie świadomego wyboru, kształceniu w zakresie bezpiecznego macierzyństwa, wyspecjalizowanej i skutecznej opieki prenatalnej, programów żywieniowych dla matek, odpowiedniej pomocy położniczej przy porodzie, z unikaniem zbyt częstego stosowania cesarskiego cięcia i zapewnieniem dostępu do pogotowia położniczego, konsultacji w przypadku powikłań związanych z ciążą, porodem i aborcją, a także opieki postnatalnej i planowania rodziny;

7.  wzywa Komisję i Radę do wspierania dostępu wszystkich kobiet do wyczerpujących informacji i kompleksowych usług w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego;

8.  wzywa Komisję i Radę do przyjęcia i rozwinięcia już określonych wskaźników i punktów odniesienia dotyczących ograniczania umieralności okołoporodowej matek (obejmujących przydziały w ramach oficjalnej pomocy rozwojowej) oraz do wprowadzenia mechanizmów monitorowania i odpowiedzialności, które mogą prowadzić do stałego udoskonalania istniejących strategii politycznych i programów;

9.  wzywa Komisję i Radę do zagwarantowania dostępności, przystępności i dobrej jakości usług w zakresie zdrowia reprodukcyjnego, a także do przeznaczenia maksimum dostępnych środków na strategie polityczne i programy dotyczące śmiertelności okołoporodowej matek;

10.  wzywa Komisję i Radę do zapewnienia, by na czas zebrano rzetelne dane w celu pokierowania wdrażaniem postanowień z myślą o zaradzeniu problemowi umieralności i zachorowalności okołoporodowej matek;

11.  wzywa Komisję i Radę do umożliwienia odpowiedniej liczbie uzdolnionych położników udziału w szkoleniach, budowania możliwości oraz infrastruktury oraz zapewnienia wszystkim ciężarnym kobietom i dziewczętom dostępu do takiego personelu (a także zagwarantowania, by wytyczne oraz krajowe plany działań odzwierciedlały ten zamiar/wynik/cel);

12.  wzywa UE, aby w dalszym ciągu była liderem wysiłków na rzecz wspierania praw do zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, utrzymując poziom finansowania dla realizacji planu działania Międzynarodowej Konferencji na rzecz Ludności i Rozwoju (ICPD), wyraża też ubolewanie, że podczas gdy Afryka Subsaharyjska ma najwyższy odsetek śmiertelności okołoporodowej, ma też najniższy procent stosowania antykoncepcji na świecie (19%), a śmiertelność okołoporodowa w tym regionie jest w 30% spowodowana przeprowadzaną w ryzykownych warunkach aborcją;

13.  uważa, że z myślą o osiągnięciu do 2015 r. celów w ramach MCR dotyczących powszechnego dostępu do zdrowia reprodukcyjnego, konieczne jest zwiększenie poziomu finansowania przez UE; w przeciwnym razie kobiety umierające z powodu ciąży i związanych z nią przyczyn wciąż będą tracić życie;

15.  wzywa Komisję i Radę do opracowania programów i strategii politycznych w celu zajęcia się czynnikami decydującymi dla zdrowia, kluczowymi w zapobieganiu umieralności okołoporodowej matek, takimi jak udział w procesie podejmowania decyzji dotyczących zdrowia, informacja na temat zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, umiejętność czytania i pisania, żywienie, niedyskryminacja i normy społeczne stanowiące podstawę dla równouprawnienie płci;

16.  kontynuując postępy w ograniczaniu umieralności okołoporodowej matek wzywa Komisję i Radę do aktywnego uczestnictwa w światowych forach – takich jak Countdown 2015 – celem dzielenia się najlepszymi praktykami w odniesieniu do programów i obszarów polityki w tym zakresie oraz promowania stałego tempa poprawy;

17.  nalega, by państwa członkowskie UE nie uchylały się od dotrzymania zobowiązań finansowych służących osiągnięciu milenijnych celów rozwoju, w tym MCR 5, i wzywa prezydencję Rady to objęcia przewodnictwa i posłużenia za wzorzec poprzez zapewnienie dostępności odpowiedniego, przewidywalnego finansowania oraz wzmożenia starań celem ocalenia życia kobiet;

18.  zwraca się do Komisji o zapewnienie, by umowy dotyczące MCR skupiały się przede wszystkim na sektorze opieki zdrowotnej i edukacji;

19.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu ONZ, Unii Międzyparlamentarnej oraz Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz Komitetowi Pomocy Rozwojowej OECD.

Ostatnia aktualizacja: 2 września 2008Informacja prawna