Parlament Europejski,

–  uwzględniając program działalności legislacyjnej i prac Komisji na rok 2009 (COM(2008) 72) przyjęty w dniu 13 lutego 2008 r., przedstawiony przez Komisję i przedyskutowany w trakcie marcowej sesji miesięcznej Parlamentu w 2008 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie podsumowujące Konferencji Przewodniczących Komisji z dnia 9 lipca 2008 r.,

–  uwzględniając art. 33 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że program działalności legislacyjnej i prac Komisji na rok 2009 musi być postrzegany w kontekście wyborów do Parlamentu Europejskiego, końca mandatu Komisji w obecnym składzie i mianowania nowej Komisji,

B.  B. mając na uwadze, że strategie polityczne mające na celu rozwój w UE „najbardziej konkurencyjnego na świecie społeczeństwa opartego na wiedzy” muszą być projektowane w taki sposób, aby nie zaszkodzić innym nadrzędnym celom, do których dąży UE, obejmującym przede wszystkim przeciwdziałanie zmianom klimatycznym, stworzenie społeczeństwa o największej wydajności energetycznej na świecie oraz pomoc w osiągnięciu celów milenijnych,

C.  mając na uwadze, że Komisja, posiadając prawo inicjatywy i będąc strażnikiem traktatu, odgrywa szczególną rolę i ma obowiązek proponowania nowych strategii politycznych i prawodawstwa oraz wyszukiwania instrumentów odpowiadających i współmiernych celom i dających pewność udanej realizacji, godząc czasem sprzeczne cele i interesy,

Zmiany klimatu i zrównoważony rozwój w Europie

1.  wyraża zadowolenie ze zobowiązania do dalszego prowadzenia w imieniu UE międzynarodowych negocjacji oraz do dostosowania do ambicji europejskich konkretnych środków; zauważa jednak z niepokojem, że biorąc pod uwagę obecne propozycję, nawet cel 30% do roku 2020 jest niezgodny z naukowymi zaleceniami w zakresie ograniczenia zmian klimatu do +2°C, jeżeli utrzymany zostanie poziom rekompensaty przy wykorzystaniu środków zewnętrznych; dlatego wzywa Komisję do zapewnienia w trakcie negocjacji nad pakietem w sprawie zmian klimatu zwiększenia ambicji, zgodnie z ustaleniami Rady Europejskiej, oraz dopilnowania, by pakiet ten stanowił wkład do międzynarodowych negocjacji w sprawie przyszłego porozumienia w sprawie klimatu, które będzie uwzględniało cel „+2°C”;

2.  nalega, by dochody z licytacji w ramach wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji zostały wykorzystane do zapobiegania zmianom klimatycznym w Europie lub w krajach rozwijających się; sprzeciwia się propozycji przyznania środków pozyskanych z unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji na wspieranie szczególnych rodzajów technologii; uważa, że przewidywalne ceny węgla powinny stanowić główny instrument przy wprowadzaniu technologii na rynek;

3.  uważa, że UE powinna pilnie przygotować wystarczające środki finansowe na szczeblu unijnym na poczet zobowiązań zawartych w przyszłym porozumieniu w sprawie klimatu, szczególnie w zakresie ograniczenia emisji poza granicami UE oraz wynagradzania działalności służącej zapobieganiu wylesianiu i degradacji środowiska, a także wsparcia dostosowań do zmian klimatycznych w krajach rozwijających się; nawołuje Komisję do przedstawienia propozycji w oparciu o naukowe wnioski zawarte w czwartym sprawozdaniu Międzyrządowego Panelu ds. Zmian Klimatu (IPCC) oraz potrzeby finansowe określone podczas przygotowywania konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmiany klimatu/protokołu z Kioto (UNFCCC/KP);

4.  w kontekście wytycznych UE w zakresie ochrony różnorodności biologicznej oraz łagodzenia skutków zmian klimatu jest zaniepokojony opóźnieniem w przedstawieniu wniosku dotyczącego zakazu wprowadzania do obrotu wyrobów z drewna pochodzących z nielegalnego wyrębu;

5.  nawołuje do wzmocnienia polityki zrównoważonej konsumpcji poprzez stosowanie rocznych celów w zakresie ograniczania zużycia zasobów naturalnych w UE;

6.  podkreśla znaczenie zapewnienia pełnego stosowania prawa UE, szczególnie w celu osiągnięcia różnorodności biologicznej oraz celów w zakresie jakości wody i powietrza; podtrzymuje opinię, że zapewnieniu spójnego wdrażania unijnego prawa w dziedzinie ochrony środowiska musi towarzyszyć przyznanie wystarczających środków i należy prowadzić je w 2009 r. w kompleksowy sposób i przy wzmożonych wysiłkach;

7.  oczekuje, że strategia dla basenu Morza Bałtyckiego, przedstawiona bez dalszej zwłoki, zawierać będzie skuteczne środki ograniczenia zanieczyszczeń pochodzących z różnych źródeł, w tym z rolnictwa; uznaje planowany gazociąg bałtycki za niezgodny z zasadami zrównoważonego rozwoju w tym regionie;

8.  żałuje, że Komisja nie wprowadziła propozycji objęcia sektora transportu morskiego celami redukcji emisji UE, oraz że nie przedstawiła propozycji przeciwdziałania wpływowi emisji NOx pochodzących z lotnictwa; wzywa do wprowadzenia takich środków bez dalszej zwłoki;

9.  wyraża żal z powodu opóźnień we wprowadzaniu dyrektywy krajowych poziomów emisji (NEC) i rewizji przepisów dotyczących oznakowania w pojazdach poziomu emisji CO2;

10.  nalega, aby w planie działania dotyczącym energii na lata 2010-2014 skoncentrować się na efektywności energetycznej i energiach odnawialnych zamiast na promowaniu energii pochodzącej z konwencjonalnych źródeł i traktowaniu niektórych technologii w uprzywilejowany sposób, jak na przykład technologii wychwytywania i składowania dwutlenku węgla, przy pomocy których nie uda się osiągnąć celów na rok 2020 w zakresie zmian klimatycznych;

11.  w odniesieniu do wspólnej polityki rolnej wspiera priorytety obejmujące ugruntowanie i wdrożenie inicjatyw zapoczątkowanych w 2008 r., a w szczególności jednolitej wspólnej organizacji rynków (WOR), wniosków legislacyjnych dotyczących „kontroli zdrowotnych”, dokumentów powstałych w następstwie wydania Zielonej księgi w sprawie jakości oraz oczekiwanych skutków zmiany klimatu dla sektora rolnego; podkreśla, że w roku 2009 szczególnej uwagi wymagają także następujące zagadnienia: wzrost cen żywności, zachowanie i zrównoważone wykorzystanie różnorodności rolnej, program promujący spożywanie owoców w szkołach, jakość produktów rolnych, działania na rzecz obszarów najmniej uprzywilejowanych oraz najuboższych obywateli, pomoc żywnościowa, WTO, warunkowy dostęp do rynku oraz warunki dla sprawiedliwego handlu, a także społeczne i ekologiczne normy handlu w umowach o wolnym handlu;

12.  zaznacza, że obecnie żywność pochodząca z klonowanych zwierząt może zostać wprowadzona na rynek europejski bez żadnej kontroli; dlatego nawołuje Komisję do przedstawienia wniosku w sprawie rozporządzenia dotyczącego żywności pochodzącej z klonowanych zwierząt i ich potomstwa, który powinien zostać przyjęty w procedurze współdecyzji, zgodnie z wnioskiem, jaki PE przedstawił na pierwszej sesji wrześniowej; uważa, że do momentu wejścia w życie takiego rozporządzenia powinno obowiązywać moratorium na wprowadzanie do obrotu żywności wyprodukowanej z klonowanych zwierząt i ich potomstwa;

13.  nalega, by w ramach prac przygotowawczych do wprowadzenia w życie rozporządzenia IUU (zwalczanie nielegalnych, niezgłoszonych lub nieuregulowanych połowów) Komisja przeznaczyła wystarczające środki finansowe, techniczne i kadrowe, aby wesprzeć te kraje trzecie - szczególnie w rozwijających się regionach świata – które będą potrzebowały pomocy, by sprostać wymogom systemu świadectw połowowych, którego wejście w życie jest planowane w roku 2010;

14.  nawołuje Komisję, by przedstawiła obiecany plan działań zmniejszenia odrzutów ryb poławianych w morzu, w tym specjalne harmonogramy dla poszczególnych połowów, jak również powiązane wnioski legislacyjne;

15.  nawołuje Komisję, by podczas dyskusji i konsultacji w sprawie reformy wspólnej polityki rybołówstwa rozważyła programy modyfikacji floty połowowej w celu ograniczenia jej wpływu na środowisko (poprawa selektywności, mniejsze zużycie energii, ograniczenie uszkodzeń dna morskiego, itp.), jak również, tam gdzie to konieczne, ograniczenia liczebności tych części floty UE, które są nadal nieproporcjonalnie duże w stosunku do wykorzystywanych przez nie zasobów;

Wzrost i zatrudnienie

16.  wyraża niezadowolenie z powodu zwłoki w udzieleniu odpowiedzi na wniosek Parlamentu dotyczący przeglądu dyrektywy o delegowaniu pracowników; domaga się, by w ramach przeglądu uściślić postanowienia dyrektywy w celu zapewnienia podstawowych praw pracowników delegowanych do świadczenia usług;

17.  z zadowoleniem przyjmuje działania, które sprzyjają mobilności obywateli, chroniąc przy tym ich prawa; zwraca się do Komisji o przedstawienie zmienionego wniosku w sprawie dodatkowych uprawnień emerytalnych, w którym uregulowana zostanie kwestia przenoszenia praw emerytalnych;

18.  wyraża niezadowolenie z powodu całkowitego braku inicjatywy legislacyjnej Komisji w zakresie uznania i zagwarantowania socjalnych i zdrowotnych usług użyteczności publicznej;

19.  jest głęboko rozczarowany wynikiem oceny funkcjonowania europejskiego funduszu dostosowania do globalizacji, jako że doświadczenia z funduszem pokazały do chwili obecnej, że:

20.  ostrzega, że wszelkie działania podejmowane w dziedzinie transgranicznej opieki zdrowotnej powinny uwzględniać rentowność i równowagę finansową systemów opieki socjalnej państw członkowskich oraz istniejącą koordynację systemów zabezpieczenia społecznego; zaznacza, że każda taka propozycja musi być zgodna z zasadą pomocniczości, mając jednocześnie na celu poprawę dostępu do opieki zdrowotnej oraz zapewnienie wysokiego poziomu świadczeń zdrowotnych; podkreśla, że przyszłe działania powinny przynieść poprawę w zakresie (a) swobodnego przepływu personelu medycznego oraz (b) wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych w tym obszarze;

21.  uważa, że obecne narzędzia stosowane przez państwa członkowskie UE nie są już wystarczające, aby ograniczyć skutki kryzysu finansowego w sposób minimalizujący łączne koszty i pozwalający uniknąć pokusy nadużycia; w związku z powyższym wyraża żal, że Komisja nie zainicjowała obszernej reformy obecnych ustaleń regulacyjnych i nadzorczych, by znaleźć odpowiedź na te wyzwania; w szczególności nalega, by Komisja przedstawiła środki legislacyjne w zakresie uregulowania funduszy hedgingowych i inwestycji na niepublicznym rynku kapitałowym;

22.  żałuje, że nadzór finansowy nie dotrzymał kroku integracji rynku; nawołuje Komisję do przedstawienia rozwiązania w zakresie przekształcenia obecnych funkcjonujących w ramach procedury Lamfalussy’ego komitetów trzeciego poziomu w strukturę nadzorczą UE; przypomina raz jeszcze, że utworzenie europejskiego organu nadzoru będzie najlepszym sposobem osiągnięcia skutecznego i długofalowego nadzoru firm transgranicznych; w szczególności nawołuje Komisję do podjęcia inicjatyw w celu wypracowania europejskiego stanowiska dotyczącego narażenia na ryzyko oraz europejskiej struktury pozwalającej na szybką wymianę informacji oraz przejrzyste przypisanie odpowiedzialności nadzorczych, czego nadal brakuje;

23.  wyraża zaniepokojenie negatywnymi ubocznymi skutkami spekulacji na rynku towarów, a ogólniej wpływem spekulacyjnych transakcji finansowych na realną gospodarkę; uważa, że stanowi to poważny argument za ponownym uruchomieniem projektu wprowadzenia ogólnego podatku od transakcji finansowych; nalega, by Komisja Europejska podjęła działania w tym zakresie;

24.  wyraża zaniepokojenie opóźnieniem w realizacji przez Komisję inicjatywy zmierzającej do ustanowienia wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych;

25.  żałuje, że Komisja nie przedstawiła obszernej strategii zwalczania nadużyć podatkowych, pomimo że ich wartość szacuje się na 2-2,5% PKB UE;

26.  przypomina o skandalu związanym z uchylaniem się od płacenia podatków w Liechtensteinie, który uwypuklił pilną potrzebę wprowadzenia zmian do dyrektywy w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności; w tym zakresie wyraża głęboki niepokój w związku z opóźnieniami w dokonaniu przeglądu tego zagadnienia przez Komisję; zwraca się w szczególności do Komisji o rozszerzenie zakresu dyrektywy dotyczącej opodatkowania dochodów z oszczędności w celu uwzględnienia wszystkich form aktywów finansowych, a także zasięgu geograficznego tej dyrektywy, ponieważ niektórzy Europejczycy przenieśli swoje pieniądze do Azji (zwłaszcza do Hongkongu, Singapuru i Makau) z uwagi na obowiązującą tam ścisłą tajemnicę bankową, która ułatwia uchylanie się od płacenia podatków;

27.  nawołuje Komisję do odpowiedniego przygotowania niezbędnych dostosowań na czas śródokresowego przeglądu wdrażania funduszy strukturalnych - nie tracąc czasu w oczekiwaniu na fundusze strukturalne następnej generacji - aby odpowiedzieć na pilne wyzwania wynikające ze zmian klimatycznych, oraz do dokonania przeglądu listy kategorii wydatków (przeznaczanie środków związanych ze strategią lizbońską) w załączniku IV zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące funduszy strukturalnych i poprzez wprowadzenie kategorii mających na celu przeciwdziałanie skutkom zmian klimatycznych;

28.  mając na uwadze wdrażanie polityki spójności zwraca się do Komisji o zapewnienie, by zasada partnerstwa, zgodnie z art. 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące funduszy strukturalnych, była stosowana w pełni, oraz by zasady uwzględniania problematyki równouprawnienia płci i ochrony środowiska były w pełni przestrzegane podczas wdrażania programów operacyjnych; domaga się, by Komisja uniemożliwiła jakiekolwiek wykorzystanie funduszy strukturalnych, które powodowałoby naruszenie prawa Wspólnoty, w szczególności w zakresie ochrony środowiska, i uważa, że Komisja powinna konsekwentnie wstrzymywać finansowanie, jeżeli zachodzą poważne wątpliwości co do przestrzegania przepisów prawa UE;

29.  z zadowoleniem przyjmuje nowy plan działania Komisji w dziedzinie działań strukturalnych (COM (2008)0097); nalega, by Komisja dążyła do dalszej poprawy kontroli budżetowej i nawołuje do bliskiej współpracy z PE, państwami członkowskimi oraz organami lokalnymi i regionalnymi, a także do systematycznego przedstawiania sprawozdań PE;

30.  nawołuje Komisję do wspierania dalszych postępów w europejskim rozwoju terytorialnym poprzez wdrożenie pierwszego programu działania na rzecz realizacji agendy terytorialnej UE oraz promowanie i dalsze udoskonalanie karty lipskiej, przy jednoczesnym skrupulatnym wypełnianiu wymogów programu Natura 2000; podkreśla, że zagadnienie obszarów wiejskich musi zostać włączone do agendy terytorialnej za pośrednictwem procesu podobnego do tego, który doprowadził do przyjęcia karty lipskiej, jak również że wzajemne zależności między zagadnieniami dotyczącymi obszarów miejskich i wiejskich muszą zostać w pełni wzięte pod uwagę w procesie wdrażania funduszy strukturalnych;

31.  zwraca się do Komisji o przedstawienie planu działania służącego stworzeniu jednolitego europejskiego obszaru morskiego bez granic oraz programu działania dotyczącego mobilności w miastach; podkreśla, że w obu planach działania muszą zostać w pełni uwzględnione cele i problemy związane ze zmianą klimatu;

32.  wyraża zadowolenie z zamiaru przedstawienia zielonej księgi nt. uwolnienia potencjału sektora kultury i twórczości oraz komunikatu na temat wielojęzyczności; podkreśla, że w odniesieniu do zielonej księgi nt. mobilności transgranicznej młodzieży należy wziąć pod uwagę, w jaki sposób wsparcie UE pomogło zwiększyć mobilność oraz określić przyszłe potrzeby budżetowe niezbędne do osiągnięcia wyznaczonych celów;

Realizacja wspólnej polityki imigracyjnej

33.  z zadowoleniem przyjmuje zamysł globalnego podejścia do kwestii migracji, obejmującego obecnie legalną migrację, lecz podkreśla, że Komisja powinna zawrzeć w tym pakiecie szczegółowe propozycje dotyczące pracowników sezonowych;

34.  potępia wprowadzenie danych biometrycznych do dokumentów pobytowych i pozwoleń na pracę w ramach zintegrowanego zarządzania granicami zewnętrznymi;

35.  wzywa Komisję do podjęcia odpowiednich działań w celu przezwyciężenia impasu w Radzie w odniesieniu do wniosku w sprawie praw proceduralnych w postępowaniu karnym; podkreśla, że parlamentarna Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w ramach procedury budżetowej na rok 2009 zwróciła się o ustanowienie w ramach współpracy sądowej organu złożonego z adwokatów;

36.  domaga się, by Komisja przedłożyła Parlamentowi sprawozdanie na temat wdrożenia jego zaleceń w sprawie domniemanego wykorzystania krajów europejskich przez CIA do transportu i nielegalnego przetrzymywania więźniów oraz na temat wyników skierowanego do wszystkich państw członkowskich kwestionariusza dotyczącego przyjmowanych w każdym z tych państw środków antyterrorystycznych;

Obywatele na pierwszym miejscu

37.  nawołuje Komisję, by w kontekście dalszego wdrażania rozporządzenia REACH zwróciła się do Europejskiej Agencji Chemikaliów o sporządzenie obszernej listy substancji mogących stanowić przedmiot poważnych obaw, by umożliwić ustanowienie pierwszeństwa w udzielaniu zezwoleń na te substancje i umożliwić egzekwowanie prawa konsumentów do żądania informacji o takich substancjach w produktach oferowanych konsumentom, czego Parlament Europejski domagał się w swojej rezolucji z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie zwalczania nowotworów w rozszerzonej Unii Europejskiej;

38.  nawołuje Komisję do podjęcia inicjatyw zmierzających do zwiększenia bezpieczeństwa produktów oferowanych konsumentom, uwzględniając w szczególności nową dyrektywę w sprawie bezpieczeństwa zabawek proponowaną przez Komisję;

39.  zaznacza, że brak jest wymogów dotyczących etykietowania żywności pochodzenia zwierzęcego produkowanej ze zwierząt karmionych paszą modyfikowaną genetycznie; dlatego nawołuje Komisję do przedstawienia przepisów dotyczących etykietowania takich produktów w celu dostarczenia konsumentom przejrzystych informacji;

40.  zwraca się do Komisji o podjęcie odpowiednich inicjatyw w celu opracowania europejskiej karty socjalnej, w miarę możliwości zawartej w karcie ubezpieczenia zdrowotnego, dla pracowników korzystających z prawa do swobodnego przepływu, która regulowałaby kwestie objęte postanowieniami rozporządzenia 883/2004: zasiłki chorobowe, renty i emerytury, świadczenia powypadkowe, zasiłki dla bezrobotnych, świadczenia rodzinne;

41.  zwraca się do Komisji o podjęcie działań w następstwie wniosku Parlamentu o powołanie wysłannika UE ds. praw kobiet, aby zapewnić, że przy podejmowaniu wszelkich decyzji politycznych prawa kobiet są brane pod uwagę zarówno w UE, jak i poza nią;

Europa jako partner na arenie światowej

42.  wyraża żal, że Komisja nie odniosła się do tej pory do kwestii oczekiwanego śródokresowego przeglądu instrumentów polityki zewnętrznej, pomimo że zostało to uzgodnione poprzez wymianę pism między Komisją i Parlamentem Europejskim; w tym kontekście podkreśla, że oczekuje iż Komisja przedstawi jednocześnie właściwe propozycje, aby zaradzić chronicznemu niedofinansowaniu działu 4 budżetu poświęconego działaniom zewnętrznym;

43.  oczekuje, że Komisja w swoim drugim sprawozdaniu w sprawie spójności polityki na rzecz rozwoju przewidzianym na 2009 r. zawrze również wytyczne dotyczące sposobu zapewnienia wywiązania się przez Europę do 2015 r. ze zobowiązania do osiągnięcia poziomu oficjalnej pomocy rozwojowej w wysokości 0,7% PKB, a ogólniej sposobu radzenia sobie z ostatnimi wyzwaniami, przed jakimi stoją w szczególności rozwijające się regiony świata - które sprawiają, że osiągnięcie milenijnych celów rozwoju staje się jeszcze trudniejsze – takimi jak zmiany klimatyczne, wzrost cen żywności, energii i paliw rolniczych;

44.  wyraża zadowolenie ze wznowienia negocjacji pod auspicjami ONZ oraz z autentycznego klimatu zaufania pomiędzy nowo wybranym prezydentem Republiki Cypryjskiej Demetrisem Christofiasem i liderem tureckiej społeczności na Cyprze Mehmetem Talatem; wzywa Komisję do przyspieszenia procedur umożliwiających pełne korzystanie ze wszystkich środków przyznanych społeczności tureckiej na Cyprze, tak by była ona w pełni wyposażona i przygotowana, gdy osiągnięte zostanie wszechstronne porozumienie między dwiema stronami i zniesione zostaną ostatecznie wszelkie przeszkody uniemożliwiające reunifikację wyspy i ponowną integrację obu społeczności; nalega, by w oczekiwaniu na to rozwiązanie Komisja dokonała wszelkich starań, by poprawić przepisy dotyczące zielonej linii, tak aby ułatwić wymianę handlową między dwiema częściami wyspy, która obecnie napotyka przeszkody i restrykcje;

45.  podkreśla większy zakres odpowiedzialności UE na Bałkanach Zachodnich; oczekuje, że misja EULEX w Kosowie będzie w pełni operacyjna do końca tego roku; w związku z powyższym wyraża zadowolenie z porozumienia osiągniętego z Sekretarzem Generalnym ONZ w sprawie zmiany rozmieszczenia Tymczasowej Misji Narodów Zjednoczonych w Kosowie (UNMIK), co poprawi koordynację dwóch międzynarodowych misji w celu realizacji wszystkich założeń planu Ahtisaariego, w szczególności w odniesieniu do konsolidacji instytucji demokratycznych, poszanowania praw człowieka, praw mniejszości i praworządności; żałuje, że nie określono przyszłych zobowiązań finansowych na rzecz Kosowa;

46.  podkreśla potrzebę podejmowania wiarygodnych i wszechstronnych działań na Bałkanach z zastosowaniem tych samych standardów dla każdego kraju; dlatego wyraża zadowolenie z podpisania układów o stabilizacji i stowarzyszeniu z Serbią oraz z Bośnią i Hercegowiną, które przyczynią się do większej stabilności tego regionu; uważa jednak, że niezbędne są dalsze wysiłki na rzecz uproszczenia procedur wizowych oraz ułatwienia wjazdu obywateli Bałkanów Zachodnich na terytorium UE; apeluje do wszystkich państw członkowskich o nieutrudnianie procesu przystąpienia do UE, jeżeli kandydaci i potencjalni kandydaci spełniają warunki wstępne;

47.  podkreśla, że kryzys gruziński przyczynił się jeszcze do zakwestionowania strategicznego partnerstwa z Federacją Rosyjską, które musi zostać poddane głębokiej rewizji w świetle niedawnych dramatycznych wydarzeń; ponownie zwraca uwagę Komisji na znaczenie uczynienia kwestii demokracji, praw człowieka i swobody wypowiedzi kluczowym zagadnieniem w przyszłych relacjach z Rosją; dlatego nalega, by Komisja określiła i zawarła jednoznaczne wytyczne w negocjacjach nad nową umową o partnerstwie i współpracy mającą zastąpić umowę, która wygasła z końcem 2007 r. , co do ustanowienia przejrzystego mechanizmu monitorowania wdrażania wszystkich klauzul tej umowy;

48.  domaga się, by Komisja aktywnie wspierała władze gruzińskie w przygotowaniu średnio- i długoterminowego planu odbudowy obszarów zniszczonych w wyniku konfliktu, poprzedzonego dokładnym i kompletnym oszacowaniem zniszczeń wojennych; ponawia wezwanie do udzielenia szybkiej i pilnej pomocy oraz podjęcia działań, w szczególności w dziedzinie mieszkalnictwa, by ułatwić powrót uchodźców i zapewnić im schronienie w bezpiecznych warunkach przed nadejściem zimy; wzywa Komisję do opracowania nowego planu dalszego pogłębiania i zacieśniania stosunków z Gruzją w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa;

49.  wzywa do dokonania ponownej oceny partnerstwa strategicznego z Chinami; zaznacza, że nie spełniły się oczekiwania, że Igrzyska Olimpijskie poprawią sytuację w zakresie poszanowania praw człowieka w tym kraju; podkreśla ponadto, że brak miarodajnych wyników dialogu UE-Chiny poświęconego prawom człowieka wymaga zmiany strategii i lepszej koordynacji między państwami członkowskimi w celu lepszego poszanowania wartości stanowiących podstawę UE;

50.  zaznacza, że nadzieje wzbudzone podczas konferencji z Annapolis mogą pozostać niespełnione, jeżeli do końca tego roku nie zostaną osiągnięte żadne wyniki; uważa, że w razie niepowodzenia prowadzonych obecnie negocjacji zaangażowanie UE na Bliskim Wschodzie powinno zostać poddane radykalnej rewizji; dlatego wzywa Komisję do przygotowania ambitnego planu dla Gazy i Zachodniego Brzegu Jordanu, w którym określone zostaną jasno środki zaradzenia trudnej sytuacji, w jakiej znajduje się ludność palestyńska, wykraczające poza zwykłe środki służące zaspokojeniu podstawowych potrzeb;

51.  podkreśla, że stworzenie Unii na rzecz regionu Morza Śródziemnego wzmocniło jeszcze rolę UE i oczekiwania krajów partnerskich tego regionu wobec niej; zaznacza, że słowom muszą towarzyszyć czyny; nawołuje Komisję do nakreślenia i lepszego zdefiniowania wszystkich nowych projektów i programów oraz związanych z nimi potrzeb finansowych, jak zostało to zapowiedziane na konferencji paryskiej;

52.  uważa, że struktura instytucjonalna stosunków UE z Azją powinna w lepszy sposób odzwierciedlać rosnące znaczenie tego regionu w świecie; dlatego nalega, by Komisja przedstawiła propozycje wzmocnienia roli Unii Europejskiej w rozwijaniu Forum Azja-Europa (ASEM) i zacieśnianiu partnerstwa parlamentarnego Europy i Azji (ASEP), z myślą o następnym szczycie ASEM/ASEP przewidzianym podczas prezydencji belgijskiej w 2010 r.

53.  oczekuje szybkiego wdrożenia strategii dla Azji Środkowej; ubolewa nad faktem, że do tej pory ograniczała się ona głównie do projektów i przetargów w dziedzinie energii, oraz wzywa w związku z tym do zmiany tego podejścia na rzecz pozostałych priorytetów, takich jak bezpieczeństwo ludzkie i problemy w zakresie ochrony środowiska;

54.  potwierdza swoje stanowisko w sprawie utworzenia podkomitetów praw człowieka ze wszystkimi krajami partnerskimi EPS w celu rozwinięcia ustrukturyzowanego dialogu na temat praw człowieka i demokracji; wzywa do większego zaangażowania Parlamentu w przygotowania do utworzenia i następujące po nim działania tych podkomitetów; ponownie wzywa Komisję do opracowania we współpracy z tymi podkomitetami rocznego sprawozdania na temat przestrzegania klauzul dotyczących praw człowieka i demokracji zawartych w umowach; jednocześnie uważa, że opracowanie ukierunkowanej strategii krajowej na rzecz przestrzegania praw człowieka zwiększyłoby w dużym stopniu spójność polityki unijnej;

55.  zaznacza, że istnieje realna potrzeba zwiększenia od roku 2009 budżetu europejskiego instrumentu na rzecz demokracji i praw człowieka, w szczególności w celu udostępnienia dodatkowych środków zarówno w przypadku projektów realizowanych w krajach „trudnych”, jak i projektów zarządzanych bezpośrednio przez przedstawicielstwa Komisji we współpracy z lokalnymi organizacjami społeczeństwa obywatelskiego tak, aby wszystkie państwa, w których takie projekty są wdrażane, miały dostęp do funduszy wspólnotowych;

56.  zwraca uwagę na dwa niedawne orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (wyrok Sądu Pierwszej Instancji w sprawie T 228/02 z dnia 12 grudnia 2006 r. oraz wyrok Trybunału Sprawiedliwości w połączonych sprawach C-402/05 P i C-415/05 z dnia 3 września 2008 r.) potwierdzające nielegalność istnienia systemu czarnej listy osób i organizacji powiązanych z działalnością terrorystyczną; nawołuje Komisję do przedstawienia propozycji zmian w systemie list i do przygotowania aktów prawnych dotyczących rekompensat dla ofiar stosowanych omyłkowo lub nielegalnie środków służących walce z terroryzmem w UE;

57.  podkreśla , że umowy o wolnym handlu powinny być formułowane w ten sposób, by propagowały jako obowiązujące wyższe standardy ochrony środowiska i normy społeczne;

Lepsze stanowienie prawa

58.  jest głęboko zaniepokojony nową metodą wprowadzoną przez Komisję w niedawnym komunikacie „Skuteczna Europa - stosowanie prawa wspólnotowego” (COM(2007)502) w odniesieniu do stosowania przepisów wspólnotowych i postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom; wyraża duże zaniepokojenie wyrażonym ostatnio przez Komisje zamiarem renacjonalizacji rozpatrywania skarg; wskazuje na słabe egzekwowanie prawa we Wspólnocie; wzywa w związku z tym Komisję do nasilenia działań, jakie prowadzi w charakterze „strażniczki traktatów”, tak aby zapewnić pełne przestrzeganie przepisów wspólnotowych przez wszystkie państwa członkowskie; oczekuje, że Komisja przekaże Parlamentowi jasną, wyczerpującą i obiektywną ocenę wyników uzyskanych w 2008 r. dzięki zastosowaniu nowej metody dotyczącej stosowania prawa wspólnotowego w różnych sektorach, a także państwom członkowskim uczestniczącym w projekcie pilotażowym;

Przegląd budżetu UE

59.  podkreśla, że budżet UE jest narzędziem, które ułatwia realizację celów UE i przegląd budżetu przewidziana na okres 2008-2009 jest okazją do przeprowadzenia reformy zarówno części dotyczącej wydatków, jaki i części dotyczącej dochodów w budżecie UE; oczekuje, że Komisja przedstawi propozycje rozwiązania istniejących od dziesiątków lat problemów związanych z rabatem przyznanym Zjednoczonemu Królestwu i z innymi rabatami, reformą polityki rolnej oraz systemu zasobów własnych tak, aby Unia zachowała wiarygodność i mogła przezwyciężyć ciągły impas finansowy związany ze stojącymi przed nią wyzwaniami, w szczególności w związku z przeciwdziałaniem zmianom klimatycznym, wspieraniem zrównoważonego rozwoju i spójności społecznej oraz realizacją milenijnych celów rozwoju;

Przepływ informacji

60.  zaznacza, że priorytety w dziedzinie komunikacji będą wymagały koordynacji z Parlamentem z uwzględnieniem dialogu między instytucjami;

Zasoby ludzkie

61.  odnotowuje, że Komisja nie zamierza zwrócić się o zwiększenie zasobów ludzkich podczas obecnego mandatu, nie licząc zasobów ludzkich związanych z rozszerzeniem; uważa, że zgodnie z priorytetem przyznanym zwalczaniu zmian klimatycznych należy zwiększyć liczbę pracowników Komisji w dziedzinie efektywności energetycznej i energii odnawialnej; podkreśla, że Parlament wielokrotnie zwracał się o zwiększenie liczby pracowników w celu monitorowania stosowania prawa wspólnotowego oraz prowadzenia procedur w sprawie uchybienia zobowiązaniom, szczególnie w odniesieniu do europejskiego prawa w zakresie ochrony środowiska;

62.  zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i parlamentom państw członkowskich.