Parlament Europejski,

–   uwzględniając zbliżającą się XVIII międzynarodową konferencję poświęconą AIDS: „Prawa, tu i teraz”, która odbędzie się w Wiedniu w dniach 18-23 lipca 2010 r.,

–   uwzględniając deklarację zobowiązań ONZ w sprawie HIV/AIDS „Globalny kryzys – globalne działania”, przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 27 czerwca 2001 r. podczas 26. sesji specjalnej,

–   uwzględniając dokument końcowy na temat wyników światowego szczytu 2005 oraz rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 60/1 z dnia 16 września 2005r.,

–   uwzględniając sesję specjalną na wysokim szczeblu Zgromadzenia Ogólnego ONZ w sprawie HIV/AIDS, która odbyła się w dniu 2 czerwca 2006 r. oraz deklarację polityczną przyjętą na tym posiedzeniu,

–   uwzględniając deklarację w sprawie HIV/AIDS, gruźlicy i innych pokrewnych chorób zakaźnych przyjętą w Abudży w dniu 27 kwietnia 2001 r., a także wspólne stanowisko krajów afrykańskich w sprawie posiedzenia na wysokim szczeblu Zgromadzenia Ogólnego ONZ w 2006 r. oraz wezwanie do przyśpieszenia działań w kierunku powszechnego dostępu do leczenia HIV i AIDS, gruźlicy i malarii w Afryce, podpisane w Abudży w dniu 4 maja 2006 r. przez Unię Afrykańską,

–   uwzględniając międzynarodowe wytyczne UNAIDS z 2006 r. w sprawie HIV/AIDS oraz praw człowieka oparte na Drugich Międzynarodowych Konsultacjach w zakresie HIV/AIDS i Praw Człowieka, które miały miejsce w dniach 23-25 września 1996 r. w Genewie oraz Trzecie Międzynarodowe Konsultacje w zakresie HIV/AIDS i Praw Człowieka, które miały miejsce w dniach 25-26 lipca 2002 r.,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2006 r. w sprawie HIV/AIDS: czas na działania; rezolucję z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie zwalczania HIV/AIDS w UE i w państwach z nią sąsiadujących w latach 2006-2009; rezolucję z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie wczesnego wykrywania i wczesnego leczenia HIV/AIDS,

–   uwzględniając konkluzje Rady z listopada 2009 r. na temat postępu w realizacji europejskiego programu przeciwdziałania HIV/AIDS, malarii i gruźlicy w drodze działań zewnętrznych w latach 2007 – 2011,

–   uwzględniając sprawozdanie UNAIDS z 2009 r. w sprawie światowej epidemii AIDS,

–   uwzględniając sprawozdanie w sprawie milenijnych celów rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych z 2010 r.,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 czerwca 2010 r. w sprawie postępów w osiąganiu milenijnych celów rozwoju: przegląd śródokresowy w ramach przygotowań do posiedzenia wysokiego szczebla ONZ we wrześniu 2010 r.,

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że według szacunków 33,4 mln osób na świecie żyje z HIV, 2,7 mln osób zostało w ostatnim czasie zakażonych HIV, a w 2008 r. 2 mln osób zmarły na AIDS,

B.  mając na uwadze, że 96% nowych zakażeń HIV przypada na kraje o niskich i średnich dochodach, przy czym 70% z nich to kraje Afryki subsaharyjskiej,

C. mając na uwadze, że połowa wszystkich nowych zakażeń HIV dotyczy dzieci i ludzi młodych,

D. mając na uwadze, że 50% ludzi żyjących z HIV na świecie oraz 60% ludzi żyjących z HIV w Afryce to kobiety,

E.  mając na uwadze, że kraje najbardziej dotknięte przez HIV i AIDS nie będą w stanie osiągnąć Milenijnych Celów Rozwoju i nadal będą osłabiać równowagę społeczną, a nawet jej zagrażać;

G. mając na uwadze, że HIV/AIDS stanowi globalne zagrożenie, które wymaga wyjątkowej i szeroko zakrojonej globalnej reakcji,

H. mając na uwadze, że przeznaczając w ramach programowania finansowego na 2011 r. 65 mln euro, Komisja Europejska jest jednym z głównych donatorów światowego funduszu na rzecz zwalczania HIV/AIDS, gruźlicy i malarii,

I.   mając na uwadze, że na posiedzeniu państw G-8 w 2005 r. oraz na szczycie światowym ONZ we wrześniu 2005 r. światowi przywódcy zobowiązali się do znacznej poprawy sposobów zapobiegania HIV, leczenia chorych i opieki nad nimi, z myślą o jak największym zbliżeniu się do roku 2010 do osiągnięcia celu powszechnego dostępu do leczenia dla wszystkich potrzebujących,

J.   mając na uwadze, że równy dostęp do opieki i leczenia z poszanowaniem praw człowieka stanowi podstawę skutecznej światowej reakcji na problem HIV,

K. mając na uwadze, że ochrona praw człowieka to klucz do ochrony ludzkiej godności w kontekście HIV i do zapewnienia skutecznej, opartej na poszanowaniu praw odpowiedzi na HIV i AIDS,

L.  mając na uwadze, że uznaje się, iż ochrona praw człowieka skutkuje obniżeniem liczby zakażonych HIV i poprawia egzystencję osób żyjących z HIV oraz ich rodzin,

1.  wzywa Komisję i Radę do natychmiastowego zalecenia krajom najbardziej dotkniętym problemem HIV i AIDS ustanowienia skoordynowanych, przejrzystych i odpowiedzialnych krajowych ram polityki w zakresie HIV gwarantujących dostępność i skuteczność środków związanych z zapobieganiem HIV i opieką nad chorymi;

2.  wskazuje na nadrzędną konieczność zapewnienia spójności krajowych przepisów prawa karnego w skali światowej z międzynarodowymi zobowiązaniami w zakresie praw człowieka oraz zapobiegania ich niewłaściwemu stosowaniu w kontekście HIV lub ich wykorzystywaniu przeciwko narażonym grupom osób;

3.  wzywa Komisję, państwa członkowskie i społeczność międzynarodową do opracowania kodeksów postępowania w odniesieniu do kwestii HIV, które będą skutkować przełożeniem zasad w zakresie praw człowieka na kodeks praktyk zawodowych;

4.  uznaje znaczenie odpowiedzialności krajowej, wzywa kraje rozwijające się do nadania najwyższej rangi w szczególności zwalczaniu HIV/AIDS i wzywa Komisję do dostarczenia krajom bodźców zachęcających je do:

-     nadania walce z AIDS priorytetowego charakteru,

-     dokonania przeglądu i zreformowania prawa ochrony zdrowia publicznego tak, by odpowiadało kwestiom zdrowotnym związanym z problemem HIV i by było zgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami w dziedzinie praw człowieka,

-     wprowadzenia praw antydyskryminacyjnych w celu ochrony narażonych grup społecznych, osób chorych na AIDS oraz osób niepełnosprawnych przed wszelkimi formami dyskryminacji,

-     zagwarantowania prywatności i poufności, prawa do wolności i swobody poruszania się osób cierpiących na AIDS,

-     zapewniania stosownego dostępu do usług w zakresie profilaktyki zdrowotnej,

-     świadczenia usług w dziedzinie doradztwa prawnego z naciskiem na szkolenie osób dotkniętych HIV w zakresie ich praw, a także pomagania im w korzystaniu z przysługujących im praw,

-     promowania otoczenia wspierającego kobiety, dzieci i inne narażone grupy poprzez zwalczanie stanowiących fundament tego środowiska uprzedzeń w drodze dialogu społecznego oraz wspierania grup społecznych;

5.  nalega na zapewnianie dostępu do edukacji i przekazywanie informacji na temat HIV w celu przeobrażenia dyskryminacji i stygmatyzacji zakażonych HIV w zrozumienie i akceptację;

6.  wyraża ubolewanie w związku z faktem, że programy prewencyjne dotyczące HIV wciąż docierają do mniejszości potrzebujących i że nie została dotąd zrealizowana pewna liczba celów w zakresie prewencji;

7.  wzywa Komisję Europejską, państwa członkowskie i społeczność międzynarodową do uchwalenia przepisów przewidujących dostęp do skutecznych i przystępnych leków na HIV, w tym leków antyretrowirusowych i pozostałych bezpiecznych i skutecznych leków, rodzajów diagnostyki oraz powiązanych technologii służących zapobieganiu, leczeniu HIV i uśmierzaniu jego objawów, a także zwalczaniu powiązanych z HIV trudnych do wyleczenia infekcji oraz przypadłości;

8.  wzywa instytucje Unii Europejskiej, które w ramach swoich uprawnień opracowują roczne sprawozdania w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka, do skoncentrowania się w tych sprawozdaniach na zagadnieniach z zakresu praw człowieka powiązanych z kwestią HIV w taki sposób, aby udzielić głosu osobom żyjącym z HIV oraz tym narażonym na zakażenie;

9.  wzywa Komisję Europejską do współpracy z systemem Narodów Zjednoczonych, zwłaszcza z UNAIDS, do podzielenia się wiedzą i doświadczeniem w kwestiach łączących prawa człowieka i problem HIV oraz na temat mechanizmów ochronnych na szczeblu międzynarodowym;

10. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, parlamentom państw członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Wspólnemu Programowi Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. HIV/AIDS, Światowej Organizacji Zdrowia oraz organizatorom XVIII międzynarodowej konferencji poświęconej AIDS.