Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,  

–   έχοντας υπόψη τα προηγούμενα ψηφίσματά του για την κατάργηση της θανατικής ποινής και την άμεση ανάγκη ενός μορατόριουμ σε σχέση με τις εκτελέσεις στις χώρες εκείνες όπου η θανατική ποινή εξακολουθεί να εφαρμόζεται,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμα 62/149 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, της 18ης Δεκεμβρίου 2007, για μορατόριουμ στη χρήση της θανατικής ποινής (στην έκθεση της Τρίτης Επιτροπής (Α/62/439/Προσθ.2), και το ψήφισμα 63/168 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, με το οποίο ζητείται η εφαρμογή του προαναφερθέντος ψηφίσματος 62/149 που ενέκρινε η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 18 Δεκεμβρίου 2008,

–   έχοντας υπόψη την έκθεση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, της 11ης Αυγούστου 2010, για μορατόριουμ στη χρήση της θανατικής ποινής,

–   – έχοντας υπόψη την έκθεση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, της 16ης Ιουλίου 2010, για το ζήτημα της θανατικής ποινής,

–   έχοντας υπόψη την ομιλία που εξεφώνησε η Ύπατη Εκπρόσωπος/Αντιπρόεδρος της Επιτροπής στην Ολομέλεια στις 16 Ιουνίου 2010 για την πολιτική στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατά την οποία επεσήμανε ότι η κατάργηση της θανατικής ποινής παγκοσμίως αποτελεί προτεραιότητα για την ΕΕ,

–   έχοντας υπόψη τη δήλωση του Προέδρου του ΕΚ Jerzy Buzek της 19ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με ένθερμη έκκληση για την κατάργηση της θανατικής ποινής,

–   έχοντας υπόψη την τελική δήλωση που ενέκρινε το 4ο Παγκόσμιο Συνέδριο κατά της θανατικής ποινής που πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη από τις 24 έως τις 26 Φεβρουαρίου 2010, το οποίο ζητεί την παγκόσμια κατάργηση της θανατικής ποινής,

–   έχοντας υπόψη την προσαρμοσμένη στα πρόσφατα δεδομένα και αναθεωρημένη έκδοση των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ σχετικά με τη θανατική ποινή, την οποία ενέκρινε το Συμβούλιο στις 16 Ιουνίου 2008,

–   έχοντας υπόψη την καθιέρωση της 10ης Οκτωβρίου κάθε έτους ως «Ευρωπαϊκής Ημέρας κατά της Θανατικής Ποινής»,

–   έχοντας υπόψη το άρθρο 2 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–   έχοντας υπόψη το άρθρο 110, παράγραφος 2, του Κανονισμού του,

Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι η θανατική ποινή αποτελεί την έσχατη μορφή σκληρής, απάνθρωπης και ταπεινωτικής τιμωρίας και παραβιάζει το δικαίωμα στη ζωή, όπως διακηρύσσεται στην Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου,

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η θανατική ποινή συντελεί στην αποτελεσματικότερη καταπολέμηση της εγκληματικότητας συγκριτικά με άλλες μορφές ποινών,

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι από τα στοιχεία προκύπτει ότι η θανατική ποινή πλήττει κυρίως τους μη προνομιούχους,

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναλάβει ισχυρή δέσμευση για την κατάργηση της θανατικής ποινής,

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι διατάξεις του Πρωτοκόλλου αριθ. 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, απαγορεύουν στα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης να επιβάλλουν την θανατική ποινή,

ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι πάνω από 20.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν καταδικασθεί σε θάνατο και αναμένουν την εκτέλεση της ποινής τους (Έκθεση Διεθνούς Αμνηστίας, 2006),

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ καταβάλλει προσπάθειες για την αναστολή της εφαρμογής της θανατικής ποινής και, εν ευθέτω χρόνω, την κατάργηση και την επικύρωση των σχετικών διεθνών συμφωνιών των ΗΕ και άλλων εγγράφων (ιδιαίτερα του Προαιρετικού Πρωτοκόλλου αριθ. 2 του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, το οποίο προβλέπει την κατάργηση της ποινής του θανάτου),

Η. λαμβάνοντας υπόψη ότι, παρά τις αξιώσεις των πλέον υψηλών κλιμακίων του δικαστικού κλάδου του Ιράν, η χώρα αυτή εξακολουθεί να επιβάλλει την ποινή του λιθοβολισμού για το αδίκημα της μοιχείας, όπως στην περίπτωση της Sakineh Mohammadi Ashtiani, και της Zahra Bahrami, το οποίο αποδείχθηκε με την τηλεοπτική 'ομολογία' της στις 11 Αυγούστου 2010, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο 18άχρονος Ebrahim Hammadi καταδικάστηκε σε θάνατο τον Αύγουστο 2010 επειδή κατηγορήθηκε για υποτιθέμενο σοδομισμό όταν ήταν μόλις 16 ετών και μετά από ομολογία που ισχυρίζεται ότι αποσπάστηκε κατόπιν βασανιστηρίων,

Θ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η Κίνα εξακολουθεί να επιβάλλει τη θανατική ποινή, ότι ο Βρετανός πολίτης Shaikh Akmal εκτελέστηκε για εμπόριο ναρκωτικών το Δεκέμβριο 2009,

Ι.   λαμβάνοντας υπόψη ότι το Προεδρικό Συμβούλιο του Ιράκ επικύρωσε πρόσφατα τις καταδίκες σε θάνατο 900 τουλάχιστον φυλακισμένων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται γυναίκες και παιδιά· ότι η έλλειψη δικαιοσύνης στο Ιράκ σήμερα πρέπει να εκτιμηθεί στο πλαίσιο μιας σχεδόν πλήρους κατάρρευσης του νόμου και της τάξης μετά την εισβολή των ΗΠΑ/ΗΒ, με τη διάπραξη εγκλημάτων πολέμου, πράξεων θηριωδίας, δολοφονιών αμάχων από μισθοφόρους και τις στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής των ΗΠΑ,

ΙΑ. λαμβάνοντας υπόψη ότι ο βιασμός, η δολοφονία, η αποστασία, η ένοπλη ληστεία και το εμπόριο ναρκωτικών τιμωρούνται με θανατική ποινή στην Σαουδική Αραβία· ότι η ποινή εκτελείται με αποκεφαλισμό και τα σώματα μερικές φορές σταυρώνονται στη συνέχεια όπως στην περίπτωση του Nachéri Shaaban από την Υεμένη, ο οποίος εκτελέστηκε τον περασμένο Ιούνιο,

ΙΒ. λαμβάνοντας υπόψη ότι στις 23 Σεπτεμβρίου εκτελέστηκε στις ΗΠΑ με θανατηφόρα ένεση η Teresa Lewis παρά το γεγονός ότι ήταν στο μεταίχμιο της πνευματικής καθυστέρησης,

ΙΓ. λαμβάνοντας υπόψη ότι ο αφροαμερικανός κρατούμενος Mumia Abu-Jamal, αποκαλούμενος επίσης «φωνή για όσους δεν έχουν φωνή», ο οποίος έχει καταδικασθεί σε θάνατο και αναμένει την εκτέλεση της ποινής του από το 1982 μετά από μια άδικη δίκη με ρατσιστικά κίνητρα, μπορεί να θεωρηθεί ως ο εκπρόσωπος των χιλιάδων καταδικασμένων σε θάνατο σε ολόκληρο τον κόσμο,

ΙΔ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για τον Mumia Abu-Jamal του 2000, απευθύνει έκκληση για τη διεξαγωγή νέας δίκης διότι η προηγούμενη είχε ρατσιστικά κίνητρα και ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε χωρίς να παρέχονται επαρκείς νομικές εγγυήσεις,

1.  καταδικάζει όλες τις εκτελέσεις οπουδήποτε στον κόσμο και αν γίνονται· απευθύνει έντονη έκκληση στην ΕΕ και τα κράτη μέλη της να ενισχύσουν την υλοποίηση του ψηφίσματος των Ηνωμένων Εθνών για οικουμενικό μορατόριουμ στις εκτελέσεις ενόψει της συνολικής κατάργησης σε όλα τα κράτη τα οποία εξακολουθούν να εφαρμόζουν τη θανατική ποινή·

2.  ζητεί από την Προεδρία της ΕΕ να ενθαρρύνει τις εναπομένουσες χώρες που δεν έχουν υπογράψει και κυρώσει το Δεύτερο Προαιρετικό Πρωτόκολλο στο Διεθνές Σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα σχετικά με την κατάργηση της ποινής του θανάτου, να το πράξουν, καθώς και εκείνα τα κράτη μέλη που δεν έχουν υπογράψει το Πρωτόκολλο αριθ. 13 στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για τη θανατική ποινή, να την υπογράψουν·

3.  υπενθυμίζει ότι η πλήρης κατάργηση της θανατικής ποινής παραμένει ένας από τους βασικούς στόχους της πολιτικής της ΕΕ στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· εκτιμά ότι ο στόχος αυτός θα επιτευχθεί μόνο με στενή συνεργασία μεταξύ κρατών, διαπαιδαγώγηση, συνειδητοποίηση, αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα·

4.  καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ, από κοινού με τους διαπεριφερειακούς εταίρους τους, να αποφασίσουν την κατάθεση ενός νέου ψηφίσματος για την θανατική ποινή στην 65η σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών·

5.  καλεί τα κράτη που διατηρούν την θανατική ποινή να ενθαρρύνουν τις αποστολές του Γραφείου για τους Δημοκρατικούς Θεσμούς και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και του ΟΑΣΕ, σε συνεργασία με το Συμβούλιο της Ευρώπης, να διεξάγουν δραστηριότητες συνειδητοποίησης εναντίον της χρήσης της θανατικής ποινής, ιδίως στα μέσα ενημέρωσης, τους υπαλλήλους επιβολής του νόμου, τους παράγοντες χάραξης πολιτικής και το ευρύτερο κοινό·

6.  ενθαρρύνει περαιτέρω τις δραστηριότητες μη κυβερνητικών οργανώσεων που εργάζονται για την κατάργηση της θανατικής ποινής·

7.  αναλαμβάνει τη δέσμευση να παρακολουθεί το θέμα της κατάργησης της θανατικής ποινής και να εξετάζει πιθανές πρωτοβουλίες·

8.  εκφράζει την ανησυχία του για την περίπτωση του Mumia Abu-Jamal και απευθύνει έκκληση για την επανεξέταση της υπόθεσης προκειμένου να εξασφαλισθεί γι’ αυτόν μια νέα και δίκαιη δίκη·

9.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στην Ύπατη Εκπρόσωπο, στο Συμβούλιο, την Επιτροπή, τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών της ΕΕ, τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και τον Πρόεδρο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και τις κυβερνήσεις των κρατών μελών των Ηνωμένων Εθνών.