Parlament Europejski,

–    uwzględniając oświadczenie szefów państw i rządów wydane w Trypolisie w dniu 30 listopada 2010 r.,

–    uwzględniając oświadczenie wydane na parlamentarnym spotkaniu przygotowawczym do szczytu przez Parlament Panafrykański i Parlament Europejski w dniu 27 listopada 2010 r.,

–    uwzględniając art. 177 - 181 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że partnerstwo Afryki i Unii Europejskiej opiera się na wspólnym interesie, który polega na wykorzystaniu ich połączonych możliwości,

B.   mając na uwadze, że Unia Europejska jest odpowiedzialna za ponad połowę pomocy rozwojowej i pozostaje najważniejszym partnerem handlowym Afryki,

C.  mając na uwadze, że Afryka urozmaica swoje partnerstwa, w szczególności zawierając je z dużymi krajami Azji i Ameryki Łacińskiej,

1.   wyraża zadowolenie z przyjęcia strategicznego planu działania na lata 2010-2013 i zawartych w ramach tego planu partnerstw oraz wyraża nadzieję, że będzie on źródłem wartości dodanej w stosunku do umowy z Kotonu i Unii dla Śródziemnomorza oraz że jest on konkretnym odzwierciedleniem ambitnych zamierzeń w zakresie stosunków międzykontynentalnych;

2.   życzy sobie, by wyciągnięto wnioski z trudności, które pojawiły się w trakcie wdrażania pierwszego planu działania na lata 2008-2010;

Partnerstwo 1. Pokój i bezpieczeństwo

3.   z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione we wdrażaniu „ram afrykańskiego pokoju i bezpieczeństwa”, mających na celu sprostanie wyzwaniom w zakresie pokoju i bezpieczeństwa na kontynencie afrykańskim; podkreśla w tym względzie znaczenie stałego i przewidywalnego finansowania operacji pokojowych w Afryce, potrzebę rozwoju zdolności stawiania odporu na poziomie lokalnym i chęć ochrony ludności cywilnej w konfliktach zbrojnych;

Partnerstwo 2. Demokratyczne rządy i prawa człowieka

4.   wzywa Unię Europejską i Unię Afrykańską do szukania wspólnych rozwiązań dla najbardziej niepokojących ich kwestii, takich jak reakcje na kryzysy polityczne oraz do wspierania zarządzania gospodarczego w celu wypracowania wspólnych priorytetów w tym zakresie poprzez nową platformę dialogu na temat zarządzania i praw człowieka;

5.   wraz z Parlamentem Panafrykańskim wzywa wszystkie państwa członkowskie Unii Afrykańskiej do ratyfikacji karty Unii Afrykańskiej dotyczącej demokracji, wyborów i rządów;

6.   wzywa Unię Europejską i Unię Afrykańską, aby zobowiązały się do współpracy w celu nawiązania lepszej współpracy między Afryką i Europą na forach międzynarodowych, na których są one obecne, szczególnie w ramach ONZ;

Partnerstwo 3. Handel, integracja regionalna i infrastruktura

7.   z zadowoleniem przyjmuje porozumienie zawarte między Unią Europejską a Unią Afrykańską dotyczące podjęcia dialogu w celu znalezienia rozwiązań dla wspólnych problemów dotyczących umów o partnerstwie gospodarczym oraz wzmocnienia współpracy w zakresie rynków wewnętrznych i usług finansowych; przyznaje, że integracja regionalna, handel i inwestycje mają kluczowe znaczenie dla stabilności gospodarczej i trwałego wzrostu;

8.   wzywa Unię Europejską i Unię Afrykańską do współpracy w zakresie surowców, ze szczególnym naciskiem na rozwijanie potencjału, zarządzanie, rozwój infrastruktury, inwestycje, wiedzę i umiejętności w dziedzinie geologii oraz przejrzystość umów dotyczących działalności górniczej;

9.   wzywa wszystkie państwa członkowskie Unii Afrykańskiej do ułatwienia tworzenia sprzyjających ram prawnych i podatkowych, po pierwsze celem stymulowania wzrostu gospodarczego i przyciągania bezpośrednich inwestycji zagranicznych, a po drugie wyeliminowania korupcji i zmniejszenia biurokracji administracyjnej i przypadków niewłaściwego administrowania;

10. wzywa wszystkie przedsiębiorstwa Afryki i Unii Europejskiej do skorzystania z możliwości stworzonych przez partnerstwa w ramach strategicznego planu działania;

Partnerstwo 4. Milenijne cele rozwoju

11. zwraca uwagę na odnowienie zaangażowania państw Unii Europejskiej, polegające na przeznaczeniu do 2015 r. 0,7% ich PKB na oficjalną pomoc rozwojową, co jest zasadniczym warunkiem osiągnięcia milenijnych celów rozwoju do tego czasu;

12. dopilnuje w szczególności, by realizacja celów milenijnych była głównym zadaniem do wypełnienia w ramach wszystkich partnerstw;

13. z zadowoleniem przyjmuje poczynione postępy i zachęca do kontynuacji programów w dziedzinie edukacji i zdrowia;

14. przypomina, że realizacja milenijnych celów rozwoju poprzez wprowadzenie konkretnych działań na rzecz zdrowia matki, dzieci i noworodków, równości mężczyzn i kobiet, edukacji, polityki gruntowej, zrównoważonego rozwoju, dostępu do wody i urządzeń sanitarnych oraz pomocy dla osób niepełnosprawnych; z zadowoleniem przyjmuje widoczne postępy w przyśpieszeniu wprowadzania w życie wytycznych dotyczących polityki gruntowej w Afryce i procesów w zakresie bezpieczeństwa żywności i rolnictwa;

15. przypomina, że rolnictwo odgrywa główną rolę w afrykańskich gospodarkach krajowych; podkreśla w związku z tym kluczową rolę harmonizacji norm sanitarnych i fitosanitarnych oraz rozwijania potencjału dla rolnictwa afrykańskiego;

Partnerstwo 5. Energia

16. wspiera konkretne środki mające na celu wspieranie rozwoju sektora rolnego i źródeł energii odnawialnych oraz zachęca do wdrażania ich;

17. z zadowoleniem przyjmuje program współpracy UE-Afryka w dziedzinie źródeł energii odnawialnych oraz cele polityczne określone na posiedzeniu wysokiego szczebla w sprawie energii we wrześniu 2010 r. w Wiedniu, które mają być osiągnięte do 2020 r., zwłaszcza w zakresie dostępu do nowoczesnych i zrównoważonych usług energetycznych dla dodatkowych 100 mln Afrykańczyków, podwojenia zdolności przesyłowych połączeń transgranicznych zarówno w Afryce, jak i między Afryką i Europą, podwojenia wykorzystania gazu ziemnego w Afryce i wzrostu wywozu gazu afrykańskiego do Europy, zwiększenia wykorzystania energii odnawialnej w Afryce i poprawy efektywności energetycznej we wszystkich sektorach na tym kontynencie;

Partnerstwo 6. Zmiany klimatu

18. wyraża ubolewanie, iż nie było możliwe przyjęcie wspólnego stanowiska w sprawie zmian klimatu, a Afrykańczycy uważają, że obietnice złożone na poprzednich szczytach nie zostały dotrzymane;

19. wzywa Unię Europejską i Unię Afrykańską do zjednoczenia wysiłków na rzecz ograniczenia emisji pochodzących z wylesiania i degradacji lasów;

20. przypomina o zobowiązaniu Unii Europejskiej do przeznaczenia 72 mln EUR w latach 2010-2012 na pilne inicjatywy i projekty w zakresie zmian klimatu, której to kwoty znaczna część jest zarezerwowana dla Afryki;

Partnerstwo 7. Migracja, mobilność i zatrudnienie

21. zwraca uwagę na pozytywne skutki migracji i podkreśla potrzebę opracowania wspólnej strategii wraz z harmonogramem i projektami ukierunkowanymi na zmniejszanie negatywnych skutków migracji nielegalnej;

22. przypomina o zobowiązaniu wszystkich partnerów do tworzenia liczniejszych i lepszych miejsc pracy poprzez promowanie zrównoważonego i niewykluczającego nikogo rozwoju;

23. z zadowoleniem przyjmuje wzmocnienie istniejących programów na rzecz mobilności studentów i pracowników akademickich oraz inicjatyw, takich jak Uniwersytet Panafrykański lub inicjatywa mająca na celu ujednolicenie struktur i programów nauczania;

Partnerstwo 8. Nauka, społeczeństwo informacyjne i przestrzeń

24. z zadowoleniem przyjmuje rozpoczęcie dialogu na wysokim szczeblu (wyższych urzędników i ministrów) w dziedzinie nauki i technologii w celu wzmocnienia ram współpracy naukowej i technologicznej, celem przyspieszenia wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego w Afryce;

Spostrzeżenia ogólne

25. ma nadzieję, że wyrażone w ostatecznym oświadczeniu szefów państw i rządów intencje będą rzeczywiście realizowane;

26. zwraca uwagę na brak reprezentacji Sudanu, którego władze nie uważają, by wiązała je deklaracja złożona w Trypolisie przez szefów państw i rządów i życzy sobie, by zgodnie z wyżej wspomnianą deklaracją zastosowane zostały wszystkie elementy porozumienia pokojowego z 2005 r., zatem również referendum zaplanowane na styczeń 2011 r., które ma umożliwić Sudańczykom z południa dokonanie wyboru dotyczącego ich przyszłości;

27. wyraża ubolewanie, że niektórzy szefowie państw i rządów reprezentujący największe państwa członkowskie Unii Europejskiej nie mogli wziąć udziału w szczycie Afryka-UE;

28. pragnie, by w przyszłości przyjmowano wspólne stanowiska wobec istotnych problemów ogólnoświatowych, zwłaszcza w różnych organach ONZ oraz w światowych organizacjach finansowych;

29. wyraża ubolewanie, iż wspólnej strategii Afryka-UE nie towarzyszy plan finansowania i zwraca się po raz kolejny do zapisania EFR w budżecie, tak aby zapewnić parlamentarną kontrolę nad pozycjonowaniem różnych europejskich instrumentów finansowych wykorzystywanych przy realizacji różnych partnerstw;

30. pragnie, aby organy ministerialne w większym stopniu angażowały się we wdrażanie tej strategii;

31. wnosi, by Parlament Panafrykański i Europejski mogły sprawować przynależną im rolę nadzoru stosowania strategicznego planu działania;

32. życzy sobie, by parlamenty narodowe wszystkich państw Afryki i Unii Europejskiej przeanalizowały plan strategiczny i przeprowadziły debaty na jego temat;

33. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Unii Europejskiej i Komisji, wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, instytucjom Unii Afrykańskiej, współprzewodniczącym Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE oraz Parlamentowi Panafrykańskiemu.